مرحوم افشار در این نامه، از وزیر ارشاد می خواهد جایزه کتاب او را صرف خرید نسخ خطی برای کتابخانه مرکزی دانشگاه کند، جایی که دوست دارد خادم آنجا شناخته شود.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۰ اسفند ۱۳۹۶
۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۲، علیاکبر شعارینژاد ـ استاد علوم تربیتی و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
علیاکبر شعارینژاد در سال ۱۳۰۴ در تبریز متولد شد. پدرش در محافل درسی قرآن شرکت میکرد و از آنجا که او نیز در کنار پدر به مجالس وعظ و خطابه میرفت، از همان اوان کودکی با قرآن مأنوس شد. سپس تحصیل علوم دینی و فراگیری زبان عربی را ادامه داد و صرف میر، صمدیه، سیوطی و چندین کتاب فقهی و حدیثی را به زبان عربی خواند. شعارینژاد پس از به پایان رساندن پایهی نهم، در امتحان رسمی آموزش و پرورش شرکت کرد و پذیرفته شد. بعدها در دبستان ملی شمس تبریز به کار پرداخت. در همین دوره در دانشسرای مقدماتی تبریز تحصیلات خود را پی گرفت و بعد از فارغالتحصیلی، به استخدام آموزش و پرورش درآمد. در ۱۳۳۴ در رشتهی فلسفه و علوم تربیتی با رتبهی اول فارغالتحصیل شد و موفق به دریافت گواهینامهی دیپلم و مدال فرهنگی آن زمان از شورای عالی آموزش کشور گردید. در همان سال، تدریس روانشناسی در دانشسرای مقدماتی را به عهده گرفت و مجلهی «معلم امروز» را تأسیس کرد که انتشار آن تا ۱۳۴۴ ادامه یافت.
شعارینژاد در سال ۱۳۳۶ به دنبال تأسیس کالج تربیت معلم، در این مرکز فرهنگی به تدریس پرداخت. در ۱۳۴۴ تحصیلات عالی را در دانشگاه تهران در رشتهی روانشناسی آغاز کرد و در ۱۳۴۷ به پایان برد. از مهر ماه همان سال در دانشگاه سپاهیان انقلاب و دانشسرای عالی تهران (دانشگاه تربیت معلم فعلی) به کار پرداخت و در ۱۳۵۲ استادیار دانشگاه سپاهیان انقلاب شد. در نخستین سالهای تأسیس آموزش عالی مکاتبهای (آموزش از راه دور)، به مدیریت گروه آموزش ابتدایی انتخاب گردید و در ۱۳۵۶ به ریاست دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی همین دانشگاه منصوب شد و تا ۱۳۵۷ در این سمت باقی ماند.
دکتر شعارینژاد با پیروزی انقلاب اسلامی افزون بر تدریس در دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، مدیریت گروه روانشناسی تربیتی را نیز عهدهدار شد. استاد دکتر شعارینژاد در سال ۱۳۵۷ بازنشسته گردید. آثار متعددی از این استاد علوم انسانی منتشر شده، از آن میان؛ «روانشناسی رشد»، «روانشناسی یادگیری و کاربرد آن در آموزش»، «نقش فعالیتهای فوق برنامه در تربیت نوجوانان»، «نقش آموزش و پرورش در فرهنگ عمومی»، «فرهنگ علوم رفتاری» و «فلسفهی آموزش و پرورش». انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به پاس سالها خدمات علمی و فرهنگی، استاد دکتر علیاکبر شعارینژاد را به عنوان یکی از مفاخر فرهنگی ایران معرفی کرده است. علیاکبر شعارینژاد، استاد علوم تربیتی و از مفاخر فرهنگی ایران، در ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ در ۸۸سالگی شمع وجودش خاموش گشت.
goo.gl/MNUzm1
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۲، علیاکبر شعارینژاد ـ استاد علوم تربیتی و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
علیاکبر شعارینژاد در سال ۱۳۰۴ در تبریز متولد شد. پدرش در محافل درسی قرآن شرکت میکرد و از آنجا که او نیز در کنار پدر به مجالس وعظ و خطابه میرفت، از همان اوان کودکی با قرآن مأنوس شد. سپس تحصیل علوم دینی و فراگیری زبان عربی را ادامه داد و صرف میر، صمدیه، سیوطی و چندین کتاب فقهی و حدیثی را به زبان عربی خواند. شعارینژاد پس از به پایان رساندن پایهی نهم، در امتحان رسمی آموزش و پرورش شرکت کرد و پذیرفته شد. بعدها در دبستان ملی شمس تبریز به کار پرداخت. در همین دوره در دانشسرای مقدماتی تبریز تحصیلات خود را پی گرفت و بعد از فارغالتحصیلی، به استخدام آموزش و پرورش درآمد. در ۱۳۳۴ در رشتهی فلسفه و علوم تربیتی با رتبهی اول فارغالتحصیل شد و موفق به دریافت گواهینامهی دیپلم و مدال فرهنگی آن زمان از شورای عالی آموزش کشور گردید. در همان سال، تدریس روانشناسی در دانشسرای مقدماتی را به عهده گرفت و مجلهی «معلم امروز» را تأسیس کرد که انتشار آن تا ۱۳۴۴ ادامه یافت.
