🎧 نقد عباس میلانی بر مقایسه فرح پهلوی و اسما اسد توسط بی‌بی‌سی فارسی

👤 عباس میلانی

به‌تارگی مقاله‌ای در وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، اسما اسد، همسر بشار اسد را با فرح پهلوی مقایسه کرده و به‌تصریح این دو را شبیه هم دانسته و تلویحاً هم شاه را مشابه اسد توصیف کرده است.
عباس میلانی، پژوهشگر تاریخ معاصر توضیح می‌دهد که چرا چنین مقایسه‌ای از اساس بی‌پایه و سخیف است.

◽️@utfinance◽️

‍ 📄 یادداشت

چه کسی رژیم‌هایی نظیر اسد و صدام حسین را تا دندان مسلح کرد؟

👤 توس تهماسبی

دهه‌های بیست تا پنجاه میلادی برای کشورهای مصر، سوریه، عراق و لبنان میان‌پرده‌ای کوتاه از صلح و آسودگی در تاریخ طولانی و خونبار خاورمیانه بود.
مردم این کشورها معمولا از این دوران به عنوان عصر طلایی یا روزگار خوش نام می‌برند، همانگونه که اکثریت مردم ایران از "زمان شاه" یاد می‌کنند.

پس از آن اما تندباد سیاهی که همان ناسیونالیسم چپگرا و غرب ستیز عربی باشد، این کشورها را درنوردید و مغاک سهمگین جنگ و کشتار و سرکوب زیر پای آنها دهان باز کرد.

اما این طوفان سیاه برای درهم پیچیدن طومار منطقه به یک عامل کمکی کلیدی نیاز داشت که او را مسلح کرده و دستش را از سلاح‌های سنگین و مدرن پر نماید. مصر و سوریه و عراق ( تا دهه هفتاد میلادی) پولی در بساط نداشتند. این اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود که برای ضربه زدن به بلوک غرب و فلج کردن سیاست منظقه‌ای آن، حکومت‌های شبه فاشیست بعثی و ناصری را تا دندان مسلح کرده و سیل سلاح و جنگ‌افزار سنگین را به روی آنها گشود.

مطابق محاسبه ژنرال سعد شاذلی رئیس ستاد ارتش مصر در جنگ یوم کیپور، سلاح‌هایی که شوروی تنها تا سال هفتاد و سه به مصر، سوریه و عراق تحویل داده شامل هفت هزار تانک، هزار و هشتصد هواپیمای جنگی، هجده هزار قبضه سلاح توپخانه‌ای و صد و پنجاه شناور رزمی می‌شود. سلاح‌هایی که از سال هفتاد و سه تا پایان دهه هشتاد میلادی به سوریه، عراق و لیبی تحویل داده شده، قطعا از این میزان بیشتر بوده است.

این در شرایطی بود که شوروی نیمی از بهای سلاح‌ها را تخفیف می‌داد و برای نیمی دیگر به این کشورها وام بلند مدت پرداخت می‌کرد. بخش اعظم این وام‌ها هیچگاه بازپرداخت نشدند. سیاست مخرب و جنگ‌افروزانه امپراتوری شیطانی شوروی روند طبیعی موازنه قوا در منطقه را مختل نموده و رابطه طبیعی میان توسعه و رشد اقتصادی با قدرت نظامی را از میان برد. در نتیجه دیوانه‌های خون‌اَشامی همچون صدام، اسد و قذافی بدون آنکه مجبور باشند اولویت را به توسعه و رفاه کشورشان بدهند، همواره می‌توانستند مطمئن باشند که شوروی دست آنها را تقریبا به رایگان با انبوهی سلاح‌های سنگین پر خواهد کرد. در یک شرایط طبیعی و متوازن و بدون حضور امپراتوری جهنمی شوروی، عراق و سوریه و مصر و لیبی هرگز در شرایطی قرار نداشتند که بتوانند چندین جنگ منطقه‌ای به راه انداخته و میلیون‌ها نفر را به کام مرگ بکشند.

