🎧 پادکست مدبویز

4️⃣5️⃣ اپیزود 54: ترور سازندگی
تروریست‌های فدایی چگونه بزرگ‌ترین کارآفرین ایران را کشتند؟

دشمنان جهش اقتصادی ایران در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ (قسمت دوم)

🔗 کانال یوتیوب مدبویز

◽️@utfinance◽️

👤 موسی غنی‌نژاد

کار پروپاگاندای شوروی، قالب کردن توهم به جای واقعیت بود

◽️@utfinance◽️

#شوروی
#غنی_نژاد
#موسی_غنی_نژاد
#REEL

🖥 Loveland Festival

📌 Sloterpark Amsterdam, August 10 & 11 2024


◽️@utfinance◽️

#Loveland_Festival

#Sloterpark
#Sloterpark_Amsterdam
#Amsterdam

📄 یادداشت

درباره مشت‌مال

👤 اشکان زارع

چند روز پیش در پستی که بابت نقد کتاب گذشته یک توهم نوشته‌ بودم، ذکر کردم که مدتی است مشت‌مال‌چی جریانات چپ (اعم از تروریست تا پروگرسیو) شده‌ام. گویا این اصطلاح برای برخی خوش مذاق نیافتاد. پنداشته‌اند که «فحش» است.
مشت‌مال در فارسی معنی «نقد سخت» هم می‌دهد؛ البته برای فهم این موضوع باید از گویش کوچه‌ بازاری فارسی فراتر رفت، و به معنای تاریخی و سیر این اصطلاحات در تاریخ توجه کرد. شادروان باستانی پاریزی کتابی دارد با نام «خود مشت‌مالی» که در نقد شیوه تاریخ‌نگاری به ویژه کارهای خودش نوشته است. گمان نمی‌کنم او قصد جنگ با خودش را داشته است. تا آن‌جا که می‌دانم شادروان باستانی پاریزی سر جنگ با کسی را نداشت، با خودش هم در صلح مطلق بود.
برخی این اصطلاح را که من به کار برده‌ام در پی عدم توجه به معنی آن فحش فهمیده‌اند. رفقا هم بابتش تهدیدم کرده‌اند. اما برخی که لباس علم بر تن دارند، تحلیل جامعه شناسی کرده‌اند. خیلی هم خوشحالم. وانگهی، بهتر بود پیش از نوشتن تحلیل‌شان جست‌وجویی در اینترنت در باب این اصطلاح یا هر اصطلاحی که می‌خواهند در بابش بنویسند انجام دهند.
تئوری‌سازی برای مشروعیت خشونت در هر لباسی و با نام هر تحلیلی کاری ستوده نیست. پس از آن، کسانی چون ژیژک هستند که خشونت را تئوریزه می‌کنند و نیازی به نمونه وطنی آن نیست.

بعد‌التحریر؛
می‌گویند زبانت تند است. زبان من تند نیست. فقط بی‌پرده سخن می‌گویم. هزینه بردن سخن در حجاب را چندین دهه است که این سرزمین می‌پردازد. ما برای دفاع از ایران در هیچ چیزی تعارف نداریم.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

افسانه‌ی اعتصاب عمومی؛ یا چرا چپ‌ها وسط بحث کتک می‌زنند

👤 رضا زارع‌پور

حمله‌ی چپ‌‌ها به دوست عزیزم اشکان زارع گرچه اتفاقی ناگوار بود، اما به هیچ عنوان یک استراتژی نوآورانه یا بی‌سابقه از سوی این «کارگران بیل‌ندیده» نیست. بلکه آن را نیز باید یکی از ارکان اساسی این کیش شوم درنظر گرفت که نحسی‌اش امروز بیش از هر زمانی گلوی هر انسان شرافتمندی را می‌فشارد. در این نوشته سعی کرده‌ام تا به‌طور خلاصه به ریشه‌های محبوبیت کتک‌کاری نزد چپ‌ها بپردازم که چگونه آن را به یک استراتژی کلیدی در شرارت‌های تمدن‌ستیزانه‌ی خود تبدیل کردند.

