مقدمه رئیس کتابخانه مرکزی بر مجلد هفتم اسناد کتابخانه مرکزی
برخی به غلط تصور می کنند نگه داری اسناد ـ شامل هر نوع نوشته، عکس یا شیءای که بتواند گوشه ای از تاریخ گذشته یک ملت را به تصویر بکشد ـ صرفا اقدامی از روی تفنّن و تفریح است. اینها تصورشان بر این است که اساسا نگهداری این نوع اشیاء یا آثار تاریخی، امری برای سرگرمی و برای بازدید عمومی و طبعا کاری حاشیه ای است؛ این در حالی است که حفظ اسناد و پس از آن تلاش برای بازشناسی آنها، نهایت ارزش را برای شناخت سرمایه های یک ملت و به طور کل جوامع بشری دارد.
به نظر می رسد، یکی از تفاوت های زیست انسانی با حیات حیوانی همین است که ستون فقرات زندگی آدمی، روی شناخت و معرفت حاصل از تجربه های گذشته از هر نوع و دسته است، در حالی که زیست حیوانی صرفا سرمایه ای در حد مسائل ژنتیک و بسا آموخته های بسیار محدود از محیط خاص خود دارد. این که آدمی بتواند بر اساس یک نقاشی سه هزار ساله روی دیواری در یک غار، مراحل تطور زیست انسانی را دریابد، و این که پس از آن، با کاوش در اسناد مختلف از دوران های متفاوت، سیر پیشرفت زیست خود را با پژوهش و تحقیق بدست آورد، یک ویژگی مهمی است که می تواند صورت حیات انسانی را از گذشته تاکنون و پس طراحی آینده و دادن ایده های بلند، نشان دهد.
شاید به همین قیاس بتوان گفت جوامع مختلف انسانی از پیشرفته و عقب مانده هم در این چارچوب، یعنی شناخت و عدم شناخت اسناد خود، وضع قابل تأملی دارند. این بیکاری و تفریح نیست که در جوامع پیشرفته، هزینه های سنگینی برای شناخت ابعاد مختلف زیست انسانی در گذشته دارند؛ و این هم برای جوامع عقب مانده درست نیست که فرضا تصور کنند مگر تحقیق در اسناد گذشته چه اندازه اهمیت دارد که باید برای آن هزینه کرد، و به این دلایل واهی از این کار سرباز بزنند. البته که این نوع کارهای فهرستی و پژوهشی، باید در درون یک جامعه علمی باشد، جامعه ای که بتواند هر نوع تحقیقی را در سرجای خود مورد بهره برداری قرار دهد، و این البته لازمه اش، داشتن یک درک درست از تاریخ و سند است.
دانشگاه تهران، به عنوان بزرگترین مجموعه دانشگاهی کشور با داشتن رتبه نسبتا خوبی در جهان، لازم است تا به این امور توجه بیشتری داشته باشد؛ و درست به همین دلیل است که می بایست، نه تنها در صدد فهرست اسناد خود و ایجاد مرکزی بزرگ برای نگهداری آنها باشد، بلکه سرمایه ای هم که در این زمینه، و در ارتباط با تاریخ کشور دارد، مورد توجه قرار دهد.
اکنون شاهد انتشار مجلد هفتم از فهرست اسناد دانشگاه تهران هستیم، و دقیقا در همین ایام، با همت دو تن از فهرستنگاران کتابخانه مرکزی، دو مجلد دیگر هم از فهرست اسناد در حال انتشار است. مجلد حاضر که با همت سرکار خانم دکتر محیا شعیبی عمرانی، دانش آموخته گروه تاریخ دانشگاه تهران تهیه شده، شامل معرفی 666 سند از شماره 11007 تا شماره 11054 موجود در کتابخانه مرکزی است، اسنادی. شرح آن را در مقدمه آورده اند.