اما داستان چهار جنگ‌افزاری که در تصاویر قرار داده‌ام چیست؟ پس از شکست سریع و حیرت‌‌آور ارتش سوریه در جنگ سه روزه دره بقاع در سال هشتاد و دو که پیشتر دو بار در این صفحه درباره آن نوشته‌ام، رژیم اسد در وحشت و تزلزلی عمیق فرو رفت. تمام نیروی پدافند و جنگنده‌های آن با تکنولوژی جدید جنگ الکترونیک، فقط ظرف چند ساعت نابود شده بود. اسد را گویی صاعقه زده بود. او نمی‌دانست که چه اتفاقی افتاده یا این دیگر چه نوع جنگی است. زمانی که آندروپوف هنگام تشیع جنازه برژنف در مسکو او را بسیار آشفته دید، برایرحفظ تنها دوست باقیمانده شوروی در جهان عرب، به اسد قول داد که شوروی به خاطر سوریه، برای اولین بار خطوط قرمز محکم خود درباره عدم صدور برخی سلاح‌ها را شکسته و دمشق را با مدرن‌ترین سلاح‌ها که تا به حال به هیچ کشوری فروخته نشده مجهز خواهد کرد. پس از آن سیل تسلیحات مدرن به سوی رژیم اسد سرازیر شد و ارتش سوریه در اواخر دهه هشتاد میلادی قدرتمندترین دوران تاریخ حیاتش را تجربه کرد.

در میان چهار سلاح ویژه به سوریه صادر شد که در لیست صادرات نبودند. شرایط به قدری خطیر بود که مسکو برای نخستین بار از قوانین محکم خود در زمینه عدم صدور سطوحی از جنگ‌افراز‌ها تخطی کرد: این چهار جنگ‌افزار عبارت بودن از موشک‌های بالستیک دقیق توچکا، راکت‌اندازهای توپخانه‌ای سنگین اوراگان، سیستم مدافند موشکی ارتفاع بالای سام یازده بودک و نسخه ویژه‌ای از جنگنده میگ بیست و سه با شناسه ام ال دی که به طور انحصاری برای ارتش شوروی طراحی شده بود.

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

کارمندان سربازان گمنام براندازی؟

👤 بیژن اشتری

‍ یکی دو ماه پیش برای کاری به یک اداره دولتی (بیمه) مراجعه کردم. هشت و نیم صبح بود و کارمندان مشغول خوردن صبحانه بودند. یکی نان و انگور و چای می‌خورد و آن دیگری نان و کره و مربا.
دفعه بعد ساعت یازده مراجعه کردم. همه سرهای کارمندان توی گوشی‌هایشان بود و مشغول انجام کارهای شخصی بودند. دفعه بعد ساعت دوازده مراجعه کردم.
کارمندی که پرونده من زیر دستش بود با جوانکی مشغول گفتگو درباره این موضوع بود که دلار بخرد سود بیشتری می‌برد یا طلا‌. پنج شش نفر ارباب رجوع مثل من جلو میزش صف کشیده بودند تا نوبتشان شود.
طاقتم طاق شد نشستم روی زمین. ظاهرا نوعی حرکت اعتراضی تلقی شد. کارمندی آمد گفت مشکلتان چیست. گفتم می‌خوام رییس اداره رو ببینم. گفت بفرمایید شما را راهنمایی کنم به اتاقشون. رضایت دادم پاشم و دنبالش برم. وارد اتاق رییس شدم. گفت مشکل شما چیست. گفتم «سامانه اینترنتی درست کردید که کار مردم بدون مراجعه حضوری انجام شود. من به هزار بدبختی مدارک درخواستی شما را بارگذاری کردم اما هیچ نتیجه‌ای نگرفتم. تلفن‌های اداره شما اصلا جواب نمی‌ده و مجبورم مدام مراجعه کنم به اداره شما که در اینجا هم هیچ کارمندی پاسخگو نیست. باز صد رحمت به زمان شاه که حداکثر به ارباب رجوع می‌گفتند امروز برو فردا بیا، حالا شده امروز برو یک ماه دیگه بیا.»

