📌 فرزند شما، تراپیست شما نیست!
خیلی از ما فکر میکنیم چون با فرزند نوجوان یا کودکمان صمیمی هستیم، میتوانیم دردودلها، ناامیدیها یا مشکلات مالی و زناشوییمان را با آنها در میان بگذاریم. اما علم روانشناسی هشدار میدهد که دردودل کردن با بچهها درباره مسائل بزرگسالان، امنیت روانی آنها را بهشدت تهدید میکند.
بچهها مثل اسفنج هستند. حالات روحی، ترسها و کلمات ما را جذب میکنند. وقتی والد از افسردگیاش، از ترس پرداخت نشدن قسط ها یا از دعواهایش با همسر به فرزندش پناه میبرد، کودک یا نوجوان ظرفیت درکِ «ظرافتهای» موقعیت را ندارد. برای یک والد، گلایه از همسر شاید فقط یک تخلیه هیجانیِ ساده باشد، اما برای فرزند، شبیه به یک خطر قریبالوقوع است که سقف خانهاش را ویران خواهد کرد.
بچهها از نظر تحولی و عاطفی، هنوز ظرفیت روانیِ پردازشِ چالشهای بزرگسالان را ندارند. وقتی از آنها نظر میخواهیم یا به طور غیرمستقیم مسئولِ حال خوبِ خودمان قرارشان میدهیم، آنها را با کوهی از اضطراب و احساس ناامنی تنها میگذاریم؛ چون احساس میکنند وظیفه دارند والدشان را «نجات» دهند، در حالی که توانش را ندارند.
بچهها همسطحِ دوستان صمیمی ما نیستند که هر طور بخواهیم جلوی آنها تخلیه اطلاعاتی و هیجانی شویم. مراقبت از امنیت روانی بچهها، یعنی به عنوان والد، مرزهای واضحی داشته باشیم، بار سنگین دنیای بزرگسالی را روی دوش آنها نیندازیم و بدانیم چهچیزی را کجای خانه و با چه لحنی بگوییم.
✍️ امیراحسان سجادی، روانشناس
@UTpsychologic
خیلی از ما فکر میکنیم چون با فرزند نوجوان یا کودکمان صمیمی هستیم، میتوانیم دردودلها، ناامیدیها یا مشکلات مالی و زناشوییمان را با آنها در میان بگذاریم. اما علم روانشناسی هشدار میدهد که دردودل کردن با بچهها درباره مسائل بزرگسالان، امنیت روانی آنها را بهشدت تهدید میکند.
بچهها مثل اسفنج هستند. حالات روحی، ترسها و کلمات ما را جذب میکنند. وقتی والد از افسردگیاش، از ترس پرداخت نشدن قسط ها یا از دعواهایش با همسر به فرزندش پناه میبرد، کودک یا نوجوان ظرفیت درکِ «ظرافتهای» موقعیت را ندارد. برای یک والد، گلایه از همسر شاید فقط یک تخلیه هیجانیِ ساده باشد، اما برای فرزند، شبیه به یک خطر قریبالوقوع است که سقف خانهاش را ویران خواهد کرد.
بچهها از نظر تحولی و عاطفی، هنوز ظرفیت روانیِ پردازشِ چالشهای بزرگسالان را ندارند. وقتی از آنها نظر میخواهیم یا به طور غیرمستقیم مسئولِ حال خوبِ خودمان قرارشان میدهیم، آنها را با کوهی از اضطراب و احساس ناامنی تنها میگذاریم؛ چون احساس میکنند وظیفه دارند والدشان را «نجات» دهند، در حالی که توانش را ندارند.
بچهها همسطحِ دوستان صمیمی ما نیستند که هر طور بخواهیم جلوی آنها تخلیه اطلاعاتی و هیجانی شویم. مراقبت از امنیت روانی بچهها، یعنی به عنوان والد، مرزهای واضحی داشته باشیم، بار سنگین دنیای بزرگسالی را روی دوش آنها نیندازیم و بدانیم چهچیزی را کجای خانه و با چه لحنی بگوییم.
