📄 یادداشت‌های کتاب «چرا سوسیالیست نیستم»

👥 نوشته رند پال و کلی اشبی پال

ترجمه مسعود یوسف‌حصیرچین

📎 PDF

◽️@utfinance◽️

📌 معرفی کتاب به قلم مترجم را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

📄 یادداشت

👤 مرتضی مردیها

حدود ۲۰ سال پیش ضمن سخنرانی‌ای در دانشکدۀ علوم سیاسی دانشگاه تهران، که بعدأ مضمون آن در کتاب «در دفاع از سیاست» چاپ شد، گفتم که گمشدۀ مردم ایران که در جنبش مشروطه‌خواهی دنبال آن می‌گشتند، آزادی (در معنی جمهوری‌خواهی) نبود؛ نظم، امنیت، حکومت قانون و، بیش از هر چیز، توسعه و پیشرفت و رفاه بود.
مجالس مشروطه‌ نه‌فقط کمکی به این موارد نکرد، بلکه آفات بیشتری به مدیریت سیاسی و پیشرفت کشور زد.
دقیقاً به همین دلیل، کودتای سرتیپ رضاخان و ظهور رضاشاه پهلوی شکست آرمان‌های «انقلاب مشروطیت» نبود، نجات آن بود.

برخی پرسشی را مطرح کرده‌اند مبنی بر اینکه مگر با جمهوری نمی‌توان به نظم و پیشرفت رسید. پاسخ من این است که البته که‌ می‌توان، کما اینکه بسیاری رسیده‌اند، اما

اولاً، در زمانی که ما صحبت آن را می‌کنیم (زمان احمدشاه قاجار) انتخابات و برگزیدن کسی برای ریاست جمهوری یا حتی نخست‌وزیر منتخب مجلس، چیزی بهتر از دمکراسی ۲۰-۳۲ به دست نمی‌داد، که عمر متوسط هر کابینه سه-چهار ماه بود. این خود به دلیل بیسوادی گستردۀ مردم و نبود حداقل‌های نظم و امنیت و قانون و آزادی مشرف به هرج و مرج بود.

دوم اینکه، من نمی‌گویم فقط اقتدار مصلح یا فقط مشروطه، شمایید که می‌گویید فقط جمهوری. و طوری می‌گویید جمهوری و آزادی، که گویی رأی دادن آحاد مردم بالاترین حدی است که جامعه‌ای می‌تواند به آن برسد. در حالی‌که در ۱۲ فروردین ۵۸ هم‌ مردم رأی دادند.
سخیف‌ترین فکری که ما را به اینجا رساند این بود که در همۀ عالم مفسده‌ای بدتر از سلطنت و موروثی بودن آن نیست. نه انگار انتخابات می‌تواند هیتلر و پوتین و چه بسا القاعده و داعش سر کار بیاورد.

پادشاهانی بوده‌اند که ستم کرده‌اند یا ناکارآمد و عیاش و کم عقل و بی‌وجود بوده‌اند، ولی بسیاری از اوج‌های تاریخ بشری را پادشاهان رقم زده‌اند. همان‌هایی که با انتخابات نیامده و نرفتند.‌

درخشش رضاشاه خیره کننده بود؛ به تمام‌معنای کلمه، نجات‌بخش. دشمنی با او را یکی آخوندهایی رقم زدند که فرهنگ و  آموزش و قضا از چنبرۀ آنها بیرون‌ می‌آمد، و یکی هم کمونیست‌هایی که برای الحاق ایران به شوروی نه مشروطه می‌خواستند نه جمهوری، و دیگری هم روشنفکرانی که تنها عُرضه‌ای که داشته‌اند نفی و نقد مدرنیته بوده است؛ و از همه بدتر، سواد اعظم عامه‌ای که مغزهایشان زیر فشار این دو-سه دسته کج شده بود.

نمی‌دانم لازم است به برخی از قصورهای و تقصیرهای پهلوی اشاره کنم و بگویم که بله، می‌دانم و معترفم. آیا لازم است این بدیهی را یادآور شوم که
«در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است
صُراحی می ناب و سفينۀ غزل است».
وگرنه نوبت به بنی‌بشر برسد بنا به تعریف با خطا و خلل مواجهید. تا جایی‌که اخیراً می‌گویند انسان موجودی واجب‌الخطا است!

