Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۵ اسفند ۱۳۹۶
۳۵ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۱، حسینقلی مستعان ـ مترجم و داستاننویس ـ درگذشت.
حسینقلی مستعان در سال ۱۲۸۳ در تهران به دنیا آمد. دورهی دبیرستان را در مدرسهی دارالفنون به پایان رساند و مدتی نیز در مدرسهی علوم سیاسی به تحصیل پرداخت. او کار روزنامهنویسی را از ۱۷سالگی آغاز کرد. ابتدا به عنوان روزنامهنگار و عکاس در روزنامهی ایران مشغول شد و چون به روزنامهنگاری علاقه داشت، به زودی به سردبیری روزنامهی ایران رسید. مستعان قصهنویسی را هم از سال ۱۳۱۴ در مجلهی مهرگان شروع کرد و در ۱۳۱۹ «مجلهی راهنمای زندگی» را منتشر نمود. پس از شهریور ۱۳۲۰ مدتی به سیاست روی آورد و سردبیر شماری از روزنامههای سیاسی آن زمان مثل؛ روزنامههای «اخبار روز»، «اخبار» و «دستور» شد.
مستعان در دههی ۱۳۲۰ برای بعضی از برنامههای رادیو مطلب مینوشت. او در سال ۱۳۲۸ رئیس شورای نویسندگان رادیو شد و میان سالهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۵ در «مجلهی رادیو» داستان کوتاه مینوشت. بیشتر نوشتههای وی در «مجلهی رادیو»، داستانهای پندآموز اجتماعی بود که با یک نتیجهگیری اخلاقی پایان مییافت.
مستعان دستی هم در ترجمه داشت و نخستین ترجمهی او رمان «بینوایان» شاهکار ویکتور هوگو بود که آن را در سال ۱۳۱۰ به فارسی برگرداند. او این ترجمه را ابتدا در مطبوعات منتشر کرد. مستعان نثری روان و ساده داشت و دارای تحلیلی قوی بود و در شخصیتپردازی مهارت زیادی داشت. وی در اواخر دههی ۱۳۲۰، مدتی نیز رئیس رادیو بود.
حسینقلی مستعان ـ نویسنده و مترجم ـ بدون وقفه تا سال ۱۳۵۷ قلم زد و سرانجام در ۱۵ اسفند ۱۳۶۱ در ۷۸سالگی درگذشت.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۳۵ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۱، حسینقلی مستعان ـ مترجم و داستاننویس ـ درگذشت.
حسینقلی مستعان در سال ۱۲۸۳ در تهران به دنیا آمد. دورهی دبیرستان را در مدرسهی دارالفنون به پایان رساند و مدتی نیز در مدرسهی علوم سیاسی به تحصیل پرداخت. او کار روزنامهنویسی را از ۱۷سالگی آغاز کرد. ابتدا به عنوان روزنامهنگار و عکاس در روزنامهی ایران مشغول شد و چون به روزنامهنگاری علاقه داشت، به زودی به سردبیری روزنامهی ایران رسید. مستعان قصهنویسی را هم از سال ۱۳۱۴ در مجلهی مهرگان شروع کرد و در ۱۳۱۹ «مجلهی راهنمای زندگی» را منتشر نمود. پس از شهریور ۱۳۲۰ مدتی به سیاست روی آورد و سردبیر شماری از روزنامههای سیاسی آن زمان مثل؛ روزنامههای «اخبار روز»، «اخبار» و «دستور» شد.
مستعان در دههی ۱۳۲۰ برای بعضی از برنامههای رادیو مطلب مینوشت. او در سال ۱۳۲۸ رئیس شورای نویسندگان رادیو شد و میان سالهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۵ در «مجلهی رادیو» داستان کوتاه مینوشت. بیشتر نوشتههای وی در «مجلهی رادیو»، داستانهای پندآموز اجتماعی بود که با یک نتیجهگیری اخلاقی پایان مییافت.
مستعان دستی هم در ترجمه داشت و نخستین ترجمهی او رمان «بینوایان» شاهکار ویکتور هوگو بود که آن را در سال ۱۳۱۰ به فارسی برگرداند. او این ترجمه را ابتدا در مطبوعات منتشر کرد. مستعان نثری روان و ساده داشت و دارای تحلیلی قوی بود و در شخصیتپردازی مهارت زیادی داشت. وی در اواخر دههی ۱۳۲۰، مدتی نیز رئیس رادیو بود.