🔗 متن کامل

منبع: @austro_libertarian

◽️@utfinance◽️

👥 گفت‌وگو

کج‌فهمی‌های حقوق حیوانات - قسمت نخست

👤 اشکان زارع

گفت‌وگو با کانال یوتیوب «پارسی»

◽️@utfinance◽️

🖥 ویدیوکست

زندگینامه احمد کسروی

©️ پادکست دروازه تاریخ

◽️@utfinance◽️

👥 گفت‌وگو

جنایت تاریخی معاصر - قسمت اول

👤 داروین صبوری

گفت‌وگو با کانال یوتیوب «پارسی»

◽️@utfinance◽️

👥 گفت‌وگو

جنایت تاریخی معاصر - قسمت دوم

👤 داروین صبوری

گفت‌وگو با کانال یوتیوب «پارسی»

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

از دموکراسی سیاسی به دموکراسی بازار

👤 محمد قلی یوسفی

منتشر شده در روزنامه جهان صنعت / سه‌شنبه 23 مرداد 1403

آنچه برای آزادی و توسعه مهم است لیبرالیسم اقتصادی یا دموکراسی بازار است که باید در اولویت قرار گیرد. دولت اما ابزار اصلاحی برای اقتصاد و جامعه نیست. مردم اغلب چنین تصور می‌کنند که دولت، مخصوصا دولتی که به صورت دموکراتیک انتخاب شده باشد یک ابزار اصلاح‌کننده است.

به نظر می‌رسد که ایده‌ها در مسیر مداخله بیشتر دولت‌ها مهم است زیرا ممکن است با مقاومت افرادی روبه‌رو شوند که از وضع موجود مداخله دولت نفع می‌برند. بنابراین ایده و منافع همواره دولت‌ها را به مداخله بیشتر در اقتصاد دعوت و تشویق می‌کنند اما ایده مداخله کمتر دولت چون به نفع کسی نیست پشتیبان زیادی نخواهد داشت و مانند مداخله دولت ذی‌نفعان متشکل نیستند و منافع ملموس نیست. چون در بلندمدت به همه مردم می‌رسد. برعکس مشکلی که در این رابطه وجود دارد این ایده که دولت از مداخله خود بکاهد با مخالفت گروه‌های ذی‌نفع مواجه می‌شود و چون آنها نفع می‌برند متشکل عمل می‌کنند. بنابراین همیشه ایده کاهش مداخله دولت ضعیف عمل می‌کند و متأسفانه سیستم سیاسی به نحوی چرخش می‌کند که فقط دولت‌ها عوض می‌شوند اما کارکردشان خیلی فرق نمی‌کند. همین در نظام‌های توتالیتر و خودکامه و نظام‌های سوسیالیستی با اشکال مختلف آن صادق است.

اقتصاددانانی که سیستم مختلط را پیشنهاد می‌نمایند در حقیقت مداخله دولت را توجیه می‌کنند. تجربه ایران به خوبی نشان می‌دهد که نظام‌های مختلط تبدیل به نظام‌های رانت‌جویی و در بهترین حالت آن به نظام‌های سوسیالیستی ختم می‌شود.

◽️@utfinance◽️

📊 داده

معاملات رمزارز از بورس تهران سبقت گرفت؟

امروز سه‌شنبه 23 مرداد 1403، ارزش معاملات سهام هزار و 717 میلیارد تومان بود. این در حالی است که ارزش معاملات اوراق بدهی در بازار ثانویه 2 هزار و 699 میلیارد تومان بود. همچنین ارزش معاملات روزانه رمزارزها در صرافی‌های ایرانی امروز 2 هزار و 274 میلیارد تومان بود.

روند رو به افزایش ارزش معاملات روزانه صرافی‌های رمزارز، نشان می‌دهد که بخشی از پول حقیقی خارج شده از بورس تهران، به سمت رمزارزها مهاجرت کرده است.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

در باب علم اقتصاد و مفهوم آزادی اقتصادی
/مطالعه‌ای مبتنی بر رویکرد اندیشه و فلسفه مدرن/

👤 اصلان علی‌عباسی

موضوع اصلی در علم اقتصاد، شرح و توضیح نظم اقتصادی و مطالعه نقش و اثر کنش انسان‌ها در شکل‌گیری این نظم اقتصادی است. اما اغلب، از این موضوع غفلت می‌شود و به اقتصاد به عنوان علمی نگاه می‌شود که در آن صرفاً باید بر تولید کالاها و بعد توزیع آن تمرکز کرد یا روابط اقتصادی را تعریف و نسبت به تنظیم آن روابط اقدام کرد! تبعات منفی این نوع تعریف از علم اقتصاد و پیروی عملی از آن، نه تنها اقتصاد ایران بلکه اقتصاد بسیاری جوامع را در یک قرن اخیر تحت تاثیر قرار داده و با تلاطم‌های بسیاری مواجه کرده است. در صورتی که مطالعه‌ی کنش انسان‌ها در بازار و مبادلات داوطلبانه میان آنها موضوع کلیدی و محوری در علم اقتصاد است.

