📄 مقاله

چرا تعرفه‌ها ابزار بدی برای تامین مالی دولت هستند؟

👤 برایان آلبرشت، اقتصاددان

✍🏻 ترجمه مهران خسروزاده

◽️@utfinance◽️

📄 دیکتاتوری لود‌ه‌ها

👤 امیررضا عبدلی

فکر نمی‌کنم چیزی بیشتر از مسخره کردن جدّیات عصبانیم کند. شدیدترین خشم‌ها را در لحظاتی تجربه کرده‌ام که کسی اموری از جنس حقیقت یا مسئولیت را انکار کرده یا به مسخره گرفته است. در واقع لحظه‌های زیادی در زندگی‌ام بوده که از شدّت این خشم احساس خفگی کرده‌ام. بعضی از آن لحظه‌ها را خوب به خاطر دارم. مثلاً وقت‌هایی که احمدی‌نژاد به مخالفانش پوزخند می‌زد، یا روزی که حمید نوری دادگاهش را به مسخره‌بازی تبدیل کرد، یا روزی که عراقچی اطّلاعات لو رفته تورقوزآباد را دست انداخت، یا روزی که رحمانی فضلی مطایبه فرمود و گفت: فقط به سر نزدیم به پا هم زدیم.

بیشتر که فکر می‌کنم می‌بینم شاید عصبانیت و افسردگی و نومیدی همیشگی‌ام مال همین است که از هر وقت به یادم می‌آید، دارم وسط لوده‌هایی زندگی می‌کنم که هیچ‌چیز برایشان جدّی نیست؛ نه قانون، نه اخلاقیات، نه بدیهیات عقلی و واقعیات علمی، نه اظهارات و آمارهای رسمی، و نه هیچ چیز دیگر.

به نظر می‌آید دلشان فقط به همین خوش است که منافع نامشروعشان تأمین ‌شود، ارزش‌های غیرقابل دفاعشان به زور به کرسی بنشیند، و از هرگونه قضاوت و پاسخگویی مصون باشند. به ماشین ظلمی که این جایگاه غصبی را برایشان تضمین می‌کند می‌گویند «نظام». حفظ «نظام» برایشان اوجب واجبات است، و اگر چیزی را جزء پیچ و مهره‌های این ماشین مقدّس تشخیص ندهند، ذرّه‌ای حرمت برایش قائل نیستند.

لوده‌ها گهگاه دروغ نمی‌گویند، آن‌ها اصولاً از دروغ ساخته شده‌اند و از دروغ تغذیه می‌کنند. لوده‌ها به حقیقت جوری نگاه می‌کنند که من و شما به سیانور نگاه می‌کنیم. و نفس وجود یک «نظام» متشکل از این لوده‌ها پوزخند کریهی است به اساسی‌ترین حقوق و حقایقی که پشتوانه زندگی و خوشبختی انسانند.

این‌ها را گفتم تا بگویم برای کسی که موهایش در این خفقان لودگی سفید شده‌اند، اهمیتی ندارد که فلان شغال ماه بلند را دشنام گفت. شوخی زشت فلان کمدین با شاهنامه ناراحتم نمی‌کند. برعکس، از واکنش‌های شدید و عجیب آدم‌های دور و نزدیک به این ماجرا تعجّب می‌کنم.

تا چندی پیش تصوّرم این بود که همه ماها (ماها یعنی غیرلوده‌ها) ایرانی را می‌خواهیم که در آن چاپ کردن کاریکاتور شخص اوّل مملکت روی صفحه اوّل روزنامه هول و هراس نداشته باشد. ایرانی که در آن جُرمی با عنوان «توهین به مقدّسات» تعریف نشده باشد. ایرانی که در آن «مقدّسات» رانت‌ها را توجیه نکنند و به رانتخوارها مصونیت نبخشند. ولی حالا می‌بینم که گویا باید به آزادیخواهی بسیاری از آزادیخواهان شک داشت. گویا خیلی‌ها از نفس سانسور بدشان نمی‌آید، بلکه مشکلشان فقط این است که چرا قدرت سانسور در دست من و دوستان من نیست!

