📚 کتاب

نقش‌آفرینان آزاد: چگونه تکامل به ما اراده‌ی آزاد بخشید

Free Agents: How Evolution Gave Us Free Will

👤 نویسنده: کوین جی. میچل

ترجمه: علی صادقی
ویراستاران: پوریا آزادی و آسیه علیخواه

©️ منبع: ناشر @karevankherad

◽️@utfinance◽️

🖥 چرا خرید کوکائین از استخدام یک قاتل راحت‌تر است؟

👤 امیرمحمد علوی

◽️@utfinance◽️

👤 لیلیا لموینه، نماینده کنگره آرژانتین:

#خاویر_میلی، تجسم رؤیای #روتبارد است. تنها کسی مثل خاویر می‌تواند ریشه‌های #لیبرتارینیسم را در آرژانتین احیا کند و از اینجا بر سیاست و نبرد فرهنگی در همه جای جهان تأثیر بگذارد، صرف نظر از اینکه چقدر لیبرال‌های کافه‌‌نشین را آزار می‌دهد.

◽️@utfinance◽️

📄 سرمقاله اکونومیست: چگونه با سوسیالیسم نسل Z مقابله کنیم
/آموزه «من اولویتم» تهدیدی برای رفاه است/

#اکونومیست :
چیزی جدید در #چپ در حال شکل‌گیری است. گروه تازه‌ای از سوسیالیست‌ها می‌خواهند اقتصاد را با کنترل قیمت‌ها، مالیات‌های سنگین بر ثروت و موجی از ملی‌سازی‌ها بازسازی کنند. آن‌ها که از خشم ناشی از غزه انرژی گرفته‌اند، با سرعتی چشمگیر در حال جذب رأی‌دهندگان هستند.
بسیاری از آن‌ها اخیراً به شهرت رسیده‌اند، مانند زک پولانسکی، رهبر حزب سبز در بریتانیا، یا زهران ممدانی، شهردار نیویورک. برخی دیگر از چهره‌های سیاسی دیرینه هستند: ژان لوک ملانشون هفتاد ساله برای چهارمین بار برای ریاست‌جمهوری فرانسه خیز برداشته است، اما حمایت گسترده ۲۰ و چند ساله‌های «نسل Z» او را دوباره در مسیر کاخ الیزه قرار داده است.

آن را #سوسیالیسم_نسل_زد بنامید. نه به این دلیل که همه هواداران آن جوان هستند - یا به این دلیل که متمایل بودن جوانان به چپ چیز جدیدی است - بلکه به این دلیل که این برندی از چپ‌گرایی است که برای عصر تیک‌تاک ساخته شده و انقلابیون جوان امروزی از آن حمایت می‌کنند.

🔗 متن کامل ترجمه فارسی را اینجا بخوانید

#سوسیالیسم
#سرمقاله_اکونومیست
#MeFirst

◽️@utfinance◽️

📄 «سیچویشن‌شیپ» ایران و چین

◽️ تولید و تجارت بین‌المللی در دنیای امروز را می‌توان به یک هرم بزرگ تشبیه کرد که در آن، جایگاه هر کشور بر اساس میزان پیچیدگی تکنولوژیک کالاهایی که می‌سازد، مشخص می‌شود. در بالاترین بخش این هرم، کشورهایی قرار دارند که توان و سرمایه خود را روی تولید کالاهای با فناوری پیشرفته و پیچیده‌تر متمرکز کرده‌اند؛ کالاهایی مثل تجهیزات پزشکی فوق‌پیشرفته، هواپیماهای مسافربری، ریزتراشه‌ها و ماشین‌آلات دقیق صنعتی.

◽️ اغلب این کشورها به دلیل هزینه‌های بالای دستمزد و تمرکز بر تحقیق و توسعه، سال‌هاست که تولید کالاهای با فناوری متوسط یا پایین را رها کرده‌اند یا آن‌ها را به کشورهای دیگر سفارش می‌دهند.

