👤 مسعود نیلی

دوستان گرامی،
با توجه به شرایط خطیر کشور و به‌عنوان رای شهروندی، با همهٔ نگرانی‌هایی که برای آیندهٔ مادر عزیز و رنجورمان، ایران، دارم و با این امید که برای چندمین بار هم که شده، تلاش در جهت جلوگیری از متوقف یا حداقل کند شدن سرعت تخریب منابع کشور، مورد آزمون قرار گیرد، روز جمعه به آقای دکتر پزشکیان رای خواهم داد.

امیدوارم دولتی با برخورداری از پشتیبانی قوی مردم و ارادهٔ سیاسی برای عبور از مشکلات بزرگ تشکیل شود و آقای دکتر پزشکیان همان‌طور که وعده داده‌اند در صورت پیروزی، به اتخاذ رویکرد علمی در برخورد با مسائل و شفافیت و پاسخگویی در ادارۀ امور پایبند باشند.

◽️@utfinance◽️

🔴 حمایت ۱۴۰ اقتصاددان از مسعود پزشکیان

#محمد_ستاریفر
#فرهاد_نیلی
#احمد_میدری
#بهروز_هادی_زنوز
#محسن_رنانی
#حمید_کردبچه
#مسعود_روغنی_زنجانی
#حسین_عبده_تبریزی
#عبدالحسین_ساسان
#علی_چشمی
#احمد_عزیزی
#محمدحسین_شریف_زادگان
#ولی_الله_سیف

#مسعود_پزشکیان

◽️@utfinance◽️

آزادی مجوز در آرژانتین
دیردره نانسن مک‌کلاسکی (منتشر شده در فولا ده سائو پائولو)
ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین (منتشر شده در اکوایران)
https://t.me/yusefmasoud/702?single
*
به‌تازگی از کنفرانس بزرگ کیتو در بوینس آیرس، 12-11 ژوئن دربارۀ «تولد مجدد آزادی در آرژانتین و فراتر از آن» برگشته‌ام. این تولد مجدد، شش ماه نخست دولت خاویر میلی است. این آزادی، برابری مجوز است، چیزی که آرژانتین و برزیل شدیداً به آن نیاز دارند. میلی تا حدی آن را ارائه می‌دهد. آرژانتین یکی از مقررات‌گذاری شده‌ترین اقتصادهای جهان است و در آرژانتین و برزیل شما اجازه ندارید از خارج از بازار مشترک کشورهای آمریکای جنوبی خرید کنید -که سیاستمداران دولتگرا آن را در دست دارند.
سخنرانی ده دقیقه‌ایم دربارۀ برابری مجوز آغازگر این برنامۀ دو روزه بود و سخنرانی یک ساعتی رئیس‌جمهور میلی هم به آن پایان بخشید. نیمی از سخنرانی‌اش صحبت‌هایی تخصصی دربارۀ دستاوردهای دولتش بود، به‌ویژه در زمینۀ سیاست‌های پولی و مالی. به هر حال، انتقال مسالمت‌آمیز قدرت در آرژانتین، از پرونیست‌های دولت‌گرا به لیبرالیسمِ حزب آزادیخواه، می‌تواند الگویی برای کشور شما و من باشد. بدون هیچ شورش بزرگی. بدون آسیب به هیچ ساختمان دولتی. درست است، وقتی در دوازدهم ژوئن سال جاری، سنا به بعضی اصلاحات میلی رأی داد، شورشیان با پلیس درگیر شدند. آسوشییتد پرس و دیگر خبرگزاری‌ها توجه بسیاری به ماشین‌های شعله‌ور کردند. اما برخلاف 6 ژانویه در ایالات متحده و 8 ژانویه در برزیل، اختلالات اندکی به وجود آمد و هیچ تهدیدی متوجه قانون اساسی نشد.
آرژانتینی‌ها، از جمله خود میلی، نشان می‌دهند که دارند بزرگ می‌شوند. پیش از انتخابش نگران بودم که شاید کاملاً بالغ نباشد. اما نشان داده که بالغ است و به آرژانتینی‌ها یاد می‌دهد آنها هم همینطور باشند. شعار «زنده باد آزادی لعنتی» او نشان دهندۀ استفاده‌اش از خطابۀ پوپولیستی است. اما این مسئله برای کمک به بالغ‌گرایی است که با کودک‌گرایی پرونیسمی که از 1946 کشور را به خاک سیاه نشانده، فاصلۀ بسیاری دارد. پرونیسم می‌گوید اگر دولت از متیو مالیات بگیرد تا به اِما یارانه بدهد و سپس از اِما مالیات بگیرد تا به متیو یارانه بدهد، وضع هر دوشان بهتر می‌شود. از جیب چپ‌مان پول را دربیاوریم و آن را در جیب راست‌مان بگذاریم و به این ترتیب وضع ما بهتر می‌شود. ها، ها.
نیم ساعت صحبت‌های اقتصاد فنی میلی برای این بود که بگوید «ببینید، من یک اقتصاددان واقعی‌ام» که واقعاً هست. «به من اعتماد کنید.» من به او اعتماد دارم.
لولا و میلی در جی7 با یکدیگر دیدار نکردند. بی‌خیال پسرها، بزرگ شوید.
https://t.me/yusefmasoud