شعارینژاد در سال ۱۳۳۶ به دنبال تأسیس کالج تربیت معلم، در این مرکز فرهنگی به تدریس پرداخت. در ۱۳۴۴ تحصیلات عالی را در دانشگاه تهران در رشتهی روانشناسی آغاز کرد و در ۱۳۴۷ به پایان برد. از مهر ماه همان سال در دانشگاه سپاهیان انقلاب و دانشسرای عالی تهران (دانشگاه تربیت معلم فعلی) به کار پرداخت و در ۱۳۵۲ استادیار دانشگاه سپاهیان انقلاب شد. در نخستین سالهای تأسیس آموزش عالی مکاتبهای (آموزش از راه دور)، به مدیریت گروه آموزش ابتدایی انتخاب گردید و در ۱۳۵۶ به ریاست دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی همین دانشگاه منصوب شد و تا ۱۳۵۷ در این سمت باقی ماند.
دکتر شعارینژاد با پیروزی انقلاب اسلامی افزون بر تدریس در دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، مدیریت گروه روانشناسی تربیتی را نیز عهدهدار شد. استاد دکتر شعارینژاد در سال ۱۳۵۷ بازنشسته گردید. آثار متعددی از این استاد علوم انسانی منتشر شده، از آن میان؛ «روانشناسی رشد»، «روانشناسی یادگیری و کاربرد آن در آموزش»، «نقش فعالیتهای فوق برنامه در تربیت نوجوانان»، «نقش آموزش و پرورش در فرهنگ عمومی»، «فرهنگ علوم رفتاری» و «فلسفهی آموزش و پرورش». انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به پاس سالها خدمات علمی و فرهنگی، استاد دکتر علیاکبر شعارینژاد را به عنوان یکی از مفاخر فرهنگی ایران معرفی کرده است. علیاکبر شعارینژاد، استاد علوم تربیتی و از مفاخر فرهنگی ایران، در ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ در ۸۸سالگی شمع وجودش خاموش گشت.
goo.gl/MNUzm1
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۱ اسفند ۱۳۹۶
۱۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۳، ساختمان جدید «کتابخانهی ملی جمهوری اسلامی ایران» گشایش یافت. این کتابخانه، واقع در زمینهای عباسآباد تهران است. مراسم گشایش ساختمان جدید کتابخانهی ملی، با حضور رئیس جمهور وقت، تعدادی از نویسندگان، ناشران و سفیران کشورهای خارجی، در ۱۱ اسفند ۱۳۸۳ برگزار شد.
ساختمان جدید کتابخانهی ملی نزدیک به دههزار متر مربع زیربنا دارد که در ۸ طبقه ساخته شده است. کتابخانهی ملی افزون بر بخشهای گوناگون و متعدد، دارای ۱۱ تالار است.
ساختمان قدیم کتابخانهی ملی ایران در تابستان ۱۳۱۶ در خیابان قوامالسلطنهی آن زمان و سی تیر فعلی در تهران، راهاندازی شده بود.
در روزنامهی اطلاعات ۱۸ خرداد ۱۳۱۸ درباره افتتاح کتابخانهی ملی ایران میخوانیم: «عمارت جدید کتابخانهی ملی ایران که در شمال عمارت موزهی ایران باستان در خیابان رفائیل ساختمان شده است، از هر حیث آماده شد و از روز دوم تیرماه افتتاح و تالار مطالعهی کتابخانه همهروزه بهاستثنای ایام تعطیل، از ساعت هفت صبح تا یکساعت بعدازظهر برای استفادهی مراجعهکنندگان دایر خواهد بود».
این ساختمان قدیمی را آندره گدار باستانشناس و معمار فرانسوی طراحی کرده بود. نخستین رئیس کتابخانهی ملی، مهدی بیانی ـ نسخهشناس نامدار ـ بود که از ۱۳۱۶ تا ۱۳۴۰، به مدت ۲۴ سال ریاست کتابخانهی ملی را بر عهده داشت. امسال هشتادمین سال تأسیس کتابخانهی ملی ایران است.
goo.gl/FAJh78
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۱۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۳، ساختمان جدید «کتابخانهی ملی جمهوری اسلامی ایران» گشایش یافت. این کتابخانه، واقع در زمینهای عباسآباد تهران است. مراسم گشایش ساختمان جدید کتابخانهی ملی، با حضور رئیس جمهور وقت، تعدادی از نویسندگان، ناشران و سفیران کشورهای خارجی، در ۱۱ اسفند ۱۳۸۳ برگزار شد.
