◽️ روایت عزت‌الله سحابی از همکاری جبهه ملی و فداییان اسلام

«نکته قابل توجه آن بود که در آن دوران یعنی زمان ترور رزم آرا، فداییان اسلام در ارتباط نزدیک با جبهه ملی بودند.
ترور رزم آرا هم در جلسه‌ای که با حضور مرحوم نواب صفوی، مرحوم دکتر فاطمی، دکتر بقایی، مکی، دکتر شایگان و سایر رهبران جبهه ملی البته بدون حضور دکتر مصدق و آیت الله کاشانی برگزار شده بود، مطرح شد. در آن جلسه بنابه دلایلی دکتر مصدق شرکت نداشت و دکتر فاطمی را به نمایندگی خود فرستاده بود. آیت الله کاشانی هم در آن جلسه حضور نداشت که این هم به دلیل اختلافات میان کاشانی و نواب بود.
به هر صورت در آن جلسه سران جبهه ملی، تحلیلی از وضعیت سیاسی کشور را ارائه می‌کنند که نتیجه کلی آنها این بود که خطر اصلی روز ، شخص رزم آرا هست و رزم آرا است که قصد آن دارد که ایران را به انگلستان بفروشد. آنان معتقد بودند که شاه فعلا خطرناک نیست و همه کارها زیر سر رزم آرا است.

در پاسخ به تحلیل‌های سران جبهه، نواب اظهار می‌دارد که فرض کنیم رزم آرا امروز ساقط شد و در این حال فنجان چای خود را بر می‌گرداند توی نعلبکی و می‌گوید حالا رزم آرا ساقط شد، بعدش چی؟ آیا شما قول می‌دهید که پس از سقوط وی احکام اسلامی را اجرا کنید؟ که آنها جواب مثبت می‌دهند.
سر انجام پس از یکی دو ماه بعد از آن جلسه، فداییان اسلام رزم آرا را در روز شانزدهم اسفند سال بیست نه شمسی در مسجد شاه هدف گلوله قرار داده و به زندگی وی خاتمه دادند. مرگ رزم آرا در نهضت ملی شدن نفت بسیار موثر واقع شد و صنعت نفت در عرض یک هفته از سوی مجلسین ملی اعلام شد.»


📌 نقل شده از صفحات نود و نه و صد کتاب نیم قرن خاطره و تجربه به قلم عزت الله سحابی، جلد اول.

◽️@utfinance◽️

‍ ◽️ رویداد

صلح و منازعه در روایت ۲۸ مرداد

سخنرانان:
👤 دکتر موسی غنی نژاد
واقعه ۲۸ مرداد و پیامدهای فکری و سیاسی آن

👤 دکتر جواد رنجبر درخشیلر
از شاهنامه سرایی به شکست نامه سرایی؛ تحلیل ادبیات پس از ۲۸ مرداد

🗓 سه شنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۴
⏰ ساعت ۱۷

📍 تهران: خیابان وصال شیرازی، کوچه شیرین بیانی، موزه تصاویر معاصر
برگزارکننده: انجمن علمی مطالعات صلح ایران

📌 ورود آزاد و رایگان است.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

میراث مصدق؛ پدر نفت یا پدر پوپولیسم؟

👤 آرمین جلالی

چهره محمد ‌مصدق، آن معمار ضدتوسعه پس از گذشت ده‌ها سال بیش از پیش زیر سوال رفته است. امروزه او نه پدر نفت که پدر پوپولیسم خوانده می‌شود و فراموش نمی‌شود که دولت کوتاه‌مدتش نه‌تنها نتوانست اقتصاد بی‌نفت را سرپا نگه دارد، که اساسا توانایی اداره بدون نفت را نداشت. وی به محض رسیدن به قدرت در مقام نخست‌وزیری، در قامت قهرمان عدالت‌خواهی برآمد؛ اما دستاوردهای مشروطه را فروخت، مجلس را کم‌اثر کرد و نظام قانون را به‌نام مصلحت مردم لگدمال نمود.