بر بنده فرض است سرکار خانم شعیبی و همکاران محترم کتابخانه در این بخش، سپاسگزاری کرده و آرزوی توفیق بیشتر برای آنان داشته باشم، چرا که من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق. و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین. 9/4/1398
برخی به غلط تصور می کنند نگه داری اسناد ـ شامل هر نوع نوشته، عکس یا شیءای که بتواند گوشه ای از تاریخ گذشته یک ملت را به تصویر بکشد ـ صرفا اقدامی از روی تفنّن و تفریح است. اینها تصورشان بر این است که اساسا نگهداری این نوع اشیاء یا آثار تاریخی، امری برای سرگرمی و برای بازدید عمومی و طبعا کاری حاشیه ای است؛ این در حالی است که حفظ اسناد و پس از آن تلاش برای بازشناسی آنها، نهایت ارزش را برای شناخت سرمایه های یک ملت و به طور کل جوامع بشری دارد.
به نظر می رسد، یکی از تفاوت های زیست انسانی با حیات حیوانی همین است که ستون فقرات زندگی آدمی، روی شناخت و معرفت حاصل از تجربه های گذشته از هر نوع و دسته است، در حالی که زیست حیوانی صرفا سرمایه ای در حد مسائل ژنتیک و بسا آموخته های بسیار محدود از محیط خاص خود دارد. این که آدمی بتواند بر اساس یک نقاشی سه هزار ساله روی دیواری در یک غار، مراحل تطور زیست انسانی را دریابد، و این که پس از آن، با کاوش در اسناد مختلف از دوران های متفاوت، سیر پیشرفت زیست خود را با پژوهش و تحقیق بدست آورد، یک ویژگی مهمی است که می تواند صورت حیات انسانی را از گذشته تاکنون و پس طراحی آینده و دادن ایده های بلند، نشان دهد.
شاید به همین قیاس بتوان گفت جوامع مختلف انسانی از پیشرفته و عقب مانده هم در این چارچوب، یعنی شناخت و عدم شناخت اسناد خود، وضع قابل تأملی دارند. این بیکاری و تفریح نیست که در جوامع پیشرفته، هزینه های سنگینی برای شناخت ابعاد مختلف زیست انسانی در گذشته دارند؛ و این هم برای جوامع عقب مانده درست نیست که فرضا تصور کنند مگر تحقیق در اسناد گذشته چه اندازه اهمیت دارد که باید برای آن هزینه کرد، و به این دلایل واهی از این کار سرباز بزنند. البته که این نوع کارهای فهرستی و پژوهشی، باید در درون یک جامعه علمی باشد، جامعه ای که بتواند هر نوع تحقیقی را در سرجای خود مورد بهره برداری قرار دهد، و این البته لازمه اش، داشتن یک درک درست از تاریخ و سند است.
دانشگاه تهران، به عنوان بزرگترین مجموعه دانشگاهی کشور با داشتن رتبه نسبتا خوبی در جهان، لازم است تا به این امور توجه بیشتری داشته باشد؛ و درست به همین دلیل است که می بایست، نه تنها در صدد فهرست اسناد خود و ایجاد مرکزی بزرگ برای نگهداری آنها باشد، بلکه سرمایه ای هم که در این زمینه، و در ارتباط با تاریخ کشور دارد، مورد توجه قرار دهد.
اکنون شاهد انتشار مجلد هفتم از فهرست اسناد دانشگاه تهران هستیم، و دقیقا در همین ایام، با همت دو تن از فهرستنگاران کتابخانه مرکزی، دو مجلد دیگر هم از فهرست اسناد در حال انتشار است. مجلد حاضر که با همت سرکار خانم دکتر محیا شعیبی عمرانی، دانش آموخته گروه تاریخ دانشگاه تهران تهیه شده، شامل معرفی 666 سند از شماره 11007 تا شماره 11054 موجود در کتابخانه مرکزی است، اسنادی. شرح آن را در مقدمه آورده اند.
بر بنده فرض است سرکار خانم شعیبی و همکاران محترم کتابخانه در این بخش، سپاسگزاری کرده و آرزوی توفیق بیشتر برای آنان داشته باشم، چرا که من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق. و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین. 9/4/1398
کتاب" روانشناسی شخصیت" مولفین "حامد بر آبادی ، اسماعیل اسدپور و آمنه مدرکی" در کتابخانه مرکزی گویا شد.
