📄 ۴ مشکل جمهوری ایرانی

✍🏻 محمدحسین همت‌پور

۱. #جمهوری_ایرانی، بیش از آنکه یک پروژه سیاسیِ ایجابی و صورت‌بندی‌شده باشد، به ابزاری برای تعلیق و ابهام‌افکنی در برابر سایر پروژه‌های پیشرو تبدیل شده است؛ مفهومی با بار عاطفی قابل‌توجه، اما بدون شورای رهبری مشخص، گفتمان نظری روشن و پایگاه اجتماعیِ قابل‌شناسایی.

۲. مشکل نخست در ساحت ادراکی است. آنان سیاست را نه عرصه‌ی تصمیم و تقابل منافع، بلکه میدان اعلام مواضع می‌فهمند. از لحظه‌ی «تصمیم سیاسی» که به تعبیر اشمیت جوهر امر سیاسی است، گریزان‌اند و در نتیجه، همواره در وضعیت تعلیق و بی‌تصمیمی باقی‌ می‌مانند.

۳. ساخت آلترناتیو متکثر و شورای ائتلافی را مدام تکرار می‌کنند، اما در عمل به ماشین چاپ بیانیه و جمع‌آوری امضای آنلاین تبدیل شده‌اند. می‌دانند تشکیل شورا یعنی پذیرش مسئولیت و پاسخگویی؛ و چون در اخذ تصمیم سیاسی ناتوان‌اند، همواره درجا می‌زنند.

۴. مشکل دوم، نداشتن انسجام نظری حول سنت جمهوری‌خواهی است. در اندیشه ایرانی جایگاه جمهوری‌خواهی مشخص نیست و تاریخچه آن‌ از جنگل تا آذربایجان و مهاباد تیره و تاریک باقی مانده است. جمهوری ایرانی در روایت رایجش فاقد هرگونه اندیشه سیاسی است و بیشتر به یک برچسب هویتی تبدیل شده است.

۵. آن‌ها هیچ نظریه روشنی برای دولت ندارند. سازوکار انتقال قدرت، تضمین آزادی‌های شخصی، حقوق اقلیت‌ها، نحوه کار مجلس و نظام انتخاباتی مبهم است و تاکنون توضیحی ارائه نشده است. آن‌ها می‌توانند درباره‌ی ارزش‌ها سخنرانی کنند، اما قادر به طراحی نهادها و معماری قدرت نیستند.

۶. مشکل سوم، بحران نمایندگی سیاسی است. جمهوری‌خواهان ایرانی مشخص نمی‌کنند که نماینده‌ی کدام گروه‌ها هستند: طبقه متوسط شهری، دانشگاهیان، اقلیت‌های جنسی یا قومیت‌ها؟ سازوکار نمایندگی نیز روشن نیست و تاکنون هیچ سازماندهی یا نهادسازی برای این نمایندگی‌ها شکل نگرفته است.

۷. حداقل ۳۰ سال در خارج از کشور از آزادی کامل سیاسی و حمایت‌های مالی مختلف برخوردار بوده‌اند، اما یک حزب نساختند. منظورم جمع‌های کوچک چند نفره نیست؛ منظور حزبی بزرگ و متکثر است که بتواند طیف‌های گوناگون جمهوری‌خواهان را نمایندگی کند. جمهوری بدون حزب شیادی تمام عیار سیاسی است.

۸. مشکل چهارم، ناتوانی در تولید سرمایه اجتماعی است. پایگاه اجتماعی آنان پراکنده است و از مجاهد تروریست تا فعال حقوق بشری را شامل می‌شود، از این رو نمی‌توانند گفتمانی بسازند که همه سلایق را در بر بگیرد. بدون ترسیم افق مشترک، هیچ گروه سیاسی قادر نیست افراد را کنار هم جمع کند.

۹. آن‌ها در تله تکثر گرفتار شده‌اند. از نظر تئوریک، تنوع گسترده‌ در پایگاه فکری می‌تواند سرمایه اجتماعی قابل‌توجهی ایجاد کند، اما در عمل مانع از شکل‌گیری یک گفتمان منسجم و فراگیر شده است. هر گروه اولویت‌ها و مرزهای خود را دارد و میان این طیف‌ها تضاد و پراکندگی شدیدی دیده می‌شود.