✍️ امیراحسان سجادی، روانشناس
@UTpsychologic
👍20❤16😢4
👨👨👧 پدرها و مادرهای گرامی؛ با سلام و احترام
❤️ لینکی که در ادامه قرار دارد، مربوط به یک پژوهش روانشناسی زیر نظر خانم دکتر لیلی پناغی (عضو هیئت علمی پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی) میباشد.
❤️ اگر در حال حاضر فرزندی در بازه سنی ۶ تا ۱۸ سال دارید و با همسر خود زیر یک سقف زندگی میکنید، از شما دعوت میشود با اختصاص چند دقیقه از وقت ارزشمندتان، یاریگر این مطالعه علمی باشید.
🎁 جهت تشکر از همراهی شما،
بعد از اتمام تحلیل داده ها یک تحلیل روانشناختی اختصاصی از وضعیت رابطه شما با فرزندتان آماده میکنیم و همراه با راهکارهای کاربردی برای بهبود فرزندپروری و ارتباط با فرزندتان، برای شما میفرستیم (ثبت ایمیل یا آیدی در انتهای فرم کاملاً اختیاری است).
✅ لینک ورود به پرسشنامه:
https://survey.porsline.ir/s/hntnmhXn
هدف از انجام این پژوهش، بررسی ارتباط بین تجارب دوران کودکی والدین و شیوه تعامل آنها با فرزندانشان در زندگی امروز می باشد.
هیچگونه اطلاعات هویتی مانند اسم از شما گرفته نمیشود و پاسخدهی شما به صورت کاملاً ناشناس خواهد بود.
از اینکه با همراهی خود ما را در پیشبرد این پژوهش روانشناسی یاری میکنید، صمیمانه سپاسگزاریم🌱
بعد از اتمام تحلیل داده ها یک تحلیل روانشناختی اختصاصی از وضعیت رابطه شما با فرزندتان آماده میکنیم و همراه با راهکارهای کاربردی برای بهبود فرزندپروری و ارتباط با فرزندتان، برای شما میفرستیم (ثبت ایمیل یا آیدی در انتهای فرم کاملاً اختیاری است).
https://survey.porsline.ir/s/hntnmhXn
هدف از انجام این پژوهش، بررسی ارتباط بین تجارب دوران کودکی والدین و شیوه تعامل آنها با فرزندانشان در زندگی امروز می باشد.
هیچگونه اطلاعات هویتی مانند اسم از شما گرفته نمیشود و پاسخدهی شما به صورت کاملاً ناشناس خواهد بود.
از اینکه با همراهی خود ما را در پیشبرد این پژوهش روانشناسی یاری میکنید، صمیمانه سپاسگزاریم
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤5👍2
Premarital 12
Drs Omid Amani & Sana Peykani
💭 چرا عاشق میشیم!؟ و چطور یه انتخاب آگاهانه داشته باشیم!؟
🔻چرا جذب آدمهای خاصی میشم؟
◾️الگوهای اولیه عشق چطور رو انتخابهای ما اثر میذارن؟
🔻 چطور آگاهانه انتخاب کنیم؟
🎙دکتر امید امانی، روانشناس
@UTpsychologic
🔻چرا جذب آدمهای خاصی میشم؟
◾️الگوهای اولیه عشق چطور رو انتخابهای ما اثر میذارن؟
🔻 چطور آگاهانه انتخاب کنیم؟
🎙دکتر امید امانی، روانشناس
@UTpsychologic
❤7
👍26❤4💔4😢1
👍48❤26💔2
«در عالم انسانی نمیتوان انسانها را به یکشکل کرد.»
