https://www.instagram.com/utlibrary/ کتابخانه مرکزی را در صفحه اینستاگرام دنبال کنید
https://bit.ly/38ruyCf کتابخانه طهوری که سال ها کتاب های مورد نیاز کتابخانه مرکزی دانشگاه فراهم می کرد و برای انتخاب به کتابخانه مرکزی دانشگاه می آورد در آستانه تعطیلی قرار گرفته است. چه باید گفت؟ چه باید کرد؟
ایرنا
کتابخانه طهوری دیگر جانی برای جنگیدن ندارد
تهران-ایرنا- کتابخانه طهوری، مقصد سالهای طولانی اهالی فرهنگ که از رویدادهای مختلف تاریخی از جمله کودتا و جنگ تحمیلی جان سالم به دربرده در نبرد با گرانی کاغذ، کتاب قاچاق و دیگر مشکلات یار مهربان جانی برای جنگیدن ندارد.
به اطلاع دانشجویان و مراجعین گرامی کتابخانه مرکزی می رساند که کتابخانه در روز چهارشنبه 9 بهمن و جمعه 11 بهمن از ساعت 9 الی 18:45 باز است. روز 5شنبه 10 بهمن 98 به دلیل قطع برق کتابخانه مرکزی تعطیل است. مراجعین گرامی حتما کارت داشجویی و عضویت خود را به همراه داشته باشند.
قابل توجه دانشجویان محترم؛
به اطلاع می رساند کسانی که تمایل دارند به هموطنان سیل زده استان سیستان و بلوچستان کمک رسانی نمایند، خواهشمند است کمک های نقدی و غیرنقدی خود اعم از وسایل بهداشتی، گرمایشی(پتو، لباس گرم و...) را حداکثر تا روز شنبه مورخ ۹۸/۱۱/۰۵ به امور اداری کتابخانه مرکزی تحویل نمایند.
به اطلاع می رساند کسانی که تمایل دارند به هموطنان سیل زده استان سیستان و بلوچستان کمک رسانی نمایند، خواهشمند است کمک های نقدی و غیرنقدی خود اعم از وسایل بهداشتی، گرمایشی(پتو، لباس گرم و...) را حداکثر تا روز شنبه مورخ ۹۸/۱۱/۰۵ به امور اداری کتابخانه مرکزی تحویل نمایند.
09 (1).pdf
961.9 KB
آگاهی نامه ایرانیان: گزارش نشست تخصصی مروری بر پژوهش های نسخه شناسی اوستا
کار نادرست وجین کردن کتابها در کتابخانه ها / ایرج افشار
در این سالها بنا به تقلید نابجا از اسلوب رایج در کتابخانههاى معمولى امریکا سه کتابخانه اساسى کشور ضرر بسیار کرد. نخست در دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود به زمان ریاست دکتر منوچهر گنجى. مدیریت کتابخانه در آن وقت با خانمى بود که نامش را از یاد برده ام و به دست آنها چنان اتفاق شومى روى داد بدین بهانه که آنچه کتاب غیرحقوقى بود از آنجا رانده شود مانند قسمت زیادى از مجموعه هاى دکتر محمد مصدق، ذکاءالملک فروغى، دکتر رضازاده شفق، على اکبر داور، صادق صاحب نسق قمى، دکتر صادق رضازاده شفق، مجید موقر و دیگران. از جمله کتابهاى خریدارى شده در زمینه هاى متنوع ایرانشناسى به سرپرستى دکتر محسن صبا بود که ماجرایش رإ چون نوشته ام تکرار نمى کنم. البته اندکى از کتابهاى وجین شده آنجا به زور و ضرب رئیس وقت دانشگاه به کتابخانه مرکزى انتقال یافت. آن رفتار مغولوار بود.