۱۰. این‌ها را نوشتم تا نشان دهم جمهوری ایرانی هنوز یک شعار است. قدرت سیاسی با شعارهای جذاب و مقالات سطح بالا به دست نمی‌آید؛ اما می‌تواند رقیب را تخریب کند و برنامه‌هایش را کند و بی‌اعتبار سازد. جمهوری‌خواهان ایرانی تاکنون جز نفرت‌پراکنی و ترور شخصیتی رقیب، کاری از پیش نبرده‌اند.

◽️@utfinance◽️

📍 آخرین بروزرسانی از مکان ناوگان ناوهای هواپیمابر آمریکایی 🇺🇸

◽️ ناوهای هواپیمابر روزولت و جورج بوش در حوزه Northcom و امریکای شمالی قرار دارند.

◽️ ناو جرالد فورد در حوزه Southcom و کارائیب که در حال حرکت به سمت خاورمیانه است. ناو آبی خاکی ایو جیما نیز در حوزه Southcom و کارائیب مستقر است.

◽️ ناو آبراهام لینکن در خاورمیانه و حوزه سنتکام (فرماندهی مرکزی ایالات متحده CENTCOM) است.

◽️ناو هواپیمابر جورج واشنگتن و ناو آبی خاکی تریپولی نیز در حوزه ایندو پسی کام (شرق و بخشی از جنوب آسیا) مستقر هستند.

◽️@utfinance◽️

👤 ساسان آقایی:

در دانشکده‌های اقتصاد، هیچ دروغی نیست که بتواند عصر طلایی اقتصاد ایران به راهبری محمدرضاشاه پهلوی را بپوشاند. نمودارها، دشمن دو گروهند: فارغ‌التحصیلان نارشته‌ی اقتصاد اسلامی و مارکسیست‌ها!

◽️@utfinance◽️

👤 مالجو در نقش جنتی! | محمد مالجو: صندوق رأی (رفراندوم) نمی‌تواند شامل گزینه پادشاهی باشد!

#رفراندوم در خوانش و چارچوب فکری #محمد_مالجو (پژوهشگر چپ‌گرا و جمهوری‌خواه) و احتمالاً همفکرانش، شامل صندوق رأی با نظارت استصوابی است که در آن سایر ایده‌ها و گزینه‌ها از جمله «#پادشاهی» از اساس حذف شدند و جامعه مختار است میان گزینه «جمهوری» و «جمهوری»، به یک «#جمهوری» رأی بدهد!

🔗 همچنین بخوانید: چرا باید علیه رفراندوم و مجلس مؤسسان بود؟ نوشته یاشار دارالشفا | منتشر شده در رادیو زمانه

#نظارت_استصوابی
#شورای_نگهبان
#احمد_جنتی
#مالجو
#جنتی
#مجلس_موسسان
#یاشار_دارالشفا

◽️@utfinance◽️

🔴 چپ‌ها علیه دموکراسی | یاشار دارالشفا: اساساً شیوه‌ی «سلطنت» یا «ولایت فقیه» نمی‌تواند یک «گزینه» باشد؛ چون نفس در زمره‌ی گزینه‌ها قرار گرفتن آن یعنی فراهم کردن فرصت برای «نقض دموکراسی»

📄 چرا باید علیه رفراندوم و مجلس مؤسسان بود؟ | 🔗منتشر شده در رادیو زمانه

👤 یاشار دارالشفا

📌از متن:
چرا باید در جریان رفراندومی برای تعیین نوع حکومت، که ظاهرا مکانیزمی‌ست برای «گذار به دموکراسی» (چون اساسا اگر بحث «گذار به دموکراسی» وسط نباشد که نیازی به رجوع به آرای مردم نیست)، گزینه‌ای وجود داشته باشد که حتی در مُدل سوئدی‌اش هم ناقض دموکراسی است؟

با فرض اینکه نوع حکومت یک کشور باید با «#رفراندوم» تعیین شود (که از اساس فرضی غلط است)، و اساسا «فلسفه‌ی وجودی» رفراندوم، تعبیه‌ی سازوکاری است برای خود را در معرض «آرای مردم» قرار دادن، آنگاه اساساً شیوه‌ی «سلطنت» یا «ولایت فقیه» نمی‌تواند یک «گزینه» باشد؛ چون نفس در زمره‌ی گزینه‌ها قرار گرفتن آن یعنی فراهم کردن فرصت برای «نقض دموکراسی».