◽️ در لایه‌های میانی این هرم، کشورهایی دیده می‌شوند که توانایی تولید صنعتی و ساخت کالاهای با فناوری متوسط را دارند؛ کالاهایی نظیر خودروهای سواری، لوازم خانگی، محصولات پتروشیمی واسطه‌ای و ماشین‌آلات ساده‌تر که فرآیند ساخت آن‌ها نیازمند دانش فنی است، اما مبتنی بر تکنولوژی روز و انحصاری نیست.

◽️ منطق اقتصادی حکم می‌کند کشورهایی که در این لایه میانی قرار دارند، محصولات خود را به دو گروه بفروشند؛ یا به کشورهای کم‌‌تر توسعه‌یافته که هنوز توان ساخت همین قطعات را ندارند، یا به کشورهای بسیار ثروتمند و توسعه‌یافته که دیگر برایشان صرفه اقتصادی ندارد این رده از کالاها را خودشان تولید کنند.

◽️ ایران کجای این هرم قرار گرفته است؟

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

🖥 چرا اساتید دانشگاه، فیلسوفان و روشنفکران، «وکیل‌مدافع شیطان» شدند؟

👤 آسیه علیخواه


◽️@utfinance◽️

📄 بیژن عبدالکریمی؛ واعظ مرگ و اعدام روشنفکران
 
آقای عبدالکریمی شما مثل هما ناطق پشیمان نمی شوید؟
 
👤 کیاوش حافظی
 
امروز خیلی ناگهانی ویدئویی از #بیژن_عبدالکریمی دیدم که در آن درخواست می‌کند روشنفکران را به شیوه‌های قرون‌وسطایی اعدام کنند.
 
ایشان فرموده: روشنفکری که خطرات امنیت ژئوپلیتیک منطقه خاورمیانه را درک نمی‌کند، به نظر من حکمش اعدام است؛ آن هم نه با گلوله، بلکه اول باید کله‌اش را با آرپی‌جی متلاشی کرد سپس کله‌اش را زیر گیوتین گذاشت.
 
برای دقایقی، از جهان اندیشه‌ای که اشخاصی نظیر عبدالکریمی در آن حضور داشته باشند، دچار انزجار شدم.
 
بعد پیش خودم فکر کردم که آیا این واقعاً همان بیژن عبدالکریمی است که نامش روی جلد کتاب «مشرکی در خانواده‌ی پیامبر» آمده است؟ این کتاب داستان عاشقانه ابوالعاص بن ربیع و زینب (دختر پیامبر) است که ظاهرا تا سال شش و هفتم هجری با وجود زندگی با دختر پیامبر از مشرکان محسوب می‌شد. این کتاب که نحوه رویارویی پیامبر اسلام با عشق دخترش به یک مشرک را نشان می‌دهد، در حقیقت دفاعیه‌ای برای پذیرش تفاوت‌ها و تکثر در جامعه است.
 
البته این را هم شنیده‌ام که متن اصلی این کتاب را حسن محدثی جامعه‌شناس به صورت یک مقاله نوشته بود و بعداً با پیشنهاد عبدالکریمی به شکل کتابی داستانی درآمد.
 
حرف‌های دیگری هم به گوشم خورده است که البته نمی‌توانم راست و دروغشان را تأیید کنم و خود آقای عبدالکریمی باید آن درباره آن توضیح دهند. مثلاً این‌که می‌گویند عبدالکریمی در جمع‌های خصوصی تندترین انتقادها را به حاکمیت می‌کند، اما تا جلوی دوربین می‌نشیند یک‌باره به پوزیسیون تبدیل می‌شود!
 
با این حال، چند سال پیش فیلم دیگری از او دیدم که خیلی مرا تحت تأثیر قرار داد. آن‌جا زندگی یک معلم فلسفه را با زندگی فوتبالیست‌ها مقایسه می‌کرد و می‌گفت کشور ما بیشتر از این‌که به عبدالکریمی‌ها نیاز داشته باشد، به علی دایی‌ها احتیاج دارد.
 
