ادامه پست بالا
واقعه نشنال جئوگرافیک و واکنش ایرانیان
در نوامبر سال ۲۰۰۴، موسسه نشنال جئوگرافیک در ویرایش هشتم اطلس جهانی خود، اقدام به درج نام «خلیج عربی» در پرانتز و زیر نام خلیج فارس کرد. همچنین برای برخی جزایر ایرانی از نامهای عربی استفاده نمود. این اقدام منجر به خشم بیسابقه و اتحاد ایرانیان در سراسر جهان شد. اعتراضات شامل تظاهرات در شهرهای بزرگ، بمباران گوگلی علیه نام مجعول، تحریم محصولات این موسسه و ممنوعیت ورود خبرنگاران آن به ایران بود. فشار افکار عمومی و مکاتبات رسمی باعث شد تا نشنال جئوگرافیک در نهایت عذرخواهی کرده و با اصلاح نقشههای خود، بر اولویت تاریخی و قانونی نام خلیج فارس تأکید کند.
ریشههای تاریخی و مشروعیت بینالمللی
نام خلیج فارس دارای قدمتی بیش از دو هزار سال است. داریوش بزرگ در کتیبه سوئز از آن با عنوان دریایی که از پارس میآید یاد کرده و جغرافیدانان یونانی مانند هکاتئوس در قرن پنجم پیش از میلاد اصطلاح خلیج فارس را ابداع کردند. سازمان ملل متحد نیز در اسناد رسمی خود بارها بر این نام تأکید کرده و استفاده از نامهای دیگر یا حتی واژه تنها «خلیج» را نادرست و فاقد اعتبار دانسته است.
ناسیونالیسم عربی و ابداع نام مجعول
تلاش برای تغییر نام خلیج فارس ریشه در تحولات سیاسی قرن بیستم دارد. ایدئولوگهای ناسیونالیسم عربی در عراق، مانند ساطع الحصری و درویش المقدادی، با هدف مقابله با آنچه تهدید آریایی مینامیدند، شروع به حذف نام پارس از متون درسی کردند. بعدها جمال عبدالناصر در مصر این نام مجعول را به یک شعار سیاسی برای اتحاد اعراب تبدیل کرد. همچنین مقامات بریتانیایی مانند چارلز بلگریو در بحرین، از نخستین غربیهایی بودند که آگاهانه از نامهای ساختگی برای این پهنه آبی استفاده کردند.
نقش باستانشناسان غربی و اخلاق حرفهای
بخش مهمی از این پژوهش به نقد رفتار باستانشناسان غربی اختصاص دارد. نویسنده معتقد است بسیاری از این دانشمندان به جای پایبندی به حقایق تاریخی، بر اساس منافع مالی و محل فعالیت خود تغییر موضع دادهاند. پس از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و توقف فعالیت باستانشناسان خارجی در ایران، بسیاری از آنها به کشورهای عربی کوچ کردند. این افراد برای جلب رضایت میزبانان عرب و بهرهمندی از بودجههای کلان پژوهشی، امکانات رفاهی و حمایتهای دولتی، در انتشارات علمی خود نام خلیج فارس را به خلیج عربی یا نامهای مبهمی مثل خلیج تغییر دادند. عبدی این رویکرد را نوعی فرصتطلبی و خیانت به اصول و اخلاق آکادمیک توصیف میکند.
نتیجهگیری
تغییر نام خلیج فارس فراتر از یک چالش جغرافیایی، نمادی از تلاش برای پایان دادن به برتری تاریخی ایران در منطقه و تثبیت قدرت جدید کشورهای عربی است. این گزارش نشان میدهد که چگونه علم و باستانشناسی در این منطقه آگاهانه به ابزاری در خدمت سیاستهای ناسیونالیستی تبدیل شده است. با این حال، واکنشهای جهانی نشان داد که هویت تاریخی یک منطقه را نمیتوان با فشارهای سیاسی یا بودجههای نفتی تغییر داد.
https://t.me/UT_Central_Library
واقعه نشنال جئوگرافیک و واکنش ایرانیان
در نوامبر سال ۲۰۰۴، موسسه نشنال جئوگرافیک در ویرایش هشتم اطلس جهانی خود، اقدام به درج نام «خلیج عربی» در پرانتز و زیر نام خلیج فارس کرد. همچنین برای برخی جزایر ایرانی از نامهای عربی استفاده نمود. این اقدام منجر به خشم بیسابقه و اتحاد ایرانیان در سراسر جهان شد. اعتراضات شامل تظاهرات در شهرهای بزرگ، بمباران گوگلی علیه نام مجعول، تحریم محصولات این موسسه و ممنوعیت ورود خبرنگاران آن به ایران بود. فشار افکار عمومی و مکاتبات رسمی باعث شد تا نشنال جئوگرافیک در نهایت عذرخواهی کرده و با اصلاح نقشههای خود، بر اولویت تاریخی و قانونی نام خلیج فارس تأکید کند.
ریشههای تاریخی و مشروعیت بینالمللی
نام خلیج فارس دارای قدمتی بیش از دو هزار سال است. داریوش بزرگ در کتیبه سوئز از آن با عنوان دریایی که از پارس میآید یاد کرده و جغرافیدانان یونانی مانند هکاتئوس در قرن پنجم پیش از میلاد اصطلاح خلیج فارس را ابداع کردند. سازمان ملل متحد نیز در اسناد رسمی خود بارها بر این نام تأکید کرده و استفاده از نامهای دیگر یا حتی واژه تنها «خلیج» را نادرست و فاقد اعتبار دانسته است.
ناسیونالیسم عربی و ابداع نام مجعول
تلاش برای تغییر نام خلیج فارس ریشه در تحولات سیاسی قرن بیستم دارد. ایدئولوگهای ناسیونالیسم عربی در عراق، مانند ساطع الحصری و درویش المقدادی، با هدف مقابله با آنچه تهدید آریایی مینامیدند، شروع به حذف نام پارس از متون درسی کردند. بعدها جمال عبدالناصر در مصر این نام مجعول را به یک شعار سیاسی برای اتحاد اعراب تبدیل کرد. همچنین مقامات بریتانیایی مانند چارلز بلگریو در بحرین، از نخستین غربیهایی بودند که آگاهانه از نامهای ساختگی برای این پهنه آبی استفاده کردند.
نقش باستانشناسان غربی و اخلاق حرفهای
بخش مهمی از این پژوهش به نقد رفتار باستانشناسان غربی اختصاص دارد. نویسنده معتقد است بسیاری از این دانشمندان به جای پایبندی به حقایق تاریخی، بر اساس منافع مالی و محل فعالیت خود تغییر موضع دادهاند. پس از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و توقف فعالیت باستانشناسان خارجی در ایران، بسیاری از آنها به کشورهای عربی کوچ کردند. این افراد برای جلب رضایت میزبانان عرب و بهرهمندی از بودجههای کلان پژوهشی، امکانات رفاهی و حمایتهای دولتی، در انتشارات علمی خود نام خلیج فارس را به خلیج عربی یا نامهای مبهمی مثل خلیج تغییر دادند. عبدی این رویکرد را نوعی فرصتطلبی و خیانت به اصول و اخلاق آکادمیک توصیف میکند.
