◽️ اعتماد به‌نفس آخوند

از ویژگی‌های انسان میان‌مایه و کم‌سواد این است که با شهود و اندک خوانده‌ها و شنیده‌هایش درباره هر موضوعی با قطعیت و اعتماد به‌نفس حکم صادر می‌کند.

#سیدمحمدخاتمی دیروز گفته:

اکنون خیلی‌ها هستند که با نظم موجود در جهان مخالفند. انتقاد به #نظم_لیبرال، مسأله‌ای است که از حدود ۱۹۳۰ مطرح شد. ما می‌توانیم به نظم جهانی انتقاد داشته باشیم.

این طور نیست که بگوییم راه نجات ما، پذیرش نظم #لیبرال است.

امروز حتی بسیاری از اقتصاددانان، بر درست‌بودن یک سری از اصول #سوسیالیسم از جمله «مشارکت» و «تعاون» تأکید می‌کنند.

پ.ن: کامنت یکی از دوستان:

«راست می‌گه دیگه! باورت نمی‌شه؟ مگه هیتلر و استالین نقد نداشتن؟»

پ.ن2: مهدی تدینی:
خب الحمدالله! ما که می‌گفتیم اصلاح‌طلبان لیبرال نیستند. یه بخش کوچکی دارند که دم از بازار آزاد می‌زنه که اون هم از لیبرالیسم فقط منافع اقتصادی‌ش رو می‌خواد، تازه این هم به شکل گزینشی. رهبر جدید سوسیالیست‌های ایران رونمایی شد.

پ.ن3: مهدی الیاسی:

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش

به نظر می‌رسد جریان اصلاحات به رهبری محمد خاتمی که در سه دهه گذشته علاقه داشت خود را جناح لیبرال جمهوری اسلامی جا بزند از ادا درآوردن و فیلم بازی کردن خسته شده و بی‌تاب شده که به اصل خویش یعنی "چپ اسلامی و خط امام" باز گردد.

◽️@utfinance◽️

🖥 PANIC SHOW

👤 Javier Milei

◽️@utfinance◽️

#خاویر_میلی

📄 چرا لیبرال کلاسیک؟
چرا لیبرتارین؟

👤 مرتضی کاظمی

در گفت‌وگوی روزمره در آمریکا وقتی کسی می‌گوید «من لیبرال هستم» معمولاً منظورش این است که گرایش چپ یا چپ‌میانه دارد. در واقع شما در آمریکا اگر بگویید «من لیبرال هستم» تقریباً مثل این است که بگویید چپ هستید.
آن منظوری که ممکن است اینجا در ایران به «لیبرال» بودن تعبیر شود در آمریکا با «لیبرتارین» توصیف می‌شود. در ادامه درباره این عبارت توضیح بیشتری می‌نویسم اما فعلاً به همین نکته بسنده کنم که لیبرالیسم کلاسیک یکی از مهم‌ترین سنت‌های فکری تأثیرگذار بر لیبرتارینیسم است. اندیشمندانی همچون میزس، هایک و فریدمن از چهره‌های برجسته این سنت فکری هستند.
مهران خسروزاده یادداشت‌هایی درباره تفاوت این دو واژه نوشته است. والتر بلاک، اقتصاددان آمریکایی نیز در مقدمه‌ای که بر ترجمه فارسی کتاب اخلاق آزادی نوشته، توضیحات جالبی درباره تفاوت این دو مفهوم ارائه کرده و می‌گوید: «برآورد من این است که ۵۰ درصد از تمام کسانی که خود را لیبرتارین می‌دانند در گروه لیبرال‌های کلاسیک جای می‌گیرند.»

آنطور که بلاک برآورد کرده ۲۴ درصد از لیبرتارین‌ها در گروه Constitutionalists و ۲۴ درصد در گروه مینارشیست‌ها و فقط دو درصد در گروه آنارکوکاپیتالیست‌ها قرار می‌گیرند.

🔹 منظور از Constitutionalists کسانی هستند که اختیارات دولت را به مواردی محدود می‌کنند که از نظر آنها در قانون اساسی آمریکا پیش‌بینی شده است. ران پال، نماینده سابق کنگره آمریکا، از چهره‌های شناخته‌شده این گرایش است. در پرانتز صادقانه عرض کنم شخصاً با ترجمه و استفاده از کلمه «قانون‌اساسی» موافق نیستم. فکر می‌کنم کلمه‌های «مشروطه» یا «اساسنامه» مفهوم را بهتر می‌رسانند.