دیگر کتابخانه مرکزى دانشگاه است که بى هیچ معیارى وجین شد و بسیارى از کتب چاپى قدیمى آنجا مخصوصاً خارجىها به انبارى نزدیک چهارراه کالج سوق داده شد و به مؤسسات و شاید هم اشخاص گفتند بیایند و هرچه مىخواهند جدا کنند و ببرند. و معتاقباً مقادیرى از آنها حتى با مُهر دکتر مصدق، خط سعید نفیسى و دیگران توسط کتابفروشىها به این و آن فروخته شد.
دیگر کتابخانه وزارت امور خارجه بود که وجین کارى آن از جمله باعث طرد مجموعه پلى کپى شده از اسناد مهمى درباره ایران بود که فریدون آدمیت از آرشیوهاى انگلیس گردآورده و به وزارت خارجه داده بود و قس على ذلک.
مگر کتابخانه هاى ایران چه مقدار کتاب و پس از آن با چه معیار و میزانى دارند که وجین کردن به قصد تهیه جا یا بى مصرف بودن کتابها ضرورت دارد. به علاوه وجین کردن با چه اجازهاى انجام مىشود.
مگر، به مانند سابق کتاب ثبت و ضبط ندارد و جزو اموال دولتى نیست. سابق رسم بر این بود که اگر صاحبجمع کتابخانه عوض مىشد ضرورت و حکم این بود که مىباید کتابها طبق صورت به صاحبجمع بعدى تحویل رسمى بشود و عمل قبض و اقباض آنها در صورت مجلسى به امضا برسد.
به هر تقدیر گذشته را باید گذشته گرفت و مجازاتى هم براى این نوع تفریطها نیست. پس بینوایى کتابخانه هاى ایران حکم مىکند که مرجع صاحب صلاحیت قاعده وجین کردن را بر کتابداران و حتى رئیس کتابخانه و مقام بالاتر او (مثلاً وزارت) ممنوع و قابل تعقیب کنند و در صورت لزوم ضوابط محدود و معمولى براى آن تدوین شود.
مسلّم است اگر بار دیگر چنین عملیاتى در یکى از کتابخانه هاى عمده انجام شود دیگر نه از تاک نشان خواهد ماند نه از تاکنشان؛ یعنى کوشش کسانى که جان کَندند و مجموعه هایى را براى فرزندان این سرزمین ذخیره کرده بودند آسان آسان به هدر مىرود.
در این سالها بنا به تقلید نابجا از اسلوب رایج در کتابخانههاى معمولى امریکا سه کتابخانه اساسى کشور ضرر بسیار کرد. نخست در دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود به زمان ریاست دکتر منوچهر گنجى. مدیریت کتابخانه در آن وقت با خانمى بود که نامش را از یاد برده ام و به دست آنها چنان اتفاق شومى روى داد بدین بهانه که آنچه کتاب غیرحقوقى بود از آنجا رانده شود مانند قسمت زیادى از مجموعه هاى دکتر محمد مصدق، ذکاءالملک فروغى، دکتر رضازاده شفق، على اکبر داور، صادق صاحب نسق قمى، دکتر صادق رضازاده شفق، مجید موقر و دیگران. از جمله کتابهاى خریدارى شده در زمینه هاى متنوع ایرانشناسى به سرپرستى دکتر محسن صبا بود که ماجرایش رإ چون نوشته ام تکرار نمى کنم. البته اندکى از کتابهاى وجین شده آنجا به زور و ضرب رئیس وقت دانشگاه به کتابخانه مرکزى انتقال یافت. آن رفتار مغولوار بود.
دیگر کتابخانه مرکزى دانشگاه است که بى هیچ معیارى وجین شد و بسیارى از کتب چاپى قدیمى آنجا مخصوصاً خارجىها به انبارى نزدیک چهارراه کالج سوق داده شد و به مؤسسات و شاید هم اشخاص گفتند بیایند و هرچه مىخواهند جدا کنند و ببرند. و معتاقباً مقادیرى از آنها حتى با مُهر دکتر مصدق، خط سعید نفیسى و دیگران توسط کتابفروشىها به این و آن فروخته شد.
