မချစ်ဘူးမုန်းတယ်

မင်းညွှန့်တိမ်
ငါမင်းကိုချစ်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းကိုထုတ်ပြမှာမဟုတ်ဘူး။

မိုးမြင့်လွှာ
ကိုယ်ချစ်တဲ့လူက ကို့ယ်ကိုနာကျင်အောင် လုပ်မယ်လို့မထင်ဘူး။

သီရိ
ချစ်ရတဲ့လူကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တာ အပြစ်မဟုတ်ဘူး။

ဦးမိုးတိမ်
ကျေးဇူးတင်တယ်။ အနားမှာ မင်းလေးရှိနေပေးခဲ့လို့နောက်ဆုံးချိန်ထိပေါ့။

ဒါလေးက ကြိုတင်ကြေငြာပေးထားတာပါ မနက်ဖြန်အတွက်အဓိကဇာတ်ကောင်တွေပါ
တစ်ပါတ်ကိုနှစ်ခါလောက် အပ်နိုင်အောင်ကြိုးစားပေးပါမယ် ။
#MinPaing

အားလုံဘဲ မင်္ဂလာပါ ဗျ 🙏
ကျန်တော်တို့ မဆုံတာ ကြာပြီး
မေ့နေကြပြီလား 😊😊

အလွမ်းပြေ အနေနဲ့ ကျန်တော် မနတ်ဖြန် ဇာတ်‌လမ်းလေး ပြန်ရေပေမယ် ဒီတစ်ခေါက် ဖက်ရမဲ့ ဇာတ်လမ်းကတော့

`` မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ `` ဆိုတဲ့ ဇတ်‌လမ်းလေးပါ
ဇာတ်လမ်း အကျဉ်း

ညနစ်ညမှာ မိုးကလဲ သဲသဲ မဲမဲ အဆတ်မပျတ်ရွားနေချိန် ကားတစ်စီ လမ်းမပေါ် အရှိန်နဲ လာနေစဉ်
ကားရှေ့ကို ကောင်လေး တစ်ယောက်
ဖျက်ခနဲ ဝင်ရက်နေတာကို တွေ့လိုက်တော့
အရှိန်နဲ့ လာနေတဲ့ ကားမှာ ဘရိတ် ကို ခတ်မြန်မြန်လေး အုပ်ကာ

`` ရူးးးးး ``

`` ဒိန်း ``

ကားပေါ်က အသက် ၃၀ ဝန်းကျင် အကိုတစ်ယောက် ခက်မြန်မြန် လေး ကားတံခါ ဖွင့်ပြီ ဆင်းလာကာ

`` ဘာဖြစ်သွားတေး လဲ ``

`` ဘယ်နား ထိမိ ခိုက်မိသွားတာ ရှိလား ``

အသံက အရမ်းကို စိုးရိမ်နေတဲ့ အသံနဲ့

ကားက ကောင်းလေးရဲ့ ရှေ့ မှာ ကောင်လေးကို ဖြစ် ဘာမှ မထိမိဘဲ တစ်ထွာလောက် အလို‌မှာ ရက်နေခဲ့တယ်

ကောင်လေးလဲ လန့်ပြီ ဒူး ထောင့် ကြကာ

`` ဘာမှ မဖြစ်ဘာဘူး ဗျာ ``

`` ခင်များ ကျန်တော်ကို ထိအောင် တိုက် လိုက်ရမှာ ``

ဆိုပြီ ရှိုက်သံတွေနဲ့ ငိုကာ ပြောနေတော့တယ်
မိုး တွေရွားနေဘေမဲ့ မိုးနဲ့ မျတ်ရည် ကို ကားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ ကိုကြီ ခွဲခြားနိုင်မလား


ကဲ့ မနတ်ဖြန်လာမယ် 😁😁
#LaYoung

မချစ်ဘူး မုန်းတယ်
Author- Min Paing
Victoria Magazine🌸HC Management

မချစ်ဘူး မုန်းတယ်

အပိုင်း (၁)

"ဗျာ .....ဘယ်လို အဖေက မန္တလေးမှာ အိမ်ထောင်ထပ်ပြုလိုက်တယ်ဟုတ်လား..."
မင်းညွှန့်တိမ် အကြီးကျယ် ဒေါသထွက်နေချင်းပင်။ ဖခင်ဖြစ်သူ  မန္တလေးအလုပ်ကိစ္စသွားရာမှအိမ်ထောင်ပြုသည်ဟူသော ဒီသတင်းကို အဒေါ်ဖြစ်သူ ဒေါ်နှင်းနွယ် ထံမှ ကြားရချင်းပင်ဖြစ်သည်။
"အေး ခုလေးတင် မင်း အဖြေဖုန်းဆက်တာ ...
မင်းအဖေကိုလဲမပြောချင်ပါဘူး ဟိုတလောကဆေးရုံအားချင်းတတ်ရတယ်လဲဆိုသေးတယ်
ခုကျတော့နောက်အိမ်ထောင်ပြုလိုက်တယ်ဆိုတော့ မလွန်ဘူးလား..."
" အဖေက ဘာလိုဆေးရုံတတ်ရတာလဲ သားကိုလဲ ဘားမှမပြောဘူး..."
"မသိဘူးဒေါ်လေးလည်း
သူဆေးရုံကဆင်းပြီးသုံးရက်လောက်နေမှ ယူလိုက်တယ်လို့ပြောတာပဲ"
" ကျနော်ကတော့သဘောမတူဘူး"
"မင်းသဘောမတူတော့ရော မင်းအဖေက ပြန်ကွာပေးမယ်တဲ့လား မင်းအဖေပျော်အောင်လွှတ်ထားလိုက်ပါကွယ် ဒေါ်လေးလဲမပြောချင်ပါဘူးအကိုဆိုတော့လဲ"
"အဖေကအသက်ကြီးနေပြီလေနောက်အိမ်ထောင်.."
"အေးအသက်ကြီးလို့ပေါ့ဆေးပေးမီးယူလိုတယ်လေ
အဲ့ကြောင့်သားလဲစိတ်ကိုလျော့လိုက်ခု ကျောင်းကပြန်လာတာမှတ်လားသွားနားတော့..."

မင်းညွှန့်တိမ်ပြောမည့်စကားကိုပင်ဒေါ်နှင်းနွယ်ကြားဖျက်ခါ စိတ်လျော့ရန် ပြောလိုက်ရသည်။
မင်းညွှန့်တိမ်လည်း အဒေါ်ဖြစ်သူကို ကြည့်ကာအပေါ်သို့တတ်သွားသည်။
..........…...…………………………………………………………

နာမည်ကြီးဟော်တည်ရဲ့ စားပွဲ ဝိုင်းတစ်ဝိုင်းမှာ အသက် 50ကျော်အမျိုးသားတစ်ဦးနဲ့ 18နှစ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး....
"ကလေး စားလေ ဦးကိုကြည့်နေတာ ဘာပြောမလို့လဲ ပြောစရာရှိပြောနော် "
စားပွဲဝိုင်း၏တိတ်ဆိတ်မှုကို စတင်စကားဆိုလာသူမှာဦးမိုးတိမ်ပင်...
"ဟို သား..ပြောစရာရှိလို့ပါ "
‌"ပြောလေ ကလေးရ ဦးကိုကြောက်မနေနဲ့ "
"ဦးနဲ့ရန်ကုန်ကအိမ်ကိုလိုက်သွားရင် ဦးရဲ့ သား.."
"အော် အဲ့အတွက်ဆိုမပူပါနဲ့ ဦး ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဦး ကြိုပြီးတော့ပြောထားပါတယ် စိတ်မပူနဲ့ ..."
"ဦး .."
"ပြောလေ ကလေး "
"ဒီညက ဦးရဲ့ မင်္ဂလာဦးညဆိုတော့လေ .."
" ဟားဟားးးး...ဘာများလဲလိုကလေးရယ် ဦး ကလေးကိုယူတယ်ဆိုတာက အဲ့အတွက်ယူတာမဟုတ်ပါဘူး ကလေးရဲ့ဘဝအတွက်ပါ စိတ်ချ ဟိုမှာလဲ ဦးတို့ တူတူမအိပ်ဘူး...ဟုတ်ပြီလား"
"ဟုတ်ကဲ့ ဦး..."

မိုးမြင့် လွှာရဲ့ ဦးဆိုတဲ့ ခေါ်သံကိုကြားတိုင်း ဘာ‌ဖြည့်ဆည်းပေးရမလဲ ဘာလိုအပ်နေလဲဆိုတာကို အမြဲစဉ်းစားနေသူကဦးမိုးတိမ်ပင်။ "ဦး" ဟူသောနာမ်စားကို တရေးနိုးထခေါ်ရင်တောင် ငေါက်ခနဲထထိုင်မည့်လူ့စားပင်ဖြစ်သည်။
မိုးမြင့်လွှာ ဦးမိုးတိမ်ကိုချစ်သည် ချစ်သည်ဆိုသောအရာက ၅၂၈ မေတ္တာဖြင့် ချစ်သည်။ မိဘမဲ့တစ်ယောက်အတွက် အားကိုးအချစ်လေးတစ်မျိုးပင်။
ဦးရဲ့မိသားစုလေးက သူ့အတွက် မိသားစုဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်နေသူပင်။

။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

"သားရေ ... ထတော့ မင်းအဖေက နေ့ခင်းလောက်ပြန်ရောက်မယ်ပြောတယ် "
 
Sunday ပိတ်ရက်ရဲ့အစက အဒေါ်ဖြစ်သူဒေါ်နှင်းနွယ်အသံနှင့်ပင် စတင်ခဲ့သည်။

"ထပြီ ဒေါ်လေးရေ ထပြီ ....ဟူး........."
မင်းညွှန့်တိမ်လဲ  အိပ်ယာက ထ မျက်နှာသစ် ရေချိုးပြီး အောက်သို့ မနက်စာစားရန် ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဒေါ်လေးအဖေက ဒီနေ့ပြန်လာမှာလား ဘယ်ချိန်တဲ့လဲ"
"၂နာရီလောက်ရောက်မယ်ပြောတာပဲ သား.."
"အော် ဟုတ်ဒေါ်လေး"
"သား ဒေါ်လေးပြောတာမှတ်ထားနော် အပြစ်မတင်ရဘူးသားအဖေကို သားနားလည်ပေးနိုင်အောင်ကြိုးစားပေါ့ ..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သားလဲ ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ် "
……………………………………………………………………….…

ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်တွင်

"ကလေး အိမ်ရောက်ရင် ဘားမှ စိတ်ပူမနေနဲ့နော် "
"ဟုတ်ကဲ့ ဦး ဒါပေမဲ့..."
"ဒါပေမဲ့ သားကြောက်တယ်လို့ပြောမလို့လားကလေး
မကြောက်ပါနဲ့ ဟုတ်ပြီလား"
ဦးမိုးတိမ် မိုးမြင့်လွှာပြောမည့်စကားကိုကြိုတင်သိသည်။
"ကလေးလာ ဟိုမှာအိမ်က ကား လာကြိုတယ် ."
"ဆရာ ကျနော့်ကိုအိတ်တွေပေး "
Driver ဦးမဲကြီး က မိုးတိမ် လက်မှ အိတ်တွေအထုတ်ပိုးတွေယူကာ ကားအနောက်သို့ထည့်ကာ အရှေ့တံခါးကိုဦးမိုးတိမ်တို့ဝင်ရန်ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

"ကလေး လာ တတ် ..."
ဦးမိုးတိမ်မှာ ရှေ့မှဦးဆောင်းပြီး မိုးမြင့်လွှာကိုခေါ်ကာ လေဆိပ်မှ ထွက်ခွါခဲ့သည်။
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