آزادی بیان، آرزوی دیرینه‌ای که امیدوارم به گورش نبرم، فقط زمانی جدّی است که آزادی دشنام و توهین را هم در بر بگیرد، و در غیر این صورت فقط یک مسخره‌بازی است برای بزک کردن اقتدارهای نقدناپذیر. من دیوانه حرمت «اصل آزادی بیان» را از حرمت هر شخص یا کتاب یا عقیده‌ای واجب‌تر می‌دانم. عاقلان دانند.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

اختلال در قیمت‌های نسبی

👤 حسین جلیلی / دانشجوی دکترای اقتصاد و مدرس دانشگاه سایمون فریزر

در شرایطی که اقتصاد ایران برای چند دهه با تورم بالا، نوسانات تولید و بحران‌های پی‌در‌پی در منابع انرژی و آب دست‌و‌پنجه نرم می‌کند، یکی از عوامل کمتر دیده‌شده، اما تاثیرگذار در این وضعیت، «برهم‌خوردن قیمت‌های نسبی» است. ثبات طولانی‌مدت قیمت حامل‌های انرژی در کنار رشد فزاینده سایر قیمت‌ها، منجر به تحریف سیگنال‌های قیمتی و بروز ناکارآمدی در تخصیص منابع شده است؛ موضوعی که امروزه خود را در قالب بحران‌هایی نظیر کم‌آبی، خاموشی برق، ناتوانی تولید و وابستگی شدید بنگاه‌ها به تسهیلات بانکی نشان می‌دهد.

◽️@utfinance◽️

🖥 نقطه مقابل دیکتاتوری چیست؟ دموکراسی یا آزادی؟

👤 امین فهیما
👤 مصطفی صادق
👤 محمدمهدی کهربی
و 👤 اویس ارشادیان

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

فردوسی اولین و آخرین تیر ترکش ماست!
نوشتاری درباره فردوسی، حکیم ایرانی

👤 اشکان زارع
https://t.me/iranpazhohi

◽️@utfinance◽️

🖥 بهرام بیضایی: شاهنامه را بخوانید

[#شاهنامه] نشان می‌دهد چطور هر بار یک کسانی می‌آیند، یک وعده‌ای می‌دهند برای بهبود جهان، عدالت و...
و کم‌کم این قدرت فاسد می‌شود و تبدیل به چه گندی می‌شود.
و این تکرار می‌شود و تکرار می‌شود و تکرار می‌شود و تکرار می‌شود... و تا الان، اکنون و تا امروز هم تکرار شده و دارد می‌شود به هر اسمی، به اسم پادشاهی، به اسم جمهوریت، به اسم دین، هر دینی، هر شکلی از دین اینجا فاسد شده و نابود شده.
می‌شود خواند و می‌شود دید آن را.

◽️@utfinance◽️

#بهرام_بیضایی

🖥 ویدیو

بهرام بیضایی در کنفرانسی درباره شاهرخ مِسکوب در دانشگاه استنفورد از #شاهنامه و جفاهایی که در حق #فردوسی از سوی روشنفکران ایدئولوژی زده و شوروی زده رفته است، سخن می‌گوید.

از چپ زدگی و سردرگمی جریانی که «پهلوی ستیزی» را با شاهنامه ستیزی برابر گرفته و بدون شناخت و فهم تاریخی به فردوسی حمله‌ور می‌شد.

از روشنفکران و شاعرانی چون ملک الشعرای بهار، مهرداد بهار، اخوان ثالث، شاهرخ مسکوب و عبدالحسین نوشین و شناخت جایگاه شاهنامه نزد ایشان و در سوی دیگر از ابراهیم گلستان، احمد شاملو و محمود به‌آذین که در دو طیف متفاوت همچون وظیفه‌ای ایدئولوژیک و حزبی به شاهنامه حمله‌ور می‌شدند، تحلیلی شنیدنی ارائه می‌دهد.


◽️@utfinance◽️

🖥 جفای روشنفکران چپ به ایران

بهرام بیضایی در این ویدیو از ستم و جفای روشنفکری چپ به‌ویژه ابراهیم گلستان و احمد شاملو بر ایران و فردوسی و شاهنامه می گوید.