نتیجهگیری
تغییر نام خلیج فارس فراتر از یک چالش جغرافیایی، نمادی از تلاش برای پایان دادن به برتری تاریخی ایران در منطقه و تثبیت قدرت جدید کشورهای عربی است. این گزارش نشان میدهد که چگونه علم و باستانشناسی در این منطقه آگاهانه به ابزاری در خدمت سیاستهای ناسیونالیستی تبدیل شده است. با این حال، واکنشهای جهانی نشان داد که هویت تاریخی یک منطقه را نمیتوان با فشارهای سیاسی یا بودجههای نفتی تغییر داد.
https://t.me/UT_Central_Library
Telegram
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
وب سايت کتابخانه مرکزی:
Library.ut.ac.ir
آدرس:
خیابان انقلاب، خیابان ۱۶ آذر، داخل پردیس مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و تامین منابع علمی.
Library.ut.ac.ir
آدرس:
خیابان انقلاب، خیابان ۱۶ آذر، داخل پردیس مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و تامین منابع علمی.
Audio
پادکست فصل هفتم از کتابی با عنوان «یادبودهای گزینشی: باستانشناسی در ساخت، تجلیل و تقدیس گذشتههای ملی» (Selective Remembrances: Archaeology in the Construction, Commemoration, and Consecration of National Pasts) است.
مشخصات دقیق این منبع بر اساس متن عبارتند از:
ویراستاران کتاب: فیلیپ ال. کول، مارا کروزینسکی و ناخمان بن-یهودا.
نویسنده این فصل: کامیار عبدی.
عنوان کامل فصل: «بازی نامها: خلیج فارس، باستانشناسان و سیاست روابط اعراب و ایران» (The Name Game: The Persian Gulf, Archaeologists, and the Politics of Arab-Iranian Relations)
متن مقاله را بالاتر ملاحظه فرمایید
https://t.me/UT_Central_Library
مشخصات دقیق این منبع بر اساس متن عبارتند از:
ویراستاران کتاب: فیلیپ ال. کول، مارا کروزینسکی و ناخمان بن-یهودا.
نویسنده این فصل: کامیار عبدی.
عنوان کامل فصل: «بازی نامها: خلیج فارس، باستانشناسان و سیاست روابط اعراب و ایران» (The Name Game: The Persian Gulf, Archaeologists, and the Politics of Arab-Iranian Relations)
متن مقاله را بالاتر ملاحظه فرمایید
https://t.me/UT_Central_Library
Audio
مقاله با عنوان «تحول دیجیتال در آموزش عالی: چارچوب منطقی، تنگناهای عملی و رویکردهای اجرا» (Digital transformation in higher education: logical framework, practical dilemmas, and implementation approaches) به قلم جان تانگ (Juan Tang) و همکاران در سال ۲۰۲۵ منتشر شده است. این پژوهش یک چارچوب سهگانه شامل منطق ارزشی، تکنولوژیکی و عملیاتی را برای ارتقای سواد دیجیتال و بهینهسازی مدلهای آموزشی در دانشگاهها پیشنهاد میدهد. نویسندگان با مطالعه موردی دانشگاههای هاروارد، تسینگهوا و ملبورن، چهار چالش اساسی از جمله تفاوت در سطح توانمندی دیجیتال و نبود سیستمهای ارزیابی علمی را تحلیل کردهاند. در ادامه، شش راهکار عملیاتی برای تحول در منابع، سناریوها و مفاهیم آموزشی جهت عبور از مدلهای سنتی به سمت یادگیری منعطف و شخصیسازی شده ارائه شده است. در نهایت، مقاله با معرفی مدل آموزشی چندوجهی مبتنی بر SECI دیجیتال، بر همزیستی اکوسیستمهای فناوری و آموزشی برای توسعه باکیفیت آموزش عالی تأکید میکند.
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
📚چرا اکنون بهترین زمان برای خواندن «اودیسه» است؟بازگشت حماسه جاودانه هومر همزمان با فیلم نولان
🔹اکران قریبالوقوع فیلم «اودیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان، شاهکار ۲۸۰۰ ساله هومر را بار دیگر به صدر توجه دوستداران ادبیات و سینما آورده است؛ اثری که نهتنها یکی از بزرگترین حماسههای تاریخ به شمار میرود، بلکه ریشه بسیاری از روایتهای ماندگار دنیای مدرن را در خود جای داده است.
🔹نویسنده مقاله معتقد است «اودیسه» الگویی برای شکلگیری بسیاری از شخصیتهای محبوب ادبیات، سینما و فرهنگ عامه بوده است. قهرمان زیرک اما خطاکاری که با نبوغ خود از بحران میگریزد، اما بارها قربانی تکبر و تصمیمهای نادرست خود میشود؛ الگویی که هنوز هم در آثار داستانی معاصر دیده میشود.
🔹کریستوفر نولان، کارگردان تحسین شده ی فیلمهایی چون «اوپنهایمر» و «تلقین»، در تازه ترین و حماسی ترین اثر خود، سراغ اقتباسی عظیم از این حماسه ی کهن رفته است.
@ibna_official
https://t.me/UT_Central_Library
🔹اکران قریبالوقوع فیلم «اودیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان، شاهکار ۲۸۰۰ ساله هومر را بار دیگر به صدر توجه دوستداران ادبیات و سینما آورده است؛ اثری که نهتنها یکی از بزرگترین حماسههای تاریخ به شمار میرود، بلکه ریشه بسیاری از روایتهای ماندگار دنیای مدرن را در خود جای داده است.
🔹نویسنده مقاله معتقد است «اودیسه» الگویی برای شکلگیری بسیاری از شخصیتهای محبوب ادبیات، سینما و فرهنگ عامه بوده است. قهرمان زیرک اما خطاکاری که با نبوغ خود از بحران میگریزد، اما بارها قربانی تکبر و تصمیمهای نادرست خود میشود؛ الگویی که هنوز هم در آثار داستانی معاصر دیده میشود.
🔹کریستوفر نولان، کارگردان تحسین شده ی فیلمهایی چون «اوپنهایمر» و «تلقین»، در تازه ترین و حماسی ترین اثر خود، سراغ اقتباسی عظیم از این حماسه ی کهن رفته است.
@ibna_official
https://t.me/UT_Central_Library
odyssey-by-homer.pdf
5.4 MB
📚 «اودیسه» با ترجمه ی سعید نفیسی؛ شاهکاری کهن در قالبی کهنتر
ترجمه ی سعید نفیسی از «اودیسه»، یکی از ماندگارترین و محبوبترین برگردانهای این حماسه ی یونانی به زبان فارسی است .
https://t.me/UT_Central_Library
ترجمه ی سعید نفیسی از «اودیسه»، یکی از ماندگارترین و محبوبترین برگردانهای این حماسه ی یونانی به زبان فارسی است .
https://t.me/UT_Central_Library
✳️ چتباتهای عمومی یا ابزارهای هوش مصنوعی آکادمیک؟ تفاوتی که هر پژوهشگر باید بداند
با گسترش هوش مصنوعی، بسیاری از پژوهشگران از چتباتهای عمومی مانند ChatGPT، Gemini و Claude برای انجام فعالیتهای علمی استفاده میکنند؛ اما این ابزارها با سامانههای هوش مصنوعی آکادمیک تفاوتهای بنیادین دارند.