آن زمان این فیلم را در صفحه‌ی خودم هم منتشر کردم؛ اما بعداً وقتی دیدم عبدالکریمی به توجیه‌گر شرایط موجود تبدیل شده و اعتراض‌های مردم را فقط یک هذیان می‌داند، در حالی که #علی_دایی صدای مردم شده است، آن فیلم را پاک کردم. با خودم گفتم اگر متفکر ما قرار است عبدالکریمی باشد، پس زنده‌باد فوتبالیست‌هایی که قید مال و ثروت را می‌زنند ولی اخلاق را نمی‌بازند.
 
حالا هر بار که عبدالکریمی حرفی می‌زند، از خودم می‌پرسم آیا روزی نمی‌رسد که او از این حرف‌ها پشیمان شود؟
 
و هر بار با سخنان او یاد #هما_ناطق، روشنفکر چپ‌گرا می‌افتم که به بهانه‌ی مبارزه با امپریالیسم، استقلال رأی خودش را زیر پا گذاشت و با بعضی از سیاست‌ها همراه شد. هما ناطق بعدها وقتی در مصاحبه با تاریخ شفاهی هاروارد داشت از رفتارهای گذشته‌اش انتقاد می‌کرد، با صراحت گفت گند زدم و از کرده خود پیشیمانم.

 
 ◽️@utfinance◽️

📄 متاسفانه این را کاریش نمی‌توانی بکنی

👤 امیررضا عبدلی

چهل سال قبل ایرج قادری فیلمی ساخت به نام تاراج که ده‌ها بار از تلویزیون پخش شد. یکی از دیالوگ‌های مشهور فیلم، خطاب افسر آگاهی به یک قاچاقچی درباره نحوه اعدام بود: «دولت فشنگ می‌خره دونه‌ای هفتاد تومن، ولی سم می‌خره کیلویی دو تومن. تو لایق اولی نیستی، لایق دومی هستی»، و جای دیگری از فیلم به او پیغام داد: «لایق دومی هم نیستی».

حرف‌های اخیر #عبدالکریمی مرا یاد آن دیالوگ انداخت. یک فیلمنامه‌نویس متوسط چهل سال پیش وقتی دیالوگ می‌نوشت حواسش به ملاحظات اقتصادی معمول آدم‌ها بود. ولی فیلسوف جمهوری اسلامی با خودش فکر نمی‌کند که با این وضع خزانه چرا باید خرج بیهوده این همه گلوله آرپی‌جی را هم روی دست نظام مقدس گذاشت.

خیالت راحت باشد آقای #فیلسوف که هیچ نیازی به این زحمت‌ها نیست. این روزها روشنفکری که مثل تو مواجب‌بگیر دستگاه نباشد به احتمال زیاد یا دق می‌کند، یا سوءتغذیه می‌گیرد، یا به خاطر گرانی قرص و دوا درمان بیماری‌هایش را ادامه نمی‌دهد، و به هر حال خودش می‌افتد و می‌میرد.

درد تو فقط این است که مرده‌ی آن طور روشنفکرهایی هم بیشتر از تو محبوبیت دارد. و متاسفانه این را کاریش نمی‌توانی بکنی. پس بی‌خیال. بنشین و نان نجست را بخور و خونت را کثیف‌تر از اینی که هست نکن.

 ◽️@utfinance◽️

📄 غرورِ مهلک «فایده‌گرایی» | چرا سرانجام «اخلاق غایت‌گرا» به «راه بندگی» ختم می‌شود؟

◽️ اندیشه #فایده‌گرایی، ناحیه‌ای از #لیبرالیسم است. اما اغلب لیبرال‌ها فایده‌گرا نیستند، بلکه علاوه بر تقلیل مرارت و بیشینه کردن خشنودی انسان‌ها، برای تقریر حقیقت و رهایی انسان نیز می‌کوشند. اندیشه فایده‌گرایی با تمرکز صرف بر نتیجه عمل انسان، به اصول بنیادی اخلاق صدمه می‌زند. در این دیدگاه، هیچ کاری به خودی خود خوب یا بد نیست؛ بلکه ارزش آن‌ها بسته به نتیجه است. به تعبیری، دستگاه اخلاقی فایده‌گرایان، «#غایت‌گرا» است.

