بدین وسیله از فارغ التحصیلان، دانشجویان و استادان گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علم و فرهنگ دعوت می شود تا در برنامه عصرانه مطالعات فرهنگی فردا پنج شنبه ساعت ۴ تا ۷ در پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی واقع در پاسداران،خیابان مومن نژاد حضور بهم رسانند.

کتاب مجموعه‌ای از مباحث جدید در باب دانشگاه را در کنار رویکرد انتقادی به علوم اجتماعی و مطالعات فرهنگی در ایران طرح می‌کند. غرفه پژوهشکده مطالعات فرهنگی در نمایشگاه : ط ۱ شیستان مصلی،راهروی ۹، غرفه ۲

رویدادی دوست‌داشتنی در پیش است...

دوستان خود را خبر کنید.
@NazreKetaab
instagram.com/NazreKetab

جشن امضای کتاب
دانشگاه از نردبان تا سایبان
عباس کاظمی
@varijkazemi
مراسم جشن امضای کتاب "دانشگاه: از نردبان تا سایبان" اثر عباس کاظمی دوشنبه ۱۷ اردیبهشت از ساعت ۱۴ تا ۱۸ در نمایشگاه کتاب، شبستان،‌ ناشران عمومی، محل غرفه پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی واقع در راهرو ۹ غرفه ۲ برگزار می شود.
کتاب پیش رو در چهار بخش تنظیم شده است. بخش اول به مسائل آموزش عالی و دانشگاه می‌‌پردازد و دربارۀ این پرسش‌‌ها تأمل می‌کند که دانشگاه‌های ما به کجا می‌روند؟ روزمره‌‌شدن دانشگاه‌ها با پدیدۀ مک‌دونالدی‌‌شدن چه ارتباطی دارد؟ آیا کلاس درس، مرده است و دانشگاه‌ها چیز زیادی برای آموختن به ما ندارند؟ در چند دهۀ گذشته، چگونه پدیده‌‌های جدید دانشگاهی، تحت تأثیر نظام‌های کنکوری شکل گرفته‌اند؟ به‌طورکلی در این بخش نشان داده می‌شود که چگونه با تغییر چهرۀ دانشگاه در دهه‌های اخیر، مسائل آن نیز تغییر کرده است. فصول دانشگاه جدید- دانشگاه قدیم، مدرسه علیه جامعه، دانشگاه به‌مثابه مکان تولید طبقۀ متوسط و روشنفکری، تحول مفهوم دانشجو و آیندة جنبش اجتماعی دانشگاهی بخشی از فصول این بخش است.
محور بخش دوم کتاب، موضوع اقلیت‌های جدید دانشگاهی است. گروه‌بندی‌های جدیدی در دانشگاه ایجاد شده‌ است که توجه به آنها برای آینده ضروری است؛ پرولتاریای پژوهشی، حق‌التدریسی‌ها، پیمانی‌ها، نوکیسگان دانشگاهی و برون‌‌سپاران بخشی از این اقلیت‌ها به شمار می‌آیند. توجه به این اقلیت‌های جدید برای جامعۀ ما ضروری است زیرا بحران‌ها و مسائل اجتماعی در این اقلیت‌های جدید ریشه دارند.
بخش سوم با عنوان نظریه‌‌زدگی و علوم اجتماعی، به یکی از مناقشات مهمی می‌پردازد که در چند سال اخیر مطرح کرده‌ام؛ اینکه در ایران، رویکرد علوم اجتماعی نسبت به امر نظری و مواجهه‌اش با آن، بیمارگونه است و در تمنای تولید نظریه به دام پیچیدۀ بازی با نظریات غربی افتاده است. فصول این بخش شامل تأملی در نظریه‌زدگیِ علوم اجتماعی در ایران، سفر ناتمام نظریه‌ها در ایران، سنت اباذری، تأملی بر کتاب نظریه‌های جامعه‌شناسی غلامعباس توسلی، جامعه‌شناسی مردم‌‌مدار در ایران، یک برنامۀ ضعیف و.... است.
بخش چهارم، سرنوشت مطالعات فرهنگی در ایران را طی یک دهۀ گذشته شرح می‌دهد. اینکه مطالعات فرهنگی در ایران به چه مسیری رفته است و چه چشم اندازی را باید در سالهای پیش رو اتخاذ کند. فصول این یخش شامل: نگاه خیره مطالعات فرهنگی در ایران،مطالعات فرهنگی در دانشگاه علم و فرهنگ، طبقه متوسط محوری در مطالعات فرهنگی ایران، بی‌قراری و حرکت در زندگی روزمرة ایرانی، پرسه‌زن خوابگرد زندگی روزمره: زیمل و....
همچنین در این روز همکاران عزیزم دکتر ناصر تقویان، دکتر رضا صمیم و دکتر حسن محدثی در غرفه حصور خواهند داشت
کانال: @varijkazemi