ساختمان جدید کتابخانهی ملی نزدیک به دههزار متر مربع زیربنا دارد که در ۸ طبقه ساخته شده است. کتابخانهی ملی افزون بر بخشهای گوناگون و متعدد، دارای ۱۱ تالار است.
ساختمان قدیم کتابخانهی ملی ایران در تابستان ۱۳۱۶ در خیابان قوامالسلطنهی آن زمان و سی تیر فعلی در تهران، راهاندازی شده بود.
در روزنامهی اطلاعات ۱۸ خرداد ۱۳۱۸ درباره افتتاح کتابخانهی ملی ایران میخوانیم: «عمارت جدید کتابخانهی ملی ایران که در شمال عمارت موزهی ایران باستان در خیابان رفائیل ساختمان شده است، از هر حیث آماده شد و از روز دوم تیرماه افتتاح و تالار مطالعهی کتابخانه همهروزه بهاستثنای ایام تعطیل، از ساعت هفت صبح تا یکساعت بعدازظهر برای استفادهی مراجعهکنندگان دایر خواهد بود».
این ساختمان قدیمی را آندره گدار باستانشناس و معمار فرانسوی طراحی کرده بود. نخستین رئیس کتابخانهی ملی، مهدی بیانی ـ نسخهشناس نامدار ـ بود که از ۱۳۱۶ تا ۱۳۴۰، به مدت ۲۴ سال ریاست کتابخانهی ملی را بر عهده داشت. امسال هشتادمین سال تأسیس کتابخانهی ملی ایران است.
goo.gl/FAJh78
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Academic Librarianship.pdf
1 MB
آینده نگاری آموزش علماطلاعات و دانش شناسیایران بارویکرد تحلیل تأثیرات متقابل
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
آموزش پایگاههای الزویر توسط مدرس ارشدالزویر، ۱۶ اسفند ماه ۱۳۹۶ از ساعت ۹ الی ۱۱ در محل کتابخانه مرکزی - تالار جانبی ، طبقه منفی یک - همراه با ارائه گواهی ، برگزار می گردد.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۲ اسفند ۱۳۹۶
۹۳۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۵۰۵ هجری، امام محمد غزالی طوسی ـ عالم دینی، متفکر و دانشمند پرآوازهی مسلمان ـ چشم از جهان فرو بست.
ابوحامد محمد غزالی در سال ۴۵۰ هجری، در روستای طابران طوس به دنیا آمد. پس از تحصیلات مقدماتی، برای تکمیل اندوختههای خود و استفاده از محضر استادان دیگر، رهسپار جُرجان (گرگان) شد. در ۲۳سالگی از طوس به نیشابور عزیمت کرد و از محضر امامالحرمین جوینی کسب فیض نمود. امام محمد غزالی در ۳۴ سالگی چنان اوج گرفت که بر کرسی تدریس «نظامیهی بغداد»، ۳۰۰ تن از فضلای وقت از تعلیمات او استفاده میکردند و در اندک زمانی افزون بر آن مقام علمی، در امور سیاسی نیز نفوذ فوقالعادهای به دست آورد. غزالی پس از آگاهی از آرای فرقههای گوناگون دوران خود، به تمام علائق دنیوی پشت پا زد. وی در ۴۸۸ هجری، به سبب انقلاب حالی که در درونش روی داد، تدریس را رها کرد و بغداد را به قصد زیارت مکهی معظمه ترک نمود. غزالی پس از بازگشت از حج در بیتالمقدس مسکن گزید و در همین ایام کتاب ا«ِحیاء علومالدّین» را نوشت. «کیمیای سعادت»، «نصیحهُالملوک» و «تهاقهالفلاسفه» از کتابهای دیگر اوست. تعداد تألیفات غزالی بیش از ۶۰ عنوان است.
امام محمد غزالی در ۱۴ جمادیالثانی ۵۰۵ هجری، در ۵۵ سالگی در زادگاهش طوس درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد.
goo.gl/as9qoW
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۹۳۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۵۰۵ هجری، امام محمد غزالی طوسی ـ عالم دینی، متفکر و دانشمند پرآوازهی مسلمان ـ چشم از جهان فرو بست.