در مسابقۀ بوکس برای برآورد امتیاز یک بازیکن، تعداد ضربه‌هایی که زده است را ضرب در مؤلفه‌های سنگینی و حساسیت آنها می‌کنند و از تعداد و سنگینی و حساسیت ضربه‌های حریف کسر می‌کنند. با این نحوۀ محاسبه، بسا که قهرمان چندین ضربۀ نانشسته یا حتی خطا زده باشد و چندین ضربۀ سخت هم خورده باشد، ولی نهایتاً با امتیاز بالا برنده معرفی می‌شود. مهم جمع و ضرب و تفریق است، نه اشاره به این و آن خطا.

آنها همین که سلطنت را از گرفتنِ خراج صرفاً به منظور ادای مخارجِ دربخانۀ شاهی، به در آوردند و مفاهیمی همچون مملکت و جامعه و نظم و پیشرفت و نوسازی و تمامیت سرزمینی و آبروی بین‌الملل را همچون دغدغه‌ای جدی «مطرح کردند» کافی بود تا قهرمان باشند، حتی اگر در عمل قدمی هم در راه آن برنداشته بودند. چه رسد که در این زمینه خارق‌العاده عمل کردند.



منبع: کانال تلگرام مرتضی مردیها

◽️@utfinance◽️

📄مقاله

افسانه انسان اقتصادی

👤 رایان مک میکن
◽️@utfinance◽️

📌 رایان مک میکن سردبیر اجرایی موسسه میزس است. او دارای مدرک لیسانس در اقتصاد و مدرک کارشناسی ارشد در سیاست عمومی، امور مالی و روابط بین الملل از دانشگاه کلرادو است.

◽️@utfinance◽️

🖥 ویدیو

خاویر میلی، رئیس جمهوری آرژانتین، طی سخنرانی در نشست سالانه محافظه‌کاران (CPAC) با الگو برداری از «عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم»، شعار دونالد ترامپ، رئیس جمهوری پیشین ایالات متحده و بخت نخست جمهوری خواهان در انتخابات ۲۰۲۴ آمریکا، گفت: «تا زمانی که عظمت را دوباره به آرژانتین باز نگردانیم، از پا نخواهیم نشست.»

میلی که اقتصاد‌دان آزادی‌خواه است، گفت: «نگذارید سوسیالیسم چیره شود. طرفدار تعیین مقررات نباشید. به تایید ایده شکست بازار نپردازید. اجازه پیشرفت این روال جنایتکارانه را ندهید و نگذارید ندای دروغین عدالت اجتماعی مجذوبتان سازد.»

رئیس جمهوری آرژانتین افزود: «پیام آزادی تنها باعث نشد که من رئیس جمهوری آرژانتین شوم، ما به بیداری جهان می‌پردازیم.»

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

سرمایه داری رفاقتی، سرمایه داری نیست

◽️@utfinance◽️

📌 سرمایه داری رفاقتی که اغلب کرونیسم (Cronyism) نامیده می‌شود، یک سیستم اجتماعی-اقتصادی است که در آن کسب و کارها نه بر اساس شایستگی یا رقابت، بلکه از طریق رابطه نزدیک با مقامات دولتی و تنظیم کننده‌ها رشد می‌کنند. این امر اصول بازارهای آزاد را مخدوش می‌کند، رقابت منصفانه را تضعیف می‌کند و اعتماد عمومی به اقتصاد را از بین می‌برد. اما در عین حال مخالفان کاپیتالیسم و دشمنان بازار آزاد، معایب نظام‌های «سرمایه داری رفاقتی» را به پای «سرمایه داری» و «نظام بازار» می‌نویسند. حتی گروهی نیز فرایند اعطای شرکت‌ها و به طور کلی منافع اقتصادی توسط دولت به نزدیکان و هم‌مسلکان و هم‌حزبی‌هایشان را «نئولیبرالیسم» می‌نامند.
یکی از بارزترین مظاهر سرمایه داری رفاقتی، رواج انحصارها یا انحصارطلبی‌ها در صنایع کلیدی است. از طریق لابی‌های سیاسی و مداخلات دولت در اقتصاد، برخی شرکت‌ها می‌توانند رقابت را خفه کنند و منجر به قیمت‌های بالاتر و کیفیت پایین‌تر برای مصرف‌کنندگان شوند.
اما آیا سرمایه داری رفاقتی، سرمایه داری است؟

◽️@utfinance◽️

🖥 ویدیو

👥 گفت‌وگوی مهدی الیاسی، روزنامه‌نگار اقتصادی ملی‌گرا با امیرحسین خالقی، اقتصاددان لیبرال و استاد دانشگاه

