🌱باشد که جهان با ساز تو برقصد…

@UTpsychologic

ویلیام گلسر، روان‌شناس بزرگ و ابداع‌کننده «تئوری انتخاب»، معتقد است که ریشه روان‌پریشی و ناکامی‌های انسان در زندگی، در روابط تخریب‌شده نهفته است. او رفتارهایی مانند سرزنش، کنترل‌گری، نق زدن، تهدید، تنبیه و نصیحت‌های مداوم را «عادات مخربِ دست‌کم‌گرفته‌شده» می‌نامد؛ سمی مهلک که به مرور زمان، صمیمیت را در زندگی مشترک زنده‌زنده ذوب می‌کند.

وقتی دو نفر ازدواج می‌کنند، گاه ناخودآگاه احساس مالکیت مفرطی بر رفتارهای یکدیگر پیدا می‌کنند. این احساس مالکیت، مجوزی کاذب می‌شود برای ورود به حریم شخصی طرف مقابل و تلاش برای «تغییر دادن او».

در مقابل، در یک «دوستی عمیق»، ما رفیق خود را همان‌گونه که هست می‌پذیریم. به او باج نمی‌دهیم، اما او را تفتیش عقاید و رفتار نیز نمی‌کنیم. وقتی کنترل‌گری جای خود را به احترام و آزادیِ مسئولانه می‌دهد، عشق نه تنها پایان نمی‌یابد، بلکه هر روز جانی دوباره می‌گیرد.

@UTpsychologic

تنهایی، به معنای واقعیِ کلمه، زمانی از میان می‌رود که کسی حقیقتاً دوستت داشته باشد؛ نه آنکه تو را تنها وسیله‌ای برای رسیدن به مقاصد و خواسته‌های خود بداند.

امید رفیعی ، روانشناس

@UTpsychologic

عجب سیرکی!
همه‌مان خواهیم مُرد.
این مساله به تنهایی
باید کاری کند که یکدیگر را دوست بداریم؛
ولی نمی‌کند.
ما با چیزهای بی‌اهمیت و مبتذل،
کوچک شده‌ایم،
ترور شده‌ایم.
ما در «هیچ» هضم شده‌ایم.

چارلز بوکوفسکی

@UTpsychologic

پیاده‌روی واقعاً حجم مغز رو زیاد می‌کنه؟

خیلی از ما وقتی سن‌مون بالا میره و حس می‌کنیم حافظه‌مون مثل قبل نیست، ناخودآگاه دنبال یه قرص، مکمل یا راهکار پیچیده می‌گردیم. اما یافته‌های جدید عصب‌شناسی نشون میده ساده‌ترین ابزار برای روپا نگه داشتن مغز، همین پیاده‌روی‌های ساده‌مونه.

معجزه پیاده‌روی روی حجم مغز
بخش هیپوکامپ مغز که مسئول اصلی حافظه‌ست، بعد از پنجاه سالگی سالانه حدود یک تا دو درصد کوچک‌تر میشه. این یعنی تحلیل رفتن فیزیکی مغز. اما پژوهش‌ها روی دو گروه از آدم‌ها نشون داده اونایی که هفته‌ای سه یا چهار بار و هر بار چهل دقیقه پیاده‌روی منظم داشتند، نه تنها جلوی این تحلیل رفتن رو گرفتند، بلکه حجم هیپوکامپ مغزشون یک درصد بیشتر شد و حافظه‌شون بعد از یک سال کلی رشد کرد. دلیلش هم مشخصه؛ ورزش هوازی اکسیژن‌رسانی به مغز و کیفیت خواب رو بالا می‌بره و بخش زیادی از تثبیت حافظه اصلاً موقع خواب عمیق اتفاق میفته.

خطری به اسم افت تعادل
همه نگران آلزایمرند اما کسی حواسش به تعادل نیست. از هر چهار نفر بالای شصت و پنج سال، یک نفر زمین‌خوردن شدید رو تجربه می‌کنه. یه شکستگی ساده باعث میشه فرد ماه‌ها خانه‌نشین بشه، تحرکش صفر بشه و درست همین‌جاست که مغز با سرعت بیشتری شروع به کوچک شدن می‌کنه.

