کتاب هوش مصنوعی در مددکاری اجتماعی: پیوند فناوری و انسانیت (Artificial Intelligence in Social Work: Bridging Technology and Humanity) تالیف Ruopeng An و Michael A. Lindsey در سال 2026 منتشر شد. این اثر، چارچوبی اخلاقی برای ادغام فناوری در راستای ارتقای عدالت اجتماعی و کرامت انسانی ارائه می‌دهد. متن کتاب کاربردهای هوش مصنوعی را در حوزه‌های متنوعی چون رفاه کودکان، سلامت روان، فقر و حقوق گروه‌های به حاشیه رانده شده به‌طور دقیق بررسی می‌کند. نویسندگان بر ضرورت توسعه سواد هوش مصنوعی و مقابله با سوگیری‌های الگوریتمی برای جلوگیری از بازتولید نابرابری‌های ساختاری تأکید می‌ورزند. در نهایت، این کتاب به نقش کلیدی شبیه‌سازی‌های دیجیتال در آموزش و روش‌های نوین داده‌محور در پژوهش‌های مددکاری اجتماعی می‌پردازد.

@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC

✴️ معرفی INRA؛ دستیار هوشمند برای مرور نظام‌مند و تلفیق و تحلیل شواهد پژوهشی

ابزار INRA، هوش مصنوعی تخصصی برای انجام مرور ادبیات و مرور نظام‌مند (Systematic Review) است که با هدف افزایش سرعت و دقت در ترکیب و تحلیل شواهد علمی طراحی شده است. این سامانه با جستجوی هم‌زمان در پایگاه‌های علمی، مقالات مرتبط را بازیابی و یافته‌ها را همراه با استنادهای قابل‌ردیابی در اختیار پژوهشگر قرار می‌دهد.
یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های این ابزار، Systematic Review Copilot است که مراحل مرور نظام‌مند را مطابق استاندارد PRISMA 2020 از تدوین پروتکل تا غربالگری، بررسی متن کامل، استخراج داده‌ها، ارزیابی خطر سوگیری و تهیه خروجی نهایی پشتیبانی می‌کند.
هوش مصنوعی INRA در غربالگری اولیه مقالات، پیشنهاد استخراج داده‌ها و تکمیل فرم‌های ارزیابی به پژوهشگران کمک می‌کند، اما تصمیم نهایی همواره بر عهده پژوهشگران باقی می‌ماند. INRA همچنین امکان گفت‌وگو با مجموعه مقالات، مقایسه نتایج مطالعات، خلاصه‌سازی شواهد و تولید پیش‌نویس مرور ادبیات با استنادهای قابل بررسی را فراهم می‌سازد. پشتیبانی از فایل‌های PDF، کتابخانه‌های Zotero و Mendeley و امکان خروجی در قالب‌های مختلف شامل ورد و پی دی اف، این سامانه را به ابزاری کارآمد برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی، پژوهشگران و تیم‌های پژوهشی تبدیل کرده است. تمرکز INRA بر قابلیت ردیابی منابع و کنترل انسانی در تمام مراحل، احتمال تولید استنادهای نادرست و خطاهای رایج هوش مصنوعی را کاهش می‌دهد. این ابزار از طریق نشانی https://www.inra.ai در دسترس پژوهشگران قرار دارد.

INRA AI. (2026). INRA AI Research Platform. https://www.inra.ai
INRA AI. (2026). Systematic Review Copilot. https://www.inra.ai/systematic-review-copilot

https://t.me/UT_Central_Library

✳️ کتابخانه‌های هوشمند؛ نقشه راه نسل آینده کتابخانه‌های دانشگاهی در عصر تحول دیجیتال