دیگر کتابخانه وزارت امور خارجه بود که وجین کارى آن از جمله باعث طرد مجموعه پلى کپى شده از اسناد مهمى درباره ایران بود که فریدون آدمیت از آرشیوهاى انگلیس گردآورده و به وزارت خارجه داده بود و قس على ذلک.
مگر کتابخانه هاى ایران چه مقدار کتاب و پس از آن با چه معیار و میزانى دارند که وجین کردن به قصد تهیه جا یا بى مصرف بودن کتابها ضرورت دارد. به علاوه وجین کردن با چه اجازهاى انجام مىشود.
مگر، به مانند سابق کتاب ثبت و ضبط ندارد و جزو اموال دولتى نیست. سابق رسم بر این بود که اگر صاحبجمع کتابخانه عوض مىشد ضرورت و حکم این بود که مىباید کتابها طبق صورت به صاحبجمع بعدى تحویل رسمى بشود و عمل قبض و اقباض آنها در صورت مجلسى به امضا برسد.
به هر تقدیر گذشته را باید گذشته گرفت و مجازاتى هم براى این نوع تفریطها نیست. پس بینوایى کتابخانه هاى ایران حکم مىکند که مرجع صاحب صلاحیت قاعده وجین کردن را بر کتابداران و حتى رئیس کتابخانه و مقام بالاتر او (مثلاً وزارت) ممنوع و قابل تعقیب کنند و در صورت لزوم ضوابط محدود و معمولى براى آن تدوین شود.
مسلّم است اگر بار دیگر چنین عملیاتى در یکى از کتابخانه هاى عمده انجام شود دیگر نه از تاک نشان خواهد ماند نه از تاکنشان؛ یعنى کوشش کسانى که جان کَندند و مجموعه هایى را براى فرزندان این سرزمین ذخیره کرده بودند آسان آسان به هدر مىرود.
قابل توجه مراجعین محترم کتابخانه مرکزی
جهت امانت و بازگشت کتاب در روزهای شنبه الی چهارشنبه از ساعت 8صبح الی 15/30 به کتابخانه مرکزی مراجعه فرمایید.
روزهای پنجشنبه و جمعه صرفا سالن های مطالعه باز است.
جهت امانت و بازگشت کتاب در روزهای شنبه الی چهارشنبه از ساعت 8صبح الی 15/30 به کتابخانه مرکزی مراجعه فرمایید.
روزهای پنجشنبه و جمعه صرفا سالن های مطالعه باز است.
Forwarded from رسول جعفریان
توضیحی در باره یک اقدام افراطی و زشت
اقدام شرم آور یک روحانی مروج طب سنتی به اسم طب دینی، با آتش زدن یک کتاب علمی با نام طب هاریسون ـ بر اساس فیلمی که انتشار یافته ـ کار زشتی است که هیچ دانش دوستی، در هیچ سطحی، آن را نمی پذیرد. متاسفانه این شخص، سالهاست با استفاده از باورهای عامیانه در میان مردم، تلاش در ترویج بافته های خود به اسم طب دینی دارد و برای تقدیس آنها، از روایاتی که بارها محدثان آنها را نقد کرده اند، استفاده می کند. این رفتار وی، در حوزه قم، مورد تأیید هیچ کس، جز شماری از هواداران ساده لوح او که مانند آنها همه جای دنیا هستند، نیست. روشن است که طب سنتی، به عنوان یک شاخه علمی، در مراکز دانشگاهی می تواند مطرح و توصیه های آن پس از بررسی های علمی، و تأیید مراکز رسمی، مورد استفاده قرار گیرد، اما نامبرده نه از نظر تحصیلات علمی و نه حوزوی، در مقامی نیست که بخواهد چنین ادعایی را بکند. طبعا در قم یا مشهد، هیچ نوع شاخه درسی وجود ندارد که او به استناد تحصیل در آن، چنین ادعایی را داشته باشد.