چتباتهای عمومی برای تولید، ویرایش و توضیح متن طراحی شدهاند و در بسیاری از موارد به پایگاههای استنادی علمی متصل نیستند یا دسترسی محدودی به منابع پژوهشی دارند.
در مقابل، ابزارهای آکادمیک مانند Elicit، Scopus AI، Litmaps، Consensus و OpenResearcher بر پایه مقالات علمی، دادههای استنادی و منابع معتبر توسعه یافتهاند و نتایج مستند و قابل ارجاع ارائه میکنند. این سامانهها امکان جستجوی هوشمند، مرور ادبیات، شناسایی شکافهای پژوهشی، تحلیل استنادات، کشف روندهای علمی و پیشنهاد منابع مرتبط را فراهم میکنند.
درحالیکه چتباتهای عمومی بیشتر نقش «دستیار نگارش و ایدهپردازی» را ایفا میکنند، ابزارهای آکادمیک بهعنوان «دستیار پژوهش علمی» عمل میکنند.
متخصصان علمسنجی و آموزش عالی تأکید میکنند که بهترین راهبرد، استفاده ترکیبی از هر دو گروه ابزار است؛ به این معنا که از چتباتهای عمومی برای سازماندهی و نگارش اولیه و از ابزارهای آکادمیک برای اعتبارسنجی، بازیابی شواهد و استناددهی علمی استفاده شود. چنین رویکردی میتواند هم کیفیت پژوهش را افزایش دهد و هم از بروز خطاهای علمی و استنادهای نادرست جلوگیری کند.
OpenAI. (2025). ChatGPT. https://chatgpt.com
Van Noorden, R., & Perkel, J. M. (2023). AI and the future of scientific search. Nature, 620(7973), 258–260.
Scopus AI. (2025). Scopus AI. Elsevier. https://www.scopus.com
Litmaps. (2025). Litmaps. https://www.litmaps.com
Consensus. (2025). Consensus. https://consensus.app
https://t.me/UT_Central_Library
با گسترش هوش مصنوعی، بسیاری از پژوهشگران از چتباتهای عمومی مانند ChatGPT، Gemini و Claude برای انجام فعالیتهای علمی استفاده میکنند؛ اما این ابزارها با سامانههای هوش مصنوعی آکادمیک تفاوتهای بنیادین دارند.
چتباتهای عمومی برای تولید، ویرایش و توضیح متن طراحی شدهاند و در بسیاری از موارد به پایگاههای استنادی علمی متصل نیستند یا دسترسی محدودی به منابع پژوهشی دارند.
در مقابل، ابزارهای آکادمیک مانند Elicit، Scopus AI، Litmaps، Consensus و OpenResearcher بر پایه مقالات علمی، دادههای استنادی و منابع معتبر توسعه یافتهاند و نتایج مستند و قابل ارجاع ارائه میکنند. این سامانهها امکان جستجوی هوشمند، مرور ادبیات، شناسایی شکافهای پژوهشی، تحلیل استنادات، کشف روندهای علمی و پیشنهاد منابع مرتبط را فراهم میکنند.
درحالیکه چتباتهای عمومی بیشتر نقش «دستیار نگارش و ایدهپردازی» را ایفا میکنند، ابزارهای آکادمیک بهعنوان «دستیار پژوهش علمی» عمل میکنند.
متخصصان علمسنجی و آموزش عالی تأکید میکنند که بهترین راهبرد، استفاده ترکیبی از هر دو گروه ابزار است؛ به این معنا که از چتباتهای عمومی برای سازماندهی و نگارش اولیه و از ابزارهای آکادمیک برای اعتبارسنجی، بازیابی شواهد و استناددهی علمی استفاده شود. چنین رویکردی میتواند هم کیفیت پژوهش را افزایش دهد و هم از بروز خطاهای علمی و استنادهای نادرست جلوگیری کند.
OpenAI. (2025). ChatGPT. https://chatgpt.com
Van Noorden, R., & Perkel, J. M. (2023). AI and the future of scientific search. Nature, 620(7973), 258–260.
Scopus AI. (2025). Scopus AI. Elsevier. https://www.scopus.com
Litmaps. (2025). Litmaps. https://www.litmaps.com
Consensus. (2025). Consensus. https://consensus.app
https://t.me/UT_Central_Library
ChatGPT
ChatGPT helps you get answers, find inspiration, and be more productive.
📣 #رویداد
🔺 انتشار مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ» 🔺
🔺The Islamicate East: New Approaches to Texts and History🔺
🔹 انتشارات دانشگاه ادینبرا 🔹
انتشارات دانشگاه ادینبرا انتشار مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ» را اطلاعرسانی کرده است. این مجموعه به سردبیری آرزو آزاد، ترزا برنهایمر و هیو کندی، بر رویکردهای نو در مطالعه سرزمینهای شرقی اسلامی در سدههای میانه از گذر خوانش دقیق متون تمرکز دارد.
در توضیحات این مجموعه آمده است:
منطقه پهناور و گونهگونی که در سدههای میانه از ایران تا سینکیانگ (در چین) امتداد داشت، و در پژوهشهای امروزین «شرق اسلامی» نامیده میشود و در سدههای میانه با نامهای خراسان و ماوراءالنهر شناخته میشد، تاثیری شگرف بر جوامع پیرامونی خود داشت. مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ»، نخستین مجموعهای است که با تمرکز دقیق بر خوانش، آوانویسی، ترجمه و حاشیهنویسی متون، به این جغرافیای پهناور میپردازد.
این مجموعه با تمرکز بر سرزمینهایی که امروزه افغانستان، ایران، آسیای مرکزی، غرب چین و شمال هند/پاکستان نامیده میشوند (از سده هشتم تا پانزدهم میلادی)، خاستگاهی فکری برای طرح رویکردهای نو در تاریخ و تحلیل متن فراهم میآورد و طیف گستردهای از گونههای متنی به زبانهای گوناگون را در بر میگیرد. این مجموعه با انتشار اسنادی چون نامهها، قراردادها، مکاتبات داخلی حکومتی و اشعار، زوایایی از زندگی در سدههای میانه را نمایان میسازد که پیشتر در روایتهای تاریخی نادیده انگاشته شدهاند؛ از جمله دغدغههای روزمره دهقانان، زمینداران، زنان، کودکان، قضات و سایر افرادی که عمدتا بیرون از دربار و محافل سلطنتی میزیستند. مجموعهی حاضر با پل زدن میان مرزهای منطقهای و رشتههای علمی، به درک تاریخ پیچیده این منطقه مهم در سدههای میانه یاری میرساند و تصویر کاملتری از خطهای به هم پیوسته ارائه میدهد که تاریخ و سرگذشت مردمانش عمیقا در هم تنیده بوده است.
