Doc 13961216.xls
93 KB
ليست پايان نامه های تحويل داده شده به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در هفته دوم اسفندماه 1396
(فايل Excel )
@UT_Central_Library
(فايل Excel )
@UT_Central_Library
Dr mosavi_khezri_volvi..96.12.
BASTANSHENASI
🎧 ضرورت همکاری رشته های تاریخ و باستان شناسی در توسعه تمدن ایرانی ؛علیمحمد ولوی، احمدرضا خضری، سیدمهدی موسوی، مصطفی ده پهلوان . منبع:کانال پژوهشگاه علوم انسانی
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
دوره آشنایی با نسخ خطی اسلامی در دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ
به ابتکار «انجمن پژوهشگران میراث مکتوب اسلامی» ـ روسیه، دوره آشنایی با نسخ خطی اسلامی برای دانشجویان انستیتو شرقشناسی دانشگاه دولتی سنتپترزبورگ برگزار میگردد. این دوره با همکاری و حمایت رایزنی فرهنگی ایران در روسیه، بنیاد مطالعات اسلامی روسیه و دانشگاه دولتی سنتپیترزبورگ صورت میگیرد.
دوره آشنایی با نسخ خطی اسلامی، با تدریس اولگا یاستربوا، پژوهشگر همکار کتابخانه ملی روسیه (سالتیکف شدرین سابق)، و فتح الله ذوقی از بنیاد مطالعات اسلامی روسیه، در محل کتابخانه دانشکده شرقشناسی دانشگاه دولتی پترزبورگ برگزار میگردد. این دوره برای دانشجویان ایرانشناسی، عربشناسی و ترکشناسی دانشگاه و به زبان روسی از تاریخ 12 تا 16 مارس جاری برگزار میشود.
گفتنی است که این دوره به پیشنهاد حسین متقی و الکسی خیسمتوللین طی دیداری که نوامبر گذشته با معاون انستیتو شرقشناسی دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ داشتند مطرح، و با پیگیری مسئولان انجمن، اجرایی شد.
لازم به ذکر است که انجمن پژوهشگران میراث مکتوب اسلامی در 3 آذرماه امسال (برابر با 24 نوامبر 2017)، در محل مرکز میراث مکتوب اسلام و ایران انستیتو نسخ خطی شرقی آکادمی علوم روسیه، در سنت پترزبورگ با مشارکت پژوهشگرانی از روسیه و ایران تشکیل شد. این انجمن به منظور حمایت از پژوهشگران نسخ خطی روسیه، فهرستنگاری و معرفی آثار مکتوب اسلامی روسیه و تربیت کادر نسخه پژوه با همکاری ایران و روسیه تشکیل یافته است.
@UT_Central_Library
به ابتکار «انجمن پژوهشگران میراث مکتوب اسلامی» ـ روسیه، دوره آشنایی با نسخ خطی اسلامی برای دانشجویان انستیتو شرقشناسی دانشگاه دولتی سنتپترزبورگ برگزار میگردد. این دوره با همکاری و حمایت رایزنی فرهنگی ایران در روسیه، بنیاد مطالعات اسلامی روسیه و دانشگاه دولتی سنتپیترزبورگ صورت میگیرد.
دوره آشنایی با نسخ خطی اسلامی، با تدریس اولگا یاستربوا، پژوهشگر همکار کتابخانه ملی روسیه (سالتیکف شدرین سابق)، و فتح الله ذوقی از بنیاد مطالعات اسلامی روسیه، در محل کتابخانه دانشکده شرقشناسی دانشگاه دولتی پترزبورگ برگزار میگردد. این دوره برای دانشجویان ایرانشناسی، عربشناسی و ترکشناسی دانشگاه و به زبان روسی از تاریخ 12 تا 16 مارس جاری برگزار میشود.
گفتنی است که این دوره به پیشنهاد حسین متقی و الکسی خیسمتوللین طی دیداری که نوامبر گذشته با معاون انستیتو شرقشناسی دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ داشتند مطرح، و با پیگیری مسئولان انجمن، اجرایی شد.
لازم به ذکر است که انجمن پژوهشگران میراث مکتوب اسلامی در 3 آذرماه امسال (برابر با 24 نوامبر 2017)، در محل مرکز میراث مکتوب اسلام و ایران انستیتو نسخ خطی شرقی آکادمی علوم روسیه، در سنت پترزبورگ با مشارکت پژوهشگرانی از روسیه و ایران تشکیل شد. این انجمن به منظور حمایت از پژوهشگران نسخ خطی روسیه، فهرستنگاری و معرفی آثار مکتوب اسلامی روسیه و تربیت کادر نسخه پژوه با همکاری ایران و روسیه تشکیل یافته است.