آقای رییس یک کمی تحت تاثیر قرار گرفت و گفت: «اسمتون رو بگید تا پیگیری کنم» گفتم اسمم بیژن اشتری. با تعجب گفت «ااااا همون بیژن اشتری که کانال و پیج دارید و مطالب انتقادی می‌نویسید؟» گفتم «بله همون بیژن اشتری.» آقای رئیس با عجله بلند شد و در اتاق را بست و با اشتیاق خاصی به من گفت: «من فالوور شما هستم و نمی‌دونید چقدر مطالب شما رو دوست دارم.» و بعد وارد بحث‌های سیاسی همدلانه با یکدیگر شدیم و سرانجام با سه سوت دستور داد کار من راه بیفتد.

از در اداره که خارج شدم سرم سوت می‌کشید. به خودم گفتم این پزشکیان رو باش که با این بوروکراسی ضد انقلابی و ضد حکومتی می‌خواد مشکلات مملکت را حل بکنه. حالا صبحانه خوردن کارمندان و پیچوندن ارباب رجوع توسط اون‌ها معنای تازه‌ای برام پیدا کرده بود. به خودم گفتم ناراضی‌تر از کارمند توی این مملکت پیدا نمیشه. میلیون‌ها کارمند با حقوق‌های اندک‌ در ادارات دولتی تجمع کرده‌اند و خیلی بی‌سر و صدا مشغول ناراضی کردن هموطنانشون از حکومت هستند. هموطنانی که البته هزار دلیل دیگر برای نارضایتی دارند. خلاصه به این نتیجه رسیدم که این کارمندان عزیز، به راستی سربازان گمنام براندازی‌اند و به شیوه زیرپوستی خودشان مشغول مبارزه با رژیم هستند.

◽️@utfinance◽️

🖥 اقتصاد سیاسی بنزین: طرحی اقتصادی برای اصلاح ناترازی بازار انرژی

نسخه صوتی

▫️قیمت بنزین به عنوان یک چالش بزرگ در اقتصاد ایران طی 60 سال گذشته مطرح بوده و این روزها بحث اصلاح آن داغ است. برخی کارشناسان معتقدند که مشکل اصلی به مالکیت نفت برمی‌گردد، زیرا نفت و بنزین به هم مرتبط هستند. در ایران، ملی شدن نفت باعث ابهام در مالکیت شده و نفت دولتی شده است.

▫️علیرضا توکلی‌کاشی، کارشناس اقتصادی، راهکاری برای اصلاح ناترازی بازار انرژی ارائه داد که مستقل از بودجه دولت بوده و درآمد مالیاتی برای دولت ایجاد می‌کند.

▫️با این حال، نقدهایی به طرح او وارد است. عباس آخوندی، سیاستمدار و استاد دانشکده مطالعات جهان به محیط آشفته ایران اشاره کرده و معتقد است که طرح توکلی‌کاشی در شرایط کنونی کارایی ندارد.

▫️موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان نیز بر لزوم اجرای همزمان اصلاحات تأکید کرد، اما اعتقاد دارد ابهاماتی در طرح وجود دارد.

▫️این میزگرد که به همت گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد و رسانه اکوایران برگزار شده بود، برخی تحلیگران و روزنامه‌نگاران به بیان نظرات خود در خصوص موضوع اقتصاد سیاسی بنزین و اصلاحات اقتصادی پرداختند.

◽️@utfinance◽️

🎙اقتصاد سیاسی بنزین: طرحی اقتصادی برای اصلاح ناترازی بازار انرژی

▫️قیمت بنزین به عنوان یک چالش بزرگ در اقتصاد ایران طی 60 سال گذشته مطرح بوده و این روزها بحث اصلاح آن داغ است. برخی کارشناسان معتقدند که مشکل اصلی به مالکیت نفت برمی‌گردد، زیرا نفت و بنزین به هم مرتبط هستند. در ایران، ملی شدن نفت باعث ابهام در مالکیت شده و نفت دولتی شده است.

▫️علیرضا توکلی‌کاشی، کارشناس اقتصادی، راهکاری برای اصلاح ناترازی بازار انرژی ارائه داد که مستقل از بودجه دولت بوده و درآمد مالیاتی برای دولت ایجاد می‌کند.