و اما اقدام به کتابسوزی، این عمل مشمئز کننده، باید گفت، این اقدام،همیشه کار افراد جاهل و افراطی بوده است، کسانی که هیچ گاه، در هیچ مدلی، چه از نوع کسروی با آتش زدن آثار ادبی، و این شخص، با آتش زدن یک کتاب علمی، در پیشگاه ملت فرهیخته ایران، جایی نداشته و ندارند.
خوشحالیم که این شخص، پس از یک دوره تلاش در قم، از این مرکز دینی طرد شده و به دلیل اقدامات ناصوابش، در محاکم مربوط، محکوم هم شده است. مسلما، وظیفه حاکمیت، دفاع از حریم علم و دانش و مبارزه با جاهلانی است که با اقدمات ناصواب خود، زمینه آسیب زدن به دین و سلامت مردم را دنبال می کنند.
در باره دادن لقب آیت الله به ایشان، باید عرض کنم، در قم، مع الاسف زمینه ای وجود دارد که کسانی از سوی خود یا نزدیکانشان، لقب آیت الله را به خود اختصاص دهند. مسلم است که دادن چنین لقبی، هیچ رسمیتی نداشته و نشان دهنده هیچ مقام و منصب علمی و غیر علمی نیست.
باید عرض کنم، یکی از افتخارات ایران در چند دهه اخیر، در مراکز علمی و پزشکی، توسعه پزشکی مدرن است، امری که سبب شده ست تا ایران در منطقه خاورمیانه، یک قطب مهم پزشکی باشد. این راهی است که دولت های پس از انقلاب، بشدت از آن حمایت کرده و ایران اسلامی از این زاویه، کشوری سرافزار است. بنابر این، نباید این قبیل رفتارهای زشت و شرم آور را در مقابل آن همه تلاش و گسترش علم پزشکی نوین قرار داد، هرچند، نهادهای مربوطه، در تمام سطوح، می باید با اقدامات دقیق نظارتی خود، شائبه اعتنای به این قبیل رفتارهای نادرست را از میان ببرند، کاری که جز با توسعه مراکز علمی و ترویج دانش میان مردم، امکان نخواهد داشت.
اقدام شرم آور یک روحانی مروج طب سنتی به اسم طب دینی، با آتش زدن یک کتاب علمی با نام طب هاریسون ـ بر اساس فیلمی که انتشار یافته ـ کار زشتی است که هیچ دانش دوستی، در هیچ سطحی، آن را نمی پذیرد. متاسفانه این شخص، سالهاست با استفاده از باورهای عامیانه در میان مردم، تلاش در ترویج بافته های خود به اسم طب دینی دارد و برای تقدیس آنها، از روایاتی که بارها محدثان آنها را نقد کرده اند، استفاده می کند. این رفتار وی، در حوزه قم، مورد تأیید هیچ کس، جز شماری از هواداران ساده لوح او که مانند آنها همه جای دنیا هستند، نیست. روشن است که طب سنتی، به عنوان یک شاخه علمی، در مراکز دانشگاهی می تواند مطرح و توصیه های آن پس از بررسی های علمی، و تأیید مراکز رسمی، مورد استفاده قرار گیرد، اما نامبرده نه از نظر تحصیلات علمی و نه حوزوی، در مقامی نیست که بخواهد چنین ادعایی را بکند. طبعا در قم یا مشهد، هیچ نوع شاخه درسی وجود ندارد که او به استناد تحصیل در آن، چنین ادعایی را داشته باشد.
و اما اقدام به کتابسوزی، این عمل مشمئز کننده، باید گفت، این اقدام،همیشه کار افراد جاهل و افراطی بوده است، کسانی که هیچ گاه، در هیچ مدلی، چه از نوع کسروی با آتش زدن آثار ادبی، و این شخص، با آتش زدن یک کتاب علمی، در پیشگاه ملت فرهیخته ایران، جایی نداشته و ندارند.