حسینقلی مستعان ـ نویسنده و مترجم ـ بدون وقفه تا سال ۱۳۵۷ قلم زد و سرانجام در ۱۵ اسفند ۱۳۶۱ در ۷۸سالگی درگذشت.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۵ اسفند ۱۳۹۶
۱۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۷۹، پرویز داریوش ـ نویسنده، شاعر و مترجم ـ درگذشت.
پرویز داریوش در اسفند ۱۳۰۱ در مشهد زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در تهران گذراند و پس از دریافت مدرک دیپلم از مدرسهی نظام، برای تحصیلات عالی راهی آمریکا شد. در آن جا در رشتههای روانشناسی فلسفه و انگلیسی به تحصیل پرداخت، اما پس از مدتی تحصیل را ناتمام رها کرد. در سال ۱۳۲۸ به ایران بازگشت و در وزارت امور خارجه و گمرک به عنوان مترجم به کار مشغول شد. فعالیتهای ادبی او نیز در همان سالها آغاز شد.
پرویز داریوش در مدرسه همشاگردی ایرج افشار پژوهشگر و از بزرگان کتابداری ایران بود و در سالهای بعد، از دوستان صمیمی جلال آل احمد شد که ترجمههای مشترک آن دو از این دوستی آغاز شد. «مائدههای زمینی» اثر آندره ژید از ترجمههای مشترک داریوش و آل احمد است. پرویز داریوش برخی از آثار بزرگان ادبیات جهان را به فارسی برگردانده است، اما عمدهی شهرت وی را به سبب ترجمههای «خانم دالووی» و «خیزابها» اثر ویرجینیا وولف میدانند که موجب شناسانده شدن این بانوی نویسندهی انگلیسی به فارسیزبانان شد. پرویز داریوش ـ مترجم نامدار ـ در ۱۵ اسفند ۱۳۷۹، در ۷۸سالگی در تهران درگذشت.
برخی دیگر از ترجمههای داریوش عبارتاند از: «سیمای مرد هنرآفرین در جوانی» اثر جیمز جویس، «سیذاراتا» اثر هرمان هسه، «ماجراهای تام سایر» اثر مارک تواین، «آوای وحش» اثر جک لندن، «ماه و شش پشیز» اثر سامرست موام، «داشتن و نداشتن» اثر همینگوی، «موشها و آدمها» اثر جان اشتاین بک، «پرواز شبانه» اثر اگزوپری، «تسخیرناپذیر» اثر ویلیام فاکنر، «مأمور سرّی» از جوزف کنراد، «باراباس» اثر پارلاگر کویست و نیز ترجمهی شگفتانگیز «موبی دیک» از هرمان ملویل که به نظر بسیاری از منتقدان و صاحبنظران حوزهی ترجمه، از بهترین ترجمههای پرویز داریوش به شمار میآید.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۱۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۷۹، پرویز داریوش ـ نویسنده، شاعر و مترجم ـ درگذشت.
پرویز داریوش در اسفند ۱۳۰۱ در مشهد زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در تهران گذراند و پس از دریافت مدرک دیپلم از مدرسهی نظام، برای تحصیلات عالی راهی آمریکا شد. در آن جا در رشتههای روانشناسی فلسفه و انگلیسی به تحصیل پرداخت، اما پس از مدتی تحصیل را ناتمام رها کرد. در سال ۱۳۲۸ به ایران بازگشت و در وزارت امور خارجه و گمرک به عنوان مترجم به کار مشغول شد. فعالیتهای ادبی او نیز در همان سالها آغاز شد.
پرویز داریوش در مدرسه همشاگردی ایرج افشار پژوهشگر و از بزرگان کتابداری ایران بود و در سالهای بعد، از دوستان صمیمی جلال آل احمد شد که ترجمههای مشترک آن دو از این دوستی آغاز شد. «مائدههای زمینی» اثر آندره ژید از ترجمههای مشترک داریوش و آل احمد است. پرویز داریوش برخی از آثار بزرگان ادبیات جهان را به فارسی برگردانده است، اما عمدهی شهرت وی را به سبب ترجمههای «خانم دالووی» و «خیزابها» اثر ویرجینیا وولف میدانند که موجب شناسانده شدن این بانوی نویسندهی انگلیسی به فارسیزبانان شد. پرویز داریوش ـ مترجم نامدار ـ در ۱۵ اسفند ۱۳۷۹، در ۷۸سالگی در تهران درگذشت.