🔗 متن کامل مقاله را اینجا بخوانید

🖥 همچنین ببینید: محمد مالجو: صندوق رأی (رفراندوم) نمی‌تواند شامل گزینه پادشاهی باشد!

◽️@utfinance◽️

🖥 دیدار رضا پهلوی و ولودیمیر زلنسکی

ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ با شاهزاده رضا پهلوی دیدار کرد.

زلنسکی حمایت اوکراین از مردم ایران در تلاش برای تعیین آینده‌شان را اعلام کرد و با همه قربانیان رژیم ایران ابراز همدردی کرد.

گفت‌وگوها بر وضعیت داخلی ایران و حوزه‌هایی که مردم ایران به حمایت نیاز دارند متمرکز بود. دو طرف همچنین همکاری روسیه و جمهوری اسلامی را، به‌ویژه تأمین پهپادهای شاهد برای روسیه و انتقال مجوزهای تولید آن‌ها، محکوم کردند و اعلام داشتند این همکاری تهدیدی واقعی نه‌تنها برای اوکراین بلکه برای کل منطقه به شمار می‌رود.

◽️@utfinance◽️

📄 انقلاب ملّی ایران، رضا پهلوی و جوخه‌های ترور انیرانی

👤 سجاد فتاحی

(توضیح: در انتشار این متن تردید داشتم و البته در قسمتی از مناظرهٔ دی‌ماه خونین و آیندهٔ ایران به نکته‌ای که در ادامه به آن می‌پردازم بسیار گذرا اشاره شد؛ اما روند تحولات به‌گونه‌ای است که باید بر این نکته تأکید کرد.)

رهبران انقلاب‌های سیاسی‌ و ملّی و افرادی که به عنوان رهبران دورهٔ گذار از طرف بخش‌های قابل‌توجهی از جامعه مورد پذیرش قرار می‌گیرند در فرایندی سخت و طولانی ساخته می‌شوند و نقشی مهم در سرنوشت انقلاب‌ها و دورهٔ گذار بازی می‌کنند. آنها به سختی می‌توانند جایگزینی پیدا کنند و از این‌رو یکی از نقاط مهم آسیب‌پذیری انقلاب‌ها و کشورها در دورهٔ گذار هستند. در انقلاب‌هایی چون انقلاب کنونی در ایران که با تعدادی از رهبران روبرو نیستیم و بنا به دلایل مختلف سیاسی و اجتماعی این انقلاب از یک رهبر ملّی یگانه برخوردار است این آسیب‌پذیری بیشتر می‌شود.

از طرف دیگر در شرایط موجود طبیعی است که ائتلافی بین نیروهای انیرانی داخلی و خارجی برای جلوگیری از رسیدن این انقلاب ملّی به اهداف خود یا حتی ضربه زدن به ایران در دورهٔ گذار ایجاد شود؛ نیروهایی که تخصص و سابقه‌ای طولانی در انواع ترور دارند؛ و از قضا با توجه به جایگاه مهم ژئوپلیتیک ایران و نقش مهم این انقلاب ملّی در تعیین معادلات بین‌المللی، این ائتلاف می‌تواند یکی از بزرگ‌ترین ائتلاف‌ها برای ترور یک رهبر سیاسی و ملّی باشد.

از این به بعد مشاوران و تیم امنیتی آقای پهلوی نباید ریسک حضور او در برنامه‌ها و مراسمی که امکان تأمین امنیت کامل آن وجود ندارد را بپذیرند و از کشورهای میزبان نیز بخواهند تا با توجه به شرایط، پروتکل‌های امنیتی را در بالاترین سطح ممکن در نظر بگیرند. از طرف دیگر خود ایشان نیز باید برای این نقطه ضعف تمهیدی بيانديشند. گرچه می‌توان پیشنهادهایی در این زمینه ارائه داد اما چون مناقشه‌برانگیز است بهتر است منتظر کنش‌ها و تصمیم‌های خود او در این زمینه باشیم.
پاينده ایران

#ایران
#انقلاب_ملی
#دوره_گذار
#رضا_پهلوی

⭕️ ایرانِ مانا، مدرسه‌ای برای شناخت و پاسداشتِ ایرانِ دیروز و ساختنِ ایرانِ فردا
https://t.me/iranemana_official


◽️@utfinance◽️

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🖥 زلنسکی در کنفرانس مونیخ:

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وقتی رژیم ایران برای اولین بار پهپادهای شاهد را به روسیه داد، آن‌ها سلاح‌های ساده‌ای بودند و به راحتی می‌شد آن‌ها را از کار انداخت.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اما اکنون، آن‌ها متفاوت هستند. آن‌ها موتور جت دارند. می‌توانند در ارتفاعات مختلف پرواز کنند. می‌توانند توسط یک اپراتور به صورت زنده هدایت شوند و از استارلینک برای رسیدن به اهدافشان استفاده کنند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آن‌ها حتی می‌توانند پهپادهای FPV دیگر را حمل و پرتاب کنند.