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۴ اسفند ۱۳۹۶
۸۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۱۲، در جلسهی هیأت دولت وقت، پیشنهاد «تأسیس دانشگاه تهران» مطرح شد.
پس از جلسهی مطرح شدن تأسیس دانشگاه تهران در ۲۴ اسفند ۱۳۱۲، در جلسهی بعدی هیأت وزرا، وزیر مالیه علیاکبر داور مکلف شد در بودجهی سال آینده ۲۵۰ هزار تومان اعتبار جهت ساخت دانشگاه برای وزارت معارف در نظر بگیرد. به دنبال تحقق این امر، وزیر معارف ـ علیاصغر حکمت ـ مأمور و مکلف شد ساخت دانشگاه را آغاز نماید. او بیدرنگ دست به کار شد و تحقیق برای یافتن مکان مناسب ساخت دانشگاه را با کمک و مشاورهی آندره گُدار ـ معمار فرانسوی ـ آغاز کرد. آنان پس از جستوجوی بسیار در باغها و زمینهای فراوان آن روز اطراف تهران، «باغ جلالیه» را برای ساخت دانشگاه تهران برگزیدند.
«باغ جلالیه» در شمال تهران آن روز میان «روستای امیرآباد» و «خندق شمالی تهران» قرار داشت. این باغ زیبا که پوشیده از درختان کهنسال مثمر و غیرمثمر بود، در سالهای آخر حکومت ناصرالدین شاه قاجار در حدود سال ۱۲۶۰ به فرمان شاهزاده جلالالدوله بنا شده بود.
برای ساخت دانشگاه تهران، «باغ جلالیه» را از قرار مترمربعی ۵ ریال و جمعاً به مبلغ صد هزار تومان از صاحب آن - حاج رحیم آقای اتحادیهی تبریزی - خریدند و آندره گدار به سرعت مأمور تعیین حدود، نردهگذاری و اجرای عملیات ساختمانی در آن شد. قرار شد ساختمان دانشگاه از دانشکدهی پزشکی آغاز شود. در اوائل اُردیبهشت سال ۱۳۱۳ عملیات ساخت آغاز شد. «تالار کالبد شکافی» نخستین ساختمان دانشگاه بود و تا اواخر دی ماه ۱۳۱۳ کار ساخت آن ادامه داشت. دکتر امیر اعلم که رئیس کرسی تشریح بود و دکتر ابوالقاسم بختیار جراح و معاون دانشکدهی پزشکی، و دکتر بلر جراح بیمارستان آمریکایی تهران، کوشش فراوانی در این راه به خرج دادند. همزمان با گشایش تالار کالبد شکافی، در ۱۵ بهمن ۱۳۱۳ لوح یادبود تأسیس دانشگاه تهران در محلی که اکنون پلکان جنوبی دانشکدهی پزشکی است در دل خاک گذاشته شد.
به این ترتیب، حدود ۱۱ ماه پس از نخستین جلسهی هیأت دولت برای تأسیس دانشگاه تهران، این امر محقق شد و «دانشگاه تهران» رسماً کار خود را آغاز کرد. اکنون از نام «جلالیه» ـ که دانشگاه تهران بر روی زمین باغ آن بنیان گذاشته شد ـ کوچهای به همین نام در شمال دانشکدهی پزشکی وجود دارد.
گردآوري و تنظيم: #آرش_امجدي
@UT_Central_Library
۸۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۱۲، در جلسهی هیأت دولت وقت، پیشنهاد «تأسیس دانشگاه تهران» مطرح شد.
پس از جلسهی مطرح شدن تأسیس دانشگاه تهران در ۲۴ اسفند ۱۳۱۲، در جلسهی بعدی هیأت وزرا، وزیر مالیه علیاکبر داور مکلف شد در بودجهی سال آینده ۲۵۰ هزار تومان اعتبار جهت ساخت دانشگاه برای وزارت معارف در نظر بگیرد. به دنبال تحقق این امر، وزیر معارف ـ علیاصغر حکمت ـ مأمور و مکلف شد ساخت دانشگاه را آغاز نماید. او بیدرنگ دست به کار شد و تحقیق برای یافتن مکان مناسب ساخت دانشگاه را با کمک و مشاورهی آندره گُدار ـ معمار فرانسوی ـ آغاز کرد. آنان پس از جستوجوی بسیار در باغها و زمینهای فراوان آن روز اطراف تهران، «باغ جلالیه» را برای ساخت دانشگاه تهران برگزیدند.