🔹 مینارشیست‌ها وجود دولت را می‌پذیرند اما معتقدند وظیفه آن باید به حفاظت از جان و مال افراد از طریق ارتش، پلیس و دادگاه محدود شود. آین رند و رابرت نوزیک از چهره‌هایی هستند که در این دسته قرار داده شده‌اند.

🔹 آنارکوکاپیتالیست‌ معتقدند دولت نهادی مبتنی بر اجبار است. از نظر آنها چون مالیات بدون رضایت قراردادی افراد دریافت می‌شود این کار مصداق سرقت است و دولت نمی‌تواند با چنین استدلالی برای خود مشروعیت ایجاد کند. مورای روتبارد معروفترین چهره این ایده است.

والتر بلاک در مقاله‌ای گفته لیبرتارینیسم نه به راست تعلق دارد و نه به چپ

Libertarianism Is Unique; It Belongs Neither to the Right nor the Left

بلاک مخالف است که لیبرتارینیسم را شاخه‌ای از راست‌گرایی بدانیم.

با این وصف و پیرو یادداشت قبلی با احتیاط کلمه «آزادی‌خواه» را برای ترجمه لیبرال‌کلاسیک یا لیبرتارین در نظر گرفته‌ام و همچنان تمایل دارم تاکید کنم آزادی‌خواهی با راست‌گرایی یکسان نیست.


🆔 http://t.me/mortezakazemii

◽️@utfinance◽️

🎬🎥 پیش‌درآمدی بر تاریخ شفاهی جنبش دانشجویی در دهه ۸۰
ما در مجموعه «تاریخ شفاهی تلنگر نو» می‌کوشیم در گفتگو با فعالان سابق دانشجویی روایتی دست اول از جنبش دانشجویی در دهه هشتاد خورشیدی ارائه کنیم و حقیقت این جنبش را آن‌طور که بوده‌است و نه آن‌طور که بازنمایی شد، بازخوانی کنیم، چه آنکه تاریخ حاصل روایت‌هاست و اگر چه روایت‌ها در اختلاف نظر راویان از هم فاصله می‌گیرند، اما وقایع آن‌طور که رخ داده‌اند باقی می‌مانند و در گذر زمان عیاری بر راستی و درستی روایت‌ها می‌شوند.  


https://www.youtube.com/watch?v=O8M9zZeYNeI

#جنبش_دانشجویی
#تاریخ_شفاهی
#علیه_فراموشی

🎥اقتصاد در چنگ «رفقا»! | میزگرد توسعه ایران با حضور محمدمهدی بهکیش و محمدرضا فرهادی‌پور

🔹کدام مسیر موفق توسعه در دنیا می‌تواند الگوی ایران باشد؟ بازار آزاد آمریکا یا دولت رفاه اروپا یا سرمایه‌داری صادرات‌محور چین؟ آیا ساختار اقتصاد ایران ضد توسعه است؟

🔹در میزگرد «اقتصادنیوز»، محمدمهدی به‌کیش و محمدرضا فرهادی‌پور دو اقتصاددان، به سوال‌ها پاسخ می‌دهند.

⬅️ویدئو کامل این مناظره، جمعه در کانال یوتیوب اقتصادنیوز و متن کامل آن در روز شنبه سایت اقتصادنیوز و هفته‌نامه تجارت فردا منتشر خواهد شد.

بله | وبسایت | اینستاگرام

@EghtesadNews_com

🖥 این دیگر نبردی میان چپ و راست نیست، این نبردی میان تمدن و ویرانی است

👤 لیز تراس
رهبر حزب محافظه‌کار و نخست‌وزیر پیشین بریتانیا

It’s no longer a battle between Left and Right.
It’s a battle between civilisation and destruction.