میراث پوپولیستی مصدق، شاخه‌ای دیگر از همان درخت دولتی‌سازی بود. پوپولیسم او، نه تنها اقتصاد بلکه توقع جامعه را از دولت دچار اختلال کرد. مصدق سیاست را به خیابان و شور توده‌ها گره زد و به جای قانون‌گرایی، فریاد و هیجان را معیار مشروعیت قرار داد. آن روزی که مصدق برای مصلحت شخصی و سیاسی خود مجلس را بی‌اعتبار کرد، الگویی از پوپولیسم بنا نهاد که هنوز در اذهان وارثان فکری او زنده است.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

مرثیه‌ای برای یک آرمان؛ داستان مردی که در نبرد با خود و جهان شکست خورد

👤 هامون سلیمانی

سقوط دولت دکتر محمد مصدق، نه یک رویداد ناگهانی و تحمیلی، بلکه نقطه اوج یک فرآیند فرسایشی و پیچیده از خودویرانگری بود؛ فرآیندی که ریشه‌های آن از اعماق روانشناسی یک رهبر، سیاست‌های نسنجیده و بعضاً کینه‌توزانه او و تضادهای درونی جامعه نشأت گرفت و در نهایت، ایران را به ورطهٔ کمونیسم و حتی مستعمره شدن توسط شوروی سوق داد و در بستر بی‌رحم و دوقطبی جنگ سرد به سرانجامی محتوم رسید.

◽️@utfinance◽️

تبار شناسی اصلاحات (دوم خردادی ها)- مصاحبه اشکان زارع با مسعود کوهستانی نژاد- قسمت پایانی
در این قسمت از گفت‌وگو به واقعه ۲۸ مرداد، جریانات پیش و پس از آن و نسبتشان‌ با دوم خردادی‌ها پرداختیم.
https://youtu.be/YD4rBWs6aYE

‍ 📄 یادداشت

اختیارات ویژه، رفراندوم، فرماندهی کل قوا: «کودتا» یا «خودکودتا»؟

👤 محسن بنائی

امروز 28 امرداد ماه برابر با 19 آگست است.
91 سال پیش در چنین روزی حکومت نازی «قانون مربوط به ریاست امپراتوری آلمان (Gesetz über das Staatsoberhaupt des Deutschen Reichs)» را به همه‌پرسی گذاشت و با اینکار دو نهاد "ریاست جمهوری" و "صدراعظم" را در هم ادغام کرد. 89،93% مردم آلمان رأی مثبت دادند.

هیندنبورگ، رئیس جمهور آلمان هیتلر را در 30 ژانویه 1933 به عنوان کانسلر یا صدراعظم منصوب کرد. حزب نازی که حتا با لشکرکشی‌های خیابانی نتوانسته بود در انتخابات کاملا آزادِ پنجم مارس بیش از 43،9% آرا را به خود اختصاص دهد، در 23 مارس به بهانه سروسامان دادن به اوضاع آشفته جمهوری وایمار از مجلس تقاضای "اختیارات ویژه" (Ermächtigungsgesetz) کرد و بدینگونه پارلمان را کنار گذاشت.

تلاش هیتلر برای حذف مقام ریاست جمهوری که فرمانده کل قوا بود، تا 2 آگست نتیجه نداد. تنها 17 روز پس از مرگ هیندنبورگ نازی‌ها قانون ادغام را که در روز یکم آگست تصویب شده بود به رفراندوم گذاشتند و از آن پس هیتلر دیکتاتور قانونی رایش سوم شد، که به عنوان پیشوا 4 نهاد را در شخص خود با هم ادغام کرده بود:
«رئیس حکومت، رئیس دولت، فرمانده کل قوا، قانونگذار»

دانش‌نامه‌ها برای چنین وضعیتی که در آن رئیس دولت یا حکومت پس از انتخاب خود به شیوه دموکراتیک دست به تعطیلی نهادهای دموکراتیک می‌زند، واژه «خودکودتا» (self-coup/  autocoup / coup from the top) را به کار می‌برند.

