🫐لویی در پاسخ به اینکه اگه بخواد فقط یکی از آهنگاش رو بعنوان میراث هنریش انتخاب کنه:

لعنتی! سؤال خیلی بزرگیه. خوشم اومد. یه جورایی بین عقل و قلبم گیر کردم.
قلبم میگه Palaces یا Out Of My System، چون اون‌ها آهنگ‌هایی هستن که واقعا دوستشون دارم. اما اگر بخوام فکر کنم کدوم آهنگ بهتر از همه من رو به‌عنوان یک ترانه‌سرا خلاصه می‌کنه، احتمالا چیزی مثل Saturdays رو انتخاب می‌کنم.
آره... تصمیمم همینه.

لویی درباره اینکه وقتی به اولین آهنگی که توی نوشتن و تولیدش مشارکت داشته نگاه می‌کنه، بزرگ‌ترین تفاوت بین اون نسخه از خودش و هنرمندی که امروز هست چیه، گفت:

"قطعا چیزهای خیلی زیادی یاد گرفتم.
اولین جلسه ترانه‌نویسی که در اون حضور داشتم مربوط به واندایرکشن بود و واقعا سخت بود که نظراتت رو مطرح کنی؛ مخصوصا در آلبوم اول. فکر می‌کنم در آلبوم دوم شروع به نوشتن کردیم، شاید چند آهنگ هم برای آلبوم اول نوشته بودیم ولی تقریبا یک آلبوم کامل طول کشید تا بتونیم حرفمون رو به کرسی بنشونیم و دیگران ما رو در این زمینه جدی بگیرند.
سخت بود، اما همون‌جا چیزهای خیلی زیادی یاد گرفتم.
فکر می‌کنم وقتی جوون‌تر بودم، احتمالا می‌تونستم نسبت به پیشنهادها و ایده‌هام اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشم. البته نمی‌شه یک‌شبه بهش رسید؛ باید این اعتمادبه‌نفس رو کم‌کم در اون فضاها بسازی و بارها و بارها در چنین موقعیت‌هایی قرار بگیری.
پس از این نظر، من امروز آدم کاملا متفاوتی هستم.
از طرف دیگه، درباره‌ی اون فضاهای ترانه‌نویسی، یک چیز هم در مورد جوان بودن وجود داره؛ اون انرژی جوانی و اینکه زیاد به مسائل فکر نمی‌کنی. از نظر خلاقیت، این موضوع هم مزایا و معایب خودش رو داره، اینطور نیست؟
فکر می‌کنم همینو می‌تونم بگم."

لویی درباره اینکه اگه بودجه و امکانات نامحدود برای اجرای کنسرت رویایی خودش در اختیارش قرار بگیره، اون اجرا چه شکلی خواهد بود، گفت:

"سوال خیلی جالبیه. بذار یه لحظه بهش فکر کنم. این سوال واقعا برای من خوبه.
من عاشق فستیوال‌هام، پس احتمالا در یک لوکیشن فوق‌العاده برای فستیوال برگزارش می‌کردم.
برای من فستیوال ایده‌آل و نهایی Glastonbury Festival هست، اما فکر می‌کنم دوست داشتم منظره‌اش حتی از اون هم زیباتر و چشم‌نوازتر باشه.
شاید یه جور فستیوال روی آب یا کنار آب... این خیلی باحال به نظر می‌رسه."

لویی درباره اینکه چه وسیله‌ای رو توی تورهاش همراهش می‌بره که یادآور خونه باشه:

"حس می‌کنم بعد از این همه سال، واقعا باید یه چیز احساسی و نوستالژیک مثل این داشته باشم، ولی راستش نه، واقعا چیزی به ذهنم نمی‌رسه.
الان که سریع بهش فکر می‌کنم، نمی‌تونم مورد خاصی رو بگم.
غیر از این که همیشه یه توپ فوتبال همراهم دارم، پس شاید همون چیزی باشه که منو یاد خونه می‌ندازه."

لویی درباره اینکه چه چیزی در فرهنگ آمریکایی هنوز هم شگفت‌زده‌ش می‌کنه در مصاحبه با فن:

"فکر می‌کنم این موضوع به کنسرت‌ها یا چیز خاصی مربوط نمی‌شه، اما چیزی که هنوز توجهم رو جلب می‌کنه اینه که مردم اینجا خیلی مهربون هستند.
البته نه همه، اما خیلی از مردم واقعا فوق‌العاده مهربونن؛ خیلی ملاحظه‌کار و خیلی شیرین.
فکر می‌کنم به‌صورت کلی، ما در انگلیس می‌تونیم کمی بدبین‌تر یا سخت‌گیرتر و خشک‌تر باشیم.
پسرم در آمریکا زندگی می‌کنه و من واقعا بابت این جنبه از شخصیت مردم اونجا خوشحالم و قدردانش هستم.
همه واقعا حاضرند کمک کنند، بنابراین فکر می‌کنم این بخش خیلی زیبایی از فرهنگ اونجاست."

3 July  🗓 ‧ #Louis 🐈 #HDWGHtour #Interview
彡𝟏𝐃  ᰻  UnitedDirection

❣مصاحبه لویی با فن قبل از اجرا در نشویل!

فن: عادت خاصی در ترانه‌نویسی داری که مردم رو غافلگیر کنه؟
🐈: "نمی‌دونم واقعا غافلگیرکننده باشه یا نه، اما وقتی بیرونم، خیلی به آدم‌ها دقت می‌کنم و رفتارشون رو زیر نظر می‌گیرم. همچنین خیلی خوب گوش می‌دم. یه جورایی فضولم! دوست دارم بدونم دور و برم چه اتفاقی داره می‌افته و بعضی وقت‌ها...
فن: پس ما اونقدرها هم با هم فرق نداریم.
🐈: دقیقا! گاهی ناخواسته به بخشی از گفت‌وگوی آدم‌های دیگه گوش می‌دی و... نمی‌دونم، این کار یه جور بینش و دیدگاه کوچیک بهت می‌ده. فکر می‌کنم برای من، چون ذهنم خیلی راحت شروع به پرسه زدن و خیال‌پردازی می‌کنه، می‌تونم از همون چیزهای کوچیک یه داستان یا یه تصویر کامل بسازم. منظورم اینه که هر روز تعداد زیادی لحظه‌های کوچیک، داستان‌های کوچیک و اتفاقات ریز دور و برمون در حال رخ دادنه، درسته؟ به نظرم وقتی ترانه‌سرا باشی، اگه واقعا نگاه کنی و گوش بدی، مدام در احاطه‌ی این خاطره‌ها، روایت‌ها و داستان‌های کوچیک هستی.
فن: الهام همه جا هست. این رو خیلی دوست دارم. واقعا قشنگه.

29 June  🗓 ‧ #Louis 🐈 #HDWGHtour #Interview
彡𝟏𝐃  ᰻  UnitedDirection

🌚ارسالی زین به VIP Key!

"مکزیکوسیتی!"

7 July  🗓 ‧ #Zayn 🐈‍⬛️
彡𝟏𝐃  ᰻  UnitedDirection