«باغ جلالیه» در شمال تهران آن روز میان «روستای امیرآباد» و «خندق شمالی تهران» قرار داشت. این باغ زیبا که پوشیده از درختان کهنسال مثمر و غیرمثمر بود، در سالهای آخر حکومت ناصرالدین شاه قاجار در حدود سال ۱۲۶۰ به فرمان شاهزاده جلالالدوله بنا شده بود.
برای ساخت دانشگاه تهران، «باغ جلالیه» را از قرار مترمربعی ۵ ریال و جمعاً به مبلغ صد هزار تومان از صاحب آن - حاج رحیم آقای اتحادیهی تبریزی - خریدند و آندره گدار به سرعت مأمور تعیین حدود، نردهگذاری و اجرای عملیات ساختمانی در آن شد. قرار شد ساختمان دانشگاه از دانشکدهی پزشکی آغاز شود. در اوائل اُردیبهشت سال ۱۳۱۳ عملیات ساخت آغاز شد. «تالار کالبد شکافی» نخستین ساختمان دانشگاه بود و تا اواخر دی ماه ۱۳۱۳ کار ساخت آن ادامه داشت. دکتر امیر اعلم که رئیس کرسی تشریح بود و دکتر ابوالقاسم بختیار جراح و معاون دانشکدهی پزشکی، و دکتر بلر جراح بیمارستان آمریکایی تهران، کوشش فراوانی در این راه به خرج دادند. همزمان با گشایش تالار کالبد شکافی، در ۱۵ بهمن ۱۳۱۳ لوح یادبود تأسیس دانشگاه تهران در محلی که اکنون پلکان جنوبی دانشکدهی پزشکی است در دل خاک گذاشته شد.
به این ترتیب، حدود ۱۱ ماه پس از نخستین جلسهی هیأت دولت برای تأسیس دانشگاه تهران، این امر محقق شد و «دانشگاه تهران» رسماً کار خود را آغاز کرد. اکنون از نام «جلالیه» ـ که دانشگاه تهران بر روی زمین باغ آن بنیان گذاشته شد ـ کوچهای به همین نام در شمال دانشکدهی پزشکی وجود دارد.
گردآوري و تنظيم: #آرش_امجدي
@UT_Central_Library
Telegram
دوستم علی دهباشی فرستاد و نوشت که این را فرزین تفضلی برادرزاده تقی تفضلی برای ایشان فرستاده اند. متشکرم
@jafarian1964
@UT_Central_Library
@jafarian1964
@UT_Central_Library
ADABIATE FARSI 96.12.22
MOHAMAD SHARIFI
📚 نقد کتاب فرهنگ ادبیات فارسی معاصر، اثر: محمد شریفی .منبع:کانال پژوهشگاه علوم انسانی
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
article_57951_d11da9a7018b2dacec8f71335acc9e56.pdf
669.4 KB
🌱 وضعیت خودکارآمدی کتابداران دانشگاه و رابطۀ آن با مهارت های سواد اطلاعاتی آنان
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Factors Affecting the Success.pdf
1.1 MB
🌱 ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺷﺒﻜﺔ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺣﺮﻓﻪ اي ـ ﺗﺨﺼﺼﻲ
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
کهنترین مکتوب تاریخدار فارسی:
دستنوشتی فارسی از احمد بن ابیالقاسم خَیقانی در پایان قرآنی از قرن سوم
http://kateban.com/media/editor/5aa8d9a60e694.jpg
کهنترین دستنویس فارسی که تاکنون شناخته شده، نسخهای از کتاب الابنیة عن حقایق الأدویة متعلق به سال 447 هجری است؛ اما در میان نسخههای قرآنی قدیمتر گاه یادداشتهایی میتوان یافت که اطلاعات ما در خصوص فارسی نویسی ایرانیان را به زمانی بسیار قدیمتر میبرد. یکی از این اسناد، مجموعه یادداشتهای خَیقانی یا خایقانی (از اهالی طوس خراسان) است که در هنگام تصحیح قرآنی سی پاره (جزء)، به زبان فارسی و در پایان هر یک از این اجزاء نوشته است. مقالۀ حاضر به معرفی 5 جزء کشف شده از این قرآن در دو کتابخانۀ چستربیتی و کتابخانۀ ملی اسرائیل، برگنوشتههایی پراکنده از آن در موزههای مختلف جهان، و نیز به بررسی جوانب مختلف تاریخی و ادبی در نوشتههای فارسی خَیقانی میپردازد و در پایان به دیگر نمونه یادداشتهای کهن فارسی در نسخههای قرآنی اشاره میکند.
انتشار یافته در: آینۀ میراث، سال پانزدهم، شمارۀ پیاپی 61 (پاییز و زمستان 1396)، ص 9ـ26.