▫️با این حال، نقدهایی به طرح او وارد است. عباس آخوندی، سیاستمدار و استاد دانشکده مطالعات جهان به محیط آشفته ایران اشاره کرده و معتقد است که طرح توکلی‌کاشی در شرایط کنونی کارایی ندارد.

▫️موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان نیز بر لزوم اجرای همزمان اصلاحات تأکید کرد، اما اعتقاد دارد ابهاماتی در طرح وجود دارد.

▫️این میزگرد که به همت گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد و رسانه اکوایران برگزار شده بود، برخی تحلیگران و روزنامه‌نگاران به بیان نظرات خود در خصوص موضوع اقتصاد سیاسی بنزین و اصلاحات اقتصادی پرداختند.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

آنچه روزانه گم می‌شود، سوخت نیست

👤 موسی غنی‌‏‌نژاد

◽️@utfinance◽️

◽️ رویداد

اندیشه سیاسی در ایران معاصر

👤 مرتضی مردیها

👤 افشین نیک‌روش

عصر پارسه ۱ : به بهانه انتشار کتاب «مبانی نقد فکر سیاسی»

🗓 شنبه یک دی

⏰ ساعت ۱۸

🏛 موسسه ته‌رنگ

📌 خیابان ویلا (نجات‌الهی)، بن‌بست باقری، پلاک ۳

◽️@utfinance◽️

📄 گزارش

گفت‌وشنود اقتصادی؛ بازارها و انتظارات تورمی

◽️@utfinance◽️

🖥 ظاهر و باطن مسئله بنزین

👤علیرضا توکلی‌کاشی
👤موسی غنی‌نژاد
👤عباس آخوندی
👤مرتضی کاظمی

نسخه کامل

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

بسیار اندک، بسیار دیر

👤 فرشاد فاطمی

تصور کنید فردی فکر می‌کند که از سوی فرد دیگری مورد تهدید جدی جانی قرار دارد و با شواهدی قابل اعتنا به دادگاه مراجعه می‌کند. انتظار دارید نظام قضایی به چه ترتیبی با او برخورد کند؟

درصورتی‌که نظام قضایی نتواند به‌موقع مداخله کند، ممکن است فرد جان خود را از دست بدهد. به این ترتیب انتظار داریم قاضی فورا وارد عمل شود و اگر پس از اطلاع قاضی بلایی بر سر فرد بیاید، چنانچه قاضی را ناکارآمد بدانیم بی‌ربط نیست. اما این موضوع چه ارتباطی با اقتصاد و مشخصا حوزه رقابت دارد؟

در بسیاری از رسیدگی‌های قضایی نظیر مثال مورد اشاره، زمان طلایی وجود دارد که در صورت از دست‌ دادن آن، احقاق حق، معنای چندانی نخواهد داشت و فلسفه برخی از دستورهای موقت قضایی برای چنین حالاتی است. این موضوع در زمینه پرونده‌های رقابتی و ضدانحصاری که در نهاد ناظر بر رقابت (در ایران: شورای رقابت) به‌عنوان یک نهاد قضایی یا شبه‌قضایی رسیدگی می‌شوند نیز صادق است.

به‌عنوان یکی از اعضای سابق شورای رقابت، یکی از افسوس‌های نگارنده مربوط به پرونده شکایت استارت‌آپی کوچک از یک پلتفرم معروف بود. در این پرونده رای شورا به‌قدری دیر صادر شد که پیش از صدور آن، پلتفرم کوچک دیگر امکان ادامه حیات نداشت و مدیرعامل آن به فاصله کوتاهی به استخدام پلتفرم رقیب درآمده و ظرفیتی که برای ایجاد رقابت در بازار وجود داشت، از دست رفته بود.در حال حاضر چندین پرونده برجسته رقابتی و ضدانحصار در اقتصاد دیجیتال ایران مطرح‌ شده‌اند؛ پرونده‌های مهمی که بقا و ادامه فعالیت برخی پلتفرم‌هایی که می‌توانند با ایجاد رقابت در بازارهای محل فعالیت خود منجر به افزایش رفاه جامعه شوند، منوط به رسیدگی سریع به این پرونده‌هاست.به نظر می‌رسد در حال حاضر همین اشتباه، یعنی از دست ‌دادن بازه طلایی ورود و اطاله دادرسی، در همین صنعت در حال تکرار است. در این شرایط باید یادآور شد به‌همان میزان که صدور حکمی صحیح و دقیق اهمیت دارد، سرعت صدور و جاری کردن حکم نیز مهم است تا کسب‌وکارها بتوانند از رفتارهای ضدرقابتی در امان بمانند و جامعه از منافع ناشی از رقابت بهره‌مند شود. فکر می‌کنم لازم است شورای رقابت با دقت بیشتری به رسیدگی به این پرونده توجه کرده و تغییرات لازم را در آیین‌نامه دادرسی خود اعمال کند. به‌عنوان یک راه‌حل میانی حتی می‌توان تصور کرد که در شرایطی شورا دستورات کوتاه‌مدتی صادر کند تا بتواند در بازه زمانی طولانی‌تر به رای قطعی مورد برسد.