◽️@utfinance◽️

◽️ پلیس مونیخ: «تجمع بزرگ در ترزین‌وایزه که در اوج خود حدود ۲۵۰ هزار شرکت‌کننده داشت، به پایان رسید. برای همه شرکت‌کنندگان سفری ایمن به خانه آرزو می‌کنیم».

در پایان اطلاعیه پلیس مونیخ، به فارسی نوشته شده:
«ما برای همه عصر خوشی را آرزو می‌کنیم».

◽️@utfinance◽️

📄 وطنش همیشه با او است

👤 اشکان زارع

از داستانی که هیچ‌گاه منتشر نشد؛

ما وطنمان را توی بقچه‌ای پیچیده‌ایم در گوشه گنجه گذاشته‌ایم؛ مراقب آنیم. او وطنش را کنج طاقچه گذاشته، نگهداری و گردگیری می‌کند شب‌ها آن را نگاه می‌کند و لبخندزنان به‌سوی بسترش می‌رود.
یکی را می‌شناسم وطنش را ترجمه می‌کند؛ در تک تک‌ واژگانی که بر می‌گرداند وطنش را یاد دارد. یکی هست، وطنش را می‌خواند، وطنش را فریادزنان می‌خواند. در شهر ما یکی زندگی می‌کند کاتب است، وطنش را می‌نویسد. آن یکی که همه می‌شناسند او را عاشق است، عشق، وطنش است.
یکی بود در شهرمان، از شهر رفت، وطنش را زیر بغلش گرفت و از شهر رفت؛ وطنش همیشه با او است.

چند تنی اما در شهر هستند که وطنشان را سوزاندند؛ خاکسترش را فروختند و بی‌همه چیز به‌روی زمین سوخته‌ای عربده می‌کشند که آری ما صاحب همه چیزتان گشتیم. که پدرانتان سوزاندند که شما پدر سوخته باشید و ما صاحب شهر سوخته؛ اما وطنی هست هنوز. در شهر همه وطنشان را به کنجی می‌برند که مبادا او بفهمد و بسوزاند.

◼️@iranpazhohi◼️

◽️@utfinance◽️

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش یکم)
دویست‌وپنجاه سالگی ثروت ملل آدام اسمیت؛ آیا هنوز باید ثروت ملل را خواند؟

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119272

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش دوم)
تقسیم کار؛ اصل اساسی ثروت ملل از نگاه اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119413

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش سوم)
آدام اسمیت؛ پدر سرمایه‌داری یا پدر سوسیالیسم؟

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119671

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش چهارم)
قیمت کالاها و سود سرمایه از نگاه اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-119767

یادداشت‌های ثروت ملل (بخش پنجم)
سرمایه، پول و بانکداری در ثروت ملل آدام اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-120015

یکی از دوستان گرامی هم مطلبی از مارک تورنتون دربارهٔ ثروت ملل اسمیت ترجمه کرده است:

بنیان‌های تقسیم کار و بد‌فهمی آدام اسمیت

https://ecoiran.com/fa/tiny/news-122307

کسری ناجی، خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی:
مرداد ۱۳۸۸: در انقلاب ۵۷ من جزو تظاهرکنندگان بودم. ما در خیابان شعار مرگ بر شاه می‌دادیم. این شعار ما را متحد کرده بود
بهمن ۱۴۰۴، کنفرانس مونیخ: شاهزاده رضا پهلوی، افراد زیادی هستند که از شما حمایت نمی‌کنند. چرا نتوانسته‌اید آن‌ها را متحد کنید؟
@hafezeye_tarikhi

