کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
احمد بیرشک
#تقویم_فرهنگی امروز،۱۴ فروردین ۱۳۹۷
۱۶ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۱، احمد بیرشک ـ ریاضیدان، مورّخ علم و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
احمد بیرشک در سال ۱۲۸۵ متولد شد. تحصیلات متوسطه را در مدرسهی آلیانس تهران به پایان رساند و در همین مدرسه زبان فرانسه آموخت و از همان زمان به ترجمهی کتابهای فرانسوی پرداخت. وی در طول دوران تحصیل متوسطه، از محضر استادان بزرگی چون؛ بدیعالزمان فروزانفر، شیخ علیاکبر خدابنده، مسیو بونو Buno - معلم ادبیات فرانسه - و مسیو پاریه - معلم فیزیک - بهره برد.
احمد بیرشک در ۱۳۰۸ به دارالمعلمین عالی رفت و در رشتهی ریاضی به تحصیل پرداخت. در ۱۳۱۴ مدیر «جامعهی لیسانسیههای دارالمعلمین عالی» شد و یک سال بعد، نخستین کتاب درسی در هندسه را تألیف کرد.
استاد بیرشک در سال ۱۳۳۰ با «گروه فرهنگی هدف»، نخستین دبیرستان این گروه را دائر کرد. وی در کارهای دولتی نیز تا سمت معاونت وزارت فرهنگ در سال ۱۳۴۱ پیش رفت و یک سال بعد بازنشسته شد.
ویرایش متون ریاضی، فیزیک و دانشنامهی ایران و اسلام، تأسیس «بنیاد دانشنامهی بزرگ فارسی»، تدوین «زندگینامهی علمی دانشوران» و «گاهنامهی تطبیقی سههزارساله»، تنها بخشی از فعالیتهای علمی ـ فرهنگی گستردهی این دانشمند برجسته است.
استاد احمد بیرشک در ۱۴ فروردین ۱۳۸۱ در ۹۶سالگی در تهران چشم از جهان فروبست.
انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، استاد احمد بیرشک را به عنوان یکی از مفاخر فرهنگی ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
۱۶ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۱، احمد بیرشک ـ ریاضیدان، مورّخ علم و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
احمد بیرشک در سال ۱۲۸۵ متولد شد. تحصیلات متوسطه را در مدرسهی آلیانس تهران به پایان رساند و در همین مدرسه زبان فرانسه آموخت و از همان زمان به ترجمهی کتابهای فرانسوی پرداخت. وی در طول دوران تحصیل متوسطه، از محضر استادان بزرگی چون؛ بدیعالزمان فروزانفر، شیخ علیاکبر خدابنده، مسیو بونو Buno - معلم ادبیات فرانسه - و مسیو پاریه - معلم فیزیک - بهره برد.
احمد بیرشک در ۱۳۰۸ به دارالمعلمین عالی رفت و در رشتهی ریاضی به تحصیل پرداخت. در ۱۳۱۴ مدیر «جامعهی لیسانسیههای دارالمعلمین عالی» شد و یک سال بعد، نخستین کتاب درسی در هندسه را تألیف کرد.
استاد بیرشک در سال ۱۳۳۰ با «گروه فرهنگی هدف»، نخستین دبیرستان این گروه را دائر کرد. وی در کارهای دولتی نیز تا سمت معاونت وزارت فرهنگ در سال ۱۳۴۱ پیش رفت و یک سال بعد بازنشسته شد.
ویرایش متون ریاضی، فیزیک و دانشنامهی ایران و اسلام، تأسیس «بنیاد دانشنامهی بزرگ فارسی»، تدوین «زندگینامهی علمی دانشوران» و «گاهنامهی تطبیقی سههزارساله»، تنها بخشی از فعالیتهای علمی ـ فرهنگی گستردهی این دانشمند برجسته است.
استاد احمد بیرشک در ۱۴ فروردین ۱۳۸۱ در ۹۶سالگی در تهران چشم از جهان فروبست.
انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، استاد احمد بیرشک را به عنوان یکی از مفاخر فرهنگی ایرانزمین معرفی کرده است.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
🔵 همزمان با برگزاری دومین نشست سالانه معرفی جدیدترین دستاوردهای حوزه فناوری اطلاعات دانشگاه تهران در اسفند ماه ۱۳۹۶ سامانه رخنمای دانشگاه تهران رونمایی شد.
🔹به گزارش روابط عمومی دانشگاه تهران به نقل از مرکز فناوری اطلاعات و فضای مجازی، این سامانه (به آدرس profile.ut.ac.ir ) تصویر جامع فعالیتهای علمی دانشگاه تهران را به صورت سازمانیافته، اغلب به صورت نمودار نمایش میدهد.
🔹 در این سامانه برای هر یک از اعضای هیأت علمی دانشگاه صفحه شخصی در نظر گرفته شده است که اطلاعات علمی و پژوهشی آنها به صورت ساختیافته نمایش داده میشود.
🔹 فرایند این سامانه طوری طراحی شده است که با استفاده از دادههای موجود در بانکهای اطلاعاتی سامانههای دانشگاه، اطلاعات به صورت خودکار استخراج شده و در سایت جهت نمایش استفاده میشود.
🔹 برخی از امکانات این سامانه عبارتند از: استخراج پروفایل استادان از سامانه پژوهشی به طور خودکار و نمایش آن در وبسایت، استخراج دروس ارائه شده استادان از سامانه جامع آموزش به طور خودکار، استخراج اطلاعات پایاننامهها از سامانه کتابخانه مرکزی به طور خودکار.
http://yon.ir/ow5Ne
@UT_Central_Library
🔹به گزارش روابط عمومی دانشگاه تهران به نقل از مرکز فناوری اطلاعات و فضای مجازی، این سامانه (به آدرس profile.ut.ac.ir ) تصویر جامع فعالیتهای علمی دانشگاه تهران را به صورت سازمانیافته، اغلب به صورت نمودار نمایش میدهد.
🔹 در این سامانه برای هر یک از اعضای هیأت علمی دانشگاه صفحه شخصی در نظر گرفته شده است که اطلاعات علمی و پژوهشی آنها به صورت ساختیافته نمایش داده میشود.
🔹 فرایند این سامانه طوری طراحی شده است که با استفاده از دادههای موجود در بانکهای اطلاعاتی سامانههای دانشگاه، اطلاعات به صورت خودکار استخراج شده و در سایت جهت نمایش استفاده میشود.