ابوحامد محمد غزالی در سال ۴۵۰ هجری، در روستای طابران طوس به دنیا آمد. پس از تحصیلات مقدماتی، برای تکمیل اندوختههای خود و استفاده از محضر استادان دیگر، رهسپار جُرجان (گرگان) شد. در ۲۳سالگی از طوس به نیشابور عزیمت کرد و از محضر امامالحرمین جوینی کسب فیض نمود. امام محمد غزالی در ۳۴ سالگی چنان اوج گرفت که بر کرسی تدریس «نظامیهی بغداد»، ۳۰۰ تن از فضلای وقت از تعلیمات او استفاده میکردند و در اندک زمانی افزون بر آن مقام علمی، در امور سیاسی نیز نفوذ فوقالعادهای به دست آورد. غزالی پس از آگاهی از آرای فرقههای گوناگون دوران خود، به تمام علائق دنیوی پشت پا زد. وی در ۴۸۸ هجری، به سبب انقلاب حالی که در درونش روی داد، تدریس را رها کرد و بغداد را به قصد زیارت مکهی معظمه ترک نمود. غزالی پس از بازگشت از حج در بیتالمقدس مسکن گزید و در همین ایام کتاب ا«ِحیاء علومالدّین» را نوشت. «کیمیای سعادت»، «نصیحهُالملوک» و «تهاقهالفلاسفه» از کتابهای دیگر اوست. تعداد تألیفات غزالی بیش از ۶۰ عنوان است.
امام محمد غزالی در ۱۴ جمادیالثانی ۵۰۵ هجری، در ۵۵ سالگی در زادگاهش طوس درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد.
goo.gl/as9qoW
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Cataloge of Journals vol.1.pdf
131.9 MB
▫️فهرست مجلات کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران
از آغاز تا پایان 1385
جلد اول (الف-د)
(فایل PDF)
@UT_Central_Library
از آغاز تا پایان 1385
جلد اول (الف-د)
(فایل PDF)
@UT_Central_Library
Cataloge of Journals vol.2.pdf
128.8 MB
▫️فهرست مجلات کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران
از آغاز تا پایان 1385
جلد دوم (ذ-ی)
(فایل PDF)
@UT_Central_Library
از آغاز تا پایان 1385
جلد دوم (ذ-ی)
(فایل PDF)
@UT_Central_Library
کارگاه آموزشی امروز شنبه 96/12/12 آشنایی با پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) و سایر پایگاه های فارسی می باشد. این کارگاه از ساعت 12:30 الي 14 در دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران واقع در ابتدای خیابان آزادی تقاطع خیابان قریب برگزار می گردد .
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library
Doc13961212.xls
107 KB
🎓 لیست پایان نامه های تحویل داده شده به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در هفته اول اسفند ماه 1396
(فايل Excel)
@UT_Central_Library
(فايل Excel)
@UT_Central_Library
کارگاه آموزشی فردا یک شنبه 96/12/13 آشنایی با پایگاه استنادی WEB of science. این کارگاه از ساعت 13 الي 14:15 در کتابخانه مرکزی، طبقه اول کارگاه شماره 3 برگزار می گردد .
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library
جهت ثبت نام مشخصات خود را به dss@ut.ac.ir ایمیل نموده , اعلام حضور فرمایید .
به منظور ارزیابی استفاده بهینه از منابع اطلاعات علمی دانشگاه خواهشمند است در نظرسنجی موجود در لینک زیر شرکت فرمایید:
library.ut.ac.ir/questionnaire @UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۳ اسفند ۱۳۹۶
۷۰ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۶، فاطمه سیاح ـ ادیب و مترجم ـ درگذشت.
فاطمه رضازاده محلّاتی معروف به فاطمه سیّاح، در سال ۱۲۸۱ در خانوادهای دانشپرور در مسکو به دنیا آمد. پدرش میرزا جعفر خان، ۴۵ سال در دانشکدهی زبانهای شرقی در مسکو در رشتهی زبان و ادبیات فارسی تدریس میکرد.
فاطمه سیاح تحصیلات متوسطه و عالیه را در زادگاهش گذراند و گواهینامهی دکتری را در رشتهی ادبیات اروپایی از دانشگاه ادبیات مسکو گرفت. رسالهی دکتری او دربارهی آناتول فرانس بود. وی مدت ۴ سال در دانشگاههای روسیه تدریس کرد و در سال ۱۳۰۰، برای اولین بار، همراه خانواده به ایران آمد. او از اواخر ۱۳۱۲ در ایران ماندگار شد. دکتر فاطمه سیاح به زبانهای روسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی تسلط داشت. این امر سبب شد که در حوزهی ادبیات تطبیقی آثار ماندگاری تألیف کند. از این رو وی را میتوان «پیشگام پژوهشهای ادبیات تطبیقی در ایران» دانست. نوشتههای او در زمینهی ادبیات غرب به ویژه چخوف، بالزاک، داستایوسکی، شولوخف، پوشکین و مارسل پروست، نشان از اطلاعات عمیق او دارد.
این ادیب و مترجم پرتلاش مقالات گوناگونی هم نوشته که در سال ۱۳۵۴ به کوشش محمد گلبن منتشر شد.