📄 تجربه ملت بودن

👤 مجتبی اسکندری

۱. حضرت سر #راجر_اسکروتن (که رحمت بر آن تربت پاک باد) در فرازی درخشان از اثر سترگ «محافظه کاری و دعوت به سنت»، توضیح می‌دهد که هر جامعه‌ای بر تجربه «عضویت» استوار است؛ این که ما با چه کسانی «ما» می‌شویم، چه چیزی را به میراث برایمان نهاده‌اند و چرا به یکدیگر تعلق خاطر معنوی داریم.
اسکروتن می‌گوید که این تجربه جمعی، امری پیشا سیاسی‌ست؛ بدین معنا که این لحظه بر تمامی نهادهای سیاسی تقدم دارد و اساساً چرایی تن دادن ما به این نهادها را برای‌مان توجیه‌پذیر می‌کند.

۲. حماسه حضور میلیونی ملت ایران در جریان #انقلاب_شیر_و_خورشید در شب‌های ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۲۵۸۴ در خیابان‌های کشور و سپس امتداد آن به خیابان‌های جهان، تا تجمع روز ۲۵ بهمن مونیخ و دیگر شهرهای مهم جهان، به بازگشت جمعی ملت ایران به خاطره و تجربه «عضویت» و تعلق خاطر داشتن‌مان به یکدیگر مربوط است. به ملت بودن ایرانیان -که پس زدن‌هایشان به عنوان ملت واحد توسط روغنفکران را تاب نیاوردند- مرتبط بود؛ به ایرانیانی که مدام به واحدهای جنسیتی، قومیتی و مذهبی و ایدئولوژیک و طبقاتی فروکاسته می‌شدند و جامعه نشناسان و روغنفکران برآمده از جریان «۳ فاسد»، بر تقسیم‌بندی‌شان به این واحدهای کوچک‌تر و پرهیز از ملت دانستن‌شان تاکید داشتند، مربوط بود. این لحظه قی کردن و بالا آوردن تحلیل‌های اسنوبیستی روشنفکران توسط یک ملت کهن بود.

۳. اکنون دیگر صحنه سیاست در ایران، سرخر اضافی ندارد، سیگنال‌ها به طور واضحی مشخص هستند‌. نمادهای جمعی تولید عشق و نفرت نیز آشکارند! نویزهای تجزیه طلبی، فمینیسم رادیکال و سایر ایدئولوژی‌های چپ و گروه‌های دین محور سیاسی (منهای اصولگرایی) از صحنه به بیرون پرتاب شده‌اند. نیروی سیاسی ملت، متکی به رانه‌های تاریخ و اسطوره و حافظه جمعی‌ست و نیروی مقابل متکی به ایدئولوژی و رانت است.

۴. نیروی ملت، در حال به رسمیت شناخته شدن توسط جهان است و نیروی متکی به رانت و ایدئولوژی نیز به عنوان شر جهانی پذیرفته شده است. بدیهی است که در چنین شرایطی وحدت ملی در پس این دوپارگی، تنها توسط نهادی تحقق خواهد یافت که جامعه، درکی تاریخی از معنای آن خواهد داشت و به ناشناخته‌ها یا آزمودگان سیه‌روی را با روی خوش، بدرقه نخواهد کرد. این لحظات درخشان‌ترین لحظات ملی ایران در نیم سده اخیر است، قدرش را بدانیم که به بهای خون جوانان وطن به‌دست آمده است.

◽️@utfinance◽️

◽️ شاه مُرد، زنده‌باد شاه

👤 موسی غنی‌نژاد:
#زنده‌باد_شاه منظور شخص شاه نیست!

در فرانسه وقتی بعد از مرگ لوئی چهاردهم شعار دادند:
«شاه مُرد، زنده‌باد شاه»
(Le roi est mort, vive le roi!)
#شاه در جمله دوم به معنی شخص شاه نیست [بلکه نهاد پادشاهی است] و می‌خواهد بگوید که «شاه» نمی‌میرد!

◽️@utfinance◽️

#جاوید_شاه

◽️ باشکوه باشکوه باشکوه

👤 مرتضی مردیها:

بالاخره مردم ایران فهمیدند کار را دقیقاً و منحصراً از همان جایی که خراب کردند، می‌توانند بازسازی کنند!