🔹 برخی از امکانات این سامانه عبارتند از: استخراج پروفایل استادان از سامانه پژوهشی به طور خودکار و نمایش آن در وبسایت، استخراج دروس ارائه شده استادان از سامانه جامع آموزش به طور خودکار، استخراج اطلاعات پایاننامهها از سامانه کتابخانه مرکزی به طور خودکار.
http://yon.ir/ow5Ne
@UT_Central_Library
دانشگاه تهران
سامانه رخنما در دانشگاه تهران راهاندازی شد - دانشگاه تهران
همزمان با برگزاری دومین نشست سالانه معرفی جدیدترین دستاوردهای حوزه فناوری اطلاعات دانشگاه تهران در اسفند ماه ۱۳۹۶ سامانه رخنمای دانشگاه تهران رونمایی شد.
Forwarded from اتچ بات
رساله هفت دستگاه موسیقی ایرانی/ میرزا شفیع
رساله میرزا شفیع فهرستی از اصطلاحات موسیقی ایرانی است که در هفت دستگاه و یک خاتمه مرتّب شده اند. این متن از چندین منظر منحصر و ارزشمند است. نخست این که در این کتاب روایتی از هفت دستگاه ثبت شده که در عین ارتباط با سنت روایت شده از فرزندان آقا علی اکبر، تفاوت هایی اساسی با آن دارد. مهم ترین تفاوت حضور دستگاه دوگاه در این روایت به جای دستگاه نوا در روایت معمول امروز است. دیگر این که سنت امروز شامل هفت دستگاه شور، ماهور، سه گاه، چهارگاه، همایون، نوا و راست پنجگاه همراه پنج یا در حقیقت شش آواز ابوعطا، دشتی، افشاری، بیات ترک، بیات کرد، و بیات اصفهان است. میرزا شفیع در ابتدای معرفی دستگاه ها به طور نمادین بیان می کند که هر دستگاه دارای چندین آواز یا دوازده آواز است و در توصیف دستگاه¬ها نیز نام قسمت های مختلف که شخصیت مدال متمایزی دارند و امروز به¬نام گوشه شناخته می شوند، با پیشوند آواز آورده شده اند. ارزش دیگر این متن ثبت اصطلاحات متعددی است که در فرهنگ شفاهی موسیقی ایران وجود داشته، اما بسیاری از آن ها پیش از مکتوب شدن از بین رفته اند. از جمله ی این اصطلاحات انواع مختلف تحریر است که در فهرست نام گوشه ها در روایت های امروز حذف شده اند. نکته ی آخر فهرستی از قطعات موسیقی اروپایی است که در این متن آمده است. در بخش پایانی این متن «قوانین موسقی خارجه با مجالس بال و رقص¬های گروپ متعلق به دول خارجه» گنجانده شده که فهرستی کم¬نظیر از قطعات موسیقی اروپایی شناخته شده یا استفاده شده در ایران در اواخر سده ی نوزدهم و اوایل سده ی بیستم میلادی است. (این کتاب توسط میراث مکتوب به صورت عکسی و تصحیح متن منتشر شده است).
@UT_Central_Library
رساله میرزا شفیع فهرستی از اصطلاحات موسیقی ایرانی است که در هفت دستگاه و یک خاتمه مرتّب شده اند. این متن از چندین منظر منحصر و ارزشمند است. نخست این که در این کتاب روایتی از هفت دستگاه ثبت شده که در عین ارتباط با سنت روایت شده از فرزندان آقا علی اکبر، تفاوت هایی اساسی با آن دارد. مهم ترین تفاوت حضور دستگاه دوگاه در این روایت به جای دستگاه نوا در روایت معمول امروز است. دیگر این که سنت امروز شامل هفت دستگاه شور، ماهور، سه گاه، چهارگاه، همایون، نوا و راست پنجگاه همراه پنج یا در حقیقت شش آواز ابوعطا، دشتی، افشاری، بیات ترک، بیات کرد، و بیات اصفهان است. میرزا شفیع در ابتدای معرفی دستگاه ها به طور نمادین بیان می کند که هر دستگاه دارای چندین آواز یا دوازده آواز است و در توصیف دستگاه¬ها نیز نام قسمت های مختلف که شخصیت مدال متمایزی دارند و امروز به¬نام گوشه شناخته می شوند، با پیشوند آواز آورده شده اند. ارزش دیگر این متن ثبت اصطلاحات متعددی است که در فرهنگ شفاهی موسیقی ایران وجود داشته، اما بسیاری از آن ها پیش از مکتوب شدن از بین رفته اند. از جمله ی این اصطلاحات انواع مختلف تحریر است که در فهرست نام گوشه ها در روایت های امروز حذف شده اند. نکته ی آخر فهرستی از قطعات موسیقی اروپایی است که در این متن آمده است. در بخش پایانی این متن «قوانین موسقی خارجه با مجالس بال و رقص¬های گروپ متعلق به دول خارجه» گنجانده شده که فهرستی کم¬نظیر از قطعات موسیقی اروپایی شناخته شده یا استفاده شده در ایران در اواخر سده ی نوزدهم و اوایل سده ی بیستم میلادی است. (این کتاب توسط میراث مکتوب به صورت عکسی و تصحیح متن منتشر شده است).
@UT_Central_Library
Telegram
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
پروین اعتصامی
#تقویم_فرهنگی امروز،۱۵ فروردین ۱۳۹۷
۷۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۰، پروین اعتصامی ـ شاعر و ادیب نامدار معاصر و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
پروین، فرزند میرزا یوسف اعتصامالملک آشتیانی، در سال ۱۲۸۵ در خانوادهای اهل دانش در تبریز به دنیا آمد. نام اصلی او رخشنده بود. در سال ۱۲۹۱ به همراه خانواده به تهران آمد و از همان روزهای نخست، با چهرههای فرهنگی آشنا شد. او مقدمات ادبیات فارسی و عربی را نزد پدر فاضل و ادیب خود فراگرفت. تحصیلاتش را هم در کالج آمریکاییها ادامه داد و زبان انگلیسی آموخت و پس از فارغالتحصیلی، در دفتر همان مدرسه مشغول به کار شد.
پروین در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶ مدیر کتابخانهی دانشسرای عالی گردید. او از کودکی به شعر علاقه داشت و هنگامی که به سرودن شعر روی آورد، در کمتر زمانی جزء سرآمدان روزگار خود شد، تا جایی که علامه محمد قزوینی او را «ملکهی زنان شاعر» و علامه دهخدا، «گوهر رخشندهی اکلیل مفاخر عصر حاضر» خواندند. چاپ نخست دیوان پروین اعتصامی، در سال ۱۳۱۴ به همت پدرش انتشار یافت.