◽️@utfinance◽️

📕 منتشر شد

راهنمای مختصر محافظه‌کاری

👤 راسل کرک

✍🏻 ترجمه اشکان زارع

©️ نشر فراهم

سیاست را فراموش کنید.
راسل کرک محافظه‌کاری را از بند ایدئولوژی‌های خشک رها می‌کند و آن را چون یک «بینش» معرفی می‌کند: شیوه‌ای از نگریستن به جهان که ریشه در عشق به خانه، اجتماع و میراث معنوی ما دارد. این کتاب دعوتی است برای کشف اصولی پایدار در عصری بی‌قرار.

https://t.me/iranpazhohi



◽️@utfinance◽️

سال‌هاست که حزب کمونیست چین در تلاش است مدل و الگوی چینی را به جهان بفروشد و بگوید مدل کارآمد دیگری وجود دارد. این رویکرد در ایران هم طرفداران زیادی دارد و تبلیغ می‌شود. به بهانۀ صحبت‌های دکتر محمد فاضلی دربارۀ مدل چینی و کارآمدی‌اش، تصمیم گرفتم با استناد به چند کتاب این روایت را بررسی کنم و نتیجه‌اش را با شما به اشتراک بگذارم. ویدیو بررسی این ادعا و مخالفتم با آن را در یوتوب شرق وحشی ببینید:

https://youtu.be/deKMe1qwF9g

شرق وحشی
تلگرام | یوتوب

📄 بخش تعاون چگونه در قانون اساسی گنجانده شد؟

👤 محمد طاهری

آیت‌الله سیدمحمد بهشتی روحانی خوشنامی بود که در ابتدای انقلاب، محافل چپ به او انگ لیبرال زده بودند اما طرفه آنکه این روحانی متهم به غرب‌گرایی، به‌شدت از طرح‌هایی حمایت می‌کرد که ریشه در آرمان‌ها و برنامه‌های اقتصادی اتحاد جماهیر شوروی داشتند. به‌طور مشخص آیت‌الله بهشتی نقش محوری در ترویج و گنجاندن بخش تعاون در اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی داشت. او که از رهبران فکری انقلاب بود، تحت‌تاثیر تفکرات سوسیالیستی و مدل‌های تعاونی شوروی، به‌ویژه کلخوزها و سوخوزها، تعاونی‌ها را به‌عنوان راه‌حلی برای حذف سرمایه‌داری و درعین‌حال پرهیز از استبداد دولتی مطرح کرد. بهشتی معتقد بود تعاونی‌ها می‌توانند با توزیع عادلانه سرمایه و ابزار تولید، از استثمار نیروی کار توسط سرمایه‌داران جلوگیری کنند، ضمن اینکه مالکیت خصوصی را نیز به رسمیت می‌شناخت. او در نقطه‌نظراتی که داشت، استدلال کرد که شرکت‌های تعاونی تولید و توزیع، پیشرفته‌تر از شرکت‌های سهامی هستند و ناکامی آنها را نتیجه موانع ایجادشده توسط سیاست‌های سرمایه‌داری استعماری و رباخواران جهانی دانست. شهید بهشتی در فرآیند تدوین قانون اساسی، به‌ویژه در نشست‌های خبرگان قانون اساسی، از تعریف تعاونی به‌عنوان یک بخش مستقل اقتصادی در کنار بخش‌های دولتی و خصوصی دفاع کرد. او تعاونی را ابزاری برای تحقق عدالت اجتماعی و کاهش نقش دولت در اقتصاد می‌دید و خواستار واگذاری تدریجی امور اقتصادی به این بخش بود. این دیدگاه، که به‌وضوح متاثر از فضای چپ‌گرایانه و انقلابی دهه 50 بود، به گنجاندن بخش تعاونی در اصل 44 قانون اساسی منجر شد.


