به اطلاع پژوهشگران محترم می رساند پایگاه al-masdar از طریق ابسکوهاست برای سال 2019 قابل دسترسی است. علاقمندان به آدرس زیر مراجعه فرمایید:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
دسترسی به 160000 عنوان کتاب الکترونیکی آنلاین از طریق پایگاه ابسکوهاست برای سال 2019 قابل دسترسی است. علاقمندان به آدرس زیر مراجعه فرمایید:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
دسترسی به پایگاه هنر و معماری ، از طریق ابسکوهاست برای سال 2019 برقرار است. علاقمندان به آدرس زیر مراجعه فرمایید:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
دسترسی به پایگاه منابع مهندسی از طریق ابسکوهاست برای سال 2019 برقرار است. علاقمندان به آدرس زیر مراجعه فرمایید:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
دسترسی به پایگاه منابع علوم کاربردی و تکنولوژی از طریق ابسکوهاست برای سال 2019 برقرار است. علاقمندان به آدرس زیر مراجعه فرمایید:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
دسترسی به STM Resourceبرای پاسخگویی به نیازهای تحقیق و توسعه از طریق ابسکوهاست برای سال 2019 برقرار است. علاقمندان به آدرس زیر مراجعه فرمایید:
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
https://library.ut.ac.ir/scientific-databases-e-journals
🌱کارگاه آموزشیٍ EBSCO
دوشنبه 30 اردیبهشت 98 از ساعت 11 الی 13 در کتابخانه مرکزی – تالار افشار – طبقه منفی یک به طور رایگان برگزار می شود.
@UT_central_Library
دوشنبه 30 اردیبهشت 98 از ساعت 11 الی 13 در کتابخانه مرکزی – تالار افشار – طبقه منفی یک به طور رایگان برگزار می شود.
@UT_central_Library
قابل توجه پژوهشگران محترم
دسترسی دانشگاه تهران به پایگاه انجمن علمی ریاضی- MATHSCINET _ برای سال 2019 برقرار است. علاقمندان می توانند جهت استفاده- با امکان Remote access - به آدرس زیر مراجعه نمایند:
https://mathscinet.ams.org/mathscinet/
@UT_central_Library
دسترسی دانشگاه تهران به پایگاه انجمن علمی ریاضی- MATHSCINET _ برای سال 2019 برقرار است. علاقمندان می توانند جهت استفاده- با امکان Remote access - به آدرس زیر مراجعه نمایند:
https://mathscinet.ams.org/mathscinet/
@UT_central_Library
Forwarded from رضا منصوری
یادداشتهایی پیرامون علم مدرن و سیاستگذاری آن
Notes on Science and Science Policy
✅ قانون نتایج نامنظور
The law of unintended consequences
✍️ رضا منصوری
۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۸
rmansouri.ir
در اجرای هر سیاستی با برنامهای برای رسیدن به هدفی همواره نتیجههایی به دست میآید که انتظارش نمیرفته است. این شناخت اجتماعی را اولین بار مِرتون در سال ۱۳۱۵/۱۹۳۶ با عنوان نتیجههای نامنتظر (Unanticipated consequences) عنوان کرد. حدود سی سال بعد واژهٔ نتیجهٔ نامنظور (Unintended consequence) برای همین مفهوم کلی به کار رفت. اختلاف معنی این دو مفهوم بارها مطالعه شده. اطلاعات گوگل-اِنگرم (Google Ngram) نشان میدهد که واژهٔ نتیجهٔ نامنتظر تا دههٔ پنجاه/ هفتاد تقریباً به همان اندازهٔ نتیجهٔ نامنظور به کار میرفته است اما پس از آن در جهان رو به منسوخ شدن رفته است. این در حالی است که نتایج نامنظور و مطالعهٔ آن به شدت رو به افزایش است.*
مثالها برای هر دو پدیده در نوشتارهای جهانی به وفور دیده میشود. در اینجا یک مثال از کشورمان ذکر میکنم. وزرات عتف در سال ۱۳۸۲ اجرای ۱۶ سیاست مرتبط با علمسنجی را به منظور تحول در فعالیتهای علمی ایران شروع کرد. یکی از آنها سیاستی بود به منظورِ رشد حضور مکتوب علمی ایران در سطح جهانی؛ سیاستی که آن را «مشقِ علم»، یعنی تمرین کار علمی کردن و نوشتن علمی، نامیدیم. از آن سال رشد بیبدیل نوشتارهای علمی ایران را شاهد هستیم به گونهای که همه، از جمله مخالفان این سیاست در همهٔ سطوح نظام، هنوز به این رشد میبالند. در سال دوم اجرای این سیاست، یعنی در سال ۱۳۸۳ با آماری که از رشتههای پر مقاله دریافت کردیم نشانهٔ سوء استفاده از این سیاست و نتیجهای نامنظور دیده شد: پژوهشگرانی در رشتهٔ شیمی شروع کردند نتایج پژوهشهای خود را به جای اینکه در نشریهای متعبر چاپ بکنند به چند بخش تقسیم کنند و در مجلههای کم اعتبار چاپ بکنند. این نتیجه برای ما نامنتظر هم بود. به عبارت دیگر در این زمینه تجربهای نداشتیم که بتوانیم از قبل منتظر این سوء استفادهٔ پژوهشگران باشیم. در نتیجهٔ همین بررسی، در سال دوم مبلغ تشویقیِ هر مقاله به طیفی با حداقل بسیار کم و حد اثر بسیار زیاد تبدیل کردیم. و سال سوم تصمیم بر این بود که دیگر به مقاله و شخص پاداش ندهیم بلکه به هر برنامهٔ تحقیقاتی که نتیجهٔ آن مقالههای معتبر باشد پاداش بدهیم. این سیاست را دولت نهم اجرا نکرد، و سیاستِ منعطف ما از سال ۱۳۸۴ به بعد به یک سیاست متصلب تبدیل شد که نتیجههای نامنظور آن را اکنون شاهد هستیم: گسترش انتحال در مکتوبات علمی. این نتیجه دیگر نامنتظر نبود چون تجربهٔ مدیریت دولتی نشان داده بود که این نوع اجرا به سوء استفاده منجر میشود. پس میتوانیم بگوییم سیاست مشق علم در دولت هشتم سیاستی بود منعطف که به سرعت به نتیجههای نامنتظر آن آگاه شد و به رفع آن کوشید. اما سیاستهای دولت نهم به بعد تاکنون در این زمینه متصلب شد و از نتایج نامنظور و نامنتظر آن کاملاً غفلت کرد: گسترش انتحال، پدیدهای نامنظور در اجرای این سیاست، که البته نتیجهای منتظر در اجرای سیاست علمی کشور بود.
وجود نتیجههای نامنظور، در اجرای متصلب یک سیاست،آن چنان بدیهی است که بر آن نام «قانون نتایج نامنظور» گذاشتهاند. غفلت از این قانون در اجرای سیاستهای اجتماعی همانند غفلت از قانون نیوتون در مهندسی، فاجعه بار است. کشورهای پیشرو، نتیجههای نامنتظر را در مدیریت دولتی عملا به صفر رساندهاند و آگاهاند به نتایج نامنظور. ما در ایران هنوز به شدت درگیر نتایج «منتظریم»، مانند انواع بحرانهای اجتماعی و طبیعی، و درکی از نتایج نامنظور نداریم چه رسد که برای آن برنامه داشته باشیم. این غفلت، نتیجهٔ بیتوجهی به دانش نوین بشر است.
* Frank de Zwart, Unintended but not unanticipated consequences, Theor Soc (2015) 44:283-297.
Notes on Science and Science Policy
✅ قانون نتایج نامنظور
The law of unintended consequences
✍️ رضا منصوری
۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۸
rmansouri.ir
در اجرای هر سیاستی با برنامهای برای رسیدن به هدفی همواره نتیجههایی به دست میآید که انتظارش نمیرفته است. این شناخت اجتماعی را اولین بار مِرتون در سال ۱۳۱۵/۱۹۳۶ با عنوان نتیجههای نامنتظر (Unanticipated consequences) عنوان کرد. حدود سی سال بعد واژهٔ نتیجهٔ نامنظور (Unintended consequence) برای همین مفهوم کلی به کار رفت. اختلاف معنی این دو مفهوم بارها مطالعه شده. اطلاعات گوگل-اِنگرم (Google Ngram) نشان میدهد که واژهٔ نتیجهٔ نامنتظر تا دههٔ پنجاه/ هفتاد تقریباً به همان اندازهٔ نتیجهٔ نامنظور به کار میرفته است اما پس از آن در جهان رو به منسوخ شدن رفته است. این در حالی است که نتایج نامنظور و مطالعهٔ آن به شدت رو به افزایش است.*
مثالها برای هر دو پدیده در نوشتارهای جهانی به وفور دیده میشود. در اینجا یک مثال از کشورمان ذکر میکنم. وزرات عتف در سال ۱۳۸۲ اجرای ۱۶ سیاست مرتبط با علمسنجی را به منظور تحول در فعالیتهای علمی ایران شروع کرد. یکی از آنها سیاستی بود به منظورِ رشد حضور مکتوب علمی ایران در سطح جهانی؛ سیاستی که آن را «مشقِ علم»، یعنی تمرین کار علمی کردن و نوشتن علمی، نامیدیم. از آن سال رشد بیبدیل نوشتارهای علمی ایران را شاهد هستیم به گونهای که همه، از جمله مخالفان این سیاست در همهٔ سطوح نظام، هنوز به این رشد میبالند. در سال دوم اجرای این سیاست، یعنی در سال ۱۳۸۳ با آماری که از رشتههای پر مقاله دریافت کردیم نشانهٔ سوء استفاده از این سیاست و نتیجهای نامنظور دیده شد: پژوهشگرانی در رشتهٔ شیمی شروع