برخی دیگر از ترجمههای داریوش عبارتاند از: «سیمای مرد هنرآفرین در جوانی» اثر جیمز جویس، «سیذاراتا» اثر هرمان هسه، «ماجراهای تام سایر» اثر مارک تواین، «آوای وحش» اثر جک لندن، «ماه و شش پشیز» اثر سامرست موام، «داشتن و نداشتن» اثر همینگوی، «موشها و آدمها» اثر جان اشتاین بک، «پرواز شبانه» اثر اگزوپری، «تسخیرناپذیر» اثر ویلیام فاکنر، «مأمور سرّی» از جوزف کنراد، «باراباس» اثر پارلاگر کویست و نیز ترجمهی شگفتانگیز «موبی دیک» از هرمان ملویل که به نظر بسیاری از منتقدان و صاحبنظران حوزهی ترجمه، از بهترین ترجمههای پرویز داریوش به شمار میآید.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
🔸 به اطلاع می رساند به دلیل به حد نصاب نرسیدن تعداد شرکت کنندگان ،کارگاه آموزشی آشنایی با پایگاه j store امروز برگزار نمی شود.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
15 اسفند،
سالروز تولد استاد یگانه علم و اخلاق، دکتر عباس حری است. 🌺
بادش گرامی، که همواره با مهر بسبار پذیرای خیل عظیم دوستداران و دانشجویان و همکارانش در اتاق ساده اش در طبقه دوم دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران بود. و خدمات ماندگاری در علم کتابداری از خود به یادگار گذاشت.
@UT_Central_Library
سالروز تولد استاد یگانه علم و اخلاق، دکتر عباس حری است. 🌺
بادش گرامی، که همواره با مهر بسبار پذیرای خیل عظیم دوستداران و دانشجویان و همکارانش در اتاق ساده اش در طبقه دوم دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران بود. و خدمات ماندگاری در علم کتابداری از خود به یادگار گذاشت.
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
آموزش رایگان پایگاهها توسط مدرس ارشدالزویر، ۱۶ اسفند ماه ۱۳۹۶ از ساعت ۹ الی ۱۱ در محل کتابخانه مرکزی - اتاق شورا ، طبقه همکف-همراه با ارائه گواهی ، برگزار می گردد.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Audio
🎧 خاطرهای از دکتر شفیعی کدکنی ، همراه با صحبتهایی درمورد دانلود و انتشار کتاب.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
آیین نکوداشت مرحوم ایرج افشار ،شنبه 19 اسفند 1396 ساعت 14:30 در کتابخانه مرکزی برگزار می گردد. سخنرانان این مراسم عبارتند از:آیتاللّه دکتر سید مصطفی محققداماد ، استاد قدرتاللّه روشنی زعفرانلو، دکتر نوراللّه مرادی ، دکتر سوسن اصیلی، دکتر میلاد عظیمی و حجت الاسلام دکتر رسول جعفریان.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
برنامهی همایش فلسفهی طبیعی در تمدن اسلامی
🗓 چهارشنبه ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۶
🕰 ۹:۳۰ الی ۱۸
پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران
@UT_Central_Library
🗓 چهارشنبه ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۶
🕰 ۹:۳۰ الی ۱۸
پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران
@UT_Central_Library
DIN_TEKNOLOJI 96.12.15
BIJAN ABDOLKARIMI
دین، فرهنگ و فناوری
بیژن عبدالکریمی
🎧عنوان سخنرانی: نسبت دین و تکنولوژی منبع: کانال پژوهشگاه علوم انسانی
@UT_Central_Library
بیژن عبدالکریمی
🎧عنوان سخنرانی: نسبت دین و تکنولوژی منبع: کانال پژوهشگاه علوم انسانی
@UT_Central_Library
برنامه مراسم یادبود دکتر ایرج افشار - شنبه 19 اسفند 1396 ساعت 14:30 - کتابخانه مرکزی ومرکز اسناد دانشگاه تهران .