منبع: کانال دکتر مرتضی کریمینیا
@UT_Central_Library
دستنوشتی فارسی از احمد بن ابیالقاسم خَیقانی در پایان قرآنی از قرن سوم
http://kateban.com/media/editor/5aa8d9a60e694.jpg
کهنترین دستنویس فارسی که تاکنون شناخته شده، نسخهای از کتاب الابنیة عن حقایق الأدویة متعلق به سال 447 هجری است؛ اما در میان نسخههای قرآنی قدیمتر گاه یادداشتهایی میتوان یافت که اطلاعات ما در خصوص فارسی نویسی ایرانیان را به زمانی بسیار قدیمتر میبرد. یکی از این اسناد، مجموعه یادداشتهای خَیقانی یا خایقانی (از اهالی طوس خراسان) است که در هنگام تصحیح قرآنی سی پاره (جزء)، به زبان فارسی و در پایان هر یک از این اجزاء نوشته است. مقالۀ حاضر به معرفی 5 جزء کشف شده از این قرآن در دو کتابخانۀ چستربیتی و کتابخانۀ ملی اسرائیل، برگنوشتههایی پراکنده از آن در موزههای مختلف جهان، و نیز به بررسی جوانب مختلف تاریخی و ادبی در نوشتههای فارسی خَیقانی میپردازد و در پایان به دیگر نمونه یادداشتهای کهن فارسی در نسخههای قرآنی اشاره میکند.
انتشار یافته در: آینۀ میراث، سال پانزدهم، شمارۀ پیاپی 61 (پاییز و زمستان 1396)، ص 9ـ26.
منبع: کانال دکتر مرتضی کریمینیا
@UT_Central_Library
Telegram
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۵ اسفند ۱۳۹۶
۱۱۱ سال پیش در چنین روزی در سال 1285، پروین اعتصامی، شاعر نامدار و از مفاخر فرهنگی ایران، به دنیا آمد.
پروین اعتصامی فرزند میرزا یوسف اعتصامالملک آشتیانی، در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در خانوادهای اهل دانش در تبریز متولد شد. نام اصلی او «رخشنده» بود. پدرش از نویسندگان و مبارزان بنام مشروطه بود. پروین در سال ۱۲۹۱ به همراه خانواده به تهران آمد و از همان روزهای نخست با چهرههای فرهنگی آشنا شد و مقدمات ادبیات فارسی و عربی را نزد پدر فاضلش فراگرفت. تحصیلاتش را هم در کالج آمریکاییها به پایان رساند و در آن جا زبان انگلیسی آموخت. پروین پس از فارغالتحصیلی، در دفتر همان مدرسه مشغول به کار شد و پس از مدتی در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶، مدیر کتابخانهی دانشسرای عالی گردید.
پروین از کودکی به شعر علاقه داشت. هنگامی که به سرودن شعر روی آورد، در کمتر زمانی جزء سرآمدان روزگار خود شد. او در شعر دو سبک خراسانی و عراقی را با هم ترکیب کرد. بیشتر مقطعات پروین به شکل مناظره است. اشعار او سرشار از مهر مادری، دلسوزی نسبت به تهیدستان و یتیمان و مضامین اجتماعی است که آن را با دیدهی انتقادی به تصویر کشیده است. این بانوی شاعر توانا در فرودین ۱۳۲۰ در ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران شمع وجودش خاموش گشت و در صحن حضرت معصومه (س) در قم در مقبرهی خانوادگی در خاک آرمید.
پروین اعتصامی را میتوان بزرگترین زن شاعر ایران و از خوشقریحهترین شعرای تاریخ ادبیات ایران نامید. امروز در ایران، سالروز تولد این شاعر نامدار، «روز بزرگداشت پروین اعتصامی» است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۱۱۱ سال پیش در چنین روزی در سال 1285، پروین اعتصامی، شاعر نامدار و از مفاخر فرهنگی ایران، به دنیا آمد.
پروین اعتصامی فرزند میرزا یوسف اعتصامالملک آشتیانی، در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در خانوادهای اهل دانش در تبریز متولد شد. نام اصلی او «رخشنده» بود. پدرش از نویسندگان و مبارزان بنام مشروطه بود. پروین در سال ۱۲۹۱ به همراه خانواده به تهران آمد و از همان روزهای نخست با چهرههای فرهنگی آشنا شد و مقدمات ادبیات فارسی و عربی را نزد پدر فاضلش فراگرفت. تحصیلاتش را هم در کالج آمریکاییها به پایان رساند و در آن جا زبان انگلیسی آموخت. پروین پس از فارغالتحصیلی، در دفتر همان مدرسه مشغول به کار شد و پس از مدتی در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶، مدیر کتابخانهی دانشسرای عالی گردید.