📄 یادداشت

👤 میلاد روشنی پایان

جامعه‌ای که در بند یک استبداد اصلاح ناپذیر حکومتی‌ست تنها زمانی راه‌های نجات را می‌یابد که به جامعه‌ای خودآیین تبدیل شود. جامعه‌ی خودآیین جامعه‌ای ست که تمام پل‌های پشت سر خود را ویران می‌کند تا وقتش را برای یافتن آدم‌هایی تلف نکند که قرار است ماده‌ها و تبصره‌های مفید در قانون موجود را پیدا کنند.

جامعه‌ی خودآیین قانون خود را در توافقی نانوشته اما مورد اتفاق تاسیس می‌کند و گرفتار تراژدی‌های انتخاب در زمین حاکم نمی‌شود و جایگاه تشریفاتی و پوک «مطالبه‌گری» را به همان‌هایی حواله می‌دهد که همه چیز را از معنا تهی کردند.

شرط تكوین چنین جامعه‌ای نفی مطلق تمامیت قانون فاسد به انضمام تمام آن مخلفاتی است که ایل و طایفه‌ی ماله کش‌ها «ظرفیت‌های اصلاح» می‌نامند. کسانی که میان بد و بدتر انتخاب می‌کنند و هنوز دست از امید برای ماهی‌گیری در مرداب این قانون نکشیده‌اند، خواسته یا ناخواسته به خودآیینی جامعه ضربه می‌زنند. آنها شجاعت کندن از وضع موجود را ندارند و با اولین لولوخورخوره‌ای که نظام در انتخابات کاندیدا می‌کند، وحشت زده می‌شوند و تحت فعالیت شدید مکانیسم‌های دفاعی‌شان رای دادن به فلان کاندیدا را رفراندوم می‌خوانند.

شرکت در هیچ انتخاباتی در ایران رفراندوم نبوده و نیست و شرکت در این یکی که اصلاً نیست. رفراندوم زمانی معنا دارد که مسئله‌ی انتخاب زمین در میان باشد و شرط ساختن هر زمینی خود آیینی جمعی ست.

◽️@utfinance◽️

معرفی کتاب «گذشته‌ی یک توهم: جستاری درباب اندیشه‌ی کمونیسم در قرن بیستم»
اثر فرانسوا فوره

امشب در کلاب‌هاوس (در برنامه‌ی مژده‌ی کتاب حلقه دیدگاه نو)
ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تهران
ارائه: احسان عزیزی

لینک اتاق:
https://www.clubhouse.com/invite/kgXSlY4ZykEbjdb6LErR69d5r1kOC8EjGp6:gZPXk6GjpLDGxtxRWDWoMcmnPo35j_fP9trHLci36Fo


◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

معنای برخورد مردم با انتخابات

👤 مصطفی مهرآیین

مردم می‌گویند اگر حکومت «حق مرگ» را حق باستانی خود می‌داند و در پی اعمال «سیاست مرگ» است ، ما «سیاست زندگی و تقویت زندگی» را می‌خواهیم و حکومت باید در این مسیر حرکت کند.

ما مردم در پی وارد کردن مفهوم «زندگی» به تاریخ ایران مدرن هستیم. یا آن را ممکن کنید یا شما را مشروع نمی‌دانیم و قدرتی که به شما داده‌ایم را پس خواهیم گرفت.

◽️@utfinance◽️

🎧 فایل صوتی معرفی کتاب «گذشته‌ی یک توهم» اثر فرانسوا فوره

👤 احسان عزیزی (دبیر مجموعه علوم اجتماعی کتابستان برخط)

📍در برنامه مژده کتاب حلقه مطالعاتی دیدگاه نو

📚برخط‌بوک (کتابستان برخط): 🆔 @BarkhatBook


◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

حقایق آشکار انتخابات

👤 پویا جبل‌عاملی


نیکلاس کالدور، اقتصاددان برجسته در سال۱۹۶۱ خصوصیاتی آماری از روند بلندمدت رشد اقتصادی را مطرح ساخت که ابتدا آن را «دیدگاهی آشکارشده از حقایق» نامید و سپس این خصوصیات آماری در بین اقتصاددانان «حقایق آشکارشده» (Stylized Facts) قلمداد شد. منظور از «حقایق آشکارشده» خصوصیات آماری است که هر نوع تحلیل و مدل‌سازی باید این حقایق آشکارشده را در دل خود داشته باشد. از این منظر، بگذارید نگاهی به‌ خصوصیات آماری و به عبارت بهتر حقایق آشکارشده انتخابات روز جمعه بیندازیم؛ هرچند این حقایق با داده‌کاوی در ریز آمار می‌تواند بهتر انجام گیرد. حقایقی که هر نوع تفسیر و راه‌حل برای چالش‌های جامعه ایران نمی‌تواند از آن چشم‌پوشی کند:

۱- اکثریت جامعه ایران حاضر به رای دادن در این انتخابات نشدند. آمار رسمی حکایت از ۶۰درصد عدم مشارکت دارد. این در تداوم سه انتخابات گذشته بود که نشان‌دهنده عمق شکاف میان جامعه و نهادهای رسمی است.