هدف از شکل‌گیری بخش تعاون در کنار دو بخش دولتی و خصوصی، شیرین کردن کام مردم با عدالت اجتماعی، ترویج همکاری‌های جمعی، کاهش نابرابری و دستیابی به توسعه اقتصادی بود، اما شواهد نشان می‌دهد که به دلایل متعدد، این اهداف محقق نشده است. نظام اداری با نام‌گذاری یک روز به نام «روز تعاون» سعی کرده به این بخش اهمیت ویژه‌ای بدهد اما در واقعیت، بخش تعاون نه به یک بخش تاثیرگذار در اقتصاد ایران تبدیل شده و نه چشم‌اندازی برای فعالیت دارد.
شاید پاسخ حاضری این باشد که بخش تعاون نیز همچون بخش ‌خصوصی، توسط هیولای بزرگ‌تری بلعیده شده است. درحالی‌که تصمیم‌گیران اقتصادی کشور احتمالاً انتظار داشتند ۵۰ درصد اقتصاد به بخش دولتی، ۲۵ درصد به بخش خصوصی و ۲۵ درصد به بخش تعاونی اختصاص یابد، در عمل، بخش دیگری جای این سه رکن را پر کرده است؛ بخشی که نامش در قانون اساسی نیامده اما این روزها بازیگر اصلی اقتصاد ایران است.
ابلاغ سیاست‌های کلی اصل ۴۴ در سال ۱۳۸۴ و تصویب قانون اجرایی آن در سال ۱۳۸۶ که در اصل با هدف تقویت مشارکت بخش خصوصی و تعاونی و کاهش بنگاه‌داری دولت انجام شد، عملاً باعث شکل‌گیری بخش پرقدرتی تحت عنوان «بخش حاکمیتی غیردولتی» در اقتصاد ایران شد.

اما سوال این است که اگر شرایط به این‌گونه پیش نمی‌رفت، آیا گنجاندن بخش تعاون در قانون اساسی کار درستی بود؟
برخلاف بخش‌های عمومی و خصوصی که در اقتصادهای جهانی جایگاه مشخصی دارند، بخش تعاونی در کشورهای توسعه یافته، به‌عنوان یک بخش مستقل اقتصادی شناخته نمی‌شود.
اقتصاددانان عموماً کارکرد تعاونی‌ها را به‌عنوان یک مدل کسب‌وکار رد نمی‌کنند، اما با تعریف آن به‌عنوان یک «بخش» مستقل اقتصادی، چنان‌ که در اصل 44 قانون اساسی ایران آمده، مخالف‌اند. آنها معتقدند تعاونی‌ها باید به‌عنوان نوعی شرکت در چهارچوب بخش خصوصی تعریف شوند، نه یک بخش جداگانه در کنار بخش دولتی و خصوصی.

اقتصاددانان پیشنهاد می‌کنند که در بازه زمانی مشخص، تعاونی‌های دولتی منحل شوند و ایجاد تعاونی‌های خصوصی نیز به خواست و اراده مردم واگذار شود. وجود وزارت تعاون و قوانین خاص برای تعاونی‌ها غیرضروری است، زیرا تعاونی‌ها باید مانند دیگر شرکت‌های خصوصی تحت قوانین عام تجاری فعالیت کنند. حمایت‌های دولتی، که اغلب به نفع گروه‌های خاص و جناحی بوده، نه‌تنها کارایی تعاونی‌ها را کاهش داده، بلکه به فساد و رانت‌جویی دامن زده است. برای اصلاح این وضعیت، تعاونی‌ها باید از چتر دولت خارج شوند، قوانین زائد حذف شوند و این شرکت‌ها به‌عنوان بخش خصوصی، بدون مداخله دولت، توسط مردم ایجاد و مدیریت شوند. این رویکرد، با بستن مجرای رانت و فساد، می‌تواند به کارایی و خلاقیت تعاونی‌ها کمک کند. در غیر این صورت، تعاونی‌های دولتی یا وابسته به دولت، همان‌طور که تجربه دهه‌های گذشته نشان داده، جز اتلاف منابع و زیان به مردم نتیجه‌ای نخواهند داشت.


◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

سخنی با جناب محمد علی بهمنی قاجار و هواداران محمد مصدق

👤 موسی غنی‌نژاد

جناب آقای محمدعلی بهمنی قاجار چند روز پیش متنی در کانال تلگرامی خود قرار دادند که هواداران محمد مصدق آن‌را در کانال تلگرامی «مصدق به روایت تاریخ و اسناد» عیناً باز نشر کردند.
عنوان متن جالب و در مباحث فکری (روشنفکری) در کشور ما کم سابقه است : «در ستایش کسی که با او مخالفم».

