♦️تاملی بر کتاب نظریه‌های جامعه‌شناسی دکتر غلام‌عباس توسلی

✍ دکتر عباس کاظمی
بازنشر: ۱۰ دی ۱۳۹۹



#توسلی
#کاظمی
#نقد_کتاب
#نظریه‌های_جامعه‌شناسی

@NewHasanMohaddesi

♦️دو مقاله در باره‌ی دین‌داری در ایران از عباس کاظمی و حسن محدثی گیلوایی👇


از وب‌سایتِ #نقد_جامعه‌شناختی | اختصاصی
.
معرّفی کتاب دوجلدی «فرهنگ‌وهنر در ایران پس از انقلاب اسلامی»
.
به کوشش محمّد سُلگی
با مقالاتی از نهال نفیسی، محمّدرضا جوادی‌یگانه، فاطمه جواهری، محسن صبوریان، حمید پارسانیا، محمّدمنصور هاشمی، عبّاس کاظمی، نفیسه حصارکی، حسن محدثی، محمّدسعید ذکایی، رضا تسلیمی طهرانی، محمّدرضا خطیبی‌نژاد، آرمین امیر، رضا نجف‌زاده و امید علی‌احمدی، شاپور بهیان، مازیار اسلامی، فرهاد مهندس‌پور، رضا صمیم، محمّدرضا مریدی، جواد علی‌محمّدی‌اردکانی و بهنام زنگی
.
⭕️ نویسندگان این مجموعه، پدیدارهایی را تحلیل کرده‌‌اند که هر کدام بازنمای سویه‌‌هایی از تحوّل فرهنگی در دهه‌‌های گذشته است. جلد اوّل، «فرهنگ و تغییر فرهنگی» نام گرفته و دربردارندۀ موضوعاتی از سنخ کار داوطلبانه، اخلاق جمعی، زندگی روزمره و تحولات دینداری است. جلد دوّم به مدیوم‌‌های ادبی و هنری- رمان و سینما و تئاتر و...- اختصاص یافته است.
.
🔷 متن کامل مقدّمه در:
🔺https://www.naqdejameshenakhti.ir/archives/955
.
🆔 @SocioMedia

👇👇👇


@NewHasanMohaddesi

دانلود فهرست انتشارات فرهنگ جاوید
انتشارات وال
زمستان ۱۳۹۹
@farhangejavidpub

Adapting data collection and utilisation to a Covid-19 reality Monitoring, evaluation and learning approaches for adaptive management

http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/162818/
روزنامه اعتماد، چهارشنبه، ۸ بهمن
عباس کاظمی

pdf.pdf

🔻پوشه شماره ۳- از بی‌خانمانی تا بازگشت به جامعه (قسمت اول گفت‌وگو با دکتر عباس کاظمی)

«پوشه» مجموعه ویدئوهایی‌ست که با هدف پیوند جامعه و دانشگاه توسط پایگاه خبری تحلیلی عطنا تولید و منتشر می‌شود. در پوشه شماره 3، با عنوان «از بی‌خانمانی تا بازگشت به جامعه» دکتر عباس کاظمی، مدیرگروه مطالعات فرهنگی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد: بی‌خانمان‌ها چه امکان‌هایی برای کنش‌های مقاومت‌آمیز دارند؟ ورود و حضور میدانی دانشگاهیان در عرصه بی‌خانمانی چه نقاط مثبت و منفی‌ای را به همراه دارد؟
پخش در:
صفحه اینستاگرام
@atna.ir
کانال تلگرام
@ATNAnews_ir
آپارات
متن کامل گفت‌و‌گو در وبسایت عطنا atna.ir
لینک کانال دکتر عباس کاظمی
https://t.me/Varijkazemi

🔻پوشه شماره ۳_ از بی‌خانمانی تا بازگشت به جامعه ( قسمت دوم گفت‌و‌گو با دکتر عباس کاظمی)

بی خانمانی؛ مسئولیت اجتماعی دانشگاه و تعامل دانش تخصصی و دانش بومی

دانشگاه یک کل یکپارچه نیست. بلکه دانشگاه مجموعه‌ای از دپارتمان‌های مختلفی است که هرکدام کار متفاوتی انجام می‌دهد.

دانشگاهی‌ها باید بدانند که از چه زاویه‌ای وارد تعامل با موضوع بی خانمانی شوند.
در واقع هدف تعامل میان دانش بومی و دانش تخصصی است. دانش بومی در اختیار سمن‌ها و کسانی است که به صورت تجربی این دانش را کسب کردند و می‌دانند به شکل عملی در مواجه با بی‌خانمان‌ها چه کنند.