تست ۱۰ ثانیه‌ای تعادل
یه تست ساده هست که همین الان می‌توانید امتحان کنید. روی یک پا بایستید و سعی کنید ده ثانیه تعادلتون رو حفظ کنید. حالا همین کار رو با چشمان بسته انجام بدید. تازه اونجا متوجه می‌شید چقدر مغز ما برای حفظ تعادل به بینایی وابسته است.

خبر خوب اینه که تعادل کاملاً قابل تمرین دادنه. مخچه که کنترل تعادل رو بر عهده داره با تمرین‌های ساده‌ای مثل یوگا، تای‌چی یا حتی راه رفتن روی سطوح ناهموار طبیعت ظرف یک تا دو ماه به شدت تقویت میشه.


۳ نکته کلیدی برای جوان نگه‌داشتن مغز

اول اینکه تنفس دهانی رو متوقف کنید. با بالا رفتن سن ناخودآگاه تنفس از دهان زیاد میشه که اکسیژن‌رسانی به مغز رو کم می‌کنه. تنفس عمیق از بینی برای مغز حیاتیه.

دوم اینکه از راحتی و لم‌دادن‌های مداوم فاصله بگیرید. با گذشت زمان تمایل بدن به نشستن و تکیه دادن بیشتر میشه اما باید خودمون رو کمی به تحرک بیشتر وادار کنیم.

در نهایت خودتون رو تو شرایط ناآشنا بگذارید. یاد گرفتن کارهای جدید یا قرار گرفتن تو موقعیت‌های تازه، مغز رو از حالت غیرفعال خارج می‌کنه.

پیری مغز یک مسیر یک‌طرفه نیست. ما کنترل خیلی بیشتری روی این فرآیند داریم، فقط کافیه کمی منظم‌تر راه بریم، تعادلمون رو به چالش بکشیم و درست نفس بکشیم.


✍️ امیراحسان سجادی، روانشناس


@UTpsychologic

شناخت ها(باورها و افکار)، رفتار و‌ هیجان را تعیین می کنند، ولی در عین حال رفتار های معیوب و هیجان های منفی خود باعث تشدید شناخت های منفی، تحریف شده و ناکارآمد می شوند.

آرون تی بک(بنیان گذار شناخت درمانی)

@UTpsychologic

⁨ ⁨ ⁨ این ایده در نگاه اول کاملاً خلاف انتظار به نظر می‌رسد.

اغلب ما تصور می‌کنیم برای بهبود عملکرد مغز باید بیشتر فکر کنیم، مطالعه کنیم و ذهنمان را درگیر کنیم؛ و برای بهبود سلامت جسم، باید ورزش کنیم. اما پژوهش‌های چند دهه‌ی اخیر نشان داده‌اند که این رابطه پیچیده‌تر از این دوگانه‌ی ساده است.

فعالیت بدنی منظم یکی از مهم‌ترین عوامل حفظ و بهبود عملکرد مغز است. ورزش با افزایش جریان خون مغز، تقویت انعطاف‌پذیری عصبی (Neuroplasticity)، افزایش BDNF (پروتئینی که به رشد، بقا و تقویت ارتباطات سلول‌های عصبی کمک می‌کند) و بهبود عملکرد شبکه‌های اجرایی، می‌تواند حافظه، یادگیری و دیگر کارکردهای شناختی را بهبود دهد. به همین دلیل، ورزش یکی از مؤثرترین مداخلات غیر دارویی برای حفظ سلامت شناختی شمرده می‌شود.