اشعار پروین بیشتر در قالب قطعات ادبی است که مضامین اجتماعی را با دیدهی انتقادی به تصویر کشیده است. دست اجل، این بانوی چیرهدست شعر را در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ از جامعهی ادبی ایران گرفت. پروین اعتصامی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در ۳۵ سالگی در تهران بدرود زندگی گفت و در مقبرهی خانوادگی در حرم حضرت معصومه سلامالله علیها در قم به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
۷۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۰، پروین اعتصامی ـ شاعر و ادیب نامدار معاصر و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
پروین، فرزند میرزا یوسف اعتصامالملک آشتیانی، در سال ۱۲۸۵ در خانوادهای اهل دانش در تبریز به دنیا آمد. نام اصلی او رخشنده بود. در سال ۱۲۹۱ به همراه خانواده به تهران آمد و از همان روزهای نخست، با چهرههای فرهنگی آشنا شد. او مقدمات ادبیات فارسی و عربی را نزد پدر فاضل و ادیب خود فراگرفت. تحصیلاتش را هم در کالج آمریکاییها ادامه داد و زبان انگلیسی آموخت و پس از فارغالتحصیلی، در دفتر همان مدرسه مشغول به کار شد.
پروین در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶ مدیر کتابخانهی دانشسرای عالی گردید. او از کودکی به شعر علاقه داشت و هنگامی که به سرودن شعر روی آورد، در کمتر زمانی جزء سرآمدان روزگار خود شد، تا جایی که علامه محمد قزوینی او را «ملکهی زنان شاعر» و علامه دهخدا، «گوهر رخشندهی اکلیل مفاخر عصر حاضر» خواندند. چاپ نخست دیوان پروین اعتصامی، در سال ۱۳۱۴ به همت پدرش انتشار یافت.
اشعار پروین بیشتر در قالب قطعات ادبی است که مضامین اجتماعی را با دیدهی انتقادی به تصویر کشیده است. دست اجل، این بانوی چیرهدست شعر را در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ از جامعهی ادبی ایران گرفت. پروین اعتصامی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در ۳۵ سالگی در تهران بدرود زندگی گفت و در مقبرهی خانوادگی در حرم حضرت معصومه سلامالله علیها در قم به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
با سلام و تبریک سال نو . کارگاه آموزشی شنبه 97/01/18 آشنایی با پایگاه استنادی Web Of Science است. این کارگاه از ساعت 13:30 الي 15:30 در کتابخانه مرکزی، طبقه اول کارگاه شماره 3 برگزار می گردد .
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library
از19تا 28 اسفند 1396
58.4 KB
فایل اکسل پایان نامه های تحویل داده شده به کتابخانه مرکزی از تاریخ 19/12/96 الی 28/12/96
گفتاری از استاد شفیعی کدکنی دربارهٔ پروین اعتصامی
پروین عضو خانوادهای از خانوادههای شعر فارسی است که در آن، خِرَد و اخلاق و شرف انسانی، اساس ارزشها را تشکیل میدهد؛ خانوادهٔ فردوسی، ناصر خسرو، سعدی و نظامی.
هروقت جامعهٔ ایرانی بیمار شود، از قلمرو نفوذ این خانواده خود را برکنار میدارد و هرگاه که روی در ساختن و رشد فرهنگی داشته باشد خود را به پناه این خانوادهٔ هنری میرساند.
پدر این خانواده فردوسی است و فرزندان رشیدش عبارتند از ناصرخسرو، نظامی، سعدی و ابن یمین و بهار و دختر جوانشان پروین اعتصامی.
این خانوادهٔ شعری با یک خانوادهٔ بزرگ دیگر، رقابت و در عین حال، خویشاوندی دارد؛ خانوادهٔ سنایی و عطار و مولوی.
فرهنگ ایران تعالی و رشد خلاقیتِ خویش را در پرتو رقابت این دو خانواده به دست آورده است.
معیار سلامت جامعهٔ ما را، در طول تاریخ، باید از رهگذر نزدیکی و دوری به این دو خانواده جُست.
وقتی هنر و خلاقیت ما از این دو خانواده یا یکی از این دو خانواده دور شده باشد، آثار بیماری روحی و انحطاط در آن آشکار است. (شعر عصر تیموری و صفوی و قاجاری).
در مشروطیت نشانهٔ بهبود جامعهٔ فرهنگی، نزدیکی مجدّد به این دو خانواده، به ویژه خانوادهٔ اوّل است، و نشانهٔ آشکار بیماری بخش عظیمی از خلاقیت شعری عصر ما، دوری از این دو خانواده به ویژه خانوادهٔ اول است.
ما این بیماری و دورافتادگی را در اثر تقلید کورکورانه از نظریههای نقد فرنگی داریم و تا به علاج فلسفی آن برنخیزیم، این بیماری مهلک، روز به روز بدنهٔ خلاقیتِ فرهنگی ما را نزارتر میکند.
با چراغ و آینه، محمدرضا شفیعی کدکنی، صص۴۶۲-۴۶۳
منبع:
@majmaeparishani
@UT_Central_Library
پروین عضو خانوادهای از خانوادههای شعر فارسی است که در آن، خِرَد و اخلاق و شرف انسانی، اساس ارزشها را تشکیل میدهد؛ خانوادهٔ فردوسی، ناصر خسرو، سعدی و نظامی.
هروقت جامعهٔ ایرانی بیمار شود، از قلمرو نفوذ این خانواده خود را برکنار میدارد و هرگاه که روی در ساختن و رشد فرهنگی داشته باشد خود را به پناه این خانوادهٔ هنری میرساند.
پدر این خانواده فردوسی است و فرزندان رشیدش عبارتند از ناصرخسرو، نظامی، سعدی و ابن یمین و بهار و دختر جوانشان پروین اعتصامی.
این خانوادهٔ شعری با یک خانوادهٔ بزرگ دیگر، رقابت و در عین حال، خویشاوندی دارد؛ خانوادهٔ سنایی و عطار و مولوی.
فرهنگ ایران تعالی و رشد خلاقیتِ خویش را در پرتو رقابت این دو خانواده به دست آورده است.
معیار سلامت جامعهٔ ما را، در طول تاریخ، باید از رهگذر نزدیکی و دوری به این دو خانواده جُست.
وقتی هنر و خلاقیت ما از این دو خانواده یا یکی از این دو خانواده دور شده باشد، آثار بیماری روحی و انحطاط در آن آشکار است. (شعر عصر تیموری و صفوی و قاجاری).
در مشروطیت نشانهٔ بهبود جامعهٔ فرهنگی، نزدیکی مجدّد به این دو خانواده، به ویژه خانوادهٔ اوّل است، و نشانهٔ آشکار بیماری بخش عظیمی از خلاقیت شعری عصر ما، دوری از این دو خانواده به ویژه خانوادهٔ اول است.