◽️@utfinance◽️

📄 درباره ضیا نبوی

ما تو کوچه فوتبال بازی می‌کردیم،
آجر می‌گذاشتیم جای دروازه،
جدول کنار کوچه هم خط اوت بود.
اگه این وسط ماشین یا موتور یا عابری رد می‌شد و توپ بهش می‌خورد یا مانع گل زدن می‌شد می‌گفتیم: «عوامل طبیعی».

یعنی چیزیه که هست،
گریزی ازش نیست
و برای هر دو تیم هم احتمال اتفاق افتادنش تقریبا یکسان بود.
پس کسی غر نزنه که آی ماشین اومد آی موتور اومد.

پس ما همیشه بازی می‌کردیم‌ و عوامل طبیعی رو به رسمیت می‌شناختیم،
چون راه دیگه‌ای نبود.
تا سال‌ها بعد که جیب‌مون و سن‌مون رسید رفتیم سالن گرفتیم اون‌جا بازی کردیم که عوامل طبیعی مزاحم‌مون نباشه.

این جنس تحلیل‌ها
می‌گه ببین
یه جمهوری اسلامی هست که بهش می‌گیم «عوامل طبیعی»
یعنی:
۱- هست.
۲- گریزی ازش نیست.
۳- امکان زدودنش رو نداریم.
و ۴- ما بچه‌ایم، ایشالا بزرگ می‌شیم پول‌دار می‌شیم شرایط جوری می‌شه که دیگه خبری از این عوامل طبیعی نباشه.

پس دیگه اعتراض نکن،
خودمون می‌دونیم هست دیگه،
بدیهیه،
پس بهش نپرداز.
۴۰ خط هم که نوشتی،
یک کلمه هم نیازی نیست ازش حرف بزنی.

به مرور دیگه فکر می‌کنی این ظلم، «عوامل طبیعیه».

آکسسوار صحنه‌‌ست.

بخشی از بازیه.

بخش جدانشدنی این کوچه و این بازیه.

دیگه ظالمانه بودنش و کثافت بودنش از فرط طبیعی بودن و بدیهی بودن از یاد می‌ره.

کسی مثل #زیدآبادی هم دقیقا با همین تم شد این لجنی که امروز شده.

ینی صد خط می‌نوشت،
اما دم بر نمی‌آورد علیه ظلم اصلی،
به مرور دیگه جایگاه ظلم و ظالم رو یادش رفت انگار.

تن داد به این بازی.

و این خیلی دردناکه،
و این خیلی ناراحت‌کننده‌ست.

◽️@utfinance◽️

#ضیا_نبوی

👤 میلاد روشنی پایان:

این استوری یکی از اصلاح طلبان منتقد جمهوری اسلامی، مشتی نمونه‌ی خروار است.

طبیعتاً نمی‌توان رنج زندانی را که ایشان تحمل کرده‌اند، نادیده گرفت (و اخلاقاً نیز نباید گرفت) اما کافی‌ست روح حاکم بر این استوری را تشخیص دهید تا متوجه شوید که اساساً تمام رنج‌های گذشته‌ی ایشان ناشی از خطاهای تاکتیکی جمهوری اسلامی در شناسایی حامیان واقعی‌اش بوده است.

جستن راهی برای بهتر شدن وضعیت بدون به خطر افتادن جان انسان‌ها، دقیقاً یعنی کدام راه؟ مثلاً شرکت در انتخابات جمهوری اسلامی، نه؟ آیا راه دیگری از نظر ایشان وجود دارد که مردم پیش‌تر نرفتند؟ جمهوری اسلامی اگر می‌دانست که امثال ایشان پاسداران حقیقی جمهوری اسلامی هستند، مطلقاً دچار این خطا نمی‌شد.

ایشان ممکن است خود را منتقد جمهوری اسلامی بداند، اما طبیعتاً کسی که پای منبر آخوندهای اصلاح طلب بزرگ شده است، و احتمالاً محرم به محرم شله زرد امام حسین هم می‌زند و ماه رمضان با آخوندهایی که در نظرش مترقی‌تر هستند، افطار می‌کند و با سخت‌کوشی تلاش کرده است تا لزوم استفاده از روسری را با مبنای قرآنی زیر سوال ببرد و این وسط یک واتسلاو هاولی هم خوانده است، قطعاً دچار این سوءتفاهم خواهد شد که دعواهای بی‌اهمیت خانوادگی‌اش با جمهوری اسلامی را جدی بگیرد. دعوایی که در نهایت، مثلاً بر سر این است که کدام تفسیر از خط امام درست‌تر است. حالا اینکه جمهوری اسلامی زمانی تفسیر ایشان را نیز تحمل نمی‌کرد، حقیقتاً امتیازی برای آزادی‌خواهی ایشان نیست.