@UT_Central_library
@UT_Central_library
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فیلم آموزشی کارگاه مقاله نویسی ناشر الزویر- کتابخانه مرکزی- پاییز97
http://yon.ir/jLNhc
ادامه یک گزارش در باره علوم انسانی اسلامی
ادامه یک گزارش در باره علوم انسانی اسلامی
فهرست مطبوعات کاریکاتور و طنز، اثری از سرکار خانم آشوری، از کارمندان پژوهشگر کتابخانه مرکزی. این اثر در 784 صفحه فراهم آمده و با همکاری خانه کتاب منتشر شده است.
@UT_Central_library
@UT_Central_library
مقدمه رئیس کتابخانه مرکزی برای کتاب فهرست مطبوعات کاریکاتور و طنز
مقدمه کتاب نشریات کاریکاتور و طنز
برای بنده که آشنایی چندانی با تاریخ ادبیات طنز ندارم دشوار است که مقدمه ای بر این اثر با ارزش بنویسم. تنها از این بابت که این کتاب، توسط سرکار خانم آشوری در کتابخانه مرکزی و با توصیه دوستم جناب آقای مطلبی کاشانی و بنده انجام شده، به احترام درخواست خانم آشوری این چند سطر را می نویسم.
به تجربه مطالعاتی که در متون ادب عربی داشته ام، آثاری از راغب اصفهانی مانند محاضرات، پیش از آن کارهای جاحظ، و همین طور آثاری مانند نثر الدر آبی، و بسیاری از آثار ادبی دیگر، می دانم که طنز در زبان عربی بسیار نیرومند و صریح و به عبارتی عریان بوده است. این آثار، همیشه مورد استفاده ایرانیان بوده، و در زمانی که ادبیات فارسی شروع به اوج گرفتن کرد، یعنی از قرن چهارم و پنجم به بعد، مسلما روی زبان فارسی تأثیر گذاشته است. با این حال، تا قرنها، ادبیات فارسی، تا اندازه ای از طنز تند و خط قرمزی، عاری بود. موارد استثناء وجود داشت و حتی تا دوره صفوی، زبان طنز که در شعر به صورت هجو ظاهر می شد، چندان گسترده نبود و نمونه هایی مثل زهر الربیع بود.
در دوره قاجاری، طنز شکل تازه ای به خود گرفت و حق هم همین بود که به تدریج، زبان فارسی مستقل تر و گسترده تر شود. در آن روزگار که هیچ نشریه ای نبود، طنز هم در قالب داستانک هایی در زبان مردم رایج بود و مع الاسف، بسیاری در شأن خود نمی دیدند که آنها را جز در موارد اندک، ثبت و ضبط کنند. زمانی که فارسی نویسی در دوره قاجار روان تر شد، و آنگاه که روزنامه نگاری هم باب شد، هم بر اساس سنت مختصر دیرین، و هم تأثیراتی که از غرب آمد، این بخش از ادبیات طنز هم گسترش یافت. این بار، با سیاست و زندگی رجال ارتباط بیشتری یافت و زمانی که مشروطه پدید آمد طنز برای خود یک باب موسعی برای بروز و ظهور یافت. در واقع، به دلیل این که اصولا «نقد» حکومت ها، دامنه اش توسعه یافت، از زبان طنز هم استفاده شد.
طبیعی است که بنده دقیق ندانم که این روند چگونه گسترش یافته است، اما مثل مخاطبانم می دانم که از زمانی که نخستین روزنامه ها انتشار یافته، به تدریج پای طنز هم به میان آمده است. آگاهم که تاکنون کارهای زیادی در باره تاریخ طنز و تطور آن شده است. اما می طلبید که یک کار متمرکزی روی نشریات طنز صورت گیرد.
این یکی از وظایف طبیعی کتابخانه های بزرگ است که کارهای فهرست نویسی موضوعی هم داشته باشند. البته این امر در حد توان خواهد بود. کتابخانه مرکزی، یک امتیاز مهمش، گنجینه ای است که از نشریات دارد و بخش مهمی از آنها میراث مرحوم رمضانی است که با زحمت استاد افشار به مرکزی منتقل شده است. طبعا مجموعه های دیگری هم ضمیمه آن شده است.
