كتابخانه_مركزى_و_مركز_اسناد_دانشگاه.pdf
320.6 KB
file:///C:/Users/publib/Downloads/كتابخانه مركزى و مركز اسناد دانشگاه تهران؛ از آغاز تا امروز.pdf http://ensani.ir/file/download/article/20120326164256-3039-558.pdf
Forwarded from کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران (E Shahi)
نمایشگاه اساسنامه ها،نظامنامه ها و آیین نامه های قدیمی در گنجینه کتابخانه مرکزی
Forwarded from کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران (E Shahi)
نمونه ای از نظامنامه ها و ایین نامه ها در نمایشگاه
اسکوپوس با بیش از 41 هزار عنوان نشریه،کنفرانس و مجموعه کتاب بزرگترین پایگاه استنادی و چکیده معتبر بین المللی است که منابع بیش از 5500 ناشر را پوشش داده است. این پایگاه که از آن می توان به عنوان سازمان استاندارد علم در دنیا در کنار پایگاه WOS یاد کرد امکان ارزیابی و رتبه بندی مجلات معتبر علمی را بر اساس استناد های صورت گرفته به مقالات فراهم کرده و مهمترین ابزار در جستجوی پیشینه پژوهش است. دانشگاه تهران به این پایگاه مهم و گرانقیمت دسترسی دارد.
درباره زنده یاد سید عبدالغفار طهوری خلخالی؛ بنیانگذار انتشارات طهوری
به گزارش مجله فرهنگی و هنری سفینه تبریز، زنده باد سید عبدالغفار طهوری سال 1302 شمسی در مروآباد، از توابع خلخال متولد شد.
وی نزد پدر تحصیل کرد و در حوالی بیست سالگی به تهران کوچید و در «کتابفروشی دانش» نزد نورالله ایرانپرست به کار پرداخت.
طهوری در ۱۳۳۰ «کتابخانه طهوری» را بنیاد نهاد و از ۱۳۳۲ به انتشار کتاب اقدام کرد و با ایجاد مجموعه «زبان و فرهنگ ایران»، بسیاری از متون معتبر و پژوهشهای تازه را منتشر کرد.
برخی از تألیفات معتبر درباره زبانهای باستانی (منتشرشده خارج از ایران)، توسط او چاپ افست شد.
طهوری کتابفروشی کتابشناس بود و فروشگاه او (از ۱۳۴۳ در خیابان انقلاب) محل مراجعه بسیاری از دانشجویان و دانشمندان بود.
زندهیاد ایرج افشار درباره طهوری گفته است:
«نیت طهوری در کتابفروشی همیشه این بود که از فروختن کتاب «بنجل»، «بازاریپسند» و «عمومی» به دور بماند؛ به همین مناسبت است که نام کتابفروشیش در میان ایرانشناسان و کتابخانههای دانشگاهی اروپا و آمریکا مشهور شده است و غالبا مرجع و مرکز مراجعه آنها بوده است. عبدالغفار طهوری کتاب را کالا و خود را فروشنده نمیدانست، بلکه به آن عشق میورزید و به همین دلیل نام مغازهاش را کتابخانه گذاشت. جالب آنکه از همان آغاز این مغازه مجمع اصحاب فرهنگ و زبان و ادبیات ایرانزمین به شمار رفت و این خصوصیت تا امروز باقی است.»
همچنین ماشاءالله آجودانی، مولف کتاب «مشروطه ایرانی» که خود مشتری پروپاقرص کتابفروشی طهوری بود در وصف رابطه وی با دانشجویان بیپول کتابدوست مینویسد:
«بارها اتفاق میافتاد که به پیشنهاد خود او کتابهایی را از کتابفروشیش برای خواندن به امانت میگرفتیم. وقتی بازمیگرداندیم، سر صحبت را باز میکرد تا مطمئن شود کتابها را خواندهایم. اگر چشم و دلمان اسیر کتابی میشد که پول خریدنش را نداشتیم، طهوری به هوشمندی درمییافت، کتاب را بهرایگان به ما میداد، با این بهانه که ممکن است نایاب شود و ارزش آن را دارد که در کتابخانه شخصیمان نسخهای از آن را داشته باشیم. به صرف اینکه دانشجو بودیم و بیپول، این فرصت را هم به ما داده بود که بسیاری از کتابهای گرانقیمت را بهطور قسطی از کتابفروشیش خریداری کنیم، کاری که دیگران نمیکردند یا بهندرت میکردند. من در همان دوران دانشجویی به همت بلند او، صاحب یک دوره «فرهنگ نفیسی» شدم، که در همان زمان کمیاب بود و به بهای گران به فروش میرفت. این دوره را به اقساط ماهی بیست یا بیست و پنج تومان صاحب شدم. اینها را مینویسم تا بدانند که کار طهوری در امر کتاب، تجارت یا تنها تجارت نبود.»
