📄 مقاله

مهملات «مردان تعرفه‌»

/سیاست‌های حمایت‌گرایانه‌ ترامپ بی‌ثبات، فاقد تعریف مشخص و آشفته‌اند/

👤 فیل مگنس
/دکتری Public Policy از دانشگاه جورج میسون / پژوهشگر ارشد در American Institute for Economic Research (AIER) / همکار پیشین موسسه کیتو CATO/

✍🏻 ترجمه: مهران خسروزاده
◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

مذاکره تنها آغازی برای اصلاح

👤عباس آخوندی

۲۳ فروردین ماه ۱۴۰۴


بحث انتظارات از مذاکرات نکته بسیار حساسی است. این تنها آغازی برای اصلاحات ساختاری و نهادی در ایران است. نه پایان کار!!

به این امر توجه داشته باشیم. حتی به فرض توافق در زودترین زمان، فعالان سیاسی و اقتصادی کار را تمام‌شده نپندارند. این تازه آغاز راه است و اصلح‌طلبان باید اندیشه‌ی روشنی برای ایران داشته‌ باشند.

البته همه ما خوشحال خواهیم شد که سیل سرمایه‌گذاری خارجی به سوی ایران سرازیر شود. لیکن، این آرزویی بیش نیست. ریسک ایران در حال حاضر E است. یعنی بالاترین ریسک ممکن. این تا برسد به دست کم، بی‌‌پلاس، خیلی کار دارد.

ایجاد انتظار برای جلب سرمایه پس از توافق احتمالی، همان بلایی را سر این توافق خواهد آورد که بر برجام آورد.
این توافق تنها برداشتن مانع اولیه بر سر راه مبادلات تجاری خواهد بود. پس از آن، نیاز به ده‌ها اصلاح داخلی و توافق‌های بین‌المللی است تا ریسک ایران کاهش یابد.

◽️@utfinance◽️

📄 13 آوریل، سالروز تولد توماس جفرسون

توماس جفرسون در تاریخ 13 آوریل 1743 در ایالت ویرجینیا به دنیا آمد.
جفرسون، سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (پس از جرج واشنگتن و جان آدامز) و یکی از بنیان‌گذاران اصلی این کشور، یکی از چهره‌های تاثیرگذار تاریخ سیاسی و فکری قرن هجدهم و نوزدهم میلادی است.
او نویسنده اصلی «اعلامیه استقلال» ایالات متحده در سال 1776 بود و نقشی کلیدی در شکل‌گیری اصول جمهوریت، حقوق بشر و تفکیک قوا در نظام سیاسی آمریکا داشت.

◽️@utfinance◽️

🖥 بن‌بست سیاسی در ایران؟

👤 محمد مالجو

👤 رحمن قهرمانپور

◽️@utfinance◽️

🖥 نقد کتاب «علم اقتصاد و جامعه خوب» نوشته جوزف استیگلیتز

👤 محمد (امیر) جوادی

👤 حسین درودیان


🔗 لینک ویدیو در تلگرام


◽️@utfinance◽️

🖥 ویدیوکست بی‌پلاس

ملت آمریکا: از رویای استقلال تا واقعیت قدرت - توماس جفرسون یک کشور را نوشت

🎙 علی بندری

◽️@utfinance◽️

🎧 پادکست بی‌پلاس

ملت آمریکا: از رویای استقلال تا واقعیت قدرت - توماس جفرسون یک کشور را نوشت

🎙 علی بندری

◽️@utfinance◽️

🖥 شوروی، کشوری مقابل تمام دنیا

👤 طوس طهماسبی

گفت‌وگو با عباس سوری در رسانه پارسی
📌 لینک یوتیوب

◽️@utfinance◽️

📄 آرژانتین در مسیر اصلاحات ارزی: رأی اعتماد IMF به میلی

©️ بلومبرگ

✍🏻 ترجمه: سارا بنی‌صدر

◽️@utfinance◽️

🖥 دموکراسی در ایران

👤 حسام سلامت
👤 آرمان امیری


1️⃣ قسمت نخست: آینده دموکراسی در ایران: آیا "جمهوریت" کلید حل معما است؟

2️⃣ قسمت دوم: دموکراسی در ایران: رویا یا پروژه ناتمام؟

3️⃣ قسمت سوم: امکان دیکتاتوری در ایران آینده!


©️ استودیو پات

◽️@utfinance◽️

◽️ ماریو بارگاس یوسا در 89 سالگی درگذشت

مقاله «فرهنگ آزادی» نوشته یوسا را با ترجمه بابک واحدی 🔗 اینجا بخوانید.