۲- آمار نشان از جذب رای آقای پزشکیان از روستاها و شهرهای کوچک و حتی قشر مذهبی دارد. وجود ۶۰درصد عدم مشارکت با وجود نامزد مورد اجماع احزاب اصلاح‌طلب در این انتخابات حکایت از آن دارد که این احزاب دیگر قدرت اثرگذاری بر سبد رای گذشته خود را ندارند و آقای پزشکیان به مدد سبد رای جدید، نفر اول دوره ابتدایی انتخابات شد.

۳- اصولگرایان هم نه به اندازه رقیب، اما قدرت تجمیع سبد رای سنتی خود را تا حدی از دست داده‌اند. به‌ویژه اگر آمار نامزدهای این گروه را با آمار ۱۸میلیونی سال۱۴۰۰ مقایسه کنیم.

حقیقت آشکارشده اول، امری است که به راحتی نمی‌توان از آن عبور کرد. نفس انتخابات برای آن است تا توزیع قدرت در نهادهای رسمی تبلور اراده و نظر جامعه و تصویری از توازن نیروها و مطالبات جامعه و عموم مردم باشد. حال مشخص شده است که اکثریت از آنکه بتوانند این تصویر را در نهادهای رسمی پیاده کنند، ناامید شده‌اند. می‌توان این برداشت را داشت که قانون‌گذاران و مجریان عملا تفکر، اندیشه و سبک زندگی اکثریت را نمایندگی نمی‌کنند. از این رو به واقع اگر قصد آن است اتفاقات سال ۱۴۰۱ تکرار نشود، باید در اجرای قوانین غیرجهان‌شمول و صرفا به‌واسطه آنکه نهادهای فعلی آن را رسمی کرده‌اند، خودداری ورزید.

حقیقت دوم و سوم اما حکایت از آن دارد که شکاف و نارضایتی ایجادشده برآمده از بازی جناح‌های مرسوم و این دولت و آن دولت نیست. جناح‌های مرسوم هم سبد رای خود را از دست داده‌اند. مساله تغییر واقعی رویکردها و استراتژی‌های رسمی است. این امر نیز نیاز به صبوری‌کردن تا انتخابات آتی ندارد؛ از همین امروز باید دست به کار شد. نهادهای رسمی باید بتوانند روابط کشور را با سایرین به حالت عادی درآورند و هم روابط جامعه و دولت (state) را به‌گونه‌ای تنظیم کنند تا حداقل اعتماد بازآفرینی شود. این آخری می‌تواند با رسمیت بخشیدن به خواست افراد در حیطه خصوصی و کمرنگ کردن نقش دولت در امر و نهی کردن در این حوزه، به شکل ملموسی ایجاد شود.

از سوی دیگر همان‌گونه که تصمیم‌گیرندگان در این انتخابات نشان دادند به دنبال افزایش نرخ مشارکت با پذیرش گزینه احزاب اصلاح‌طلب هستند، این خواست باید به سمت بازتر کردن نهادهای سیاسی سرایت کند و تصمیم‌گیرندگان نشان دهند که حاضر به تغییر توزیع قدرت به نسبت خواست جامعه هستند. اگر این قدم‌ها از سوی نهادهای رسمی برداشته نشود، اگر حقایق آشکارشده به فراموشی سپرده شود و اگر در بر روی همان پاشنه بچرخد، جامعه ایران ممکن است مترصد وقایع دردآور دیگری باشد که نه به نفع افراد جامعه و نه نهادهای رسمی خواهد بود. از سوی دیگر به‌دلیل نحیف شدن قدرت سیاستگذاری اقتصادی، این تغییرات می‌تواند پیش‌نیاز اصلاحات اقتصادی باشد که ایران برای بازگشت به روند صعودی رشد پایدار و ملموس در معیشت مردم، به آن نیاز دارد. اگر قصدی برای دیدن باشد، حقایق آشکارشده انتخابات می‌تواند مسیر تغییرات آتی را به تصمیم‌گیرندگان به خوبی نشان دهد.



