" မင်းလေးသာ ‌ငြိမ်ငြိမ်နေရင် အခုလို ဒူးပြဲမှာမဟုတ်ဘူး ဆေးတောင်မထည့်ရသေးဘူး အခုမှ အနာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေ‌တုန်းပဲရှိသေးတယ် မသနားဘူးလုပ်နေတယ် "

"သော်တာ" တစ်ယောက် "သူရိန်" နဲ့အတူ ‌လမ်းလျှောက်ရင်း "သူရိန်" အပေါ် ခုန်တတ်ရင်း အရှိန်မထိန်းနိုင်ဘဲ လဲကျသွားပြီး ဒူးမှာ ဒဏ်ရာ ရသွားပါတယ်။ "သူရိန်" က ဆေးထည့်ပေး နေတာကို ကလေးတစ်ယောက်လို ချွဲနေသည်။

" အဟင့် နာနေသေးတယ် "

" ချက်ချင်းတော့ ဘယ်ပျောက်ဦးမှာလဲ "သော်တာလေး" ရဲ့ ကလေးလေးကျလို့ ချွဲနေလိုက်တာ "

" ဘာလဲ မချွဲရဘူးလား ဟွန်း "

" ချွဲပါဗျာ "သော်တာလေး" ချွဲလေ ကိုကိုက အသဲယားပြီး ပိုချစ်လေပါပဲ ဟုတ်ပြီလား "

" ဟီး ဟီး အဲဒါကြောင့် ကိုကို့ကို ချစ်နေရတာ "

" အနာဆေးထည့်ပေးလို့ ကိုကို့ကို ဘာပြန်ပေးမှာလဲပြော"

" ကိုကိုကလည်း ကိုယ့်ချစ်သူဆီက ပိုက်ဆံလိုချင်သေးတာလား ဒါလေးတောင် အလကားလုပ်မပေးချင်ဘူးလား မမိုက်ပါဘူး ကိုကိုရာ "

" ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ ဟောဒီလို အာဘွားပေးခိုင်းတာ "

" အာ ကိုကို ကလည်း "

" လူရှင်းတယ်လေ ပေးပါနော် "

" လူလည်ကြီး အာဘွား အာဘွား ဟုတ်ပြီလား "

" နှုတ်ခမ်းကိုရောပေး "

" ကိုကိုနော် အဆင့်တတ်မလာနဲ့ ဟွန့် "

" မပေးရင် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပွေ့ခေါ်သွားမှာနော် "

" "သော်တာ" ကို အကျပ်ကိုင်တယ် လူဆိုးကြီး "

" မပေးဘူးလား ဒါဆိုပွေ့ပြီ "

" အာ ပေးပါ့မယ် မွမွ အာဘွား "

" ဒီလိုမှပေါ့ "သော်တာလေး" ရဲ့ "

" ဟွန့် "

"သူရိန်" နဲ့ "သော်တာ" တို့အချစ်ခရီးလမ်းလေးကတော့ ဂရုစိုက်မှု ၊ ကြင်နာမှု ၊ ကျီစယ်မှုတွေနဲ့အတူ သာယာဖြောင့်ဖြူးလို့နေပါတယ်။ မိဘအသိုင်းအဝိုင်းမရှိသောနေရာ ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာမရှိသောနေရာ ၊ ကန့်ကွက်သူ၊ ကဲ့ရဲ့သူ မရှိသောနေရာမှာ အခုလို ချစ်ကြည်နူးနေရတာ ပျော်စရာ နိဗ္ဗာန်ဘုံလေးတစ်ခုပါပဲလေ။


Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management
coming soon happy ending 💞

ဂျန် ဒီနေ့ ခွင့်ယူပါမယ်နော် 🙏

💗 အချစ်ဦး အမည်ခံ...(ရှင်သန်နေဆဲ အချစ်) 💗


🥀ဇာတ်သိမ်းပိုင်း🌹


💙 အပြာရောင် အချစ်ည 💙


" ကလေးလေး ငိုလို့ဝပြီလား "

" "ကောင်း" လေ "ကိုနိုင်" ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ အခုလိုလေးနေချင်သေးတယ် အရမ်းနွေးထွေးတာပဲ "ကိုနိုင်" ရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာ "ကောင်း" အခုလိုလေးနေရတာ အရမ်းသဘောကျတယ် "

" အစ်ကို့ကို ကြည့်ပါဦး "

" ဟုတ် "

" ကြည့်ပါဦး မျက်ခွံတွေတောင် ပို့နေပြီ မငိုတော့နဲ့နော် အစ်ကိုလည်း ကလေးလေးကို အရမ်းချစ်တယ် ထပ်ပြီးသော မခံစားစေချင်တော့ဘူး အစ်ကိုနဲ့အတူ ဆိုင်ကယ်ပတ်စီးပြီး ဒီညလယ်တောမှာပဲ အိပ်လိုက်နော် ယောက္ခမကြီးကို ဖုန်းဆက်လိုက်မယ် "

" ဟွန့် "ကိုနိုင်" ကလည်း ဘာ ယောက္ခမကြီးလဲ "

" ဟုတ်တယ်လေ အခုဆိုရင် ကလေးလေးက အစ်ကို့အပိုင်ဖြစ်သွားပြီ ကလေးလေးကို အစ်ကိုက ယူမှာ သိလား "

" အစ်ကို "

" ပြောစေဗျာ ကလေးလေး "

" အစ်ကို့ကို အရမ်းချစ်တယ် "

" အစ်ကိုကလည်း ကလေးလေးကို အရမ်းချစ်တာပေါ့ "

"ကိုနိုင်" "ကောင်း" ကို အကြင်နာမျက်ဝန်းတွေနဲ့ကြည့်ပြီး ဖူးနေသော "ကောင်း" ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဒုတိယအကြိမ်မှာ "ကောင်း" ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့အတူ ယုယစွာ နမ်းလိုက်သည်။ "ကောင်း" လည်း "ကိုနိုင်" ရဲ့အနမ်းကို လိုလားစွာ တုန့်ပြန်ပြီး ပြန်ကာနမ်းမိသည်။ အချိန်တော်တော်ကြာ အကြင်နာ အနမ်းခြွေပြီး "ကောင်း" ရဲ့ အိမ်ကို ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားကာ ဆိုင်ကယ်စီးရင်း လေညှင်းခံနေကြပါတယ်။ ညနေပိုင်းရဲ့ ဆည်းဆာအောက်မှာ "ကိုနိုင်" ရဲ့ ခါးကိုရဲဝံ့စွာဖက်ပြီး "ကိုနိုင်" ရဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့လေးကို မက်မောစွာရှုရှိုက်ရင်း "ကိုနိုင်" ရဲ့ ကျောပြင်ပေါ်မှာ မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး "ကောင်း" မှီထားရင်း ‌သဘာဝရဲ့ အရသာကို အချစ်ရသူနဲ့အတူ ခံစားနေမိသည်။ အမှောင်ရိပ်တို့ကြီးစိုးလာတဲ့အချိန်မှာ လယ်တောက တဲအိမ်ဆီကို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ လယ်ကန်သင်းတွေပေါ်မှာ "ကိုနိုင်" ရဲ့ လက်ကိုတွဲပြီးလျှောက်ရတာ "ကောင်း" ကြည်နူး‌မိသည်။ တဲအိမ်ထဲက "ကိုနိုင်" ရဲ့ အခန်းထဲကိုဝင်လိုက်တော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရသော အခန်းလေးထဲမှာ ဆီမီးတွေ ထွန်းထားသည်။ အိပ်ရာပေါ်က မွေ့ယာပေါ်မှာ နှင်းဆီပန်းဖက်တွေ ဖြန့်ခင်းထားသည်။ သဘာဝရဲ့ ပန်းရနှံ့များက အခန်းလေးထဲသင်းပျံ့နေသည်။ "ကောင်း" အိပ်ရာပေါ်က နှင်းဆီပန်းဖက်အချို့ကို ယူပြီး ရှုရှိုက်ရင်း နူးညံ့သော မွေ့ယာပေါ်ကိုထိုင်လိုက်သည်။ ချစ်စရာကောင်းသော "ကောင်းကောင်းလေး" ကိုကြည့်ပြီး "ကိုနိုင်" သဘောကျနေမိသည်။ "ကောင်း" ရဲ့ ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး "ကောင်း" ရဲ့ ခေါင်းလေးကို ကြင်နာစွာ ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ "ကောင်း" က "ကိုနိုင်" ကို မော်ကြည့်လိုက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းအောင် ပြုံးပြလိုက်သောအခါ နှုတ်ခမ်းတွေအချင်းချင်း ဂဟေဆက်သွားသည်။ "ကောင်း" လည်း "ကိုနိုင်" ရဲ့ကျောပြင်ကို ဖက်လိုက်ပြီး အနမ်းတွေတုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ကိုနိုင်" ပန်းမွေ့ယာပေါ်ကို "ကောင်း" အား ညှင်သာစွာ လှဲစေလိုက်ပြီး "ကောင်း" ရဲ့ မြတ်နိုးစရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာလေးရဲ့ နေရာအနှံ့အပြားကို အနမ်းမိုးတွေခြွေလိုက်ပါတယ်။ ထိုစဉ် အပြင်မှာ မိုးတွေ ရုတ်တရက်ရွာလာသည်။ မိုးရဲ့ အအေးဓာတ်တွေ ဝင်လာသောအခါ "ကောင်း" တစ်ယောက် "ကိုနိုင်"ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်ကာ ဖက်ထားလိုက်မိသည်။ မိုးခြိမ်းသံတွေနဲ့အတူ အနမ်းတွေ ဖလှယ်ရင်း ‌"ကောင်း" နဲ့ "ကိုနိုင်" တို့ရဲ့ အကြင်နာညလေးကို အချစ်ရမ္မက်တွေနဲ့အတူ ဖြတ်သန်းလို့နေပါတယ်။ အချစ်ရဲ့ရမ္မက်နဲ့အတူ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ညည်းသံလေးများက မိုးခြိမ်းသံတွေကြားမှာ ပျောက်ကွယ်လို့သွားပါတယ်။ ချစ်သူနှစ်ဦးရဲ့ အကြင်နာညလေးက ရှင်သန်နေသော အချစ်တွေနဲ့အတူ ဖြတ်သန်းရင်း မိုးကလည်း ချစ်သူနှစ်ဦးပို၍ နီးကပ်အောင် အောင်သွယ်တော်လုပ်ပေးရင်း သဲထန်စွာ ရွာသွန်းနေပါတော့တယ်...။


💝 သူနဲ့သာဆိုလျှင် 💝



" "သော်တာလေး" "

" ဟုတ် ကိုကို "

" ကိုကို့ကို ချစ်လား "

" ချစ်တာပေါ့ ကိုကိုရဲ့ အရမ်းချစ်တယ် "

" အခုလို နှစ်ယောက်ထဲရှိတဲ့ အချိန်လေးက အရမ်းကြည်နူးဖို့ကောင်းတယ်နော် "

" ဟုတ်တယ် ကိုကို တစ်နေ့တာလုံး ပင်ပန်းတာတွေပျောက်သွားသလိုပဲ "

" နေဝင်သွားတာကို အခုလို "သော်တာလေး"နဲ့အတူ ထိုင်ကြည့်ရတာ ကိုကိုအတွက်တော့ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်ဘူး "