پروین از کودکی به شعر علاقه داشت. هنگامی که به سرودن شعر روی آورد، در کمتر زمانی جزء سرآمدان روزگار خود شد. او در شعر دو سبک خراسانی و عراقی را با هم ترکیب کرد. بیشتر مقطعات پروین به شکل مناظره است. اشعار او سرشار از مهر مادری، دلسوزی نسبت به تهیدستان و یتیمان و مضامین اجتماعی است که آن را با دیدهی انتقادی به تصویر کشیده است. این بانوی شاعر توانا در فرودین ۱۳۲۰ در ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران شمع وجودش خاموش گشت و در صحن حضرت معصومه (س) در قم در مقبرهی خانوادگی در خاک آرمید.
پروین اعتصامی را میتوان بزرگترین زن شاعر ایران و از خوشقریحهترین شعرای تاریخ ادبیات ایران نامید. امروز در ایران، سالروز تولد این شاعر نامدار، «روز بزرگداشت پروین اعتصامی» است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
KM.pdf
3.2 MB
🌱 طراحی مدل بلوغ مدیریت دانش همراستا با استراتژی های کسب وکار
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۶ اسفند ۱۳۹۶
۱۳۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۰۲ هجری، میرزا محمد بن سلیمان تنکابنی ـ عالم و ادیب ایرانی ـ درگذشت.
میرزا محمد بن سلیمان تنکابنی، افزون بر تبحر در فقه، ادیبی چیرهدست و شاعری توانا در عصر خود بود. از تنکابنی آثاری به جا مانده که «قصصالعلما» یکی از آنهاست. نویسنده در این کتاب به شرح حال و آثار حدود ۲۰۰ تن از علما و بزرگان پیش از خود پرداخته است. «قصصالعلما» بارها به چاپ رسیده است.
از دیگر آثار تنکابنی، «الفوائد فی اصول» است که منظومهای است شعری در اصول دین.
میرزا محمد بن سلیمان تنکابنی، عالم و ادیب ایرانی، در ۲۸ جمادیالثانی ۱۳۰۲ درگذشت.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۱۳۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۰۲ هجری، میرزا محمد بن سلیمان تنکابنی ـ عالم و ادیب ایرانی ـ درگذشت.
میرزا محمد بن سلیمان تنکابنی، افزون بر تبحر در فقه، ادیبی چیرهدست و شاعری توانا در عصر خود بود. از تنکابنی آثاری به جا مانده که «قصصالعلما» یکی از آنهاست. نویسنده در این کتاب به شرح حال و آثار حدود ۲۰۰ تن از علما و بزرگان پیش از خود پرداخته است. «قصصالعلما» بارها به چاپ رسیده است.
از دیگر آثار تنکابنی، «الفوائد فی اصول» است که منظومهای است شعری در اصول دین.
میرزا محمد بن سلیمان تنکابنی، عالم و ادیب ایرانی، در ۲۸ جمادیالثانی ۱۳۰۲ درگذشت.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
🔶 دیدار رئیس کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی صبح امروز رئیس کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران وهمکاران کتابخانه با جناب آقای دکتر ابوذر ابراهيميتركمان، رييس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، و همکاران ایشان در تالار نفیس دیدار و گفتگو کردند. آقای دکتر جعفریان در این دیدار به گسترش ارتباطات و همکاریهای طرفین در تهیه منابع اطلاعاتی از سراسر دنیا تاکید کردند. آقای دکتر ابراهیمی ترکمان ضمن اشاره به حمایت سازمان از پایان نامه هایی که به یافتن اسناد- با عناوین ایران شناسی ، زبان فارسی ، نسخ خطی و ... -می انجامد، افزودند کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران مورد علاقه اعضای هیات علمی ، فرهنگی و دانشجویی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی می باشد. لذا مقرر گردید تفاهم نامه ای بین کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با محوریت گسترش مناسبات و ارتباطات و تبادل منابع منعقد گردد . در انتها بازدید از بخش نسخه های نفیس و خطی انجام شد. http://up2www.com/uploads/acc7central-library-.jpg
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
ضمن تبريك پيشاپيش سال نو، به استحضار ميرساند كتابخانه مركزي ومركز اسناد دانشگاه تهران درايام تعطيلات نوروز ۵/۰۱/۹۷ لغايت ۸/۰۱/۹۷ از ساعت ۸ الي ۱۶ آماده ارائه خدمات (تالار مطالعه) به دانشجويان دانشگاه تهران وعلوم پزشكي تهران ميباشد.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۷ اسفند ۱۳۹۶
۵۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۲، شیخ عباسعلی محقق واعظ خراسانی ـ خطیب و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
واعظ خراسانی در سال ۱۲۷۱ در خانوادهای روحانی در مشهد مقدس متولد شد. مراحل آغازین تحصیل را نزد پدر گذراند و با دقائق و رموز کار یک خطیب توانا و واعظ زبردست، در محضر پدر آشنا شد. سپس به حوزهی علمیهی مشهد رفت و فقه و اصول و فلسفه آموخت. این عالم علوم دینی، به تفسیر و حدیث علاقهی فراوان داشت و در نتیجهی مطالعهی پیگیر در اخبار و احادیث، خود دائرهالمعارف متحرکی از علوم و معارف شیعه بود. شیخ عباسعلی پس از تحصیل علوم اسلامی به وعظ پرداخت. او در واقعهی مسجد گوهرشاد مشهد در تابستان ۱۳۱۴، در اعتراض به رضا شاه، به منبر رفت. در نتیجهی این کار، دستگیر شد و ۳ سال در زندان قصر قجر زندانی گردید. پس از رهایی، مجالس وعظ خود را در تهران، قم و نجف ادامه داد.