🔗 Liz Truss (@trussliz)

◽️@utfinance◽️

📝سرمشق روسی برای موشک‌های حوثی؛ چرا ارتش صدها میلیارد دلاری سعودی توان شکست دادن حوثی‌ها را ندارد؟

📌عربستان سعودی یکی از گران‌ترین و پیشرفته‌ترین زرادخانه‌های تسلیحاتی جهان را در اختیار دارد. اما این کشور در برابر رگبار موشک‌ها و پهپادهایی شلیک شده از یمن ناتوان به نظر می‌رسد.

📌مساحت این کشور تقریباً یک‌پنجم مساحت ایالات متحده است و از سه جهت با تهدیداتی از سوی یمن، عراق و ایران روبه‌روست که کار دفاع را دشوار می‌کند.

📌حوثی‌ها یاد گرفته‌اند موشک‌های بالستیک و کروز را با پهپادهای دوربرد ترکیب کنند تا پدافند هوایی عربستان را تحت فشار قرار دهند و از ظرفیت آن فراتر بروند. این رویکرد به شیوه عملیاتی روسیه در اوکراین شباهت دارد.

📌حوثی‌ها نسل جدیدی از موشک‌های بالستیک را به میدان آورده‌اند که به گفته خودشان، قابلیت تغییر مسیر دارند.

📌ریاض با انتخاب‌های دشواری روبه‌رو است. تشدید درگیری‌ها از طریق حملات هوایی گسترده‌تر، خطر حملات موشکی بیشتر را به همراه دارد. شکست دادن حوثی‌ها از طریق عملیات زمینی با مشارکت نیروهای مورد حمایت ریاض نیز بعید به نظر می‌رسد.

📎متن کامل این گزارش را در اکوایران بخوانید.

@EconPolicyFa

📄 چرا اقتصاد کلان به بنیان‌های خرد روی آورد؟

👤 امیررضا عبدلی


◽️@utfinance◽️

🔹گذارهای جهانی، زنجیره ارزش و معماری توسعه ایران

🔹تلازم امنیت شبکه‌ای و استقرار جمهوری سوم

🔹پیش‌نویس دستور کار اصلاحات و‌ توسعه ایران

✍️عباس آخوندی، ارائه در بنیاد باران، 21مهرماه ۱۴۰۵


🔻مطلبی را با عنوان «گذارهای جهانی، زنجیره ارزش و معماری توسعه ایران» برای ارائه خدمت دوستان تهیه کرده‌ام. امیدوارم آنچه ارائه می‌شود بتواند چشم‌اندازی از تحولات جهانی پیش روی ما بگذارد و جایگاه ایران را نیز در آن تبیین کند.

در این بحث درباره سه موضوع کلی گفت‌وگو خواهم کرد. نخست، آشنایی با تحولاتی که در اقتصاد سیاسی جهان در حال وقوع است؛ اینکه در جهان چه می‌گذرد و ما تا چه اندازه این تحولات را رصد می‌کنیم و درک واقعی از آنها داریم. دوم، مفهوم امنیت؛ در این بخش درباره دوگانه امنیت و توسعه صحبت خواهم کرد. و سوم اینکه در چارچوب تحولات جهانی و دوگانه امنیت و توسعه، وارد بحثی کلی و راهبردی درباره توسعه ایران شویم.

🔻این متن را به‌عنوان پیش‌نویس اصلاحات و‌توسعه‌ی ایران تهیه کردم تا اندیشمندان، سیاست‌مداران، احزاب و‌گروه‌ها، کنشگران، میهن‌دوستان و تمام‌کسانی که در گرو ایران دارند در باره‌ی آن بیندیشند و آن را نقد کنند.

🔻 به گمان من جمهوری سوم تقدیر از پیش‌ تعیین‌شده‌ی ایرانیان نیست. آن را ملت ایران خواهند ساخت. مهم اندیشه‌ورزی و‌کوشش جمعی در تحقق آن است. به‌ویژه، آن هم در این دوران که در حال منازعه‌ی با بژرگترین قدرت نظامی در هم‌دستی با شرورترین نظامی که احیانا جهان تا کنون به‌خود دیده‌است.

🔻در حاشیه این نشست مطالبی انتشار یافت که هیچ نسبتی با گوینده ندارد.

