واضحه که بودن در اینجا امروز برای خیلی از آدم‌ها سخته. می‌خوام همه با هم به مقاومت باورنکردنی این شهر فکر کنیم، یه لحظه به اتفاقاتی فکر کنیم که این شهر رو شکل دادن، اتفاقاتی که قرنی که توش زندگی می‌کنیم رو شکل دادن. می‌خوام یه لحظه برای همه‌ی کسانی که اون روز جونشون رو از دست دادن، برای همه‌ی امدادگرانی که اون روز جونشون رو از دست دادن، و برای بی‌شمار آدمی که در سراسر جهان در پیامدهای اون اتفاق جونشون رو از دست دادن، سکوت کنیم. واقعاً کلمه‌ای نیست که بتونم بگم. من اون روز رو خیلی خوب یادمه. هفت ساله بودم، یادمه از مدرسه داشتم به خونه برمی‌گشتم و دنیام کاملاً متفاوت شد. واقعاً کلمه‌ای برای توصیفش نیست. اما یه آهنگ از بیل اوانز، نیویورکیِ افسانه‌ای، به اسم Peace Piece هست که اگه تور قبلی اومده باشی، قبل از شروع برنامه پخش می‌شد. این آهنگ همیشه برام بی‌نهایت مهم بوده...

همینطور که مشخصه این واقعه برای هری جایگاه ویژه‌ای داره چون جزو خاطرات کودکیش بوده.

ممنون برای تمام آهنگ‌ها، تمام خاطره‌ها و تمام لحظه‌های قشنگی که توی این سال‌ها برامون ساختی. ممنون که با موسیقی‌ت توی بخش بزرگی از زندگی‌مون کنارمون بودی و برای خیلی از ما تبدیل شدی به یه تکه از خوشحالی، آرامش و کلی خاطره‌ی خوب.

خیلی خوش‌شانسیم که با تو و موسیقی‌ت بزرگ شدیم و تونستیم یه عالمه از مهم‌ترین و قشنگ‌ترین لحظه‌هامون رو با آهنگ‌هات زندگی کنیم. از روزهای وان دایرکشن گرفته تا امروز، دیدن اینکه چقدر رشد کردی و هنوز با همون عشق و انرژی موسیقی می‌سازی واقعاً قشنگه.

امیدواریم سال جدید زندگی‌ت پر از اتفاق‌های خوب، آدم‌های خوب، آرامش و کلی دلیل برای خندیدن باشه. امیدواریم همیشه همون‌قدر که باعث خوشحالی بقیه می‌شی، خودت هم خوشحال باشی و به همه‌ی چیزهایی که آرزوشون رو داری برسی.

همیشه دوستت داریم، نایل. ممنون که بخشی از خاطرات قشنگ زندگی‌مون شدی.