دانش تخصصی هم در دانشگاه‌ها وجود دارد. این دو بعد باید باهم وارد گفت‌وگو شوند و هیچکدام این‌ها بر یکدیگر برتری ندارد. دو طرف باید بپذیرند هر کدام دانشی دارند متفاوت، که در تعامل با هم اصلاح می‌شود و درنهایت در مرحله آزمون و در برنامه‌ریزی‌ها و استراتژی‌ها خودش را نشان می‌دهد.

پخش در:
صفحه اینستاگرام
‏@atna.ir
کانال تلگرام
‏ @ATNAnews_ir
آپارات

https://aparat.com/v/v1nAI
لینک کانال دکتر عباس کاظمی
https://t.me/Varijkazemi

متن کامل گفت‌و‌گو در وبسایت عطنا atna.ir

دومین همایش ملی مطالعات فرهنگی و اجتماعی آموزش عالی، علم و فناوری و فضای سایبر در ایران. به گزارش مفاد، علاقمندان می‌توانند جهت آگاهی از جزئیات محورهای پیشنهادی و کسب اطلاعات بیشتر به سایت مؤسسه به آدرس http://iscs.ac.ir مراجعه کنند.
مطالعات فرهنگی اجتماعی دانشگاه
@lrmofad

گفتگوی اختصاصی با دکتر «عبّاس کاظمی» پیرامونِ درگذشتِ «هاله لاجوردی»
.
🆔 @SocioMedia
.