◽️@utfinance◽️

📄 درباره‌ی رابطه‌ی بربرها و دموکراسی

باری، این شهر پرشکوه
که جویباران کِفیسوس بر آن می‌گذرند
و آغوش بر همگان گشوده است
چگونه پذیرای میهمانی فرزندکُش خواهد شد
و تو را بر مَسنَد میهمانان نیکو خصال خواهد نشاند؟

—ائورپیدس، «مدئا»

واژه‌ی بَربَریت را معمولاً معادل با وحشی‌گری می‌دانیم. حال آن‌که برای یونانیان، بربریت جزء مهمی داشت که امروز نادیده گرفته می‌شود، یا شاید تصور می‌گردد که این جزء در وحشی‌گری مدرن موضوعیتی ندارد. برای یونانیان، بربریت به‌معنی فقدان فضائل هلنیستی بود؛ به این معنی، تمدن‌هایی بسیار بزرگ با فرهنگ‌هایی متفاوت (خصوصاً ایرانیان)، همچنان بربر بودند.
البته این به آن معنا نیست که بربریت برای یونانیان معنایی منفی نداشت، اما معنایی جزئی‌تر داشت که آن را از وحشی‌گری به‌طور کلی جدا می‌سازد. ایرانیانی که با یونانیان می‌جنگیدند، تمدنی بودند از هر لحاظ بزرگ‌تر و حتی پیشرفته‌تر. یونانیان حتی به این عظمت رشک می‌ورزیدند، اما تفاوتِ مهمی وجود داشت که غیریونانیان را بربر می‌ساخت: دموکراسی.

فضائل هلنیستی لزوماً به دموکراسی یونانی منجر می‌شد. البته نباید این دموکراسی را با «رأی دادن» امروزی یکسان درنظر گرفت. مهم‌ترین اصل دموکراسی یونانی، حاکمیت بر خود است.
پس بربرها، با یک تعریف نسبتاً ساده، حق حاکمیت بر خود را از شهروندان سلب می‌کنند، یا به‌دنبال چنین چیزی هستند. آگاهی یونانیان از موضوع حاکمیت بر خود، آن‌ها را به سمت فلسفه‌ی سیاسی کشاند. پس در یک کلام، شاید بتوان گفت تفاوت بربرها با غیربربرها آگاهی از فلسفه‌ی سیاسی بود.
یونانیان حتی به یونانیانی که از ایده‌ی دموکراسی استقبال نمی‌کردند، بربر می‌گفتند. دشمن و حاکم بربر نه فلسفه‌ی سیاسی می‌داند، نه برای حاکمیت انسان بر خود ارزشی قائل است؛ پس می‌کوشد تا در تضادی آشکار با تمام آموزه‌های فلسفه‌ی سیاسی، و با سلب حق حاکمیت بر خود، بر گروهی از انسان‌ها حکمرانی کند. با این تعریف، تمایز میان یونانی و غیریونانی (بربر و غیربربر) نیز دائمی و خونی نیست: یک یونانی اگر با حاکم بربر همراهی کند، خود نیز به یک بربر تبدیل خواهد شد. شهروندی که بربریت در او راهی ندارد، به‌قول ائورپیدس «پذیرای میمهانی فرزندکُش» نمی‌شود؛ راه رسیدن به حاکمیت از خود نمی‌تواند از مسیر همکاری با حاکم مستبد و شرکت در مراسمات و آیین‌های او بگذرد. بلکه برعکس، با نفی کامل تمامِ جوانب زندگی و حکومت بربرها، از فرهنگ و مذهب گرفته تا حتی خوراک و پوشاک آن‌ها، ممکن می‌شود—و از همین روست که تقابل یونانیان با بربریت در نمایشنامه‌های آن‌ها به چنان تراژدی‌هایی ختم می‌شود.

منبع: @austro_libertarian

◽️@utfinance◽️

🖥 ویدیو
CNN Presidential Debate: President Joe Biden and former President Donald Trump

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

نئولیبرالیسم: از لسه‌فر تا دولت مداخله‌گر


👤 نویسنده: ریچارد.ام.اِبِلینگ
✍ مترجم: شیدْوَش سپهرداد

یکی از ملامت‌بارترین و منفی‌ترین واژه‌هایی که در حال حاضر در محافل سیاسی مختلف «ترقّی‌خواه» استفاده می‌شود، واژهٔ «نئولیبرالیسم» است.

«نئولیبرال» خوانده شدن به‌معنای محکوم شدن به مخالفت با «فقرا»، دفاع از «ثروتمندان»، و طرفداری از سیاست‌های اقتصادیی که منجر به نابرابری درآمدی بیشتر می‌شوند، است.
این اصطلاح همچنین برای محکوم کردن همه‌ کسانی که اقتصاد بازار را نهاد بنیادین جامعهٔ بشری می‌دانند، به‌کار می‌رود.

منتقدان نئولیبرالیسم می‌گویند که یک نئولیبرال کسی است که همه چیز را به دلار و حس بازاربنیاد تقلیل می‌دهد، و بُعد «انسانی» نوع بشر را نادیده می‌گیرد. مخالفان نئولیبرالیسم، که به این شکل تعریف شده‌اند، ادّعا می‌کنند که طرفداران نئولیبرالیسم حامیان خشمگین و «افراطی» لسه‌فر هستند، یعنی یک اقتصاد بازار بی‌قیدوبند و بدون محدودیّتِ مقرّرات، کنترل، یا سیاست‌های مالی بازتوزیعی حکومتی.