عکس: کودتای رئیس‌جمهور منتخب دموکراتیک لوئی ناپلئون بناپارت 1851


◽️@utfinance◽️

🖥 چرا بعد از ۷۰ سال ما راجع‌به مصدق حرف می‌زنیم؟

👤 موسی غنی‌نژاد


◽️@utfinance◽️

📕 کتاب

قانون اساسی مشروطهٔ ایران و اصول دموکراسی

👤 مصطفی رحیمی


©نسخهٔ ۱۳۴۷ انتشارات ابن‌سینا

◽️@utfinance◽️

📄 پرونده: خطاهای جامعه‌شناسی

👤 مهرپویا علا


1️⃣ بخش یکم: آیا جامعه‌شناسی «چپ» است؟

2️⃣ بخش دوم: کنار گذاردن نظریۀ اقتصادی

3️⃣ بخش سوم: شناخت نادرست از مناسبات سرمایه‌داری

4️⃣ بخش چهارم: گرایش به جمع‌گرایی

5️⃣ بخش پنجم و پایانی: پیشنهادهایی برای اصلاح


◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

خاویر میلی چگونه تورم را مهار کرد؟

وقتی دسامبر 2023، خاویر میلی به ریاست جمهوری آرژانتین رسید، خیلی از رسانه‌های جهان در تیتر خبر به قدرت رسیدن او، از اوصافی مثل «راست افراطی» و «ترامپ آرژانتین» استفاده کردند. اما او نه راست‌گرایی مثل دیگر روسای جمهور راست‌گرای جهان بود و نه گفتمان و گفتاری مشابه ترامپ داشت. میلی، یک لیبرتارین است، یک آنارکوکاپیتالیست، که با وعده اصلاحات رادیکال اقتصادی آمد و به موفقیت رسید. میلی، رهبر حزب «لیبرتاد آوانزا» است که در سال 2021 یک ائتلاف سیاسی بود و کمی بعد به یک حزب بدل شد. 

وقتی میلی در پایان سال 2023 سوگند ریاست‌جمهوری یاد کرد، اقتصاد آرژانتین عملاً سقوط کرده بود. در این سال، تولید ناخالص داخلی کشور 6.1 درصد کاهش یافته بود و تولید ناخالص داخلی سرانۀ تعدیل شده با تورم، از سال ۲۰۰۷ پایین‌تر بود.

سیاست‌های مالی و پولی دولت چپ‌گرای قبل، تورم سالانۀ بیش از 200 درصدی را به وجود آورده بود و در دسامبر 2023، تورم نقطه‌به‌نقطۀ قیمت عمده‌فروشی 54 درصد بود. 

در چنین شرایطی، از نخستین روزهای شروع به کار دولت، خاویر میلی، سه ستون اصلی سیاستی را معرفی کرد:
نخست، تثبیت سریع از مسیر شوک قیمتی و ارزی.
دوم، انضباط مالی هدفمند با هدف «کسری بودجه صفر»
و سوم، آزادسازی و اصلاحات نهادی. 

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

📕 به زودی منتشر می‌شود

ایده‌های بنیادین فردریش هایک

👤  دونالد بودرو

✍🏻 ترجمه اشکان زارع

©️ نشر فراهم

https://t.me/iranpazhohi

◽️@utfinance◽️

🎧 پادکست

ایده‌ها و پدیده‌ها
3⃣1️⃣ قسمت سیزدهم

🎙 امیررضا عبدلی

«ایده‌ها و پدیده‌ها» پادکستی درباره تاریخ اندیشه‌های اقتصادی است.

در قسمت سیزدهم نگاه کوتاهی به تاریخچه نظام پولی بین‌الملل تا پیش از جنگ جهانی اوّل خواهیم داشت؛ یعنی دورانی که در آن واحد استاندارد ارزش اقتصادی در هر کشوری معادل بود با واحد پولی آن کشور که طبق  قانون برابر با وزن مشخصی از فلزات گرانبهای طلا یا نقره تعریف می‌شد.