دکتر فاطمه سیاح ـ ادیب و مترجم ـ در ۱۳ اسفند ۱۳۲۶ در ۴۵سالگی بر اثر بیماری قند درگذشت و در ابن بابویه به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر فاطمه سیاح را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
goo.gl/8odu3U
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۷۰ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۲۶، فاطمه سیاح ـ ادیب و مترجم ـ درگذشت.
فاطمه رضازاده محلّاتی معروف به فاطمه سیّاح، در سال ۱۲۸۱ در خانوادهای دانشپرور در مسکو به دنیا آمد. پدرش میرزا جعفر خان، ۴۵ سال در دانشکدهی زبانهای شرقی در مسکو در رشتهی زبان و ادبیات فارسی تدریس میکرد.
فاطمه سیاح تحصیلات متوسطه و عالیه را در زادگاهش گذراند و گواهینامهی دکتری را در رشتهی ادبیات اروپایی از دانشگاه ادبیات مسکو گرفت. رسالهی دکتری او دربارهی آناتول فرانس بود. وی مدت ۴ سال در دانشگاههای روسیه تدریس کرد و در سال ۱۳۰۰، برای اولین بار، همراه خانواده به ایران آمد. او از اواخر ۱۳۱۲ در ایران ماندگار شد. دکتر فاطمه سیاح به زبانهای روسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی تسلط داشت. این امر سبب شد که در حوزهی ادبیات تطبیقی آثار ماندگاری تألیف کند. از این رو وی را میتوان «پیشگام پژوهشهای ادبیات تطبیقی در ایران» دانست. نوشتههای او در زمینهی ادبیات غرب به ویژه چخوف، بالزاک، داستایوسکی، شولوخف، پوشکین و مارسل پروست، نشان از اطلاعات عمیق او دارد.
این ادیب و مترجم پرتلاش مقالات گوناگونی هم نوشته که در سال ۱۳۵۴ به کوشش محمد گلبن منتشر شد.
دکتر فاطمه سیاح ـ ادیب و مترجم ـ در ۱۳ اسفند ۱۳۲۶ در ۴۵سالگی بر اثر بیماری قند درگذشت و در ابن بابویه به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر فاطمه سیاح را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
goo.gl/8odu3U
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
📌 اولین کتاب استاد ایرج افشار در کتابخانه مرکزی (زمانی که در سن 25 سالگی بوده اند)
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
🔸سخنی از استاد شفیعی کدکنی دربارهٔ عرفان و تصوف
پدیدهٔ عرفان و تصوف، در طول تاریخ، هواداران و دشمنانی خود را همیشه داشته است و میتوانم بگویم همیشه خواهد داشت. بر روی هم مخالفان تصوف دو گروهاند. آنها که تصوّف را بدعتی در شریعت میشمارند و از دید عقاید مذهبی با آن دشمنی میورزند؛ گروه دیگر آنها که از دیدگاه اجتماعی و سیاسی با آن مخالفاند و برآنند که عامل اصلی عقبماندگی جوامع اسلامی، عرفان و تصوف است.
برای گروه اول نیازی به آوردن نمونه وجود ندارد. ولی از گروه دوم اگر یک تن را در عصر خودمان بخواهیم انتخاب کنیم بی گمان باید سید احمد کسروی (۱۲۹۹- ۱۳۲۶ ھ ش) مورّخ بزرگ و زبانشناس عظیمالشّأن ایران در نیمهٔ اوّل قرن بیستم را مورد توجه قرار دهیم؛ کسی که جانش را بر سر عقایدش نهاد ولی موجی را که در تاریخ فرهنگی و اجتماعی ایران به وجود آورد، هیچ کسی نمیتواند نادیده بگیرد.
من نیز با کسروی، درین نکته، موافقم که یکی از علل، و شاید هم تنها علت، در عقب ماندگی جوامع اسلامی، تصوّف است؛ اما به مانند کسروی نمیخواهم این علت بدبختی را با دشنام و ستیزهجویی از میان بردارم، زیرا برای من به مانند روز روشن است که عرفان و تصوّف، با مخالفتهایی از نوع مخالفت کسروی هرگز از میان برداشته نخواهد شد. ابن جوزی (متوّفی ۵۹۷) هشتصد سال قبل از او این کار را به بهترین وجهی انجام داد و به هیچ نتیجهای نرسید.
زبان شعر در نثر صوفیه، محمدرضا شفیعی کدکنی، صص ۱۸-۱۹
@UT_Central_Library
https://t.me/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw
پدیدهٔ عرفان و تصوف، در طول تاریخ، هواداران و دشمنانی خود را همیشه داشته است و میتوانم بگویم همیشه خواهد داشت. بر روی هم مخالفان تصوف دو گروهاند. آنها که تصوّف را بدعتی در شریعت میشمارند و از دید عقاید مذهبی با آن دشمنی میورزند؛ گروه دیگر آنها که از دیدگاه اجتماعی و سیاسی با آن مخالفاند و برآنند که عامل اصلی عقبماندگی جوامع اسلامی، عرفان و تصوف است.