" ကိုကို "

" ဗျ... "

" အရမ်းချစ်တယ် ကိုကိုရယ် ဝေးသွားမှာကိုကြောက်နေမိတယ် "

" မကြောက်ပါနဲ့ ကလေးရဲ့ ကိုကိုက "သော်တာလေး" ကို အရမ်းချစ်မိသွားတာ ကိုကိုကဘယ်တော့မှ မထားသွားပါဘူး ဝေးသွားရမယ့် အကြောင်းအရာတွေကို အတူရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ကြတာပေါ့ "

" "သော်တာ" ကိုကို့ကို အားကိုးမယ်နော် "

" ဒါပေါ့ ကိုကိုလည်း "သော်တာ" ပိုပြီး ယုံကြည်အောင် ကြိုးစားမယ်နော် "

" ချစ်တယ် ကိုကိုရယ် "

" အတူတူပါပဲ ကလေးရယ် "

ညနေဆည်းဆာလေးရဲ့အောက်မှာ ချစ်သူနှစ်ဦး အချစ်စကားတွေပြောရင်း ယုံကြည်မှုတွေတည်ဆောက်လို့နေပါတယ်။ ကိုကိုနဲ့အတူ ညနေဆည်းဆာကို ကြည့်ရတာ "သော်တာ" အတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အခိုက်အတန့်လေးပါပဲကိုကိုရယ်...။ ကြုံလာမယ့်အခက်အခဲတွေ အတားအဆီးတွေကို ရှေ့ကနေ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးနိုင်အောင် ကိုကို ပိုပြီး သန်မာအောင်ကြိုးစားပါမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ် သော်တာလေးရယ်...။ နှစ်ဦးသား ယုံကြည်မှုတွေနဲ့ အတူ အချစ်တွေ ပိုမိုရှင်သန် ကြီးထွားအောင်

ကြိုးစားကြစို့ကွယ်...။




Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management

“The Night Servant(ညအစေခံ)”

အခြေအနေအမျိုးမျိုးကြောင့် ယောကျာ်းပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းကိုလုပ်ကိုင်ခဲ့ရသော”စက်ဝန်းယံ”…

ငွေဂုဏ်မောက်၍ ထင်ရာစိုင်းသော မြန်မာနိုင်ငံ၏ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ SKY Group ရဲ့ CEO “ညီဆက်သာ”….

မထင်မှတ်တဲ့တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုက ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့ ကံကြမ္မာ….
အချစ်ကိုရှေ့တန်းတင်မိရာမှဖြစ်ပေါ်လာသောအခက်အခဲများနှင့်သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ရှေ့ရေး…..
မျှော်………

Warning - ပုံမှန်မဟုတ်သော လိင်ဆက်ဆံပုံများနှင့်သွေးထွက်သံယိုအခန်းများပါဝင်ပါသည်။

Simon.J

(Author’s note)

-ကိုယ့်ရဲ့ဝတ္ထုတ်ိုင်းမှာ “စက်ဝန်းယံနဲ့ညီဆက်သာ”က Main Lead ပါဘဲနော်။Supporting တွေကိုတော့ အဆင်ပြေသလိုထည့်သွားမှာပါ။

Author - Simon.J
MC - Simon.J

Victoria Magazine 🌸🌈
@VictoriaMagazine

🍂 အသက်မဲ့သော ကဗျာ 🍂


အလင်းရောင်မရှိတဲ့ အခန်းငယ်

တစ်ဖက်ပျက်နေတဲ့ နားကြပ်တစ်စုံ

အဖန်တစ်ရာထပ်နေတဲ့ အသဲကွဲသီချင်းများ

မျက်ရည်တွေရွှဲနေတဲ့ ခေါင်းအုံးလေး

အဆုံးမသတ်နိုင်သော အတွေးများ

မရောက်ချင်သော မနက်ဖြန်များ

ကျွန်တော် ဒီည ဘယ်လိုအိပ်ရမည်မသိတော့ပါ။
အသက်ရှင်ခြင်းအတွက်ရော အဓိပ္ပါယ်ရှိသေးရဲ့လား။

စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့သည်ပဲဆိုဆို
အရှုံးသမားဟုပဲပြောပြော

အသက်ရှုတွေ ရပ်လိုက်ချင်သည်။
မျက်လုံးတွေ ထာဝရပိတ်လိုက်ချင်သည်။





Poet_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management

🌑 စိတ္တဇ အမှောင် 🌑


🕸️ အပိုင်း (၁) 🕸️


🧛 ဘင်ဂျမင် 🧛


ချင်းတောင်တန်းရဲ့ ကားလမ်းမပေါ်မှာ အိမ်စီးကားလေးတစ်စီး အရှိန်နဲ့ မောင်းနှင်လို့နေပါတယ်။


" အစ်ကို ကားကိုဖြေးဖြေးမောင်းပါ နှင်းတွေ ဒီလောက်ကျနေတာကို ညဘက်ဆိုတော့ ပိုဂရုစိုက်ရမယ်လေ "

" ငါ မောင်းချင်သလို မောင်းမယ် နင်ဘာမှလာ လျှာရှည်စရာမလိုဘူး ကောင်မ နင့်ကြောင့် ငါအခုလို အသက်စွန့်ပြီး ကားမောင်းလာရတာ နင်သာဒီကလေးကို မမွေးခဲ့ရင် ဘာမှဖြစ်မလာဘူး "

" အစ်ကို အဲဒီလိုမပြောပါနဲ့ ဒါက "ခင်" နဲ့ အစ်ကိုတို့ရဲ့ သားလေးပါ လင်မယားရယ်လို့ ဖြစ်လာရင် ကလေးယူကြရမှာပဲလေ အခုကလည်း သားလေးအရမ်းအဖျားတတ်နေလို့ မလွှဲသာလို့လာရတာပဲလေ "

" နင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားစမ်း ငါ့ကို ပွစိပွစိလာမလုပ်နဲ့ နင့်ကိုငါက ယူချင်လွန်းလို့ ယူခဲ့တာမဟုတ်ဘူး မိဘတွေရဲ့ စီစဉ်မှုကြောင့် လက်ခံခဲ့တာ ဒီကလေးကို ဖျက်ချခဲ့ပါဆိုတာကို နင်အတင်းယူခဲ့တာ "

" အစ်ကိုရယ် ပြောရက်လိုက်တာ ကိုယ့်သွေးသားလေးကို "

" တော်စမ်း နင့်ဆီက ငါဘာအသံမှ မကြားချင်ဘူး "

" ဟင်...အစ်ကို ရှေ့...ရှေ့မှာကား...ကားလာနေပြီ "

ရှောင်တိမ်းရင်း ဘရိတ်ကိုနင်းလိုက်ပေမယ့် နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။

" အား... "

ထူထဲစွာကျနေသော နှင်းထုကိုဖောက်ပြီး အိမ်စီးကားလေးဟာ ကားလမ်းဘေးက ချောက်ကမ်းပါးထဲ ထိုးကျသွားခဲ့ပါပြီ။ ကားပေါ်က လင်၊မယား နှစ်ယောက်နဲ့ သူတို့၏သားလေးတို့ဟာ ကားပေါ်ကနေ ‌လွှင့်စင်သွားကြပါတယ်။ လင်၊မယား နှစ်ယောက်ဟာ တောင်စောင်းနဲ့ရိုက်မိပြီး နေရာမှာတင် ဆုံးပါးသွားကြပါတယ်။ ကလေးကတော့ ကံကောင်းထောက်မစွာ ကားလမ်းမပေါ် လွှင့်စင်သွားခဲ့ပါတယ်။ ရှောင်လိုက်တဲ့ ကားပေါ်က လူတွေဆင်းလာပြီး ကလေးကို ကောက်ချီလိုက်ပြီး အသက်ရှိနေသေး၍ ဆေးရုံဆီပို့ဖို့စီစဉ်ကြပါတယ်။ အသက်ပျောက်နေတဲ့ လူကြီးနှစ်ယောက်ရဲ့ အလောင်းတွေကို နီးစပ်ရာ ရဲစခန်းကို အကြောင်းကြားပြီး သင်္ဂြိုလ်လိုက်ကြပါတယ်။ ကလေးကတော့ အသက်ရှင်ပေမယ့် ဦးခေါင်းက အတွင်းဒါဏ်ရာရသွားပြီး အာရုံကြောထိသွားခဲ့ပါတယ်။

" အဖြစ်ဆိုးလိုက်တာ သခင်ကြီး နဲ့ မမလေး ရယ် သားလေး"ဘင်ဂျမင်" ကို လူ့လောကကြီးထဲကို တစ်ယောက်ထဲထားခဲ့ပြီလား ကျွန်တော်မျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြေရမလဲဗျာ "

သေဆုံးသွားတဲ့ ကလေးရဲ့ မိဘများ၏ လူယုံတော်ဖြစ်သူ " ဦးသိုက်မောင်း " ဟာ သားလေးကို ကြည့်ပြီး မချိတင်ကဲ ငိုကြွေးနေပါတယ်။ အပြစ်ကင်းစင်လှသော အရွယ်မမည်ကလေးလေးမှာ " ဦးသိုက်မောင်း " ရဲ့လက်ညိုးကိုကိုင်ရင်း ငိုကြွေးနေတာကို မျက်လုံးပြူးပြူးလေးနှင့်ကြည့်နေရှာသည်။

ဒီလိုနှင့် " ဘင်ဂျမင်လေး " ကို " ဦးသိုက်မောင်း " ကျွေးမွေးပြုစု စောင့်ရှောက်လာခဲ့တာ နှစ်တွေအတော်ကြာညောင်းလို့ " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ အသက် (၂၀) တောင် ရှိလာခဲ့ပါပြီ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဦးခေါင်းထိခိုက်တဲ့ ဒါဏ်ရာကြောင့် " ဘင်ဂျမင်လေး " ဟာ မိဘများ တည်ဆောက်ခဲ့ အိမ်ကြီးထဲမှ ထွက်ခွင့်မရခဲ့ပါဘူး။ လူယုံတော် " ဦးသိုက်မောင်း " က သေချာစောင့်ရှောက်ရင်း အိမ်အပြင်ကို ထွက်ခွင့်မပေးပါဘူး။ အပြင်ရောက်သွားရင် " ဘင်ဂျမင် " ဟာ ကလေးဘဝကတည်းက တစ်ခြားသူတွေကို တိုက်ခိုက်တတ်လို့ပါ။ " ဘင်ဂျမင် " ဟာ အဖေဖြစ်သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အမေဖြူသူရဲ့ အသားအရေ ၊ မျက်နှာအသွင်ပြင်ကို ရထားလို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ကြည့်ကောင်းပါတယ်။ သို့သော် " ဘင်ဂျမင် " ခံစားနေရသော စိတ်ဝေဒနာကြောင့် သူ့ဘဝဟာ လူတောတိုးလို့ရတဲ့အခြေအနေမှာမရှိပါဘူး။ " ဦးသိုက်မောင်း " က ပညာတတ်တစ်ယောက် ဖြစ်လို့ " ဘင်ဂျမင် " ကို အိမ်ထဲမှာပဲ ရေးတတ်၊ဖတ်တတ်အောင် သင်ပေးပါတယ်။ စိတ်ငြိမ်စေရန် ပန်းချီပညာကိုလည်း သင်ပေးထားသည်။ သို့သော်လည်း " ဘင်ဂျမင် " ဟာ  ပန်းချီဆွဲရင်း စိတ်ထဖောက်ကာ ဆွဲလက်စ ပန်းချီကားကို ဆွဲဖြဲပစ်တာမျိုးတွေ လုပ်တတ်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမျိုးတွေမှာ " ဦးသိုက်မောင်း " က စိတ်ငြိမ်ဆေးတိုက်ပေးရပါတယ်။ " ဘင်ဂျမင် " အိမ်ထဲကနေ ခြံထဲကို ဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်တဲ့အခါမျိုးမှာ " ဦးသိုက်မောင်း " က မျက်ခြေမပြတ် လိုက်ကြည့်ရပါတယ်။ ကံတရားက စီမံလေတော့ မည်သို့ပင်ချမ်းသာပါစေ၊ မည်သို့ပင်ရုပ်ရည်ချောမောပါစေ၊ မည်သို့ပင်ပညာတွေတတ်ပါစေ အတိတ်ဘဝက ဝဋ်ကြွေးပါလာရင် ပေးဆပ်ရစမြဲပါ။ ဒီဘဝမှာ အသက်ရှင်လာခြင်းမှာ အရင်ဘဝက အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားရနိုင်သလို အကျိုးအပြစ်တွေကိုလည်း ပေးဆပ်ရမှာ မလွဲမသွေပါ။ ကံဆိုတာက အလုပ်ပါ။ ကိုယ်လုပ်လိုက်တဲ့ အရာတွေက ကိုယ့်ရဲ့ကံတရားကို ဖန်တီးနေတာပါ။ ကိုယ်က သူတစ်ပါးကို ရူးလောက်အောင် ခံစားစေခဲ့လျှင် ကိုယ်ကိုတိုင်လည်း ပြန်ခံစားရမှာပါ။