1️⃣ قسمت نخست را اینجا گوش دهید

2️⃣ قسمت دوم را اینجا گوش دهید

3️⃣ قسمت سوم را اینجا گوش دهید

4️⃣ قسمت چهارم را اینجا گوش دهید

5️⃣ قسمت پنجم را اینجا گوش دهید

6️⃣ قسمت ششم را اینجا گوش دهید

7️⃣ قسمت هفتم را اینجا گوش دهید

8️⃣ قسمت هشتم را اینجا گوش دهید

9️⃣ قسمت نهم را اینجا گوش دهید

🔟 قسمت دهم را اینجا گوش دهید

1️⃣1️⃣ قسمت یازدهم را اینجا گوش دهید

2⃣1⃣ قسمت دوازدهم را اینجا گوش دهید


◽️@utfinance◽️
◼️@Amirrezaabdolipodcast◼️

🖥 چرا شوک درمانی؟

بعد از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، کشورها با دو انتخاب رو به رو شدند: اصلاحات تدریجی و شوک درمانی.
بر اساس تحقیق بانک جهانی، کشورهایی که اصلاحات تدریجی انجام دادند در دوران گذار (۵ سال اولیه) میانگین تورم سالانه آنها ۱،۹۶۸٪ بود در حالی که این عدد برای کشورهایی که شوک درمانی انجام دادند ۲۳٪ بود. اعداد رشد اقتصادی برای کشورهایی که مسیر گام به گام را انتخاب کردند منفی ۱۳٪ و کشورهایی که اقدام رادیکال را انتخاب کردند ۱.۳٪ بود.

چرا شوک درمانی موفق شد؟

دلیل را باید در منطق اقتصاد سیاسی جست.
زمانی که اصلاحات تدریجی باشد، گروه‌های رانت خواری شکل می‌گیرند که از ادامه اصلاحات جلوگیری می‌کنند، در حالی که با شوک درمانی، می‌توان مسیر شکل گیری گروه‌های منافع خاص را سخت و غیر ممکن کرد.
همانطور که آندرس آسلوند نوشت:
“اگر رانت‌خواران در ابتدا سرکوب نمی‌شدند، معمولاً پیروز می‌شدند.”
این پیروزی به معنای بلاک شدن اصلاحات، توقف آزادسازی و state capture است.


🔗 کانال تلگرام مانی بشرزاد

◽️@utfinance◽️

‌
🎧 واقعهٔ ۲۸ مرداد و پیامدهای فکری و سیاسی آن

🎙 سخنران:
موسی غنی‌نژاد، استاد اقتصاد و پژوهشگر


نشستِ انجمن علمی مطالعات صلح ایران:
صلح و منازعه در روایت ۲۸ مرداد

سه‌شنبه ۲۸ امرداد ۱۴۰۴ خورشیدی
تهران، موزهٔ تصاویر معاصر

◽️@utfinance◽️

📄 هرتا مولر برنده جایزه نوبل ادبیات هشدار می‌دهد: «احساسات ما قوی‌ترین سلاح حماس هستند!»

👤 ترجمه و تنظیم: حسام وثوقی

هرتا مولر برنده جایزه نوبل ادبیات (۲۰۰۹) در نامه‌ای سرگشاده و تکاندهنده حمله تروریستی حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و پیامدهای آن را «انحراف کامل تمدن» توصیف کرد. او در این متن که اواخر ماه مه در «انجمن ۷ اکتبر» در استکهلم قرائت شد، بر شباهت جنایت حماس و جنایات نازی‌ها تأکید بسیار نموده است.

«شیفتگی جنگ در میان ملاها و حماس چنان غالب است که آنها وقتی پای نابودی یهودیان در میان باشد، حتی شکاف مذهبی میان شیعه و سنی را نادیده می‌گیرند. هر چیز دیگری فدای این سودای جنگی می‌شود.»

از هفتم اکتبر تا کنون بارها به کتابی درباره دوران نازی فکر کرده‌ام: «مردان کاملاً عادی» نوشته کریستوفر آر. براونینگ... نام کتاب به این دلیل «مردان کاملاً عادی» است که این گردان پلیس نه از اعضای «اس‌اس» تشکیل شده بود و نه از سربازان «ورماخت» [ارتش آلمان نازی]، بلکه از غیرنظامیانی که به دلیل سن‌شان دیگر به خدمت سربازی نمی‌رفتند. آنها از مشاغل کاملاً عادی آمده بودند و به هیولا تبدیل شدند. تنها در سال ۱۹۶۲ محاکمه‌ای برای این جنایات جنگی برگزار شد. در اسناد دادگاه آمده است که برخی از این مردان «از کل ماجرا لذت فراوان می‌بردند».