"တီတီ .."
"သားရေ မင်းအဖေပြန်လာပြီ အောက်ဆင်းခဲ့တော့"
အပြင်ကကားသံကိုကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်တည်း
မင်းညွှန့်တိမ်ကိုလှမ်းခေါ်က အပြင်သို့ဒေါ်နှင်းနွယ်ထွက်လာခဲ့သည်။
" အစ်ကို ပြန်လာပြီ‌လား "
"အေးပြန်လာပြီ သားရောဘယ်မှာလဲ"
"ဒီမှာလာပြီအဖေ ခုမှသားလုပ်သူကိုသတိရတာလား"
"ဟာ အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူးငါ့သားရ "
သားအဖတွေစကားရွှန်းရွှန်းဝေနေရာမှ အဒေါ်ကမျက်စပြစ်ပြသောကြောင့်
"အော်အဖေ ဒါနဲ့အဖေဟိုမှာမိန်းမယူလာတယ်ဆို..."
"ဟေ ဟုတ်လို့လားကွ အဖေက မိန်မယူတယ်လို့ပြောလိုက်မိလို့လား"
"အဖေပဲဖုန်းထဲမှာ လက်ထပ်လိုက်ပြီလို့ဒေါ်လေးကိုပြောတာလေ "
ထိုတော့မှ ဦးမင်းပိုင်လည်းတံခါးဆွဲဖွင့်ပြီး
"ကလေး လာဆင်း "ဆိုးပြီးလက်လေးကမ်းပေးရာမှ
ဆင်းလာသူကို ဒေါ်နှင်းနွယ်ရော မင်းညွှန့်တိမ်ပါ အံ့ဩသွားရသည် ။
ကားတံကားပွင့်လာသည်နှင့် တဖြည်းဖြည်းချင်းဆင်းလာသူက မိုးမြင့်လွှာ ပင်......

အပိုင်း(၂) မျှော်......
ဤဇာတ်လမ်းငည်စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းဖြစ်၍မည်သူတစ်ဦးကိုမှထိခိုက်စေလိုချင်းမရှိပါကြောင်း။ လေးစားစွာဖြင့် Min Paing @minpaing888

အရေးအသားလေးတွေမကောင်းရင်လဲထောက်ပေးပါဦးလို့ တစ်ပါတ်ကိုနှစ်ကြိမ်လောက်အပ်နိုင်အောင်ကြိုးစားပေးပါ့မယ် Wednesday & Sunday လေးကိုစောင့်ပေးကြပါဗျ။

‌Title - မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ အပိုင်း { ၁ }


Type - လိင်တူ ၀တ္ထု

Author - လရောင် (La Yaung)

Victoria Magazine 🌸
HC Management ☑️
@victoriamagazine

🍀💞 မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ 💞🍀

အပိုင်း { 1 }

ညတစ်ညမှာ မိုးကလဲ သဲသဲ မဲမဲ အဆတ်မပျတ်ရွားနေချိန် ကားတစ်စီ လမ်းမပေါ် အရှိန်နဲ လာနေစဉ်
ကားရှေ့ကို ကောင်လေး တစ်ယောက်
ဖျက်ခနဲ ဝင်ရက်နေတာကို တွေ့လိုက်တော့
အရှိန်နဲ့ လာနေတဲ့ ကားမှာ ဘရိတ် ကို ခတ်မြန်မြန်လေး အုပ်ကာ

`` ရူးးးးး ``

`` ဒိန်း ``

ကားပေါ်က အသက် ၃၀ ဝန်းကျင် အကိုတစ်ယောက် ခက်မြန်မြန် လေး ကားတံခါ ဖွင့်ပြီ ဆင်းလာကာ

`` ဘာဖြစ်သွားတေး လဲ ``

`` ဘယ်နား ထိမိ ခိုက်မိသွားတာ ရှိလား ``

အသံက အရမ်းကို စိုးရိမ်နေတဲ့ အသံနဲ့

ကားက ကောင်းလေးရဲ့ ရှေ့ မှာ ကောင်လေးကို ဖြစ် ဘာမှ မထိမိဘဲ တစ်ထွာလောက် အလို‌မှာ ရက်နေခဲ့တယ်

ကောင်လေးလဲ လန့်ပြီ ဒူး ထောင့် ကြကာ

`` ဘာမှ မဖြစ်ဘာဘူး ဗျာ ``

`` ခင်များ ကျန်တော်ကို ထိအောင် တိုက် လိုက်ရမှာ ``

ဆိုပြီ ရှိုက်သံတွေနဲ့ ငိုကာ ပြောနေတော့တယ်
မိုး တွေရွားနေဘေမဲ့ မိုးနဲ့ မျတ်ရည် ကို ကျန်တော် ကောင်းကောင်း ခွဲခြားနိုင်တယ် ။
ဘာလို့ ဆို ကျန်တော်လဲ အရင်တုန်က သူလိုဘဲ အရမ်း သေချင် ခဲ့တဲ့ ကောင်းလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ ဘူး လို့ဘဲ။


`` ဒီမှာ ကောင် လေး ထထ မိုးတွေက ရွာနေတာ မင်းဒီတိုင် ဆတ်နေ နေရင် ငါ့ကားတိုက်လို့ မသေဘဲ မင်းရော ငါရော မိုးမီပြီ ဖျားပြီ သေနေမယ် ``

ပြော‌တာ ပြောနေတာ သူကဖြစ် လှုပ်တောင်မလှုပ်ဘူး ဒါနဲ့ဘဲ သူလက်လေးကို
ဆွဲပြီ ပုခုံး ပေါ်တင် သူခါးကို ပွေ့ပြီ ကားပေါ်တင်ကာ အိမ်ကို မောင်ခဲ့ တော့ တယ် ။

အိမ်ရောက်တော့ နှစ်ယောက်လုံး မိုးဆိုနေတော့ အမေ့က

`` သား ``
`` ဘာဖြစ်လားကြတာလဲ မိုးတွေလဲ ရွှဲ လို့ ``
`` သူကရော ဘယ်သူလဲ သား ``

`` အမေ ``
`` အမေ့ မေးလေးတွေ ခန ထား သားကို ကူညီအုန်း ``

`` အမလေး လေးလိုက်တဲ့ ခန္ဓာကို ``

မိုးမိများပြီ အဖျားတက် သတိမေ့နေတဲ့ ကောင်းလေးကို ပွေ့ယူကာ ကုတင်ပေါ်တင် လိုက်တော့တယ်။
မိုးစိုနေတဲ့ အကျီင် တွေကို အိမ်မှာရှိတဲ့ အကျီင်တွေနဲ့ လဲပေရင် အမှတ်မထင်
ကျန်တော် စိတ်မှာ သုံပုံရိတ်တွေ လွှမ်းမိုနေတော့တယ် ။

( စိတ်ထဲမှာသူပုံ လွှမ်းမိုးနေရအောင် ဘာတွေ တွေ့ သွားလဲမှ မသိတာ ဟိုသီချင်ထဲကလို မျတ်စိတဲက ထွက်ကို မထွက်ဘူး ဟီးဟီ နောက်တာ )

သူကို ဆေးတွေ သေခြာ တိုက်ပြီ အခမ်းတံခါကို အသာပိတ်လိုက်ကာ အခမ်းအပြင်မှာ ကျန်တော်ကို စိတ်ပူပြီး
မေးခွန်းပေါင်း တစ်သောင်ခြောက်ထောင်နဲ့
အသင့် စောင့်နေတဲ့ အမေက မရပ်မနား မေပါတော့တယ်။

`` သား ``
`` သူက ဘယ်သူလဲ ``
`` ဘယ်ကလဲ ``
`` ဘာလို့ သာကားနဲ့ ပါလာရတာလဲ ``
`` သား အသိတွေလား ``
`` ညကဖြစ်တော်တော်နက်နေပြီ လူးကောင်းလား လူဆိုးလား မသိတဲ့ သူစိမ်း
ယောက်ကျားလေး တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာရတယ်လို့ ``

အမေ့ခမျာ သူသားကို စိတ်ပူပူ နဲ့မေးလိုက်တာ မရက်မနား စိတ်ပူလဲ ပူစရာဘဲ လေ ကျန်တော်တို့က ‌အမေ့တစ်ခု သားတစ်ခုဗျ တစ်လောကလုံ ပြေးကြည့်ရင်တောင် အမေနဲ့ ကျန်တော် နှစ်ယောက်ဘဲ ရှိတာ မွေးလာကတဲ့က အဖေက ဘယ်သူ ဘယ်ဝါ မသိခဲ့ရတဲ့ ကျန်တော်ကို အမေ စိတ်ပူတာ မစမ်းပါဘူး။

`` ဘယ်သူ ဘယ်ဝါလဲ တော့ သားလဲ မသိဘူး ``

`` သားကား ရှေမှာ သတိ လစ်နေတာနဲ့ ဘယ်ခေါ်သွားရမှန်မသိလို့ အိမ်ခေါ်လာတာ ``

`` နောက်ပြီ စိတ်ချ အမေ အမေ့သားက အထက်တန်း ရှေ့နေတစ်ယောက်ပါဗျ မေ့နေပြီလား ``

`` အေဘာ ``
`` အမေက သားကို စိတ်ပူလို့ပါ ``

`` ဟုပ်ကဲ့ ပါဗျ ``
`` အမေလဲ ပင်ပန်နေပြီး ညလဲ နတ်နေပြီ ဆိုတော့ အမေ သွားအိပ်တော့လေ သားဘဲ သူကို စောင့်ကြည့် ထားလိုက်တော့မယ် ``

`` သားလဲ ပင်ပန် နေပြီ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် အမေကို လာနှိုး လိုက်နော် ``

`` ဟုပ်ကဲ့ပါ ဗျ ချစ်တယ် ``
`` အာဘွား ``
`` မွ ``

`` အဲတာစို အမေ အိပ်လိုက်တော့မယ် ``

အမေ အခမ်းထဲ ဝင်တာနဲ့ ကျန်တော်လဲ သူဘေနားကို လာပြီ တစ်ည လုံ သူကို ပြုစုနေရတော့တယ် ။

မနတ်မိုလင်းတော့ ကိုတော်ချောက သာသာ ယာယာ နဲ့ နိုးလာပြီ ကိုတွေ သားမိမှာတော့
တစ်ညလုံး သူကို စိတ်ပူ လိုက်ရတာ

`` သား ``
`` လူလေး ``
`` နိုးပြီးလား ကိုယ်ရော ပူနေတေးလား ``
`` လာအန်တီ စမ်းကြည့်မယ် ``

ပြောပြော ဆိုဆို အန်တီက နှဖူးပေါ လက်တင်ပြီး စမ်း တော့

`` အဖျား တော့ ကျသွားပြီး ``
`` အန်တီ ဆန်ပြုတ် ပြုတ်ထားတယ် စားပြီ ဆေး ထက်သောက်လိုက် ``

`` မင်း အကိုကတော့ ရေချိုးပြီမှ ဆင်လာမယ် ထင်တယ် ``

`` ဟုပ် ``

ကောင်လေးမှာ မေချင်တာတွေ များနေဘေမယ့်လဲ ဘယ်က စမေးလို့ မေရမှန်း မသိတာနဲ့ အူကြောင်ကြောင် နဲ့ တစ်အိမ် လုံးကို ဟိုကြည့် ဒီကြည့် နဲ့ လိုက်ကြည့် နေတော့တယ် ။