نئولیبرالیسم نماینده و خواهان بدترین ویژگی‌های «روزهای بد» پیش از سوسیالیسم و دولت رفاه مداخله‌گرا است، که هر کدام به روش‌های «رادیکال» یا «معتدل» خود، تلاش کردند تا سرمایه‌داری «ضدّاجتماعی» لجام‌گسیخته را مهار یا نابود کنند.


📜 متن کامل

منبع: پژوهشگاه مالکیت و بازار

🔶@IIFOM_CO

🌐 iifom.com

⚫️ instagram.com/iifom.co

◽️@utfinance◽️

👤 مصطفی مهرآیین

«می‌گویند از جلیلی می‌ترسیم ایشون طالبان هستند…ما مگر بزرگتر از جلیلی یا طالبان نداشتیم؟ ما یک رهبر ولی فقیه مطلقه کاریزماتیک دارای عنصر الهی بسیار متنفذ بر روح و‌ روان مردم به اسم آیت‌الله خمینی را تجربه کردیم. ما را از جلیلی می‌ترسانید؟»

◽️@utfinance◽️

🖥 ویدیو

👤 مسعود پزشکیان، ۶ آذر 1393:

«اول انقلاب مسئول پاکسازی بودم هنوز بحث حجاب نشده بود، حجاب را در بیمارستان‌ها و دانشگاه‌ها اجباری کردم.
به دادگاه انقلاب گفتم بخشنامه کردم که همه باید روسری و مانتو ولباس آستین‌بلند بپوشید.
دانشگاه را ما بستیم. انقلاب فرهنگی و بستن دانشگاه‌ها را ما شروع کردیم.»

◽️@utfinance◽️

🖥ویدیو

👤مصطفی مهرآیین

دانش سیاسی برآمده از دانش زندگی است. وقتی شما سیاست را متمرکز می‌کنید، پیوند میان سیاست و زندگی را قطع کرده‎‌اید. یعنی به جای اینکه دانش زندگی را به دانش سیاست تبدیل کنید، می‌خواهید دانش سیاسی برآمده از متون مقدس را بر زندگی تحمیل کنید و سیاست است که قواعد زندگی را تعریف می‌کند.
سیاست به طور هنجاری به شما می‌گوید چه باید باشید. اجازه نمی‌دهد ما بگوییم ما که هستیم و تو باید مبتنی بر نیازهای ما جامعه را مدیریت کنی، دائما به ما می‌گوید شما چگونه باید باشید. زن باید اینگونه باشد، زندگی باید چنین باشد، سیاست باید چنین باشد، آموزش و پرورش باید چنین باشد، شما دائما دارید دستور می‌دهید، دارید امر می‌کنید.

روح و روان سیاست در جامعه ما مبتنی بر پدرسالاری است. مبتنی بر دستور دادن است. از جامعه اطاعت می‌خواهد.
آگاهی تاریخی مردم ایران خیلی ساده است. می‌گویند اوضاع درست بشو نیست. می‌گویند این شکل زندگی درست نیست. می‌گویند اقتصاد ما نمی‌چرخد. می‌گویند ما نمی‌توانیم آرزوهای بچه‌هایمان را فراهم کنیم. وقتی سیاست از زندگی جدا می‌شود، از آدم‌ها قربانی می‌سازد.

◽️@utfinance◽️

🔴 بیانیه

پنج اقتصاددان: انتخابات 15 تیر نه برای بیان خواسته‌ها، بلکه برای اعلام ناخواسته‌هاست

داود سوری، محمد طبیبیان، موسی غنی‌نژاد، فرهاد نیلی و مسعود نیلی پنج اقتصادانانی هستند که در بیانیه‌ای به تحلیل انتخابات 8 تیر پرداختند و دیدگاه خود را درباره انتخابات 15 تیر مطرح کردند.

انتخابات هشت تیرماه 1403، پیام‌های مهم و متعددی دربر داشت که اینجا فرصت پرداختن به همه آنها نیست. از جمله نتایج برآمده از این رویداد مهم آن بود که مشخص شد درصد بزرگی از جمعیت صاحب رای کشور، یا آینده مطلوب خود را در میان هیچ‌کدام از چهره‌های تایید‌شده ندیدند؛ یا نامزدها را در جایگاهی ارزیابی نکردند که بتوانند به آنچه می‌گویند عمل کنند؛ یا می‌خواستند به مسالمت‌آمیزترین شکل ممکن، بگویند که خواستارِ تغییراتی بسیار بزرگ‌تر هستند.