البته ممکن است شورا با رسیدگی به پرونده، رای خود را به نفع هر یک از طرفین صادر کند؛ ولی اطاله دادرسی با توجه به زیان بزرگ قابل توجه می‌تواند به زیان جبران‌ناپذیر به رفاه اجتماعی منجر شود.

در خاتمه فکر می‌کنم خوب است به پیام مدیرعامل سابق استارت‌آپ منحل‌شده در شبکه‌های اجتماعی پس از طرح شکایت‌های جدید توجه کرد: «به‌عنوان کسی که تا آخر داستان شورای رقابت را رفته و دیده که احکام این شورا نتیجه عملی ندارند و حتی در صورت گرفتن حکم در شورا، ‌سازوکار اجرایی برای حکم دیده نشده، برام جالبه ببینم داستان شکایت‌های اخیر به کجا می‌رسه و آیا اصولا قانون و شورای رقابت فایده‌ای توی این کشور داره یا نه!»

تاریخ این پیام ۱۲ آبان است و امروز در ابتدای دی‌ماه هستیم. امیدوارم اعضای شورای رقابت اثبات کنند آنچه در دوره قبل ما موفق به انجام آن نشدیم، شدنی است.

◽️@utfinance◽️

🖥 ایران در سال ۱۳۵۳ چه شکلی بود؟

مهدی تدینی: «ویدئویی باکیفیت از ایرانِ ۵۳. تصویری کاملاً مدرن که همهٔ نشانه‌های اوایل دههٔ ۱۹۷۰ را در خود دارد. در نگاه به گذشته تنها می‌توان از شکاف‌هایی که میان ظاهر و باطن این جامعه وجود داشت حیرت کرد. هیچ منجمی نمی‌توانست پیشگویی کند این جامعه یک دههٔ بعد چه شکل و شمایلی خواهد داشت. امروز هم چنین شکافی در ظاهر و باطن جامعه — البته به نحوی معکوس — وجود دارد. و چه کسی می‌تواند بگوید ایرانِ ۱۴۱۳ چگونه خواهد بود... گرچه می‌توان بو کشید. درست مانند وقتی بوی دریا به مشام می‌رسد، اما هنوز یکی دو کوه مانده تا لاجورد دریا نمایان شود...»

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

هایک و پراکسیولوژی
شاگرد میزس در رد آرای استادش چه می‌گوید؟

👤 آدام نات

✍🏻مترجم: علیرضا کتانی

یکی از مهم‌ترین عواملی که طی شصت سال‌گذشته مانع مطالعه پراکسیولوژی (کنش‌‌‌‌‌شناسی) شده‌است، استدلال فریدریش هایک مبنی‌بر عدم‌کاربرد پراکسیولوژی در مطالعه‌‌‌‌ پدیده‌‌‌‌‌های بازار بوده‌است. هایک از پراکسیولوژی به‌عنوان منطق انتخاب محض یاد می‌کند و استدلال او علیه آن نسبتا ساده است. منطق انتخاب محض مستلزم یک رابطه تحلیلی بین:۱) موضوع کنش کنشگر و ۲) کنش کنشگر است.