မျတ်လုံလေး ဘယ်ကြည့် ညာကြည့်နဲ့ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ညက တွေခဲ့တဲ့ အကို လှေကားက အင်္ကျီလက်ကြယ်သီ တက်ရင်ဆင်လာတာ မြင်တော့ မျတ်တောင်
မခက်ဘဲ ဆတ်ကြည့်နေမိတော့ တယ်

ခန့်ညားနေမှူက အနှပညာရှင် တစ်ယောက်လို့တောင် ထင်ရမယ် အရပ်က ရှည်ရှည် ခန္ဓာကိုယ်က အချိုးစာ ကြနပြီ ဆံပင်တိုတို ကိုသက်သက်ရက်ရက်လေး ဖီးထာတော့ ပျိုတိုင်ကြိုက်တဲ့ နှင်းဆီခိုင်လို့ပေါ့ ။

`` ‌ဟော ပြောရင်းနဲ့ မင်းအကို တောင်ဆင်းလာပြီ ``

ကောင်လေး မှာ အန်တီးအသံတောင် ကြားရလားမသိဘာဘူး ကြည့်နေတာ မျတ်နှာဖြစ်မလွှဲနိုင်

`` အမေး မောနင်း ``

ပြောရင်နဲ့ လူကြီးက သူအမေကို ဖတ်ကာ ပါးလေးကို

`` မွ ``

ဆိုပြီး နမ်းလိုက်တော့တယ် ။

`` မနတ်စာက ဘာတွေလဲ အမေ ``
`` ဝါးးး ``
`` တိုမေတို့ ကတော့ ဆုံနေတာဘဲ လုပ်ထားတာ ``
`` ကျေးဇူ တင်ပါတယ် ``
`` ကောင်းကောင်း စားပါမယ်ဗျ ``

`` အော် ဒါနဲ ညီ ``
`` အခြေနေ ကောင်းသွားပြီလား ``
`` သက်သာလား ``

`` ဗျား ``
`` အော် ``
`` ဟုပ် သက်သာပါတယ်ဗျ ``

ကောင်လေး ခမျာ သာမိနှစ်ယောက်ရဲ့ ကြည်နူး မှူတွေကြည့်ပြီ အားကျနေတော့တယ် ဘာလို့ဆို အေးလိုတွေက သူအလို ချင်ဆုံ အရာဖြစ်ပြီ
သူတစ်ခါမှ မရခဲ့ ဘူးတဲ့ အရာတွေဘဲ ဖြစ်တယ် ။

`` အင် ကောင်းပြီ သက်သာတယ် ဆို မင်းကို ကိုယ် ဘယ်ပို့ပေရမလဲ ``
`` ညက မင်းကို ဘာမှ မေးလို့ မရတာနဲ့ ကို့အိမ်ဘဲ ခေါ်လာ လိုက်တာ ``

`` အော် ဒါနဲ့ ပြောပါအုန် မင်းသေချင်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်း ``

လူကြီးရဲ့ စကားအဆုံးမှာဘဲ ကောင်လေက စားနေတဲ ဆန်ပြုတ်ဇွန်းလေး ချကာ ဘာမှ မပြောဘဲ စားနေတဲ့ ဝိုင်းက ထထွက်သွားပါတော့တယ် ။
ကောင်းလေး ထွက်သွားပြီ မကြာဘူး လူကြီ လဲ အနောက်က နေလိုက်ကာ ပြောလိုက်တယ်

`` မင်းဘာကြောင့် သေချင်းရလဲတော့ ငါမသိဘူး ``

`` ငါလဲဘဲ အရင်က မင်းလိုဘဲ သေချင်ခဲ့တဲ့ ကောင်ပါ ``
`` ငါငယ်ငယ် ကတဲက အဖေ ဆိုတဲ့ လူကို မသိခဲ့ရဘူး ``
`` အမေက အကြော်ဆုံ ရောင်းရင် ငါတို့နှစ်ယောက်ဘဝကို ရုံန်းကန် ခဲ့ရတယ် ``
`` ပန့်ဝင်းကျင် ကတော့ လင်ကောင်မပေါ်ဘဲ မွေးတဲ့သား အမျိုး မစစ် ဆိုပြီး ပုတ်ခတ်ကြတယ် ``
`` ငါ့ဘဝ ကို အမေ့ မျတ်နှာ တစ်ခုထဲနဲ့ ကြိုစားခဲ့တယ် ``
`` ငါ ကျောင်းမှာ နှစ်တိုင် ပထမ ရအောင် ကြိုစားခဲ့တယ် ``
`` နှစ်တိုင်လဲ ငါ ပထမ ရခဲ့တယ် ``

`` တစ်ချို့ ကျောင်းသားမိဘ တွေကတော့ မြေနိုမ့် ရာလှမ်စိုက်ဆိုသလို ငါဘယ်လောက်ဘဲ ကြိုစာခဲ့ ကြိုစာခဲ့ အရာမဝင်ဘူး ``


`` ဟဲ့ ``
`` ဒီနှစ်လဲ ဟို အကြော်တည်မ သားပြန်ဘဲလား ပထမက ``
`` အေဟယ် ``
`` ကိုတွေ မှာကတော့ ထားလိုက်ရတဲ့ ကျူရှင် ``
`` ပေးလိုက်ရတဲ့ အဆောင်ခ ``
`` ပို့လိုက်ရတဲ့ စာကျက်ဝိုင်း ``
`` နောက်ဆုံးတော့လဲ ဒီမိမစစ် ဖမစစ် ကောင်ကဘဲ ရတာ ``
`` နောက်ဆို နင် တို့ ဆရာမတွေကို ပြောလိုက် လုပ်မနေနဲ့ ဆုပေပွဲ စစ်မနေနဲ့ စာမေပွဲ တစ်ခါထဲ ‌အေးအကြော်တည် မ သားကိုဘဲ ပေလိုက်လို့ ပြောလိုက် ``
`` တစ်ကယ်ဘဲ ``
`` ကိုလှမြိုင် ရှင်ဘာလုပ်နေတာလဲ အေမှာ ``
`` အကြော်စားနေတာလေ မိန်မ မင်းမမြင်ဘူးလား ``
`` ဒီနေ့ မထားရဲ့ သား ကျောင်းပထမ ရလို့တဲ့ အကြော်တွေ ကျွေးနေတာ ငါတို့ကို ``

`` အကြော်တည်မ ရဲ့သားက ကျောင်းမှာ ပထမ ရတာ အစမ်းမှ မဟုတ်တာ နှစ်တိုင်လဲ သူဘဲ ရနေတာဘဲ ခုမှ ဘာကို ရေကြီခွင်ကျယ်လုပ်နေရတာလဲ ``
`` ကိုလှမြိုင် ရှင် အခြ ထမလား မထဘူးလား ဒါဘဲပြော ``

`` ရှင်မထလဲ ရတယ်နော် သူမှာ လိုနေတဲ့ ခလေးအဖေ လဲ ရှင်လုပ်ပေလိုက်လို့ ရတယ် ကျန်မ ဝမ်းမနည်းဘူး ``

`` ဟားး ``
`` မိန်မ မင်းဘယ်လို စကားမျိုး ပြောနေတာလဲ ``

`` မထား ကျန်တော် တောင်ပန်တယ်နော်မထား ``
`` ကျန်တော် သွားလိုက်ပါအုန်မယ် ``


`` ညီ ကိုယ်ပြောပြမယ် အေးေလာက် စော်ကားခံရတာ တောင် ကို့ အမေ ကို့အရှေမှာ ဘယ်သူကိုမှ ပြန်မပြော သလို ဘယ်သူကိုမှ မရှင်ပြဘူး အမြဲ သီခံတယ်
ကို့ကို လဲ အမြဲ သီခံဘို့ ပြောတယ် ``

`` ကိုက ဒီလိုပုံနဲ့ ကို့အမေ ကိုတစ်ယောက်ထဲ ဘယ်လိုထားခဲ့ ရမလဲ ``
`` ဒါကြောင့် ကိုလဲ သီခံပြီး ကြိုစား နေခဲ့တယ် ``

`` ငါ့ညီ မင်းရဲ အဖြစ်က ဒီ လောက် မဆိုး ဘူးလို့ ကိုထင်တယ် ``

ကောင်းလေး ခများ ဘာမှကို ပြန်မပြောနိုက်ဘဲ လူကြီးရဲ့ ဘဝအကြောင်းကို ကြာလိုက်ရတော့ သူကတော်တေးတယ်လို့ တွေးမိသွားတယ် ။

`` ဒါဆို လူးကြီးရဲ့ ဘဝက တော်တော် လေးပင်ပန်ခဲ့ မှာဘဲ ``

`` ဘယ်လို ``
`` လူကြီး ``
`` ဟုပ်လား ``

`` အေလေ ကျန်တော်ကမှ လူကြီးရဲ့ နာမည်ကို မသိတာ အေတော့ ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ ``

`` ကို့နာမည်က မိုးတွေး သဲသဲ မဲမဲ ရွာတဲ့ ညမှာ မွှေးခဲ့တဲ့ အတွက် ကို့နာမည်က

မိုးည

`` အော် ``
`` အဲလိုလား ``
`` ညီနာမည်က မြတ်ခွန်းသ ``

`` လူကြီး ပြောသလို မိုရွားတဲ့ ညမှာ မွေးလို့ မိုးည ဆို ‌တော့ လူကြီနဲ့ ကျန်တော်နဲ့က မိုးရွာတဲ့ နေမှာ တွေ့တာ ဆိုတော့ လူကြီးက ခွန်သ ရဲ့ မိုးညဘဲ ``

`` ဟီးဟီ ``

‌ခွန်းသ ရီနေတာ မြင်တော့ လူးကြီးက ပြန်ပြောလိုက်တယ်တယ်

`` No .no.no``

`` ခွန်းသ ရဲ့ မိုးည မဟုတ်ဘူး မိုးညရဲ့ ခွန်းသ ဖြစ်ရမှာ ``


အပိုင်း { 2 } မျှော် 😘
{ La Yaung }
@victoriamagazine

‌Title - မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ အပိုင်း { ၂ }


Type - လိင်တူ ၀တ္ထု

Author - လရောင် (La Yaung)

Victoria Magazine 🌸
HC Management ☑️
@victoriamagazine

🍀💞 မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ 💞🍀

အပိုင်း { 2 }

`` ခွန်းသ ရဲ့ မိုးည မဟုတ်ဘူး မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ ဖြစ်ရမှာ ``

‌အဲလိုလေး ပြောလိုက်တော့ ခွန်းသ မခို့တရို့လေး ပြုံးမိသွားတယ်
မိုးညလဲ ခွန်းသရဲ့ ခေါင်းလေးကို လက်ဖြစ်ပွတ်ပြီး

`` စိတ်ပြေ သွားပြီလား ``

`` ကဲ့ ညီ အကြောင်းကို ညီမပြောချင်တေးရင်လဲ ထား ``

`` ညီစိတ်တွေ ရှင်းမှဘဲ ပြောတော့ ခု ကိုရုံးသွားတော့မယ် ``

`` ဟုပ်ကဲ့ ဗျ ``

`` ဂရုစိုက်သွားအုန်း ``

`` ကား‌ ဂရုစိုက် မောင်းနော် ``

`` အေဘာကွား ``

`` အမေ သားသွားပြီး ``

`` အေးအေး သား ``

`` အော် ခနလေး သား ``

အမေ ဖြစ်သူက မိုးညရဲ့ အနားကို သွားပြီး

`` သူကိုရော ဘယ်လို လုပ်မလဲ ``

`` သား သူကို သေခြာလေး နားချ ပြီးပြီ ဘာမဖြစ်တော့ဘူး သူစိတ်ပြေလို့ ပြန်မယ် ဆိုလဲ သူသဘော ဘဲ လေ မပြန်ချင်တေးဘူး
ဆိုလဲ ခနတော့ အိမ်မှာဘဲ ထားထာ ရမှာပေါ့ ``