◽️ مبانی اندیشه‌ فایده‌گرایی با این فرض وسوسه‌انگیز آغاز می‌شود که هدف همه نهادها، قوانین و سیاست‌ها باید ایجاد بیشترین میزان خوشبختی و رضایت برای بیشترین تعداد از افراد جامعه باشد. به تعبیری کاستن از مرارت‌ها و بیشینه کردن شادکامی‌ها.

◽️ در نگاه اول، این فرمول بسیار اخلاقی و منطقی به نظر می‌رسد؛ چه کسی می‌تواند با کاهش رنج و افزایش خشنودی انسان‌ها مخالفت کند؟ اما خطای فایده‌گرایی این است که جامعه را مانند یک ابرانسان واحد تصور می‌کند که می‌توان لذت‌ها و رنج‌های اجزای آن را با هم جمع و تفریق کرد، در حالی که در واقعیت، جامعه چیزی جز تک‌تک انسان‌های مستقل با خواسته‌ها، ارزش‌ها و اهداف کاملاً متفاوت نیست.

 ◽️@utfinance◽️

◽️ «شرف اهل قلم» اصلاح‌طلبان در حال #انسانیت‌زدایی از کسانی هست که مانند او‌ نمی‌اندیشند. وقتی از دیگران انسانیت‌زدایی می‌کنید؛ در واقع، در حال صاف کردن مسیر کشتار و اعدام آن‌ها هستید. در این مرحله، شما به صورت رسمی و مستقیم جنایت‌کارید. این‌ها را از الان می‌گوییم که فردا روزی اگر جوری با شما برخورد کردند که فراتر از تصورات‌تان بود، دل‌چرکین نشوید و فریاد نکشید که ما «روزنامه‌نگار» بودیم و بس.

#احمد_زیدآبادی

 ◽️@utfinance◽️

📄 ردیابی جریان سرمایه در جهان | سرمایه‌ها به کجا می‌روند؟ | شاخص اعتماد سرمایه‌گذاری خارجی، آینده‌ را ترسیم می‌کند

در زنجیره اقتصاد جهانی، علاوه بر کالاها، نیروی کار و سرمایه نیز میان کشورها جابه‌جا می‌شود. جریان سرمایه مانند جریان خون در رگ‌های اقتصاد جهانی عمل می‌کند و این جابه‌جایی موجب می‌شود که سرمایه‌ها در مناطق و حوزه‌هایی به کار گرفته شود که بیشترین بازدهی را ایجاد می‌کند.

گزارش سالانه شاخص اعتماد سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی (FDI) مؤسسه کرنی در سال ۲۰۲۶، نشان می‌دهد که ترجیحات سرمایه‌گذاران دچار یک چرخش شده و برای نخستین بار، توانمندی‌های فناورانه و نوآوری یک کشور، به عنوان مهم‌ترین فاکتور تصمیم‌گیری عمل می‌کند.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

📄 جنگ و نرخ بهره

گفت‌وگوی اقتصادنیوز با امیر جوادی

◽️@utfinance◽️

🖥 کشورها با پول نفت چه می‌کنند؟

پادکست تلنگر نو - قسمت دهم

◽️@utfinance◽️

📄 مشروطه‌خالی

👤 محمدحسین همت‌پور

مشکل اساسی افرادی که خود را به نام #مشروطه‌خواه جعل می‌کنند، عدم شناخت کافی نسبت به تفاوت امر حقوقی و امر سیاسی است.