◽️@utfinance◽️

گفت‌وشنود اقتصادی
نشست ۲۲۱

زمان: دوشنبه ۳ دی ۱۴۰۳
ساعت ۱۷:۳۰ تا ۲۱
🏛 ساختمان روزنامه دنیای اقتصاد

موضوع:
☑️ کتاب ۲۰ مغلطه اقتصادی

نویسنده: تیم ورستال
مترجم: امیرحسین خالقی

با ارائه‌ی
👤 اویس ارشادیان و

👤 امیرحسین خالقی

گفت‌وگو با حضور تحلیل‌گران و کارشناسان

لینک خرید نسخه دیجیتال کتاب

ببینید:

کانال تلگرام اویس ارشادیان

اینستاگرام اویس ارشادیان

کانال تلگرام امیرحسین خالقی

◽️@utfinance◽️

📚 معرفی کتاب

مجموعه ترجمه‌های امیرحسین خالقی

◽️ استاندارد دستوری

سیف‌الدین عموس / انتشارات آماره

◽️ اقتصاد اتریشی

استیون هورویتز / انتشارات آماره

◽️ 20 مغلطه اقتصادی

تیم ورستال / انتشارات آماره

◽️ مبانی فلسفی و اقتصادی سرمایه داری

اسواتزار پژویچ / انتشارات دنیای اقتصاد

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

گرامیداشت اقتصاددان نهادساز

👤 شاهین کارخانه

23 دسامبر مصادف با سوم دی ماه، تولد 68 سالگی «خسوس هوئرتا د سوتو» اقتصاددان بزرگ اسپانیایی است. مردی که در ایران کمتر شناخته شده است اما مشارکت‌های مهم و اثرگذاری در علم اقتصاد داشته است.

خسوس هوئرتا دسوتو، موسس، مدیر و استاد دوره کارشناسی ارشد «اقتصاد مکتب اتریش» دانشگاه ری خوان کارلوس است.

دوره کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه ری خوان کارلوس دوره پررونقی بوده که توانسته جوانان زیادی را به خود جذب کند. تا جایی که به نهادی اثرگذار نه تنها در اسپانیا بلکه در جهان اسپانیولی زبان تبدیل شده است.

دسوتو و شاگردانش در گسترش ایده‌های اقتصاد اتریشی نقش قابل توجهی بازی کرده‌اند. ناظران، این گروه را از عوامل اثرگذار بر ذهنیت اقتصادی نخبگان و مردم آرژانتین می‌دانند که به پیروزی خاویر میلی در رقابت انتخابات ریاست جمهوری این کشور منجر شده است. خاویر میلی چندین بار بر اثرپذیری خود از پروفسور دسوتو و برخی شاگردان او مانند فیلیپ باگوس و خوان رامون رایو تأکید کرده است. 

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

اقتصاددان معقول چیز کمیابی است

👤 دیردره مک کلاسکی

✍🏻 ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین

◽️@utfinance◽️

برنامه‌ریزی اقتصادی با 217 میلیون نفر غیرممکن است.

این ادعای من و چند اقتصاددان معقول دیگر است، از جمله آدام اسمیت، میلتون فریدمن، ویلیام ایسترلی، توماس هزلِت، رایان بورن و چند نفر دیگر.

در عوض، اکثر اقتصاددانان فرضی را قبول کرده‌اند که از دهۀ 1920 به این سو روز به روز محبوب‌تر شده است: اینکه شغل اقتصاددان این است که به دنبال یافتن راه‌هایی تازه برای مداخلۀ دولت باشد. به صنعت ایکس یارانه بدهید. بر دستمزد فلان کارکنان مقررات وضع کنید. و از این قبیل چیزها. اکثر اقتصاددانان فرض می‌کنند که چنین مداخلاتی مشکلی قابل پیش‌بینی را درست خواهد کرد و مشکلات بیشتری را به وجود نخواهد آورد.