حکایت دانشگاه: جامعه‌شناسی سازمان‌های علمی و زیست دانشگاهی / حسن محدثی گیلوایی / انتشارات پژوهشکده ی مطالعات اجتماعی و فرهنگی وزارت علوم و فن‌آوری / 1397
@HasanMohaddesi

#خبر #اطلاع_دهید #عباس_کاظمی #جامعه_شناسی #مطالعات_فرهنگی

@farhangejavidpub

عباس کاظمی
@varijkazemi

پدیده هایی چون اینستاگرام، تلگرام و نظایر آن پدیدی هایی سیال ، فرار و تحول یابنده اند. مثلا هر نوبت به رنگی در می ایند و کارکردی متفاوت بر کارکردهای پیشین می افزایند. یعنی درست وقتی که تحلیل می شوند، همان زمان ممکن است چهره ای متفاوت یابند. نکته دیگری هم باید اضافه کنم. شما وقتی این پدیده ها را تحلیل می کنی تا زمانی که آنها به چاپ می رسند اساسا ممکن است دیگر وجود نداشته باشند مانند وایبر، یا آن عظمت گذشته را نداشته باشند، مانند فیس بوک. حالا خیلی نمی شه برای تلگرامی شدن روابط اجتماعی هم جشن بر پا کرد.
@varijkazemi
وقتی از تلگرامی شدن حرف میزنیم بیشتر بر نقش و قدرت فضای مجازی سخن می گویم. حالا یک روز دکتر کوثری از وایبری شدن می نویسد و من در این یادداشت کوتاه از تلگرامی شدن نوشتم. در این بازار مستعجل شبکه های اجتماعی، آنچه می ماند فضای نیرومند حضور مردم در شبکه های مجازی است.
@varijkazemi
عمدتا، بر نقش سیاسی شبکه های اجتماعی تاکید شده است. اگرچه وقتی که این یادداشت را می نوشتم نه هنوز به انتخابات نزدیک بودیم و نه هنوز انقلاب تلگرامی مردم تهران رخ داده بود. انقلابی که بر تلویزیون رسمی چیره شد و نتایج خارق العاده ای را ببار آورد. اما من عامدانه علاقه ای بر برجسته کردن نقش سیاسی تلگرام نداشتم. وقتی شما به همه چیز وجه سیاسی می دهی درواقع آن را به عنوان خطری برای قدرت سیاسی به رسمیت می شناسی، و راه را برای مداخله و محدود سازی توسط دولت باز می کنی. بدین ترتیب فکر میکنم، محققان اجتماعی در تحلیلهای شان به مصلحت بینی نیاز دارند. بعدها بیشتر راجع به این رویکرد در تحلیلهای اجتماعی صحبت خواهم کرد اما منظورم از این مفهوم تذکر این نکته است که ما با تحلیلهای مان صرفا واقعیتی را نشان نمی دهیم، صرفا چیزی را برای دیگران آشکار نمی کنیم، بلکه ما واقعیت را برای دیگران جعل می کنیم. تحلیلهای ما خود، واقعیتی را می آفرینند و موجب جهت دهی جامعه و قدرت می شوند.
@varijkazemi
به این معنا، وقتی نشان می دهی که تلگرام کارکرد اجتماعی نیرومندی دارد و بر کارکردهای سیاسیش می چربد، در واقع ما چشم قدرت را متوجه نگاهی متفاوت می کنیم و در همان حال نگاه او را از تاکید ویژه و تکراری بر موضوعاتی خاص بر می گیریم. این بود که من در تلگرامی شدن زندگی روزمره، صرفا بر قدرت بسط دهندگی مناسبات اجتماعی تاکید کردم.
@varijkazemi
مقاله تلگرامی شدن در اندیشه پویا، شماره بهمن ۹۴ چاپ شد و اینک در کانال برای دسترسی بیشتر دوستان بارگذاری می شود.

مطلب تلگرامی شدن زندگی روزمره بهمن ۹۴ منتشر شد و اینک به دلیل فیلتر شدن تلگرام بازنشر می شود

هم می‌توانید کتاب‌های تخصصی خود را اهدا کنید و هم کتاب‌های تخصصی موردنیازتان را با قیمت مناسب خریداری کنید؛ پس حتماً به دیدنمان بیایید.