🔗همچنین بخوانید: فرصتی که پرو از دست داد؛ درایت و شهامت ماریو بارگاس یوسا

🔗 همچنین ببینید: آلبوم تصاور یوسا

◽️@utfinance◽️

📄 پیام یوسا

پیشگفتار موسی غنی‌نژاد بر ترجمه کتاب ندای قبیله (جذابیت قبیله) نوشته ماریو بارگاس یوسا


◽️@utfinance◽️

👤 چهره روز

پایان «عصر قهرمان»: ماریو بارگاس یوسا، صدای سرکش آمریکای لاتین خاموش شد

✍🏻 محمدهادی مرادی

◽️@utfinance◽️

📄 ماریو وارگاس یوسا در یک نگاه

منبع: نیویورک تایمز

✍🏻 ترجمه رضا شکراللهی

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

جهانِ بدون بارگاس‌یوسا

👤 مهدی یزدانی‌خرم

جهانِ بدون بارگاس‌یوسا جهانی‌ست که باید به آن خو کنیم. شیفته‌اش بودم. او به بسیاری از ما جسارتِ تاریخ‌کُشی داد. چند نویسنده می‌شناسید که نتوان خلاصه‌شان کرد؟ و من در تلخیصِ این لیبرالِ کبیر الکن‌ام.

از دنده‌ی چپ، آن روحِ همیشه محقِ آمریکای لاتین برآمد و به دشمن‌شان تبدیل شد. چریک‌ها را خوش داشت اما در «مرگ در آند» آن‌‌ها را طرد کرد. بین مادرید و لیما می‌زیست. روحِ لاتین و درکِ اسپانیایی‌ و رویای فرانسوی‌اش او را ساخت. «سور بز»، «جنگ آخرالزمان» و البته «خانه‌ی سبز» بدن‌ها را لرزاند. اما «گفت‌و‌گو در کاتدرال» ناقوس بلندی بود که هنوز می‌کوبد و می‌رُمباند ذهن‌ها را.

«عصر قهرمان» (سال‌های سگی) الگوی فکر بود و «رویای سِلت» نمایش پیچیده‌گی. نولای «درستایش نامادری» رستاخیز اروتیسم بود و بدن. رمان‌های کم‌جان‌تر هم داشت. رمان‌هایی که «بد»‌های او شدند مانند « قهرمانِ فروتن» اما او همیشه بازگشت. «روزگار سخت» نشان داد در هشتاد‌و‌سه‌ساله‌گی هنوز طراوات دارد قلم‌اش. اتو بیوگرافی «ماهی در آب» عیش مدام شد و «چه‌کسی پالومیرو مولیرو را کشت؟» توان‌نمایی بود درباره‌ی خشونت و معما.

بارگاس‌یوسا پنج دهه هر هفته در روزنامه‌ی «اِل‌پاییس» ستون نوشت. متن‌اش درباره‌ی سفر حسن روحانی به ایتالیا بی‌نظیر بود و البته تحلیل‌اش از حمله‌ی آمریکا به عراق را شجاعانه تغییر داد. مردی که جام‌جهانی «۱۹۸۲» را خبرنگاری کرد دو بار نامزد ریاست‌جمهوری پرو شد. یک بار با اختلاف ناچیز به «فوجی‌موری» باخت. چند سال پیش مشخص شد در آن انتخابات تقلب شده‌بود و بارگاس‌یوسا می‌توانست رییس‌جمهور شود و چه خوب که «نشد».

آن‌قدر پرسه زد، جستار و روایت نوشت که انگار سی‌صد سال زیسته. هوگو و فلوبر و همینگوی را بازنمایی کرد ولی از سیاست نگریخت. مردی که خوش‌سیمایی‌اش او را بازی‌گران شبیه کرد و باعث شد تیاتر هم اجرا ببرد شیفته‌ی شهرت بود و ابایی نداشت از دوربین‌ها.

مرگ او مرگِ یک سبک است، یک جسارت و یک ذهنِ پرخون. بارگاس‌یوسا نشان داد که می‌شود تاریخ را نوشت و در آغوش انقلابی‌گری و سرخ‌بودن نیفتاد. او نقطه‌ی مقابل مارکز و البته فوئنتس بود. مردی که در تمام آثارش نسبت به انقلاب تردید کرد ولی به هیچ دیکتاتوری باج نداد. او «قصه‌گو» بود و بی‌هراس از قضاوت کردن.

حالا در ۸۹ ساله‌گی و بعد کتاب آخر سکوت‌اش را به ما تقدیم کرد و به ارواحِ غول‌هایی پیوست که سال‌ها با او ببرهای جوان ادبیات آمریکای‌لاتین را ساختند. قرن بیستم و شکوه‌اش با مرگ بارگاس‌یوسا تمام شد.
بارگاس‌یوسا سه برابر هر نویسنده‌ای جنگید و این نبرد است که چنین رستگارش کرد.