اکنون سرکار خانم آشوری، طی چندین ماه متوالی، به فهرست نظریات طنز با شرحی که خودشان در مقدمه ممتع شان نوشته اند، پرداختند و اکنون آماده شده است. با توجه به تخصص ایشان، و تتبعی که در نشریات داشتند، و تلاشی که برای گردآوری نشریات مزبور از این طرف و آن طرف داشتند، می توان انتظار داشت که کار درخوری آماده شده باشد.
در این زمینه ها، هیچ وقت، کار انجام شده، کار آخر نیست، و همیشه باید آنها را گام هایی رو به جلو دانست. باید سپاسگزار ایشان باشیم که این زحمت را کشیدند و نه تنها از فرصت روزمره خود کتابخانه مرکزی، بلکه چند برابر آن از وقت هایی در منزل داشتند، برای تدوین این کار استفاده کردند. برای ایشان آرزوی موفقیت های بیشتر را دارم.
طبعا باید از دوست عزیز جناب آقای نیکنام حسین پور مدیر عامل خانه کتاب هم تشکر کنم که زحمت نشر محدود این اثر را پذیرفتند. مع الاسف مشکلات مالی کتابخانه مرکزی دست ما را برای کارهای بیشتر در این زمینه بسته و مساعدت ایشان توانست در این موقع حساس ما را کمک کند. از ایشان هم سپاسگزارم.
@UT_Central_library
مقدمه کتاب نشریات کاریکاتور و طنز
برای بنده که آشنایی چندانی با تاریخ ادبیات طنز ندارم دشوار است که مقدمه ای بر این اثر با ارزش بنویسم. تنها از این بابت که این کتاب، توسط سرکار خانم آشوری در کتابخانه مرکزی و با توصیه دوستم جناب آقای مطلبی کاشانی و بنده انجام شده، به احترام درخواست خانم آشوری این چند سطر را می نویسم.
به تجربه مطالعاتی که در متون ادب عربی داشته ام، آثاری از راغب اصفهانی مانند محاضرات، پیش از آن کارهای جاحظ، و همین طور آثاری مانند نثر الدر آبی، و بسیاری از آثار ادبی دیگر، می دانم که طنز در زبان عربی بسیار نیرومند و صریح و به عبارتی عریان بوده است. این آثار، همیشه مورد استفاده ایرانیان بوده، و در زمانی که ادبیات فارسی شروع به اوج گرفتن کرد، یعنی از قرن چهارم و پنجم به بعد، مسلما روی زبان فارسی تأثیر گذاشته است. با این حال، تا قرنها، ادبیات فارسی، تا اندازه ای از طنز تند و خط قرمزی، عاری بود. موارد استثناء وجود داشت و حتی تا دوره صفوی، زبان طنز که در شعر به صورت هجو ظاهر می شد، چندان گسترده نبود و نمونه هایی مثل زهر الربیع بود.
در دوره قاجاری، طنز شکل تازه ای به خود گرفت و حق هم همین بود که به تدریج، زبان فارسی مستقل تر و گسترده تر شود. در آن روزگار که هیچ نشریه ای نبود، طنز هم در قالب داستانک هایی در زبان مردم رایج بود و مع الاسف، بسیاری در شأن خود نمی دیدند که آنها را جز در موارد اندک، ثبت و ضبط کنند. زمانی که فارسی نویسی در دوره قاجار روان تر شد، و آنگاه که روزنامه نگاری هم باب شد، هم بر اساس سنت مختصر دیرین، و هم تأثیراتی که از غرب آمد، این بخش از ادبیات طنز هم گسترش یافت. این بار، با سیاست و زندگی رجال ارتباط بیشتری یافت و زمانی که مشروطه پدید آمد طنز برای خود یک باب موسعی برای بروز و ظهور یافت. در واقع، به دلیل این که اصولا «نقد» حکومت ها، دامنه اش توسعه یافت، از زبان طنز هم استفاده شد.
طبیعی است که بنده دقیق ندانم که این روند چگونه گسترش یافته است، اما مثل مخاطبانم می دانم که از زمانی که نخستین روزنامه ها انتشار یافته، به تدریج پای طنز هم به میان آمده است. آگاهم که تاکنون کارهای زیادی در باره تاریخ طنز و تطور آن شده است. اما می طلبید که یک کار متمرکزی روی نشریات طنز صورت گیرد.