از طرف دیگر، سلامت جسم فقط حاصل رفتارهای فیزیکی مانند ورزش و تغذیه نیست. استرس مزمن، تروماهای حل‌نشده و تعارض‌های روانی می‌توانند از طریق محور استرس (HPA axis)، افزایش کورتیزول، التهاب و تغییر عملکرد سیستم ایمنی، بر بدن اثر بگذارند. به همین دلیل، رسیدگی به سلامت روان و مواجهه‌ی سالم با تجربه‌های دردناک و تروماها بخش ریشه‌ای و مهمی از مراقبت از سلامت جسم است.

البته این به معنای جایگزینی ورزش با روان‌درمانی یا برعکس نیست. نکته‌ی اصلی این است که مغز و بدن دو سیستم جدا از هم نیستند؛ بلکه دائماً در تعامل با یکدیگرند.⁩⁩⁩



-aram yazdizad-

@UTpsychologic

ازدواج فقط یک احساس نیست، حقیقت این است که ازدواج، یک مهارت است.

مهارتی است برای گفتگو در اوج خشم، فهم سو تفاهم های روزمره و انتخاب دوباره یک انسان در روزهایی که اصلا دوست داشتنی به نظر نمی رسد .

تعریف واقعی ازدواج و عشق نه اشتیاق نخستین، بلکه توانایی صبوری و بخشایش در روزمرگی های فرسایشی زندگی مشترک است.

آلن دوباتن
📚کتاب سیر عشق

@UTpsychologic

بزرگ‌ترین مشکلات آدم‌ها در زندگی، به‌ویژه در دوران کودکی، می‌تواند از دو چیز ناشی شود؛ مسائلی که در بزرگسالی به بحران‌های عمیق‌تری تبدیل می‌شوند:

۱. مادرِ پر حضور
۲. پدرِ کم‌حضور

✍️امید رفیعی، روانشناس

@UTpsychologic

ساز و آواز - کردبیات

آواز : محمدرضا شجریان
سنتور : پرویز مشکاتیان
شعر : حافظ
از کانال گلبانگ شجریان


@UTpsychologic

ادعای اینکه می‌توان «موقع کار یا رانندگی، پادکست گوش داد و یاد گرفت»، چیزی جز توهم Multitasking و سطحی کردن دانش نیست.

​این تصور که بشود مفاهیم پیچیده تاریخی، فلسفی یا علمی را وسط ترافیک و کارهای روزمره عمیقاً فهمید، شوخی با یادگیری است. این طرز شنیدن، دانش را در حد یک صدای پس‌زمینه پایین می‌آورد و تنها کارکردش ایجاد حس کاذب مفید بودن است؛ بی‌آنکه به پردازش ذهنی واقعی یا تفکر خلاق منجر شود.


-colbinab-

@UTpsychologic

در نظریه دلبستگی، والد باید هنگام ترس کودک «پناهگاه امن» او باشد. اما زمانی که خود والد منبع ترس می‌شود، کودک در یک بن‌بست شناختی و عاطفی قرار می‌گیرد:

«کسی که باید به او پناه ببرم، خودش علت ترس من است.»

این تناقض، پایه و اساس شکل‌گیری دلبستگی ناایمنِ آشفته (Disorganized Attachment) است.


✍️ امیراحسان سجادی، روانشناس


@UTpsychologic

اتاق درمان به ما می‌آموزد که ما آن‌قدرها که فکر می‌کردیم «خوبیم»، خوب نیستیم و آن‌قدرها که فکر می‌کردیم «بدیم»، بد نیستیم.

@UTpsychologic

تغییر همیشه شبیه شروع کردن نیست؛
گاهی شبیه دیگر نتوانستن ادامه دادن چیزی‌ست که زمانی تمام ما بود…

لکان (روانکاو و نظریه‌پرداز فرانسوی)

@UTpsychologic

🎵 شبانگاهان | عبدالحسین مختاباد

✍️ شعر: ساعد باقری

🎼 آهنگسازی و تنظیم: فریدون شهبازیان


@UTpsychologic

برای انسانِ تروما‌دیده و درمان‌نشده ،سالم ترین آدم ها ، ناامن ترین آدم ها هستند.