◽️@utfinance◽️

🖥 علیه چپ‌ها

👤 داروین صبوری

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

یوسا و عشق‌بازی‌های جمهوری اسلامی با آمریکای لاتین

مهرماه ۱۳۸۹ وقتی یوسا برنده جایزه نوبل ادبیات شد، محمود احمدی‌نژاد رییس‌جمهور ایران بود.

یک سال قبل از آن، محسن پرویز معاون فرهنگی وزرات ارشاد با حمله به یوسا به دلیل حمایت از دموکراسی، گفت: «این نوید را به شما می‌دهم که قطعا این آقا [یوسا] جزو کاندیداهای نوبل ادبی خواهد بود.»

این پیش‌بینی شق‌القمر نبود و نام یوسا در آن سال‌ها بارها به عنوان نامزد نوبل ادبیات مطرح می‌شد، اما این اظهارات نشانگر خشم جمهوری اسلامی به ویژه احمدی‌نژادی‌ها از یوسا بود.

پرویز درباره «سور بز» گفت: «در این کتاب آمریکایی‌ها به عنوان نیروهای نجاتبخش معرفی شده‌اند و شخصیت خانم رمان جابه‌جا از دموکراسی آمریکایی تعریف می‌کند و حتی این تعریف از زبان جایگزین‌های دیکتاتورهای سابق نیز مطرح می‌شود.»

او گفت: «در سال‌های بعد شاهد آن خواهیم بود که کسانی که دنبال این جوایز [نوبل ادبی] هستند باید خوش‌خدمتی‌هایی هم بکنند.»

امیرحسین فردی نویسنده حکومتی گفت: «یوسا یک چهره ضد نهضت‌های آزادی بخش در آمریکای لاتین و دشمن کاسترو و مورد حمایت آمریکا است.»

همدلی مقام‌ها و نویسندگان حکومتی با دیکتاتورهای آمریکای لاتین در شرایطی بود که احمدی‌نژاد بسیار از آن دیکتاتورها الگوبرداری می‌کرد.

چه از نظر ظاهری (با آن کاپشن معروف) و چه از نظر رفتار، دیکتاتورهای فاسدی چون چاوز و اورتگا الگوی احمدی‌نژاد در حکومت‌داری بودند.

اما یوسا که زمانی به جنبش‌های چپ آمریکای لاتین دل بست ولی بعد از منتقدان آنها شد، به دیکتاتورهای آنجا انتقادهای تندی وارد کرد.

او چاوز را یک رهبر عوام‌فریب می‌دانست که سیاست‌هایش آثار ویرانگری بر ونزوئلا و نهادهای دموکراتیک گذاشت.

چاوز به‌ویژه از قدرت اجرایی خود برای تضعیف مطبوعات مستقل و جامعه مدنی استفاده کرد و در حالی که به‌طور مرتب با سخنرانی‌های ضد امپریالیستی و ملی‌گرایانه در پی جلب حمایت توده‌ها بود، به تجمیع قدرت و ثروت در دستان خود می‌پرداخت.

یوسا گفت ایدئولوژی بولیواری که چاوز آن را ترویج می‌کرد تفسیری رمانتیک و اشتباه از افکار سیمون بولیوار است و این ایدئولوژی نه تنها به مدرن‌سازی ونزوئلا کمک نکرد، بلکه به بازگشت به شیوه‌های ضددموکراتیک منجر شد.

چاوز تلاش می‌کرد به‌عنوان جایگزینی برای نئولیبرالیسم معرفی شود، اما به عقیده یوسا، در حقیقت شکلی از «سوسیالیسم خودکامه» بود.

یوسا حمایت مردمی از چاوز را نیز یک اشتباه تاریخی دانست و گفت: «مردم ونزوئلا همانطور که آلمان در حمایت از هیتلر اشتباه کرد، در حمایت از چاوز نیز اشتباه کردند.»

◽️@utfinance◽️

🖥 انسان نئاندرتال

👥 گفت‌وگوی اشکان زارع با حامد وحدتی‌نسب

© پادکست تأملات

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

چه کسانی اقتصاد را شرطی کردند؟

👤 پویا جبل‌عاملی

کسانی کسب‌وکار ایرانیان را شرطی کرده‌اند که نمی‌گذارند اقتصاد ایران در جایگاهی که ظرفیتش را دارد، در اقتصاد و زنجیره ارزش جهانی نقش ایفا کند.