متن کامل و‌ طولانی گفتار را در فرسته زیر ببینید و‌مرا با نقد خود رهین منت خود سازید

https://vrgl.ir/RDoP8

📝دموکراسیِ آدم‌بزرگ‌ها؛ چگونه دموکراسی را با لیبرالیسم آشتی دهیم؟

📌هر چهارشنبه از ساعت ۱۲:۰۰ تا ۱۲:۳۰، نخست‌وزیر بریتانیا باید به پرسش‌های نمایندگان پارلمان پاسخ دهد. اگر او از پاسخ دادن طفره برود، نمایندگان با فریاد یا خنده‌های تمسخرآمیز واکنش نشان می‌دهند.

📌گاه این پرسش‌ها تاملات جدی و بنیادینی دربارهٔ سیاست‌گذاری‌های ملی هستند، اما بخش عمده‌ای از پرسش‌ها درست مانند التماس‌های کودکی به مادرش است تا چیزی را از خواهرش بگیرد و به او بدهد.

📌نمایندگان پارلمان با رأی مردم انتخاب می‌شوند و می‌خواهند کرسی خود را حفظ کنند. رأی‌دهندگان نیز مانند بچه‌های ۳ساله، انتظار دارند نمایندهٔ منتخب‌شان امتیازاتی از دولت برای آن‌ها بگیرد. در واقع انتظار می‌رود که نمایندگان باید  صرفاً خادم نظرات منفعت‌طلبانۀ رأی‌دهندگانش باشد.

📌چگونه می‌توان دموکراسی را با لیبرالیسم آشتی داد؟ باید بزرگ شد. به بزرگسالانی بااخلاق بدل شوید، نه بچه‌های ۳ ساله. همه‌چیز را از دولت انتظار نداشته باشید. از التماس به مامان برای هر چیزی، جز اجرای عدالتی که خودش مصلحت می‌داند، دست بکشید.

📎متن کامل این گزارش را در اقتصادنیوز بخوانید.

@EconPolicyFa

📄 برای مطالعه تاریخ معاصر ایران کدام کتاب بهتر است؟

👤 مهرپویا علا

هر کسی بپرسد برای تاریخ معاصر ایران کدام کتاب بهتر است، هرچند این پرسش چندان دقیقی نیست، تا اطلاع ثانوی که کتاب‌های دیگری نوشته شوند، بی‌بروبرگرد همین کتاب اقتصاد و دولت در ایران از موسی غنی‌نژاد را نام می‌برم.

پیش‌تر بخش‌هایی از آن را که برای کاری نیاز داشتم خوانده بودم، ولی این‌بار زمان گذاشتم و یک دور از ابتدا تا انتها خواندم و به این نتیجه رسیدم که تاکنون درست‌ترین روایت از رویدادهای تاریخ معاصر ایران در همین کتاب آمده است که ده سال از نوشته شدن آن می‌گذرد. منشاء بسیاری از خوانش‌های لیبرالی* از تاریخ معاصر ایران که چند سالی است قدری رواج یافته‌اند، درواقع همین کتاب است. در این کتاب شما همزمان نقد جناح چپ مشروطه‌خواهان، علی‌اکبر داور و دستگاه رضاشاهی، حزب توده، خلیل ملکی و راه سوم، مصدق و جریان هوادار آن، محمدرضاشاه و حزب رستاخیز، شریعتی و آل احمد و بنی‌صدر، مجاهدین (از طریق نقد محمود عسگری‌زاده)، اقدامات دولت موقت و شورای انقلاب، مطهری و بهشتی و طالقانی و بسیاری دیگر را می‌بینید. نهایت این است که در مورد مطهری و بهشتی و طالقانی که در فصل هشتم کتاب نقد شده‌اند، چند جملهٔ تعارفی هم آمده که قابل درک است، ولی از نقد آن‌ها و جریان اسلام‌گرای حاکم که قدرت سیاسی را تصرف کرده‌اند، صرف‌نظر نشده است. این را هم بگویم که من تا الان آقای #غنی‌نژاد را حتی از نزدیک ندیده‌ام و دلیل شخصی ندارم که بخواهم از یک کتاب خوب بگویم.