برای گروه اول نیازی به آوردن نمونه وجود ندارد. ولی از گروه دوم اگر یک تن را در عصر خودمان بخواهیم انتخاب کنیم بی گمان باید سید احمد کسروی (۱۲۹۹- ۱۳۲۶ ھ ش) مورّخ بزرگ و زبانشناس عظیمالشّأن ایران در نیمهٔ اوّل قرن بیستم را مورد توجه قرار دهیم؛ کسی که جانش را بر سر عقایدش نهاد ولی موجی را که در تاریخ فرهنگی و اجتماعی ایران به وجود آورد، هیچ کسی نمیتواند نادیده بگیرد.
من نیز با کسروی، درین نکته، موافقم که یکی از علل، و شاید هم تنها علت، در عقب ماندگی جوامع اسلامی، تصوّف است؛ اما به مانند کسروی نمیخواهم این علت بدبختی را با دشنام و ستیزهجویی از میان بردارم، زیرا برای من به مانند روز روشن است که عرفان و تصوّف، با مخالفتهایی از نوع مخالفت کسروی هرگز از میان برداشته نخواهد شد. ابن جوزی (متوّفی ۵۹۷) هشتصد سال قبل از او این کار را به بهترین وجهی انجام داد و به هیچ نتیجهای نرسید.
زبان شعر در نثر صوفیه، محمدرضا شفیعی کدکنی، صص ۱۸-۱۹
@UT_Central_Library
https://t.me/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw
Telegram
مجمع پریشانی
دربارهٔ زبان و ادبیات فارسی، تاریخ و فرهنگ ایران
ارتباط با مدیر:
@soheilyari67
ارتباط با مدیر:
@soheilyari67
منتشر شد !
👈" کتابشناسی موضوعی تاریخی از چاپکرده ها و نوشته های ایرج افشار" منتشر شد. در سه جلد و 242 صفحه مقدمه و 3441 صفحه متن و نمایه. خوشحالم در آستانه هفتمین سالروز درگذشت استادم حاصل چند سال کار به ثمر رسید؛ حاصل چند سال کار پیوسته و شببیداری. باری گران از دوشم برداشته شد. دینم را به ایرج افشار ادا کردم. با سند و مدرک نشان دادم که این فرزانه فروتن ایرانمدار چقدر به ایران و ایرانشناسی خدمت کرده است. این کتاب گواه روشن خدمات ایرج افشار به ایران است. کاش استاد بود و آن را نثار خاک راهش می کردم...
▫️استاد ایرج افشار ۱۸ اسفند ۱۳۸۹در تهران درگذشت.
https://goo.gl/UuTc8S
یادداشت های ایرانشناسی میلاد عظیمی
@UT_Central_Library
👈" کتابشناسی موضوعی تاریخی از چاپکرده ها و نوشته های ایرج افشار" منتشر شد. در سه جلد و 242 صفحه مقدمه و 3441 صفحه متن و نمایه. خوشحالم در آستانه هفتمین سالروز درگذشت استادم حاصل چند سال کار به ثمر رسید؛ حاصل چند سال کار پیوسته و شببیداری. باری گران از دوشم برداشته شد. دینم را به ایرج افشار ادا کردم. با سند و مدرک نشان دادم که این فرزانه فروتن ایرانمدار چقدر به ایران و ایرانشناسی خدمت کرده است. این کتاب گواه روشن خدمات ایرج افشار به ایران است. کاش استاد بود و آن را نثار خاک راهش می کردم...
▫️استاد ایرج افشار ۱۸ اسفند ۱۳۸۹در تهران درگذشت.
https://goo.gl/UuTc8S
یادداشت های ایرانشناسی میلاد عظیمی
@UT_Central_Library
🔊 دریافت فایل صوتی :http://bit.ly/2oP61C1
"پیوند علوم انسانی و صنعت"
مهدی نزاکتی علیزاده
علی محمد آقا علیخانی
مهرنوش هدایتی
9 اسفند 96
https://goo.gl/MDAo45
@ihcss
@UT_Central_Library
"پیوند علوم انسانی و صنعت"
مهدی نزاکتی علیزاده
علی محمد آقا علیخانی
مهرنوش هدایتی
9 اسفند 96
https://goo.gl/MDAo45
@ihcss
@UT_Central_Library
📝 یادداشتهای ایرج افشار بر نسخ خطی اهدایی خود به کتابخانه مرکزی دانشگاه
... استاد [ایرج افشار] خود نیز هراز گاهی نسخه هایی را به کتابخانه [مرکزی دانشگاه تهران] اهدا می کرد. نخستین بار در سال 1338 دو نسخه خطی را به مجموعه کتابخانه اهدا نمود. براساس یادداشتهای اهدا در ابتدای نسخه ها این کار را برای «حفظ و نگاهبانی»، «نگاهبانی همیشگی» و «ماندگاری» نسخه ها در کتابخانۀ دانشگاه و نیز «استفادۀ دیگران» انجام می داد؛ برای مثال در آغاز نسخه زادالمعاد (نسخۀ ش10047) در سال 1360 نوشته اند:
این نسخه خطی زادالمعاد را که اوراق شده بود و به دست من از تصرفات زمانه رسیده است، برای حفظ و نگاهبانی تجلید کردم و به کتابخانۀ مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه طهران تقدیم کردم. چون نام کاتبی را دربردارد برای فهرستنویسان خالی از فایده نخواهد بود.