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
FAZAYE MAJZI_DIN 96.12.15
MARYAM SANEPOUR
«فضای مجازی،اخلاق و دین»
سخنرانی دکتر مریم صانع پور، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
15اسفند، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، نشست «دین، فرهنگ و فناوری»
@UT_Central_Library
سخنرانی دکتر مریم صانع پور، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
15اسفند، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، نشست «دین، فرهنگ و فناوری»
@UT_Central_Library
DIN_TEKNOLOJI 96.12.15
POURHASAN
«تکنولوژی از نظر فلسفی در ایران»
سخنرانی دکتر قاسم پورحسن، عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در نشست «دین، فرهنگ و فناوری»، پژوهشگاه علوم انسانی، 15اسفند 1396
@UT_Central_Library
سخنرانی دکتر قاسم پورحسن، عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در نشست «دین، فرهنگ و فناوری»، پژوهشگاه علوم انسانی، 15اسفند 1396
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
مرگ غریبانه خالق «بابا آب داد»؛ معلم همهٔ ایرانیها
وزارت آموزشوپرورش بعد از ۶ روز پیام تسلیت داد!
سید عباس سیاحی، همکار و نزدیکترین همراه مرحوم بهمن بیگی در آموزش عشایر بود و بنا بر تمایل خودش و با تلاش خانوادهاش، در کنار آن مرحوم بهمنبیگی در آرامستان کشن شیراز دفن شد.
به گزارش خبرآنلاین، 10 اسفند ماه، شش روز پیش یکی از مولفان اصلی کتاب فارسی اول ابتدایی و از همراهان همیشگی محمد بهمن بیگی، بنیانگذار آموزش و پرورش عشایری جان خود را از دست داد.«سیدعباس سیاحی» را عموما به عنوان رنگرز سنتی و چیرهدست فرش میشناختند و بر همین اساس، خبری که روز ۱۰ اسفند ماه مخابره شد، از او به همین عنوان یاد کردند اما، او پیش از این، خالق خاطرهانگیز ترین کتابهای درسی در کشور بوده است و در سکوت خبری و بیتوجهی بسیار عجیب وزارت آموزش و پرورش درگذشت.
سید عباس سیاحی، همکار و نزدیکترین همراه مرحوم بهمن بیگی در آموزش عشایر بود و بنا بر تمایل خودش و با تلاش خانوادهاش، در کنار آن مرحوم بهمنبیگی در آرامستان کشن شیراز دفن شد. در همین رابطه، چند روز پیش، خبرگزاری ایسنا در مصاحبهای با، محمد زینعلی، داماد این هنرمند و به نقل از او گزارش داد:با آنکه استاد سیاحی در سال ۱۳۹۳ چهره ماندگار استان فارس و معلم مبارزه با بیسوادی بود، در دوران بیماری، غریب افتاد.
اما پیش از حرفه رنگرزی سنتی، بیشتر او را به خاطر کتاب فارسی اول دبستان میشناسند؛ کتابی که همه ایرانیان سوادآموزی را با آن آغاز کردند.
او با نگرشی جالب و نگارشی جذاب خالق آثار ارزندهای چون کتاب «بابا آب داد» شد و این سبک آموزش او تا به امروز نخستین مواجه کودکان با آموزش و فراگیری زبان نوشتاری شده است.
@UT_Central_Library
وزارت آموزشوپرورش بعد از ۶ روز پیام تسلیت داد!
سید عباس سیاحی، همکار و نزدیکترین همراه مرحوم بهمن بیگی در آموزش عشایر بود و بنا بر تمایل خودش و با تلاش خانوادهاش، در کنار آن مرحوم بهمنبیگی در آرامستان کشن شیراز دفن شد.