نمی‌توان کتمان کرد که بخشی از آنانی هم که رای دادند، در حوزه‌هایی، با گروه اول، هم‌نظر بودند؛ مگر در این نکته که، هنوز رگه‌هایی از امیدِ به بهبود در دل داشتند. شاید همه‌ی پیام‌ها را بتوان در این عبارت کوتاه اما بسیار هشداردهنده خلاصه کرد که ؛ بخش بزرگی از جامعه، این صندوق رای -که می تواند مسالمت‌آمیزترین و کم‌هزینه‌ترین ابزار برای حل مشکلات بزرگ از جمله تعارض منافع باشد- را، ناتوان از انجام ماموریت یاد شده ارزیابی می‌کنند.

اینکه آیا همه‌ پیام‌هایی که در رخداد روز 8 تیرماه، توسط مردم داده شد، شنیده هم شده است یا نه را آینده آشکار خواهد کرد. آیا این پیام مهم شنیده شد که ظرفیت‌های در اختیار، برای ایجاد تغییراتی حتی اندک و تدریجی، ولی پایدار و ماندگار در زندگی مردم، در حال زوال است؟

ما در مناسبت‌های دیگر ، هشدار داده‌ایم که التهاب‌های بزرگ خارجی در کنار چالش‌های عظیم اقتصادی در حوزه‌های آب، انرژی، بودجه و فرابودجه، بانک، صندوق‌های بازنشستگی، و فقر و نابرابری، در یک طرف و التهاب‌های عمیق سیاسی، فرهنگی و اجتماعیِ داخلیِ برآمده از شکاف در حال بزرگ‌تر شدن بین‌نسلی در طرف دیگر، جامعه‌ی ایران را بسیار ناپایدار کرده است. این شکنندگی ناشی از آن است که حسب تجربه، گروه‌های بزرگی از زنان، جوانان و بخش بزرگی از قشر متوسط، کسانی را که رای و نظر آن‌ها را در نظام حکمرانی نمایندگی و پیگیری کنند نمی‌یابند.

لازم می دانیم توجه هم وطنان گرانقدر را به این نکته مهم جلب کنیم که زمین بازی انتخابات روز 15 تیر با انتخابات روز 8 تیر متفاوت‌است. کارکرد انتخابات 15 تیر، به‌طور کامل و بسیار تعیین کننده، پیش‌گیرانه و سلبی است. این انتخابات به طور ناگزیر، نه برای بیان خواسته ها، بلکه برای اعلام ناخواسته هاست. برای پیش گیری از تحمیل هزینه های بیشتر بر تن نحیف ایران عزیز و ممانعت از حاکــم شدن باورها و سیاست هایی است که بارها نخواستن آنها فریاد زده شده است.

از نظر ما، ابعاد بزرگ مشکلات خارجی و خطرات بزرگ‌تر پیش روی مرتبط با آن، در کنارِ شکاف‌های عمیق و واگرای ناشی از ناترازی‌های مالی و زیست محیطی، ظرفیتی را برای تحمل ضربات ناشی از رویکردهای پرهزینه‌ در روابط خارجی و آزمودن ایده های توهم آلود و علم ستیز در مواجهه با مشکلات داخلی، باقی نگذاشته است.

از این‌رو، خاضعانه از شمـا ملت شریف ایران، به ویژه زنان و جوانان، دعـوت می‌کنیم، صرفا برای کاهش احتمال مواجه شدن با بحران‌های غیر قابل کنترل و افتادن در مسیر صعب بدون بازگشت، در انتخابات تعیین‌کننده‌ی روز 15 تیر شرکت کنید.

◽️@utfinance◽️

#داود_سوری
#موسی_غنی_نژاد
#مسعود_نیلی
#فرهاد_نیلی
#محمد_طبیبیان

📄 10 پرسش از دو نامزد

روزنامه دنیای اقتصاد

دور اول انتخابات در تاریخ ۸ تیرماه برگزار شد. اما هیچ نامزدی در دور اول موفق به کسب اکثریت مطلق آرا نشد و انتخابات به دور دوم کشیده شد. پس از اعلام نتایج انتخابات، مهلت تبلیغات برای دو نامزد حائز رتبه‌های اول و دوم آغاز شد. مناظره‌های انتخاباتی نیز در روزهای دوشنبه یازدهم تیرماه و سه‌شنبه دوازدهم تیرماه برگزار خواهد شد. نامزدهای انتخابات در دور اول انتخابات، در بخش عمده صحبت‌های خود، به طرح دیدگاه‌های سلبی درباره دیگران پرداختند، با‌این‌حال، مردم برای ارزیابی دقیق دیدگاه‌های نامزدهای انتخاباتی به طرح برنامه‌های ایجابی نامزدها نیاز دارند. «دنیای اقتصاد» با توجه به در پیش بودن دور دوم انتخابات، در ۱۰ سوال مهم‌ترین مسائل اقتصادی که باید مورد توجه نامزدها قرار گیرد مطرح می‌کند. نکته مورد تاکید این است که نامزدها باید به این ۱۰ پرسش پاسخ شفاف و قابل فهم ارائه کنند.