◽️@utfinance◽️

🖥 چرا برای گذار به آزادی اقتصادی و بازار آزاد، به جای اصلاحات تدریجی، به شوک درمانی نیاز داریم؟

👤 مانی بشرزاد پاسخ می‌دهد.

◽️@utfinance◽️

◽️ تصویر روز

رسیدهای مالی در نظام مالی قاجاری

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

مگناکارتا؛ یک تجربه بشری که الگو شد

مورخان و پژوهشگران فلسفه سیاسی، «مگنا کارتا» را بنیاد و نطفه اصلی ایده‌های «حاکمیت قانون» و «محدودیت قدرت» می‌دانند. حتی در قرن بیستم، منشور جهانی حقوق بشر و بسیاری از قوانین اساسی جدید از مگناکارتا یا منشور کبیر الهام گرفته‌اند.

«مگناکارتا» یا «منشور کبیر» سندی است که در سال ۱۲۱۵ میلادی در انگلستان صادر شد و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نقاط عطف در تاریخ حقوق عمومی و اندیشه سیاسی جهان شناخته می‌شود. اهمیت این سند نه‌فقط در مفاد مستقیم آن، بلکه در میراث تاریخی و نمادین آن است؛ زیرا نخستین بار اصل محدودیت قدرت شاه و تقدم قانون بر اراده حاکم در یک متن رسمی به رسمیت شناخته شد. بسیاری از اصول بنیادین حقوق اساسی و آزادی‌های مدنی در سنت‌های بعدی، ریشه در مگناکارتا دارند: اصل برابری در برابر قانون، حق دادرسی عادلانه، محدودیت در اخذ مالیات بدون رضایت نمایندگان مردم، و ضرورت پاسخ‌گویی حاکمان.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

📕 تازه‌های نشر

کتاب جدید انتشارات دنیای‌اقتصاد را پیش‌خرید کنید

سرانجام انسان طراز نوین

👤 نویسنده: سوتلانا الکسیویچ
برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۵

👥 مترجمان: مهشید معیری- موسی غنی‌نژاد

انتشارات دنیای اقتصاد
580 صفحه
قیمت روی جلد: 800 هزار تومان

انتشارات دنیای اقتصاد این کتاب را با 15 درصد تخفیف و ارسال رایگان در تهران و شهرستان‌ها در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد.

اگر تمایل به پیش خرید این کتاب دارید، مبلغ 680 هزار تومان به شماره حساب 5054167000245812 بانک‌ گردشگری به نام دنیای اقتصاد تابان واریز و فیش آن را برای شماره 09031239791 واتس‌اپ یا تلگرام کنید.
ما کتاب‌ را پس از چاپ دست شما می‌رسانیم.

اگر سوال یا ابهامی دارید، با شماره تلفن 02152189186 تماس بگیرید تا همکاران ما پاسخگوی شما باشند.
@eco_philo_book


◽️@utfinance◽️

📄 حاصل دسترنج رعیت در طهران که پایتخت است جمع می‌شود و آنگاه صرف چه اموری می‌شود؟

در یک شب قصر قجر را به یک رقاص مطرب می‌بخشند یا چهارده کرور انعام یک نفر سید می‌دهند و یا خرج سفر فرنگی شاه می‌شود یا به پای خانم‌هایی می‌ریزند که قرار است فلان جای شاه را لیس بزنند!

این است که بارها گفته‌ام و بار دیگر می‌گویم که که کسی‌که خانه‌های رعیت را خراب کرده است، محال است راضی شود که بنای تجدد برپا شود، کسی که در سالی به صد هزار تومان قانع نبود در صورت برقراری مشروطه و اجرای عدالت چگونه به سالی هزارتومان قانع می‌شود؟

شاهزاده‌ای که در یک شب ده هزار تومان خرج اسافل اعضایش (آلت تناسلی‌اش) می‌کند چگونه راضی خواهد شد که عدالتخانه‌ای برپا گردد و در آنجا در مقابل یک بیچاره‌ی مظلوم جواب پس بدهد؟! 