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

انقلاب مالی خاویر میلی
/نخستین مازاد بودجه آرژانتین در 12 سال گذشته/

👤 Peter St. Onge
Mises Institute

✍🏻 ترجمه محمدرضا قاسمی

📌 منتشر شده در اکوایران

◽️@utfinance◽️

👤 پیتر سنت اونگه، محقق وابسته موسسه میزس و پژوهشگر اقتصادی در بنیاد هریتیج است. سنت اونگه دکترای خود را از دانشگاه جورج میسون دریافت کرد و در سال 2014 پژوهشگر موسسه میزس بود.
◽️@utfinance◽️

اسلحه یا چکش؟
درباب مالکیت و حمل سلاح شهروندان در ایالات متحده ی آمریکا
بررسی آمار و آرا موافقین و مخالفین آزادی اسلحه 

https://castbox.fm/vb/676245089

📄 یادداشت

👤 بیژن اشتری

‍ آدم می‌خواد دیکتاتور هم باشه خوبه که مثل دیکتاتور رواندا باشه.
بعضی ملت‌ها، که سرنوشتشان با دیکتاتوری گره خورده، حداقل شانس آورده‌اند و یک دیکتاتوری نصیبشان شده که معنای توسعه و فقرزدایی را می‌فهمد و شعور اداره کردن کشورش را دارد. پل کاگامه، رئیس جمهور کشور رواندا، از جنس و تبار همین گونه‌ی نادر دیکتاتورهاست.

کاگامه بیست و چهار سال پیش در رواندا ، یکی از فقیرترین کشورهای آفریقایی، به قدرت رسید. او رهبر کشوری شده بود که یک نسل‌کشی وحشتناک را در دهه نود میلادی تجربه کرده بود. کاگامه بلافاصله پس از غصب قدرت دست به کار شد و آشتی ملی را در کشورش برقرار کرد و سپس همه توجه خود را معطوف توسعه و فقرزدایی کرد. او با یک سیاست خارجی هوشمندانه توانست سرمایه گذاران خارجی را ترغیب به سرمایه‌گذاری در کشورش کند. رواندا طی بیست و دو سال گذشته به طور متوسط سالیانه یک نرخ رشد اقتصادی هشت درصدی را تجربه کرده به طوری که حالا رواندا به سوئیس آفریقا معروف شده است.

بله، گرچه آقای کاگامه مخالفان سیاسی‌اش را سرکوب می‌کند (که کار بسیار زشتی هم هست) اما حداقل بین اکثریت مردم کشورش محبوبیت زیادی دارد زیرا توانسته آن ها را از زیر خط فقر بیرون بکشد و کاری کند‌ که معنای زندگی انسانی را بفهمند و طعم خوش صلح و آرامش را بچشند.

البته اذعان می‌کنم چنین دیکتاتورهایی واقعا نایاب و نادرند. امروزه دیکتاتورها‌ی جهان عموما از نوع ولادیمیر پوتین هستند. دیکتاتورهای رذلی که جز حفظ قدرتشان به چیز دیگری فکر نمی‌کنند و حاضرند مملکتی را به باد فنا دهند تا چند سال دیگر به عمر حکومت فاسدشان اضافه شود.
این دیکتاتورها از آنجایی که هیچ دستاورد اقتصادی و رفاهی برای مردم کشورشان نداشته‌اند و مملکتشان را به ویرانه‌ای تحت حاکمیت دزدان اولیگارشیک تبدیل کرده‌اند، برای منحرف کردن مردم از این واقعیت‌ها لاجرم چاره‌ای ندارند جز این که به جنگ افروزی و اشغال کشورهای همسایه متوسل شوند و این جوری «افتخارآفرینی» کنند.

◽️@utfinance◽️

🎥 بوق انحصار در مخابرات ایران

نسخه صوتی

▫️سرعت اینترنت شما کند است؟ این ویدیو را از دست ندهید!

▫️«چراز» در برنامه این هفته به بررسی تاریخچه مخابرات در ایران می‌پردازد و به این سوال پاسخ می‌دهد که چرا این انحصار به ضرر مردم است.

▫️شبکه زیرساختی تلفن که با تلاش‌های کیخسرو شاهرخ پا گرفت از همان ابتدا، زیر نظر دولتی‌ها قرار داشت.