به گزارش خبرآنلاین، 10 اسفند ماه، شش روز پیش یکی از مولفان اصلی کتاب فارسی اول ابتدایی و از همراهان همیشگی محمد بهمن بیگی، بنیانگذار آموزش و پرورش عشایری جان خود را از دست داد.«سیدعباس سیاحی» را عموما به عنوان رنگرز سنتی و چیرهدست فرش میشناختند و بر همین اساس، خبری که روز ۱۰ اسفند ماه مخابره شد، از او به همین عنوان یاد کردند اما، او پیش از این، خالق خاطرهانگیز ترین کتابهای درسی در کشور بوده است و در سکوت خبری و بیتوجهی بسیار عجیب وزارت آموزش و پرورش درگذشت.
سید عباس سیاحی، همکار و نزدیکترین همراه مرحوم بهمن بیگی در آموزش عشایر بود و بنا بر تمایل خودش و با تلاش خانوادهاش، در کنار آن مرحوم بهمنبیگی در آرامستان کشن شیراز دفن شد. در همین رابطه، چند روز پیش، خبرگزاری ایسنا در مصاحبهای با، محمد زینعلی، داماد این هنرمند و به نقل از او گزارش داد:با آنکه استاد سیاحی در سال ۱۳۹۳ چهره ماندگار استان فارس و معلم مبارزه با بیسوادی بود، در دوران بیماری، غریب افتاد.
اما پیش از حرفه رنگرزی سنتی، بیشتر او را به خاطر کتاب فارسی اول دبستان میشناسند؛ کتابی که همه ایرانیان سوادآموزی را با آن آغاز کردند.
او با نگرشی جالب و نگارشی جذاب خالق آثار ارزندهای چون کتاب «بابا آب داد» شد و این سبک آموزش او تا به امروز نخستین مواجه کودکان با آموزش و فراگیری زبان نوشتاری شده است.
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
knowledge managment.pdf
1.6 MB
🌱 با استقرار مدیریت دانش میتوان از زائل شدن داراییهای فکری سازمان جلوگیری کرد.مقاله فوق به ﺑﺮرﺳﻲ زﻳﺮﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎي ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ داﻧﺶ در ﻳﻜﻲ از داﻧﺸﮕﺎه ها پرداخته است.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
ولادت باسعادت ام ابیها حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بر تمام شیعیان جهان مبارک باد.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ اسفند ۱۳۹۶
۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، محمود روحالامینی ـ مردمشناس ـ درگذشت.
محمود روحالامینی در سال ۱۳۰۷ در روستایی از توابع کرمان به دنیا آمد. تا پنجم متوسطه را در ایرانشهر و کرمان تحصیل کرد و از سال ۱۳۲۸ در دبیرستان دارالفنون تهران تحصیلاتش را ادامه داد و پس از پایان دورهی دبیرستان، موفق به گرفتن دانشنامهی لیسانس زبان و ادبیات فارسی شد.
محمود روحالامینی پس از این دوره، ۳ سال در خارج از تهران به عنوان معلم خدمت کرد. سپس به تهران بازگشت و در دارالفنون مشغول تدریس شد. در سال ۱۳۳۹ گواهینامهی فوق لیسانس را در علوم اجتماعی، از «مؤسسهی مطالعات و تحقیقات اجتماعی» گرفت. آنگاه برای ادامهی تحصیل به فرانسه رفت و در آن جا دورهی دکتری مردمشناسی را در دانشگاه سوربن طی کرد.
دکتر روحالامینی پس از بازگشت به ایران، افزون بر تدریس، فعالیتهای بسیاری را در گسترش «دانش انسانشناسی در ایران» به انجام رساند، آز آن میان؛ «راهاندازی موزهی مردمشناسی در کاخ گلستان» به سال ۱۳۵۱، و «اقدام در جهت نگهداری باغ نگارستان». این استاد برجستهی مردمشناسی در دومین همایش چهرههای ماندگار در رشتهی مردمشناسی برگزیده شد.
دکتر محمود روحالامینی در ۱۷ اسفند ۱۳۸۹ در ۸۲ سالگی در تهران درگذشت. کتابهای «زمینهی فرهنگشناسی»، «آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز»، «گرد شهر با چراغ (در مبانی انسانشناسی)» و «صد و یک ابزار زندگی دیروز، از هزاران»، از آثار دکتر وی است. دکتر محمود روحالامینی را «پدر مردمسناسی ایران» میدانند.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، محمود روحالامینی ـ مردمشناس ـ درگذشت.
