👤 فردریش فون هایک:

واضح است که یک رعیت یا برده صرفاً با به دست آوردن «حق رأی» آزاد نخواهد شد.

همچنین هر میزانی از تجمل و وسایلی که برده داشته باشد، یا قدرتی مافوق گروهی از بردگان داشته باشد، وابستگی‌اش به اراده خودکامانه اربابش را کم نخواهد کرد.

اما اگر یک انسان، مصون از محدودیت خودسرانه دیگران باشد، در برابر قانون حقوق برابر با دیگران داشته باشد، از بازداشت خودسرانه مصون باشد، برای انتخاب کار و شغل آزادی داشته باشد و اگر قادر به کسب و حفظ ثروت باشد، هیچ فرد یا گروهی نمی‌تواند او را به انجام خواست خود مجبور کند.

آزادی، به معنای استقلال از اراده خودکامه دیگری است.

◽️@utfinance◽️

مصاحبه رند پال از نویسندگان کتاب چرا سوسیالیست نیستم با جان استاسل.
https://t.me/yusefmasoud

📄 یک پرسش، یک یادداشت و یک کامنت

آرمان امیری این پرسش را مطرح کرده که «وقتی از ‏دموکراسی غیرلیبرال حرف می‌زنید دقیقاً از چه ‏صحبت می‌کنید؟»
یکی از کسانی که به این دعوت به گفت‌وگو پاسخ داده، علی معطمی است که در لینک زیر می‌توانید بخوانید:

📄 پاسخ علی معظمی به پرسش: «وقتی از ‏دموکراسی غیرلیبرال حرف می‌زنید دقیقاً از چه ‏صحبت می‌کنید؟»‏

📌 کامنت شاهین کارخانه، بر مطلب علی معظمی:

📄 مسیر دموکراسی غیرلیبرال به سوی استبداد

◽️@utfinance◽️

در ادامه متن پیشین و با توجه به نقدهایی که مطرح شد، ذکر چند نکته مهم است:

یک) یکی از دلایل اصلی ترجیح بازار آزاد توانایی بی‌نظیر آن در ایجاد رونق اقتصادی است. سیستم بازار آزاد که با حداقل مداخله دولت و رقابت باز مشخص می‌شود، امکان تخصیص کارآمد منابع، کشف قیمت و محیط تجاری پویا را فراهم می‌کند.
این امر باعث رشد اقتصادی می‌شود که منجر به افزایش فرصت‌های شغلی، استانداردهای بالاتر زندگی و رفاه کلی یک جامعه می‌شود. در مقابل، دموکراسی‌ها می‌توانند به دلیل ملاحظات سیاسی، تشریفات اداری، و پتانسیل تغییر سیاست‌های کوتاه‌مدت بر اساس احساسات عمومی با چالش‌هایی در تصمیم‌گیری اقتصادی مواجه شوند.
بازار آزاد با تکیه بر نیروهای عرضه و تقاضا، نوآوری، کارایی و سازگاری را تشویق می‌کند و توسعه اقتصادی پایدار را پیش می‌برد.

دو) لیبرال‌ها، ارزش‌های لیبرالی مانند آزادی مبادله، آزادی بیان، آزادی تجمعات و تشکل یابی و همچنین پیگیری نفع شخصی و علاقه مندی‌های فردی را ستایش می‌کنند و معتقدند ارزشمندی لیبرال دموکراسی به این ارزشها وابسته است.

سه) همچنین، بازار آزاد به طور ذاتی آزادی فردی را با اجازه دادن به افراد برای انتخاب بر اساس ترجیحات، نیازها و قابلیت‌های خود ارتقا می‌دهد. در یک اقتصاد مبتنی بر بازار، افراد این اختیار را دارند که به دنبال منافع اقتصادی خود باشند، خواه انتخاب شغل، راه اندازی یک تجارت یا سرمایه گذاری منابع خود باشد. این آزادی اقتصادی به نوبه خود به افراد این قدرت را می‌دهد تا زندگی خود را بر اساس ارزش‌ها و آرزوهای خود شکل دهند.

چهار) هدف متن پیشین این بود که توضیح دهد دموکراسی، در عین حال که در حفاظت از آزادی‌های سیاسی مؤثر است، ممکن است گاهی به استبداد اکثریت منجر شود و به طور بالقوه حقوق اقلیت‌ها را نقض کند. بازار آزاد، با تمرکز بر مبادلات داوطلبانه و مداخله محدود دولت، زمینه بازی برابری را فراهم می‌کند که در آن افراد می‌توانند آزادی‌های اقتصادی خود را بدون ترس از نفوذ ناروا از جانب اکثریت اعمال کنند.