ما این بیماری و دورافتادگی را در اثر تقلید کورکورانه از نظریههای نقد فرنگی داریم و تا به علاج فلسفی آن برنخیزیم، این بیماری مهلک، روز به روز بدنهٔ خلاقیتِ فرهنگی ما را نزارتر میکند.
با چراغ و آینه، محمدرضا شفیعی کدکنی، صص۴۶۲-۴۶۳
منبع:
@majmaeparishani
@UT_Central_Library
📚 قانون افغانستان
به دستور امیر عبدالرحمن خان (1219 ـ 1280 کابل)
به سعی و اهتمام گل محمد مهتمم محمدزائی
چاپ: مطبعه دارالسلطنه کابل
زبان: فارسی
31 صفحه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بخشی از کتاب (صفحه 10)
«قاعدۀ پنجم: در باب اشخاصی که رخصت خانه می شوند و قرار رجه معمولی عوض می دهند کوتحواله دار را لازم است که تاریخ روز رفتن و میعاد مقرری رخصتی و اسم شخص عوضی را معه نام پدر و طایفه و زائی و ساکن در کتاب خود نوشته کند و در وقت واپس آمدن سپاهی رخصتی نیز تاریخ او را به کتاب بنویسد...»
http://uupload.ir/files/rwbo_untitled.png
@UT_Central_Library
به دستور امیر عبدالرحمن خان (1219 ـ 1280 کابل)
به سعی و اهتمام گل محمد مهتمم محمدزائی
چاپ: مطبعه دارالسلطنه کابل
زبان: فارسی
31 صفحه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بخشی از کتاب (صفحه 10)
«قاعدۀ پنجم: در باب اشخاصی که رخصت خانه می شوند و قرار رجه معمولی عوض می دهند کوتحواله دار را لازم است که تاریخ روز رفتن و میعاد مقرری رخصتی و اسم شخص عوضی را معه نام پدر و طایفه و زائی و ساکن در کتاب خود نوشته کند و در وقت واپس آمدن سپاهی رخصتی نیز تاریخ او را به کتاب بنویسد...»
http://uupload.ir/files/rwbo_untitled.png
@UT_Central_Library
🔸 کتابهای فارسی قدیمی چاپ افغانستان را از این کانال دانلود کنید.
https://t.me/AfgBookPdf
@UT_Central_Library
Afghanistan Book (کتاب افغانستان)
مطبوعات، اسناد، مقالات، کتب خطی، چاپ سنگی و چاپی افغانستان
مدیر کانال: سید رضا آزاد https://t.me/sRezaAazd
کانال «سیاحت نامۀ افغانستان» https://t.me/TravelToAfg
گروه «سیاحت نامۀ افغانستان» https://t.me/joinchat/Ck4OUUPPoRas2Ohyva6KtQ
https://t.me/AfgBookPdf
@UT_Central_Library
Afghanistan Book (کتاب افغانستان)
مطبوعات، اسناد، مقالات، کتب خطی، چاپ سنگی و چاپی افغانستان
مدیر کانال: سید رضا آزاد https://t.me/sRezaAazd
کانال «سیاحت نامۀ افغانستان» https://t.me/TravelToAfg
گروه «سیاحت نامۀ افغانستان» https://t.me/joinchat/Ck4OUUPPoRas2Ohyva6KtQ
Telegram
Afghanistan Book (کتاب افغانستان)
مطبوعات، اسناد، مقالات، کتابهای خطی، سنگی و چاپی افغانستان
کانال «سیاحتنامه افغانستان»
https://t.me/TravelToAfg
گروه «سیاحتنامه افغانستان»
@TravelToAfgAndAfgBook
کتابفروشی پارون
https://t.me/afgBookstor
کانال «سیاحتنامه افغانستان»
https://t.me/TravelToAfg
گروه «سیاحتنامه افغانستان»
@TravelToAfgAndAfgBook
کتابفروشی پارون
https://t.me/afgBookstor
🌿 حضور 1011 دانشجوی خارجی در دانشگاه تهران
به گفته رییس دانشگاه تهران، در سال گذشته تعداد دانشجویان بینالمللی دانشگاه حدود ۱۰۱۱ دانشجو بوده و ۱۹۱۶ زبانآموز نیز در مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی به تحصیل مشغول بودهاند. نکته قابل توجه تنوع ملیت دانشجویان و زبانآموزان است که بیش از ۵۰ کشور مختلف را شامل میشود. در همین راستا تعداد زیادی دانشجو نیز به صورت موردی یا مقطعی به عنوان پژوهشگر یا کارآموز در دانشگاه تهران حضور یافتهاند. منبع : اخبار دانشگاه تهران در مطبوعات و رسانهها - چهارشنبه: 1397/1/15
@UT_Central_Library
به گفته رییس دانشگاه تهران، در سال گذشته تعداد دانشجویان بینالمللی دانشگاه حدود ۱۰۱۱ دانشجو بوده و ۱۹۱۶ زبانآموز نیز در مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی به تحصیل مشغول بودهاند. نکته قابل توجه تنوع ملیت دانشجویان و زبانآموزان است که بیش از ۵۰ کشور مختلف را شامل میشود. در همین راستا تعداد زیادی دانشجو نیز به صورت موردی یا مقطعی به عنوان پژوهشگر یا کارآموز در دانشگاه تهران حضور یافتهاند. منبع : اخبار دانشگاه تهران در مطبوعات و رسانهها - چهارشنبه: 1397/1/15
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
المكتبة الرقمية @AlmAktAbhBot
کتابهای عربی را از این کانال دانلود کنید
این کانال کتاب هایی در زمینه های تاریخ و فرهنگ دارد.
“علمتني القراءة الطويلة المتأنية أدب الاستماع، فالقارئ لا يتكلم وإنما يستمع طويلًا وعميقًا إلى الذي يقرأه.”
أنيس منصور
المكتبة الرقمية @AlmAktAbhBot
@UT_Central_Library
کتابهای عربی را از این کانال دانلود کنید
این کانال کتاب هایی در زمینه های تاریخ و فرهنگ دارد.
“علمتني القراءة الطويلة المتأنية أدب الاستماع، فالقارئ لا يتكلم وإنما يستمع طويلًا وعميقًا إلى الذي يقرأه.”