اشراف و اغنیای پایتخت هیچ وقت راضی به عدالت مشروطیت نخواهند شد. فلان آقازاده‌ی زنازاده محال است راضی به عدالت بشود، پسر فلان وزیر ممکن نیست معارف ایران را تکمیل نماید. کسی که سال‌ها خون رعیت را خورده و اعصاب و عروقش با آن خون پرورش یافته محال است راضی به عدالت و تجدد‌خواهی بشود.

آن حرامزاده‌ای که مثل درندگان در زمان استبداد در فارس و کرمان آدم کشته محال است راضی شود که این بنای عدالت برپا گردد. این ظالمان بدانند ده سال دیگر ملت ایران، جسد خائن را از زیر خاک بیرون کشیده و آتش خواهند زد و بدانند از اولاد و نوادگان آن‌ها انتقام خواهند کشید و بدانند که نام آن‌ها موجب ننگ خواهد بود و بترسند که اعمالشان را تاریخ ظاهر خواهد ساخت. باری در این زمان بگذار تا وقت دگر.

بخشی از کتاب «تاریخ بیداری ایرانیان» نوشته: ناظم‌الاسلام کرمانی (به اهتمام علی‌اکبر سعیدی سیرجانی)

📌 منبع:
https://x.com/phiilosophus/status/1959431497087402360?t=HRLbgxYlbF7IvCae0T-wqA&s=19


◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

هزار نقاب اصلاح‌طلبان

👤 آزاد عندلیبی

نقد شاهنامه؟ هرچه بیشتر بهتر. تفسیر شاهنامه؟ هرچه بیشتر بهتر. هجو شاهنامه؟ بفرمایید. شوخی با شاهنامه، نفی شاهنامه، اصلاً هر کاری علیه شاهنامه یا هر متن یا نماد دیگری می‌کنید حق شماست. کسی هم نمی‌تواند این حق را از شما بگیرد. شما آزادید که هرچیزی را نقد و نفی و هجو کنید. با هرکسی هم می‌توانید این کارها را بکنید، مادام‌که حقوقش را نقض نکنید؛ و متقابلاً دیگران آزادند (آزادند؟) نسبت به شما و اعتقادات و علایقتان همین کارها را ولو کوبنده‌تر بکنند. آزادی تابع وضعیت حساس کنونی و شرایط اضطراری نیست. استثنابردار هم نیست.

مشکل کجاست؟ اینجاست که نقد و نفی و توهین و دهن‌کجی دیگر نه صرفاً یک «کنش شخصی» که جزئی از یک پروژهٔ کلان باشد. اینجاست که دلقک‌های تحت‌قرارداد یک حکومت یا دولت یا جناح خاص پروژه بگیرند تا سازمان‌یافته به متنی یا شخصی یا گفتمانی حمله کنند. این دیگر نه «استفاده از حقوق فردی» که «اجرای پروژهٔ حکومتی»ست. پروژه‌های دیگر کم نیستند. آخرینش همین عکس‌های گوگولی خوش‌آب‌ورنگ خاتمی‌پسند از دختران بی‌حجاب و باحجاب شاداب در میزانسن‌های «یهویی» در تهران. در این‌طور موارد ما صرفاً با افرادی روبه‌رو نیستیم که دارند زندگی‌شان را می‌کنند و از حقوقشان استفاده می‌کنند. با پروژه‌بگیرها و پیمانکارهایی مواجهیم که بفرموده می‌کوشند گفتمان مسلط جامعه را که خطری جدی برای کارفرماهاست هدف بگیرند و مستقیم و غیرمستقیم، آشکار و پنهان، به عقل سلیم شهروندان سوءقصد کنند.