فردی را در نظر بگیرید که با تخصص خود می‌تواند در جامعه کار کند و زندگی آبرومندی برای خودش داشته باشد، بعد ما وی را مجبور کنیم نخ، خودش بریسد، لباس خودش بدوزد، دام خودش پرورش دهد، قصاب خودش باشد، گندم خودش درو کند، نان و پنیر و لبنیاتش را خودش درست کند و در یک کلام به زندگی ماقبل شهری با حداقل امکانات مجبورش کنیم و هر روز به وی بگوییم به امکانات داخلی خودش توجه کند‌.

اگر هم این فرد راهی را یافت که باز به تخصص خودش بازگردد، سرزنشش کنیم که چرا زندگی خود را شرطی می‌کنی؟ چرا آن را مشروط به کار کردن برای دیگران می‌کنی؟ چرا توان خودت را نادیده می‌گیری؟ چرا امکانات داخلی خودت را نمی‌بینی؟ هر چقدر حرف و کلام این سرزنش‌کنندگان منطقی باشد، آنانی هم که به بازگشت ایران به اقتصاد جهانی و نقش‌آفرینی آن مانند دیگر کشورهای معمول جهان خرده می‌گیرند، معقول سخن می‌گویند!

هربار که مذاکره‌ای صورت می‌گیرد و انتظارات مثبت می‌شود، فقط قرار است اقتصاد ایران به حالتی که باید باشد، بازگردد. وضعیت فعلی منفک‌شده و تحریمی استثناست.

آنانی که اقتصاد ایران را از قاعده‌ای که باید در آن می‌بود، جدا کرده‌اند، آن را شرطی کرده‌اند، نه آنانی که می‌خواهند آن را به شرایط عادی مانند سایر کشورهای جهان بازگردانند.

آن‌چنان اقتصاد ایران از دنیا جدا شده که با یک جلسه دو ساعته و امید به ارتباط مجدد با ایالات متحده و دیگر کشورهای نقش‌آفرین در اقتصاد جهانی، کاری که فروش میلیاردها دلار از ذخایر بانک مرکزی نمی‌توانست انجام دهد، محقق و پول ملی طی چند روز ۲۰درصد تقویت شد. آیا درک این موضوع این قدر سخت است که باور کنید نیاز اول اقتصاد ایران، بازگشت به ریل جهانی است؟
آیا درک این موضوع این قدر سخت است که متوجه شوید مردم و فعالان اقتصادی از تصمیم‌گیرندگان سیاست خارجی چه چیزی را طلب می‌کنند؟ دیگر باید چه اتفاقی رخ دهد تا مطالبه مردم به شکلی چنین عیان آشکار شود؟

بیش از هرگونه حقی، این ملت حق دارند مثل هر فرد عادی در دنیای امروز زندگی کنند. این حق را تصمیم‌گیرندگان ما بعد از چندین دهه باید اعاده کنند و آن نیز تنها با عادی شدن شرایط کشور و بازگشت اقتصاد ایران به جرگه جهانی ممکن است.

همه ما می‌دانیم، مشکلات اقتصاد ایران بیش از مساله تحریم‌هاست. اقتصاد دستوری، کسری بودجه، ناترازی انرژی و... هر کدام معضلاتی است که بدون رفع آن، توسعه‌یافتگی هدفی دور از دسترس خواهد بود. اما همه اینها در وضعیت عادی شدن شرایط سیاسی و بین‌المللی ایران می‌تواند به شکل مطلوب برطرف شود. با وجود تحریم‌ها و نبود سرمایه خارجی هنگفت، حتی اگر بتوان بخشی از مشکلات ساختاری را برطرف کرد و مردم تاب اصلاحات را داشته باشند، باز توسعه و رفاه و برطرف شدن عقب‌ماندگی از کشورهای همسایه رخ نخواهد داد.

پس بگذارید راهی که باز شده است به ثمر رسد. دست از شرطی کردن بیشتر اقتصاد و جدا گذاردنش از تجارت بین‌الملل بردارید و بگذارید آفتاب تازه‌ای بر زندگی ایرانیان بدرخشد.

◽️@utfinance◽️

🖥 رستگاری از قم

👥 گفتگوی سیدعلیرضا صالحی و محمدعلی جنت‌خواه

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

آدرس غلط راه آزادی

👤 ورنون اسمیت
برنده نوبل اقتصاد سال 2002

ترجمه: دنیای اقتصاد

انتشار کتاب جدید جوزف استیگلیتز با عنوان «راه آزادی؛ اقتصاد و جامعه خوب» واکنش‌های زیادی را دربر داشته‌است. ورنون اسمیت، در یادداشتی به مرور کتاب جدید استیگلیتز پرداخته است. مواجهه اسمیت با این اثر انتقادی بوده و نقطه عزیمت استیگلیتز را نامناسب معرفی می‌کند. اسمیت و استیگلیتز هر دو برنده جایزه نوبل اقتصاد بوده‌اند.


◽️@utfinance◽️