أنيس منصور
المكتبة الرقمية @AlmAktAbhBot
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
🔶 مالک بن نبی نویسنده مشهور جهان عرب کیست؟
✏️ مالک بن نبی یکی از اندیشمندان جهان عرب است که کمتر در فضای ایران به ایده ها و افکار وی پرداخته شده است. یکی از مفاهیمی که وی به آن می پردازد "جلد الذات" است. این واژه از نظر تحت اللفظی به معنای تازیانه زدن به خویشتن است اما وی برای توصیف پدیده ای در جهان اسلام و جوامع مسلمان این ترم را به کار می برد. او معتقد است که روشنفکران در نگاه به سنت و جامعه و ارزش های خود به جای بازسازی بیشتر به فکر انهدام و ویران کردن گذشته هستند و تمایل دارند در مقابل غرب خود را نقد کنند و آن قدر در این خود انتقادی افراط می کنند که به جلد و تازیانه زدن خویش شباهت دارد. او دست کم گرفتن تمدن و ارزشهای اسلامی و نیز خود کم بینی و احساس حقارت در شرق را با این واژه توضیح می دهد. یادداشت ذیل به همت یار همراه کانال آقای سید محمد حسین میرفخرائی آماده شده است که نگاهی اجمالی به این اندیشمند جهان عرب دارد.
🔵مالکبننبی (۱۹۰۵تا۱۹۷۳) مهندس برق، پژوهشگر مطالعات اجتماعی و از چهرههای برجستۀ جنبش اصلاحی در زادگاه خویش، الجزایر بود. مطالعات اسلامی او از دوران دبیرستان و در قُسنطینه آغاز شد. بهاینترتیب مالک تا پیش از پیوستن به دانشگاه، مقدمات فقه و صرفونحو را آموخت. در ۲۵سالگی برای ادامۀ تحصیل به فرانسه رفت و با گذشت پنج سال توانست در رشتۀ مهندسی برق فارغالتحصیل شود. در همین دوران بود که با دیدار از موزههای پاریس، مسئلۀ «تمدن» در ذهن او پررنگ شد؛ مسئلهای که بعدها دغدغۀ اصلی مالک گشت و او را در جایگاه برجستهترین متفکر عرب پس از ابنخلدون نشاند که به تفکر دربارۀ تمدن اهتمام ورزیده است. مالک در سال ۱۹۳۹ به زادگاهش برگشت و مطالعات اسلامی خود را استمرار بخشید. در سالهای پسازآن، به تحقیق و تألیف مشغول بود و عمدۀ کتابهای خود را بهزبان فرانسوی مینگاشت. آثار بننبی را بعدها مترجمانی دیگر بهزبان عربی برگرداندند: شروط النهضة (شرایط نوزایی)، الظاهرة القرآنية (پدیدۀ قرآنی)، الفکرة الإفريقية الآسیوية (ایدۀ افریقاییآسیایی)، القضایا الکبری (مسائل کلان)، مشکلة الثقافة (مشکلۀ فرهنگ) و... .
http://yon.ir/Yx8yU
او تمدن را مفهومی جهانی میدانست که فراتر از خصوصیات دینی است و قانونی کلی، بهشکل معادلهای شیمیایی دارد: تمدن=انسان+خاک+زمان. بهاینترتیب او مشکلۀ تمدن را به سه مشکل اولیه تجزیه میکرد: مشکل انسان، مشکل خاک و مشکل وقت، و برای هریک راهحلهایی ارائه میداد. درعینحال بر این باور بود که «تمدن جز بهمدد عقیدۀ دینی برپا نمیشود» ولذا «شایسته است که در پژوهش دربارۀ هر تمدنی، ریشۀ دینیاش را که عامل خیزش آن بوده است، جستوجو کنیم».
بننبی بر این باور بود که نباید انحطاط و عقبماندگی جوامع مسلمان را تنها بر گردن استعمار انداخت. در همین راستا بود که مفهوم «استعمارپذیری» یا «القابلية للإستعمار» را ابداع کرد و چنین توضیح داد که استعمار، زادۀ کردار سیاستمداران نیست؛ بلکه خودِ ملتهای مستعمره، اوضاع اجتماعی و فرهنگیشان را به جایی رساندهاند که آمادۀ تهاجم و اشغال اجنبی و ازدستدادن اراده شدهاند.
اندیشهها و مبارزات علمی بننبی او را در زمرۀ اندیشمندان اصلاحطلبی چون رشیدرضا، اقبال لاهوری و ابنبادیس قرار داده است. وی شیفتۀ جنبش اصلاحی «جمعیة علماء المسلمین» در الجزایر بود که بهرهبری ابنبادیس اداره میشد. او این جنبش را برخلاف حرکت اصلاحی عبده، دارای برنامهای عملی برای اصلاحات میدانست. باوجوداین، پس از اینکه جنبش به مذاکره با فرانسویان تن داد، به صف منتقدان آن پیوست.
بننبی سالهای پایانی عمر خود را در عزلت گذراند و گرفتار فقر شدیدی شد؛ تاحدیکه بهگفتۀ دخترش رحمت، قدرت خرید کاغذ برای نوشتن را هم نداشت. رحمت بهیاد میآورد که بننبی به اهل خانه میگفته است: «پس از سی سال برمیگردم و در آن روزگار، مردم مرا خواهند فهمید.» فیلسوف تمدن درنهایت در سال ۱۹۷۳ و در ۶۸سالگی درگذشت و در زادگاه خود به خاک سپرده شد.
تنها دو عنوان از کتابهای بننبی به فارسی ترجمه شده است که عبارتاند از: پدیدۀ قرآنی، بهقلم علی حجتی کرمانی و شبکۀ روابط اجتماعی، بهقلم جواد صالحی و الباقی آثار او هنوز برگردان نشده است.
منبع: کانال مطالعات جهان عرب t.me/dr_mj_khalili
@UT_Central_Library
✏️ مالک بن نبی یکی از اندیشمندان جهان عرب است که کمتر در فضای ایران به ایده ها و افکار وی پرداخته شده است. یکی از مفاهیمی که وی به آن می پردازد "جلد الذات" است. این واژه از نظر تحت اللفظی به معنای تازیانه زدن به خویشتن است اما وی برای توصیف پدیده ای در جهان اسلام و جوامع مسلمان این ترم را به کار می برد. او معتقد است که روشنفکران در نگاه به سنت و جامعه و ارزش های خود به جای بازسازی بیشتر به فکر انهدام و ویران کردن گذشته هستند و تمایل دارند در مقابل غرب خود را نقد کنند و آن قدر در این خود انتقادی افراط می کنند که به جلد و تازیانه زدن خویش شباهت دارد. او دست کم گرفتن تمدن و ارزشهای اسلامی و نیز خود کم بینی و احساس حقارت در شرق را با این واژه توضیح می دهد. یادداشت ذیل به همت یار همراه کانال آقای سید محمد حسین میرفخرائی آماده شده است که نگاهی اجمالی به این اندیشمند جهان عرب دارد.
