Шаноўныя свіслачане! Сапраўдны патрыятызм немагчымы без вельмі паважлівых, беражлівых адносін да сваіх дзяржаўных сімвалаў – да сцяга, герба, гімна, роднай мовы. Без гэтых якасцей няма патрыятычнага чалавека, без патрыятычнага чалавека няма краіны. Так было, так ёсць і так будзе заўсёды. Мне здаецца, што, кіруючыся гэтымі пачуццямі, народ у не такім ужо і блізкім 1995 годзе абраў менавіта гэтыя сімвалы, гэты герб і сцяг, якія з’яўляюцца сёння адметнасцю нашай з вамі краіны. Гэта сімвалы, якія ўвасобілі ў сабе той доўгі гістарычны шлях, які прыйшлося прайсці нашай дзяржаве да таго часу, калі яна стала суверэннай і незалежнай. Але, на вялікі жаль, вось той мір, той спакой, тыя дасягненні, якія сёння наша краіна мае, не кожнаму падабаюцца. Я не магу інакш ацаніць той учынак, які здзейсніў мэр Рыгі, які падчас афіцыйных спаборніцтваў чамусьці вырашыў за нас з вамі замяніць дзяржаўны сцяг нашай рэспублікі на для мяне і большасці беларусаў непрымальны сцяг. Мне не зусім зразумела пазіцыя Германіі, якая на каленях паўзці павінна перад беларусам, рускім салдатам. Яны ў Бухенвальдзе, адным з самых жудасных месцаў на зямным шары, дзе знаходзіўся адзін з самых страшных канцэнтрацыйных лагераў смерці, таксама дазваляюць сабе нашы сімвалы мяняць. Ёсць такое вельмі трапнае выказванне: “Сабака брэша, а караван ідзе”. Як бы ні брахалі такія сабакі, як мэр горада Рыгі, як бы ні брахалі сабакі, якія, на жаль, ёсць і ў нашай рэспубліцы, той паступальны рух, якім краіна рухаецца, ён будзе працягвацца і надалей. Дзякуючы нам з вамі, дзякуючы – і я гэта бачу, я гэта адчуваю – таму ўзрастаючаму пачуццю персанальнай адказнасці кожнага з нас за тыя працэсы, якія ў краіне адбываюцца, і за тыя вынікі, якія мы можам дасягнуць разам. Толькі разам, адзін каля аднаго, кіруючыся агульнымі мэтамі, мы будзем працягваць вось гэтыя заваёвы, якімі сёння наша краіна, наш раён могуць ганарыцца. Я жадаю, каб яшчэ шмат гадоў нашы дзяржаўныя сімвалы ўвасаблялі мірную і квітнеючую Рэспубліку Беларусь. Са святам вас усіх!

Дорогие свислочане! Поздравляю вас с самой священной датой в жизни каждого белоруса – 9 Мая, Днем Великой Победы! День Победы – это та путеводная звезда, которая на протяжении многих десятилетий ведет за собой не одно поколение белорусов. Это та дата, когда мы можем на самом деле ощутить, что такое счастье. Она важна для нас особенно теперь, когда война буквально на пороге нашего с вами дома. Мы низко склоняем головы перед светлой памятью тех, кто эту победу для нас отстоял ценой собственной жизни, кто не дождался с полей сражений своих мужей и сыновей. Персональное спасибо присутствующему на празднике внуку Героя Советского Союза Николая Павловича Массонова – Алексею Феликсовичу – за то, что их семья подарила нам истинного патриота и защитника. Огромное спасибо всем, кто на пепелище войны восстанавливал народное хозяйство.
К огромному сожалению, не всем нравятся все позитивные процессы, которые происходят у нас в стране, не всем нравится та власть, которую выбирает народ. Лучше было бы так, как на Украине, где президентов "привозят". Например, дед Виктора Ющенко, попав в плен, пошел на сотрудничество с полицией и служил им всю войну. Возглавивший в 2014 году украинскую хунту Турчинов – тоже внук полицая. Скажите, какой политики можно ожидать в таком государстве? И это далеко не единичный случай. Вторая наша соседка – Польша. Дед Дональда Туска тоже прислуживал фюреру. Сегодня, к огромному сожалению, подросли внуки фашистов, нацистов, и они заняли ключевые посты, в том числе в ведущих международных организациях европейских стран. Я говорю про канцлера Германии, чей дед был генералом СС. Я говорю про председателя Международного олимпийского комитета Томаса Баха, чей дед погиб недалеко от Гродно. Я теперь не удивляюсь той легкости, с которой было принято решение о дисквалификации наших паралимпийцев, людей, которых судьба итак наказала. Уважаемые друзья, я это вам говорю для того, чтобы каждый из вас осознавал, что защищать родину – это не значит держать оружие в руках. Защищать ее можно на рабочем месте, помаленьку принося пользу. Очень рассчитываю на своих коллег – педагогов, работников культуры, родителей. Мы должны одержать самую главную победу – победу за умы молодежи.
Я поздравляю всех с праздником и желаю, чтобы над нашей синеокой республикой и дальше было такое прекрасное голубое небо! Мира и добра вашим семьям!

#свислочь #версоцкий #деньпобеды