شیخ عباسعلی واعظ خراسانی کتابخانهی نفیسی هم داشت که مشهور است از نظر شمار و تنوع مطالب، چهارمین کتابخانهی مشهد مقدس بوده است. این خطیب و واعظ توانا در ۲۷ اسفند ۱۳۴۲ در ۷۱ سالگی در تهران درگذشت. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، شیخ عباسعلی واعظ خراسانی را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۵۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۲، شیخ عباسعلی محقق واعظ خراسانی ـ خطیب و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
واعظ خراسانی در سال ۱۲۷۱ در خانوادهای روحانی در مشهد مقدس متولد شد. مراحل آغازین تحصیل را نزد پدر گذراند و با دقائق و رموز کار یک خطیب توانا و واعظ زبردست، در محضر پدر آشنا شد. سپس به حوزهی علمیهی مشهد رفت و فقه و اصول و فلسفه آموخت. این عالم علوم دینی، به تفسیر و حدیث علاقهی فراوان داشت و در نتیجهی مطالعهی پیگیر در اخبار و احادیث، خود دائرهالمعارف متحرکی از علوم و معارف شیعه بود. شیخ عباسعلی پس از تحصیل علوم اسلامی به وعظ پرداخت. او در واقعهی مسجد گوهرشاد مشهد در تابستان ۱۳۱۴، در اعتراض به رضا شاه، به منبر رفت. در نتیجهی این کار، دستگیر شد و ۳ سال در زندان قصر قجر زندانی گردید. پس از رهایی، مجالس وعظ خود را در تهران، قم و نجف ادامه داد.
شیخ عباسعلی واعظ خراسانی کتابخانهی نفیسی هم داشت که مشهور است از نظر شمار و تنوع مطالب، چهارمین کتابخانهی مشهد مقدس بوده است. این خطیب و واعظ توانا در ۲۷ اسفند ۱۳۴۲ در ۷۱ سالگی در تهران درگذشت. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، شیخ عباسعلی واعظ خراسانی را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۷ اسفند ۱۳۹۶
۱۹۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۱۹۷، حاج محمدحسین مروی ـ بنیانگذار مدرسهی مروی ـ درگذشت.
حاج محمدحسین خان پسر بیرام علی خان و از تیرهی عزالدینلو شاخهی اشاقهباش ایل قاجار بود. در اوائل سلطنت فتحعلی شاه، ازبکها به مرو حمله کردند و محمدحسین خان که حاکم مرو بود و اجدادش از زمان شاه تهماسب صفوی حکومت آن حدود را داشتند، از آنان شکست خورد و در سال ۱۱۷۸ به کابل فرار کرد و از آن جا به قندهار و از قندهار به سیستان و در نهایت به تهران آمد. در تهران فتحعلی شاه به دیدارش رفت، او را احترام گذاشت و عزیزش داشت. حتی بعد از کشتن حاج ابراهیم کلانتر صدر اعظم خود، به خان مروی پیشنهاد صدارت داد، اما محمدحسین خان از قبول صدر اعظمی خودداری کرد و تا پایان عمر با عزت و احترام بسیار در دربار شاه قجر زیست.