۱ – تحریم‌های اقتصادی، در یک و نیم دهه اخیر باعث شده است میزان مراودات اقتصادی کشور ما به‌شدت کاهش یابد و حضور اقتصادی ایران در سطح جهانی به صادرات نفت و مواد خام و واردات کالاهای مصرفی محدود شود. با توجه به این وضعیت، چه برنامه‌ای برای رفع دائمی تحریم‌ها و بهبود حضور اقتصادی کشور در سطح جهانی دارید؟

۲ – وضعیت کشور در حوزه انرژی و محیط‌زیست به سوی عمیق‌تر شدن بحران‌ها پیش می‌رود. در سال‌های آینده و افت فشار میدان گازی پارس جنوبی، گمان این می‌رود که کشور برای تامین گاز خانگی در روزهای سرد سال با مشکل روبه‌رو شود. همچنین کم‌آبی و خشکسالی‌های پیاپی، مشکلات متعددی همچون نشست زمین در مناطق شهری و آسیب به بخش کشاورزی را ایجاد کرده است. مساله میزان واردات بنزین و قیمت آن نیز مدت‌هاست که در دولت‌های مختلف مورد کش‌و‌قوس قرار گرفته است. با توجه به این وضعیت چه راهکارهایی برای کنترل ناترازی انرژی و آبی در کشور دارید؟


۳ – کشور ما چند دهه است که با معضل تورم دورقمی دست‌به‌گریبان است. نرخ تورم سالانه طبق اعلام مرکز آمار ایران، در خردادماه سال ۱۴۰۳، برابر با ۳۶.۱درصد بوده است. به گفته کارشناسان، ریشه تورم، رشد نقدینگی در طول دوره‌های مختلف و کسری بودجه دولت بودجه است. برنامه شما برای کنترل مخارج دولت و رشد نقدینگی به منظور مهار تورم چه خواهد بود؟

۴ – ارز دلار که به عنوان یکی از نقدشونده‌ترین کالاها در اقتصاد کشور، نقشی کلیدی دارد، مدت‌هاست هدف قیمت‌گذاری دستوری قرار گرفته است. طبق گفته رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس، ما درحال حاضر ۷نوع نرخ ارز داریم. تعدد نرخ ارز در کشور منجر به ایجاد زمینه‌ای برای فسادهایی همچون فساد مشهور چای شده است. طبق آمارهای اعلامی، بیشترین تخصیص ارز برای تامین کالاهای اساسی و دارو در سال گذشته انجام گرفته است که برابر با ۲۰میلیارد دلار بوده است. برای تک‌نرخی کردن نرخ ارز و رفع قیمت‌گذاری دستوری چه دستورکاری خواهید داشت؟

۵ – طبق اعلام آمارها، در یک دهه اخیر، حدود ۱۵۰میلیارد دلار خروج سرمایه در کشور اتفاق افتاده است. خروج سرمایه منجر به تضعیف ظرفیت تولید کشور شده است. در چنین شرایطی، دولت شما چه برنامه‌ای برای قانع کردن سرمایه‌های خارج‌شده از کشور به بازگشت به ایران، و جذب سرمایه‌های خارجی به کشور دارد؟

۶ – ایران به عنوان کشور چهارفصل شناخته می‌شود. کشوری که از مناظر طبیعی بسیاری برخوردار است و پتانسیل زیادی برای جذب گردشگر در سطح جهانی دارد. همچنین افزایش گردشگران می‌تواند منجر به افزایش درآمدهای ارزی کشور شود. با وجود جذب گردشگران به دبی و استانبول، میزان گردشگران واردشده به کشور رقم قابل‌توجهی نیست. چه برنامه‌ای برای درآمدزایی از گردشگری دارید؟

۷ – در سال‌های اخیر رشد هزینه مسکن هم به لحاظ جهش اجاره‌بها و هم به لحاظ جهش قیمت مسکن، فشار اقتصادی زیادی را به سبد مصرف خانوارها وارد کرده است. به نظر می‌رسد اگر به این بحران رسیدگی نشود، بسیاری از خانوارها مجبور به حذف برخی هزینه‌های ضروری زندگی‌شان خواهند شد تا هزینه مسکن خود را تامین کنند. برنامه مشخص شما در حوزه مسکن چیست؟

۸ – رویکرد شما در مواجهه با بورس چیست؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد در سال‌های گذشته، روند بازار سهام بسیار پرتلاطم بوده است. درحالی‌که برخی سیاستگذاران به مردم اعلام می‌کردند که سرمایه‌های خود را وارد بورس کنند، اما ریزش شدید بورس در سال ۱۳۹۹ و ادامه روند ناامید‌کننده بازار در سه سال اخیر بسیاری را در رابطه با سرمایه‌گذاری در این بازار ناامید کرده است. به گفته کارشناسان بورس کالا نیز بستر خوبی برای عرضه کالاهای مختلف مورد استفاده صنایع بوده است؛ بااین‌حال، بررسی‌ها نشان می‌دهد در سال‌های اخیر، استفاده مناسبی از آن نشده است. حال سوال این است که شما برای استفاده مناسب از بورس و بورس کالا در اقتصاد کشور، چه برنامه‌ای دارید؟