برای اطلاع از شرایط ارسال طرح و چاپ کتاب در این مجموعه اینجا کلیک کنید.
📌مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبانهای اروپایی
@islamicstudies
🔺 انتشار مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ» 🔺
🔺The Islamicate East: New Approaches to Texts and History🔺
🔹 انتشارات دانشگاه ادینبرا 🔹
انتشارات دانشگاه ادینبرا انتشار مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ» را اطلاعرسانی کرده است. این مجموعه به سردبیری آرزو آزاد، ترزا برنهایمر و هیو کندی، بر رویکردهای نو در مطالعه سرزمینهای شرقی اسلامی در سدههای میانه از گذر خوانش دقیق متون تمرکز دارد.
در توضیحات این مجموعه آمده است:
منطقه پهناور و گونهگونی که در سدههای میانه از ایران تا سینکیانگ (در چین) امتداد داشت، و در پژوهشهای امروزین «شرق اسلامی» نامیده میشود و در سدههای میانه با نامهای خراسان و ماوراءالنهر شناخته میشد، تاثیری شگرف بر جوامع پیرامونی خود داشت. مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ»، نخستین مجموعهای است که با تمرکز دقیق بر خوانش، آوانویسی، ترجمه و حاشیهنویسی متون، به این جغرافیای پهناور میپردازد.
این مجموعه با تمرکز بر سرزمینهایی که امروزه افغانستان، ایران، آسیای مرکزی، غرب چین و شمال هند/پاکستان نامیده میشوند (از سده هشتم تا پانزدهم میلادی)، خاستگاهی فکری برای طرح رویکردهای نو در تاریخ و تحلیل متن فراهم میآورد و طیف گستردهای از گونههای متنی به زبانهای گوناگون را در بر میگیرد. این مجموعه با انتشار اسنادی چون نامهها، قراردادها، مکاتبات داخلی حکومتی و اشعار، زوایایی از زندگی در سدههای میانه را نمایان میسازد که پیشتر در روایتهای تاریخی نادیده انگاشته شدهاند؛ از جمله دغدغههای روزمره دهقانان، زمینداران، زنان، کودکان، قضات و سایر افرادی که عمدتا بیرون از دربار و محافل سلطنتی میزیستند. مجموعهی حاضر با پل زدن میان مرزهای منطقهای و رشتههای علمی، به درک تاریخ پیچیده این منطقه مهم در سدههای میانه یاری میرساند و تصویر کاملتری از خطهای به هم پیوسته ارائه میدهد که تاریخ و سرگذشت مردمانش عمیقا در هم تنیده بوده است.
برای اطلاع از شرایط ارسال طرح و چاپ کتاب در این مجموعه اینجا کلیک کنید.
📌مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبانهای اروپایی
@islamicstudies
مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبان های اروپایی
انتشار مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ» - مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبان های اروپایی
مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبانهای اروپایی: انتشارات دانشگاه ادینبرا انتشار مجموعهی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متنپژوهی و تاریخ» را اطلاعرسانی کرده است. این مجموعه به سردبیری آرزو آزاد، ترزا برنهایمر و هیو کندی، بر رویکردهای نو در مطالعه سرزمینهای…
ایران در فرهنگ جهان.pdf
4.9 MB
📕 ایران در فرهنگ جهان
📌این اثر متن سخنرانی علیاصغر حکمت، وزیر اسبق فرهنگ و بنیانگذار فرهنگستان ایران، در سال ۱۳۲۶ است. او در این گفتار، نشان میدهد که ایرانیان نه تنها در دوران باستان و ساسانی مهد تمدن بودهاند، بلکه پس از اسلام نیز بیشتر علوم اسلامی – از فلسفه و پزشکی تا نجوم و ادبیات – توسط دانشمندان ایرانی پایهگذاری شده است. وی به نفوذ واژگان فارسی در زبانهای اسپانیولی و پرتغالی و حتی آمریکای جنوبی، و همچنین روایت دقیق نقش ایران در تأسیس یونسکو و پیشگامی فرهنگستان در ایجاد روابط علمی بینالمللی اشاره دارد. حکمت در این متن، با تأکید بر ضرورت سرمایهگذاری بر علم و فرهنگ، از کمتوجهی به بودجههای آموزشی گلایه میکند.
کتابخانه مسجد اعظم
@boroujerdilib
📌این اثر متن سخنرانی علیاصغر حکمت، وزیر اسبق فرهنگ و بنیانگذار فرهنگستان ایران، در سال ۱۳۲۶ است. او در این گفتار، نشان میدهد که ایرانیان نه تنها در دوران باستان و ساسانی مهد تمدن بودهاند، بلکه پس از اسلام نیز بیشتر علوم اسلامی – از فلسفه و پزشکی تا نجوم و ادبیات – توسط دانشمندان ایرانی پایهگذاری شده است. وی به نفوذ واژگان فارسی در زبانهای اسپانیولی و پرتغالی و حتی آمریکای جنوبی، و همچنین روایت دقیق نقش ایران در تأسیس یونسکو و پیشگامی فرهنگستان در ایجاد روابط علمی بینالمللی اشاره دارد. حکمت در این متن، با تأکید بر ضرورت سرمایهگذاری بر علم و فرهنگ، از کمتوجهی به بودجههای آموزشی گلایه میکند.
کتابخانه مسجد اعظم
@boroujerdilib
«حضرت خاقان سلیمانشأن صاحبقران از برای دفع دَد با صوفیان روانۀ به جانب آن کوه گردیدند و به اشارۀ عالی صوفیان صافینهاد آن مغاره را در میان گرفتند؛ آن خرس از آواز سپاهیان و خروش اسبان سر از آن مغاره بدر آورده چون چشمش بر اسبان و سواران افتاد خود را از آن سوراخ بیرون انداخته روی به جانب آن حضرت گذاشت. خاقان سلیمانشأن با وجود آنکه سیزده سال از عمر مبارکش بیش نگذشته بود قدم جرأت پیش نهاده کمان کیانی بر سر دست مبارک گرفته به یک چوبه تیر خدنگ قضاآهنگ که از شصت گشاد دادند آن پتیاره را از پای درآوردند و از آنجا مراجعت ...»
برگی از نسخۀ تاریخ جهانگشای خاقان صاحبقران
(تاریخ شاه اسماعیل اول)
نگارگر: معین مصوّر
ایران، اصفهان؛ پایان دهۀ ۱۶۸۰ م.
۳۵.۹ × ۲۳.۵ سانتیمتر
موزۀ دیوید، کپنهاگ
@artresearchh
☝🏼@rezamahdavi51.