و یا نسخۀ شمارۀ 10035:
از مستملکات مستشارالدوله صادق که برای ماندگاری به کتابخانۀ مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تقدیم می کنم.
https://goo.gl/HUsFaZ
منبع: اصیلی، سوسن، «ایرج افشار و کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران»، در: گزارش میراث، ش44، ص28
@Ketabpazhohi
@UT_Central_Library
... استاد [ایرج افشار] خود نیز هراز گاهی نسخه هایی را به کتابخانه [مرکزی دانشگاه تهران] اهدا می کرد. نخستین بار در سال 1338 دو نسخه خطی را به مجموعه کتابخانه اهدا نمود. براساس یادداشتهای اهدا در ابتدای نسخه ها این کار را برای «حفظ و نگاهبانی»، «نگاهبانی همیشگی» و «ماندگاری» نسخه ها در کتابخانۀ دانشگاه و نیز «استفادۀ دیگران» انجام می داد؛ برای مثال در آغاز نسخه زادالمعاد (نسخۀ ش10047) در سال 1360 نوشته اند:
این نسخه خطی زادالمعاد را که اوراق شده بود و به دست من از تصرفات زمانه رسیده است، برای حفظ و نگاهبانی تجلید کردم و به کتابخانۀ مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه طهران تقدیم کردم. چون نام کاتبی را دربردارد برای فهرستنویسان خالی از فایده نخواهد بود.
و یا نسخۀ شمارۀ 10035:
از مستملکات مستشارالدوله صادق که برای ماندگاری به کتابخانۀ مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تقدیم می کنم.
https://goo.gl/HUsFaZ
منبع: اصیلی، سوسن، «ایرج افشار و کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران»، در: گزارش میراث، ش44، ص28
@Ketabpazhohi
@UT_Central_Library
آموزش پایگاههای الزویر توسط مدرس ارشدالزویر، ۱۶ اسفند ماه ۱۳۹۶ از ساعت ۹ الی ۱۱ در محل کتابخانه مرکزی - تالار جانبی ، طبقه منفی یک - همراه با ارائه گواهی ، برگزار می گردد.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۳ اسفند ۱۳۹۶
۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، محمد خوانساری ـ منطقدان و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در مکتبخانه آغاز کرد و آموزش ابتدایی تا متوسطه را در مدرسه ادامه داد. مدتی نیز به تحصیلات حوزوی پرداخت. سپس وارد دانشسرای مقدماتی شد و در ۱۳۱۹ دانشنامهی دیپلم ادبی گرفت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۲۳ در رشتهی فلسفه و علوم تربیتی دانشگاه تهران دورهی لیسانس را به پایان رساند. مدتی در دانشگاه تدریس کرد و در ۱۳۳۲ دورهی دکتری ادبیات را هم پشت سر گذاشت. در ۱۳۳۷ به فرانسه رفت و در دانشگاه پاریس در رشتهی فلسفه و منطق تحصیل کرد و دانشنامهی دکتری در این رشته را در ۱۳۴۰ از دانشگاه پاریس دریافت کرد.
دکتر محمد خوانساری پس از بازگشت به میهن، در دانشگاه به تدریس فلسفه و منطق، علوم تربیتی، روانشناسی و جامعهشناسی پرداخت و سرانجام در ۱۳۶۱ از دانشکدهی فلسفه و ادبیات دانشگاه تهران بازنشسته گردید. دکتر خوانساری در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهرهی ماندگار در منطق برگزیده شد. وی صاحب تألیفات متعددی در منطق، فلسفه، روانشناسی، انسانشناسی، ادبیات و عرفان است. «فرهنگ اصطلاحات منطقی» (همراه با واژنامهی فرانسه و انگلیسی) و «منطق صوری» از آثار مشهور استاد در حوزهی منطق است. مقولات ـ ترجمهی کتاب معروف ارسطو ـ نیز اثر دیگر وی است.