`` ကျန်တာတွေ နောက်မှာ ဘဲ ပြောတော့မယ် သားနောက်ကြ နေပြီး သွားပြီ အမေ ``
`` ချစ်တယ် အာဘွား ``

`` အေးအေး ဂရုစိုက်မောင်းအုန် ``
`` ပြာပြာ ရာရာ နဲ့ ဒီကောင်တော့ ``


မိုးည ရုံး သွာရင်တော့ အိမ်မှာ အန်တီထား တစ်ယောက်ထဲ အိမ်းက ကြီးပြီ ခြောက်ကပ်နေတော့ တာပေါ့

`` အန်တီ သား အန်တီကို ခွန့်တောင်းစရာလေး ရှိလို့ ``


`` ဘာလဲ ပြောလေသား ``

`` ဟို ဟိုလေ ``

‌`` အော် တစ်ဟိုဟို နဲ့ ``
`` ဒီ ခလေး ပြောစရာရှိတာ ပြော ဘာလဲ ပြန်ချင်လို့လား ``

`` မ မဟုတ်ဘာဘူး ဗျ ``
`` မပြန်ချင်တေးဘူး ပြောမလို့ ``

`` ဘယ်လို့ ဘာဖြစ်လို့ သားမိဘ တွေ စိတ်ပူနေမှာ ပေါ့ ``

`` ဟုပ်တယ် သား မပြန်ချင်တေးဘူး အေတာ သားဒီမှာ နေလို့ရမလား ခွန့်တောင်းမလို့ ``


`` နေတာက နေလို့ ရပါတယ် အန်တီတို့ အတွက်က အပန်းမကြီဘာဘူး ``
`` သားမိဘ တွေ ရှာနေမှာဘဲ အန်တီ စိတ်ပူတာ ``

`` အန်တီ တို့ ပြောသလို စိတ်ပူပေကြရင် ကောင်းမှာဘဲ ``
`` သားဘယ်သွားသွား ဘယ်လာလာ သားအမေနဲ့ အဖေက တစ်ခါမှ မင်ဘယ်က ပြန်လာလဲ မင်းဘယ်သွားလဲ တစ်ခါမှ မမေးဘူးကြဘူး ``
`` သားရှိမှန်းတောင်မသိကြဘူး ထင်ပါတယ် သူတို့ရဲ့ အလုပ်တွေကိုဘဲ ဦးစာပေကြတာ ``

`` သားထင်သလိုလဲ ဟုပ်ချင်မှ ဟုပ်မှာဘာ မိဘတိုင်က သားသမီးတေးကို ချစ်ပါတယ် ထုပ်ပြတာနဲ့ ထုပ်မပြတာဘဲ ကွာတာပါ ``
`` သားနာချင်ရင်လဲ နားတော့လေ အန်တီး သားစာဘို့ ဘာချတ်ပေရမလဲ ``

`` အန်တီ လက်ရာက ကောင်းတယ် ဘာချတ်ချတ် သားကြိုက်တယ် ``

`` ဒီခလေးတော့ ပိုပြီ ``

`` သားလဲ ဝိုင်းကူမယ် ``

သားမိနှစ်ယောက်ထဲနဲ့ ရုန်းကန်လာတဲ့ အန်တီ ထားတစ်ယောက် မြတ်ခွန်းသ ကိုတွေတော့ သားတစ်ယောက် ထက်ကောက်ရသလို အချစ်တွေ ပိုနေတာပေါ့ အရီအပြုံး တိတ်မရှိတဲ့ မိုးည ကလဲ ခွန်သနဲ့ တွေ့မှ ပိုပြုံးပြီ ပိုရီလာ တော့ အန်တီ ထားတစ်ယောက် စိတ်ချမ်းသာ လာတာပေါ့ ခွန်းသ ကလဲ သူလိုချင်နေတဲ့ ဂရုစိုက်မှူ တွေ အချစ်တွေ ဒီမိသားစု နဲ့မှ ရတော့ သူအိမ် ကိုပြန်ဘို့ဖြစ်သတိမရ ။

`` ကားသံကြားတယ် ``
`` သား ခွန်းသ မင်းအကို ပြန်လာပြီ ဖြစ်မယ် ``

ခွန်သက ကားသံကြာတာနဲ့ အန်တီထား စကားဖြစ်မဆုံတေး အပေါက်ဝမှာ မိုးညကို ကြိုဘို့ စောင့်နေတော့တယ်

`` အမေ သားပြန်ရောက်ပြီ ``

အဝက နေ မိုးညက သူအမေကို လှန်းအော်ပြောလိုက်တယ် ခွန်သ ကလဲ

`` သားကိုအိတ်ပေး သားသယ်မယ် ``

မိုးညက `` လိမ္မာ လိုက်တာ `` ဆိုပြီ ပါးလေးကို ဆွဲညှစ်လိုက်တယ် ။

`` သား ခွန်းသ သွား အိတ်ကို အပေါ်မှား ထားပြီ ဆင်းလာ ``
`` သားမိုးညက ရေးချိုး ``
`` ပြီရင် အမေထမင်းဝိုင်း ပြင်ထားမယ် ``
`` အမေတို့ သုံးယောက် အတူတူ စားကြမယ် ``

`` ဟုပ်ကဲ့ပါဗျ ``

ခွန်းသ နဲ့ မိုးည နှစ်ယောက်လုံး အပေါ်ကိုတက်သွားတော့ တာပေါ့ ခွန်းသက အိတ်ကို အခန်ထဲ မှာသေခြာထားပြီ ပြန်ထွက်လား မိုးညက ရေချိုးမို့ အင်ကျီ လှဲ နေတာတာ တံခါကြားက နေ ခွန်းသက မိုးညရဲ့ ခန္တာကိုယ်ကို အမှတ်မထင် တွေ့လိုက်ရတော့ ခြေလှမ်းဖြစ် ဆတ်မလှမ်းနိုင်ဘဲ မိုညရဲ့ ခန္တာကိုယ် ကို မျတ်တောင်မခတ် ညိမ်ပြီ စိုက်ကြည့်နေတော့တယ် အရပ်မြင့်မြင့် အသားရည်က ဖြစ်ကြည်နေတာ ရင်အုပ်မောင်မောက်နဲ့ သွေးကြော တွေက စိမ်းပြီ ထောင်နေတာ ခွန်းသ တစ်ယောက် အာတောင် ခြောက်လာတယ် ခုန်နေ တဲ့ရင်ဘတ်ကို လက်နဲ့ အသာ ဖိရင်း မိုည ရှိတဲ့ နေရာကို ခြေလှမ်းတွေက ဦးတည်လာတော့ တယ် ။
ခွန်းသ ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက မိုးညနားရောက်လေ ခြေလှမ်းတွေက နှေးလာလေး နဲ့ မကြာခင်မှာဘဲ အောက်က

`` သား ခွန်သ မဆင်းတာတေးဘူးလား ``
`` မိုးညလဲ မြန်မြန်ချိုး ``

အန်တီ ထားရဲ့ ခေါ်သံကြာလိုက်ရတော့ ခွန်သ တစ်ယောက် လိပ်ပြာလွန့် မတက် လန့်သွားတော့ တယ် ။
ခုန်နေတဲ့ နှလုံးတောင်ရပ်သွားတယ် ။

`` ဟုပ် အန်တီ လာပြီ ``

ခွန်းသ ရဲ့ လာပြီ ဆိုတဲ့ အသံကြားမှ မိုးည လဲ သူအနားမှာ ခွန်းသ ရှိနေတာကို သတိထားမိတော့ ‌တယ် ။
မိုးညလဲ ရေချိုးပြီ ဆင်းလာတော့ သုံယောက်သား ထမင်းလက်ဆုံ စားကြတော့တာပေါ့ ခွန်းသ ရဲ့ အကြည့်တွေက မိုးည ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို မကျော်နိုင် မိုညက လဲ ခွန်းသ ကိုကြည့်ပြီ ရှက်နေတော့တာပေါ့

(သေခြာတယ် မိုးညနဲ့ ခွန်းသ ဟင်အရသာ ကို သိလိုက်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး နှစ်ယောက်လုံ တွေးချင်ကို တွေနေကြမှာ 😁 )

ထမင်းစားပြီ အိပ်ချိန်ရောက်တော့ မိုးတွေက အဆတ်မပြတ် သဲသဲ မဲမဲ ရွားတော့ တာပေါ့
မိုးခြိမ်းသံ တွေကလဲ တဒိန်းဒိန်း နဲ့ မိုးခြိမ်းသံတွေက ခွန်းသ တွက် အခွန်းရေးပေါ့

`` လူကြီး `` လူကြီး `` ကိုမိုးည ``
`` အိပ်နေပြီလား ``
`` မအိပ်တေးရင် တံခါဖွင့်အုန်း ``
`` မိုးတွေ တစ်အား ခြိမ်းနေတာ ``
`` သားမအိပ်ရဲ လို့ ``
`` လူကြီ ``

ခွန်းသ ခေါ်နေဘေမဲ့ မိုးသံတွေကြောင့် မိုးည မကြား ခွန်းသ ကတော့ စောင်လေးက်ိုပိုက်ရင် မိုညရဲ့ တံခါဝမှာ ထိုင်စောင့်ရင် အိပ်ပျော်နေတာပေါ့
သူမှာ မိုးက လဲအေး တစ်ယောက်ထဲကလဲ မအိပ်ရဲ မိုးည ကလဲ ခေါ်လို့မကြား ခွန်းသ
ဇွဲမရှော့ဘဲ တံခါကို ခေါက်ပြီ ခေါ်လိုက်တော့
မိုည တံခါလာဖွင့်တော့တယ်

`` ညီ ``
`` အချိန်မတော်ကြီ ဘာဖြစ်လို့လဲ ``
`` စောင်ကြီလဲ ပိုက်လို့ ``

`` သားခေါ်နေတာ ကြာပြီ လူကြီ ကမကြားတာ ``
`` အန်တီ အိပ်နေတော့ အနှောက်ရှက်ဖြစ်မှာ ဆိုလို့ အသံကျယ်ကျယ် မခေါ်ရဲ ``

`` ဘာဖြစ်လို့ ``

`` မိုးခြိမ်းနေတာ ``

`` အဲ့ တော့ ``

`` သားတစ်ယောက်ထဲ မအိပ်ရဲလို့ ``
`` ကိုနဲ့ လာအိပ်လို့ ရလား ``

`` ကိုက မရဘူး ပြောရင် ညီက မအိပ်ဘဲ နေမလို့လား ``

မိုးညက ပြုံးပြုံး လေးနဲ့ ခွန်းသကို ပြောတော့ ခွန်သ ကစနောက်မှန်း သိနေတယ်လေ

`` မပေ အိပ်လဲ အိပ်မှာဘဲ `` ဆိုပြီ အခမ်းထဲကို စောင်လေး ပိုက်ကာ မိုးညရဲ ကုတင်ပေါ်မှာ တက်အိပ် လိုက်တော့တယ်
မိုညလဲ တံခါကို ဖြေးဖြေ ပိတ်ပြီ ခေါင်လေး ရမ်းကာ ရီရင် ခွန်သအိပ်နေတဲ့ ကုတင်ဆီ ခြေလှမ်းတွေက ဦးတည် လာတော့တယ် ။