۹ – بسیاری از فعالان اقتصادی نسبت به پیش‌بینی‌پذیر کردن اقتصاد مخصوصا با توجه به اثر انتخابات آمریکا و همچنین تحولات منطقه‌ای نگران هستند. وابستگی متغیرهای کلان ما به رویکرد رئیس‌جمهور آینده آمریکا زیاد شده و باید این ارتباط را به نحوی تغییر داد. در این شرایط با چه ابزاری می‌خواهید اقتصاد را برای فعالان اقتصادی پیش‌بینی‌پذیر کنید؟

۱۰ – دهه ۹۰ به عنوان دهه سوخته اقتصادی ایران شناخته می‌شود. در این دهه، متوسط نرخ رشد اقتصادی برابر ۰.۶درصد بوده است. همچنین طبق آخرین آمارهای اعلامی، حدود یک‌سوم از جمعیت کشور زیر خط فقر قرار دارند و با توجه به این شرایط و ریسک‌های سیاسی و غیرسیاسی تهدیدکننده رشد اقتصادی در ۴ سال آینده چه راهکاری برای رشد و کاهش فقر دارید؟ روش مطلوب شما برای فقرزدایی افزایش یارانه‌های نقدی و قیمت‌گذاری دستوری است یا مهار تورم و رشد اقتصادی؟

◽️@utfinance◽️

🎓 دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف

📚 «مشتقات مالی»

🔸‌همانطور که یک نجار ماهر برای کسب درآمد بالا، باید ابزار کارش را به خوبی بشناسد؛ علاقه‌مندان به فعالیت حرفه‌ای در بازارهای مالی نیز باید با ابزارهای این بازار به خوبی آشنا باشند. این ابزارها در بازارهای مالی مشتقات مالی نامیده می‌شوند. تفاوت کسانی که دانش فعالیت در بازار مالی را دارند با کسانی که بدون دانش و مهارت لازم در این بازارها فعالیت می‌کنند، تسلط بر این ابزارهاست. این مشتقات شامل قراردادها،‌ پیمان‌های آتی، سواپ‌ها و اختیارهای معامله هستند.
در این دوره تلاش می‌شود تا نحوه کار با این ابزارها و شناخت سازوکار بازارهای مالی به شرکت‌کنندگان دوره آموزش داده شود تا افراد بتوانند با دانش و پختگی بیشتری در بازارهای مالی تصمیم‌گیری کنند.

📌 ویژه فعالین حوزه کسب‌وکار

📱 کانال تلگرام دوره‌های کوتاه‌مدت دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف

👤 استاد دوره: دکتر شیوا زمانی

👥 میهمان صنعت: محمدحسین رحمتی

📖 اطلاعات بیشتر و مطالعه بروشور دوره

📌 لینک پیش‌ثبت‌نام

📞 در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر، فرم تماس و درخواست مشاوره را تکمیل نمایید.

👥 گفت‌وگو

تصلب راهبردها
اصلاحات سیاسی از نگاه فرهاد نیلی و موسی غنی‌نژاد

رویگردانی بسیاری از شهروندان و رأی‌دهندگان از صندوق رأی که نشانه آن مشارکت پایین در انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 و مجلس 1402 است، نشان از ناامیدی آنها از ایجاد تغییر دارد. آنها به تجربه دریافته‌اند که حداقل در دو دهه گذشته، خواست آنها برای تغییر از طریق صندوق رأی به جایی نرسیده است، چون موانع بزرگی خارج از قوای انتخابی وجود دارد که راه اصلاحات سیاسی و اقتصادی و اجتماعی را می‌بندد. اما اگر تنها راه مشارکت مردم صندوق رأی و سازوکارهای دموکراتیک است، پس چگونه می‌توان به تغییر رسید؟ موسی غنی‌نژاد و فرهاد نیلی، با تاکید بر اینکه باید راهبردها تغییر کند و در حال حاضر راهبردها جایی خارج از قوه مجریه تعیین می‌شود، عنوان می‌کنند که مطالبه برای تغییر باید به خواست عمومی جامعه تبدیل شود تا نظام ایدئولوژیک راهبردساز نتواند در برابر این خواست مقاومت کند و تن به تغییر دهد؛ در این غیر این صورت تغییر سیاست‌هایی که در اختیار رئیس‌جمهور است، بهبود معناداری حاصل نمی‌کند و نهایتا می‌تواند تغییرات کمتر بد یا بیشتر بد را رقم بزند.

◽️@utfinance◽️