🔗 متن کامل


🔗 منابع پژوهش

◽️@utfinance◽️

👥 گفت‌وگوی ایلان ماسک با دونالد ترامپ

بامداد سه‌شنبه در Space ایکس (توئیتر)

◽️@utfinance◽️

#ترامپ
#دونالد_ترامپ
#ایلان_ماسک
#Trump2024

📄 یادداشت

‍ اگر مصدق پیروز می‌شد ایران به آغوش کمونیست‌ها و شوروی می‌افتاد

👤 بیژن اشتری

در این هفت دهه‌ای که از واقعهٔ بیست‌و‌هشت مرداد می‌گذرد سؤال اصلی این بوده که این واقعه کودتا بود یا قیام ملی؟
اما من می‌خواهم در اینجا سؤال دیگری مطرح کنم: اگر دکتر مصدق در بیست و هشت مرداد هزار‌و‌سیصد‌وسی‌و‌دو از صحنهٔ سیاست ایران حذف نمی‌شد و توفیق می‌یافت که به حکومت خود ادامه دهد چه بر سر ایران می‌آمد؟


دوستداران دکتر مصدق و کلاً دموکراسی‌خواهان معتقدند که یک نظام دموکراتیک ملی در ایران برقرار می‌شد و کشور در مسیر آزادی و رفاه قرار می‌گرفت. به نظرم این دیدگاه بیش از حد خوشبینانه است. برقراری یک حکومت دموکراتیک در ایران آن زمان به‌نظرم ناممکن بود.

دموکراسی پیش‌شرط‌هایی دارد که در ایران هفتاد سال پیش مطلقا فراهم نبود. خود دکتر مصدق هم بیش از آن که سیاستمداری دموکرات باشد سیاستمداری انگلیس‌ستیز بود و محبوبیتش هم در واقع بیشتر به خاطر همین به اصطلاح استعمارستیزی‌اش بود تا دموکراسی‌خواهی‌اش.

حالا فرض کنید مصدق موفق می‌شد شاه را کنار بزند و حاکم کشور شود. بیایید به صحنهٔ سیاسی کشور در آن زمان نگاه کنیم: حزب توده بی‌هیچ شک و تردیدی قدرتمندترین تشکل سیاسی در کشور است. این حزب با سازماندهی قوی در سراسر کشور نه تنها در بین مردم و کارگران بلکه در بین روشنفکران بیشترین طرفدار را دارد. هیچ عرصهٔ اجتماعی و سیاسی نیست که حزب در آن نفوذ نکرده باشد. از همهٔ این‌ها مهم‌تر ، سازمان مخفی نظامی حزب در ارتش بسیار قدرتمند است؛ حداقل هفتصد افسر توده‌ای تحت حمایت شوروی در این سازمان عضویت دارند. این در حالی است که نیروهای ملی متفرقند.

با توجه به همهٔ این واقعیت‌ها، مصدق فقط در صورتی می‌توانست به حکومت خود ادامه دهد که با حزب توده وارد یک حکومت ائتلافی شود و حتماً می‌دانید که حکومت ائتلافی اولین شگرد غصب قدرت توسط کمونیست‌هاست. به احتمال زیاد در ابتدا چند منصب وزارتی غیر مهم به حزب توده داده می‌شد اما پس از مدتی، به دلیل آشوب‌ها و آشفتگی‌هایی که توده‌ای‌ها در کشور به وجود می‌آوردند (شگرد دوم کمونیست‌های آمادهٔ غصب قدرت) مناصب کلیدی کابینه به توده‌ای‌ها داده می‌شد و نهایتاً خود مصدق هم کنار زده می‌شد و حکومت کمونیستی ایران برقرار می‌شد. ناگفته پیداست که سازمان مخفی نظامی حزب هم گسترش بیشتری می‌یافت و همزمان کلیت ارتش و نهادهای امنیتی و اطلاعاتی را هم مال خود می‌کرد و خلاصه نهایتاً ایران تبدیل می‌شد به یکی از اقمار اتحاد شوروی؛ و خب شما بهتر از من می‌دانید که این همسایهٔ شمالی ما همیشه به تمامیت ارضی ما بدترین آسیب‌ها را زده است و چشم طمع به خاک ما داشته و باقی قضایا...