پژوهش مروری تازه‌ای که در Journal of Librarianship and Information Science منتشر شده، روندهای نوظهور کتابخانه‌های هوشمند در دانشگاه‌ها را با تمرکز بر نیازها، پایداری و چالش‌های پیاده‌سازی بررسی کرده است.
این مطالعه با مرور نظام‌مند پژوهش‌های منتشرشده بین سال‌های 2015 تا 2025 نشان می‌دهد که کتابخانه‌های دانشگاهی به‌سرعت از الگوهای سنتی به محیط‌های هوشمند و داده‌محور در حال گذار هستند.
یافته‌ها بیانگر آن است که فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، کلان‌داده و رایانش ابری، تجربه کاربران و دسترسی به منابع علمی را متحول کرده‌اند. پژوهش تأکید می‌کند که موفقیت کتابخانه‌های هوشمند تنها به فناوری وابسته نیست، بلکه به وجود زیرساخت‌های پایدار، سیاست‌های حکمرانی شفاف و آموزش مستمر کتابداران نیز نیاز دارد.
از مهم‌ترین موانع توسعه این کتابخانه‌ها می‌توان به کمبود بودجه، ضعف زیرساخت‌های فناوری، محدودیت‌های حقوقی، چالش‌های مدیریت داده و کمبود نیروی متخصص اشاره کرد. نویسندگان همچنین بر اهمیت توسعه مهارت‌های دیجیتال کارکنان و کاربران برای بهره‌برداری مؤثر از خدمات هوشمند تأکید کرده‌اند.
نتایج نشان می‌دهد دانشگاه‌هایی که راهکارهای کتابخانه هوشمند را اجرا کرده‌اند، افزایش رضایت کاربران، بهبود دسترسی به اطلاعات و ارتقای کیفیت خدمات پژوهشی و آموزشی را تجربه کرده‌اند.
این مقاله، چارچوبی کاربردی برای سیاست‌گذاران، مدیران دانشگاهی و کتابداران در طراحی و استقرار کتابخانه‌های هوشمند ارائه می‌دهد. در نهایت، پژوهش نتیجه می‌گیرد که آینده کتابخانه‌های دانشگاهی در گرو سرمایه‌گذاری هم‌زمان بر فناوری، سرمایه انسانی و حکمرانی هوشمند است.

Mosha, N. F. V., & Ngulube, P. (2026). Emerging trends in smart libraries: A systematic review of university needs, sustainability, and challenges. Journal of Librarianship and Information Science. Advance online publication. https://doi.org/10.1177/09610006261439782

https://t.me/UT_Central_Library

از عکاس مجله لایف

💥💥 قابل توجه پژوهشگران گرامی

ویدئوی آموزشی مربوط به کارگاه نگارش پیشینه پژوهش، مرور ادبیات و یافتن منابع اطلاعاتی مرتبط با ابزارهای هوش مصنوعی به همراه اسلایدها و فایل پرامپت‌ها در وب‌سایت کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران قرار گرفت:

https://library.ut.ac.ir/fa/news/54389

https://t.me/UT_Central_Library

📕 فرهنگ امروز ما

📌این اثر، گزارشی رسمی از سیاست‌های آموزشی ایران در دورهٔ قبل از انقلاب است که به معرفی نظام نوین آموزش دبستانی، دبیرستانی، هنرستان‌ها، دانشسراها، دانشکده‌های کشاورزی، مبارزه با بی‌سوادی، و نقش رادیو و ورزش پرداخته است. این سند نشان می‌دهد که نظام آموزشی چگونه در چارچوب برنامه‌های توسعه، به تربیت نیروی انسانی متخصص و گسترش سواد طراحی شده و تصویری روشن از تحولات آموزشی ایران در دههٔ ۱۳۳۰ ارائه می‌دهد.