سوره حجر آیه ۱ الی ۱۰
( اندازه : ۳۶.۱ × ۳۰.۱ سانتی متر )
( محلّ نگهداری : موزه هنر متروپولیتن - نیویورک آمریکا )
#کوفی_مصحفی
#کوفی_قدما
#کوفی
@Calligraphy_Archive
( اندازه : ۳۶.۱ × ۳۰.۱ سانتی متر )
( محلّ نگهداری : موزه هنر متروپولیتن - نیویورک آمریکا )
#کوفی_مصحفی
#کوفی_قدما
#کوفی
@Calligraphy_Archive
Forwarded from کتاب کست هوشمند کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران (A.B)
Audio
عنوان کتاب: Approaches and Methods of Science Teaching and Sustainable Development
مولف: González-Gómez, David ;Jeong, Jin Su
ناشر: MDPI
سال انتشار: 2022
این منابع مجموعهای از مقالات علمی هستند که بر رویکردها و روشهای نوین آموزش علوم با تمرکز بر توسعه پایدار در سطوح مختلف تحصیلی تأکید دارند. محتوای این نوشتار به بررسی اهمیت گذار از سخنرانیهای سنتی به سمت متدولوژیهای فعال مانند آموزشهای بینرشتهای در حوزههایSTEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات) میپردازد. مقالات گردآوریشده مفاهیمی چون یادگیری مبتنی بر حل مسئله، استفاده از ابزارهای یادافزار بصری برای تقویت خلاقیت و ادغام اصول پایداری در برنامههای درسی مهندسی را تحلیل میکنند. علاوه بر این، تأثیر عواطف و انگیزهها بر فرآیند یادگیری و نقش کلیدی معلمان به عنوان عوامل تغییر در ترویج سواد علمی و مسئولیتهای اجتماعی بررسی شده است. در نهایت، این منابع بر ضرورت بهکارگیری آموزشهای تجربی و مدلهای یادگیری مجازی برای آمادهسازی دانشآموزان در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار تأکید میورزند.
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
مولف: González-Gómez, David ;Jeong, Jin Su
ناشر: MDPI
سال انتشار: 2022
این منابع مجموعهای از مقالات علمی هستند که بر رویکردها و روشهای نوین آموزش علوم با تمرکز بر توسعه پایدار در سطوح مختلف تحصیلی تأکید دارند. محتوای این نوشتار به بررسی اهمیت گذار از سخنرانیهای سنتی به سمت متدولوژیهای فعال مانند آموزشهای بینرشتهای در حوزههایSTEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات) میپردازد. مقالات گردآوریشده مفاهیمی چون یادگیری مبتنی بر حل مسئله، استفاده از ابزارهای یادافزار بصری برای تقویت خلاقیت و ادغام اصول پایداری در برنامههای درسی مهندسی را تحلیل میکنند. علاوه بر این، تأثیر عواطف و انگیزهها بر فرآیند یادگیری و نقش کلیدی معلمان به عنوان عوامل تغییر در ترویج سواد علمی و مسئولیتهای اجتماعی بررسی شده است. در نهایت، این منابع بر ضرورت بهکارگیری آموزشهای تجربی و مدلهای یادگیری مجازی برای آمادهسازی دانشآموزان در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار تأکید میورزند.
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
به اطلاع پژوهشگران و استادان محترم دانشگاه تهران می رساند:
در حال حاضر دسترسی به پایگاه استنادی اسکوپوس و هوش مصنوعی آن، به طور کامل قطع و دسترسی به پایگاه علمی ساینس دایرکت به طور محدود برقرار است.
لازم به یادآوری است که خرید اشتراک پایگاه ها و محصولات الزویر مانند اسکوپوس و هوش مصنوعی آن، و نیز پایگاه ساینس دایرکت بر عهده «ایرانداک» است.
دانشگاه تهران در حال حاضر پیگیر تمدید دسترسی است. به محض وصل شدن، اطلاع رسانی خواهد شد.
در حال حاضر دسترسی به پایگاه استنادی اسکوپوس و هوش مصنوعی آن، به طور کامل قطع و دسترسی به پایگاه علمی ساینس دایرکت به طور محدود برقرار است.
لازم به یادآوری است که خرید اشتراک پایگاه ها و محصولات الزویر مانند اسکوپوس و هوش مصنوعی آن، و نیز پایگاه ساینس دایرکت بر عهده «ایرانداک» است.
دانشگاه تهران در حال حاضر پیگیر تمدید دسترسی است. به محض وصل شدن، اطلاع رسانی خواهد شد.
در گذشته، تالار مطالعه نسخه های خطی در طبقه اول کتابخانه مرکزی، به نام استاد دانش پژوه بود. آن تالار بعدها تبدیل به تالار مطالعه خواهران شده بود و طبعا امکان حفظ آن نام وجود نداشت. اخیرا قرار شد، تالاری که اختصاصا فهارس نسخ خطی در آن نگهداری و مطالعه می شود به نام این استاد یگانه و جهانی نام گذاری شود.
نویسنده: Colin Kidd. این کتاب را انتشارات Cambridge University Press در سال ۲۰۲۵ منتشر کرده است.
این اثر به بررسی تاریخ اندیشه و زندگی دانشگاهی بریتانیا از پایان جنگ جهانی دوم تا دوران مارگارت تاچر میپردازد. محور اصلی کتاب، گروهی از استادان دانشگاههای آکسفورد و کمبریج است که در نظام دانشگاهی بریتانیا با عنوان Don شناخته میشدند.
در زبان انگلیسی بریتانیایی، Don به معنای استاد یا عضو ارشد هیئت علمی، بهویژه در دانشگاههای Oxford و Cambridge است؛ بنابراین عنوان کتاب را میتوان چنین ترجمه کرد:
غروب استادان دانشگاه یا افول نسل دانهای بریتانیا
کالین کید نشان میدهد که چگونه جایگاه سنتی روشنفکران دانشگاهی بریتانیا در فاصله حدود ۱۹۴۵ تا دهه ۱۹۸۰ دگرگون شد. از موضوعات مهم کتاب میتوان به این موارد اشاره کرد:
تحول نقش روشنفکران دانشگاهی پس از جنگ جهانی دوم؛
رابطه دانشگاه و دولت؛
ظهور رسانهها و کاهش انحصار دانشگاهیان در تولید اندیشه؛
اصلاحات آموزش عالی؛
تأثیر سیاستهای دوران مارگارت تاچر بر دانشگاهها و علوم انسانی؛
پایان تدریجی عصر «دان»ها
https://t.me/UT_Central_Library
این اثر به بررسی تاریخ اندیشه و زندگی دانشگاهی بریتانیا از پایان جنگ جهانی دوم تا دوران مارگارت تاچر میپردازد. محور اصلی کتاب، گروهی از استادان دانشگاههای آکسفورد و کمبریج است که در نظام دانشگاهی بریتانیا با عنوان Don شناخته میشدند.