موسسه خانه کتاب یک جلد از مجموعه مشاهیر نشر کتاب ایران را به زندهیاد طهوری اختصاص داده است. کتاب «سید عبدالغفار طهوری» تالیف امیرکاوس بالازاده است.
بنیاد شهریار تبریز هم در مهر ماه سال جاری آئین بزرگداشت مرحوم طهوری را برگزار نمود.
زنده یاد طهوری در سال 1374 درگذشت.
گفتنی است رسانه های فرهنگی ایران، عصر امروز از تعطیل دایمی کتابفروشی طهوری در میدان انقلاب تهران خبر دادند.
@safinehyetabriz
به گزارش مجله فرهنگی و هنری سفینه تبریز، زنده باد سید عبدالغفار طهوری سال 1302 شمسی در مروآباد، از توابع خلخال متولد شد.
وی نزد پدر تحصیل کرد و در حوالی بیست سالگی به تهران کوچید و در «کتابفروشی دانش» نزد نورالله ایرانپرست به کار پرداخت.
طهوری در ۱۳۳۰ «کتابخانه طهوری» را بنیاد نهاد و از ۱۳۳۲ به انتشار کتاب اقدام کرد و با ایجاد مجموعه «زبان و فرهنگ ایران»، بسیاری از متون معتبر و پژوهشهای تازه را منتشر کرد.
برخی از تألیفات معتبر درباره زبانهای باستانی (منتشرشده خارج از ایران)، توسط او چاپ افست شد.
طهوری کتابفروشی کتابشناس بود و فروشگاه او (از ۱۳۴۳ در خیابان انقلاب) محل مراجعه بسیاری از دانشجویان و دانشمندان بود.
زندهیاد ایرج افشار درباره طهوری گفته است:
«نیت طهوری در کتابفروشی همیشه این بود که از فروختن کتاب «بنجل»، «بازاریپسند» و «عمومی» به دور بماند؛ به همین مناسبت است که نام کتابفروشیش در میان ایرانشناسان و کتابخانههای دانشگاهی اروپا و آمریکا مشهور شده است و غالبا مرجع و مرکز مراجعه آنها بوده است. عبدالغفار طهوری کتاب را کالا و خود را فروشنده نمیدانست، بلکه به آن عشق میورزید و به همین دلیل نام مغازهاش را کتابخانه گذاشت. جالب آنکه از همان آغاز این مغازه مجمع اصحاب فرهنگ و زبان و ادبیات ایرانزمین به شمار رفت و این خصوصیت تا امروز باقی است.»
همچنین ماشاءالله آجودانی، مولف کتاب «مشروطه ایرانی» که خود مشتری پروپاقرص کتابفروشی طهوری بود در وصف رابطه وی با دانشجویان بیپول کتابدوست مینویسد:
«بارها اتفاق میافتاد که به پیشنهاد خود او کتابهایی را از کتابفروشیش برای خواندن به امانت میگرفتیم. وقتی بازمیگرداندیم، سر صحبت را باز میکرد تا مطمئن شود کتابها را خواندهایم. اگر چشم و دلمان اسیر کتابی میشد که پول خریدنش را نداشتیم، طهوری به هوشمندی درمییافت، کتاب را بهرایگان به ما میداد، با این بهانه که ممکن است نایاب شود و ارزش آن را دارد که در کتابخانه شخصیمان نسخهای از آن را داشته باشیم. به صرف اینکه دانشجو بودیم و بیپول، این فرصت را هم به ما داده بود که بسیاری از کتابهای گرانقیمت را بهطور قسطی از کتابفروشیش خریداری کنیم، کاری که دیگران نمیکردند یا بهندرت میکردند. من در همان دوران دانشجویی به همت بلند او، صاحب یک دوره «فرهنگ نفیسی» شدم، که در همان زمان کمیاب بود و به بهای گران به فروش میرفت. این دوره را به اقساط ماهی بیست یا بیست و پنج تومان صاحب شدم. اینها را مینویسم تا بدانند که کار طهوری در امر کتاب، تجارت یا تنها تجارت نبود.»
موسسه خانه کتاب یک جلد از مجموعه مشاهیر نشر کتاب ایران را به زندهیاد طهوری اختصاص داده است. کتاب «سید عبدالغفار طهوری» تالیف امیرکاوس بالازاده است.
بنیاد شهریار تبریز هم در مهر ماه سال جاری آئین بزرگداشت مرحوم طهوری را برگزار نمود.
زنده یاد طهوری در سال 1374 درگذشت.
گفتنی است رسانه های فرهنگی ایران، عصر امروز از تعطیل دایمی کتابفروشی طهوری در میدان انقلاب تهران خبر دادند.
@safinehyetabriz