အပိုင်း (၃) မျှော် 😘
LaYaung
@victoriamagazine

မချစ်ဘူး မုန်းတယ်
Author- Min Paing
Victoria Magazine 🌸 HC Management

                       မချစ်ဘူး မုန်းတယ်

အပိုင်း(၂)

မိုးမြင့်လွှာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့် အသားဖြူဖြူ အရပ်ရှည်ရှည် မျက်ထောက်နီနှင့် ကြည့်နေသော
မင်းညွှန့်တိမ်ကို ဦးစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

"အဖေ ပြောတော့ နောက်အိမ်ထောင်ပြုတယ်ဆို  ဒါကဘာလဲ သူက ဘယ်သူလဲ "

မင်းညွှန့်တိမ်ရဲ့ စကားဒေါသလေသံကြောင့် မိုးမြ့င်လွှာ ဦးမိုးတိမ်လက်မောင်းကိုကိုင်ကာ ကျောဘက်သို့ကွယ်နေသည်။
ဦးမိုးတိမ်က
"ဟုတ်တယ် ဒါ အဖေ့ရဲ့ နောက်အိမ်ထောင်ပဲ "
"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ သဘောမတူဘူး။ အဖေ နောက်အိမ်ထောင်ပြုတယ်ဆိုလို့ ကျနော် သဘောမတူချင်ပေမဲ့ သဘောတူလိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ အဖေ့ရဲ့ နောက်အိမ်ထောင်က ယောက်ျားလေး ဆို‌တော့ ကျနော် သဘောမတူဘူး"
"ညီမလေးလဲ အတူတူပဲ ကိုကြီး ။ လာ သား သွားမယ်"
မင်းညွှန့်တိမ် လဲ ဒေါ်နှင်းနွယ် နှင့်အတူ အပေါ်တတ်လိုက်သွားသည်။
"ကိုမဲကြီး အခန်းနှစ်ခန်း လုပ်ခိုင်းလိုက် ပြီးရင် ပူတူးမ ကို ခေါ်လိုက် ငါပြောစရာရှိတယ်။"
"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ"
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
ခဏ အကြာ
"ပူတူးမ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ဆိုလဲဟုတ်တယ် ။
သူ့နာမည်က မိုးမြင့်လွှာ သူ့လိုအပ်တာမှန်သမျှအကုန်လုပ်ပေးလိုက် "
"ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေးပူတူးမ ကူညီလိုက်ပါမယ် "
ပူတူးမလည်း ဦးမိုးတိမ်စကားနားထောင်းရင် မိုးမြင့်လွှာကိုပြုံးပြလိုက်တယ်။ မိုးမြင့်လွှာလဲ ပြုံကာခေါင်းညိမ့်လိုက်တယ်။
"ခန နေကျရင် ပူတူးမ နင်သူ့ကို  လိုအပ်တာမှန်သမျှဝယ်‌‌ေပးလိုက် ပေါ့ ပြီးရင် အပြင်မှာမုန့်လေးဘာလေးစားခဲ့ကြ"
"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ဦိးလေး ။ လာ ကိုလေး ကျမတို့ အပြင်သွားမယ် "
"ကလေး ပူတူးမနဲ့လိုက်သွား ကလေးလိုချင်တာဝယ်ခဲ့ "
"ဟုတ်ကဲ့ဦး "
မိုးမြင့်လွှာထွက်သွားသည်နှင့် ဦးမိုးတိမ် လက်ထဲကဖုန်း ကို ဖွင့်ပြီး

" Hello ဆရာ လား ကျနော်ပါ ဦးမိုးတိမ်
ကျနော် ဆရာကို ကျောင်းသားလေးအပ်ချင်လို့ပါ "
"ဟုတ်ကဲ့ဦးမိုးတိမ် ဆယ်တန်းပဲလား "
"ဟုတ်တာပေါ့ဆရာရယ် သူ့ကို တစ်ရက် စာ 5နာရီ သင်ပေးပါ ပြီးရင်  တစ်ပါတ်ကို တစ်ရက်နားနဲ့ပါ ။"
"‌ဪ…ဟုတ်ကဲ့ ဘယ်နေ့လောက်စသင်ပေးရမလဲဗျ"
"သူက…ခရီးကပြန်လာတာဒီနေ့မှဆိုတော့ ဒီလကုန်လောက် စသင်ပေးရင် ရပါပြီ "
"ဟုတ်ကဲ့ဗျ ကျနော်အကောင်းဆုံးကြိုးစားသင်ပေးပါမယ်။"
"ဟုတ်ကဲ့ကျေးဇူးပါ ဆရာ… "

.....…………………………..........................................
ကန်တင်းတွင် မင်းညွှန့်တိမ် တို့သူငယ်ချင်းတစ်စု စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။
"မင်းညွှန့် မင်းရုပ်ကလဲ လဒကို မဒိန်းကျင့်ထားတာကြနေတာပဲ "
အဖွဲထဲတွင် တဏှာအရူးဆုံးဖြစ်သော
ကျော်မင်းထွန်းက စပြောချင်းပင်။
"ကျော်ကြီး ငါတင်းနေတာနော် အထိုးမခံချင်ရင် ငြိမ်နေလိုက်"
ဒေါသအိုးမင်းညွှန့်တိမ်ကိုက ကျော်မင်းထွန်း စိတ်မဆိုးချေ။ မင်းညွှန့်အဖေ နောက်အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကိုလဲသိသလို ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ဖြစ်နေခြင်းကိုပင် အကုန်သိသည်။

"တိမ်ရယ် နင်ကလည်း နင်ဒီလိုဖြစ်နေတော့ရော နင့်အဖေ က အဲ့ကောင်လေးကိုကွာပေးမှာတဲ့လား နောက်ပြီး ဒါက ဒီခေတ်မှာထူးဆန်းတာမဟုတ်တော့ဘူး နင့်အဖေကလဲ မုဆိုးဖို ဖြစ်နေတာ ကြာပြီ ရှင်းရှင်းပြောရရင်လူလွတ်တစ်ယောက် သူ့မှာသူရွေးချယ်ခွင့်ဆိုတာရှိတယ်။"

နဒီ အပြောကြောင့် မင်းညွှန့်နှုတ်ခမ်းလေးကွေးသွားအောင်ပြုံးလိုက်သည်။ နဒီဆိုသော နဒီထားစံသည်
မင်းညွှန့်တိမ် တဖက်သက်ချစ်နေရသောမိန်းခလေးပင်။ သူချစ်နေရသောမိန်းခလေးက ဒါတွေကိုနားလည်ပေးတယ်ဆိုသော အကြောင်းနှင့်ပင်
မင်းညွှန့်တိမ် ပျော်မိသည်။ ကျောင်းနေဘက် ၇တန်းထဲက အတူတူ တတ်လာရာ ၁၀တန်းအထိ အဖြူရောင်သံယောဇဉ်နှင့် ချစ်ခဲ့ရသည်။ ၁၀တန်း အောင်လို့ တက္ကသိုလ်တတ်သည်နှင့် နဒီ့အပေါ် အရောင်တွေဆိုးမိနေသည်။
"အေးလေဟယ်…အံ့ဩဘ ဘိုးတော်ဘုရားခေတ်မဟုတ်တော့ပါဘူး ဟယ် နင်လဲနားလည်အောင်လုပ်စမ်းပါ။"
အောင်လေး ၏စကားကြောင့် ကျော်မင်းထွေ စချင်လာသည်။
"အေးလေကွာ အောင်ကြီးပြောတာဟုတ်တယ် မင်းလည်းနားလည်ပေးလိုက်ပါ။"
အောင်လေး၏နာမည်အရင်းမှာ အောင်မိုးသူဖြစ်ပြီး အောင်လေး က LGBT တစ်ဦးပင် ။ မိန်းခလေးလိုမဝတ်မစားပေမဲ့ တခါတလေ သူငယ်ချင်းများကို မိန်းမဟန်မူယာ နှင့် စကားပြောတတ်သည်။ ထိုသို့ပြောတိုင်းလဲ ကျော်မင်း‌ထွန်းက အောင်းကြီးဟူသောနာမည်နှင့်စတတ်သည်။
"မသာကောင် ကျော်ကြီး ငါ့ကိုအောင်ကြီးလို့ မခေါ်ပါနဲ့ဆို "
"မင်းတောင် ငါ့ကိုကျော်ကြီးလို့ခေါ်တာတာပဲ"
"ငါတစ်ယောက်ထဲခေါ်တာမဟုတ်ဘူးလေ နဒီရော မင်းညွှန့်ရောခေါ်တာလေ "
"သူတို့ခေါ်တာရတယ် မင်းမခေါ်နဲ့ မင်းသိပ်ခေါ်ချင်နေရင် ငါ့ကို ယောက်ျားလို့ ခေါ် ငါမင်းကိုယူမယ်။"
"သေလေ သေနာ မင်းကိုဘာလို့ယူရမှာ "

ကေ‌ျာ်ကြီးနှင့်အောင်လေး ပြောနေသည်ကို ရယ်ရင်း ထိုင်ကြည့်နေသူနှစ်ဦးက မင်းညွှန့်တိမ်နဲ့
နဒီထားစံပင်။

"ကဲ တော်ပြီ ဒီလင်မယား ဒါစားပြီးရင် အတန်းလစ်ပြီး ရုပ်ရှင်သွားကြည့်မယ် "

"နဒီမ နင်ကလဲ ပေးစားစရာရှားလို့ တဏှာရူးနဲ့မှပေးစားရတယ်လို့ မတန်ကာ Chemistry Majorက တစ်ယောက်လောက်နဲ့ပေးစားပေါ့။"

"နင်တော်တော်ဖြစ်အောင်လေးမ "
"ဟယ်နင်ကလဲ ...ဟဲ့ မုန့်လဲဝယ်ကျွေးနော် ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင် "
"အေးပါ ဝယ်ကျွေးပါ့မယ် ပါပါးရှိက မုန့်ဖိုးတောင်းထားတယ် "
"ကဲစားပြီကြပြီမှတ်လားသွားမယ် ရုပ်ရှင်မမှိပဲနေမယ်"
နဒီနှင့်အောင်လေး စကားကြား မင်းညွှန့်တိမ်ဝင်ပြောရင်းပိုက်ဆံရှင်းကာ လေးယောက်သား ကားထဲဝင်သွားကြသည်။

……….................................................................