🔵مالکبننبی (۱۹۰۵تا۱۹۷۳) مهندس برق، پژوهشگر مطالعات اجتماعی و از چهرههای برجستۀ جنبش اصلاحی در زادگاه خویش، الجزایر بود. مطالعات اسلامی او از دوران دبیرستان و در قُسنطینه آغاز شد. بهاینترتیب مالک تا پیش از پیوستن به دانشگاه، مقدمات فقه و صرفونحو را آموخت. در ۲۵سالگی برای ادامۀ تحصیل به فرانسه رفت و با گذشت پنج سال توانست در رشتۀ مهندسی برق فارغالتحصیل شود. در همین دوران بود که با دیدار از موزههای پاریس، مسئلۀ «تمدن» در ذهن او پررنگ شد؛ مسئلهای که بعدها دغدغۀ اصلی مالک گشت و او را در جایگاه برجستهترین متفکر عرب پس از ابنخلدون نشاند که به تفکر دربارۀ تمدن اهتمام ورزیده است. مالک در سال ۱۹۳۹ به زادگاهش برگشت و مطالعات اسلامی خود را استمرار بخشید. در سالهای پسازآن، به تحقیق و تألیف مشغول بود و عمدۀ کتابهای خود را بهزبان فرانسوی مینگاشت. آثار بننبی را بعدها مترجمانی دیگر بهزبان عربی برگرداندند: شروط النهضة (شرایط نوزایی)، الظاهرة القرآنية (پدیدۀ قرآنی)، الفکرة الإفريقية الآسیوية (ایدۀ افریقاییآسیایی)، القضایا الکبری (مسائل کلان)، مشکلة الثقافة (مشکلۀ فرهنگ) و... .
http://yon.ir/Yx8yU
او تمدن را مفهومی جهانی میدانست که فراتر از خصوصیات دینی است و قانونی کلی، بهشکل معادلهای شیمیایی دارد: تمدن=انسان+خاک+زمان. بهاینترتیب او مشکلۀ تمدن را به سه مشکل اولیه تجزیه میکرد: مشکل انسان، مشکل خاک و مشکل وقت، و برای هریک راهحلهایی ارائه میداد. درعینحال بر این باور بود که «تمدن جز بهمدد عقیدۀ دینی برپا نمیشود» ولذا «شایسته است که در پژوهش دربارۀ هر تمدنی، ریشۀ دینیاش را که عامل خیزش آن بوده است، جستوجو کنیم».
بننبی بر این باور بود که نباید انحطاط و عقبماندگی جوامع مسلمان را تنها بر گردن استعمار انداخت. در همین راستا بود که مفهوم «استعمارپذیری» یا «القابلية للإستعمار» را ابداع کرد و چنین توضیح داد که استعمار، زادۀ کردار سیاستمداران نیست؛ بلکه خودِ ملتهای مستعمره، اوضاع اجتماعی و فرهنگیشان را به جایی رساندهاند که آمادۀ تهاجم و اشغال اجنبی و ازدستدادن اراده شدهاند.
اندیشهها و مبارزات علمی بننبی او را در زمرۀ اندیشمندان اصلاحطلبی چون رشیدرضا، اقبال لاهوری و ابنبادیس قرار داده است. وی شیفتۀ جنبش اصلاحی «جمعیة علماء المسلمین» در الجزایر بود که بهرهبری ابنبادیس اداره میشد. او این جنبش را برخلاف حرکت اصلاحی عبده، دارای برنامهای عملی برای اصلاحات میدانست. باوجوداین، پس از اینکه جنبش به مذاکره با فرانسویان تن داد، به صف منتقدان آن پیوست.
بننبی سالهای پایانی عمر خود را در عزلت گذراند و گرفتار فقر شدیدی شد؛ تاحدیکه بهگفتۀ دخترش رحمت، قدرت خرید کاغذ برای نوشتن را هم نداشت. رحمت بهیاد میآورد که بننبی به اهل خانه میگفته است: «پس از سی سال برمیگردم و در آن روزگار، مردم مرا خواهند فهمید.» فیلسوف تمدن درنهایت در سال ۱۹۷۳ و در ۶۸سالگی درگذشت و در زادگاه خود به خاک سپرده شد.
تنها دو عنوان از کتابهای بننبی به فارسی ترجمه شده است که عبارتاند از: پدیدۀ قرآنی، بهقلم علی حجتی کرمانی و شبکۀ روابط اجتماعی، بهقلم جواد صالحی و الباقی آثار او هنوز برگردان نشده است.
منبع: کانال مطالعات جهان عرب t.me/dr_mj_khalili
@UT_Central_Library
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
آیتالله محمدعلی مدرس تبریزی
#تقویم_فرهنگی امروز،۱۶ فروروین ۱۳۹۷
۶۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۳۳، رجالی نامدار شیعه ـ آیتالله میرزا محمدعلی مدرس تبریزی ـ درگذشت.
آیتالله تبریزی در حدود سال ۱۲۵۷ در تبریز به دنیا آمد. پس از پشت سر گذاشتن دروس مقدماتی، به درس خارج فقه و اصول حضرات آیات میرزا ابوالحسن انگجی و میرزا صادق مجتهد تبریزی راه یافت و از عالمانی همچون سید صدرالدین صدر و محمدعلی شاهآبادی، اجازهی اجتهاد و از شیخ محمدحسین آل کاشفالغطا و شیخ آقا بزرگ تهرانی اجازهی روایت گرفت. آیتالله شیخ محمدعلی مدرس تبریزی در اواخر عمر به مدت ۱۲ سال در مدرسهی سپهسالار تهران به بحث و تألیف پرداخت و آثار ارزندهای به وجود آورد. مهمترین اثر این محقق پرتلاش، کتاب «ریحانَهُالادب» در ۸ مجلد است که به شرح حال بیش از ۵ هزار تن از علما و فضلا میپردازد.
آیتالله میرزا محمدعلی مدرس تبریزی در ۱۶ فروردین ۱۳۳۳ در حدود ۷۶سالگی درگذشت و در زادگاهش تبریز به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
۶۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۳۳، رجالی نامدار شیعه ـ آیتالله میرزا محمدعلی مدرس تبریزی ـ درگذشت.
آیتالله تبریزی در حدود سال ۱۲۵۷ در تبریز به دنیا آمد. پس از پشت سر گذاشتن دروس مقدماتی، به درس خارج فقه و اصول حضرات آیات میرزا ابوالحسن انگجی و میرزا صادق مجتهد تبریزی راه یافت و از عالمانی همچون سید صدرالدین صدر و محمدعلی شاهآبادی، اجازهی اجتهاد و از شیخ محمدحسین آل کاشفالغطا و شیخ آقا بزرگ تهرانی اجازهی روایت گرفت. آیتالله شیخ محمدعلی مدرس تبریزی در اواخر عمر به مدت ۱۲ سال در مدرسهی سپهسالار تهران به بحث و تألیف پرداخت و آثار ارزندهای به وجود آورد. مهمترین اثر این محقق پرتلاش، کتاب «ریحانَهُالادب» در ۸ مجلد است که به شرح حال بیش از ۵ هزار تن از علما و فضلا میپردازد.