کتابخانه مسجد اعظم
@boroujerdilib

این کتاب مجموعه‌ای از دوازده سخنرانی و متن برگزیده امام موسی صدر است که در فاصله سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۷ ایراد شده و با مقدمه، گاه‌شمار زندگی و یادداشت‌های تحلیلی شبلی ملّاط منتشر شده است. اثر می‌کوشد تصویری متفاوت از موسی صدر ارائه دهد؛ نه صرفاً به‌عنوان یک رهبر کاریزماتیک شیعی در لبنان، بلکه به‌مثابه متفکری که کنش سیاسی خود را بر مبنای اخلاق، کرامت انسانی و فهمی اجتماعی از اسلام بنا کرده بود. کتاب اندیشه‌های او را در نسبت با مفاهیمی چون مدرنیته، تشیع، انسان‌گرایی اسلامی، عدالت، همزیستی دینی و مسئولیت اجتماعی بررسی می‌کند و جایگاه وی را در تاریخ اندیشه سیاسی معاصر و جریان‌های انسان‌گرای فکری تبیین می‌سازد. از آنجا که متون اصلی موسی صدر با توضیحات و حاشیه‌های علمی همراه شده‌اند، این اثر یکی از مهم‌ترین منابع انگلیسی برای مطالعه مستقیم اندیشه سیاسی و اجتماعی او به شمار می‌آید.
https://t.me/UT_Central_Library

https://www.cambridge.org/core/books/musa-sadr-modernity-shiism-and-islamic-humanism/E5F14FC985F79D3A28E66FA0D91E07A1?utm_source=chatgpt.com

https://gallica.bnf.fr/accueil/fr/html/accueil-fr

ده ملیون سند و متن را اینجا می توانید دانلود کنید

در ایران ما کجا چنین مجموعه ای یافت می شود؟

شایان اویس‌قرن

در میان خبرهای سراسر دلهره و نگرانی، خبر جایزه آباکوس، مهمترین جایزه‌ی نظری علوم رایانه، توسط جوان اصفهانی، دکتر شایان اویس‌‌قرن، بسیار مسرت‌بخش بود. برای آشنایی با او و کارهایش این ویدیو دیدنی است. شایان فردی است که علناً خود را مسلمان و ایرانی می‌داند و با جنگ اخیر هم مخالفت کرد. این جایزه بسیار شباهت به جایزه فیلدز ریاضی دارد و‌همزمان با همان اهدا شد. او‌ اولین ایرانی است که این جایزه را دریافت می‌کند. جایزه‌ای که در رده‌ی جایزه نوبل می‌‌تواند باشد در علوم رایانه. شایان متولد ۱۳۶۴ در شهر اصفهان و دارای مدال طلای جهانی المپیاد کامپیوتر در سال ۲۰۰۳ است.

https://youtu.be/ycN287XCSBM?si=kdfOu99_O15CiN8V

@YengehNevis

https://www.quantamagazine.org/shayan-oveis-gharan-wins-2026-imu-abacus-medal-20260723/?utm_source=chatgpt.com