پنج) مزیت قابل توجه بازار آزاد ظرفیت آن برای تحریک نوآوری و تقویت رقابت سالم است. ماهیت رقابتی بازار، کسب‌وکارها را تشویق می‌کند تا محصولات و خدمات خود را دائماً بهبود بخشند و پیشرفت‌های فن‌آوری و افزایش بهره‌وری را به همراه داشته باشند. نوآوری، محرک کلیدی پیشرفت اقتصادی، در محیطی شکوفا می‌شود که در آن کسب‌وکارها انگیزه بهتری نسبت به رقبای خود دارند و خواسته‌های دائماً در حال تغییر مصرف‌کنندگان را برآورده می‌کنند. در حالی که هدف دموکراسی‌ها نمایندگی از منافع مختلف مردم است، فرآیندهای تصمیم گیری می‌تواند کند باشد و سیاست‌ها ممکن است در معرض مصالحه و بده بستان سیاسی قرار گیرند. در مقابل، بازار آزاد، با ساختار تصمیم‌گیری غیرمتمرکز خود، امکان انطباق سریع‌تر با شرایط متغیر بازار را فراهم می‌کند و چشم‌انداز اقتصادی چابک‌تر و نوآورانه‌تر را ارتقا می‌دهد.

شش) در نتیجه، ترجیح بازار آزاد بر دموکراسی در توانایی آن برای ایجاد رفاه اقتصادی، حمایت از آزادی فردی و تقویت نوآوری نهفته است. در عین حال، ایجاد توازن بین دموکراسی و بازار آزاد می‌تواند منجر به جامعه‌ای قوی و انعطاف پذیر شود که از نقاط قوت هر دو سیستم بهره می‌برد.

هفت) تاکید بر این نکته مهم است که سیاست‌های سوسیالیستی از آزادی افراد حمایت نمی‌کنند، و اگر کسی در مورد سوسیالیسم رؤیایی دارد، باید آماده باشد تا آزادی خود را قربانی کند.
باید هشیار باشیم که هر گونه برنامه ریزی مرکزی به دلیل مشکل هماهنگی و ناتوانی از محاسبه اقتصادی -حتی در صورت توفیق کوتاه مدت- در بلندمدت ناکام خواهد بود. چون اصولا با تصمیم گیری نهایی یک برنامه ریز همراه می‌شود و بنابراین هر شکلی از جمع گرایی در تصمیمات یک برنامه ریز واحد نهفته است.

هشت) لیبرال‌ها همواره بر اهمیت مالکیت خصوصی تأکید دارند و اینکه چگونه مالکیت خصوصی به کسانی که مالکیت ندارند نیز حق انتخاب می‌دهد.
می‌دانیم که ادعای برنامه ریزان مبنی بر اینکه آزادی سیاسی مردم تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد و تنها آزادی اقتصادی از آنها گرفته می‌شود، نادرست است زیرا آزادی سیاسی و آزادی اقتصادی هر دو مکمل یکدیگر هستند. بدون یکی، دیگری غیر ممکن است. دولتی که بر ابزار تولید،  منابع و مبادلات اقتصادی مسلط است در تمامی حوزه‌های حیات اجتماعی مداخله می‌کند.
بنابراین، لیبرال‌هایی که قائل به اولویت و رجحان بازار آزاد بر دموکراسی هستند، در درجه اول بازار آزاد را ضامن آزادی فردی می‌دانند و در درجه دوم معتقدند بازار آزاد رونق اقتصادی، آزادی فردی و نوآوری را تقویت می‌کند و اغلب از فرآیند دموکراتیک در این حوزه‌ها بهتر عمل می‌کند.

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

اقتصاد ایران کمونیستی است

👤 بیژن اشتری

‍ این روزها در مباحث سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کلمه «نئولیبرال» تبدیل به یک ناسزا شده است. متفکران چپگرا اصرار دارند اقتصاد ایران نئولیبرالیستی‌ست و از نظرشان نئو‌لیبرالیسم تجسم شرارت در جهان معاصر است.