خان مروی هرگز نتوانست بار دیگر به حکومت مرو باز گردد. وی در طول اقامت خود در تهران ثروت فراوانی اندوخت و تمول بسیار یافت. او در غربیترین نقطهی محلهی عودلاجان داخل حصار صفوی شهر تهران، خانه و باغ وسیعی برای خود تدارک دید. آن باغ و خانه در کوچهی مقابل عمارت شمسالعماره که امروز به «کوچهی مروی» شهرت دارد، قرار داشت. محمدحسین خان از سوی فتحعلی شاه ملقب به فخرالدوله شد. خان مروی در زمان حیات خود، در زمینی در شمال کوچهی مروی در سال ۱۲۳۱ هجری (۱۱۹۴/۹۵خورشیدی)، مسجد و بنا بر رسم معمول آن روزگار، مدرسهی علوم دینی در مجاورت آن بنا کرد. او بعدها باغی را که در جنوب آن مسجد و ضلع جنوبی کوچهی مروی داشت، وقف مسجد و مدرسهی دینیاش نمود و در پایان عمر تمام اموال و املاک مزروعی را که مشتمل بر چند پارچه آبادی و نیز چندین خانه، دکان و غیره بود، به همین منظور وقف مسجد و مدرسه کرد. این مدرسه و مسجد به «خان مروی» یا «مروی» شهرت یافت، هر چند در برخی از اسناد این ابنیه را با اشاره به لقب او، «فخرالدوله» و «فخریه» نیز نوشتهاند. در تهران قدیم، کوچهی مروی اهمیت فروانی داشت و از نقاط آباد و مشهور شهر به شمار میرفت. افزون بر مسجد مروی، وجود مسجد حکیم نیز در این کوچه بر اهمیت بیشتر آن افزوده بود. ابتدای کوچهی مروی جنب حصار ارگ بازارچهی کنار خندق (بازارچهی شتر گلو)، از دیگر عوامل شهرت و اهمیت این کوچه بود.
در دورهی ناصرالدین شاه با ساخته شدن عمارت شمسالعماره مقابل این کوچه و احداث خیابان ناصریه (ناصر خسرو )، میدانی مقابل سردر شرقی ارگ سلطنتی ابتدای کوچهی مروی پدید آمد که به میدان شمسالعماره مشهور شد.
ساخته شدن این بناها، بیش از پیش سبب گردید تا کوچه مروی و آن محدوده در مرکز توجه پایتختنشینان قرار گیرد، بهویژه اینکه بازارچهی مروی توانسته بود تهرانیها را به فضای خود جلب کند. بازارچه و گذر مروی در آن زمان از نامدار ترین بازارهای دارالخلافهی ناصری به شمار میرفت. آب مازاد قنات ارگ نیز در این نقطه به شیوهی کهن ایرانی در انتقال آب به طریق شتر گلو در ضلع شرقی خیابان ناصریه ابتدای کوچهی مروی می جوشید، و از زمین بالا میآمد که یکی از آب منگلهای تهران را تشکیل می داد و این باز هم به جذابیت این محله افزوده بود. این وضعیت ادامه داشت، تا اینکه در دوران رضا شاه در اراضی وقفی باغ مروی دبستان و دبیرستانی برای تحصیل دانشآموزان با شیوهی نوین احداث شد.
محمدحسین خان مروی در سال ۲۷ اسفند ۱۱۹۷ شمع وجودش خاموش گشت.
مدرسهی خان مروی که در شمار نخستین دارالعلمهای قرن ۱۳ هجری و مراکز معارف اسلامی بود، شامل جلو خان، سردر، دالان، صحن وسیع و مسجد با شبستان، ایوان مقرنسکاری و آب انبار و غیره است. جالب است بدانیم نوروز خان که خود بانی سقاخانهی نوروز خان و ابنیهی خیریه در اول خیابان پامنار بود، برادر محمدحسین خان مروی است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۱۹۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۱۹۷، حاج محمدحسین مروی ـ بنیانگذار مدرسهی مروی ـ درگذشت.
حاج محمدحسین خان پسر بیرام علی خان و از تیرهی عزالدینلو شاخهی اشاقهباش ایل قاجار بود. در اوائل سلطنت فتحعلی شاه، ازبکها به مرو حمله کردند و محمدحسین خان که حاکم مرو بود و اجدادش از زمان شاه تهماسب صفوی حکومت آن حدود را داشتند، از آنان شکست خورد و در سال ۱۱۷۸ به کابل فرار کرد و از آن جا به قندهار و از قندهار به سیستان و در نهایت به تهران آمد. در تهران فتحعلی شاه به دیدارش رفت، او را احترام گذاشت و عزیزش داشت. حتی بعد از کشتن حاج ابراهیم کلانتر صدر اعظم خود، به خان مروی پیشنهاد صدارت داد، اما محمدحسین خان از قبول صدر اعظمی خودداری کرد و تا پایان عمر با عزت و احترام بسیار در دربار شاه قجر زیست.