https://www.coursera.org/

Coursera
بزرگ‌ترین دانشگاه مجازی جهان یا پلی میان دانشگاه و صنعت؟
در دنیایی که مهارت‌های تخصصی با سرعتی بی‌سابقه در حال تغییر هستند، آموزش دیگر محدود به کلاس‌های سنتی دانشگاه نیست. یکی از موفق‌ترین تجربه‌های جهانی در این زمینه، پلتفرم Coursera است؛ سامانه‌ای که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان از طریق آن در دوره‌های دانشگاه‌های معتبر و شرکت‌های بزرگ فناوری شرکت می‌کنند.
Coursera چیست؟
Coursera یک پلتفرم آموزش آنلاین آمریکایی است که در سال ۲۰۱۲ توسط دو استاد برجسته دانشگاه استنفورد، اندرو اَنگ (Andrew Ng) و دافنه کولر (Daphne Koller)، بنیان‌گذاری شد. هدف اولیه آن، فراهم کردن دسترسی همگانی به آموزش دانشگاه‌های تراز اول جهان بود. امروزه این پلتفرم یکی از بزرگ‌ترین مراکز آموزش الکترونیکی جهان به شمار می‌رود.
وابسته به چه نهادی است؟
برخلاف تصور برخی، Coursera وابسته به یک دانشگاه خاص نیست. این مجموعه یک شرکت مستقل آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در ایالت کالیفرنیا قرار دارد. نقش آن، ایجاد بستری برای همکاری میان دانشگاه‌ها، شرکت‌های فناوری، دولت‌ها و فراگیران است. محتوای آموزشی توسط دانشگاه‌ها و مؤسسات علمی تهیه می‌شود و Coursera زیرساخت فنی، مدیریت دوره‌ها، آزمون‌ها و صدور گواهینامه را بر عهده دارد. همچنین این شرکت از سال ۲۰۲۱ به عنوان یک Public Benefit Corporation و B Corp فعالیت می‌کند؛ یعنی علاوه بر سودآوری، مأموریت اجتماعی برای گسترش آموزش نیز در اساسنامه آن پیش‌بینی شده است.
چه مؤسساتی با Coursera همکاری می‌کنند؟
امروزه بیش از ۳۷۵ دانشگاه و شرکت معتبر با این پلتفرم همکاری دارند. از جمله:
دانشگاه استنفورد
دانشگاه ییل
دانشگاه پرینستون
دانشگاه میشیگان
امپریال کالج لندن
دانشگاه لندن
و نیز شرکت‌های بزرگ فناوری مانند:
Google
IBM
Microsoft
Meta
Amazon Web Services (AWS)
Oracle
NVIDIA
به همین دلیل بسیاری از دوره‌ها مستقیماً توسط استادان دانشگاه یا متخصصان این شرکت‌ها تدریس می‌شوند.
چه نوع آموزش‌هایی ارائه می‌شود؟
Coursera تنها مجموعه‌ای از فیلم‌های آموزشی نیست، بلکه خدمات متنوعی را عرضه می‌کند، از جمله:
دوره‌های کوتاه آموزشی (Courses)
پروژه‌های عملی (Guided Projects)
مجموعه دوره‌های تخصصی (Specializations)
گواهینامه‌های حرفه‌ای (Professional Certificates)
مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد کاملاً آنلاین
آموزش سازمانی برای شرکت‌ها و دولت‌ها
بخش عمده‌ای از آموزش‌ها در حوزه‌های هوش مصنوعی، علوم داده، برنامه‌نویسی، امنیت سایبری، مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، سلامت و زبان ارائه می‌شود.
آمارهای مهم
بر اساس گزارش رسمی شرکت در سال ۲۰۲۶، Coursera به یکی از بزرگ‌ترین پلتفرم‌های آموزشی جهان تبدیل شده است:
۲۰۵ میلیون کاربر ثبت‌نام‌شده
همکاری با بیش از ۳۷۵ دانشگاه و شرکت
بیش از ۶۲۰۰ سازمان، دانشگاه، شرکت و نهاد دولتی از خدمات آن استفاده می‌کنند.
هزاران دوره آموزشی و صدها برنامه تخصصی و مدرک دانشگاهی در این سامانه ارائه می‌شود.
طبق گزارش سالانه شرکت، تنها در سال ۲۰۲۵ کاربران این سامانه:
بیش از ۵۴ میلیون بار در دوره‌ها ثبت‌نام کردند.
حدود ۶۵۷ میلیون ویدئوی آموزشی مشاهده کردند.
بیش از ۱۰۷ میلیون آزمون و تکلیف آموزشی را تکمیل کردند.
بیش از ۶ میلیون ثبت‌نام در گواهینامه‌های حرفه‌ای انجام شد.
دوره‌های مرتبط با هوش مصنوعی مولد (Generative AI) سریع‌ترین رشد را در میان همه حوزه‌ها داشتند.
آیا گواهینامه‌های آن معتبر است؟
اعتبار گواهینامه‌ها به مؤسسه صادرکننده بستگی دارد. اگر دوره‌ای توسط دانشگاه میشیگان، استنفورد، گوگل یا IBM ارائه شده باشد، گواهینامه نیز با نام همان دانشگاه یا شرکت صادر می‌شود و Coursera صرفاً بستر آموزشی را فراهم می‌کند. به همین دلیل بسیاری از کارفرمایان، به‌ویژه در حوزه فناوری اطلاعات، علوم داده و هوش مصنوعی، این گواهینامه‌ها را به‌عنوان نشانه‌ای از کسب مهارت‌های حرفه‌ای می‌پذیرند. البته این گواهینامه‌ها معمولاً جایگزین مدرک رسمی دانشگاهی نیستند، مگر در برنامه‌های رسمی کارشناسی یا کارشناسی ارشد که از طریق خود دانشگاه‌ها ارائه می‌شوند.
چرا برای دانشجویان اهمیت دارد؟
در سال‌های اخیر، دانشگاه‌های معتبر جهان و شرکت‌های فناوری بیش از گذشته بر مهارت‌های عملی تأکید کرده‌اند. بسیاری از دانشجویان از Coursera برای یادگیری موضوعاتی استفاده می‌کنند که در برنامه‌های رسمی دانشگاه کمتر به آنها پرداخته می‌شود؛ مانند یادگیری ماشین، تحلیل داده، برنامه‌نویسی پایتون، رایانش ابری، مدیریت پروژه، امنیت سایبری و کاربردهای هوش مصنوعی. این پلتفرم همچنین امکان تعامل با محتوای آموزشی دانشگاه‌ها و شرکت‌های بین‌المللی را بدون نیاز به حضور فیزیکی فراهم می‌کند.
https://www.coursera.org/