در این مختصر فقط به این اشاره می‌کنم که اندیشه نئولیبرالیستی در اواخر دهه چهل از سوی اندیشمندانی مثل میزس، هایک، پوپر و فریدمن در مقابله با کمونیسم مطرح شد. تاکید آنها بر آزادی‌های مدنی، فردگرایی، جامعه باز و دولت کوچک بود. دقیقا همان خصوصیاتی که جامعه کمونیستی فاقدشان بود. در دهه‌های گذشته بسیاری از کشورهای جهان اتفاقا با اجرای سیاست‌های نئولیبرالیستی توانسته‌اند از فقر نجات یابند، نمونه‌اش هند یا حتی چین.
با این حال اجرای این سیاست‌ها عوارضی هم داشته مثل افزایش نابرابری‌ها، تخریب محیط زیست و غیره. اما اگر خوبی‌ها و بدی‌های نئولیبرالیسم را بسنجید به نظرم کفه اولی سنگین‌تر است.
اما در ایران چپ‌ها مدعی‌اند اقتصاد ایران نئولیبرال است. این یعنی اینکه در ایران امروز خصوصیات زیر در اقتصاد حاکم است: سرمایه‌داری رقابتی، حقوق مالکیت خصوصی قدرتمند، بازار آزاد،‌ دولت کوچک و بخش خصوصی قوی.
حالا انصافا کدام‌یک از این خصوصیات در اقتصاد ایران دیده می‌شود؟ هشتاد و پنج درصد اقتصاد ایران دست حکومت است.حکومت نه تنها کوچک نیست که یک دیوانسالاری عظیم است.حقوق مالکیت خصوصی هم اصولا در ایران به رسمیت شناخته نمی‌شود. اصلا ما با یک بحران امنیت حقوق مالکیت روبرو هستیم و در دهه‌های گذشته شاهد یک روند قهقرایی وحشتناک در زمینه حقوق مالکیت بوده‌ایم. پژوهش‌ها نشان می‌دهد اقتصاد ایران مبتنی بر سه دوره مصادره ثروت‌ها‌ی بخش خصوصی‌ست.

آمار امسال شاخص آزادی اقتصادی را ببینید، ایران جزو هشت کشور آخر جهان‌ است. بازار آزاد در ایران عملا وجود خارجی ندارد. کافی است به سیاست قیمت‌گذاری دستوری نگاه کنید که هنوز رایج است.
در ایران چیزی به اسم اقتصاد رقابتی وجود ندارد‌ که اگر بود این کارخانه‌های خودرو‌سازی ورشکسته باید سال‌ها پیش تعطیل می‌شدند اما به ضرب سوبسید‌های دولتی ادامه حیات می‌دهند. دولت ایران زمانی که پول داشت سالی صد میلیارد دلار سوبسید می‌داد. چگونه می‌توان چنین اقتصادی را که در واقع بیشترین شباهت را به اقتصادهای ورشکسته کمونیستی دارد نئولیبرال نامید؟
لیبرالیسم یعنی آزادی‌های مدنی، یعنی احترام به فردیت آدم‌ها، یعنی جامعه باز، یعنی مشارکت فعال در تجارت جهانی، یعنی دولت کوچک.
نئولیبرالیسم هم مبتنی بر همین اصول است اما کدام‌یک از این ویژگی‌ها را در ایران می‌بینید؟
اقتصاد ایران کمونیستی‌ست، آن هم از بدترین نوع آن.

◽️@utfinance◽️

در باب پارلمان و رأی و حقوق و این قضایا.

https://t.me/yusefmasoud

👤مانی بشرزاد

چرخه‌های تجاری سیاسی چیست؟

جیمز بیوکنن، برنده نوبل اقتصاد به ما می‌گوید همانگونه که در اقتصاد با شاهد چرخه‌های رونق و رکود هستیم، در سیاست نیز چنین چرخه‌هایی وجود دارند اما با یک تفاوت: این رونق و رکود درباره چاپ پول است.
‌‎
این ایده به ما می‌گوید سیاست مداران در پایان دوره خود انگیزه بالایی برای چاپ پول دارند به این دلیل که تورم مشکلات کوتاه مدت آنها را حل می‌کند و باعث می‌شود رای بیاورند. این کار برای رای آوردن خود فرد سیاست مدار یا حزب او در دوره بعد است به این دلیل که زمانی که آثار چاپ پول خود را نشان می‌دهد سیاست مدار و حزب او به خواسته خود رسیده است.

◽️@utfinance◽️

👤 فردریش فون هایک:

واضح است که یک رعیت یا برده صرفاً با به دست آوردن «حق رأی» آزاد نخواهد شد.

همچنین هر میزانی از تجمل و وسایلی که برده داشته باشد، یا قدرتی مافوق گروهی از بردگان داشته باشد، وابستگی‌اش به اراده خودکامانه اربابش را کم نخواهد کرد.

اما اگر یک انسان، مصون از محدودیت خودسرانه دیگران باشد، در برابر قانون حقوق برابر با دیگران داشته باشد، از بازداشت خودسرانه مصون باشد، برای انتخاب کار و شغل آزادی داشته باشد و اگر قادر به کسب و حفظ ثروت باشد، هیچ فرد یا گروهی نمی‌تواند او را به انجام خواست خود مجبور کند.