محمود روحالامینی در سال ۱۳۰۷ در روستایی از توابع کرمان به دنیا آمد. تا پنجم متوسطه را در ایرانشهر و کرمان تحصیل کرد و از سال ۱۳۲۸ در دبیرستان دارالفنون تهران تحصیلاتش را ادامه داد و پس از پایان دورهی دبیرستان، موفق به گرفتن دانشنامهی لیسانس زبان و ادبیات فارسی شد.
محمود روحالامینی پس از این دوره، ۳ سال در خارج از تهران به عنوان معلم خدمت کرد. سپس به تهران بازگشت و در دارالفنون مشغول تدریس شد. در سال ۱۳۳۹ گواهینامهی فوق لیسانس را در علوم اجتماعی، از «مؤسسهی مطالعات و تحقیقات اجتماعی» گرفت. آنگاه برای ادامهی تحصیل به فرانسه رفت و در آن جا دورهی دکتری مردمشناسی را در دانشگاه سوربن طی کرد.
دکتر روحالامینی پس از بازگشت به ایران، افزون بر تدریس، فعالیتهای بسیاری را در گسترش «دانش انسانشناسی در ایران» به انجام رساند، آز آن میان؛ «راهاندازی موزهی مردمشناسی در کاخ گلستان» به سال ۱۳۵۱، و «اقدام در جهت نگهداری باغ نگارستان». این استاد برجستهی مردمشناسی در دومین همایش چهرههای ماندگار در رشتهی مردمشناسی برگزیده شد.
دکتر محمود روحالامینی در ۱۷ اسفند ۱۳۸۹ در ۸۲ سالگی در تهران درگذشت. کتابهای «زمینهی فرهنگشناسی»، «آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز»، «گرد شهر با چراغ (در مبانی انسانشناسی)» و «صد و یک ابزار زندگی دیروز، از هزاران»، از آثار دکتر وی است. دکتر محمود روحالامینی را «پدر مردمسناسی ایران» میدانند.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
ایرج افشار، محمدتقی دانش پژوه و مجتبی مینوی- دهه 1340
(در آن زمان کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در دانشکده ی علوم قرار داشت.)
@UT_Central_Library
(در آن زمان کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در دانشکده ی علوم قرار داشت.)
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۸ اسفند ۱۳۹۶
۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، ایرج افشار ـ ایرانشناس، نسخهشناس و فهرستنویس ـ درگذشت.
ایرج افشار فرزند محمود افشار یزدی ـ بنیانگذار موقوفات افشار ـ در سال ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. در ۱۳۲۸ از دانشکدهی حقوق دانشگاه تهران گواهینامهی لیسانس گرفت و در ۱۳۳۰ به عنوان کتابدار در کتابخانهی دانشکدهی حقوق دانشگاه تهران مشغول به کار شد. یک سال بعد «مجلهی فرهنگی ایرانزمین» را بنیان گذاشت و از ۱۳۳۷ به تدریس در دانشسرای عالی وابسته به دانشگاه تهران پرداخت.
ایرج افشار در سال ۱۳۴۱ به ریاست کتابخانهی ملی ایران رسید. یک سال بعد، رئیس «مرکز تحقیقات ایرانشناسی دانشگاه تهران» شد. وی از ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۸ رئیس کتابخانهی مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران بود و از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۷ دانشیار و سپس استاد رشتهی تاریخ در دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران شد.
استاد ایرج افشار ـ ایرانشناس و نسخهشناس پرتلاش روزگار ما ـ در ۱۸ اسفند ۱۳۸۹ در ۸۵ سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت.
«فرهنگ ایرانزمین» در ۳۰ مجلد و پژوهشهای ایرانشناسی «ناموارهی دکتر محمود افشار»، از جمله آثار شادروان ایرج افشار است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۹، ایرج افشار ـ ایرانشناس، نسخهشناس و فهرستنویس ـ درگذشت.
ایرج افشار فرزند محمود افشار یزدی ـ بنیانگذار موقوفات افشار ـ در سال ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. در ۱۳۲۸ از دانشکدهی حقوق دانشگاه تهران گواهینامهی لیسانس گرفت و در ۱۳۳۰ به عنوان کتابدار در کتابخانهی دانشکدهی حقوق دانشگاه تهران مشغول به کار شد. یک سال بعد «مجلهی فرهنگی ایرانزمین» را بنیان گذاشت و از ۱۳۳۷ به تدریس در دانشسرای عالی وابسته به دانشگاه تهران پرداخت.