اما واقعیت ساده‌تر از این چیزهاست، جناب آزاده.
مردم این بار نیز مانند تمام آن مواردی که پیش‌تر مطلوب شما بود به خیابان آمدند اما این بار در ابعاد میلیونی و این بار شعارهایشان نیز در کنترل اصلاحاتچی‌ها نبود. و گرنه شما چنین چیزی نمی‌نوشتید. ما شواهد معتبر تاریخی داریم، قتل عام دی ماه صرفاً و صرفاً به این دلیل شکل گرفت که حکومت اطمینان داشت شما و بزرگترهایتان آشکار در عمل یا نهان در ذهن، از آن حمایت می‌کنید و کردید. همانطور که در آبان نود و هشت نیز چنین شد. و این مطلقاً عجیب نیست که چرا قتل عام‌هایی از این دست همواره در دولت‌های اصلاح‌طلب رخ می‌دهد و هیچگاه بدون پشتیبانی اصلاح‌طلبانی که سری به نشانه‌ی تاسف تکان می‌دهند و اشک تمساح می‌ریزند، پیش نمی‌رود. پیش نمی‌رود چون حکومت شما را دارد و شما نیز برخلاف این دک و پز انتقادی حکومت را دارید.

#پس_از_ماه_دی
#تخم_و_ترکه‌های_اصلاحات
#ضیا_نبوی
◽️@utfinance◽️

📄 حاشیه‌ها را ول کنید

👤 محمد الف

حاشیه‌ها را ول کنید. آنقدر با عظمت بودید که برای به چشم آمدن مجبورند خودشان را به هر طریقی به شما بچسبانند. از واکنش شما تغذیه می‌کنند. از عصبانیت شما تغذیه می‌کنند. اساساً پاسخ‌های شما هم برایشان اهمیتی ندارد زیرا که فقط قصدشان دیده شدن است. زیر سایه عظمت شما گم شده‌اند. از عمد چیزهایی می‌نویسند و می‌گویند که از شما پاسخ احساسی بگیرند و دیده شوند. برایشان هر دیده‌شدنی به هر قیمتی خوب است.
من در بین شما بی‌اهمیت‌ترین، بی‌ارزشترین و کمترین هستم، اما همین که کنار چون شماهایی هستم احساس می‌کنم دنیا مال من است. اصلا یکی از شما بودن چنان سعادتی است که نمی‌دانم دقیقا چطور بیانش کنم. ما به طرز غریبی ملت بزرگی هستیم.

◽️@utfinance◽️

📄 دیکتاتوریِ «هیچ»؛ راجر اسکروتن و کالبدشکافیِ جنایتِ نسبی‌گرایی

👤 اشکان زارع

جهانِ افسون‌زدایی‌شده‌ای که اکنون در آن بود و باش داریم، مبدل به دورانی شده است که «حقیقت» به مسلخِ «سلیقه» و «نظرات شخصی» رفته است، در میان اندیشمندان معاصر کمتر کسی چون راجر اسکروتن جرأت کرد تا در برابرِ سیلِ ویرانگرِ نسبی‌گرایی بایستد.

سِر راجر اسکروتن (Sir Roger Scruton)  این اندیشمند محافظه‌کار بریتانیایی هرگز حقیقت را با عافیت طلبی روشنفکرانه تاخت نزد. 

برای اسکروتن، نسبی‌گرایی (Relativism) نه یک مکتبِ فلسفیِ بی‌خطر یا نشانه‌ای از رواداری، بلکه یک «بیماریِ اخلاقی» و سلاحی استراتژیک در دستِ روشنفکرانِ چپِ نو برای انهدامِ تمدن بود. نسبی‌گرایی ویران‌گر و جریانی علیه تمدن است چرا که همه دستاوردهای آن را قابل تشکیک، نفی و انهدام می‌داند.  او با تیزبینیِ خاص خودش که خبر از یک شهروند لندنی فرهیخته می‌دهد، نشان داد که چگونه انکارِ حقیقتِ مطلق، نه به آزادی، بلکه به استبدادِ پوچی ختم می‌شود.

◼️@iranpazhohi◼️
◽️@utfinance◽️