آزادی، به معنای استقلال از اراده خودکامه دیگری است.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

لیبرالیسم هایک و میزس، چگونه لیبرالیسمی است؟

◽️@utfinance◽️

کتاب لیبرالیسم اثر لودویگ فون میزس اثری مهم است که مبانی فلسفی و مفاهیم عملی لیبرالیسم کلاسیک را بررسی می‌کند. این کتاب در ابتدا در سال 1927 منتشر شد.

لیبرالیسم میزس در هسته خود دفاع از آزادی فردی، مالکیت خصوصی و بازارهای آزاد است. او استدلال می‌‌کند که این اصول نه تنها از نظر اخلاقی قابل توجیه هستند، بلکه برای یک جامعه مرفه و هماهنگ نیز ضروری هستند. میزس معتقد است که افراد زمانی بهترین توانایی را دارند که منافع خود را دنبال کنند و پتانسیل خود را محقق کنند که از اجبار و مداخله آزاد باشند.

یکی از موضوعات کلیدی در لیبرالیسم اهمیت آزادی اقتصادی است. میزس استدلال می‌کند که اقتصادهای با برنامه ریزی متمرکز، که در آن دولت ابزارهای تولید را کنترل می‌کند، ذاتاً ناکارآمد هستند و منجر به رکود اقتصادی می‌شوند. در عوض، او از یک سیستم بازار آزاد دفاع می‌کند که در آن قیمت‌ها بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می‌شوند و افراد آزادند تا در مبادلات داوطلبانه شرکت کنند.
میزس همچنین بر اهمیت دولت محدود تاکید می‌کند.

لینک خرید کتاب از بنوبوک

◽️@utfinance◽️

دیدگاه‌های هایک درباره لیبرالیسم، همانطور که در آثاری مانند «منشور آزادی» یا «قانون اساسی آزادی» بیان شده است، دفاعی عمیق از آزادی فردی و حکومت محدود ارائه می‌دهد.

یکی از بحث‌های اصلی هایک این است که آزادی برای پیشرفت تمدن ضروری است. او معتقد است که یک جامعه آزاد، که در آن افراد می‌توانند اهداف و منافع خود را دنبال کنند، نوآورتر، مرفه تر و پویاتر از جامعه‌ای است که در آن دولت اقتصاد را کنترل می‌کند و روابط شخصی شهروندان را تنظیم می‌کند.

هایک بر اهمیت نظم خودجوش در جامعه تاکید می‌کند. او استدلال می‌کند که ساختارهای اجتماعی پیچیده، مانند زبان، قانون و بازار، نه از برنامه ریزی عمدی، بلکه از تعاملات افرادی که به دنبال منافع خود هستند، پدید می‌آیند. او نسبت به خطرات برنامه ریزی مرکزی هشدار می‌دهد و استدلال می‌کند که منجر به ناکارآمدی، رکود و در نهایت استبداد می‌شود.

لینک خرید کتاب از بنوبوک

◽️@utfinance◽️

📕 تازه‌های نشر

شمارهٔ جدید قلم‌یاران (ویژۀ نوروز) منتشر شد

📌 کانال تلگرامی مجله قلم‌یاران نوشت:

◾️دوستانی که تمایل دارند مجله را در درب منزلشان دریافت کنند، می‌توانند تنها با پرداخت هزینه مجله(۱۲۰۰۰۰هزار تومان) با هزینۀ پستی رایگان دریافت کنند.

➖شمارۀ کارت: 6037997321603855  به نام آذر ارکانی

✖️ارسال برگۀ واریز و آدرس به دایرکت یا شمارۀ تلگرام
09356617909

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

اقتصاددانی که وارث میزس بود

📌 شنبه، دوم مارس، مصادف با 12 اسفند، نود و هشتمین سالروز تولد مورای روتبارد اقتصاددان، مورخ و نظریه پرداز سیاسی امریکایی است.

او اغلب به عنوان یکی از تأثیرگذارترین شخصیت‌ها در توسعه تفکر لیبرتارین یا آزادی خواهی مدرن مورد ستایش قرار می‌گیرد. کمک‌های او به نظریه اقتصادی، فلسفه سیاسی و تحلیل تاریخی اثری پاک نشدنی در تاریخ اندیشه اقتصاد بر جای گذاشته است.

روتبارد را یکی از وارثان اندیشه لودویگ فون میزس و ادامه دهنده راه او می‌دانند.

منتشر شده در اکوایران

◽️@utfinance◽️