این یکی از وظایف طبیعی کتابخانه های بزرگ است که کارهای فهرست نویسی موضوعی هم داشته باشند. البته این امر در حد توان خواهد بود. کتابخانه مرکزی، یک امتیاز مهمش، گنجینه ای است که از نشریات دارد و بخش مهمی از آنها میراث مرحوم رمضانی است که با زحمت استاد افشار به مرکزی منتقل شده است. طبعا مجموعه های دیگری هم ضمیمه آن شده است.
اکنون سرکار خانم آشوری، طی چندین ماه متوالی، به فهرست نظریات طنز با شرحی که خودشان در مقدمه ممتع شان نوشته اند، پرداختند و اکنون آماده شده است. با توجه به تخصص ایشان، و تتبعی که در نشریات داشتند، و تلاشی که برای گردآوری نشریات مزبور از این طرف و آن طرف داشتند، می توان انتظار داشت که کار درخوری آماده شده باشد.
در این زمینه ها، هیچ وقت، کار انجام شده، کار آخر نیست، و همیشه باید آنها را گام هایی رو به جلو دانست. باید سپاسگزار ایشان باشیم که این زحمت را کشیدند و نه تنها از فرصت روزمره خود کتابخانه مرکزی، بلکه چند برابر آن از وقت هایی در منزل داشتند، برای تدوین این کار استفاده کردند. برای ایشان آرزوی موفقیت های بیشتر را دارم.
طبعا باید از دوست عزیز جناب آقای نیکنام حسین پور مدیر عامل خانه کتاب هم تشکر کنم که زحمت نشر محدود این اثر را پذیرفتند. مع الاسف مشکلات مالی کتابخانه مرکزی دست ما را برای کارهای بیشتر در این زمینه بسته و مساعدت ایشان توانست در این موقع حساس ما را کمک کند. از ایشان هم سپاسگزارم.
@UT_Central_library
فایل سخنرانی های مراسم بزرگداشت مرحوم استاد محمد تقی دانش پژوه- کتابخانه مرکزی - 23 تیرماه 1398:
قابل توجه پژوهشگران گرامی
به اطلاع می رساند دسترسی دانشگاه تهران به محصولات شرکت Clarivate ؛ شامل پایگاه های استنادی Web of Science ، JCR ، ESI برقرار است.
علاقمندان جهت استفاده به آدرس زیر مراجعه فرمایند:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
فیلم آموزشی پایگاه های فوق در سامانه مدیریت دانش دانشگاه تهران به آدرس زیر موجود است:
https://utecmedia.ut.ac.ir
(کارگاه های کتابخانه مرکزی)
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران,
🔹 به اطلاع پژوهشگران و دانشجویان محترم می رساند ، فیلم آموزشی پایگاه های الزویر ، Proquest , Clarivate ، اسکوپوس ، مندلی و کارگاه مقاله نویسی الزویر که در کتابخانه مرکزی برگزار شده بود، در آدرس زیر قرار گرفت:
https://utecmedia.ut.ac.ir/course/view.php?id=85
@UT_Central_Library
به اطلاع می رساند دسترسی دانشگاه تهران به محصولات شرکت Clarivate ؛ شامل پایگاه های استنادی Web of Science ، JCR ، ESI برقرار است.
علاقمندان جهت استفاده به آدرس زیر مراجعه فرمایند:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
فیلم آموزشی پایگاه های فوق در سامانه مدیریت دانش دانشگاه تهران به آدرس زیر موجود است:
https://utecmedia.ut.ac.ir
(کارگاه های کتابخانه مرکزی)
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران,
🔹 به اطلاع پژوهشگران و دانشجویان محترم می رساند ، فیلم آموزشی پایگاه های الزویر ، Proquest , Clarivate ، اسکوپوس ، مندلی و کارگاه مقاله نویسی الزویر که در کتابخانه مرکزی برگزار شده بود، در آدرس زیر قرار گرفت:
https://utecmedia.ut.ac.ir/course/view.php?id=85
@UT_Central_Library