یک نکته این است که شاید مخاطبی که دنبال منبعی دربارهٔ تاریخ معاصر ایران می‌گردد، با دیدن عنوان کتاب تصور کند موضوع آن عمدتاً پیرامون اقتصاد است و از رفتن به سراغ آن صرف‌نظر کند؛ درحالی‌که چنین نیست و برای درک مطالب این کتاب نیازی نیست، اقتصاد بدانید. البته برای همراه شدن با پیام اصلی آن که رواج دولت‌گرایی در ایران است، باید اقتصاد دانست. نظریهٔ صحیحِ اقتصادی به شما توضیح می‌دهد که چرا دولت‌گرایی زیان‌بار است و به فقر منتهی می‌شود، ولی برای درک اینکه از لحاظ تاریخی اکثریت قریب به اتفاق جریان‌های سیاسی و اجتماعی معاصر ایران علی‌رغم اختلافات سیاسی و گاهی دشمنی شدیدی که با یکدیگر داشته‌اند، دولت‌گرا و سوسیالیست بودند، نیازی به این نیست که بدانید دولت‌گرایی خوب یا بد است و چرا.


* لیبرال به معنای درست واژه که مبتنی بر احترام به مالکیت خصوصی بر ابزار تولید است.

#موسی_غنی‌نژاد
#اقتصاد_و_دولت_در_ایران

◽️@utfinance◽️

📄 معجزه‌ی اقتصادی چین به بن‌بست رسیده است

✍🏻 جوزف سولیس‌مولن

➣ @Notes_On_Liberty

سالیانی، هر کس استدلال می‌کرد که رشد اقتصادی چین به آن چشمگیری، که دیده و گفته می‌شود، نیست، طرد و نادیده گرفته می‌شد. با این‌حال، همیشه شکّاکانی وجود داشتند و من خودم از جمله‌ی آنانم. برای مثال، در مقاله‌ای که در سال ۲۰۲۱ در بنیاد میزس منتشر شد، استدلال کردم که چین با مجموعه‌ای از مشکلات جمعیّتی، اقتصادی و راهبردی روبروست که در نهایت مسائلی بسیار مهم‌تر از نرخ رشد چشمگیر آنند.

در حالی‌که این افراد شکّاک در اقلّیّت‌اند، کتاب «چین درهم‌شکسته: چگونه معجزه‌ی اقتصادی فرو ریخت و معنای آن برای جهان چیست» به‌قلم لوگان رایت، شواهد قابل‌توجّه و به‌روزی را در پشتیبانی از دیدگاه اقلّیّت ارائه می‌دهد. رایت -تحلیلگر کهنه‌کار نظام مالی چین در گروه رودیوم- با جزئیّات زیادی توضیح می‌دهد که چرا الگوی اقتصادی که رشد خارق‌العادّه‌ی چین را سبب شده است، دیگر نمی‌تواند همان نتایج را به بار آورد. استدلال بنیادین او بسیار ساده است: چین قدرتمندترین موتور رشد اقتصادی خود را مصرف کرد.

داستان با اعتبار آغاز می‌شود. واکنش پکن به بحران مالی ۲۰۰۸، گسترش عظیم وام‌دهی و سرمایه‌گذاری بود (و شاید به یاد داشته باشید که تحلیلگران غربی، که از خساست ادّعایی حکومت‌های خود گله داشتند، این کار پکن را ستودند). این محرّک تنها به‌شکلی محدود عمل کرد: جلوی رکود شدید را گرفت و سال‌ها رشد چشمگیر و پیوسته به همراه داشت. ولی اعتبار نمی‌تواند تا ابد رفاه ایجاد کند. وقتی سرمایه‌گذاری دیگر تحت هدایت تقاضای مصرف‌کننده و سودآوری نباشد، وام‌گیری اضافی به‌طور فزاینده‌ای به‌جای رفع سرمایه‌گذاری‌های اشتباه پیشین، آن‌‌ها را پنهان می‌کند.

چین سرانجام دقیقاً به این نقطه رسید. اعتبار به‌سمت املاک، زیرساخت‌ها، شرکت‌های دولتی و ابزارهای تأمین مالی حکومت‌های محلّی سرازیر شد. نظام مالی بیش از پیش از اقتصاد تولیدی جدا افتاد، در همان حال بانکداریِ سایه به وام‌گیرندگان پرخطر اجازه می‌داد تا وجوهی را به‌دست آورند. رایت خاطرنشان می‌کند که چین یکی از بزرگترین انبساط‌های اعتباری یک کشور را در تاریخ مدرن تجربه کرد. نظام مالی شدیداً تندتر از اقتصادی که قرار بود تأمین مالی کند، رشد کرد...