استاد دکتر محمد خوانساری در ۱۳ اسفند ۱۳۸۸ در ۸۸ سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت و در قطعهی نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر محمد خوانساری را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، محمد خوانساری ـ منطقدان و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در مکتبخانه آغاز کرد و آموزش ابتدایی تا متوسطه را در مدرسه ادامه داد. مدتی نیز به تحصیلات حوزوی پرداخت. سپس وارد دانشسرای مقدماتی شد و در ۱۳۱۹ دانشنامهی دیپلم ادبی گرفت.
محمد خوانساری در سال ۱۳۲۳ در رشتهی فلسفه و علوم تربیتی دانشگاه تهران دورهی لیسانس را به پایان رساند. مدتی در دانشگاه تدریس کرد و در ۱۳۳۲ دورهی دکتری ادبیات را هم پشت سر گذاشت. در ۱۳۳۷ به فرانسه رفت و در دانشگاه پاریس در رشتهی فلسفه و منطق تحصیل کرد و دانشنامهی دکتری در این رشته را در ۱۳۴۰ از دانشگاه پاریس دریافت کرد.
دکتر محمد خوانساری پس از بازگشت به میهن، در دانشگاه به تدریس فلسفه و منطق، علوم تربیتی، روانشناسی و جامعهشناسی پرداخت و سرانجام در ۱۳۶۱ از دانشکدهی فلسفه و ادبیات دانشگاه تهران بازنشسته گردید. دکتر خوانساری در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهرهی ماندگار در منطق برگزیده شد. وی صاحب تألیفات متعددی در منطق، فلسفه، روانشناسی، انسانشناسی، ادبیات و عرفان است. «فرهنگ اصطلاحات منطقی» (همراه با واژنامهی فرانسه و انگلیسی) و «منطق صوری» از آثار مشهور استاد در حوزهی منطق است. مقولات ـ ترجمهی کتاب معروف ارسطو ـ نیز اثر دیگر وی است.
استاد دکتر محمد خوانساری در ۱۳ اسفند ۱۳۸۸ در ۸۸ سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت و در قطعهی نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دکتر محمد خوانساری را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۳ اسفند ۱۳۹۶
۶۶۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۷۷۱ هجری، محمد بن حسن حِلّی ـ محقق کبیر ـ رحلت کرد.
فخرالمحققّین محمد بن حسن حلّی، در سال ۶۸۲ هجری در شهر حلّهی عراق به دنیا آمد. علوم متداول عصر از قبیل؛ فلسفه، کلام، منطق، فقه، اصول و حدیث را نزد پدر بزرگوارش علامه حلّی فراگرفت و پیش از آنکه به سن بلوغ برسد، در انواع علوم ورزیده شد، تا جایی که میگویند در ۱۶سالگی مجتهد مسلّم بوده است.
فخرالمحققین تمام رشتههای علوم و فنون را در خدمت پدر والامقامش ـ علّامه حلّی ـ تکمیل نمود و جز وی استادی ندید. شهید اول ـ شیخ احمد بحرانی ـ از شاگردان مشهور او بوده است. تألیفات فخرالمحققین مانند: «شرح مبادیُالاصول»، «شرح تهذیبالاصول» و «المسائلُالحیدریه»، از کتابهای ارجمند شیعه به شمار میروند. محقق کبیر، فخرالمحققین، محمد بن حسن حلّی، در ۱۵ جمادیالثانی ۷۷۱ هجری در ۸۹ سالگی به دیدار معبود شتافت و در نجف اشرف در خاک آرمید.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
۶۶۸ سال پیش در چنین روزی در سال ۷۷۱ هجری، محمد بن حسن حِلّی ـ محقق کبیر ـ رحلت کرد.
فخرالمحققّین محمد بن حسن حلّی، در سال ۶۸۲ هجری در شهر حلّهی عراق به دنیا آمد. علوم متداول عصر از قبیل؛ فلسفه، کلام، منطق، فقه، اصول و حدیث را نزد پدر بزرگوارش علامه حلّی فراگرفت و پیش از آنکه به سن بلوغ برسد، در انواع علوم ورزیده شد، تا جایی که میگویند در ۱۶سالگی مجتهد مسلّم بوده است.
فخرالمحققین تمام رشتههای علوم و فنون را در خدمت پدر والامقامش ـ علّامه حلّی ـ تکمیل نمود و جز وی استادی ندید. شهید اول ـ شیخ احمد بحرانی ـ از شاگردان مشهور او بوده است. تألیفات فخرالمحققین مانند: «شرح مبادیُالاصول»، «شرح تهذیبالاصول» و «المسائلُالحیدریه»، از کتابهای ارجمند شیعه به شمار میروند. محقق کبیر، فخرالمحققین، محمد بن حسن حلّی، در ۱۵ جمادیالثانی ۷۷۱ هجری در ۸۹ سالگی به دیدار معبود شتافت و در نجف اشرف در خاک آرمید.
گردآوری و تنظیم: #آرش_امجدی
@UT_Central_Library
Telegram
attach 📎