خوشحالیم که این شخص، پس از یک دوره تلاش در قم، از این مرکز دینی طرد شده و به دلیل اقدامات ناصوابش، در محاکم مربوط، محکوم هم شده است. مسلما، وظیفه حاکمیت، دفاع از حریم علم و دانش و مبارزه با جاهلانی است که با اقدمات ناصواب خود، زمینه آسیب زدن به دین و سلامت مردم را دنبال می کنند.
در باره دادن لقب آیت الله به ایشان، باید عرض کنم، در قم، مع الاسف زمینه ای وجود دارد که کسانی از سوی خود یا نزدیکانشان، لقب آیت الله را به خود اختصاص دهند. مسلم است که دادن چنین لقبی، هیچ رسمیتی نداشته و نشان دهنده هیچ مقام و منصب علمی و غیر علمی نیست.
باید عرض کنم، یکی از افتخارات ایران در چند دهه اخیر، در مراکز علمی و پزشکی، توسعه پزشکی مدرن است، امری که سبب شده ست تا ایران در منطقه خاورمیانه، یک قطب مهم پزشکی باشد. این راهی است که دولت های پس از انقلاب، بشدت از آن حمایت کرده و ایران اسلامی از این زاویه، کشوری سرافزار است. بنابر این، نباید این قبیل رفتارهای زشت و شرم آور را در مقابل آن همه تلاش و گسترش علم پزشکی نوین قرار داد، هرچند، نهادهای مربوطه، در تمام سطوح، می باید با اقدامات دقیق نظارتی خود، شائبه اعتنای به این قبیل رفتارهای نادرست را از میان ببرند، کاری که جز با توسعه مراکز علمی و ترویج دانش میان مردم، امکان نخواهد داشت.
مدرک متقلبان ابطال می شود
آقابابایی مدیر کل امور حقوقی وزارت علوم اعلام کرد: در صورتی که محرز شود، پایان نامه ای توسط خود فرد نوشته نشده و یا مقاله ای توسط موسسات غیرمجاز به نگارش در آمده است، پس از صدور حکم رسمی در هیات های تخلفات، مدرک فرد ابطال و یا امتیاز آن مقاله از بین می رود.
مدیر کل دفتر حقوقی وزارت علوم با تاکید بر اهمیت اقدامات پیشگیرانه دانشگاه در ارتباط با تقلب علمی، خاطرنشان کرد: نظارت بر فعالیت اعضای هیات علمی و همکاران بازنشسته در واحدهای دانشگاه آزاد و غیرانتفاعی، نظارت بر پایان نامه های تحت راهنمایی، مشاوره و داوری، جدی گرفتن داوری پایان نامه ها از جمله مواردی است که دانشگاه ها باید در راستای اجرای قانون پیشگیری و مقابله با تقلب علمی به آن توجه ویژه ای داشته باشند.
آقابابایی مدیر کل امور حقوقی وزارت علوم اعلام کرد: در صورتی که محرز شود، پایان نامه ای توسط خود فرد نوشته نشده و یا مقاله ای توسط موسسات غیرمجاز به نگارش در آمده است، پس از صدور حکم رسمی در هیات های تخلفات، مدرک فرد ابطال و یا امتیاز آن مقاله از بین می رود.
مدیر کل دفتر حقوقی وزارت علوم با تاکید بر اهمیت اقدامات پیشگیرانه دانشگاه در ارتباط با تقلب علمی، خاطرنشان کرد: نظارت بر فعالیت اعضای هیات علمی و همکاران بازنشسته در واحدهای دانشگاه آزاد و غیرانتفاعی، نظارت بر پایان نامه های تحت راهنمایی، مشاوره و داوری، جدی گرفتن داوری پایان نامه ها از جمله مواردی است که دانشگاه ها باید در راستای اجرای قانون پیشگیری و مقابله با تقلب علمی به آن توجه ویژه ای داشته باشند.