🧑‍🏫 ထူးဝင့်ရှိန် 🧑‍🏫


" သားကို အမေ  သွားခွင့်မပြုနိုင်ဘူး သားရယ် သားလုပ်ချင်တဲ့ ကျောင်းဆရာအလုပ်ကို အမေတို့ခွင့်ပြုပြီးပြီလေ အခုထပ်ပြီး ဝေးလံခေါင်ဖျားအရပ်ကို သားကထပ်သွားမှာလား အမေတို့ဘက်ကိုလည်း ငဲ့ကြည့်ပါဦးသားရယ် အမေတို့မှာ ဒီသားလေးပဲရှိတာ ဒီ မန္တလေးမြို့ပေါ်မှာပဲ လုပ်ပါလားသားရယ် ဘာလို့ ဒီလောက်ခေါင်တဲ့နေရာကိုသွားချင်ရတာလဲ "

" အမေရယ် အဲဒီလို ခေါင်တဲ့ ဒေသက ကလေးတွေကို သားက အမြင့်ရောက်အောင်ပို့ပေးချင်တာလေ တိုင်းရင်းသားကလေးတွေက ဖွံ့ဖြိုးမှုအားအရမ်းနည်းတယ်အမေရဲ့ သားက အဲလိုဒေသတွေကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတတ်အောင်လုပ်ပေးချင်လို့ ကျောင်းဆရာလုပ်တာလေ "

" သား ပြောတာလည်းဟုတ်နေတာပဲ မင်းကလည်း အဖေကတော့ အားပေးတယ်သား "

" တော် အဲဒီလိုမြှောက်ပေးလို့ တော့် သားက ပိုရောင့်တတ်နေတာ ကိုယ့်သားကို ရှင် မသနားဘူးလား "

" ဟ ငါက မြှောက်ပေးတာမဟုတ်ဘူး ဖြစ်သင့်တာကို ပြောတာ ယောက်ျားပဲကွ သွားရဲ လာရဲရှိရမှာပေါ့ အခုဆို ငါ့သားစိတ်ဓာတ်ဘယ်လောက် မွန်မြတ်လဲ ကြည့်စမ်း "

" တော်ပါတော့ အဖေနဲ့အမေရာ ဒီကိစ္စနဲ့ ခဏခဏ ရန်ဖြစ်နေကြတယ် သားကတော့ သွားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ "

" တားမရလည်း သွား သွား နင်တို့သား၊အဖ လုပ်ချင်ရာတာ လုပ်ကြတော့ ငါဝင်မပါတော့ဘူး "

" ထူးဝင့်ရှိန် " ချင်းပြည်နယ်ကို စာသွားသင်မယ့် ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မိသားစုစကားများနေကြတာပါ။ " ထူးဝင့်ရှိန် " တို့ဟာ အလယ်လတ်တန်းစား မိသားစုတွေပါ။ ဝါသနာပါရာကို ယုံကြည်စွာနဲ့လျှောက်လှမ်းရင်း သူလုပ်ချင်တဲ့ တိုင်းရင်းသားဒေသဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် ကျောင်းဆရာအလုပ်ကို ရဲဝင့်စွာရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။ တိုင်းရင်းသားဒေသတွေမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ဆိုတာ ထင်သလောက်မလွယ်ကူပါဘူး။ မတူညီတဲ့ ရာသီဥတု၊ ကွဲပြားတဲ့ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု ၊ ဆန်းပြားတဲ့ အစားအသောက် ၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ လမ်းခရီး ၊ နားမလည်နိုင်သော ဘာသာစကား အစရှိသဖြင့် အခက်အခဲ အမျိုးမျိုးကြားမှာ သည်းခံကာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတာပါ။ မွန်မြတ်သောစိတ်ထားက တော်ရုံလူမထားနိုင်သလို လိမ္မာဖို့ဆိုတာကလည်း လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ အများအကျိုးအတွက် တာဝန်ထမ်းရွက်တဲ့နေရာမှာ ကိုယ်ကျိုးကို နောက်ပို့ထားရပါတယ်။ ကြုံလာတဲ့ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်သည်းခံရင်း ပရဟိတစိတ် အပြည့်အဝထားနိုင်ရပါတယ်။ မြေဖြူလေးကိုင် စာသင်နေတဲ့ ကျောင်းဆရာ၊ဆရာမတွေရဲ့နောက်မှာ မမြင်နိုင် မသိနိုင်တဲ့ သည်းခံမှု၊နာကြင်မှု၊ချစ်မြတ်နှိုးမှု၊အမုန်းခံနိုင်မှု အစရှိသဖြင့် အကြောင်းအရာမျိုးစုံရှိပါတယ်။ ကိုယ်နဲ့သွေး‌မတော် သားမစပ်ပေမယ့် ကျောင်းတော်ကိုရောက်လာတဲ့ ကလေးငယ်တိုင်းကို ဝမ်းမှာလွယ်မွေးထားတဲ့ ကလေးပမာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြရပါတယ်။ ငှက်ကလေးတွေက အတောင်စုံလို့ပျံသွားကြပေမယ့် သစ်ပင်အိုကြီးကတော့ နောက်ထပ်မွေးဖွားလာမယ့် ငှက်ကလေးတွေအတွက် အရိပ်အာဝါသ ပေးလို့နေဆဲပါပဲ။



Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management
coming soon episode (2)

🌑 စိတ္တဇ အမှောင် 🌑


🕸️ အပိုင်း (၂) 🕸️


🏔️ ချင်းရွာလေးသို့ 🏔️


" ထူးဝင့်ရှိန် " တစ်ယောက် အမေဖြစ်သူကို ဆန့်ကျင်ပြီး အဖေဖြစ်သူရဲ့ အားပေးမှုနဲ့ ချင်းတောင်တန်းက ရွာကလေးသို့ စာသင်ပေးရန် ချီတတ်လို့လာခဲ့ပါပြီ။ လမ်းတစ်လျှောက် ပင်ပန်း ခက်ခဲမှုတွေရှိခဲ့ပေမယ့် စိတ်အားထက်သန်မှုတွေနဲ့အတူ အားတင်းပြီးလာခဲ့သည်။ အခုတော့ ချင်းရွာလေးရဲ့ စာသင်ကျောင်းလေးကို ရောက်ရှိခဲ့ပါပြီ။ မူလတန်းအထိသာရှိတဲ့ စာသင်ကျောင်းလေးဟာ သေးငယ်သလို လူဦးရေလည်း နည်းသည်။ ‌ဆရာ/ဆရာမများမှာလည်း ဒေသခံ ‌ကျောင်းဆရာမလေး၊ အသက်ကြီးကြီး ကျောင်းဆရာကြီးနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့သာရှိသည်။ ရွာသားများနှင့် ကျောင်းဆရာ/ဆရာမများက ဝမ်းပန်းတသာ ကြိုဆိုကြသည်။ ကလေးများနှင့် နောက်နေ့မှမိတ်ဆက်ရမည်။ ဒီနေ့မှာတော့ ခရီးပန်းလာ၍ အနားယူရ‌မည်။ ခရစ်ယာန်ရွာလေးဖြစ်၍ ဘုန်းကြီးကျောင်း မရှိသဖြင့် ကျောင်းဝန်းထဲက အိမ်ကလေးထဲမှာနေရသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ စီစဉ်မှုဖြစ်ပေမည်။ ရွာလေးကတော့ အလွန်သာယာပါသည်။ ဆောင်းဦးရာသီမှာ ကျောင်းကို တာဝန်ကျခဲ့တာဖြစ်လို့ ချင်းတောင်တန်းရဲ့ အအေးဒဏ်ကို ခံရပါတယ်။ ရေချိုးသောအခါ ရေနွေးရောပြီးမှ ချိုးရသည်။ လျှပ်စစ်မီးလည်းမရှိပါဘူး။ ညဘက်မှ ရွာလူကြီးအိမ်မှ မီးစက်မောင်းပြီး ရွာကို မီးအလင်းရောင်မျှဝေပေးရသည်ဟု ရွာလူကြီးကပြောသည်။ အိမ်ခြေအနည်းငယ်သာရှိပြီး အများစုက မုဆိုးအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ရောက်တော့ ကျောင်းသားများနှင့်မိတ်ဆက်ပြီး သူငယ်တန်းမှ စတုတ္ထတန်းအထိ အရင်ဆရာ/ဆရာမများ ဆီမှ ဘာသာရပ်များကိုခွဲဝေပြီးသင်သည်။ မြန်မာစာကတော့ မိမိတို့ ဗမာလူမျိုးတွေရဲ့ အဓိကဘာသာဖြစ်လို့ ပို၍ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် မြန်မာစာကို အတန်းတိုင်းအတွက် တာဝန်ယူသင်ကြားပေးသည်။ ကလေးငယ်များမှာ ဆရာ " ထူးဝင့်ရှိန် " ကို အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ခင်မင်ရင်းနှီးသွားသည်။ အသံဝဲဝဲနှင့် သူတို့ရဲ့ စကားများကို နားထောင်ရတာ အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်။