از یاد نبریم که همهٔ این پروژه‌ها در زمانی انجام می‌شود که مخالفان کارفرماها حق ندارند نظراتشان را دست‌کم در بعضی موضوعات حیاتی مطرح کنند. حق ندارند بعضی چیزها و بعضی اشخاص را نقد کنند. هزینهٔ نقدشان چنان سنگین به نظر می‌رسد که از ارائه‌اش صرف‌نظر می‌کنند. متهم ردیف اول تا دهم چه کسی است؟ نیرویی که نوعی حکومت‌نظامی اعلام‌نشده در عرصهٔ عمومی و فضای مجازی به راه انداخته است. همین نیروست که با یک دست دهان مخالفان را می‌بندد و با دست دیگرش به اینها پروژه می‌دهد تا اجرا کنند.

تا وقتی که بخشی از ملت (اینجا اکثریت) آزاد نیستند که حرفشان را بزنند، دفاع از آزادی کارفرماها و پیمانکارها بی‌معنی‌ست یا به زیان آزادی ملت تمام می‌شود. اصلاً دولت چرا باید آزاد باشد که علیه ملت پروژه تعریف کند؟ وقتی «همهٔ شهروندان» نمی‌توانند آزادانه «همه‌چیز» را نقد کند و از حقوقشان استفاده کنند، دعوت آنها به خویشتن‌داری و سکوت در برابر پروژه‌ها، نه دفاع از آزادی که یک‌جور رشوهٔ خواسته یا ناخواسته به کافرماهاست. دست‌شان بازتر می‌شود تا بتوانند پروژه‌هایشان را راحت‌تر پیش ببرند.

و ضمناً نباید جای شاکی و متهم را عوض کرد. شاکی شهروندان بی‌شماری هستند که از بدیهی‌ترین حقوقشان محروم شده‌اند. شهروندانی که دست‌کم در این صد سال اخیر نمی‌توان حتا یک مورد یافت که در دفاع از شاهنامه یا هر مظهر ملی دیگری خراشی بر کسی انداخته باشند. اگر نتوانند دو کلام حرف هم بزنند یا گیرم پرخاش هم بکنند چه کنند؟ در مقابل، کسانی ایستاده‌اند که تاریخچه‌ای از ترور و ارعاب و سرکوبی و خفقان ساخته‌اند و همچنان ادامه می‌دهند. اگر با آنها در نمی‌افتید دست‌کم دفاع بی‌مورد هم نکنید.

در قضیهٔ این خانم و همکارهایش به‌وضوح با پروژه‌ای طرفیم که کاملاً هم‌جهت با ارادهٔ دست‌کم بخش‌هایی از دولت و حاکمیت است؛ دولتی که از رأس تا برخی از مهم‌ترین اضلاعش به زبان بی‌زبانی نمادها و نشانه‌های ملیت ایرانی را هدف گرفته‌اند و می‌کوشند علائق قبیله‌ای و بدوی‌شان را نرم‌نرمک جایگزین کنند. و این «دیجیتال‌کارها» در کنار سلبریتی‌های باقیمانده آخرین ذخایر روزنه‌گشایان شده‌اند بلکه بتوانند کسادی بقالی ایشان را چاره کنند. امروز از روزنامه‌نگار و نویسندهٔ اجاره‌ای قیمتی‌تر و کارراه‌اندازترند. در لولای طبقهٔ متوسط و دولتی ایستاده‌اند که در تأمین نیازهای اولیهٔ ملت هم وامانده است.

در آخر یادآوری کنم که اینها، این کارفرماها، از تبار همان کسانی‌اند که دست‌کم یک قرن است که کمر به تحقیر و محو و حذف هر آن چیزی بسته‌اند که این ملت را ملت و این کشور را کشور کرده است. شاهنامهٔ فردوسی یکی از مهم‌ترین ستون‌هایی‌ست که از انگزه‌انگزه و عر و تیز اینها گزندی ندیده است. حساسیت و عصبانیت عمدهٔ شهروندانی که من دیده‌ام نه از سر چهارتا لیچار و چشم و ابرو آمدن و توهین مشتی بی‌مایهٔ نکره به فردوسی که پردهٔ جدید از نمایشی‌ست که سال‌هاست با آن آشنایند. فرقش با گذشته این است که فعلاً صفحه‌ای دارند و می‌توانند صدایشان را بلند کنند. کلید قطع و وصل همین هم دست کارفرماهاست.


◽️@utfinance◽️