آیتالله میرزا محمدعلی مدرس تبریزی در ۱۶ فروردین ۱۳۳۳ در حدود ۷۶سالگی درگذشت و در زادگاهش تبریز به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
خلیل ثقفی (اعلمالدوله)
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ فروردین ۱۳۹۷
۷۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۳، دکتر خلیل ثقفی (اعلمالدوله) ـ پزشک نامدار دربار قاجار، مترجم و مؤلف ـ درگذشت.
خلیل خان ثقفی در سال ۱۲۴۱ در تهران به دنیا آمد. وی پزشکی سنّتی را از پدرش حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء ـ از پزشکان سنّتی زمان ـ آموخت و در سال ۱۲۵۹ در رشتهی طب در دارالفنون مشغول تحصیل شد و ۳ سال بعد موفق به دریافت نشان علمی گردید. گفته میشود وی نخستین دانشآموختهی رشتهی پزشکی جدید در ایران بوده که «دکتر» خوانده میشده است.
دکتر خلیل ثقفی در ۱۲۷۳ به توصیهی دکتر تولوزان پزشک مخصوص ناصرالدین شاه قاجار، برای ادامهی تحصیل در رشتهی پزشکی به پاریس رفت. تولوزان شخصاً اجازهی عزیمت او را از شاه گرفت. خلیل خان از ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۷ در پاریس و مدتی نیز در وین درس خواند. در ۱۲۷۶ نشان علمی و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و یک سال بعد به ایران بازگشت. دکتر ثقفی پس از ورود به ایران به دربار راه یافت و در ۱۲۷۷ به همراه هیئتی برای معالجهی شاهزاده ملک منصورمیرزا شعاعالسلطنه فرزند مظفرالدین شاه قاجار، به آلمان اعزام شد. او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه برگزیده شد و در اغلب سفرهای شاه همراه او بود. در سال ۱۲۸۱ شاه قاجار لقب «اعلمالدوله» را به وی اعطا کرد. دکتر ثقفی پس از فتح تهران و فرار محمدعلی شاه، اولین رئیس بلدیهی تهران پس از مشروطه شد. پس از این دوره که ۳ سال به درازا کشید، عازم اروپا گردید و سرکنسول ایران در سویس شد. اعلمالدوله سالهای آخر عمر خود را بیشتر صرف طبابت، تألیف و ترجمه کرد. وی چند اثر عموماً ادبی را از فارسی به فرانسه برگرداند و در انتشار این ترجمهها در اروپا نیز سهم شایان توجهی داشت. افزون بر این، آثار متعددی را از فرانسه به فارسی ترجمه کرد، اگرچه بیشتر این ترجمهها در زمینهی پزشکیاند، موضوعات دیگری چون ستارهشناسی، فیزیک، فلسفه و کشاورزی نیز در میان آنها وجود دارد. یکی از ترجمههای جالب او، ترجمهی کتاب «کنت دو مونت کریستو» است. تألیفات دکتر ثقفی نیز در زمینههای گوناگون است، از آن میان؛ در موضوع فرهنگ لغت فارسی به فرانسه، اخلاق و علوم تربیتی، و ریاضیات.
دکتر خلیل ثقفی همچنین در طول دورهای که برادرش ـ عبدالحمید ثقفی متینالسلطنه ـ روزنامهی عصر جدید را در تهران منتشر میکرد (۱۲۹۳ تا ۱۲۹۶)، مقالات بسیاری در موضوعات گوناگون در آن نوشت. این مقالات بعدها به کوشش خود وی در یک مجموعه چاپ شدند.
دکتر خلیل خان ثقفی اعلمالدوله در ۱۷ فروردین ۱۳۲۳ در ۸۲ سالگی در تهران درگذشت. وی را در امامزاده عبدالله شهر ری به خاک سپردند.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
۷۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۳، دکتر خلیل ثقفی (اعلمالدوله) ـ پزشک نامدار دربار قاجار، مترجم و مؤلف ـ درگذشت.
خلیل خان ثقفی در سال ۱۲۴۱ در تهران به دنیا آمد. وی پزشکی سنّتی را از پدرش حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء ـ از پزشکان سنّتی زمان ـ آموخت و در سال ۱۲۵۹ در رشتهی طب در دارالفنون مشغول تحصیل شد و ۳ سال بعد موفق به دریافت نشان علمی گردید. گفته میشود وی نخستین دانشآموختهی رشتهی پزشکی جدید در ایران بوده که «دکتر» خوانده میشده است.
دکتر خلیل ثقفی در ۱۲۷۳ به توصیهی دکتر تولوزان پزشک مخصوص ناصرالدین شاه قاجار، برای ادامهی تحصیل در رشتهی پزشکی به پاریس رفت. تولوزان شخصاً اجازهی عزیمت او را از شاه گرفت. خلیل خان از ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۷ در پاریس و مدتی نیز در وین درس خواند. در ۱۲۷۶ نشان علمی و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و یک سال بعد به ایران بازگشت. دکتر ثقفی پس از ورود به ایران به دربار راه یافت و در ۱۲۷۷ به همراه هیئتی برای معالجهی شاهزاده ملک منصورمیرزا شعاعالسلطنه فرزند مظفرالدین شاه قاجار، به آلمان اعزام شد. او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه برگزیده شد و در اغلب سفرهای شاه همراه او بود. در سال ۱۲۸۱ شاه قاجار لقب «اعلمالدوله» را به وی اعطا کرد. دکتر ثقفی پس از فتح تهران و فرار محمدعلی شاه، اولین رئیس بلدیهی تهران پس از مشروطه شد. پس از این دوره که ۳ سال به درازا کشید، عازم اروپا گردید و سرکنسول ایران در سویس شد. اعلمالدوله سالهای آخر عمر خود را بیشتر صرف طبابت، تألیف و ترجمه کرد. وی چند اثر عموماً ادبی را از فارسی به فرانسه برگرداند و در انتشار این ترجمهها در اروپا نیز سهم شایان توجهی داشت. افزون بر این، آثار متعددی را از فرانسه به فارسی ترجمه کرد، اگرچه بیشتر این ترجمهها در زمینهی پزشکیاند، موضوعات دیگری چون ستارهشناسی، فیزیک، فلسفه و کشاورزی نیز در میان آنها وجود دارد. یکی از ترجمههای جالب او، ترجمهی کتاب «کنت دو مونت کریستو» است. تألیفات دکتر ثقفی نیز در زمینههای گوناگون است، از آن میان؛ در موضوع فرهنگ لغت فارسی به فرانسه، اخلاق و علوم تربیتی، و ریاضیات.