اما همانطور که حتماً به‌عنوان فردی بالغ متوجه شده‌اید، پیش‌بینی دقیقی که مسئله‌ای بزرگ‌تر را در آینده دفع کند، حتی در زندگی شخصی‌تان هم ممکن نیست. آیا قابل تصور است که کسی با یک مدرک دکتری اقتصاد، یا حتی یک جایزۀ نوبل، مانند دارون عجم‌اوغلو یا جوزف استیگلیتز یا پل ساموئلسون، بتواند نوآوری‌های آینده را در مثلاً تأمین مالی یا کشاورزی یا خدمات خصوصی پیش‌بینی کند؟ خود ساموئلسون در دهۀ 1950 به‌صورت ریاضی نشان داد که چرا چنین چیزی در بازار بورس غیرممکن خواهد بود. و اگر اقتصاددانی مانند ماریانا ماتزوکاتو ادعا کند که توان پیش‌گویی دارد، همانطور که قبل‌تر به شما گفته‌ام، چرا یک بانک یا مزرعه یا سالن زیبایی تأسیس نمی‌کند تا از این توانایی حیرت‌انگیزش نفعی شخصی ببرد؟

اقتصاد می‌تواند به ما بگوید چه سیاست‌هایی احمقانه است، مثلاً حداقل دستمزد یا سیاست صنعتی یا تعرفه‌های بالا بر تجارت خارجی یا افزایش ناگهانی عرضۀ پول. اما فراتر از چنین پیشنهادهای عاقلانه‌ای در زمینۀ لسه‌فر، اقتصاد نمی‌تواند راهنمای یک پروژۀ مهندسی اقتصادی برای 217 میلیون نفر باشد، همانطور که شما نمی‌توانید آینده‌تان را با جزئیات مشخص کنید. تلاش برای انجام چنین کارهای مهندسی یکی پس از دیگری شکست خواهد خورد.

به عملکرد بانک مرکزی برزیل نگاه کنید یا مثلاً به عملکرد کلی سیاست اقتصادی در برزیل. لازم نیست اقتصاددان تیزهوشی باشید تا بفهمید در حالی که اقتصاددان‌هایتان اکثراً دولت را توصیه به مداخلۀ بیشتر و بیشتر می‌کنند، دستمزد واقعی برزیلی‌ها راکد مانده است. برای نزدیکی تولید ناخالص داخلی سرانۀ برزیل و چین هیچ دلیل دیگری وجود ندارد مگر سیاست اقتصادی احمقانه! اگر صرفاً اقتصاددان‌ها را نادیده بگیرید، به‌ویژه استادان اقتصادتان در دانشگاه‌های دولتی برزیل را که اکثراً مارکسیست هستند، و به من و آدام اسمیت گوش دهید، هیچ دلیلی وجود ندارد که برزیل به استاندارد‌های رفاه مثلاً سوییس یا ایالات متحده نرسد. همان کاری که مثلاً هنگ کنگ طی دو نسل انجام داد.

خاویر میلی در آرژانتین کار را درست انجام می‌دهد. برای نمونه، کنترل اجارۀ آپارتمان را پایان داد و این مسئله بازار اجاره را کم و بیش، حتی برای فقرا، بهبود بخشید. او پیشنهاد تعطیلی بانک مرکزی و اتصال ارز آرژانتین به دلار را می‌دهد. ادامه بده خاویر!

و در کشور خودم هم که انتخاباتش را نتوانستم به درستی پیش‌بینی کنم، بعضی از روانی‌های بی‌اخلاقی مانند ایلان ماسک که ترامپ دوستش دارد ایده‌های خوبی دربارۀ مقررات‌زدایی دارند. درست است، پیشنهادهایی فاشیستی هم برای سوسیالیستی کردن رحم‌های زنان و اخراج غیرشهروندان سختکوش دارند. برایمان دعا کنید.

در همین حال، به لیبرال‌ها رأی بدهید.

◽️@utfinance◽️

🖥 گفت‌وگو

منافع ملی «واقعی» ایران در سوریه

👤 ساسان آقایی

👤 آرمان امیری

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

شوک‌درمانی نئولیبرال

👤 مسعود علی‌محمدی

منبع: بورژوا

فرض کنید در کشوری زندگی می کنید که ساختار ناکارآمد اقتصاد منجر به بحران شده است. دولت بیشتر از آنچه دارد خرج می کند. هزینه بالای دولت برای پرداخت حقوق کارمندانش، یارانه به کالاهای اساسی، و هزینه برنامه های رفاهی منجر به کسری بودجه شدید و استقراض دائم گشته است. این بحران بدهی انباشته راهی جز انتشار روزافزون پول و نتیجتا ابرتورم ندارد. هر روز که از خواب برمیخیزید نمی دانید ارزش حقوق تان چقدر است. قیمت ها دیگر معنایی ندارند. و اینها همه عواقب وخیمی برای فقرا و همینطور کارایی اقتصادی دارد.