စာသင်ပြီး ညနေပိုင်းရောက်သော် ရွာထဲသို့ လမ်းလျှောက်ထွက်ရင်း လေညင်းခံထွက်လာခဲ့သည်။ ရွာထဲက ရွာခံများကလည်း လှိုက်လှဲစွာ နှုတ်ဆက် ကြိုဆိုကြသည်။ တစ်ခါတစ်လေ သူတို့၏ အသံဝဲဝဲနှင့်ပြောသော စကားများကို နားမလည်တာမျိုးတွေရှိသည်။ လမ်းလျှောက်ရင်း ရွာအစွန်ရောက်တော့ ခြံအကျယ်ကြီး တစ်ခုထဲ ခွဲထွက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အိမ်ကြီးကလည်း ရှေးဟောင်းရဲတိုက်တစ်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူသည်။ ခြံကြီးထဲ၌ အသက်ကြီးကြီး အဖိုးကြီးတစ်ယောက် မြက်ရိုင်းများကိုရှင်းနေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ကို မြင်တော့ မျက်စိမျက်နှာပျက်သွားသည်။ ထို့နောက် အိမ်ကြီးဆီကို ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။ သူ့ရဲ့ပုံစံကိုကြည့်ရတာ တစ်စုံတစ်ရာကို စိုးရိမ်နေသည့်ပုံဖြစ်သည်။ ပုံစံကလည်း " ထူးဝင့်ရှိန် " ကိုမကြိုဆိုသည့်ပုံဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းနေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " လည်း လမ်းဆက်မလျှောက်တော့ဘဲ ကျောင်းဆီသို့ပြန်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အိမ်ကြီးရဲ့ အပေါ်ထပ်အခန်းထဲက ပန်းချီဆွဲနေတဲ့ လူတစ်ယောက်က " ထူးဝင့်ရှိန် " အားစိုက်ကြည့်နေတာကိုတော့ သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး။



🍃 စွဲလမ်းစိတ် 🍃


" ဦးသိုက်မောင်း " အိမ်ကြီးထဲကိုပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုစဉ် အိမ်အပေါ်ထပ်မှ " ဘင်ဂျမင် " ပြေးဆင်းလာသည်ကိုတွေ့ရသည်။

" သခင်လေး ဘယ်သွားမလို့လဲ "

" ခုနက ခြံရှေ့ကနေ ဖြတ်လျှောက်သွားတာ ဘယ်သူလဲ ကျွန်တော် သူနဲ့စကားပြောချင်တယ် "

" မဖြစ်ဘူးလေ သခင်လေးရဲ့ အဲဒါ ရွာကိုအခုမှ ပြောင်းလာတဲ့ ကျောင်းဆရာလေးပါ "

" ဘာလို့မဖြစ်တာလဲ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့အခုလို ပိတ်လှောင်ထားတာလဲ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့တစ်ခြားလူတွေနဲ့ စကားပြောခွင့်မပေးတာလဲ "

" သခင်လေးနဲ့ အဆင်မပြေမှာစိုးလို့ပါ သခင်လေးရယ် "

" ဘာကိုလဲ ဘာလို့အဆင်မပြေရမှာလဲ ကျွန်တော် ကလေးမဟုတ်တော့ဘူးလေ "

" သခင်လေးရယ် သူတို့က သခင်လေးကို ဒုက္ခပေးမှာစိုးလို့ပါ သူတို့က မယုံရဘူးလေ အပြင်လောက က သခင်လေးအတွက် အရမ်းအန္တရယ်များလို့ပါ "

" ဒါဆို ကျွန်တော်က သေတဲ့အထိ ဒီအတိုင်းနေသွားရမှာလား ကျွန်တော်ခြံထဲဆင်းရင်တောင် ခဏလေးပဲ နေရတယ် ကျွန်တော် သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး "

" သခင်လေး တစ်နေ့တော့ နားလည်လာမှာပါ "

" ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သခင်လေးခေါ်နေပေမယ့် တကယ်သခင်ကဘယ်သူလဲ ချုပ်ခြယ်နေတာဘယ်သူလဲ တကယ်စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတယ် "

" ဘင်ဂျမင် " ဒေါသတွေထွက်ပြီး အိမ်အပေါ်ထပ်ကို ပြေးတတ်သွားပြီး ဆွဲလက်စ ပန်းချီကားကို စုတ်တံတွေနဲ့ ခြစ်ပြီး ဆုတ်ဖြဲနေသည်။ မွန်းကြပ်လှသော မိမိဘဝကို ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာပဲ ပြီးဆုံးရတော့မည်လား။ ဒေါသတွေနဲ့ တွေးရင်း ခေါင်းတွေကိုက်လာသည်။ အိပ်ရာဘေးက ဆေးတွေကို ယူသောက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်ကို ပစ်လှဲလိုက်သည်။ ဆေးအရှိန်ကြောင့်အိပ်ပျော်သွားသည်။ အိပ်နေစဉ် အိပ်မက်ပုံသဏ္ဌာန် အတွေးတွေရောက်လာသည်။ ညနေက တွေ့‌လိုက်သော အသားဖြူဖြူ ၊ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာပိုင်ရှင် အစ်ကို ကိုပြန်တွေ့ရသည်။ မိမိကို ပြုံးပြရင်း ရုတ်တရက် ပျောက်သွားသည်။

" အစ်ကို အစ်ကို ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ "

" သခင်လေး သခင်လေး အိပ်မက် မက်နေတာထင်တယ် "

" ဦးလေး ကျွန်တော် အိပ်မက်ထဲမှာ ညနေက ကျွန်တော်တွေ့လိုက်တဲ့သူကို တွေ့တယ် "

" သခင်လေး စိတ်ထဲစွဲနေတာဖြစ်မှာပါ သခင်လေး ညစာမစားရသေးဘူးလေ ညစာစားရအောင် အောက်ကိုသွားမယ်လေ "

" ကျွန်တော် ဆင်းခဲ့မယ် "

" ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး "

" ဘင်ဂျမင် "ထိုင်ပြီးစဉ်းစားနေမိသည်။ သူ့အကြောင်းကို ဘာလို့ အိပ်မက်မက်တာလဲ။ အိပ်မက်ထဲမှာ သူ့အပြုံးများက ချိုသာလွန်းသည်။ စွဲမက်ဖွယ် နှုတ်ခမ်းများနှင့် ရွှန်းလဲ့နေသော မျက်လုံးများက ချစ်စရာကောင်းလွန်းသည်။ အချိုးအစားပြေပြစ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရပ်အမောင်းက မိမိရင်ဘက်နားအထိလောက်သာရှိမည်။ အမည်မသိ ဖမ်းစားညှို့ယူသူအား နောက်ထပ်တွေ့ရဦးမည်လား။ နောက်ထပ်တွေ့ချင်သေးသည်...။





Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management
coming soon episode (3)

🌑 စိတ္တဇ အမှောင် 🌑


🕸️ အပိုင်း (၃) 🕸️


❄️ အတွေးကိုယ်စီ ❄️

ချင်းတောင်တန်းမှ ဖြတ်သန်းလာသော ဆောင်းလေအေးများက အပူပိုင်းဒေသက လာရောက်သူအဖို့တော့ အတော်လေး ကြိုးစားပြီး နွေးထွေးအောင်နေရပါတယ်။ ဒေသထွက် အစားစာတွေကလည်း မိမိနှင့် မရင်းနှီးသေးတော့ ဗိုက်ထဲကနာသလိုလို ဖြစ်နေသည်။ အိမ်ကယူခဲ့သည့် စောင်အထူကြီးကို အလုံပတ်ပြီး ကွေးနေရသည်။ မန္တလေးမှာ ကျန်ခဲ့သည့် မိမိ၏ ချစ်သူကောင်မလေးရော မည်သို့ရှိနေမည်ကို တွေးတောလွမ်းဆွတ်နေမိသည်။ မန္တလေးဟာ အပူပိုင်းဒေသဆိုပေမယ့် မန္တလေးရဲ့ဆောင်းရာသီကလည်း ကဗျာတောင်ဖွဲ့ဆိုရလောက်သည် အထိ အေးသည်မဟုတ်ပါလား။ လွင်ပြင်ချိုင့်ဝှမ်းဒေသဖြစ်၍ ပူလျှင်လည်း အရမ်းပူပြီး အေးလျှင်လည်း အရမ်းအေးသည်ဟု ယူဆမိသည်။ ကျောင်းသားဘဝက လူငယ်တို့သဘာဝ ချစ်ရည်းစားထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မိမိချစ်သူမိန်းကလေးကို ထားခဲ့ပြီး မိမိရည်ရွယ်ချက်ပန်းတိုင်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ အခုလို အခန်းငယ်ထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲအထီးကျန်နေချိန် မိမိချစ်သူသာ ဘေးနားမှာရှိလျှင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မည်နည်း။ အတွေးတွေ ရွက်လွှင့်ရင်း အိပ်မက်ကမ္ဘာမှာ မိမိသွားချင်သည့်နေရာများကို ချစ်သူလက်ကိုဆွဲ၍ သွားနေမိသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " တစ်ယောက် ချင်းတောင်တန်းရဲ့ ဆောင်းရာသီကို အန်တုရင်း စောင်ခြုံကွေးရင်းအိပ်ပျော်သွားသည်။


" ဘင်ဂျမင် " ညနေက ဆေးသောက်အရှိန်ကြောင့် အိပ်လိုက်ပြီးဖြစ်၍ ညဘက်မှာ အိပ်ဖို့ခက်ခဲနေသည်။ ညနေက မြင်လိုက်သည့် ကျောင်းဆရာလေးကို မျက်လုံးထဲက မထွက်ပါ။ သူ့ကို ချစ်မိသွားတာများလား မသိပါ။ ထိုသို့လည်းမဖြစ်နိုင်ပါ။ " ဦးသိုက်မောင်း " အပြင်ကဝယ်လာသော စာအုပ်တွေထဲက ဝတ္ထု၊ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာ အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးများသာ ချစ်ကြိုက်ကြကြောင်းဖတ်ဖူးသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် အခု မိမိခံစားနေရသည့် ခံစားချက်ကြီးက မည်သို့သော ခံစားချက်နည်း။ အမျိုးအမည် မသိသော ခံစားချက်ဖြစ်ပေမယ့် ကျောင်းဆရာလေးကို စွဲလမ်းနေတာတော့သေချာသည်။ စိတ်ထဲမှာလည်း ပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ်တွေ ဖြစ်လာသည်။ လရောင်အောက်မှာ ရပ်ကာ မေ့မရတာသော ပုံရိပ်ကို ပန်းချီကားပေါ်မှာ ရေးခြယ်နေလိုက်ရင်း အခန်းထဲက မီးလင်းဖိုထဲမှာ လောင်စာတွေကုန်သွားတာတောင် သတိမထားမိတော့ပါဘူး။ မှန်ကာထားသော ပြတင်းပေါက်ဘေးမှာ နှင်းများက တင်နေသည်။ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ ပုံကို " ဘင်ဂျမင် "တစ်ယောက် စိတ်တိုင်းကျ ပုံဖော်ရေးခြယ်နေပါတော့တယ်။


🏚️ အိမ်ဟောင်းကြီးသို့ အလည်တစ်ခေါက် 🏚️

" ထူးဝင့်ရှိန် " တစ်နေ့လုံးစာသင်ပြီး၍ ထိုင်းမှိုင်းလာသဖြင့် ရေသွက်သွက် ချိုးကာ အနွေးထည်ဝတ်ပြီး လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ မနေ့က တွေ့ခဲ့သော အိမ်ကြီးကိုလည်း စိတ်ဝင်စားမိသည်။ အခုလည်း အဲဒီဘက်ကို လျှောက်လာမိသည်။