رویکرد جناب بهمنی در این متن بسیار بزرگ‌منشانه است و شاید جالب‌تر باز نشر آن از سوی هواداران سرسخت مصدق باشد. من ضمن سپاس از بزرگواری جناب بهمنی و نیز مسئولان محترم کانال تلگرامی «مصدق به روایت تاریخ و اسناد»، این رویکرد و رفتار را به فال نیک می‌گیرم و خاضعانه تقاضا دارم جناب بهمنی و دیگر هواداران صادق محمد مصدق به چند نکته مهم وکلیدی در مباحث تاریخی سیاسی این‌ قلم توجه فرمایند.

من مصدق‌ستیز نیستم به این دلیل روشن و ساده که مضمون انتقادم از مصدق اندیشه و کُنش او بوده است و نه شخص مصدق. و اصلاً مصدق‌ستیزی چه معنایی دارد و منِ نوعی، به عنوان یک پژوهشگر، پس از نیم سده از درگذشت یک شخصیت سیاسی چرا باید به ستیز با او برخیزم؟

همیشه و همه جا گفته‌ام که انگیزه و علت نقد من از مصدق ناظر به اندیشه و میراث سیاسی اوست، که در جای جای نوشته‌هایم به این موضوع پرداخته‌ام. اما منتقدان من به جای پاسخ‌گویی به موارد مشخص انتقاداتم از اندیشه و رفتار سیاسی محمد مصدق، من را متهم به عیب‌جویی، بهانه‌تراشی، وارد شدن به جزئیات بی‌اهمیت، توجیه کودتاچیان و از این قبیل کلی‌گویی‌های فاقد مضمون مشخص کرده‌اند.

انتقاداتم از مصدق که اساساً مبتنی بر نوشته‌ها و گفته‌های اوست ناظر به این واقعیت است که او به گواه نوشته‌ها و گفتارهایش،اعتقادی به حکومت قانون نداشت و «مصلحت مردم» را بر آن مقدم می‌دانست و البته مرجع تشخیص این مصلحت را هم خودش می‌دانست. گرچه او و طرفدارانش در مجلس در اقلیت بودند او خود را نماینده افکار عمومی‌مردم تلقی می‌کرد و خود را در برابر آن پاسخگو می‌دانست نه نهادهای دموکراتیک مانند مجلس. او به تفکیک قوا عملاً پایبند نبود و در مقام رئیس دولت، به لطائف الحیل، در امور سایر قوا دخالت می‌کرد. او مخالفان خود را ایادی بیگانگان می‌خواند و هیچگاه به پرسش‌های آن‌ها پاسخ نمی‌داد. او به جای حضور در مجلس و پاسخ به استیضاح نمایندگان مجلس، که از بزرگ‌ترین دستاوردهای نهضت مشروطه بود، مجلس را بدون‌ اینکه اختیار قانونی آن‌را داشته باشد منحل کرد و این کار را دموکراسی خواهی نامید. اینها و خیلی بیشتر از اینها را من در نوشته‌های خود با استناد به اندیشه و عمل مصدق به‌بحث گذاشته‌ام اما پاسخ درخوری غیر از اتهام‌زنی، از جمله مصدق ستیزی، نگرفته‌ام.

در هر صورت آرزوی پیروزی برای همه پژوهش‌گران حقیقت را دارم و از جناب بهمنی و مسئولان محترم کانال «مصدق به‌ روایت تاریخ و اسناد» صمیمانه سپاسگزارم.

◽️@utfinance◽️

◽️ واکنش‌ها به صحبت‌های فرهاد نیلی درباره شبکه بانکی ایران

امیر جوادی -اقتصاددان- در اکس نوشت:

«اساساً تاریخ بانکداری حاکی‌ست صرّافی و بانک برای تسریع و تسهیل و تامین امنیّت جابجایی پول درست شد.
ظاهراً این روزها توصیه‌ها این است که از زمین به آسمان ببارد.
در آمریکا Wire Transfer برای مبالغ بالا فقط چند ساعت طول می‌کشد.
شرکت‌ها از Fedwire برخوردارند و انتقال لحظه‌ای‌ست.
قبض و حقوق با ACH Transfer یک تا ۳ روز طول می‌کشد چون رایگان‌ست. قبض و حقوق، نه آربیتراژ!
قدر اینترنت را بدانیم. آدم‌ها را بهتر می‌شناساند.»