https://t.me/UT_Central_Library

این مطلب، فصل هفتم از کتابی با عنوان «یادبودهای گزینشی: باستان‌شناسی در ساخت، تجلیل و تقدیس گذشته‌های ملی» از کامیار عبدی متخصص خلیج فارس است که به بررسی تنش‌های سیاسی پیرامون نام خلیج فارس و نقش جوامع علمی، به‌ویژه باستان‌شناسان غربی در این مناقشه می‌پردازد.. [ادامه گزارش را پایین ملاحظه کنید]

https://t.me/UT_Central_Library

ادامه پست بالا
واقعه نشنال جئوگرافیک و واکنش ایرانیان
در نوامبر سال ۲۰۰۴، موسسه نشنال جئوگرافیک در ویرایش هشتم اطلس جهانی خود، اقدام به درج نام «خلیج عربی» در پرانتز و زیر نام خلیج فارس کرد. همچنین برای برخی جزایر ایرانی از نام‌های عربی استفاده نمود. این اقدام منجر به خشم بی‌سابقه و اتحاد ایرانیان در سراسر جهان شد. اعتراضات شامل تظاهرات در شهرهای بزرگ، بمباران گوگلی علیه نام مجعول، تحریم محصولات این موسسه و ممنوعیت ورود خبرنگاران آن به ایران بود. فشار افکار عمومی و مکاتبات رسمی باعث شد تا نشنال جئوگرافیک در نهایت عذرخواهی کرده و با اصلاح نقشه‌های خود، بر اولویت تاریخی و قانونی نام خلیج فارس تأکید کند.
ریشه‌های تاریخی و مشروعیت بین‌المللی
نام خلیج فارس دارای قدمتی بیش از دو هزار سال است. داریوش بزرگ در کتیبه سوئز از آن با عنوان دریایی که از پارس می‌آید یاد کرده و جغرافیدانان یونانی مانند هکاتئوس در قرن پنجم پیش از میلاد اصطلاح خلیج فارس را ابداع کردند. سازمان ملل متحد نیز در اسناد رسمی خود بارها بر این نام تأکید کرده و استفاده از نام‌های دیگر یا حتی واژه تنها «خلیج» را نادرست و فاقد اعتبار دانسته است.
ناسیونالیسم عربی و ابداع نام مجعول
تلاش برای تغییر نام خلیج فارس ریشه در تحولات سیاسی قرن بیستم دارد. ایدئولوگ‌های ناسیونالیسم عربی در عراق، مانند ساطع الحصری و درویش المقدادی، با هدف مقابله با آنچه تهدید آریایی می‌نامیدند، شروع به حذف نام پارس از متون درسی کردند. بعدها جمال عبدالناصر در مصر این نام مجعول را به یک شعار سیاسی برای اتحاد اعراب تبدیل کرد. همچنین مقامات بریتانیایی مانند چارلز بلگریو در بحرین، از نخستین غربی‌هایی بودند که آگاهانه از نام‌های ساختگی برای این پهنه آبی استفاده کردند.
نقش باستان‌شناسان غربی و اخلاق حرفه‌ای
بخش مهمی از این پژوهش به نقد رفتار باستان‌شناسان غربی اختصاص دارد. نویسنده معتقد است بسیاری از این دانشمندان به جای پایبندی به حقایق تاریخی، بر اساس منافع مالی و محل فعالیت خود تغییر موضع داده‌اند. پس از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و توقف فعالیت باستان‌شناسان خارجی در ایران، بسیاری از آن‌ها به کشورهای عربی کوچ کردند. این افراد برای جلب رضایت میزبانان عرب و بهره‌مندی از بودجه‌های کلان پژوهشی، امکانات رفاهی و حمایت‌های دولتی، در انتشارات علمی خود نام خلیج فارس را به خلیج عربی یا نام‌های مبهمی مثل خلیج تغییر دادند. عبدی این رویکرد را نوعی فرصت‌طلبی و خیانت به اصول و اخلاق آکادمیک توصیف می‌کند.