... اصلاحات عمیق... مورد نیاز است. و اصلاحات عمیق دقیقاً همان چیزی است که حزب کمونیست چین در انجام آن بیشترین مشکل را دارد، زیرا اصلاحات مستلزم اذعان به ضررها، عدم سرِ پا نگه‌داشتن شرکت‌های ناکارآمد، انتقال منابع به خانوارها، کاهش موقعیّت ممتاز شرکت‌های دولتی و دادن نقش بسیار بیشتر به بازارها در تعیین تخصیص سرمایه است -کاری که در بهترین زمان‌ها دشوار است، ولی در زمانی‌که بیکاری جوانان به نزدیک ۳۰ درصد رسیده، بالقوّه خطرناک است...

🔗 متن کامل:معجزه‌ی اقتصادی چین به بن‌بست رسیده است

#چین #حزب_کمونیست_چین
#اعتبار #بدهی #کمونیسم
#پروژه_عمومی #طاعون_سرخ

➣ @Notes_On_Liberty

◽️@utfinance◽️

📄 سنگرهای کوچک شرافت: در زمانه طاعون چگونه انسان بمانیم؟

👤 اشکان زارع

گاهی تاریخ، کتاب‌های کهنه را از قفسه بیرون می‌کشد و جلوی رویمان می‌گذارد؛ نه برای تجدید خاطره، که برای فهم امروز. رمان «طاعون» #آلبر_کامو یکی از همین کتاب‌هاست.

قصه‌ی شهری محاصره شده توسط مرگ که امروز بیش از هر زمان دیگری برای ما آشنا به نظر می‌رسد. در این شهر طاعون‌زده، که استعاره‌ای از هر وضعیت بسته‌ی انسانی است—خواه جنگ، خواه استبداد— #کامو به دنبال پاسخ این سوال می‌گردد: وقتی شر همه‌گیر می‌شود و راه فراری نیست، وظیفه‌ی ما چیست؟

پاسخ کامو یک بیانیه آتشین انقلابی برای برهم زدن جهان نیست. برعکس، پاسخی است عمیقاً محافظه‌کارانه؛ فراخوانی برای حفظ کردن آن چیزهایی که در هجوم وحشت در حال نابودی است: انسانیت، وظیفه‌شناسی و همبستگی.

قهرمان او، دکتر برنار ریو، یک چریک یا یک ایدئولوگ نیست. او مردی است خسته که هر روز با مرگ روبرو می‌شود. انگیزه‌ی او برای مبارزه، ساختن دنیایی بهتر نیست، بلکه انجام وظیفه‌اش است. وقتی از او می‌پرسند چرا خود را به خطر می‌اندازی، پاسخی می‌دهد که چکیده‌ی تمام فلسفه‌ی مقاومت در این کتاب است: «این شغل من است». در جهانی که از هم می‌پاشد، شرافت در انجام درستِ کارِ خودت خلاصه می‌شود. پزشک باید درمان کند، معلم باید درس بدهد و یک نویسنده باید کلمات دقیق را پیدا کند. این‌ها سنگرهای کوچکی هستند در برابر هرج‌ومرج.

این نبرد درونی برای حفظ انسانیت، در شخصیت رامبر، روزنامه‌نگار، به اوج می‌رسد. او که از بیرون به شهر آمده، تمام تلاشش را می‌کند تا فرار کند و به زندگی شخصی و عشقش بازگردد. او باور دارد که این فاجعه به او ربطی ندارد. اما درست در لحظه‌ای که راه فرار باز می‌شود، می‌ماند. چرا؟ چون به قول خودش، «شرم‌آور است که انسان به تنهایی خوشبخت باشد». این کشف دردناک، همان نقطه‌ای است که فردیت به مسئولیت اجتماعی گره می‌خورد. کامو به ما می‌گوید در بحران‌های جمعی، خوشبختی فردی یک دروغ آرامش‌بخش بیشتر نیست.