" ဘင်ဂျမင် " လည်း ဒီနေ့ညနေ ကျောင်းဆရာလေး ထပ်ရောက်လာဦးမလားဆိုသော စိတ်နှင့် ခြံထဲမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း မျှော်နေမိသည်။ " ဦးသိုက်မောင်း " ကလည်း " ဘင်ဂျမင် " ကိုမျက်ခြေမပျက် စောင့်ကြည့်နေသည်။ မျှော်နေရင်း ခြံရှေ့ကို ကျောင်းဆရာလေးရောက်လာသည်။ " ဘင်ဂျမင် " က " ထူးဝင့်ရှိန်ဆီ ကို ပြေးသွားတော့ " ဦးသိုက်မောင်း " တားမည်လုပ်သော်လည်း မမှီတော့ပါ။

" ‌ဆရာလေး ဆရာလေး ခဏနေပါဦး ကျွန်တော်ပြောစရာရှိလို့ "

" သခင်လေး မသွားနဲ့ သွားလို့မ‌ဖြစ်ဘူးလေ "

" ထူးဝင့်ရှိန် " ကြောင်ပြီး ကြည့်နေမိသည်။ ပြီးမှ " ဘင်ဂျမင် " အား စကားပြန်ပြောလိုက်မိသည်။

" ဟုတ်ကဲ့ ပြောပါခင်ဗျ "

" ဆရာလေးနဲ့ ခင်မင်ခွင့် ရချင်လို့ပါ "

" ဪ ဟုတ်ကဲ့ ရပါတယ် "

" သခင်လေး ဘာလို့ပြော စကားနားမထောင်တာလဲ ဒုက္ခပါပဲ အားနာလိုက်တာ ဆရာလေးရယ် "

" ဟင် ဘာလို့လဲ ဦးလေးရဲ့ ရပါတယ် အားစရာမလိုပါဘူး ကျွန်တော်လည်း မိတ်ဆွေ အသစ်ရတာပေါ့ "

" ဦးလေးရာ ဆရာလေးနဲ့တော့ စကားပြောခွင့်ပေးနော် ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းလိုချင်လို့ပါ "

" ရပါတယ်ဗျာ ကျွန်တော်လည်း အခုလို ခင်မင်ခွင့်ရလို့ ဝမ်းသာပါတယ် "

" ဦးသိုက်မောင်း " လည်း " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး ဆရာလေးအား အိမ်ထဲ ခေါ်လိုက်သည်။

" အိမ်ထဲဝင်ပါဦး ဆရာလေး "

" ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေး "

" ဦးသိုက်မောင်း " ခွင့်ပြုလိုက်၍ " ဘင်ဂျမင် " ဝမ်းသာသွားသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့လက်ကိုဆွဲကာ ကလေးတစ်ယောက်လို ပျော်ရွှင်မြူးထူးကာ အိမ်ထဲ ခေါ်သွားသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " လည်း စိတ်ထဲ တစ်မျိုးဖြစ်နေမိသည်။ ခြံထဲကိုဝင်လိုက်တော့ တော်တော်လေးကျယ်သည်။ အိမ်ဆီသွားသော လမ်းကို အုတ်နီနီများခင်းထားသည်။ ဘေးတစ်ဖက်ဆီမှာ ပန်းပင်မျိုးစုံစိုက်ထားသည်။ မိမိက ပန်းအကြောင်း နားလည်သူမဟုတ်တော့ ဘာပန်းတွေလဲတော့မသိပါ။ မြေပြန့်မှာ မတွေ့ရသော ပန်းများဖြစ်သည်။ အိမ်ကြီးမှာ အုတ်နီနီတွေ အပေါ်မှာ ဘိလပ်ထပ်မသုံးဘဲ အုတ်အနီအပေါ် အနီရောင်ထပ်သုံးထားသည်။ အုတ်ကြားတွေထဲ အဖြူရောင်သုံးထားသည်။ အိမ်ခေါင်မိုးက ဘာတွေသုံးထားသည်မသိပါ။ မဲနက်နေသည်။ အိမ်ထဲဝင်လိုက်တော့ မီးအိမ်တွေ နေရာအနှံ့ ထွန်းထား၍ လင်းထိန်နေသည်။ ကော်ဇော အမဲရောင်ပေါ်မှာ ရှေးဟောင်း အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေပဲရှိသည်။ ဧည့်ခန်းထဲ၌ ဓာတ်ပုံအကြီးကြီးရှိသည်။ ခန့်ညားလှသည့် အမျိုးသားကြီးနှင့် အလွန်ကျက်သရေရှိလှသော အမျိုးသမီးကြီးဖြစ်သည်။

" အဲဒါ သခင်လေးရဲ့ မိဘတွေပါ ဆုံးပါးသွားကြပါပြီ "

" ဪ ဟုတ်လား စိတ်မကောင်းလိုက်တာ "

" သခင်လေး စကားပြောလိုက်ဦး ဦးလေး ဧည့်သည်ဖို့ တစ်ခုခုသွားယူလာခဲ့မယ် "

" ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေး "

အခုမှ သခင်လေးဆိုသူကို သေချာကြည့်မိသည်။ ဖြူဖွေးနေသောအသားအရေနှင့် မည်းနက်နေသော မျက်ခုံး၊ ဝိုင်းစက်သောမျက်လုံး၊ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်း နှင့် တကယ်ကြည့်ကောင်းသည်။ ကိုရီးယားမင်းသားနှင့်တောင်တူသည်။

" ‌ဆရာလေး နာမည်က ဘယ်သူလဲ "

" " ထူးဝင့်ရှိန် " ပါ သခင်လေး "

" အာ သခင်လေးလို့ မခေါ်ပါနဲ့ " ဘင်ဂျမင် " လို့ခေါ်ပါ "

" ဟုတ်ကဲ့ "

" ဆရာလေးရဲ့ အသက်ကဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ ကျွန်တော်က ၂၃ နှစ်ရှိပါပြီ "

" ဪ ကျွန်တော်က ၂၅ နှစ် ပြည့်ပြီးပါပြီ "

" ကျွန်တော့်ထက်ကြီးတာပဲ "

" ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်နောက်နေ့မှ ထပ်လာခဲ့မယ်နော် ညရောက်တော့မှာဆိုတော့ ပြန်လိုက်ပါဦးမယ် "

" ဟာ ဆရာလေးကလည်း တစ်ခုခု စားသွားပါဦး "

" နောက်နေ့မှပေါ့ အခု ကျွန်တော် တစ်နေ့လုံးစာသင်ထားလို့ ပင်ပန်းနေလို့ပါ "

" ဟုတ် ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးမယ်နော် "

" ဟုတ်ကဲ့ "

ဆရာလေးပြန်သွားတာကိုကြည့်ရင်း " ဘင်ဂျမင် " ရင်ထဲဟာသွားသည်။ နောက်နေ့လာလျှင် ပြန်ခွင့်မပေးချင်တော့ပါဘူး...။




Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management
coming soon episode (4)

🌑 စိတ္တဇ အမှောင် 🌑


🕸️ အပိုင်း (၄) 🕸️


🌪️ စိတ္တဇ အကြံ 🌪️



နောက်နေ့တွေမှာတော့ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရောက်မလာခဲ့ပါဘူး။ " ဘင်ဂျမင် " တစ်ယောက်ခြံရှေ့မှာ ထွက်ပြီး နေ့တိုင်းမျှော်နေခဲ့ပေမယ့် ပေါ်မလာခဲ့ပါဘူ။ မိမိဘဝမှာ ပထမဆုံး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် စွဲလမ်းခဲ့သူဖြစ်၍ ပြေးတွေ့ချင်သော်လည်း အိမ်ထဲက ထွက်ခွင့်မရပေ။ ခြံထဲမှာ ထိုင်နေရင်း ရုတ်တရက်ထပြီး အိမ်ပေါ်သို့ပြေးတတ်သွားသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ ပုံတူပန်းချီကားကို စိုက်ကြည့်ကာ မျက်ရည်တွေကျလာသည်။ ပန်းချီကားကို အနီရောင် ဆေးတွေနှင့်ပတ်ပစ်လိုက်သည်။ ပန်းချီကားတစ်ခြမ်းလုံး အနီရောင်ဆေးတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အိမ်အောက်ကို ပြန်ပြေးဆင်းသွားပြီး " ဦးသိုက်မောင်း " ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

" ဦးလေး.... ဘယ်ရောက်နေတာလဲ.... ဦးလေး "

" မီးဖိုထဲရောက်နေလို့ပါ သခင်လေး ဘာဖြစ်လဲ ဘာလိုလို့လဲ "

" ကျွန်တော့ကို ပစ္စည်းနည်းနည်း သွားဝယ်ပေး "

" ဘာပစ္စည်းတွေလဲ သခင်လေး "

" ကြိုးတစ်ခွေ၊ တိပ်တစ်ခု၊ မေ့ဆေး အဲဒါတွေ သွားဝယ်ပေး "

" ဘာလုပ်ဖို့လဲ သခင်လေး "

" ကျွန်တော့်ကို ပြန်မမေးနဲ့ အမြန်သွားဝယ်ပေး "

" ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး "

" ဦးသိုက်မောင်း " လည်း " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ ပုံစံကိုကြောက်လို့သာ မြန်မြန်ထွက်လာပြီး ဝယ်ရသည်။ ဝယ်ခိုင်းသည့် ပစ္စည်းတွေအားလုံးက အထူးအဆန်းတွေချည်းဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းတွေဝယ်လာပြီး ပြန်လာတော့ ဧည့်ခန်းထဲတွင် " ဘင်ဂျမင် " ထိုင်စောင့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ့ရဲ့ရှေ့မှာ ‌ပိုက်ဆံတွေ ပုံထားသည်။

" ဦးလေးကို ပြောစရာရှိတယ် ထိုင်ပါဦး "

" ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး "

" ဦးလေး အိမ်ပြန်လို့ရပြီ "

" ဘယ်လို သခင်လေး "

" ဟုတ်တယ် ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့အရွယ်ရောက်နေပြီ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်စရာမလိုတော့ဘူး "

" အဲလိုလုပ်လို့ မဖြစ်ဘူးလေး သခင်လေးရဲ့ "

" ဒီပိုက်ဆံတွေယူပြီး ထွက်သွားတော့ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှထပ်မပြောနဲ့တော့ နည်းရင်ထပ်ပြော "

" ဒီပိုက်ဆံတွေကို ဦးလေးမယူပါဘူး သခင်လေး ဒီကလည်း ထွက်မသွားနိုင်ပါဘူး "

" ဘာပြောတယ် ဘာလဲ ခင်ဗျားက ဒီအိမ်ကို အပိုင်စီးချင်တာလား "

" ဦးလေးစေတနာကို မစော်ကားပါနဲ့ သခင်လေး ... သခင်လေးရဲ့ စိတ်အခြေအနေက ပုံမှန်မဟုတ်လို့ ဦးလေးထားမသွားနိုင်ဘူး "

" ခင်ဗျားဘာမှ ထပ်ပြောစရာမလိုဘူး အခုချက်ချင်း ကျုပ်အိမ်ထဲက ထွက်သွား "

" သခင်လေး စိတ်ထိန်းပါဦး "