~ کانال روانشناسی سایکولاجیک

@UTpsychologic

دیکتاتوری از بالا به پایین اعمال میشه یا از پایین به بالا؟

دکتر مهران فرهادی (روان‌درمانگر پویشی) خیلی ساده و جالب توضیح دادن. مثال تکاملیش هم جالب بود.

در ادامه نظرات دکتر قربانی (روانشناس بالینی) رو میشنویم که میگه دیگه دیکتاتوری از پایین به بالاست

و در آخر دکتر آذرخش مکری (روانپزشک) با استناد به پژوهش‌های میلگرام توضیح میدن که دیکتاتوری فقط از بالا به پایین اعمال میشه.


~ کانال روانشناسی سایکولاجیک


-khoreketab-

@UTpsychologic

خودشناسی با ما چه می‌کند؟ | محمود مقدسی؛ روان‌درمانگر و دکتری فلسفه

🎙 قسمت دهم پادکست «در راه جآن» در یوتیوب و کست‌باکس منتشر شده و می‌توانید این گفت‌وگو را ببینید و بشنوید.

▫️ مصائب خودشناسی | خود؛ پروژه‌ای ناتمام

ما معمولاً با امید به سراغ خودشناسی می‌رویم؛ با این امید که اگر خودمان را بهتر بشناسیم، بفهمیم چرا این‌گونه‌ایم، چه می‌خواهیم، چرا بعضی رفتارها و انتخاب‌ها را تکرار می‌کنیم و چگونه می‌توانیم متفاوت زندگی کنیم.

اما اگر شناختن، به‌جای پاسخ‌های بیشتر، پرسش‌های بیشتری ایجاد کند چه؟

اگر چیزهایی درباره‌ی خودمان بفهمیم که دیگر نتوانیم نادیده‌شان بگیریم؟

و اگر تصویری که سال‌ها از خود ساخته بودیم ترک بردارد، بی‌آن‌که هنوز بدانیم آن‌سوی این تصویر چه کسی هستیم؟

خودشناسی همیشه آرامش‌بخش نیست.

دیدن احساسات، خواسته‌ها، تناقض‌ها و الگوهای تکرارشونده‌ی زندگی می‌تواند ما را به خودمان نزدیک‌تر کند؛ اما همین دیدن هزینه‌ای هم دارد. از جایی به بعد، دیگر به‌آسانی نمی‌توانیم خودمان را با روایت‌های قدیمی توضیح دهیم.

در این اپیزود با محمود مقدسی درباره‌ی سوی کمتر گفته‌شده‌ی خودشناسی گفت‌وگو کردیم؛ مسیری که با امید به روشن‌تر شدن آغاز می‌شود، اما می‌تواند ما را با ابهام‌ها، تعارض‌ها و بخش‌های ناشناخته‌تری از خودمان روبه‌رو کند.

https://www.youtube.com/watch?v=_GRgrACcegU

از این پرسیدیم که خودشناسی واقعاً چیست و چرا به سراغش می‌رویم؟ چرا فهمیدن همیشه به تغییر منجر نمی‌شود؟ با بخش‌های ناخوشایند خود چه می‌کنیم؟ و چگونه می‌توان با آنچه هنوز درباره‌ی خود نمی‌دانیم، زندگی کرد؟

در این قسمت درباره‌ی این موضوعات گفت‌وگو می‌کنیم:

• بی‌قصه شدن و خودشناسی
• خودشناسی واقعاً چیست؟
• روایت ما از خود
• مسیرهای شناختن خود
• مصائب و هزینه‌های خودشناسی
• خودشناسی در خدمت زندگی
• زیستن با ندانستن
• خودشناسی و تغییر روابط
• تنهایی، آزادی و انتخاب
• مواجهه با بخش‌های تاریک

این اپیزود، دعوتی‌ست به دیدن سوی دیگرِ «خودت را بشناس»؛ دیدن وعده‌ی روشن‌شدن، همراه با هزینه‌ای که این روشن‌شدن دارد.


~ کانال روانشناسی سایکولاجیک

@UTpsychologic