معنای آن این است که انسانها از نظر استعداد، شخصیت، اندیشه، علایق، تجربه و شرایط زندگی با یکدیگر متفاوتاند. بنابراین، انتظار اینکه همه مانند هم فکر کنند، رفتار کنند یا زندگی کنند، نه ممکن است و نه مطلوب. این تفاوتها بخشی از طبیعت انسان و عامل پویایی و پیشرفت جوامع است.
به بیان دیگر:
هر انسان هویت و ویژگیهای منحصربهفرد خود را دارد.
یکسانسازی کامل انسانها با واقعیت طبیعت انسانی سازگار نیست.
جامعه سالم، تفاوتهای فردی را میپذیرد و به آنها احترام میگذارد.
@UTpsychologic
معنای آن این است که انسانها از نظر استعداد، شخصیت، اندیشه، علایق، تجربه و شرایط زندگی با یکدیگر متفاوتاند. بنابراین، انتظار اینکه همه مانند هم فکر کنند، رفتار کنند یا زندگی کنند، نه ممکن است و نه مطلوب. این تفاوتها بخشی از طبیعت انسان و عامل پویایی و پیشرفت جوامع است.
به بیان دیگر:
هر انسان هویت و ویژگیهای منحصربهفرد خود را دارد.
یکسانسازی کامل انسانها با واقعیت طبیعت انسانی سازگار نیست.
جامعه سالم، تفاوتهای فردی را میپذیرد و به آنها احترام میگذارد.
@UTpsychologic
👍20❤5
Audio
❤10
ویکتور یالوم، رواندرمانگر، فیلمساز و پسر اروین یالوم (رواندرمانگر و نویسنده مشهور وجودی)، درگذشت.
او نیز مانند بسیاری از افراد فعال در حوزه سلامت روان، با پیچیدگیهای عمیق روانی درگیر بود.
این اتفاق بار دیگر یک حقیقت مهم را یادآوری میکند:
خودکشی معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیست، بلکه حاصل تعامل پیچیدهای از مسائل زیستی ،درد روانی، فشارهای درونی، و شرایط زندگی است.
حتی کسانی که دانش روانشناسی دارند یا در حوزه درمان فعالیت میکنند، از آسیبپذیری انسانی مصون نیستند.
دانش، جایگزین تجربه زیسته رنج نمیشود.
✍️امید رفیعی،روانشناس
@UTpsychologic
کانال
روانشناسی سایکولاجیک
او نیز مانند بسیاری از افراد فعال در حوزه سلامت روان، با پیچیدگیهای عمیق روانی درگیر بود.
این اتفاق بار دیگر یک حقیقت مهم را یادآوری میکند:
خودکشی معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیست، بلکه حاصل تعامل پیچیدهای از مسائل زیستی ،درد روانی، فشارهای درونی، و شرایط زندگی است.
حتی کسانی که دانش روانشناسی دارند یا در حوزه درمان فعالیت میکنند، از آسیبپذیری انسانی مصون نیستند.
دانش، جایگزین تجربه زیسته رنج نمیشود.
✍️امید رفیعی،روانشناس
@UTpsychologic
کانال
روانشناسی سایکولاجیک
😢33❤14👍8
بزرگترین درسی که از اشتباهات خود میگیرید این است که آنها را تکرار خواهید کرد.
پینوشت: یادمه سر کلاس استاد کامران یثربی( روانکاو) این جمله رو شنیدم، پرسیدم استاد منظورتون چیه؟
گفت وقتی یه اشتباهی رو برای دفعه اول انجام میدی مطمئن باش بازم انجامش میدی.
استاد یعنی وقتی یه نفر خیانت میکنه ممکنه بازم خیانت کنه؟
احتمالش خیلی زیاده که بازم خیانت بکنه.
@UTpsychologic
پینوشت: یادمه سر کلاس استاد کامران یثربی( روانکاو) این جمله رو شنیدم، پرسیدم استاد منظورتون چیه؟
گفت وقتی یه اشتباهی رو برای دفعه اول انجام میدی مطمئن باش بازم انجامش میدی.