نتیجه‌گیری
تغییر نام خلیج فارس فراتر از یک چالش جغرافیایی، نمادی از تلاش برای پایان دادن به برتری تاریخی ایران در منطقه و تثبیت قدرت جدید کشورهای عربی است. این گزارش نشان می‌دهد که چگونه علم و باستان‌شناسی در این منطقه آگاهانه به ابزاری در خدمت سیاست‌های ناسیونالیستی تبدیل شده است. با این حال، واکنش‌های جهانی نشان داد که هویت تاریخی یک منطقه را نمی‌توان با فشارهای سیاسی یا بودجه‌های نفتی تغییر داد.

https://t.me/UT_Central_Library

پادکست فصل هفتم از کتابی با عنوان «یادبودهای گزینشی: باستان‌شناسی در ساخت، تجلیل و تقدیس گذشته‌های ملی» (Selective Remembrances: Archaeology in the Construction, Commemoration, and Consecration of National Pasts) است.
مشخصات دقیق این منبع بر اساس متن عبارتند از:
ویراستاران کتاب: فیلیپ ال. کول، مارا کروزینسکی و ناخمان بن-یهودا.
نویسنده این فصل: کامیار عبدی.
عنوان کامل فصل: «بازی نام‌ها: خلیج فارس، باستان‌شناسان و سیاست روابط اعراب و ایران» (The Name Game: The Persian Gulf, Archaeologists, and the Politics of Arab-Iranian Relations)
متن مقاله را بالاتر ملاحظه فرمایید

https://t.me/UT_Central_Library

مقاله با عنوان «تحول دیجیتال در آموزش عالی: چارچوب منطقی، تنگناهای عملی و رویکردهای اجرا» (Digital transformation in higher education: logical framework, practical dilemmas, and implementation approaches) به قلم جان تانگ (Juan Tang) و همکاران در سال ۲۰۲۵ منتشر شده است. این پژوهش یک چارچوب سه‌گانه شامل منطق ارزشی، تکنولوژیکی و عملیاتی را برای ارتقای سواد دیجیتال و بهینه‌سازی مدل‌های آموزشی در دانشگاه‌ها پیشنهاد می‌دهد. نویسندگان با مطالعه موردی دانشگاه‌های هاروارد، تسینگ‌هوا و ملبورن، چهار چالش اساسی از جمله تفاوت در سطح توانمندی دیجیتال و نبود سیستم‌های ارزیابی علمی را تحلیل کرده‌اند. در ادامه، شش راهکار عملیاتی برای تحول در منابع، سناریوها و مفاهیم آموزشی جهت عبور از مدل‌های سنتی به سمت یادگیری منعطف و شخصی‌سازی شده ارائه شده است. در نهایت، مقاله با معرفی مدل آموزشی چندوجهی مبتنی بر SECI دیجیتال، بر همزیستی اکوسیستم‌های فناوری و آموزشی برای توسعه باکیفیت آموزش عالی تأکید می‌کند.