◽️@utfinance◽️

#مصدق
#بیست‌و‌هشت_مرداد
#کودتا
#حزب_توده
#بیژن_اشتری

👤 داریوش فروهر:

«فکر می‌کنم که این وظیفه ملی ماست که در سیاست خارجی هر جا نهضت رهایی بخش وجود دارد به ویژه در سرزمین‌های اسلامی از آن با همه نیرو پشتیبانی کنیم.»

داریوش فروهر، از انقلابیون ۵۷ بود که خود را مصدقی و به اصطلاح ملی‌گرا می‌نامید.

◽️@utfinance◽️

🖥 دموکراسی و جمهوری چه تفاوتی دارند؟

👥 گفت‌وگوی رضا عامری، امیر استاد و اویس ارشادیان

دموکراسی چیه؟ جمهوری چیه؟ دموکراسی و جمهوری چه تفاوتی دارند؟ چرا دموکراسی‌ها شکست می‌خورند؟ آمریکا، دموکراسی است یا جمهوری؟ اندیشمندان مختلف از افلاطون و سیسرو تا جیمز مدیسون و الکسی دوتوکویل و ادموند برک در مورد دموکراسی و جمهوری چه نگرشی دارند؟

منبع: @Podcast1776

◽️@utfinance◽️

🎧 درسگفتار

تاریخ نظریه‌های اجتماعی

👤 داروین صبوری
جامعه شناس

قسمت یک

قسمت دو

قسمت سه

قسمت چهار

قسمت پنج

قسمت شش

قسمت هفت

قسمت هشت

قسمت نه

قسمت ده

قسمت یازده

قسمت دوازده

قسمت سیزده


◽️@utfinance◽️

🖥 ویدیوکست

کدام روشنفکر ملی تلگراف را به ایران آورد؟

👤 ساسان آقایی
👤 مجتبی حسامی

©️ پادکست مدبویز

◽️@utfinance◽️

📕 تازه‌های نشر

شاهنشاهی‌های جهان‌روا
/تأملاتی درباره مناسبات دین و دولت در ایران پیش از اسلام/

👤 فرهاد سلیمان‌نژاد

همچنین بخوانید:

📌 معرفی کتاب ضدروشنگری، نوشته گریم جرارد و ترجمه فرهاد سلیمان‌نژاد

📌 معرفی 2 کتاب از مجموعه «پدران بنیان‌گذار ایران جدید»

◽️@utfinance◽️

🔴 سمینار

بانکداری آزاد

👤 امیر جوادی

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

👤 توس تهماسبی

چرا معتقدم که اگر جنگ اوکراین یک تا دو سال دیگر با شدت متوسط ادامه یابد، حتی اگر اوکراینی‌ها نتوانند تمام سرزمین‌های خود را آزاد کنند، دیگر چیزی به نام ارتش بزرگ روسیه یا روسیه به عنوان یک قدرت جهانی وجود نخواهد داشت؟

تصویر مربوط به مانور زاپاد هشتاد و یک ارتش شوروی در آغاز دهه هشتاد میلادی است. این بزرگترین رزمایش یک نیروی زمینی در تاریخ بود، مربوط به دوران اوج قدرت نظامی شوروی کمی پیش از آغاز روند اضمحلال آن. در آن زمان شوروی پنجاه تا شصت هزار تانک عملیاتی در اختیار داشت. پس از فروپاشی شوروی روسیه بیش از سه تا پنج هزار تانک را نتوانست در خدمت نگه دارد. شوروی سیزده هزار هواپیمای جنگی در اختیار داشت، حال آنکه هواپیماهای رزمی روسیه به هزار فروند هم نمی‌رسد.