در زبان انگلیسی بریتانیایی، Don به معنای استاد یا عضو ارشد هیئت علمی، بهویژه در دانشگاههای Oxford و Cambridge است؛ بنابراین عنوان کتاب را میتوان چنین ترجمه کرد:
غروب استادان دانشگاه یا افول نسل دانهای بریتانیا
کالین کید نشان میدهد که چگونه جایگاه سنتی روشنفکران دانشگاهی بریتانیا در فاصله حدود ۱۹۴۵ تا دهه ۱۹۸۰ دگرگون شد. از موضوعات مهم کتاب میتوان به این موارد اشاره کرد:
تحول نقش روشنفکران دانشگاهی پس از جنگ جهانی دوم؛
رابطه دانشگاه و دولت؛
ظهور رسانهها و کاهش انحصار دانشگاهیان در تولید اندیشه؛
اصلاحات آموزش عالی؛
تأثیر سیاستهای دوران مارگارت تاچر بر دانشگاهها و علوم انسانی؛
پایان تدریجی عصر «دان»ها
https://t.me/UT_Central_Library
یک دوره از این کتاب امروز به کتابخانه مرکزی اهداء شد. با سپاس.
همین امروز فهرست نویسی شده و در مخزن مربوطه گذاشته شد.
https://t.me/UT_Central_Library
همین امروز فهرست نویسی شده و در مخزن مربوطه گذاشته شد.
https://t.me/UT_Central_Library
التعريف_بآداب_التأليف_للحافظ_السيوطي،_ت_د_حمد_العصلاني.pdf
17.8 MB
اثری بدیع از جلال الدین سیوطی در باره آداب تألیف کتاب، اثری که می توان آن را «نوعی منشور اخلاق پژوهش و تألیف در تمدن اسلامی» دانست. سیوطی، دانشمندی پرتألیف است و در انتخاب موضوع و نام برای آثارش متفاوت از بسیاری از نویسندگان دیگر در تمدن اسلامی است. گزارشی از محتوای این کتاب را که توسط هوش مصنوعی تهیه شده ذیلا ملاحظه فرمایید.
التعريف بآداب التأليف
اثر جلالالدین عبدالرحمن بن ابیبکر سیوطی
با تحقیق و توضیحات دکتر حمد بن احمد العصلانی، چاپ ۱۴۴۲ق/۲۰۲۰م.
ماهیت اثر
این نوشته رسالهای کوتاه، اما بسیار جالب درباره فلسفه، اهداف و اخلاق تألیف کتاب در سنت علمی اسلامی است. سیوطی در آن نمیخواهد فن نگارش را از نظر ادبی و زبانی آموزش دهد؛ بلکه بیشتر به این پرسشها میپردازد:
چه زمانی تألیف کتاب موجه و سودمند است؟
یک کتاب تازه چه چیزی باید بر دانش پیشین بیفزاید؟
مؤلف چه آدابی را باید رعایت کند؟
چه انواعی از تألیف بیهوده، ناقص یا ناپسند است؟
چگونه باید از آثار پیشینیان استفاده کرد؟
در حقیقت، این رساله را میتوان نوعی منشور اخلاق پژوهش و تألیف در تمدن اسلامی دانست.
ساختار چاپ حاضر
چاپ موجود دو بخش اصلی دارد:
مقدمه و تحقیق مصحح
متن رساله سیوطی همراه با تعلیقات و ملحق
محقق در مقدمه ابتدا سیوطی، آثار او، انتساب رساله، نسخههای خطی و چاپهای قبلی را معرفی میکند. سپس روش تصحیح را توضیح میدهد: مقابله نسخهها، تخریج احادیث و آثار، معرفی اشخاص، ضبط اشعار و افزودن تعلیقات علمی. در پایان نیز ملحقاتی از سخنان دانشمندان پیشین درباره تألیف افزوده است.
اندیشه اصلی کتاب: هر تألیفی باید «فایده تازه» داشته باشد
محور اصلی رساله این است که صرف نوشتن و گردآوردن مطالب، فضیلت محسوب نمیشود. کتاب باید نیازی واقعی را برطرف کند. سیوطی در این زمینه بر سنتی تکیه دارد که مقاصد مشروع تألیف را به چند دسته تقسیم میکرد.
مقاصد هفتگانه تألیف
سیوطی مجموعهای از گفتههای پیشینیان، از جمله ابن حزم و دیگران، را نقل میکند و نشان میدهد که تألیف سودمند معمولاً یکی از این کارها را انجام میدهد:
۱. پدید آوردن مطلبی که پیشتر نوشته نشده است
مؤلف باید موضوعی نو، مسئلهای تازه یا دانشی ناشناخته را عرضه کند؛ نه اینکه صرفاً مطالب موجود را با عباراتی دیگر تکرار کند.
۲. تکمیل یک اثر ناقص
گاهی کتابی در موضوعی نوشته شده، اما برخی ابواب یا مسائل آن ناقص مانده است. مؤلف جدید میتواند آن را کامل کند.
۳. شرح یک متن دشوار یا مجمل
اگر کتابی مهم، اما فشرده، پیچیده یا مبهم باشد، شرح آن تألیفی مشروع و مفید است.
۴. مختصر کردن یک اثر طولانی
گاه کتابی سودمند است، ولی به سبب طولانی بودن استفاده از آن دشوار شده است. اختصار آن، به شرط حفظ مقصود مؤلف، یک کار علمی مستقل محسوب میشود.
۵. گردآوری مطالب پراکنده
ممکن است مسائل یک علم یا یک موضوع در کتابهای مختلف پراکنده باشند. جمعکردن آنها در یک اثر منظم، تألیفی ارزشمند است.
۶. تنظیم و مرتبکردن مطالب آشفته
برخی آثار از نظر ترتیب ابواب و مسائل منظم نیستند. بازچینی علمی مطالب و قرار دادن هر مسئله در جای مناسب نیز از مقاصد تألیف است.
۷. اصلاح خطاها
اگر در کتابی مشهور خطا، اشتباه، انتساب نادرست یا استدلال ناتمام وجود داشته باشد، مؤلف میتواند با دلیل و انصاف آن را تصحیح کند.
این طبقهبندی، شاید مهمترین بخش رساله باشد. از نظر سیوطی، مؤلف پیش از آغاز نوشتن باید بتواند روشن کند که اثرش در کدامیک از این مقاصد جای میگیرد. اگر کتاب هیچیک از این فواید را نداشته باشد، احتمالاً تکراری و بیثمر است.
شناخت آثار پیشینیان
سیوطی بهصراحت تأکید میکند که مؤلف نباید بدون آگاهی از نوشتههای گذشتگان دست به تألیف بزند. او باید بداند:
پیش از او چه آثاری نوشته شده است؛
چه مسائلی حل شده است؛
چه قسمتهایی ناقص مانده است؛
و اثر تازه او دقیقاً چه افزودهای دارد.
بنابراین، تألیف از نظر او پس از استقصای منابع و شناخت میراث علمی آغاز میشود.
رعایت انصاف نسبت به پیشینیان
مؤلف نباید فواید و مطالب دیگران را به نام خود عرضه کند. استفاده از آثار پیشین مجاز و حتی ضروری است، اما باید:
مأخذ شناخته شود؛
فضل صاحب سخن محفوظ بماند؛
و خواننده تصور نکند که مطالب اقتباسشده ابتکار مؤلف جدید است.