ایرج افشار در سال ۱۳۴۱ به ریاست کتابخانهی ملی ایران رسید. یک سال بعد، رئیس «مرکز تحقیقات ایرانشناسی دانشگاه تهران» شد. وی از ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۸ رئیس کتابخانهی مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران بود و از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۷ دانشیار و سپس استاد رشتهی تاریخ در دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران شد.
استاد ایرج افشار ـ ایرانشناس و نسخهشناس پرتلاش روزگار ما ـ در ۱۸ اسفند ۱۳۸۹ در ۸۵ سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت.
«فرهنگ ایرانزمین» در ۳۰ مجلد و پژوهشهای ایرانشناسی «ناموارهی دکتر محمود افشار»، از جمله آثار شادروان ایرج افشار است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۸ اسفند ۱۳۹۶
۶ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۰، سیمین دانشور ـ نویسنده و مترجم ـ درگذشت.
سیمین دانشور در سال ۱۳۰۰ در شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسهی انگلیسی «مهر آیین» به پایان برد. پس از این مراحل، برای تحصیل در رشتهی زبان و ادبیات فارسی وارد دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۹ با دفاع از رسالهی خود در مورد زیباییشناسی، موفق به کسب دانشنامهی دکتری از این دانشگاه شد. دکتر سیمین دانشور در سال ۱۳۲۹ با جلال آلاحمد نویسندهی نامدار ازدواج کرد. دو سال بعد، برای ادامهی تحصیل در رشتهی زیباییشناسی به دانشگاه استنفورد رفت و پس از بازگشت، در هنرستان هنرهای زیبا و دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد. وی در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه تهران بازنشسته گردید.
دکتر دانشور از نخستین زنانی بود که در عرصهی داستاننویسی در ایران، به فعالیت پرداخت. «شهری چون بهشت»، «سووشون»، «جزیرهی سرگردانی» و «ساربان سرگردان» از نوشتههای داستانی او و «سرباز شکلاتی» اثر برنارد شاو و «دشمنان» اثر آنتوان چخوف، از ترجمههای اوست.
دکتر سیمین دانشور ـ نویسنده و مترجم ـ در ۱۸ اسفند ۱۳۹۰ در ۹۰ سالگی درگذشت.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۶ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۰، سیمین دانشور ـ نویسنده و مترجم ـ درگذشت.
سیمین دانشور در سال ۱۳۰۰ در شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسهی انگلیسی «مهر آیین» به پایان برد. پس از این مراحل، برای تحصیل در رشتهی زبان و ادبیات فارسی وارد دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۹ با دفاع از رسالهی خود در مورد زیباییشناسی، موفق به کسب دانشنامهی دکتری از این دانشگاه شد. دکتر سیمین دانشور در سال ۱۳۲۹ با جلال آلاحمد نویسندهی نامدار ازدواج کرد. دو سال بعد، برای ادامهی تحصیل در رشتهی زیباییشناسی به دانشگاه استنفورد رفت و پس از بازگشت، در هنرستان هنرهای زیبا و دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد. وی در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه تهران بازنشسته گردید.
دکتر دانشور از نخستین زنانی بود که در عرصهی داستاننویسی در ایران، به فعالیت پرداخت. «شهری چون بهشت»، «سووشون»، «جزیرهی سرگردانی» و «ساربان سرگردان» از نوشتههای داستانی او و «سرباز شکلاتی» اثر برنارد شاو و «دشمنان» اثر آنتوان چخوف، از ترجمههای اوست.
دکتر سیمین دانشور ـ نویسنده و مترجم ـ در ۱۸ اسفند ۱۳۹۰ در ۹۰ سالگی درگذشت.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
ثبت تاریخ تولدی کهن در 26شعبان 455 قمری در قرآنی کهن به شماره 3919 که وقف آستان قدس رضوی است: مولود علی بن ابی ... بن احمد حسینی اربعة بقین من شعبان سنة خمس و خمسین و اربعمائة
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library