استاد یعنی وقتی یه نفر خیانت میکنه ممکنه بازم خیانت کنه؟
احتمالش خیلی زیاده که بازم خیانت بکنه.
@UTpsychologic
👍43💔9🤔2
📌 آیا یک ساعت پیادهروی در طبیعت میتواند مغز ما را تغییر دهد؟
بر اساس پژوهشی که در سال 2024 منتشر شده، دانشمندان تصمیم گرفتند ببینند محیطی که در آن قدم میزنیم، چه تأثیری روی مغز ما میگذارد. آنها افراد را به دو گروه تقسیم کردند: یک گروه یک ساعت در جنگل و گروه دیگر یک ساعت در یک خیابان شلوغ شهری پیادهروی کردند. محققان قبل و بعد از این کار، از مغز آنها اسکن گرفتند.
نتیجه جالب بود؛ افرادی که در طبیعت قدم زده بودند، بخشی از هیپوکامپ مغزشان که مسئول کنترل و مهار استرس است، تقویت شده بود. در حالی که در مغز افرادی که در شلوغی شهر راه رفته بودند، هیچ تغییر مثبتی دیده نشد.
اما بخش قشنگتر ماجرا اینجاست: دانشمندان متوجه شدند این تغییر مثبت در مغز، مستقیماً باعث کم شدن «نشخوار فکری» شده است؛ یعنی همان فکرهای تکراری، منفی و آزاردهندهای که مدام در ذهنمان چرخ میزنند و آرامشمان را میگیرند. این تحقیق به زبان ساده به ما میگوید که فرار از شلوغی شهر و پناه بردن به دل طبیعت، فقط یک تفریح ساده نیست؛ بلکه یک نیاز واقعی برای مغز ماست تا بتواند خودش را بازسازی کند، استرس را پایین بیاورد و ذهنمان را آرام کند.
@UTpsychologic
بر اساس پژوهشی که در سال 2024 منتشر شده، دانشمندان تصمیم گرفتند ببینند محیطی که در آن قدم میزنیم، چه تأثیری روی مغز ما میگذارد. آنها افراد را به دو گروه تقسیم کردند: یک گروه یک ساعت در جنگل و گروه دیگر یک ساعت در یک خیابان شلوغ شهری پیادهروی کردند. محققان قبل و بعد از این کار، از مغز آنها اسکن گرفتند.
نتیجه جالب بود؛ افرادی که در طبیعت قدم زده بودند، بخشی از هیپوکامپ مغزشان که مسئول کنترل و مهار استرس است، تقویت شده بود. در حالی که در مغز افرادی که در شلوغی شهر راه رفته بودند، هیچ تغییر مثبتی دیده نشد.
اما بخش قشنگتر ماجرا اینجاست: دانشمندان متوجه شدند این تغییر مثبت در مغز، مستقیماً باعث کم شدن «نشخوار فکری» شده است؛ یعنی همان فکرهای تکراری، منفی و آزاردهندهای که مدام در ذهنمان چرخ میزنند و آرامشمان را میگیرند. این تحقیق به زبان ساده به ما میگوید که فرار از شلوغی شهر و پناه بردن به دل طبیعت، فقط یک تفریح ساده نیست؛ بلکه یک نیاز واقعی برای مغز ماست تا بتواند خودش را بازسازی کند، استرس را پایین بیاورد و ذهنمان را آرام کند.
@UTpsychologic
❤31👍11
انسان ها با آنچه از دست می دهند، انسان می شوند، نه با آنچه که به دست می آوردند.
✍️دکتر کامران یثربی(روانکاو)
@UTpsychologic
✍️دکتر کامران یثربی(روانکاو)
@UTpsychologic
👍35❤9🔥4🤔3💔2
❤25🔥4🤔2😢2