به تعبیر امروزی، این بخش درباره امانت علمی، ارجاع و پرهیز از سرقت ادبی است.
پرهیز از خودنمایی
سیوطی با تألیفهایی که انگیزه اصلی آنها شهرتطلبی، اظهار فضل، رقابت یا تحقیر دیگران باشد موافق نیست. تألیف باید برای:
نشر علم،
رفع ابهام،
حفظ دانش،
و نفع مردم
باشد، نه صرفاً برای افزایش شمار آثار مؤلف.
البته خود سیوطی از پرکارترین مؤلفان تاریخ اسلام است؛ ازاینرو رساله او در عین توصیه اخلاقی، دفاعی ضمنی از تألیف گسترده خود او نیز هست. او میخواهد نشان دهد که کثرت آثار در صورتی پذیرفتنی است که هر کتاب کارکرد و فایده خاصی داشته باشد.
https://t.me/UT_Central_Library
اثر جلالالدین عبدالرحمن بن ابیبکر سیوطی
با تحقیق و توضیحات دکتر حمد بن احمد العصلانی، چاپ ۱۴۴۲ق/۲۰۲۰م.
ماهیت اثر
این نوشته رسالهای کوتاه، اما بسیار جالب درباره فلسفه، اهداف و اخلاق تألیف کتاب در سنت علمی اسلامی است. سیوطی در آن نمیخواهد فن نگارش را از نظر ادبی و زبانی آموزش دهد؛ بلکه بیشتر به این پرسشها میپردازد:
چه زمانی تألیف کتاب موجه و سودمند است؟
یک کتاب تازه چه چیزی باید بر دانش پیشین بیفزاید؟
مؤلف چه آدابی را باید رعایت کند؟
چه انواعی از تألیف بیهوده، ناقص یا ناپسند است؟
چگونه باید از آثار پیشینیان استفاده کرد؟
در حقیقت، این رساله را میتوان نوعی منشور اخلاق پژوهش و تألیف در تمدن اسلامی دانست.
ساختار چاپ حاضر
چاپ موجود دو بخش اصلی دارد:
مقدمه و تحقیق مصحح
متن رساله سیوطی همراه با تعلیقات و ملحق
محقق در مقدمه ابتدا سیوطی، آثار او، انتساب رساله، نسخههای خطی و چاپهای قبلی را معرفی میکند. سپس روش تصحیح را توضیح میدهد: مقابله نسخهها، تخریج احادیث و آثار، معرفی اشخاص، ضبط اشعار و افزودن تعلیقات علمی. در پایان نیز ملحقاتی از سخنان دانشمندان پیشین درباره تألیف افزوده است.
اندیشه اصلی کتاب: هر تألیفی باید «فایده تازه» داشته باشد
محور اصلی رساله این است که صرف نوشتن و گردآوردن مطالب، فضیلت محسوب نمیشود. کتاب باید نیازی واقعی را برطرف کند. سیوطی در این زمینه بر سنتی تکیه دارد که مقاصد مشروع تألیف را به چند دسته تقسیم میکرد.
مقاصد هفتگانه تألیف
سیوطی مجموعهای از گفتههای پیشینیان، از جمله ابن حزم و دیگران، را نقل میکند و نشان میدهد که تألیف سودمند معمولاً یکی از این کارها را انجام میدهد:
۱. پدید آوردن مطلبی که پیشتر نوشته نشده است
مؤلف باید موضوعی نو، مسئلهای تازه یا دانشی ناشناخته را عرضه کند؛ نه اینکه صرفاً مطالب موجود را با عباراتی دیگر تکرار کند.
۲. تکمیل یک اثر ناقص
گاهی کتابی در موضوعی نوشته شده، اما برخی ابواب یا مسائل آن ناقص مانده است. مؤلف جدید میتواند آن را کامل کند.
۳. شرح یک متن دشوار یا مجمل
اگر کتابی مهم، اما فشرده، پیچیده یا مبهم باشد، شرح آن تألیفی مشروع و مفید است.
۴. مختصر کردن یک اثر طولانی
گاه کتابی سودمند است، ولی به سبب طولانی بودن استفاده از آن دشوار شده است. اختصار آن، به شرط حفظ مقصود مؤلف، یک کار علمی مستقل محسوب میشود.
۵. گردآوری مطالب پراکنده
ممکن است مسائل یک علم یا یک موضوع در کتابهای مختلف پراکنده باشند. جمعکردن آنها در یک اثر منظم، تألیفی ارزشمند است.
۶. تنظیم و مرتبکردن مطالب آشفته
برخی آثار از نظر ترتیب ابواب و مسائل منظم نیستند. بازچینی علمی مطالب و قرار دادن هر مسئله در جای مناسب نیز از مقاصد تألیف است.
۷. اصلاح خطاها
اگر در کتابی مشهور خطا، اشتباه، انتساب نادرست یا استدلال ناتمام وجود داشته باشد، مؤلف میتواند با دلیل و انصاف آن را تصحیح کند.
این طبقهبندی، شاید مهمترین بخش رساله باشد. از نظر سیوطی، مؤلف پیش از آغاز نوشتن باید بتواند روشن کند که اثرش در کدامیک از این مقاصد جای میگیرد. اگر کتاب هیچیک از این فواید را نداشته باشد، احتمالاً تکراری و بیثمر است.
شناخت آثار پیشینیان
سیوطی بهصراحت تأکید میکند که مؤلف نباید بدون آگاهی از نوشتههای گذشتگان دست به تألیف بزند. او باید بداند:
پیش از او چه آثاری نوشته شده است؛
چه مسائلی حل شده است؛
چه قسمتهایی ناقص مانده است؛
و اثر تازه او دقیقاً چه افزودهای دارد.
بنابراین، تألیف از نظر او پس از استقصای منابع و شناخت میراث علمی آغاز میشود.
رعایت انصاف نسبت به پیشینیان
مؤلف نباید فواید و مطالب دیگران را به نام خود عرضه کند. استفاده از آثار پیشین مجاز و حتی ضروری است، اما باید:
مأخذ شناخته شود؛
فضل صاحب سخن محفوظ بماند؛
و خواننده تصور نکند که مطالب اقتباسشده ابتکار مؤلف جدید است.
به تعبیر امروزی، این بخش درباره امانت علمی، ارجاع و پرهیز از سرقت ادبی است.
پرهیز از خودنمایی
سیوطی با تألیفهایی که انگیزه اصلی آنها شهرتطلبی، اظهار فضل، رقابت یا تحقیر دیگران باشد موافق نیست. تألیف باید برای:
نشر علم،
رفع ابهام،
حفظ دانش،
و نفع مردم
باشد، نه صرفاً برای افزایش شمار آثار مؤلف.
البته خود سیوطی از پرکارترین مؤلفان تاریخ اسلام است؛ ازاینرو رساله او در عین توصیه اخلاقی، دفاعی ضمنی از تألیف گسترده خود او نیز هست. او میخواهد نشان دهد که کثرت آثار در صورتی پذیرفتنی است که هر کتاب کارکرد و فایده خاصی داشته باشد.
https://t.me/UT_Central_Library
Telegram
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
وب سايت کتابخانه مرکزی:
Library.ut.ac.ir
آدرس:
خیابان انقلاب، خیابان ۱۶ آذر، داخل پردیس مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و تامین منابع علمی.