وقتی مردم تورم شدید کنونی را ببینند، تورم در آینده را نیز انتظار می کشند بنابراین اقدام به خرید پیش پیش کالاها می‌کنند تا بعدا مجبور به پرداخت قیمت بالاتر نشوند. اما این افزایش تقاضا باعث تشدید تورم شده، درعین حال فشار دولت بر تجار برای کنترل قیمت، به کمبود کالاها در بازار و فروشگاه‌ها می‌انجامد. تورم باعث سقوط ارزش پس‌اندازهای مردم می شود که در این جریان افراد پیرتر بیشترین آسیب را می‌بینند.

در چنین شرایطی اداره مملکت ممکن نیست . کشور در بن بست سیاسی، اقتصادی و فساد اقتصاد برنامه ریزی شده گرفتار شده است. وضعیت مشابه این است که بیماری بشدت مریض دارید که درحال مرگ است. یا باید غده سرطانی را جراحی کرده و بیرون آورید، یا جلوی گسترش عفونت را بگیرید. بنابراین اصلاحات باید درست و یکباره اجرا شوند چون بعد از هر شکست هزینه سیاسی اجتماعی اصلاحات بسیار بالا می‌رود زیرا اعتماد عمومی فرسوده شده است. اگر سیاست گذار نتواند به وعده‌های خود مثلا در کنترل کسری بودجه و کاهش نقدینگی در جهت کنترل تورم عمل کند، مردم در مراحل بعدی نیز به او اعتماد نکرده و امکان پشتیبانی سیاسی از هرگونه برنامه اصلاحی از بین می‌رود.

◽️@utfinance◽️

‌🖥 انتشار برای نخستین‌بار | روایتی از علاء میرمحمدصادقی

سرنوشت اموال هژبر یزدانی بعد از انقلاب


علاء میرمحمد صادقی در سال ۱۳۱۰ در اصفهان به دنیا آمد و از دوران جوانی وارد فعالیت‌های سیاسی مذهبی شد.
در آستانه انقلاب ۵۷ در کمیته اعتصابات در کنار افرادی چون باهنر و سحابی به بررسی امور کارخانه‌ها و کارگران پرداخت.

در اولین روزهای انقلاب ۵۷ نیز همراه با دیگر همراهانش به عنوان نماینده آیت‌الله خمینی در اتاق بازرگانی به رتق و فتق مشکلات اقتصادی پرداخت.

◽️@utfinance◽️
‌

📄 مقاله

آیا در حقوق و اخلاق نیز می‌توان از قوانین «طبیعی» سخن گفت؟

👤 مهرپویا علا

موری روتبارد، همچون دیگر باورمندان به نظریۀ حقوق طبیعی، معتقد بود در حقوق و اخلاق نیز می‌توان از قوانین «طبیعی» سخن گفت. قوانینی که آغازگر خشونت بودن در رابطه با دیگر انسان‌ها مصداق نقض آن‌هاست. به‌این‌ترتیب روتبارد تمایز شناخته‌شدۀ دیوید هیوم، فیلسوف تجربه‌گرای انگلیسی، میان گزاره‌های «است» و گزاره‌های «باید» و این ادعا را که نمی‌توان از گزاره‌های گروه اول، گزاره‌های گروه دوم را نتیجه گرفت، رد می‌کند. «جامعۀ لیبرتارین» از نگاه روتبارد جامعۀ مبتنی بر مناسبات صلح‌آمیز است که در مقابل جامعۀ غیرطبیعی یا همان جامعۀ مبتنی بر اعمال خشونت، غلبه و غصب قرار می‌گیرد.

🔗 متن کامل

◽️@utfinance◽️

🖥 اعتراض شهروند سوری به حضور ایران در سوریه در زمان اسد

◽️@utfinance◽️