خان مروی هرگز نتوانست بار دیگر به حکومت مرو باز گردد. وی در طول اقامت خود در تهران ثروت فراوانی اندوخت و تمول بسیار یافت. او در غربیترین نقطهی محلهی عودلاجان داخل حصار صفوی شهر تهران، خانه و باغ وسیعی برای خود تدارک دید. آن باغ و خانه در کوچهی مقابل عمارت شمسالعماره که امروز به «کوچهی مروی» شهرت دارد، قرار داشت. محمدحسین خان از سوی فتحعلی شاه ملقب به فخرالدوله شد. خان مروی در زمان حیات خود، در زمینی در شمال کوچهی مروی در سال ۱۲۳۱ هجری (۱۱۹۴/۹۵خورشیدی)، مسجد و بنا بر رسم معمول آن روزگار، مدرسهی علوم دینی در مجاورت آن بنا کرد. او بعدها باغی را که در جنوب آن مسجد و ضلع جنوبی کوچهی مروی داشت، وقف مسجد و مدرسهی دینیاش نمود و در پایان عمر تمام اموال و املاک مزروعی را که مشتمل بر چند پارچه آبادی و نیز چندین خانه، دکان و غیره بود، به همین منظور وقف مسجد و مدرسه کرد. این مدرسه و مسجد به «خان مروی» یا «مروی» شهرت یافت، هر چند در برخی از اسناد این ابنیه را با اشاره به لقب او، «فخرالدوله» و «فخریه» نیز نوشتهاند. در تهران قدیم، کوچهی مروی اهمیت فروانی داشت و از نقاط آباد و مشهور شهر به شمار میرفت. افزون بر مسجد مروی، وجود مسجد حکیم نیز در این کوچه بر اهمیت بیشتر آن افزوده بود. ابتدای کوچهی مروی جنب حصار ارگ بازارچهی کنار خندق (بازارچهی شتر گلو)، از دیگر عوامل شهرت و اهمیت این کوچه بود.
در دورهی ناصرالدین شاه با ساخته شدن عمارت شمسالعماره مقابل این کوچه و احداث خیابان ناصریه (ناصر خسرو )، میدانی مقابل سردر شرقی ارگ سلطنتی ابتدای کوچهی مروی پدید آمد که به میدان شمسالعماره مشهور شد.
ساخته شدن این بناها، بیش از پیش سبب گردید تا کوچه مروی و آن محدوده در مرکز توجه پایتختنشینان قرار گیرد، بهویژه اینکه بازارچهی مروی توانسته بود تهرانیها را به فضای خود جلب کند. بازارچه و گذر مروی در آن زمان از نامدار ترین بازارهای دارالخلافهی ناصری به شمار میرفت. آب مازاد قنات ارگ نیز در این نقطه به شیوهی کهن ایرانی در انتقال آب به طریق شتر گلو در ضلع شرقی خیابان ناصریه ابتدای کوچهی مروی می جوشید، و از زمین بالا میآمد که یکی از آب منگلهای تهران را تشکیل می داد و این باز هم به جذابیت این محله افزوده بود. این وضعیت ادامه داشت، تا اینکه در دوران رضا شاه در اراضی وقفی باغ مروی دبستان و دبیرستانی برای تحصیل دانشآموزان با شیوهی نوین احداث شد.
محمدحسین خان مروی در سال ۲۷ اسفند ۱۱۹۷ شمع وجودش خاموش گشت.
مدرسهی خان مروی که در شمار نخستین دارالعلمهای قرن ۱۳ هجری و مراکز معارف اسلامی بود، شامل جلو خان، سردر، دالان، صحن وسیع و مسجد با شبستان، ایوان مقرنسکاری و آب انبار و غیره است. جالب است بدانیم نوروز خان که خود بانی سقاخانهی نوروز خان و ابنیهی خیریه در اول خیابان پامنار بود، برادر محمدحسین خان مروی است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
کتاب_تدبر_فرازمانی_در_قرآن_کریم.pdf
8.1 MB
📚کتاب: تدبر فرازمانی در قرآن کریم
(کاربست سیستم برنامه ریزی سلولی عصر مدار)
✍️نویسندگان: علی اصغر پورعزت، میثم علی پور
🌐 @PourezzatIR
@UT_Central_Library
(کاربست سیستم برنامه ریزی سلولی عصر مدار)
✍️نویسندگان: علی اصغر پورعزت، میثم علی پور
🌐 @PourezzatIR
@UT_Central_Library
درآمدی_بر_روش_پژوهش_علمی ).pdf
3.7 MB
📚کتاب:درآمدی بر روش پژوهش علمی (فراگرد تدوین رساله پژوهشی و دفاع از آن)
نویسنده: علی اصغر پورعزت
🌐 @PourezzatIR
@UT_Central_Library
نویسنده: علی اصغر پورعزت
🌐 @PourezzatIR
@UT_Central_Library