▫️در اخر مخابرات در دولت مصدق ملی شد و حذف کامل بخش خصوصی از صنعت مخابرات کلید خورد. آنچه این انحصار دولتی در طول دهه‌ها به ارث گذاشته، موجب عدم سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های مخابراتی شده که وضعیت اینترنت ثابت ایران را همرده کشورهای عقب افتاده کرده است.

▫️این ویدیو را تماشا کنید و نظرتان را در مورد انحصار دولتی در مخابرات با ما به اشتراک بگذارید.

#چراز

📺 @ecoiran_webtv

📄 مقاله

آیا سرمایه داری نابرابری را افزایش داده؟

📌 کتاب مهم توماس پیکتی «سرمایه در قرن بیست و یکم» پس از انتشار در سال 2014 بحث و گفت‌وگوهای گسترده‌ای را در مورد موضوع نابرابری اقتصادی در سراسر جهان برانگیخت و در ایران نیز چند ترجمه از کتاب او منتشر شد. در حالی که تحلیل پیکتی هم مورد تحسین و هم انتقاد اقشار مختلف قرار گرفته است، اقتصاددانان پیشرو دیدگاه متفاوتی در مورد نظریه او ارائه می‌دهند.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

مغالطه پیکتی: چرا سرمایه در قرن بیست‌و‌یکم مغالطه‌ای بیش نیست؟

👤 موسی غنی‌نژاد


📌 غنی‌نژاد در این مقاله توضیح می‌دهد که کتاب پیکتی بر مغالطه بنا شده، یعنی با درهم‌آمیختن برخی سخنان درست و نادرست نهایتاً به نتایج نادرست می‌رسد. غنی‌نژاد معتقد است اقتصاددان فرانسوی در این کتاب در مقام منتقد نظام آموزشی جریان اصلی و رسمی علم اقتصاد ظاهر شده، اما در واقع همچنان‌که خواهیم دید خود عملاً قربانی برخی بدآموزی‌ها و نواقص این جریان است.

◽️@utfinance◽️

لینک خرید کتاب پیکتی: مغالطه قرن بیست و یکم از «وبسایت انتشارات دنیای اقتصاد»

لینک خرید کتاب پیکتی: مغالطه قرن بیست و یکم از «بنوبوک»

لینک خرید کتاب پیکتی: مغالطه قرن بیست و یکم از «فیدیبو»

لینک خرید کتاب پیکتی: مغالطه قرن بیست و یکم از «طاقچه»

◽️@utfinance◽️

📚 معرفی کتاب

«سوسیالیسم ملی هیتلر»

👤نوشته: راینر زیتلمن

زیتلمن در این کتاب با دسته بندی اظهارات و مواضع هیتلر، نشان می‌دهد که ضدیت با سرمایه داری بیش از آن چیزی که معمولاً تصور می‌شود در جهان بینی هیتلر نقش ایفا کرد. هیتلر در مورد ملی کردن همه ابزارهای تولید بدبین بود زیرا به عنوان یک داروینیست اجتماعی می‌ترسید که این امر بر انتخاب طبیعی در حوزه اقتصادی غلبه کند. با این حال، از اواسط دهه 1930، او به طور فزاینده‌ای متقاعد شد که اقتصاد برنامه ریزی شده بسیار برتر از اقتصاد بازار است و با گذشت زمان، سیستم شوروی را تحسین کرد.

◽️@utfinance◽️

🟥 اینستاگرام:

https://www.instagram.com/p/C30IIK8q8MO/?igsh=MzRlODBiNWFlZA==
🟥

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

نقش ضدیت با سرمایه داری در جهان بینی هیتلر - قسمت اول

👤 راینر زیتلمن

📌 ضدیت با سرمایه داری بیش از آن چیزی که معمولاً تصور می‌شود در جهان بینی هیتلر نقش ایفا کرد. هیتلر در مورد ملی کردن همه ابزارهای تولید بدبین بود زیرا به عنوان یک داروینیست اجتماعی می‌ترسید که این امر بر انتخاب طبیعی در حوزه اقتصادی غلبه کند. با این حال، از اواسط دهه 1930، او به طور فزاینده‌ای متقاعد شد که اقتصاد برنامه ریزی شده بسیار برتر از اقتصاد بازار است و با گذشت زمان، سیستم شوروی را تحسین کرد.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

نقش ضدیت با سرمایه داری در جهان بینی هیتلر - قسمت دوم

👤 راینر زیتلمن
◽️@utfinance◽️