@NazreKetaab
instagram.com/NazreKetab

جلسه نقد و معرفی کتاب شهرها و مصرف اثر مارک جین با حضور مترجم دکتر قلیچ و منتقد دکتر واقفی روز سه شنبه همین هفته ساعت ۴.۳۰ در موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی واقع در خ وصال شیرازی،کوچه شاهد پ۸ ط ۵ سالن موسسه برگزار می شود
ورود برای عموم ازاد است

https://t.me/culturalstudies_usc
فراخوان پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد با سهمیه‌ی بدون آزمون استعداد درخشان در دانشگاه علم و فرهنگ

گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علم و فرهنگ از داوطلبان کنکور ارشد علوم اجتماعی دعوت می کند تا این دانشگاه را به عنوان گزینه اول خود انتخاب کنند
گروه مطالعات فرهنگی، دانشگاه علم و فرهنگ، از سال ۱۳۸۴ فعالیت دارد و در حال حاضر افرادی چون ابراهیم توفیق،، محمد رضایی، بهرنگ صدیقی، عباس کاظمی، رضاصمیم،نهال نفیسی، مازیار اسلامی، لیلاپاپلی یزدی، ناصر تقویان، ایمان واقفی، ارش حیدری،جبار رحمانی ، ناصر غراب و.... در آن تدریس دارند.
امتیازات این گروه:
-ازادی اکادمیک، دانشجو در انتخاب موضوع و استاد راهنمای خود از سراسر جهان اختیار کامل دارد
-بحث و گفت و گوی علمی و مستمر با همه استادان و وجود فضای عاطفی و مثبت در گروه
-دروس متفاوت و جذابی چون مطالعات شهر، زندگی روزمره، تاریخ فرهنگی، اموزش رهایی بخش، مطالعات فیلم،خوانش متون کلاسیک،..
-امکان شرکت در پروژه های دستیاری با استادان این گروه
-امکان ارتباط پژوهشی و کاری با موسسات معتبر مطالعات فرهنگی در اموزش عالی ایران
_امکان بکارگیری شیوه های متنوع تدوین پایان نامه در قالبهای متفاوت
-کمک برای ادامه تحصیل در دانشگاههای معتبر خارج و داخل

گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علم و فرهنگ
@culturalstudies_usc

@DrNematallahFazeli

🔍 کارگاه آموزشی دکتر نعمت الله فاضلی با موضوع

🔶 مسأله نوشتن در علوم انسانی🔶

✅ زمان: دوشنبه، 28 خرداد 97، ساعت 9 تا 16

✅ مکان: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

🔵 برای مشاوره و ثبت نام با شماره 88624485 تماس بگیرید.

https://www.instagram.com/p/BjfNQAxhK1H/

عباس کاظمی
ضرورت بازنگری در سیاست فضای عمومی
مصاحبه با روزنامه همشهری
@varijkazemi
#مصاحبه #شهر

✅نشست سي و نهم نقد پژوهش های شهري
💠مشتری یا شهروند : مال های تهران از ما چه می سازند ؟
📆سه شنبه 29 خرداد 97، ساعت ١٦
📍جامعه مهندسان مشاور ايران

قانعی راد از میان ما نمی رود

خبر باور نکردنی مرگ دکتر قانعی راد را شنیدم . خبری ناگوار در لحظات گوارای عیدفطر. اخرین بار ده روز پیش در جلسه جذب دانشجویان دکتری در کنارشان بودم. مثل همیشه با انگیزه و مشتاق به جامعه شناسی بنظر می رسید، چنانچه از لحظات بودن در کنارش درس می آموختم.
قانعی راد براستی جامعه شناسی بود که جامعه شناسانه می زیست، نه تنها به جامعه شناسی باور داشت، بلکه خود را مدافع جامعه شناسی می دانست. او همیشه نسبت به جریانات جدیدی که از جامعه شناسی عبور می کردند با تردید می نگریست.
قانعی راد جامعه شناسی بود که به مسایل خرد و پیش پاافتاده جامعه ایران علاقمند بود، در عین حال سعی می کرد همه این جزئیات را در بستر کلانتری تحلیل کند
من همواره کارهای او را دنبال می کردم، نظریات جامعه شناسی را گونه ای فهم کرده بود که بتواند در رویدادهای اجتماعی بکار بندد، با روشهای تحقیق به خوبی آشنا بود، با ابهت و اطمینان تدریس می کرد، در مسایل روز همیشه ورود می کرد، جامعه شناسی را از دپارتمانهای بی خاصیت دانشکده ای خارج کرد و به مطبوعات وارد می کرد، انجمن جامعه شناسی را ابهتی بی نظیر بخشید، دفاتر استانی انجمن را رونق داد، مرد گفت و گو بود، و معتقد بود که در هرصورت امید را نباید از دست داد و امید خود را تا لحظه مرگ از دست نداد تا وقتی که مرگ امیدوارانه او را در آغوش کشید.
برای من درک مرگ بزرگی چون او دشوار است. خدایش رحمت کند. امید دارم مرگ او هم بتواند زمینه دلبستگی عاطفی ما جامعه شناسان را تقویت کند
عباس کاظمی
۲۴ خرداد ۹۷
@varijkazemi