غیبت لاجوردی

عباس کاظمی
@Varijkazemi
امروز از درد گردن و کمرم، نتوانسته بودم برخیزم، عصر وقتی خبر مرگ هاله را شنیدیم شوکه شدم، زبانم بند آمده بود و چشمانم مرطوب شدند اما نتوانستم گریه کنم. این سال‌های اخیر چرا بیشتر تلاش نکردم تا او را ببینم. آخر هیچ راهی برای یافتن او نداشتم، هیچ خبری از هیچ جایی در مورد او نبود. هرکس چیزی می‌گفت، یکی می‌گفت به خارج از کشور مهاجرت کرده، یکی می‌گفت در خیابانی او را دیده که بسی پیر شده است خودم در خیالم بارها همان حوالی تجریش او را دیده‌ام اما خیلی زود مانند سایه‌ای مبهم محو شده‌بود. هاله لاجوردی درواقع هنگامی مرد که او را از دانشگاه بیرون انداختند و مثل همیشه به بهانه‌های نمی‌دانم چی! او مرده بود چرا که بعد از بیرون رفتن از دانشگاه به دلیل افسردگی شدید نتوانست کار کند.
بگذار برایتان تعریف کنم در دهه هفتاد فقط در مورد او شنیده بودم و ترجمه مقالاتش را در فصلنامه ارغنون خوانده بودم تا اینکه دم در اتاق رییس دانشکده وقت( سال ۱۳۷۸) برای مصاحبه دکتری او را دیدم. محمد رضایی، شهرام پرستش، نادر امیری، و... دوره دکتری ما عجیب بود اما نه صرفا بخاطر جمع کوچک خوب ما بلکه به دلیل همان سالهای اواخر دهه هفتاد. زمانه‌ای که امید به دانشگاه بازگشته بود و نسل جوان بدش نمی‌آمد آرمانی داشته باشد و بدن دانشکده به چه رقصی افتاده بود!
سال ۱۳۸۳ او استخدام گروه ارتباطات دانشگاه تهران شد چنانچه سال ۱۳۸۴ من به او ملحق شدم و قرار شد گرایش مطالعات فرهنگی را در دانشگاه تهران به جلو ببریم. هاله خوب سخنرانی می کرد و کلاسهای درس پرباری داشت، در سنت نظریه انتقادی می‌اندیشید و می‌‌توان گفت یکی از دانشجویان ارتدوکس یوسف اباذری بود. ترجمه‌های او در فصلنامه ارغنون همانند دیگر مقاله‌های این فصلنامه تاثیر زیادی در تقویت گرایش‌های آلترناتیو در علوم اجتماعی ایران داشت.
در سال ۱۳۸۸ به بهانه اعلام شده عدم انتشار مقاله علمی- پژوهشی قرار داد او را لغو کردند. لاجوردی حتی برای یکسال بنا به توصیه یکی از همکاران به صورت حق التدریسی درس داد بلکه کارش درست شود اما نشد. در همان هنگامه مادرش را از دست داد، ناملایمات ناگفتنی دیگری هم بود و در نهایت خودش دچار مشکل روحی شدیدی شد و از دانشکده برای همیشه رفت.
زندگی بعد از دانشکده، برای همه ما عجیب تلخ بود. بعد از سال ۱۳۸۹ بندرت او را می‌دیدم، گاهی در حد چند ساعت با هم گفت و گو می‌کردیم. وقتی رخداد تازه راه افتاد از او خواستم که برای تدریس جلو بیاید شاید برای بازیایی روحیه او خوب باشد چنانچه برای همه ما بیرون راندگان در آن زمان فعالیتهای خارج از دانشگاه تسکین بخش بود. اما لاجوردی، دیگر روحیه نداشت گویا دکتر به او گفته بود به کل باید ارتباطش را با هرچیزی که نشانه‌ای از گذشته است قطع کند و قطع کرد و در نتیجه تنهاتر ماند.
روانشناسان دروغ می‌گویند که افسردگی دلایل روانی دارد،بلکه بیماریهای روانی دلایلی سیاسی و اجتماعی دارد. افسردگی مادامی که یک استاد- روشنفکر را از کار کردن می‌اندازد ادامه ساختارهای ایدئولوژیک عمل می‌کند. من خود به چشم خویش دیدم که چگونه فرایند حذف، درون زندگی قبیله‌ای دانشگاه عمل کرده و اخلاق طرد و بی‌توجهی و بی‌تفاوتی چگونه توسط همکاران در جامعه دانشگاهی کار کرده است.
چه چیزهایی و چه کسانی عامل این افسردگی و این رنج شدند؟ چگونه دانشکده محصول خودش را ویران کرد، دختری که خوب تحصیل کرد، سواد بالا کسب کرد، و می‌توانست آثاری ارزشمند بیشتری در علوم اجتماعی ایران تولید کند چگونه تنها رها شده است؟ اگر گروه ارتباطات بیشترکوشش می‌کرد تا او را نگاه دارد، اگر ريیس وقت دانشکده کمی در حفظ او پافشاری می‌کرد و اگر افرادی مانند من مقداری پایمردی بیشتر می‌کردیم چه می‌شد؟ ایا لاجوردی هنوز در بین ما و در حلقه دانشجویانش بود؟ اگر لاجوردی بود، شهرام پرستش بود، حتما دیگرانی چون محمد رضایی، بهزاد دوران، وحید طلوعی، مهدی فرجی، نفسیه حمیدی، علی پاپولی و بسیاری دیگر هنوز درون دانشکده بودند. خیلی از دانشجویان مهاجرت کرده هم بودند، الان ما چه فضایی در دانشکده داشتیم؟
دانشکده در دهه هفتاد و نیمه اول دهه ۸۰ چه نفسی داشت! چه امیدی در دوران اصلاحات درون دانشکده جوانه زده بود! چه موجهای آرامی که از درون لانه خود بیرون جهیدند و به بالا آمدند و سپس به آرامی درون خود دفن شدند و دیگر باز نگشتند! چه آدمهایی که فسردند و مردند و ما نامشان را حتی نمی‌دانیم، چه افسرده‌دلانی که در مهاجرتی بی‌پایان غوطه‌ورشدند. امشب در صحبت با یکی از دوستان مهاجرت کرده بغضم بالاخره ترکید اما نه صرفا برای مرگ لاجوردی .... انگار زخمی قدیمی سرباز کرد، وقتی خشک ایستاده بودم خاطره‌ها جلوی من رژه رفتند، دردها دوباره کمرم را شکستند و گردنم را خرد کردند.
@Varijkazemi
#لاجوردی #سوگ_نگاری. #یاد_داشت

گفتگو با دکتر «شهرام پرستش» پیرامون خبر درگذشتِ دکتر «هاله لاجوردی»
.
🆔 @SocioMedia
.

https://sharghdaily.com/fa/Main/Detail/277934/زندگی-علمی-هاله-لاجوردی

درباره هاله لاجوردی
عباس کاظمی
روزنامه شرق،،شنبه ۱۸ بهمن ۹۹
حدودا ده سال پیش هم در باب لاجوردی در همین روزنامه نوشته بودم که در ادامه بازنشر خواهم کرد

#هاله_لاجوردی