اما آیا ارتش روسیه که همواره بر کمیت متکی بوده، توانست که در مقابل چنین کاهش قدرت تکان‌دهنده‌ای، دکترین و فونداسیون نظامی جدیدی بر پایه کیفیت و فن‌آوری نظامی هوشمند بنا کند؟ به هیچ وجه!
سطح فن‌آوری ارتش روسیه امروز تفاوت ناچیزی با ارتش شوروی سی و سه سال پیش دارد. شکست‌های خرد کننده آنها در اوکراین ریشه در همین واقعیت دارد.
شوروی کمونیستی ساختار صنعتی عظیمی به وجود آورد که بر پایه منطق اقتصادی، مفهوم بازدهی و تناسب با کشش بازارها بنا نشده بود. این ساختار زیان‌ده به تدریج به معنای دقیق کلمه گندید و مضمحل شد. یلستین و پوتین ناچار شدند آن را تقریبا به تمامی تعطیل کنند. روسیه برخلاف شوروی یک قدرت صنعتی نبود و به یک صادر کننده مواد خام تبدیل شد. روسیه با اختلاف غنی‌ترین کشور جهان از لحاظ منابع زیرزمینی است، اما امروز در رده بندی اقتصاد جهانی، جایگاه یازدهم را به خود اختصاص داده است، در حالی که شوروی پس از پیروزی در جنگ جهانی دوم، اقتصاد دوم جهان بود.
روسیه با یک دولت فاسد و مافیایی به هیچ وجه قادر نشده تا اقتصاد و تکنولوژی خود را بر پایه‌ای جدید بنا کند. روسیه در پارامترهای بنیادین توسعه و قدرت تنها یک پیکر بدقواره، نیمه نصفه و زوار در رفته از دوران شوروی است.
به همین سبب است که روسیه قادر نشده در این سال‌ها سلاح‌های واقعا جدیدی در اختیار نیروهای مسلح قرار دهد. به همین سبب است که سلاح‌های جدیدی نظیر سوخو پاکفا و تانک آرماتا با این که ظاهرا تکمیل شده‌اند اما عملا وجود ندارند، چرا که بنیه اقتصادی و تکنولوژی لازم برای تکمیل آنها وجود ندارد. هند که شریک برنامه جنگنده نسل پنجم پاکفا بود، دریافت که این پروژه پوچ و توخالی است و کناره‌گیری خود را اعلام کرد.
پوتین در طول بیش از ده سال دوره رونق ناشی از قیمت بالای نفت و گاز توانست چند طرح نیمه‌کاره مانده از دوران شوروی را تکمیل کرده و در اختیار ارتش روسیه بگذارد. جنگنده‌های سوخو سی و چهار، سی و پنج و سی و نیز تانک‌های تی نود شامل طرح قدیم و جدید در این دسته قرار می‌گیرند. بدین‌ترتیب سیصد و هشتاد جنگنده جدید و حدود چهارصد و پنجاه تانک جدید در اختیار ارتش روسیه قرار گرفت. امروز حدود شصت فروند از این هواپیماهای جدید از بین رفته‌اند و رقمی که در مقابل تولید شده، حدود یک هشتم تلفات است.
در مورد نیروی زمینی وضعیت بارها و بارها بدتر است. روس‌ها نزدیک به پنج‌هزار تانک و بیشتر خدمه زرهی زبده خود را از دست داده‌اند. بیش از نیمی از تانک‌های جدید کم تعداد از میان رفته‌اند. تولید نظامی روس‌ها تا اینجا بسیار کم‌تر از تلفات بوده و به همین سبب ناچار شده‌اند تانک‌های قدیمی تولید پنجاه تا هفتاد سال پیش را از انبارها و از حالت ذخیره بیرون بیاورند. بررسی‌ها نشان داده با روند تولید و تلفات فعلی روس‌ها یکسال دیگر تقریبا تانکی در میدان نبرد ندارند. از سوی دیگر هر چه آنها به سوی تولید بیشتر جنگ‌افزارهای سنگین بروند فشار بر اقتصاد غیرنظامی روسیه بیشتر شده و زمینه برای فروپاش اقتصادی دوم امپراتوری مسکو فراهم‌تر می‌گردد. تلفات در زمینه نفربرها، توپ‌های خود رانش و سیستم‌های پدافند موشکی زمین به هوا هم بسیار زیاد بوده است و در مجموع رقمی حدود پنج هزار دستگاه را شامل می‌شود. روس‌ها مشکل دیگری نیز دارند. آنها در زمینه فن‌آوری نظامی پیچیده الکترونیک خودکفا نیستند و در دو دهه اخیر در این زمینه وابسته به قدرت‌های غربی به خصوص فرانسه بوده‌اند. تحریم‌هایی که پس از اشغال کریمه یعنی ده سال قبل اعمال شد، ارتش روسیه را دچار مشکلات جدی کرد. علت اینکه چرا روس‌ها نتوانستند برتری هوایی بر فراز اوکراین را بدست گیرند و نیروی هوایی کوچک اوکراین را نابود کنند، مربوط به همین عقب ماندگی در زمینه دانش پیشرفته الکترونیک است.

◽️@utfinance◽️