@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC

📚چرا اکنون بهترین زمان برای خواندن «اودیسه» است؟بازگشت حماسه جاودانه هومر هم‌زمان با فیلم نولان
🔹اکران قریب‌الوقوع فیلم «اودیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان، شاهکار ۲۸۰۰ ساله هومر را بار دیگر به صدر توجه دوستداران ادبیات و سینما آورده است؛ اثری که نه‌تنها یکی از بزرگ‌ترین حماسه‌های تاریخ به شمار می‌رود، بلکه ریشه بسیاری از روایت‌های ماندگار دنیای مدرن را در خود جای داده است.
🔹نویسنده مقاله معتقد است «اودیسه» الگویی برای شکل‌گیری بسیاری از شخصیت‌های محبوب ادبیات، سینما و فرهنگ عامه بوده است. قهرمان زیرک اما خطاکاری که با نبوغ خود از بحران می‌گریزد، اما بارها قربانی تکبر و تصمیم‌های نادرست خود می‌شود؛ الگویی که هنوز هم در آثار داستانی معاصر دیده می‌شود.
🔹کریستوفر نولان، کارگردان تحسین شده ی فیلمهایی چون «اوپنهایمر» و «تلقین»، در تازه ترین و حماسی ترین اثر خود، سراغ اقتباسی عظیم از این حماسه ی کهن رفته است.


@ibna_official
https://t.me/UT_Central_Library

📚 «اودیسه» با ترجمه ی سعید نفیسی؛ شاهکاری کهن در قالبی کهنتر
ترجمه ی سعید نفیسی از «اودیسه»، یکی از ماندگارترین و محبوبترین برگردانهای این حماسه ی یونانی به زبان فارسی است .
https://t.me/UT_Central_Library

✳️ چت‌بات‌های عمومی یا ابزارهای هوش مصنوعی آکادمیک؟ تفاوتی که هر پژوهشگر باید بداند

با گسترش هوش مصنوعی، بسیاری از پژوهشگران از چت‌بات‌های عمومی مانند ChatGPT، Gemini و Claude برای انجام فعالیت‌های علمی استفاده می‌کنند؛ اما این ابزارها با سامانه‌های هوش مصنوعی آکادمیک تفاوت‌های بنیادین دارند.
چت‌بات‌های عمومی برای تولید، ویرایش و توضیح متن طراحی شده‌اند و در بسیاری از موارد به پایگاه‌های استنادی علمی متصل نیستند یا دسترسی محدودی به منابع پژوهشی دارند.
در مقابل، ابزارهای آکادمیک مانند Elicit، Scopus AI، Litmaps، Consensus و OpenResearcher بر پایه مقالات علمی، داده‌های استنادی و منابع معتبر توسعه یافته‌اند و نتایج مستند و قابل ارجاع ارائه می‌کنند. این سامانه‌ها امکان جستجوی هوشمند، مرور ادبیات، شناسایی شکاف‌های پژوهشی، تحلیل استنادات، کشف روندهای علمی و پیشنهاد منابع مرتبط را فراهم می‌کنند.
درحالی‌که چت‌بات‌های عمومی بیشتر نقش «دستیار نگارش و ایده‌پردازی» را ایفا می‌کنند، ابزارهای آکادمیک به‌عنوان «دستیار پژوهش علمی» عمل می‌کنند.
متخصصان علم‌سنجی و آموزش عالی تأکید می‌کنند که بهترین راهبرد، استفاده ترکیبی از هر دو گروه ابزار است؛ به این معنا که از چت‌بات‌های عمومی برای سازمان‌دهی و نگارش اولیه و از ابزارهای آکادمیک برای اعتبارسنجی، بازیابی شواهد و استناددهی علمی استفاده شود. چنین رویکردی می‌تواند هم کیفیت پژوهش را افزایش دهد و هم از بروز خطاهای علمی و استنادهای نادرست جلوگیری کند.