" ခင်ဗျားကို ထွက်သွားလို့ပြောနေတယ် ကျုပ်လူသတ်ဖို့ဝန်မလေးဘူးနော် လူတွေက မယုံရဘူးလို့ ခင်ဗျားပြောထားတယ်မဟုတ်လား ခင်ဗျားကိုလည်းမယုံဘူး အခုထွက်သွား "

" သခင်လေးရယ် ဦးလေးထွက်သွားပေးပါမယ် ဒီပိုက်ဆံတွေကိုတော့ မယူပါဘူး ထားခဲ့ပါမယ် "

" အဲဒါ ခင်ဗျားအပိုင်း ကျုပ်အိမ်ဘက်ကို ခြေဦးတောင်မလှည့်ခဲ့တော့နဲ့ သွားတော့ "

" ဦးသိုက်မောင်း " လည်း နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ဖြစ်သွားတာတွေက အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။ သခင်လေးကို စိတ်မချသော်လည်း စိတ်ဝေဒနာခံစားနေသူဖြစ်၍ မိမိမှာ လုံခြုံမှု မရှိတော့ပါဘူး။ သခင်လေး အဆင်ပြေပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။


👀 " ထူးဝင့်ရှိန် " ပျောက်သွားခြင်း 👀


" ထူးဝင့်ရှိန် " နေ့လယ်ပိုင်း စာသင်ချိန် အပြီး ကျောင်းရှေ့က စိန်ပန်းပင်အောက်က ကွပ်ပျစ်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး စာစစ်နေသည်။ ထိုစဉ် ကျောင်းဆရာမလေးက အနားရောက်လာသည်။

" ဆရာလေးကို သတိပေးစရာရှိတယ် "

" ဘာများလဲဆရာမရဲ့ "

" ဆရာလေး ဟိုနေ့က ရွာအစွန်က ခြံကြီးထဲကို ဝင်သွားတယ်ဆို "

" ဟုတ်တယ်ဆရာမ ဘာဖြစ်လို့လဲ "

" အဲဒီခြံပိုင်ရှင်ကောင်လေး စိတ်သိပ်မမှန်ဘူး ဆရာလေးရဲ့ " ဦးသိုက်မောင်း " ဆိုတဲ့ သူ့မိဘတွေရဲ့ လူယုံတော်ကြီးက စောင့်ရှောက်ထားတာ သူ့မိဘတွေက သူငယ်ငယ်ကနေမကောင်းလို့ဆေးရုံသွားပြရင်း ကားမှောက်ပြီး ဆုံးသွားကြတာ သူတစ်ယောက်ပဲအသက်ရှင်နေခဲ့တာ အဲဒီမှာ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာကြောင့် သူက စိတ်မမှန်တော့တာ "

" ဪ သနားစရာပဲ "

" သနားမနေနဲ့ ဆရာလေးရဲ့ သူငယ်ငယ်ကတည်းက ရန်ရှာတတ်လွန်းလို့ သူ့ကို အိမ်ထဲမှာပိတ်ထားရတာ ဆရာလေးလည်း နောက်ထပ်မသွားတာ ကောင်းလိမ့်မယ် "

" ကျွန်တော့်ကိုတော့ ဖော်ရွေတယ် ဆရာမရဲ့ "

" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မသွားတာကောင်းလိမ့်မယ် ဆရာလေး ကျွန်မက ဆရာလေးအတွက်ပြောတာပါ "

" ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် ဆရာမရယ် သတိပေးလို့ကျေးဇူးပါပဲ "

" ကျွန်မလည်း စာသွားသင်လိုက်ဦးမယ်နော် ဆရာလေး "

" ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ "

" ထူးဝင့်ရှိန် " လည်း " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ ထူးဆန်းသောပုံစံကို အခုမှနားလည်တော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိမိဒေသ မဟုတ်သည့်အတွက် သတိထားတာကောင်းသည်။ ထိုခြံဘက်ကို နောက်ထပ် မသွားဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်နေ့လုံး စာသင်ပြီး ပင်ပန်းလာ၍ ရေချိုး၊ထမင်းစားကာ ကလေးတွေရဲ့ စာအုပ်တွေကို စစ်ပြီး စောစောအိပ်လိုက်သည်။ ညလယ်လောက်ရောက်တော့ အပေါ့သွားရန် Toiletဆီသို့ လာခဲ့သည်။ အပေါ့သွားပြီးအပြန်မှာ အမှောင်ထဲက လူတစ်ယောက်ထွက်လာပြီး မေ့ဆေးပါသော ပုဝါတစ်ခုနှင့် အုပ်တာခံလိုက်ရသည်။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေ၍ ရုန်းချိန်တောင်မရလိုက်ပါဘူး။ မူးမေ့သွားပြီး ပုခုံးပေါ် ထမ်းခေါ်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဘယ်သူ၊ဘယ်ဝါ မသိသော်လည်း ဆရာလေး " ထူးဝင့်ရှိန် " အဲဒီကတည်းကနေ

ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်သွားခဲ့ပါတယ်။



Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management
coming soon episode (5)

🌑 စိတ္တဇ အမှောင် 🌑


🕸️ အပိုင်း (၅) 🕸️


💧 အိပ်မက်လော၊ တကယ်လော 💧

မျက်လုံးများကို လေးလံစွာဖြင့် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ခေါင်းထဲမှာလည်း တဆစ်ဆစ်နှင့် ကိုက်နေသည်။ ခြေ၊လက်တွေကလည်းလုပ်မရပေ။ ‌ခေါင်းထောင်ပြီးကြည့်လိုက်တော့ ကုတင်တစ်ခုပေါ်မှာ ‌မိမိ၏ ခြေ၊လက်တွေကို ကြိုးများဖြင့်ချည်နှောင်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ပါးစပ်ကိုလည်း တိပ်ဖြင့်ပိတ်ထား၍ အော်ပြီးအကူညီတောင်းလို့လည်းမရပေ။ ‌တွေးပြီးကြောက်လာသည်။ စိုးရိမ်စိတ်တို့ကြောင့် ချွေးများပြန်လာသည်။ ဘေးဆီကို ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ခန်းတစ်ခုထဲရောက်နေသည်။ အိပ်ရာပေါ်မှာ ချယ်ရီပန်းဖတ်များ ဖြန့်ခင်းထားသေးသည်။ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မိမိအဝတ်အစားမဟုတ်သည့် အဖြူရောင်အဝတ်အစားများဖြစ်နေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " တစ်ယောက် ပို၍ ထိန့်လန့်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိပေမယ့် အရာအားလုံးက ထူးဆန်းနေ အခြေအနေတစ်ခုအတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်မှာ အိပ်မက်အလားပင်ဖြစ်သည်။ သေချာတာကတော့ အိပ်မက်မဟုတ်ပါ။ ထိုစဉ် အခန်းတံခါး ပွင့်လာသည်။

" နိုးလာပြီလား အစ်ကို ဗိုက်ဆာနေပြီလား ရေအရင်ချိုးမလား... ဪ... ဟုတ်သားပဲ ကျွန်တော် တိပ်ခွာပေးဖို့မေ့သွားတယ် sorry... တိပ်ခွာ ပေးတဲ့အခါ မအော်နဲ့နော် အစ်ကို့ကို ကျွန်တော် မသတ်ဘူးလို့မပြောနိုင်ဘူး... ကဲ... ပြောလို့ရပြီ "

" မင်းဘာလို့ ငါ့ကိုဖမ်းချုပ်ထားတာလဲ " ဘင်ဂျမင် " ငါ့ဆီကဘာလိုချင်လို့လဲ "

" အချစ်... အစ်ကို့ရဲ့အချစ်တွေ လိုချင်နေတာ ကျွန်တော်ကလည်း အစ်ကို့ကို အရမ်းချစ်မိနေပြီ "

" မင်းက လူတွေပြောနေတာထက် ပိုရူးနေပါလား ယောက်ျားချင်း ဘယ်လိုလုပ် ချစ်လို့ရမှာလဲ အရူးရဲ့ "

" အစ်ကို ကျနော့်ကို အရူးလို့မခေါ်နဲ့ ဘာဖြစ်လဲချစ်တော့ ဘယ်သူတွေလာတားလို့ရမှာလဲ အချစ်မှာ ကျား၊မ ခွဲထားလို့လား အစ်ကို ကျောင်းဆရာလေးရဲ့ ပြောပါဦး "

" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို အခုလွှတ်ပေး မင်းအခုလို ဖမ်းထားတာက ရာဇဝတ်မှု မြောက်တယ်နော် "

" ဟား... ဟား... ဟား... ကျွန်တော်က ဘာတွေဂရုစိုက်နေရမှာလဲ အစ်ကို့ကို ဖမ်းလာကတည်းက ပြန်လွှတ်ပေးဖို့မဟုတ်ဘူး အစ်ကို ကျွန်တော်နဲ့ပဲနေရမယ် အစ်ကို့ကို ကျွန်တော်အရမ်းချစ်တယ် "

" ဘင်ဂျမင် " ပြောရင်း " ထူးဝင့်ရှိန် " အပေါ်ကို တတ်ခွပြီး နှုတ်ခမ်းများကို အတင်းနမ်းပါတော့တယ်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရုန်းပေမယ့် ကြိုးများနှင့်တုပ်ထား၍ လှုပ်မရပေ။ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြားမှာ တိုးဝင်လာသော " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ နူးညံ့တဲ့လျှာလေးက " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ လျှာလေးကို လာရောက်ဆော့ကစားနေသည်။ ယောက်ျားချင်းဆိုတဲ့ အရာကိုမေ့ပြီး နူးညံ့တဲ့အထိအတွေ့တို့ကြောင့် လူမှာဓာတ်လိုက်သလိုခံစားနေရသည်။ " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ လက်များက အငြိမ်မနေဘဲ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ အင်္ကျီကြယ်သီးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးဖြုတ်ကာ ရင်ဘက်ကို ပွတ်သပ်နေသည်။ လက်ချောင်းလေးများနှင့် " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ နို့သီးလေးများကို ဆော့ကစားနေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရုန်းရင်း အားအင်တွေလျော့လာသည်။ အသိစိတ်မှာလည်း ဝင်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက်နှင့်  " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ အထိအတွေ့တွေ အောက်မှာ နှစ်မြောချင်လာသည်။ အနမ်းတွေကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်နေမိသည်။ " ဘင်ဂျမင် " လည်း နောက်တစ်ဆင့်တတ်ကာ " ထူးဝင့်ရှိန် " ၏ ဖွားဖက်တော် အပေါ်ကို ပွတ်သတ်ပြီး နှိုးဆွလိုက်သည်။  " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ ငြီးသံများကို မကြားတစ်ချက် ကြားတစ်ချက် ကြားနေရသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ၏ ဖွားဖက်တော်မှာ " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ လက်အောက်မှာ တင်းမာနေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ဖွားဖက်တော်ကို အသေအချာ ကိုင်တာ အနမ်းတွေ ပြင်းထန်လာပြီး နှစ်ယောက်လုံးအသက်ရှုတွေပါမြန်လာသည်။ " ဘင်ဂျမင် " အနမ်းတွေ ကိုရပ်လိုက်ပြီး " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ လည်တိုင်ကို တရစပ် လိုက်နမ်းပြီး marking တွေ များစွာပေးလိုက်သည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " လည်း " ဘင်ဂျမင် " ၏ ကာမ ရေယာဉ်ကြောမှာ မြောပါနေသည်။ လည်တိုင်မှတစ်ဆင့် ရင်ဘတ်ပေါ်က နို့သီးလေးများကို လျှာနှင့်ကစားပေးနေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ ငြီးသံများ ပီပီပြင်ပြင် ကြားနေရသည်။ နို့သီးလေးများကို ကစားပြီး ဝမ်းဗိုက်ကို လျှောကာ ချက်တွင်းလေးထဲကို လျှာနှင့်ကစားပေးနေပြန်သည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " မှာ " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ အထိအတွေ့တွေအောက်မှာ ယစ်မူးနေသည်။ ချက်မှတစ်ဆင့် " ဘင်ဂျမင် " အောက်ကိုလျှောလိုက်ပြီး " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ ဖွားဖက်တော်ကို ငုံပေးထားတာ လျှာဖြင့်ထိပ်ကို ကလိပေးနေပြန်သည်။ တစ်ခါ တစ်ခါ လည်ချောင်းထဲအထိရောက်အောင် ငုံ‌လိုက်သဖြင့် " ထူးဝင့်ရှိန် " မှာ အကောင်းကြီးကောင်းပြီး ငြီးသံများပိုကျယ်လာသည်။