ထမင်းစားခန်းတွင်

" ငါပြောစရာရှိတယ် "
ဦးမိုးတိမ်ရဲ့ စကားသံကြောင့် ဒေါ်နှင်းနွယ်နှင့်
မင်းညွှန့်တိမ် တို့ ဦးမိုးတိမ်ကိုကြည့်ပြီးထမင်းဆက်စားနေကြသည်။

"ထွေထွေထူးထူးတော့မဟုတ်ပါဘူး မိုးမြင့်လေးကို ကျနော် ဆယ်တန်းပြန်ဖြေ ခိုင်းမလို့ ပါ မနက်ဖြန်ကို Guideဆရာရောက်လာလိမ့်မယ် ။ ပြီးတော့ ကလေး ။ ကလေး က စာကိုသေချာလေးလိုက်လုပ်
ကလေးရဲ့ ရှေ့ရေးအတွက် ဦးလုပ်ပေးနေတာ ကလေးဒီရောက်တာလဲ တစ်လ ပြည့်တော့မယ် မနက်ဖြန်ကိုဆရာလာရင် စာကိုသေချာလေးလုပ်မသိတာနားမလည်တာရှိရင် ဆရာ့ကိုမေး အားမနာနဲ့မကြောက်နဲ့ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြော ။"
"ဟုတ်ကဲ့ဦး သားကြိုးစားလုပ်ပါ့မယ်"
"ဦး လည်းဒါပဲလိုချင်တယ် "

မိုးမြင့်လွှာ ဦးမိုးတိမ်အိမ်ကို ရောက်တာတစ်လပြည့်ခါနီးသော်လည်း ပူတူးမကလွဲ၍ကျန်တဲ့သူ မည်သူနဲ့မှ စကားမပြော။ တခြားအလုပ်သမားများ ကလဲ လုပ်ပေးစရာရှိတာလုပ်ပေးပြီး ခပ်တန်းတန်းသာနေသည်။ မင်းညွှန့်တိမ်နှင့်ဒေါ်နှင်းနွယ် တို့ကလည်း
စကားပြောဖို့နေနေသာ ထမင်းစားချိန်တောင် ထမင်းပန်းကန်နဲ့မျက်နှာနဲ့ကိုအပ်ထားသည်။
မီးဖိုချောင်ထဲ မိုးမြင့်လွှာကိုတွေ့လျှင်ပင် မီးဖိုချောင်ထဲကိုမဝင်တော့ချေ။ မိုးမြင့်လည်း ပူတူးမကိုပင်အားကိုးနေရသလို ပူတူးမကလဲ အရင်က အကိုလေးဟုခေါ်ပေမဲ့ မိုးမြင့်လွှာနှင့်ရင်းနှိးလာသောကြောင့်မောင်လေးဟုပင်ခေါ်တော့သည် မိုးမြင့်ကလည်းမောင်လေးလို့ခေါ်ပါဆိုပြီးပြောထားရသည်။

အပိုင်း(၃)မျှော်.....

စာရေးရတာသိပ်အားမရဘူး
လူကလဲနေလို့မကောင်းတော့ အပ်တာ နောက်ကျသွားတာတောင်းပန်ပါတယ်။ #Minpaing
@minpaing888

‌Title - မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ အပိုင်း { ၃ }


Type - လိင်တူ ၀တ္ထု

Author - လရောင် (La Yaung)

Victoria Magazine 🌸
HC Management ☑️
@victoriamagazine

🍀💞 မိုးည ရဲ့ ခွန်းသ 💞🍀

အပိုင်း ( ၃ )

မိုးည ခြေလှမ်းတွေက ခွန်းသ စီတို့ ရင်ခုန်စွာ ဦးတည်လာတော့တယ် ။
ကုတင်ပေါ်အသာလေး တက်ပြီ အိပ်ဖို့ ပြင်လိုက်တော့ ခွန်သ က ‌ဘေစောင်းအိပ်လိုက်တယ် ရှက်နေတာလား ရင်ခုန် နေတာလားတော့ မသိ
မိုးည အသာလေး ဘေစောင်း အိပ်နေတဲ့ ခွန်းသ ကိုစောင်လေး လှမ်းခြုံပေလိုက်ပြီး
ခွန်းသ ရဲ့ ခေါင်းအောက်ကို လက်လေး ထိုးထည့်ပြီ လက်မောင်းကို ခေါင်းအုံး အဖြစ် အုံးစေတော့တာပေါ့ ခွန်းသ လဲ ကျောခိုင်းပြီးအိပ်နေရာကနေ လှဲကာ မျတ်နှာကို မိုးညရဲ ရင်ခွင်ထဲ အပ်လိုက်တော့ တာပေါ့ မိုးည ရဲ့ ရင်ခြန်သံတွေကလဲ မိုးခြိမ်သံတွေ ထက်တောင် ဆူညံ နေတော့ တယ် ။
နှစ်ယောက်လုံး စကားဖြစ်မပြောနိုင်ကြ
မိုးညက ခွန်းသ ရဲ့ နူးညံ့အိစက်နေတဲ့ မျတ်နှာလေးကိုကြည့်ပြီခွန်းသ နှုတ်ခမ်းလေးကို လက်ကလေးနဲ့ ကိုင်ကာ သူခမျာ နမ်းချင်စိတ်တွေ တစ်ဖွားဖွားပေါ်လာတော့တယ်

`` ငါနမ်းလိုက်ရင် ကောင်းမလား ``
`` မဖြစ်ဘူး ငါနမ်းလိုက်လို့ နိုးပြီ ထညံနေရင် ရှက်စရာကြီ ``
`` လူကြားလို့လဲ မကောင်းဘူး ``
`` ပြီးတော့ အမေလဲ ရှိတေးတယ် ``
`` ဒါဘေမယ် ဒီလောက်အိစက်နေတဲ့ မျတ်နှာကို အခွင်ရေးရတုန် ငါမနမ်းရင် ငါဘယ်ချိန် နမ်းရမလဲ ``

မိုးည တစ်ယောက်ထဲ သူစိတ်နဲ့ သူစကားပြောနေတော့တာတယ် ။
မိုးည တစ်ယောက်အတွေးပေါင်းဆုံ နဲ မနေ နိုင်တဲ့ နောက်ဆုံး ခွန်းသ ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေူကို အသာလေး နမ်းလိုက်တော့ တယ် ။

`` မွး ``

ပြောရရင် ရင်ခုန်သံတွေ ဆူညံစွာ နဲ့ မိုးည အတွက် မိုးလင်းဘို့ ခက်ခဲတဲ့ ညတစ်ည ဖြစ်ခဲကြတယ် ။

`` မောနင်း အမေ ``
`` မွ ``
`` ဒီချိုင့် ကဘာလုပ်ဖို့လဲ ``

`` သားဒီနေ့ ကို မေ့နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် ``

`` ဘာနေ့လဲ ``

`` အယ် ``
`` ဒီနေ့ သားမွေးနေ့ လေ ``
`` မေ့မေ သားက ဒီနေ့ အသက် ၃၀ ပြည့်ပြီး ``
`` ပြောရရင် အိမ်ထောင်ပြုမဲ့ အရွယ်ကိုကျော်နေပြီ ``
`` မေမေ ရှာပေရမလား သားအတွက် ``
`` အမေ မြေးချီ ချင်နေပြီ ``

`` ‌အမေက ပြောရင်း နောက်ဆုံးဒီဘူတာ ဘဲ ``
`` ရတယ် သားဘာတာ သားရှာယူမယ် ဟုပ်ပြီလား ``
`` အခုသား ဒီဆွမ်းချိုင့်ကို ဘုန်ကြီးကျောင် ပို့ရမှာပေါ့ ``

`` အင် ဟုပ်တယ် ``

`` အမေရော မလိုက်ဘူးလား ``

`` အမေမလိုက် တော့ဘူး ``
`` အမေ့ ခြေထောင့်နာ နေလို့ ``
`` ဒါနဲ့ ခွန်းသ ရော ``

`` ခွန်းသ မနိုတေးဘူး တင်တယ် အမေ ``
`` ထားလိုက် အလုပ်လဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး ``
`` အေးဆေ အိပ်ပါစေ ``

မိုးည စကားမဆုံးတေးဘူး အပေါ်ကနေ ခွန်းသ ဆင်းလာကာ

`` နိုးပါပြီဗျ ``
`` အကို ချိုင့်ကြီနဲ့ ဘယ်သွားမလို့လဲ ``

`` အမေက ကို့ မွေးနေ့မှာ ဘုန်ကြီကျောင်းမှာ ဆွမ်းကပ်ရအောင် ပြင်ထားပေတာ ``


`` ‌ဒီနေ့က ကို့ မွေးနေ့လား ``
`` happy birthday ပါဗျ ``
`` မွေးနေ့မှာ ကို့ တောင်းတဲ့ဆုပြည့်ပါစေလို့ ညီ ပြန်ဆုတောင်းပေတယ် ``
`` နောက်ပြီ ကိုသွားတွေ ပေါ်အောင် အမြဲ ရီနိုင်ပါစေဗျ ``


`` ဘယ်လို ``
`` ကိုကို ညီပြောချင်တာ မရီ တက်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား ``


`` ဟုပ်တယ်လေ ကိုက အမြဲ မျတ်မောက်ကျုပ်ထားတာ ``
`` နောက်ပြီး ကိုရီတာက ချစ်ဘို့ကောင်းတယ် ``
`` ကို့ မျတ်နှာကို အမြဲ မျတ်မောက်မကျုပ်ထားနဲ့ ``
`` မျတ်မောက် ကျုပ်တာ မြားရင် အိုမြန်တယ်တဲ့ ညီကြားဖူးတယ် ``


`` ကို အိုနေပြီပေါ့ ``
`` ပြောချင်တာက ``
`` ဟုပ်လား ``
`` ဟုပ်လား ``

မိုးည က ခွန်းသ ကို ကလိထိုရင် စတော့ နှစ်ယောက်သား ပါစပ်မပိတ်နိုင်အောင် ‌ရီပြီ ပျော်နေကြတော့ တာပေါ့ ။
အန်တီ ထား လဲ ပြုံရင်

`` ကဲကဲ ``
`` နှစ်ယောက်လုံး တော်တော့ ``
`` သား မိုးည ဆွမ်းပို့စရာ ရှိတာ ပို့ ``
`` သား ခွန်းသ လဲ မနတ်စာ စားစရာ ရှိတာစား ``


`` ဟုပ်ကဲ့ ဗျ ``
`` ဟုပ် ``


`` ဒါနဲ့ ``
`` ဘုန်းကြီးကျောင်းက ဝေးလားဗျ ``

`` မဝေး ဘာဘူး ``
`` ဘာလဲ လိုက်ချင် လို့လား ``

`` သား ခွန်းသ လိုက်သွား ချင်လို့လား ``
`` လိုက်သွားချင် လိုက်သွားလေ ``
`` စိတ် အပန်းပြေတာပေါ့ ``

`` ‌ဗျာ ``
`` လိုက်လို့ ရလားဗျ ``

`` ရတာပေါ့ သားရဲ့ ``
`` ဘာလို့လဲ ``

`` အကို က ခေါ်ချင်မှန်း မခေါ် ချင်မှန်း မသိနဲ့ ``
`` နောက်ပြီ အကို့ ကောင်မလေးနဲ့ ချိန်းထားရင် ညီက လူပို ကြီ ဖြစ်နေအုန်မယ် ``
`` သတိယ လူတော့ အဖြစ်မခံ နိုင်ဘာဘူး ``

ခွန်းသ က နှုတ်ခမ်းလေး တစ်ဆူဆူ နဲ ပြောတော့ မိုးညက ညက နမ်းခဲ့တဲ့ အနမ်း အတွေးထဲ ဖျက်ခနဲ ဝင်လာတော့ တယ် ။ မိုးည တစ်ချက်ပြုံးပြီ

`` ကဲ့ ``
`` အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့ ``
`` လိုက်ချင်တယ် မဟုတ်လား လိုက်ခဲ့ ``
`` နောက်ပြီး တစ်ခု ပြောအုန်မယ် ကို့မှာ ဘာကောင်မလေးမှ မရှိဘူး သိထား ``

( မိုးညက သူခေါ်ချင်တောကိုကြ ထည့်မပြောဘူး မရှိကြောင်တော့ ရှင်ပြသွားတယ် 😝 )