پایان «#طاعون» یک پیروزی شیرین نیست؛ یک هشدار تلخ است. وقتی دروازه‌های شهر باز می‌شود و مردم غرق در شادی‌اند، دکتر ریو می‌داند که این فقط یک آتش‌بس است. او می‌داند که «میکروب طاعون هرگز نمی‌میرد» و صبورانه در جایی پنهان می‌شود تا روزی دوباره بازگردد.این همان حقیقت عریانی است که کامو پیش روی ما می‌گذارد. مبارزه با شر، یک پروژه با نقطه پایان مشخص نیست؛ یک وظیفه‌ی انسانی بی‌پایان است. وظیفه‌ی ما ساختن آرمان‌شهر نیست، بلکه ساختن همین سنگرهای کوچک شرافت در برابر هر طاعونی است که در هر نسل، دوباره از راه می‌رسد. این سنگرها، شاید تنها چیزی است که در نهایت برایمان باقی می‌ماند.

🆔https://t.me/iranpazhohi

◽️@utfinance◽️

📄 Why Can Nothing Be Built in Britain?

👤 Mani Basharzad

◽️@utfinance◽️

درباره‌ی مثلثِ «نه چپ؛ نه راست»

بر اساس ایده‌های
فردریش هایک، مک‌کلاسکی و والتر بلاک

سعی کردم مثلثِ «نه چپ؛ نه راست» را آن‌طور که در یادداشت قبلی توضیح دادم بازطراحی کنم. برای مشاهده این مثلث اینجا کلیک کنید. نکته اصلی در آن یادداشت این بود که رویکرد مبتنی بر «آزادی» تفاوت‌های مهمی با راست‌گرایی و محافظه‌کاری دارد.

▪️ وضعیت چپ‌گرایی مشخص است. چپ‌ها دشمن آزادی و رفاه هستند و به بهانه «برابری» با آزادی، رفاه و پیشرفت دشمنی می‌کنند.
▪️ اما راست‌ها که با چپ‌ها مخالفت می‌کنند گاهی به بهانه‌های دیگری از «آزادی» فاصله می‌گیرند.

▪️ در واقع، آزادی‌خواهان که در ادبیات مربوطه با عنوان «لیبرتارین» شناخته می‌شوند مهمترین طرفدارن "آزادی" هستند.

آن‌طور که والتر بلاک توضیح می‌دهد، هسته اصلی لیبرتارینیسم سه بخش دارد: لیبرال‌کلاسیک، مشروطه‌خواهان طرفدار قانون اساسی آمریکا و مینارشیسم.

🔹 لیبرال‌کلاسیک‌ها
لیبرالیسم کلاسیک بر آزادی فردی و حق مالکیت به‌عنوان اصول بنیادین تأکید دارد. هدف لیبرال‌های کلاسیک تحقق آزادی فردی در همه ابعاد مرتبط با آن است؛ کاهش مالیات‌ها، برداشتن مقررات محدودکننده و آزاد کردن انرژی و خلاقیت انسان.
در این دیدگاه، آزادی و مالکیت از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند. لیبرال‌کلاسیک‌ها از بازار آزاد، آزادی تجارت و محدودیت قدرت دولت دفاع می‌کنند و نه سوسیالیسم را می‌پذیرند و نه محافظه‌کاری را به‌عنوان مبنای اندیشه سیاسی خود قبول دارند.

🔹 مشروطه‌خواهان آمریکایی (Constitutionalists)
کسانی هستند که اختیارات دولت را به مواردی محدود می‌کنند که از نظر آنها در کانستیتوشن (اساسنامه‌ی) آمریکا پیش‌بینی شده است.

🔹 مینارشیست‌ها وجود دولت را می‌پذیرند اما معتقدند وظیفه آن باید به حفاظت از جان و مال افراد از طریق ارتش، پلیس و دادگاه محدود شود.

اما آنارکوکاپیتالیست‌ها که بیرون از مثلث قرار گرفته‌اند اساساً با وجود دولت مخالفت می‌کنند.

شاید با طراحی مثلثِ «نه چپ؛ نه راست» تا حدودی تفاوت‌ها شفاف‌تر بشود.

مرتضی کاظمی
۲۵ مهر ۱۴۰۵
http://t.me/mortezakazemii