امر حقوقی محصول امر سیاسی است، نه منشأ آن. در واقع، زمانی که امر سیاسی قرار است به صورت عینی به تایید همگان برسد و از پس آن قراردادی نوشته شود که صاحب وجوه سیاست‌های جاری است، #قانون متولد می‌شود.
پس در زمانی که وضعیت استثنایی است و قانونی وجود ندارد، امر سیاسی (اراده و تصمیم نیروهای میدان قدرت و به تبع آن رهبر فرهمند که به صورت ضمنی به تایید همگان رسیده) بر وضعیت مقدم است. اصولا اگر قانونی در کار بود این وضعیت رخ نمی‌داد و همه چیز به صورت حقوقی و آیین نامه‌ای جلو میرفت.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

📄 چگونه «میلتون فریدمن» نظریه «کینز» را باطل کرد | مرگ اقتصاد کینزی با وقوع «رکود تورمی»

◽️ وقوع بحران‌های اقتصادی دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده، چارچوب نظری جان مینارد کینز را زیر سوال برد و پدیده‌ای را آشکار کرد که تئوری کینزی توانایی تبیین آن را نداشت: «#رکود_تورمی».

◽️ تئوری اقتصاد کلان جان مینارد #کینز که پس از رکود بزرگ ابتدای دهه ۱۹۳۰ به عنوان نظریه غالب اقتصادی در جهان غرب ظهور کرد، بر این فرض استوار بود که نوسانات اقتصادی عمدتاً ناشی از تغییرات در تقاضای کل است. کینز و پیروانش استدلال می‌کردند که مکانیزم بازار آزاد فاقد توانایی خوداصلاحی سریع برای رسیدن به تعادل و دستیابی به اشتغال کامل است، بنابراین، دولت‌ها باید از طریق سیاست‌های مالی، مانند افزایش مخارج دولتی و ایجاد کسری بودجه، تقاضا را تحریک کنند تا اقتصاد را از #رکود خارج سازند.

◽️ برای چندین دهه، این رویکرد به نظر موفقیت‌آمیز می‌رسید و دوره‌ای از رشد پایدار و بیکاری پایین را رقم زد. مبنای تجربی و ابزار اصلی سیاست‌گذاری کینزین‌ها در این دوران، #منحنی_فیلیپس بود؛ یک رابطه آماری معکوس میان نرخ تورم و نرخ بیکاری که در سال ۱۹۵۸ توسط ویلیام فیلیپس کشف شد. بر اساس این منحنی، سیاست‌گذاران تصور می‌کردند که با یک مبادله یا بده-بستان دائمی روبرو هستند: آن‌ها می‌توانند با پذیرش کمی #تورم بیشتر، #بیکاری را کاهش دهند یا برعکس.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

#میلتون_فریدمن

◽️@utfinance◽️

🖥 حاکمیتِ قانون یا حاکمیتِ حقوق؟

👤 مرتضی کاظمی

🔗 ویدیوی کامل نشست

◽️@utfinance◽️

به زودی؛ علاقه مندان پیام بگذارند.
@ashkanzarereflection

آموزش رسمی با فرزندانمان چه می‌کند؟

دوست من در کانال همسایه، مطلبی چند قسمتی درباره آموزش رسمی و درس‌هایی که به فرزندان ما می‌آموزد، آماده کرده است. جزئیات آن در خور توجه بوده و از جنبه‌ای کمتر آشنا به آن پرداخته است. در آن می‌خوانیم:

در مباحث عمومی، هنگامی که بحث از آموزش و پرورش به میان می‌آید، عموماً مردم پرسش‌هایی نظیر این پرسش‌ها را مدّنظر قرار می‌دهند: آیا آموزش و پرورش باید خصوصی‌سازی شود؟ چگونه آموزش و پرورش ملّی تأسیس کنیم که برای تمامی کودکان و فرهنگ‌های ایرانی مناسب باشد؟ آیا درست است که برای آموزش و پرورش مالیات بگیریم؟ و هزاران مسئله دیگر از این دست یا در این باره. من در این مطلب نمی‌خواهم به هیچ یک از این مطالب بپردازم زیرا آن‌ها را حواشی‌‌ای بر مسئله اصلی میدانم و پرداختن به حواشی را، پیش از روشن شدن مسئله اصلی، بیراهه ارزیابی می‌کنم. مسئله اصلی که باید بدان پرداخت روش آموزش رسمی کنونی است. به عبارت دیگر؛ پیش از اینکه ثمرات، فرضیات و کارکرد این آموزش مشخّص شود، صحبت از خصوصی‌سازی با ملّی‌سازی آن کژراهه‌ای بیش نیست.