" အစ်ကို ပြီးတော့မယ် ညီ အား... အား... အား... ကောင်းလိုက်တာ ညီ ရယ် အား... အား... "

" ထူးဝင့်ရှိန် " ပြောရင်းနှင့် " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ ပြီးသွားသည်။ " ဘင်ဂျမင် " မှာ မထွေးထုတ်ဘဲ အရည်များကို အကုန်မြိုချလိုက်သည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " မှာအားအင်တွေ လျော့ကာ မှိန်းနေသည်။ ထိုစဉ် " ဘင်ဂျမင် " က " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ အဝတ်စားတွေ အကုန်ချွတ်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲထမ်းခေါ်သွားသည်။ နှင်းဆီပန်းဖတ်များနှင့် ဆပ်ပြာမြုပ်‌တွေ ပြည့်နေတဲ့ ရေနွေးကန်ထဲကို ညင်သာစွာ ချလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို

ပွတ်သပ် ပေးနေသည်။ နှစ်ယောက်သား စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောကြပါဘူး။ ရေချိုးပေးနေရင်း ရေစိုနေတဲ့ " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကြည့်ကောင်းနေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ခိုးကြည့်နေတာကို " ဘင်ဂျမင် " တွေ့သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းလိုက်သည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကြည်နူးသလိုလို ရှက်သလိုလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း အခုဖြစ်ပျက်နေတဲ့အရာတွေကို နားမလည်နိုင်သေးပါဘူး။ ပြီးခဲ့အရာတွေကိုလည်း လက်မခံနိုင်သေးပါဘူး။ " ထူးဝင့်ရှိန် " လည်းရူးချင်လာသည်။


🧐 ကျောင်းဆရာ ရှာပုံတော် 🧐


" ရွာလူကြီး ဆရာလေး ပျောက်သွားတဲ့ကိစ္စ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "

" ကျုပ်လည်း ခေါင်းခြောက်လှပြီ ကျောင်းအုပ်ကြီးရယ် ရှာတဲ့နေရာတွေလည်းနှံ့နေပြီ မတွေ့ဘူး "

" ညဘက်မှာ ပျောက်သွားတာဆိုတော့ စိုးရိမ်တယ် ရွာလူကြီးရဲ့ သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေ ဆွဲတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး ကျွန်တော်တို့ သက်ဆိုင်ရာကို အကြောင်းကြားလိုက်ကြမလား "

" နေပါဦး ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ နှစ်ရက်၊သုံးရက် လောက် စောင့်ကြည့်ပြီး တောထဲတွေ လိုက်ရှာကြတာပေါ့ "

" ရွာလူကြီး အဆင်ပြေသလိုလုပ်ပေါ့ ကျွန်တော်ကတော့ တော်တော်လေး စိုးရိမ်နေပြီ "

" ဟုတ်ကဲ့ ကျုပ်တို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ရှာပေးပါမယ် "

ရွာလူကြီးလည်း ရွာက လူငယ်များကို စုပြီး တောတောင်တွေဘက်နှင့် ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်တွေ လိုက်ရှာနေပါတယ်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးလည်း ဆရာလေးရဲ့ နေထိုင်ရာ အိမ်လေးနှင့် အနီးအနားမှာ သဲလွန်စလေးများ ကျန်နေခဲ့မလား လိုက်ရှာနေသည်။ သို့သော် ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပါ။ ‌ဆရာလေးကတော့ " ဘင်ဂျမင် " လက်ထဲမှာ ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်နေရပြီး ကြိုးဆွဲရာကနေရသည်။ စိတ်ဝေဒနာ ခံစားနေရသူဖြစ်၍ သတိထားကာ ဆက်ဆံနေရသည်။



Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management
coming soon episode (6)

🌑 စိတ္တဇ အမှောင် 🌑


🕸️ အပိုင်း (၆) 🕸️


🌹 Heaven OR Hell 🥀


" အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို ချစ်လား "

" ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ အေးစက်စက်နှင့် အသက်မဲ့လှသော အသံက အိပ်ရာဘေးက ထိုင်ခုံပေါ်ကနေထွက်ပေါ်လာသည်။ ညဘက်မှာ ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ထား၍ လေအေးအေးများက တိုးဝင်တိုက်ခတ်လာသည်။ လေအေးများထက် အေးစက်နေသူက " ဘင်ဂျမင် " ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝေဒနာရှင် ဖြစ်နေသော်ငြားလည်း ခံစားချက်များပြည့်နှက်နေပြီး အေးစက်သည့် အသွင်သဏ္ဌာန် ကူးပြောင်းသွားသည်ထင်သည်။ လရောင်မှာ အေးစက်စွာထိုင်နေသည်မှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။

" ကျွန်တော် မေးနေတယ်လေ "

" မင်းကိုယ်မင်း စိတ်ဝေဒနာရှင်ဆိုတာ မသိတာလား မေ့နေတာလား "

" ကျွန်တော်မေးတာဖြေ "

" အစ်ကို့မှာ ချစ်ရတဲ့သူ မိန်းကလေးရှိပြီးသားပါ " ဘင်ဂျမင် " အစ်ကိုနဲ့ မင်းက ယောက်ျားတွေလေ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ "

" ကျောင်းဆရာဖြစ်ပြီး အမြင်ကျဉ်းလိုက်တာ "

" ဘာပြောတယ် " ဘင်ဂျမင် " ငါ အမြင်မကျဉ်းဘူး လိင်တူချစ်သူတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ် သဘာဝကို ဆန့်ကျင်တဲ့ သူတို့တွေ ဘယ်မှာများ စိတ်ချမ်းသာကြရလို့လဲ အခက်ခဲတွေ မကျော်ဖြတ်နိုင်ကြတာနဲ့ လမ်းဆုံးထိ သူတို့ရောက်ကြလား လမ်းတစ်ဝက်မှာပဲ လက်မြှောက် အရှုံးပေးသွားကြတာချည်းပဲ "

" အဲဒါဆို ကျွန်တော် မနေ့ညက အစ်ကို့ကို ပြုစုပေးတာကို ဘာလို့ သာယာနေသေးလဲ "

" ဒီလို အထိအတွေ့တွေကို ဘယ်သူက လွန်ဆန်နိုင်မှာလဲ မင်းသွေးဆောင်ဖြားယောင်းလို့ ငါသာယာမိသွားတာ "

" ဟား... ဟား... ဟား... ပြောတတ်လိုက်တာ ကျောင်းဆရာလေးရယ် ဖြားယောင်းတယ်တဲ့လား ဟား... ဟား... ဟား... ခင်ဗျားက အသက်မပြည့်‌သေးတဲ့ ကလေးလေးဆိုတော့ ဟား... ဟား... ဟား... "

" မင်းလို အရူးက ဘယ်နားလည်မှာလဲ "

" ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်ကအရူး အဲဒီတော့ အရသာအသစ်လေးတွေပေးရတာပေါ့ ဟား... ဟား... ဟား... "

" မင်း ဘာလုပ်ဦးမှာလဲ "

" ရူး... စကားအရမ်းများတယ် နားငြီးလာပြီ ပါးစပ်ပိတ်ထား မဟုတ်ရင် သတ်ပစ်မယ် "

ပြောရင်း " ဘင်ဂျမင် " ကုတင်ပေါ်တတ်လာသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို အေးစက်စက်နှင့် နမ်းနေသည်။ နမ်းနေရင်းရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို အကုန်ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ အဝတ်အစားမဲ့နေတဲ့ " ထူးဝင့်ရှိန် " ကို အေး‌စက်စက်နဲ့ စူးစိုက်ကြည့်ပြီး အိပ်ရာပေါ်က ဆင်းကာ " ထူးဝင့်ရှိန် " အား ထမ်းခေါ်သွားသည်။ အိမ်ခေါင်ပေါ်ကို ခေါ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်ရောက်သည်နှင့် ခြေထောက်က ကြိုးကိုအရင်ဖြည်လိုက်ပြီး သံကြိုးတစ်ခုဖြင့် ခြေထောက်တစ်ဖက်ထဲ သော့ခတ်ကာ ချည်လိုက်သည်။ လက်ကကြိုးများကိုလည်း ဖြည်လိုက်သည်။ လေအေးများကတိုက်ပြီး နှင်းများကကျနေသောကြောင့် " ထူးဝင့်ရှိန် " ခိုက်ခိုက်တုန်နေပါပြီ။ " ဘင်ဂျမင် " လည်း အသင့်ယူလာတဲ့ အသားကိုဖောက်မြင်နိုင်တဲ့ ဝတ်ရုံအပါးလေးကို " ထူးဝင့်ရှိန် " အား ဝတ်ပေးလိုက်သည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " အေးလွန်း၍ ခြေမခိုင်တော့ဘဲ ပစ်လဲသွားသည်။ ဝတ်ရုံအပါးနှင့် ကွေးကွေးလေးဖြစ်နေသည်မှာ sexy ကျနေသည်။ " ဘင်ဂျမင် " က " ထူးဝင့်ရှိန် " အနားကပ်လာပြီး နှုတ်ခမ်းများအာ ဖိနမ်းလိုက်ပြီး အေးစက်စက်နှင့် စကားပြောလာသည်။

" အရမ်းချစ်တယ်နော် ဒီညတော့ ဒီမှာပဲ အိပ်လိုက် "

" ထူးဝင့်ရှိန် " ထိန့်လန့်သွားသည်။ စိတ်ဝေဒနာခံစားနေရသူကို မဆင်မခြင်ပြောလိုက်သည့် မိမိအမှားပင်ဖြစ်သည်။ အခုတော့ အအေးမိပြီး သေရတော့မည်ထင်သည်။ ပါးစပ်ပိတ်ထား၍ အကူညီတောင်းလို့လည်းမရပေ။ လူကလည်း ခိုက်ခိုက်တုန်နေ၍ မတ်တပ်တောင်မထနိုင်တော့ပါဘူး။ အနှိပ်စက်ခံနေရသော ဘဝကို တွေးပြီး မျက်ရည်တွေကျလာသည်။ မျက်ရည်များကလည်း လေအေးများကြောင့် စီးမကျနိုင်တော့ဘဲ ခြောက်သွေ့ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လသာနေပေမယ့် မကြည်နူးနိုင်ပေ။ နှင်းများကျသည်ကို လှသည်ဟုမထင်တော့ မိုးမြန်မြန်လင်းဖို့သာ ဆုတောင်းနေရတော့သည်။