မိုးညက အဲလိုလေး ပြောတော့ ခွန်းသ သဘောကြသွားတယ် ။

`` တစ်ကယ်နော် ``
`` အေးတာဆို ညီအင်္ကျီ သွားလဲ လိုက်အုန်မယ် ``

ခွန်းသ အင်္ကျီလဲဖို့ သွားမယ်လုပ်တော့မိုးညက ခွန်းသကို အသဲယာပြီး စချင်နေတာနဲ့

`` နေအုန်း ``
`` ခနလေး ``
`` ဘာနဲ့ လဲမှာလဲ ရှိရော အင်္ကျီရော ရှိလို့လား ``

ခွန်သလဲ တစ်ချက်မျတ်နှာ ညိုးသွားပြီ
ခေါင်းပြန်မော့ကာ

`` ဘာဖြစ်လဲ ကိုကို့ အင်္ကျီနဲ့ လဲမှာပေါ့ ``

ပြောပြီ မျတ်နှာ ပြောင်ကာ အပေါ်ထက်‌ကို ပြေတက်သွားတော့ တယ် ။

`` ဒီခလေးကတော့ ``

မိုးည က ခွန်သကို ကြည့်ပြီ ချစ်မဝ ဖြစ်နေတော့တယ်

`` သားရယ် သွားစနေတယ် ``
`` မပေ ချင်တာလဲ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ``

`` ဟုပ်ကဲ့ပါ အမေရယ် ``
`` သားချစ်လို့ စနေတာပါ ``
`` သူပြန်လုပ်သွားတဲ့ ပုံလဲကြည်အုန်လေ ``
`` ပါကို စွဲညှစ် ချင်စရာလေး ``

`` အေဘာ ``
`` ကားကို ဂရုစိုက် မောင်အုန်း ``

`` ဟုပ် ``
`` အင် မွ ``
`` ညီ ခွန်သ မပြီ တေးဘူးလား မြန်မြန် လုပ် ``
`` နေမြင့် နေပြီ ``

`` လာပြီ ``
`` ပြီးပါပြီ ဗျ ``

အပေါ်ကနေပြီ အော်ပြီ ခွန်သ ခြေလှမ်းလေးတွက်တွက် လေး လှမ်းလာတော့တယ် ပုဆိုးလေးကို ကျကျနန ဝတ်ပြီ လက်က အင်္ကျီင်လက်ကို ခေါက်ရင် အိမ်ပေါ်က ဆင်လာ တော့တယ် ခွန်းသ ကို မြင်တော့ မိုးည ပါစပ်ဟောင်လောင်းနဲ ငေးကြည့်နေ တော့တယ် အင်္ကျီက သူနဲ့ ကြီနေ ဘေမဲ့ သူနဲ လိုက်ဖတ် နေတာ

`` အင်္ကျီ လက်ကို ဘယ်လိုတွေ ခေါက်နေတာလဲ ``
`` လာခဲ ကို ခေါက်ပေမယ် ``

( လုပ်ပေချင်ရင် လုပ်ပေချင်တယ်မပြောဘူး )

မိုးည အင်္ကျီ လက်လေးကို ခေါက်ပေတော့
ခွန်းသ ရင်တွေ ခုန်တော့တာပေါ့ ရင်တွေ ခုန်ဆို မိုးညက အရပ်‌ရှည်တယ်လေ ခါးလေးကုန်ပြီ လုပ်ပေနေတော့ မိုးည မျတ်နှာက ခွန်းသရဲ့ မျတ်နှာ တည့်တည့် ကြီ ဖြစ်နေတာပေါ့ ခွန်သ တစ်ယောက် မျတ်နှာပူပြီ ရှက်ချွေ တွေလဲ စည်ကြလာတော့တယ် မိုးည ကတော့ ဂရုစိုက်ပြီ ရင်ခုန်စွာနဲ့ အင်္ကျီ လက် ခေါက်ပေနေတော့တယ် ။

`` ရပြီ ``
`` အမေ သားတို့ သွားပြီ ``

`` အန်တီ ရေ သွားပြီ ``

`` အေအေ ဂရုစိုက်သွား ကားကို ဂရုစိုက်မောင်းသား ``

မိုးည နဲ့ ခွန်းသ ထွက်သွားပြီး မကြာဘူး
အိမ်ကို အရင်းနှီးဆုံး ဧည့်သည် လာတော့တယ် ။
ခြံဝ တံခါကို ဘဲလေး တီးတော့ အန်တီထား ထွက်ကြည့်

`` အန်တီ နေကောင်းတယ် နော် ``

`` နဒီ ``
`` အမလေး သမီးရယ် အိမ်ကို မရောက်တာတောင် တော်တော်ကြာနေပြီ‌ ``
`` လာ ဝင်ခဲ့ ``


`` ဟုပ်တယ် အန်တီ အမီးလဲ အလုပ်တွေ မျာ နေတာနဲ့ ဒီဘတ်မရောက် ဖြစ်လိုက်ဘူး ``
`` ဒါနဲ မိုးည ရော အန်တီ ``

`` ခုလေးဘဲ ဘုန်ကြီကျောင်းဆွမ်းချိုင့်သွားပို့တာ့ ``

`` လာပ‌စေအုန် သမီးနဲ့ တွေမယ် ``
`` သမီးကို ဖုန်းလေးတောင် ဆတ်ဖော်မရဘူး ``

`` ဟုပ်တယ် သမီရေ နဲနဲ ပြောအုန် သမီး သူငယ်ချင်းကို ``
`` အန်တီလဲ မနိုင်ဘူး ``

`` ဟုပ် ``
`` အန်တီ ``
`` ဒီမှာ အန်တီတွက် လက်ဖက်ခြေက်တွေ ``
`` အမီ ရှမ်းပြည်ဘတ် ရောက်ခဲ့တုန်က အန်တီတွက် ရှယ်တွေ ဝယ်ခဲ့တာ အမီူ အလုပ်တွေ မအာတာနဲ့ ခုမှ ပေရတော့တယ် ``

`` အမီရယ် အိမ်လာတာ လက်ဆောင်တွေ မလိုဘာဘူး ``
`` ဒါနဲ့ သမီ ဘာစားပြီပြီလဲ ``
`` အန်တီ အုန်နိုး ခေါက်ဆွဲ ချက်ထားတယ် ``
`` စားရင် စောင့် သမီးသူငယ်ချင်းကို လာ``

`` အုန်နို့ခေါက်ဆွဲ ရှယ်ဘဲ ``
`` အန်တီ လက်ရာ မစားရတာ ကြာပြီ ``
`` ဒီနေ့တော့ အပီစားမယ် ``
`` နောက်ပြီ မိုးည ကိုလဲ ဒီနေ့ နှိပ်ဆတ်ရမယ် ``

အန်တီနဲ့ နဒီ စကားပြောရင်း မီးဖိုချောင်တို့ အုန်နို့ ခေါက်ဆွဲ စားရန် ဝင်ခဲ့ တော့တယ်
ထမင်းဝိုင်မှာ စာလက်စ ခေါက်ဆွဲ ပကန်ကို မြင်တော့ နဒီက

`` အန်တီ စားလက်စနဲ့ သမီး ရောက်လာတာလား ``
`` အားနာလိုက်တာ ``

`` မဟုတ်ဘာဘူး ``

`` ဒါဆို ဒီပကန်က ``

`` အော် ဒီခလေးခွန်းသ သူအကိုနဲ့ သွားရမယ် ဆိုတာနဲ့ ခေါက်ဆွဲ တောင်ပြီအောင်မစားသွားဘူး ``
`` ထိုင် အမီး အန်တီ ထည့်ပေမယ် ``

အန်တီ ထားက ဒီခလေးခွန်းသဆိုပြီ ရင်းရင်းနှီးနှီး ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် နဒီ တစ်ယောက်
တစ်ချက်ကြောင်သွားတော့တယ် ဘာလို့ ဆို အန်တီထားတို့ သားမိက ပတ်‌ဝန်းကျင် သိပ်ရင်းရင်းနှီးနှီး မနေတာ နဒီ အသိဆုံလေ
အန်တီထားက ဒီခလေး ခွန်းသ ဆိုတော့ နဒီက သိချင်လာတော့တယ် ။

`` အန်တီ ခွန်သ က ဘယ်သူလဲ ``
`` မိုးည ရဲ့အသိတွေ ထဲမှာလဲ ဒီနာမည် သမီး မကြားဖူးဘူး ``


`` အော် သူနာမည်က မြတ်ခွန်းသတဲ့ ``
`` သားတပည့်လေ အန်တီလဲ သူနဲ ဘာရေစတ် လဲတော့မသိဘူး အန်တီသား လိုဘာဘဲ ``

`` အော် ``
`` ဟုက်ကဲ့ ``

`` စားလေ သမီး ``
`` မကောင်းလို့လား ``

`` မဟုတ်ဘာဘူး အန်တီ သမီး လူနာတစ်ယောက်အကြောင် စဉ်စား မိသွားလို့ပါ ``

`` သမီရယ် အလုပ်က အလုပ်ပေါ့ ဒါဘေမယ့် အမီးကိုယ်သမီလဲ စိုက်ရမယ်လေ အချိန်ပြည့် အလုပ်ကြီဘဲ တွေးမနေနဲ့ ``
`` ကြာလား ``

`` ဟုပ်ကဲ့ပါ သမီး မတွေးတော့ဘူး ``

`` သမီ အန်တီ သမီကို မေးမလို့ ``

`` မေးလေ အန်တီ ဘာမေးမလို့လဲ ``

`` ဟို ... ဟို လေ သားမှာ ရည်စာတွေဘာတွေ ရနေပြီလားလို့ ``

`` မိုးည ရည်စာ ရတယ်လို့တော့ သမီးမကြားမိဘာဘူး ``


`` ဒါဆို သမီးနဲ့ရော ``

နဒီက တစ်ချက်ညိမ်သွားပြီး

`` မိုးည နဲ့ သမီးနဲ့က ခုထိ သူငယ်ချင်‌တွေပါဘဲ ``
`` သူဘတ်ဖွင့်ပြောလာရင်တော့ သမီ စဉ်စားမှာပါ ``
`` ဒါနဲ့ ဘာဖြစ်လို့လဲ အန်တီ ``

`` ဘာရယ်မဟုတ်ဘာဘူး ခုတလေား သားကို ကြည့်ရတာ အရမ်း ပျော်နေသလိုဘဲ ``
`` တစ်ခါ တစ်‌လေ အကြောင်ပြချက်မရှိဘဲ ရီချင် ရီနေတာ ``
`` အန်တီ ထင် ရည်စာ ရနေပြီ ``
`` သမီး သူငယ်ချင်း ``

နဒီ တစ်ယောက် အန်တီ ထားရဲ့ စကားတွေ ကြာပြီး အူနု ကျွဲခက်သလို ခံစာနေတော့တယ် ။

`` ကားသံကြာတယ် သမီး သူငယ်ချင် ပြန်လာပြီ ဖြစ်မယ် ``

`` ရတယ် အန်တီ သမီး သွားလိုက်မယ် ``

ခွန်းသကို မြင်ချင်စောနဲ့ နဒီတစ်ယောက် အိမ်ရှေသို့ ခက်မြန်မြန် လေး လျှောက်လာခဲတော့တယ် မိုးည နဲ့ ခွန်းသ ကားပေါ်က ဆင်းလာတာနဲ့ မိုးည နဒီကို မြင်တော့

`` ဟာ ``
`` နဒီ ဘယ်ကနေ လှည့်လာတာလဲ ``


`` ဒီဘဲ လာတာ ဘယ်ကမှ မလှည့်လာဘူး ``

`` အလုပ်တွေ ပင်ပန်းလို့လား ``

`` မပင်ပန်ပါဘူး ``

`` လာ အထဲဝင် ``
`` အမေ သာပြန်လာပြီ ``
`` အော် ငါမိတ်ဆက်ပေရအုန်မယ် ``
`` ဒီမှာ သူနာမည် မြတ်ခွန်းသ တဲ့ ``

`` တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် အမနာမည်က
ဒေါက်တာနဒီခိုင် နှလုံး အထုကုဆရာဝန်ပေါ့ ``
`` မင်အကြောင်တော့ မင်းမရောက်ခင် ကအန်တီ ပြောပြလို နဲနဲ သိ‌ေတာ့ တွေချင်နေတာ အန်တီပြောတာထက် ပိုချောနေတာဘဲ မင်းက ``

`` မဟုတ်တာ ``
`` အမ လဲ လှပါတယ် ``

`` ဟုပ်လား ကျေဇူတင်တယ် ဒါဘေမယ့် အမလှတာ အမသိတယ် ``

အပိုင်း { ၄ } မျှော် 😘
LaYaung
@victoriamagazine
‌

မျှော်နေကြလို့အပိုင် ၃ ကိုအရှည်ကြီ ရေးပေလိုက်တယ် 😊

မချစ်ဘူး မုန်းတယ်
Author- Min Paing
Victoria Magazine 🌸 HC Management

မချစ်ဘူး မုန်းတယ်

အပိုင်း(၃)


"ဆရာ ဒါဆရာသင်ပေးရမယ့် ဆရာတပည့်
ကလေး ဒါ ဆရာ ဦးဇေယျ ကလေးကိုဒီတစ်နှစ်လုံးစာသင်ပေမှာ ဆရာစကားကို သေချာလိုက်နာ စာကိုကြိုးစား ပြန်တိုင်တာမကြားချင်ဘူးနော် ကလေး။
ဆရာကလည်း သူ့ကိုဂရုစိုက်ပေးပါဗျ ဆုံးမပေးပါ။"

"ဦးမိုးတိမ်ကတော့လုပ်ပြီဗျာ... စိတ်ချပါ ကျနော် သားတစ်ယောက်လို ဂရုစိုက်သင်ပေးပါမယ်။"

"ဆရာလိုအပ်တာရှိလဲပြောပါဗျ ပူတူမ အနားမှာရှိပါလိမ့်မယ်။ပူတူမနဲ့သူနဲ့က မောင်နှမလိုဖြစ်နေတော့ အနားမှာခိုင်းစရာရှိတာခိုင်းဖို့ ပါ။
"ကျေးဇူးပါဦးမိုးတိမ်"

ထိုမြင်ကွင်းကို နှုတ်ခမ်းရွဲ့ကာ ကြည့်နေသူက ဒေါ်နှင်းနွယ်ပင်။
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။၊၊၊၊၊၊၊၊၊၊

" မပူတူး ..."
" အေး မောင်လေး ဘာလို့လဲ အမ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ "
"ဟုတ်ပါဘူး ဒီနေ့ သား လက်ဖက်သုတ်စားချင်လို့ စပ်စပ်လေး သားကိုဝိုင်းကူလုပ်ပေးပါလား..."
"ဟင် ဒီနေ့ဆရာမလာဘူးလား "
"မပူတူး ကလည်း ဒီနေ့ တနင်္ဂနွေ ဟာကို ပိတ်တယ်လေ...ကူလုပ်ပေးလို့နော် .."
"ဟုတ်ပါပြီ အမ သုတ်ပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား"
" ဟင့်အင်မရပါဘူး တူတူ သုတ်မယ် အိမ်က လူတွေရောအကုန်စားလို့ရတာပေါ့..."
" အမလေး အတတ်လေး ဟုတ်ပါပြီ တူတူ သုတ်မယ် ဟုတ်ပြီလား .."
"ဒီမောင်နှမ နှစ်ယောက် ဘာတွေ ပြောနေကြ"
ပူတူးမနှင့် မိုးမြင့်လွှာကြား စကားဖြတ်ပြောလိုက်သူမှာဦးမိုးတိမ်ဖြစ်သည်။
" အော် ဦးလေး မောင်လေး က လက်ဖက်သုတ်ချဉ်စပ်လေး လုပ်စားချင်တယ်ပြောလို့ပါ အိမ်ကလူတွေပါစားရအောင်လို့ တူတူ သုတ်ဖို့ပြောနေကြတာပါ။"
" ဟင် ဟုတ်လားကလေး ကလေးက စားချင်လို့လား"

"ဟီး ...ဟုတ်ဦး သားစားချင်လို့ ပြီးတော့ အိမ်က အန်တီနဲ့အကို ပါစားဖို့ပါ သုတ်မလို့ပါ။"
"ဦးအတွက်ရောမပါဘူးလားကလေးရ"
"ဟဲဟဲ ပါပါတယ်ဦးရ ပြောဖို့ကျန်ခဲ့တာ"

"စတာပါ ဦးက ကလေးသုတ်ထဲက ဦးအတွက်ပါပြီးသားမှန်းသိပါတယ် "
ဦးမိုးတိမ်လဲ မိုးမြင့်လွှာရဲ့ခေါင်းလေးကို ကိုင်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲကိုသတင်းစာဖတ်ရန်ထွက်လာခဲ့တယ်။

"ဟီး မပူတူး အကိုရယ် အန်တီရယ် ဦးရယ်အတွက် ကို အရမ်းအစပ်ကြီးမလုပ်ဘူးနော် "
" ဟုတ်ပါပြီ ကဲ စလုပ်မယ် "
"အမပူတူးက အစပ်စားနိုင်ရဲ့လား သားက အစပ်အရမ်းစားလို့ အမ "
"စားပါ့တော်စားပါ့ "
" ဟုတ် "
ပူတူးမနဲ့မိုးမြင့်လွှာလဲ စကားပြောလိုက် ဟိုဟာလုပ်လိုက်ဒီဟာလုပ်လိုက်နဲ့ လက်ဖက်သုတ်ပြီးသွားတယ်။
"ဦး …ဒီမှာဦးအတွက် လက်ဖက်သုတ်"
" မြန်လှချည်လား ကလေးရ ကလေးကရော "
"သားက မပူတူနဲ့စားလိုက်မယ် သားတို့ကအရမ်းအစပ်သုတ်ထားတာ ဦးအတွက်က အစပ်မပါဘူး "
"ဗိုက်နာမယ်နော် ကလေး"
"မနာပါဘူးဦးရ ။ ဦး ဟိုလေ အန်တီနဲ့ အကိုနဲ့ကို လက်ဖက်သွားပေးလိုက်ဦးမယ် "
"အင်း နှင်းနှင်းနဲ့သား အပေါ်မှာရှိလိမ့်မယ် "
"ဟုတ်ဦး...."

မိုးမြင့်လွှာလဲ ပူတူးမကိုခေါ်ပြီး အပေါ်တတ်လာခဲ့သည်။မင်းညွှန့်တိမ်နဲ့ ‌ဒေါ်နှင်းနွယ်လည်းအပေါ်ထပ်ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ရင် စကားပြောနေကြသည်။

"အန်တီ"
"ဘာကိစ္စလဲ "
"အန်တီနဲ့အကိုစားဖို့ သားလက်ဖက်သုတ်လာတာပါ စကားပြောရင်းစားလို့ရတာပေါ့။"
" မင်းကိုဘယ်သူမှမသုတ်ခိုင်းဘူး ပြီးတော့ ငါတို့တူရီးနှစ်ယောက်နားကိုဘယ်တော့မှမလာပါနဲ့ မင်းမျက်နှာကိုမြင်ရတာ ကျက်သရေ ယုတ်လွန်းလို့"

"မင်း လက်ဖက်ပန်ကန်မင်းပြန်ယူသွား ရေနွေးဗန်းရော တစ်ခါထဲပြန်ယူသွား"
မင်းညွှန့်တိမ်ပြောလဲပြော ရေနွေးဗန်းကို လက်ဖြင့်တွန်းလိုက်ရာ မိုးမြင့်လွှာ အပူလောင်သွားသည်။
အောက်ထပ်မှ ဦးမိုးတိမ်လဲ အပေါ်ကိုတတ်လာခဲ့သည်။
" ဟ ...ဘာဖြစ်ကြတာတုန်း"
" ကိုကြီးရဲ့ လူကို ကျမတို့နဲ့ ဝေးဝေးမှာနေခိုင်းပါ"
"ကလေးက ဘာဖြစ်သွားတာတုန်း "
ဦးမိုးတိမ်ရဲ့စကားကို မိုးမြင့်လွှာမဖြေပါ။ဘေးက
ပူတူးမလဲ ကြားမှဝင်ဖြေရတော့သည်။

"အပူလောင်သွားတာပါဦးလေး"
"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးလောင်တာလဲ"
"အကိုလေးက မင်းတို့ဟာတွေပြန်ယူသွားပြောရင်း ရေနွေးဗန်းကို လက်နဲ့တွန်းလိုက်လို့ပါ"
ဦးမိုးတိမ် လည်း မင်းညွှန်တိမ်ကိုကြည့်ပြီး လက်သီးဖြင့်ထိုးလိုက်တသည်။
"ခွပ်"
ဘေးမှ ဒေါ်နှင်းနွယ် က ဝင်ဆွဲလိုက်သည်။

" အဖေ ကျနော့်ကို တခါမှ မထိုးဖူးဘူး ဘာလဲ ဒီစောက်ခြောက်ကြောင့် သားကိုထိုးတယ်ပေါ့အဖေက အဖေ့အခြောက်ကိုထိတော့နာတယ်ပေါ့ "

" မင်းပါစပ်ကိုပိတ်ထားလိုက်မင်းညွှန့်တိမ် မင်းကိုထပ်မထိုးမိခင် ငါ့အရှေ့ကနေ မင်းထွက်သွားလိုက်တော့ မိနှင်း နင့်တူကိုနင်ခေါ်သွား "
"လာ သား လာ "
မင်းညွှန့်တိမ်လဲ ဒေါ်နှင်းနွယ်လက်ဆွဲရာထွက်လာခဲ့တယ်။
"ကလေး ထလာ  ပူတူးမနင်အဲ့ဘက်ကထူလိုက် အိပ်ယာပေါ်ခေါ်သွား ငါ ဆရာဝန်ဆီဖုန်ဆက်လိုက်မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေးး"
ပူတူးမလည်းမိုးမြင့်လွှာကိုထူကာအိပ်ယာသို့လာခဲ့သည်။ခနအကြာမှ ဆရာဝန်ရောက်လာသည်။

"ဆရာ အခြေနေလေး"
"အော် ကျနော်ဆေးညွှန်းလေးပေးခဲ့ပါ့မယ် သောက်ဆေးလဲပေးခဲ့မယ်။ ဆေးညွှန်း ကတစ်နေ့ကို နှစ်ကြိမ် အဲ့ဆေးလေးကို လိမ်ပေး သက်သာလာပါလိမ့်မယ် "
"ဟုတ်ကဲ့ doctor ကျနော် လိုက်ပို့ပေးပါမယ်။"
"Doctor ကျမတူလေးကိုလဲကြည့်ပေးပါဦး "
"မိနှင်း အရေးမပါတာကိုလုပ်မနေနဲ့ သူထိုက်နဲ့သူ့ကံခံရတာ ငါပြောရင် ထပ်ထိုးချင်တယ် နင်ပါ ဝေးဝေးသွားနေ သွားမိနှင်း"
ဒေါ်နှင်းနွယ်လည်း မင်းညွှန့်တိမ်ဆီ ခြေဆောင့်ကာပြန်လာခဲ့တယ် ။
.........................................................................