کردند نتایج پژوهشهای خود را به جای اینکه در نشریهای متعبر چاپ بکنند به چند بخش تقسیم کنند و در مجلههای کم اعتبار چاپ بکنند. این نتیجه برای ما نامنتظر هم بود. به عبارت دیگر در این زمینه تجربهای نداشتیم که بتوانیم از قبل منتظر این سوء استفادهٔ پژوهشگران باشیم. در نتیجهٔ همین بررسی، در سال دوم مبلغ تشویقیِ هر مقاله به طیفی با حداقل بسیار کم و حد اثر بسیار زیاد تبدیل کردیم. و سال سوم تصمیم بر این بود که دیگر به مقاله و شخص پاداش ندهیم بلکه به هر برنامهٔ تحقیقاتی که نتیجهٔ آن مقالههای معتبر باشد پاداش بدهیم. این سیاست را دولت نهم اجرا نکرد، و سیاستِ منعطف ما از سال ۱۳۸۴ به بعد به یک سیاست متصلب تبدیل شد که نتیجههای نامنظور آن را اکنون شاهد هستیم: گسترش انتحال در مکتوبات علمی. این نتیجه دیگر نامنتظر نبود چون تجربهٔ مدیریت دولتی نشان داده بود که این نوع اجرا به سوء استفاده منجر میشود. پس میتوانیم بگوییم سیاست مشق علم در دولت هشتم سیاستی بود منعطف که به سرعت به نتیجههای نامنتظر آن آگاه شد و به رفع آن کوشید. اما سیاستهای دولت نهم به بعد تاکنون در این زمینه متصلب شد و از نتایج نامنظور و نامنتظر آن کاملاً غفلت کرد: گسترش انتحال، پدیدهای نامنظور در اجرای این سیاست، که البته نتیجهای منتظر در اجرای سیاست علمی کشور بود.
وجود نتیجههای نامنظور، در اجرای متصلب یک سیاست،آن چنان بدیهی است که بر آن نام «قانون نتایج نامنظور» گذاشتهاند. غفلت از این قانون در اجرای سیاستهای اجتماعی همانند غفلت از قانون نیوتون در مهندسی، فاجعه بار است. کشورهای پیشرو، نتیجههای نامنتظر را در مدیریت دولتی عملا به صفر رساندهاند و آگاهاند به نتایج نامنظور. ما در ایران هنوز به شدت درگیر نتایج «منتظریم»، مانند انواع بحرانهای اجتماعی و طبیعی، و درکی از نتایج نامنظور نداریم چه رسد که برای آن برنامه داشته باشیم. این غفلت، نتیجهٔ بیتوجهی به دانش نوین بشر است.
* Frank de Zwart, Unintended but not unanticipated consequences, Theor Soc (2015) 44:283-297.
نشریه زاینده رود
زاینده رود روزنامه ایست هفتگی، به مدیری معین الاسلام خونساری در اصفهان تأسیس و شماره اول آن در محرم 1327 قمری منتشر شده است. این روزنامه در هشت صفحه و به قطع 34 × 21 به چاپ می رسیده و مشتمل بر مقالات اساسی و اخبار کشور و اصفهان بوده و در هر شماره یک یا دو صفحه از آن کاریکاتوری راجع به حوادث داخلی ایران رسم شده است. یک سطر در زیر عنوان در هر شماره روزنامه این طور معرفی شده است: "جریده ای است مصور سیاسی اخباری از مطالب نافعه بآزادی سخن میراند و مذاکرات بلدیه نگاشته می شود". عنوان بعضی از سرمقاله های روزنامه از این قرار است: عامه ملت ایران بخوانند، بلدیه، نظمیه، ملت ایران، مقام رؤسا ادارات... .
آرشیو این روزنامه در بخش نشریات کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران از سال 1329 قمری، شماره های 1،2،5،10،13،16،17،18،29،31 و از سال 1332 قمری شماره 16 در دسترس مراجعین محترم قرار دارد.
زاینده رود روزنامه ایست هفتگی، به مدیری معین الاسلام خونساری در اصفهان تأسیس و شماره اول آن در محرم 1327 قمری منتشر شده است. این روزنامه در هشت صفحه و به قطع 34 × 21 به چاپ می رسیده و مشتمل بر مقالات اساسی و اخبار کشور و اصفهان بوده و در هر شماره یک یا دو صفحه از آن کاریکاتوری راجع به حوادث داخلی ایران رسم شده است. یک سطر در زیر عنوان در هر شماره روزنامه این طور معرفی شده است: "جریده ای است مصور سیاسی اخباری از مطالب نافعه بآزادی سخن میراند و مذاکرات بلدیه نگاشته می شود". عنوان بعضی از سرمقاله های روزنامه از این قرار است: عامه ملت ایران بخوانند، بلدیه، نظمیه، ملت ایران، مقام رؤسا ادارات... .
آرشیو این روزنامه در بخش نشریات کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران از سال 1329 قمری، شماره های 1،2،5،10،13،16،17،18،29،31 و از سال 1332 قمری شماره 16 در دسترس مراجعین محترم قرار دارد.