Library.ut.ac.ir
آدرس:
خیابان انقلاب، خیابان ۱۶ آذر، داخل پردیس مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و تامین منابع علمی.
Forwarded from کتاب کست هوشمند کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران (lib.ut.ac)
Audio
کتاب هوش مصنوعی و آینده دانشگاهها (AI and the Future of Universities) به ویرایش دکتر جایلز کاردن و جاش فریمن در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شده است. کتاب بر ضرورت حیاتی توسعه سواد هوش مصنوعی در میان دانشجویان و کارکنان برای مواجهه با تغییرات سریع و ابزارهای مولد تأکید میکند. نویسندگان به بررسی پتانسیل هوش مصنوعی در تحول استراتژیهای مدیریتی و بهینهسازی خدمات حرفهای و اداری برای افزایش بهرهوری دانشگاهها میپردازند. همچنین چالشهای جدی در شیوههای ارزیابی آموزشی و تغییرات بنیادین در چرخه پژوهشهای دانشگاهی تحت تأثیر مدلهای زبانی بزرگ واکاوی شده است. در نهایت، متن بر لزوم تقویت هوش انسانی و بازتعریف آن برای همکاری استراتژیک با سیستمهای هوشمند در این دوران تحولآفرین اصرار میورزد.
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
با آرزوی دوام سربلندی و سرافرازی ایران، ثبت دژ الموت در فهرست میراث جهانی یونسکو را به هممیهنان وطندوست شادباش میگوییم.
الموت
واژۀ الموت از دو جزء ترکیب شده است، جزء اوّل «اله» و جزء دوم «اموت». واژۀ «اله» هنوز در زبان مردم رودبار الموت و همسایگان آنان، یعنی ساکنین گیلان و مازندران زنده است. اغلب کشاورزان الموتی در حقّ مرغانی که به صیفی و زراعت آسیب میرسانند گویند: «اله تره بزند»؛ یعنی عقاب ترا بزند. از این گذشته در ترکیب بعضی از نامهای محلها این واژه دیده میشود. از آنهاست «الهنشینی بند»؛ یعنی بند عقابنشین که تپۀ بلندی نزدیک زوارک است.
این واژه در نقاط مختلف مازندران به دو شکل «اله = ale» یا «اله = alle» شنیده میشود. در گیلان به شکلهای «الغ = aloq» یا «آلغ = āloq» مصطلح است و در لورا این پرنده را «اله = ale» خوانند (مطالعۀ نگارنده در محل). در متون قدیمی نیز «اله» به معنی عقاب ذکر شده است (التنبیه علی حدوث التصحیف حمزۀ اصفهانی، السامی فی الاسامی، التفهیم ابوریحان بیرونی).
جزء دوم این ترکیب یعنی واژۀ «اموت» را بیشتر مورّخین از مصدر آموختن دانستهاند. ابنالاثیر مینویسد: «الموت در مرز دیلم است. آلوه به معنی عقاب و جزء دوم این کلمه که آموت باشد به لهجۀ دیلمی به معنی آموزش است (کامل التواریخ در احوال اسمعیلیه) و زکریا بن محمّد قزوینی گوید: «الموت در ناحیۀ رودبار میان قزوین و دریای خزر است. آلوه در فارسی به معنی عقاب و آموت به معنی آموزش است. این قلعه به این علّت بدین نام خوانده شد که عقابی پادشاهی را در شکار به این قلعه که به سرزمینهای پیرامون خود مسلّط است متوجّه ساخت». حمدالله مستوفی گوید: «آن قلعه را در اوّل الهآموت گفتهاند به معنی آشیانۀ عقاب که بچگان را بر او آموزش کردی، به مرور الموت شد». با این شرح میتوان به این نتیجه رسید که الموت واژۀ مرکب و به معنی عقابآموز یا عقابآموخت است.
دکتر منوچهر ستوده
از واقفان بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و منتخب هشتمین جایزۀ ادبی و تاریخی دکتر محمود افشار
«قلعۀ الموت ـ بلدة الاقبال»، فرهنگ ایرانزمین، ۱۳۳۴، شمارۀ ۳، ص ۶-۷.
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی
@AfsharFoundation
الموت
واژۀ الموت از دو جزء ترکیب شده است، جزء اوّل «اله» و جزء دوم «اموت». واژۀ «اله» هنوز در زبان مردم رودبار الموت و همسایگان آنان، یعنی ساکنین گیلان و مازندران زنده است. اغلب کشاورزان الموتی در حقّ مرغانی که به صیفی و زراعت آسیب میرسانند گویند: «اله تره بزند»؛ یعنی عقاب ترا بزند. از این گذشته در ترکیب بعضی از نامهای محلها این واژه دیده میشود. از آنهاست «الهنشینی بند»؛ یعنی بند عقابنشین که تپۀ بلندی نزدیک زوارک است.
این واژه در نقاط مختلف مازندران به دو شکل «اله = ale» یا «اله = alle» شنیده میشود. در گیلان به شکلهای «الغ = aloq» یا «آلغ = āloq» مصطلح است و در لورا این پرنده را «اله = ale» خوانند (مطالعۀ نگارنده در محل). در متون قدیمی نیز «اله» به معنی عقاب ذکر شده است (التنبیه علی حدوث التصحیف حمزۀ اصفهانی، السامی فی الاسامی، التفهیم ابوریحان بیرونی).
جزء دوم این ترکیب یعنی واژۀ «اموت» را بیشتر مورّخین از مصدر آموختن دانستهاند. ابنالاثیر مینویسد: «الموت در مرز دیلم است. آلوه به معنی عقاب و جزء دوم این کلمه که آموت باشد به لهجۀ دیلمی به معنی آموزش است (کامل التواریخ در احوال اسمعیلیه) و زکریا بن محمّد قزوینی گوید: «الموت در ناحیۀ رودبار میان قزوین و دریای خزر است. آلوه در فارسی به معنی عقاب و آموت به معنی آموزش است. این قلعه به این علّت بدین نام خوانده شد که عقابی پادشاهی را در شکار به این قلعه که به سرزمینهای پیرامون خود مسلّط است متوجّه ساخت». حمدالله مستوفی گوید: «آن قلعه را در اوّل الهآموت گفتهاند به معنی آشیانۀ عقاب که بچگان را بر او آموزش کردی، به مرور الموت شد». با این شرح میتوان به این نتیجه رسید که الموت واژۀ مرکب و به معنی عقابآموز یا عقابآموخت است.
دکتر منوچهر ستوده
از واقفان بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و منتخب هشتمین جایزۀ ادبی و تاریخی دکتر محمود افشار
«قلعۀ الموت ـ بلدة الاقبال»، فرهنگ ایرانزمین، ۱۳۳۴، شمارۀ ۳، ص ۶-۷.
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی
@AfsharFoundation