کاربران زیادی نسبت به صحبت‌های فرهاد نیلی واکنش نشان دادند. یک کاربر ایرانی مقیم سوئد نوشت:

«کارت به کارت؟ سوئد یه چیزی داره به اسم swish و با داشتن شماره موبایل طرف لحظه‌ای پول میزنی به حسابش.
بجز اون خیلی راحت و زیر یک دقیقه پول به آمریکا انتقال دادم.»

مهدی خاکی‌فیروز، روزنامه‌نگار اقتصادی نیز نوشت:

«فرهاد نیلی گفته که چون حواله ساتنا و پایا برخط است، سوداگری و تورم به وجود می آید.
از آدمی که یک کتاب را به چندجا می فروشد، انتظار شرافت علمی نداشته باشید.»

◽️@utfinance◽️

◽️ توئیت روز

علت دروغ‌های عجیب #فرهاد_نیلی در بی‌خبری او نیست.

علت آن را در مشارکت شرکت او (#رهنمان) در طرح #رمزریال یا همان ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC ایرانی) بیابید.

https://x.com/mises_fa/status/1961366367191343381

◽️@utfinance◽️

🖥 افسانه‌های کمونیستی: چین کارآمد و عاری از فساد

👤 مسعود یوسف‌حصیرچین

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

خرافه‌های اقتصادی

باورهای عمومی درباره مسائل اقتصادی، به‌ویژه در جوامعی که آگاهی عمومی از مفاهیم بنیادین علم اقتصاد در سطح محدودی قرار دارد، اغلب به کلیشه‌هایی تبدیل می‌شوند که نه تنها فهم دقیق از فرآیندهای اقتصادی را مختل می‌کنند، بلکه در بسیاری موارد مبنای تصمیم‌گیری‌های سیاستی نیز قرار می‌گیرند.

همین مسئله به شکل جدی پیامدهایی برای توسعه اقتصادی، رفاه اجتماعی و حتی پایداری نظام سیاسی به همراه دارد. ریشه این باورها در ساده‌سازی بیش از حد واقعیت‌های پیچیده اقتصادی و نیز در گرایش ذاتی انسان به پذیرش توضیحاتی است که با شهود و درک روزمره هم‌خوانی دارد.

اقتصاد، برخلاف بسیاری از حوزه‌های دیگر دانش انسانی، اغلب نتایجی خلاف شهود به دست می‌دهد و این نکته‌ای است که اقتصاددانان بارها بر آن تأکید کرده‌اند. از همین رو آنچه به نظر فرد عادی طبیعی، عادلانه یا منطقی می‌رسد، در بسیاری مواقع با بنیان‌های واقعی علم اقتصاد در تضاد است. اینجا جایی است که تضاد میان «دانش عمومی» و «دانش تخصصی» در اقتصاد آشکار می‌شود.



◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

جان لاک: فیلسوف خوشبخت و فیلسوف خوشبختی

👤 مهرپویا علا

امروز مصادف با 29 آگست سالروز تولد جان لاک فیلسوف انگلیسی است. جان لاک از جمله بنیان‌گذاران اصلی آن دستگاه اندیشۀ اجتماعی بود که بعدها لیبرالیسم خوانده شد. از این جنبه می‌توان او را نیز همچون دانشمند معاصر و هم‌میهنش یعنی آیزاک نیوتون «دانشمند» توصیف کرد.
البته چندان رایج نیست که برای کسانی که حوزۀ پژوهش و اندیشه‌ورزی‌شان «طبیعت» نباشد از عنوان دانشمند استفاده شود. اما مگر غیر از این است که جان لاک به کشف یا تدوین روشن برخی از قوانین حاکم بر جوامع بشری نائل شد؟

برتراند راسل در کتاب مشهور تاریخ فلسفه غرب جان لاک (1632-1704) را «خوشبخت‌ترین همۀ فلاسفه» توصیف می‌کند. راسل دلیل این توصیف را این‌گونه شرح می‌دهد که درست در سال‌های پایانی زندگی و نیز پایان فعالیت‌های نظری جان لاک کسانی در انگلستان به قدرت دست یافتند که با او هم‌عقیده بودند.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

ضرورت تغییر

👤 موسی غنی‌نژاد

◽️@utfinance◽️