OpenAI. (2025). ChatGPT. https://chatgpt.com
Van Noorden, R., & Perkel, J. M. (2023). AI and the future of scientific search. Nature, 620(7973), 258–260.
Scopus AI. (2025). Scopus AI. Elsevier. https://www.scopus.com
Litmaps. (2025). Litmaps. https://www.litmaps.com
Consensus. (2025). Consensus. https://consensus.app

https://t.me/UT_Central_Library

📣 #رویداد

🔺 انتشار مجموعه‌ی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متن‌پژوهی و تاریخ» 🔺

🔺The Islamicate East: New Approaches to Texts and History🔺

🔹 انتشارات دانشگاه ادینبرا 🔹

انتشارات دانشگاه ادینبرا انتشار مجموعه‌ی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متن‌پژوهی و تاریخ» را اطلاع‌رسانی کرده است. این مجموعه به سردبیری آرزو آزاد، ترزا برنهایمر و هیو کندی، بر رویکردهای نو در مطالعه سرزمین‌های شرقی اسلامی در سده‌های میانه از گذر خوانش دقیق متون تمرکز دارد.

در توضیحات این مجموعه آمده است:

منطقه پهناور و گونه‌گونی که در سده‌های میانه از ایران تا سین‌کیانگ (در چین) امتداد داشت، و در پژوهش‌های امروزین «شرق اسلامی» نامیده می‌شود و در سده‌های میانه با نام‌های خراسان و ماوراءالنهر شناخته می‌شد، تاثیری شگرف بر جوامع پیرامونی خود داشت. مجموعه‌ی «شرق اسلامی: رویکردهای نو در متن‌پژوهی و تاریخ»، نخستین مجموعه‌ای است که با تمرکز دقیق بر خوانش، آوانویسی، ترجمه و حاشیه‌نویسی متون، به این جغرافیای پهناور می‌پردازد.

این مجموعه با تمرکز بر سرزمین‌هایی که امروزه افغانستان، ایران، آسیای مرکزی، غرب چین و شمال هند/پاکستان نامیده می‌شوند (از سده هشتم تا پانزدهم میلادی)، خاستگاهی فکری برای طرح رویکردهای نو در تاریخ و تحلیل متن فراهم می‌آورد و طیف گسترده‌ای از گونه‌های متنی به زبان‌های گوناگون را در بر می‌گیرد. این مجموعه با انتشار اسنادی چون نامه‌ها، قراردادها، مکاتبات داخلی حکومتی و اشعار، زوایایی از زندگی در سده‌های میانه را نمایان می‌سازد که پیش‌تر در روایت‌های تاریخی نادیده انگاشته شده‌اند؛ از جمله دغدغه‌های روزمره دهقانان، زمین‌داران، زنان، کودکان، قضات و سایر افرادی که عمدتا بیرون از دربار و محافل سلطنتی می‌زیستند. مجموعه‌ی حاضر با پل زدن میان مرزهای منطقه‌ای و رشته‌های علمی، به درک تاریخ پیچیده این منطقه مهم در سده‌های میانه یاری می‌رساند و تصویر کامل‌تری از خطه‌ای به هم پیوسته ارائه می‌دهد که تاریخ و سرگذشت مردمانش عمیقا در هم تنیده بوده است.

برای اطلاع از شرایط ارسال طرح و چاپ کتاب در این مجموعه اینجا کلیک کنید.

📌مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبان‌های اروپایی
@islamicstudies