🧐 သဲလွန်စ 🧐


စာသင်ကျောင်းထဲတွင် မုန်းစားကျောင်းဆင်းချိန် ကလေးတွေ ဆော့ကစားနေကြသည်။ ထိုစဉ် ကလေးအုပ်စုတစ်စုက မျက်လုံးပိတ်ပြီး လူပုံစံမှန်းရသည့် ကစားနည်းကို ကစားရန်အတွက် အဝတ်စတစ်ခုကို လိုက်ရှာနေကြသည်။ ရှာနေရင်း ကျောင်း၏ အနောက်ဖက်မှ ပုဝါအဖြူတစ်ထည်ကို တွေ့သွားကြသည်။  ထို့နောက် လိုက်ပြီး မှန်းရမည့်သူကို စည်းပေးလိုက်သည်။ စည်းနေရင်း ပုဝါစက နှာခေါင်းပေါ်သို့ကျသွားသည်။ ပြီးတော့ လဲကျသွားကျသည်။ ကလေးများမှာ ကြောက်လန့်ပြီး ဆရာအားသွားတိုင်ကြသည်။ မူးမေ့သည့် ကလေးအား ဆရာဝန်သွားပြတော့ မေ့ဆေးကြောင့် လဲကျသွားသည်ကိုသိရသည်။ အကြောင်းအရာကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရင်း ပုဝါစတွင် မေ့ဆေးများပါသည်ကိုတွေ့ရသည်။ ဆရာလေး " ထူးဝင့်ရှိန် " ပျောက်ဆုံးသည်မှာ မေ့ဆေးသုံးပြီး ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရသည်ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သက်‌ဆိုင်ရာကို တိုင်ကြားလိုက်ကြသည်။ လက်ကိုင်ပုဝါကို စစ်ဆေးရန်ယူဆောင်သွားကြသည်။ ဤလူတွေကြားမှာ ဆရာလေးအား မည်သူလုပ်ကြံ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို သိနေသောသူတစ်ယောက်ရှိ၏။ ထိုသူကား " ဦးသိုက်မောင်း " ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အတိအကျမသိ သဖြင့်ပြောခွင့်မရပေ။ " ဘင်ဂျမင် " လည်း ဒုက္ခရောက်မည် စိုးရိမ်သဖြင့် ရေငုံနှုတ်ပိတ်နေလိုက်သည်။ အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်မည်မှာ ဆရာလေးဖြစ်သည်ကို သိသော်လည်း

မိမိငယ်စဉ်ကတည်းက စောင့်ရှောက်လာခဲ့သော " ဘင်ဂျမင် " အားပို၍ စိုးရိမ်နေသည်။





Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management
coming soon episode (7)

🌑 စိတ္တဇ အမှောင် 🌑


🕸️ ဇာတ်သိမ်းပိုင်း 🕸️


🖤 အမှောင်ထုထဲသို့ 🖤

နံနက်မိုးသောက်လို့ နေရောင်ခြည်ဖြာကျလို့ နေပါပြီ။ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှာ " ထူးဝင့်ရှိန် " တစ်ယောက် ညက အအေးဒဏ်ကြောင့် အသက်မျော့မျော့သာကျန်တော့သည်။ နေရောင်ထွက်လာသော်လည်း အအေးဓာဏ်က လျော့မသွားသေးပါဘူး။ ထိုစဉ် " ဘင်ဂျမင် " အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တတ်လာပြီး သော့ခတ်ထားသော သံကြိုးကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး " ထူးဝင့်ရှိန် " အား ထမ်း၍ ခေါ်သွားသည်။ မီးလင်းဖို ရှိသည့် အခန်းထဲသို့ခေါ်သွားပြီး ‌သိုးမွှေးများဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ဝတ်ရုံကိုဝတ်ပေးလိုက်ပြီး မီးလင်းဖိုရှေ့က ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်စေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " မှာ " ဘင်ဂျမင် " လက်ထဲက အရုပ်ပမာ ပြုသမျှနုနေရတော့သည်။ မီးလင်းဖိုရှေ့မှာ မှိန်းနေသော " ထူးဝင့်ရှိန် " ကိုကြည့်ပြီး သနားသည့် အမူအရာဖြစ်နေသည်။ မနေ့ညက အေးစက်စက်ပုံစံနှင့် တစ်ခြားစီပင်ဖြစ်သည်။ မျက်ရည်များကျလာပြီး " ထူးဝင့်ရှိန် " အားတင်းကျပ်စွာ ထားလိုက်သည်။

" အစ်ကို ကျွန်တော့ကို နည်းနည်းလေးတောင် မချစ်ပေးနိုင်ဘူးလား ဟင် "

" ငါ့မှာ ချစ်ရမယ့်သူရှိပြီးသားလို့ ပြောပြီးပြီပဲ မင်းငါ့ကိုသတ်ချင်နေတာလား သတ်ချင်သတ်လိုက် ငါ့ကိုအခုလို နှိပ်စက်မနေနဲ့ တစ်ခါထဲ အသေသတ်လိုက် "

" အတော်သေချင်နေတယ်ပေါ့ ကောင်းပြီ အစ်ကို့ရဲ့ ဆန္ဒကိုဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့ "

" ဘင်ဂျမင် " ထရပ်လိုက်ပြီး " ထူးဝင့်ရှိန် " ကိုဝတ်ပေးထားသော ဝတ်ရုံလွှာကို ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ " ဘင်ဂျမင် " ကိုယ်တိုင်လည်း အဝတ်စားတွေ ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ အဝတ်အစားမဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု ပူးကပ်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းတွေက သံလိုက်နှစ်ခုအလား ဆွဲငင်နေကြသည်။ " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ လက်တွေ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့အပြားကိုပွတ်သပ်နေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " အား ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်လှဲလိုက်သည်။ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်ကာ " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ အနောက်အင်္ဂါ ထဲအား " ဘင်ဂျမင် " ရဲ့ အရှေ့အင်္ဂါက မညှာမတာ တိုးဝင်နေသည်။ " ထူးဝင့်ရှိန် " မှာ နာကျင်လွန်း၍ ရုန်းကာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည်။ " ဘင်ဂျမင် " ကတော့ လုံးဝမညှာပေ။ သွေးများမှာ အင်္ဂါနှစ်ခုလုံးပေကျံနေပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တစ်စက်စက်ကျနေသည်။

" " ဘင်ဂျမင် " ငါ့ကို တစ်ခါထဲ သတ်လိုက်ပါကွာ ငါ့ကိုမနှိပ်စက်ပါနဲ့တော့ ငါတောင်းပန်ပါတယ် အား... အား... အား... တော်ပါတော့ ငါမခံနိုင်တော့လို့ပါ "

" ကျွန်တော်ကတော့ အရမ်းကောင်းတယ် အရမ်းချစ်တယ် အစ်ကိုရယ် အော်ထား ကျွန်တော်ပိုပြီးကောင်းတယ် အစ်ကို့ရဲ့ အော်သံလေးကို ကျွန်တော်ကြိုက်တယ် ဟား... ဟား... ဟား... အစ်ကို့ဟာကလည်း ထနေပါလား အစ်ကို့ချစ်သူကို ဒါနဲ့ပြုစုပေးမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား ကျွန်တော်ခွင့်မပြုပေးနိုင်ဘူး "

ပြောရင်းနှင့် " ထူးဝင့်ရှိန် " ရဲ့ အရှေ့အင်္ဂါအား ထိုင်ခုံဘေးမှာချထားသောဓားဖြင့် အရင်းမှဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဆိုးဝါးသော နာကျင်မှုကြောင့် " ထူးဝင့်ရှိန် " ငယ်သံပါအောင်အော်ပြီး မေ့မြောသွားသည်။ " ဘင်ဂျမင် " လည်း လိင်ဆက်ဆံတာကိုရပ်လိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။

" ဟား... ဟား... ဟား... အရမ်းသေချင်နေတယ်ပေါ့ သေလေ အဲဒီမှာ သေလိုက် ဟား... ဟား... ဟား... "

သွေးအိုင်ထဲမှာ မေ့မြောနေသော " ထူးဝင့်ရှိန် " ကို ကြည့်ပြီး " ဘင်ဂျမင် " အသိစိတ်ပျောက်ဆုံးကာ ရယ်နေသည်။ ထို့နောက် မိမိရဲ့ နှလုံးသားနေရာကို ဓားစိုက်သွင်းလိုက်ပြီး လဲကျသွားသည်။ နှစ်ယောက်လုံး သွေးအိုင်ထဲမှာ မသေမရှင် အခြေအနေဖြစ်နေသည်။

ထိုချိန်တွင် " ဦးသိုက်မောင်း "လည်း ရွာလူကြီးနှင့် ရွာသားများနှင့်အတူ ရောက်လာကြသည်။ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့ဩဆွံ့အသွားသည်။ အနားကိုတိုးကြည့်လိုက်တော့ နှစ်ယောက်လုံး သွေးထွက်လွန်ပြီး အသက်ပျောက်နေလေပြီ။ အလောင်းများကို ပိတ်စဖြင့်ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး သက်ဆိုင်ရာက လူတွေက လာရောက်သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

စံအိမ်ကြီးမှာ ဆေးရောင်တွေ မှေးမှိန်သွားပါပြီ။

လှပပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော ပန်းပင်များမှာလည်း နွမ်းခြောက်လို့နေပါပြီ။

ထင်းရူးပင်ကြီးတွေကလည်း နှင်းများဖုံးအုပ်နေပြီး ခံစားချက်မဲ့စွာ မတ်မတ်ကြီးတွေရပ်နေသည်။

တောရိုင်းမြက်တို့က ခြံကြီးကို ဝါးမြိုနေသည်။

လေတိုးသံလား...။
ငိုညည်းသံလား...။
သီချင်းသံလား...။
အော်ဟစ်သံလား...။

ဝိဉာဉ်တို့ပျော်မြူးနေသလား...။
ဝိဉာဉ်တို့ငိုကြွေးနေသလား...။


ဪ... သဘာဝမကျသော စိတ္တဇ အချစ်ပါလားကွယ် ။


🍃 ပြီးပါပြီ။ 🍃



ချစ်သောသူများ ပေါင်းဖက်နိုင်လို့ ပေါင်းဖက်နိုင်သူတို့ ထာဝရလက်တွဲနိုင်ကြပါစေ...။


ချစ်သော ... ဂျန် 🐯


Author_Jan 🐯
MC_Jan 🐯

Victoria Magazine 🌸🌈 HC Management

သီတင်းကျွတ်မှာ single ဘဝက ကျွတ်နိုင်ကြပါစေ 🤭

ချစ်တဲ့ မင်မင်ဂျန် 🐯

ဒီလိုနေ့မှာ မင်းနဲ့အတူ လမင်းကြီးကို ထိုင်ကြည့်ချင်လိုက်တာကွာ...။ ☁️🌕☁️


ဂျန် 🐯