جان کلامی که می‌خواهم آن را با شما در میان بگذارم این است: آموزش و پرورش کنونی ما بیمار است و این بیماری امری تصادفی یا عارضی نیست بلکه از ماهیت این آموزش ناشی می‌شود. به عبارت دیگر؛ حرف من این است که تمامی مباحث پیرامون بد کارکردنِ آموزش و پرورش فعلی بیهوده است زیرا آموزش کنونی دارد کار خود را به خوبی انجام می‌دهد: تولید انسان‌هایی میان‌مایه و بیمار. تا این مسئله به درستی تشخیص داده نشود صحبت درباره سایر مسائل حاشیه است: روش جاری آموزشی روشی است ضد زندگی، ضد خانواده، ضدّ انسانیت. درواقع، روش جاری آموزشی درحال تخریب زندگی و آینده و همچنین نابودی رشد و شکوفایی کودکان ماست.

دسترسی کامل به مطلب:

مقدمه؛ درس‌های آموزش رسمی به فرزندانمان

درس اول: همواره راه خود در جهان را گم کنید

درس دوم: چگونه یک برده خوب باشید

درس سوم: به درک! چیز با اهمیتی در جهان وجود ندارد

درس چهارم: شما هیچ حقوقی ندارید

درس پنجم: همواره مقلد بمانید

درس ششم: همیشه محتاج تایید دیگران باشید

درس هفتم: حریم خصوصی حرف مفت است!

جمع‌بندی

@Mehrannotes

📄 آیا فناوری آمریکا شکاف رفاهی با اروپا را بیشتر کرده است؟

👤 امیرمحمد علوی

مناقشه میان #پل_کروگمن و منتقدان اروپایی او تنها یک اختلاف فنی درباره نحوه محاسبه #بهره‌وری نیست. این جدال در لایه‌ای عمیق‌تر، بازتاب دو نگاه متفاوت به ماهیت شاخص‌های کلان اقتصادی و توانایی آن‌ها در بازنمایی واقعیت است؛ همان پرسشی که فریدریش #هایک دهه‌ها پیش در نقد رویکردهای کل‌گرایانه اقتصاد مطرح کرده بود.

◽️@utfinance◽️

🔻در توجیه پیامدگرایانه اخلاق عینی


هایک ، اقتصاددان طرفدار بازار آزاد، که به هیچ‌وجه یک «افراطی» به حساب نمی‌آید، به شیوایی تمام درباره‌ اهمیت حیاتی حفظ ایدئولوژی ناب و افراطی، به‌عنوان کیشی که هرگز نباید فراموش شود، در موفقیت آزادی قلم زده است. هایک می‌نویسد که یکی از جنبه‌های جذاب سوسیالیسم این بوده است که دائما بر هدف «ایده‌آل» خود تاکید دارد؛ ایده‌آلی که بر تمام کسانی که برای تحققش می‌کوشند نفوذ دارد، آگاهشان می‌کند و چراغ راه اقداماتشان است. هایک می‌افزاید:

بار دیگر، باید ساخت یک جامعه‌ آزاد را به یک ماجراجویی فکری و اقدامی از سر شجاعت تبدیل کنیم. آن چه که نداریم یک آرمانشهر لیبرال است؛ یعنی برنامه‌ای که نه یک دفاعِ صرف از آن چه که هست باشد و نه نوعی سوسیالیسم رقیق به شمار بیاید؛ یعنی یک رادیکالیسمِ واقعا لیبرال که چشمش را بر فسادپذیری قدرتمندان (از جمله اتحادیه‌های تجاری) نمی‌بندد، بر عملگرایی تاکید بیش از اندازه ندارد، و خود را به آنچه که اکنون به لحاظ سیاسی امکان‌پذیر به نظر می‌رسد محدود نمی‌سازد. ما نیازمند آن دسته از رهبران فکری هستیم که آماده مقاومت در مقابل چاپلوسی‌ قدرت و نفوذ باشند و مشتاقانه خود را وقف آرمانی کنند که ممکن است چشم‌انداز تحقق آن در آینده نزدیک بعید باشد. آن‌ها باید انسان‌هایی باشند که می‌خواهند به اصول پایبند بمانند و برای تحقق کامل آن‌ها، هرقدر بعید، بجنگند. ... «تجارت آزاد» و «آزادی فرصت» آرمان‌هایی هستند که همچنان می‌توانند خیالات انبوهی را برانگیزند، اما صرفِ «آزادی معقول تجارت» یا «تعدیل محدودیت‌ها» نه به لحاظ فکری شایسته‌ احترام است و نه احتمالا بتواند هیچ شور و اشتیاقی را برانگیزد. مهم‌ترین درسی که یک لیبرال راستین باید از موفقیت سوسیالیست‌ها بیاموزد این است که شجاعت آن‌ها برای آرمانشهرگرایی، که حمایت روشنفکران و متعاقبا نفوذ بر افکار عمومی را برایشان به همراه داشت، موجب شد تا چیزی را که مطلقاً دور از دسترس به‌نظر می‌رسید روزبه‌روز امکان‌پذیرتر شود. کسانی که خود را صرفا درگیر چیزی می‌سازند که در چارچوب عقاید موجود عملی به‌نظر می‌رسد، همواره درمی‌یابند که در نتیجه تغییر افکار عمومی – که هیچ کاری برای هدایت آن انجام نداده‌اند- حتی این کار نیز از لحاظ سیاسی به‌سرعت غیرممکن شده است. چنانچه نتوانیم بنیادهای فلسفی یک جامعه‌ آزاد را باردیگر به یک مسئله‌ فکری زنده تبدیل کنیم، و اجرای آن را به وظیفه‌ای بدل سازیم‌ که نبوغ و خیال سرزنده‌ترین اذهان ما را به چالش می‌کشند، جای تردید ندارد که چشم‌انداز آزادی تاریک خواهد بود. اما اگر بتوانیم آن باور به قدرت ایده‌ها را که نشانه لیبرالیسم در عالی‌ترین دوران خود بود، دوباره به دست بیاوریم نبرد را نباخته‌ایم.

در اینجا هایک به حقیقتی مهم و علتی کلیدی اشاره می‌کند که چرا باید بر هدف نهایی پافشاری کنیم: شور و اشتیاقی که یک نظام منطقی نامتناقض و استوار می‌تواند القا کند. در مقابل، چه کسی برای کاهش دو درصدی مالیات‌ها راهی سنگر می‌شود؟

موری روتبارد، برای یک آزادی نوین، مانیفست لیبرتارین

@Mehrannotes

📄 چرا دولت‌ها شکست می‌خورند؟

👤 امیرمحمد علوی

پدیده‌ای به نام #شکست_بازار نقل محافل سیاستمداران، فعالان اجتماعی، اقتصاددانان و دیگر گروه‌های اجتماعی است؛ اینکه بازار در برخی موارد،‌ که البته هر سال تعداد این موردها افزایش می‌یابد، با شکست مواجه می‌شود و راه‌حل، ورود دولت و مداخله این نهاد است؛ گویی که بازار چون یک بیماری در انسان ظهور می‌کند و دولت مانند طبیبی حاذق به درمان آن می‌پردازد.
فارغ از اینکه استدلال‌ها در رابطه با شکست بازار چقدر معتبر و دقیق هستند، سوالی که در اینجا می‌توان طرح کرد این است که اصلا بر فرض بازار شکست خورد؛ آیا دولت توان این را دارد که این به عبارتی شکست را به پیروزی تبدیل کند؟

#شکست_دولت
◽️@utfinance◽️