دکتر خلیل ثقفی همچنین در طول دورهای که برادرش ـ عبدالحمید ثقفی متینالسلطنه ـ روزنامهی عصر جدید را در تهران منتشر میکرد (۱۲۹۳ تا ۱۲۹۶)، مقالات بسیاری در موضوعات گوناگون در آن نوشت. این مقالات بعدها به کوشش خود وی در یک مجموعه چاپ شدند.
دکتر خلیل خان ثقفی اعلمالدوله در ۱۷ فروردین ۱۳۲۳ در ۸۲ سالگی در تهران درگذشت. وی را در امامزاده عبدالله شهر ری به خاک سپردند.
@UT_Central_Library
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
🌱 به گزارش خبرگزاری مهر ، سال 1396 سال پرباری برای دانشگاه های ایرانی بود. طبق این گزارش سال ۹۶ سال پرباری برای دانشگاه های کشور در زمینه حضور در رتبه بندی های بین المللی حوزه علمی، آموزشی و دانش و فناوری بود.برترین و مشهور ترین رتبه بندی های جهانی از جمله تایمز، شانگهای، کیواس، لایدن، وبومتریکس و سای ویژنز در سال ۹۶ هم شاهد حضور دانشگاه های کشور بودند.منبع :https://www.mehrnews.com/news/4253666/سال-پربار-دانشگاه-های-ایرانی-در-رتبه-بندی-های-جهانی
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency
گزارش آماری مهر؛ سال پربار دانشگاه های ایرانی در رتبه بندی های جهانی
دانشگاه های ایرانی در سال ۹۶ در برترین رتبه بندی های جهانی حضور چشمگیری داشتند و با رشد خوبی در برترین رتبه بندی ها، رده های مناسبی را کسب کردند.
📚 کتابخانه ملی روسیه، در سال 1990 میلادی، 28 میلیون کتاب و مجموعه های ادواری آن 6 میلیون مجلد بوده است. تقریبا تمامی نشریات داخلی و اروپای غربی که از سده 17 میلادی به بعد منتشر شده اند در این کتابخانه یافت می شود.
http://yon.ir/fjrAt
@UT_Central_Library
http://yon.ir/fjrAt
@UT_Central_Library
دیدار نوروزی وزیر علوم و رییس دانشگاه تهران با دکتر شفیعی کدکنی، استاد ممتاز دانشکده ادبیات و علوم انسانی ۱۶ فروردین ۱۳۹۷
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
🔷 مدیریت در قدیمیترین کتابخانه مرکزی دانشگاهی ایران: گفتوگو با حجت الاسلام و المسلمین رسول جعفریان
سوال: اخیرا در برخی از دانشگاههای کشور، سیاست تجمیع کتابخانههای دانشکدهای و انتقال مجموعهها و خدمات آنها به کتابخانه مرکزی اجرا میشود. آیا دانشگاه تهران در این زمینه برنامهای دارد و آیا جنابعالی با این ایده موافق هستید؟
پاسخ: بحث تجمیع کتابخانه ها، مشکلی را حل نمی کند، مهم ایجاد یک فضای مجازی بزرگ، با امکانات گسترده برای جای دادن معلومات بیشتر در آن و تسهیل در دسترسی به آن است. ما باید به فکر تجمیع کتابخانه ها در فضای مجازی باشیم. البته کتابخانه ها می توانند با آموزش مهارت های لازم برای استفاده از پایگاه ها و همین طور، برگزاری دوره هایی برای یاددادن پژوهش، ابزارهای تازه پژوهش و اموری از این دست به دانشجویان کمک کنند. در واقع آموزش های زیادی مورد نیاز دانشجویان است که در درسهای آنها پیش بینی نشده و کتابخانه ها باید به این سمت و سو حرکت کنند. من خیلی به فکر تجمیع کتابخانه ها نیستم، بیش از همه، به تقویت ابزارها و نرم افزارها که می توانند انسجامی میان معلومات ما ایجاد کنند، فکر می کنم. آنها هستند که باید مدیریت کنند و ما باید در خدمت آنها باشیم تا سرویس بیشتر و بهتری به دانشجویانمان بدهیم.
برای خواندن متن کامل گفتگو به آدرس زیر مراحعه فرمایید:
http://shenasehmag.ir/index.php/blog/2017-08-26-14-02-36/246-2018-04-06-09-13-04
@UT_Central_Library
سوال: اخیرا در برخی از دانشگاههای کشور، سیاست تجمیع کتابخانههای دانشکدهای و انتقال مجموعهها و خدمات آنها به کتابخانه مرکزی اجرا میشود. آیا دانشگاه تهران در این زمینه برنامهای دارد و آیا جنابعالی با این ایده موافق هستید؟
پاسخ: بحث تجمیع کتابخانه ها، مشکلی را حل نمی کند، مهم ایجاد یک فضای مجازی بزرگ، با امکانات گسترده برای جای دادن معلومات بیشتر در آن و تسهیل در دسترسی به آن است. ما باید به فکر تجمیع کتابخانه ها در فضای مجازی باشیم. البته کتابخانه ها می توانند با آموزش مهارت های لازم برای استفاده از پایگاه ها و همین طور، برگزاری دوره هایی برای یاددادن پژوهش، ابزارهای تازه پژوهش و اموری از این دست به دانشجویان کمک کنند. در واقع آموزش های زیادی مورد نیاز دانشجویان است که در درسهای آنها پیش بینی نشده و کتابخانه ها باید به این سمت و سو حرکت کنند. من خیلی به فکر تجمیع کتابخانه ها نیستم، بیش از همه، به تقویت ابزارها و نرم افزارها که می توانند انسجامی میان معلومات ما ایجاد کنند، فکر می کنم. آنها هستند که باید مدیریت کنند و ما باید در خدمت آنها باشیم تا سرویس بیشتر و بهتری به دانشجویانمان بدهیم.
برای خواندن متن کامل گفتگو به آدرس زیر مراحعه فرمایید:
http://shenasehmag.ir/index.php/blog/2017-08-26-14-02-36/246-2018-04-06-09-13-04
@UT_Central_Library
shenasehmag.ir
شناسه
شناسه نشریه الکترونیکی انجمن کتابداری و اطلاع رسانی ایران است. هدف این نشریه ترویج دیدگاه های صاحبنظران جامعه علمی و حرفه ای و معرفی اهداف و فعالیت های انجمن و شاخه های استانی است.