🔰بزرگترین بیاحترامی به شاهنامه، نخواندن آن است
🔸شاهنامه،بت فرهنگیای که تنها برای ستایش ساختهایم، نه برای زیستن
🔸شوخی سبکدستانه پرده از حقیقتی سنگین برداشت
🔸آیا ما آمادهایم از پرستش شاهنامه دست برداریم و دوباره آن را بخوانیم؟
🔸شاهنامه اگر قرار است همچنان «کتاب ملی» ما باشد، باید در میدان جامعه و در گفتوگوی زمانه حضور یابد؛ همانطور که فردوسی روزی آن را آینهی شاهان و مردم کرد. پرسش اینجاست: آیا ما آمادهایم از پرستش شاهنامه دست برداریم و دوباره آن را بخوانیم.
✍وحید بهرامی عینالقاضی:
🔸چرا متنی که فردوسی آن را «نامهی باستان» و «یادگار خرد» نامید، امروز تا این حد تقدیس شده که هر شوخی با آن را کفر میدانند؟ مگر نه اینکه شاهنامه در ذات خود کتابی ضد استبداد است؟ مگر نه اینکه بارها نشان میدهد رستم در برابر فرمانهای نابخردانهی شاهان میایستد و قدرت بیپاسخگویی جز فاجعه نمیزاید؟
🔸در صدا و سیما، شاهنامه جز نامی آیینی و تکراری جایی ندارد؛ در رسانههای رسمی، فردوسی بر صدر مینشیند، اما داستانها و پیام سیاسیاش در سکوتی سنگین دفن شده است. نتیجه روشن است: شاهنامه برای نسلهای تازه نه کتابی زنده، که شمایلی توخالی است؛ نمادی بیجان که تنها برای مراسم رسمی به کار میآید.
🔸چرا باید از هرگونه شوخی یا پرسش دربارهی شاهنامه هراس داشت؟ پاسخ در یک واژه نهفته است: تقدس. هرگاه متنی در جایگاه قدسی قرار گیرد، دیگر نه نقدپذیر است و نه پرسشپذیر. تقدس به معنای بیرون بردن متن از عرصهی تجربهی انسانی است؛ به معنای تبدیل آن به شیئی موزهای، بیجان و دستنخورده. اما شاهنامه، اگر قرار است همچنان زنده باشد، نیازمند پرسشگری و خوانش انتقادی است، نه زندانی شدن در حریم تقدس.
🔸نسل جوان با زبان طنز، هرچند سطحی یا هزلآلود، دریچهای تازه برای گفتوگو با فردوسی میگشاید؛ دریچهای که پدرانشان، با طاقچهنشین کردن شاهنامه، هرگز نگشودند.
ibna.ir/x6BCM
@ibna_official
🔸شاهنامه،بت فرهنگیای که تنها برای ستایش ساختهایم، نه برای زیستن
🔸شوخی سبکدستانه پرده از حقیقتی سنگین برداشت
🔸آیا ما آمادهایم از پرستش شاهنامه دست برداریم و دوباره آن را بخوانیم؟
🔸شاهنامه اگر قرار است همچنان «کتاب ملی» ما باشد، باید در میدان جامعه و در گفتوگوی زمانه حضور یابد؛ همانطور که فردوسی روزی آن را آینهی شاهان و مردم کرد. پرسش اینجاست: آیا ما آمادهایم از پرستش شاهنامه دست برداریم و دوباره آن را بخوانیم.
✍وحید بهرامی عینالقاضی:
🔸چرا متنی که فردوسی آن را «نامهی باستان» و «یادگار خرد» نامید، امروز تا این حد تقدیس شده که هر شوخی با آن را کفر میدانند؟ مگر نه اینکه شاهنامه در ذات خود کتابی ضد استبداد است؟ مگر نه اینکه بارها نشان میدهد رستم در برابر فرمانهای نابخردانهی شاهان میایستد و قدرت بیپاسخگویی جز فاجعه نمیزاید؟
🔸در صدا و سیما، شاهنامه جز نامی آیینی و تکراری جایی ندارد؛ در رسانههای رسمی، فردوسی بر صدر مینشیند، اما داستانها و پیام سیاسیاش در سکوتی سنگین دفن شده است. نتیجه روشن است: شاهنامه برای نسلهای تازه نه کتابی زنده، که شمایلی توخالی است؛ نمادی بیجان که تنها برای مراسم رسمی به کار میآید.
🔸چرا باید از هرگونه شوخی یا پرسش دربارهی شاهنامه هراس داشت؟ پاسخ در یک واژه نهفته است: تقدس. هرگاه متنی در جایگاه قدسی قرار گیرد، دیگر نه نقدپذیر است و نه پرسشپذیر. تقدس به معنای بیرون بردن متن از عرصهی تجربهی انسانی است؛ به معنای تبدیل آن به شیئی موزهای، بیجان و دستنخورده. اما شاهنامه، اگر قرار است همچنان زنده باشد، نیازمند پرسشگری و خوانش انتقادی است، نه زندانی شدن در حریم تقدس.
🔸نسل جوان با زبان طنز، هرچند سطحی یا هزلآلود، دریچهای تازه برای گفتوگو با فردوسی میگشاید؛ دریچهای که پدرانشان، با طاقچهنشین کردن شاهنامه، هرگز نگشودند.
ibna.ir/x6BCM
@ibna_official
ایبنا
بزرگترین بیاحترامی به شاهنامه، نخواندن آن است
شاهنامه اگر قرار است همچنان «کتاب ملی» ما باشد، باید در میدان جامعه و در گفتوگوی زمانه حضور یابد؛ همانطور که فردوسی روزی آن را آینهی شاهان و مردم کرد. پرسش اینجاست: آیا ما آمادهایم از پرستش شاهنامه دست برداریم و دوباره آن را بخوانیم؟
📚 کتابهای صوتی «مسموع»
اگر هنگام قدم زدن در فضاهای عمومی عربستان، سازهای شبیه به کیوسکهای تلفن قدیمی توجه شما را جلب کرد، حتماً آن را امتحان کنید.
داخل این کیوسکها یک صفحه نمایش لمسی قرار گرفته که استفاده از آن بسیار ساده است:
🔹ابتدا از طریق منو، کتاب مورد نظرتان را بر اساس موضوع، مدت زمان یا محبوبیت پیدا کنید.
🔹با لمس هر گزینه، میتوانید بخش کوتاهی از کتاب صوتی را بشنوید تا انتخاب دقیقتری داشته باشید.
🔹در نهایت، با اسکن QR کدی که روی صفحه ظاهر میشود، نسخه کامل کتاب صوتی به سادگی به تلفن همراهتان منتقل میشود تا در ادامه مسیر همراهیتان کند.
https://t.me/kaghazakplus
اگر هنگام قدم زدن در فضاهای عمومی عربستان، سازهای شبیه به کیوسکهای تلفن قدیمی توجه شما را جلب کرد، حتماً آن را امتحان کنید.
داخل این کیوسکها یک صفحه نمایش لمسی قرار گرفته که استفاده از آن بسیار ساده است:
🔹ابتدا از طریق منو، کتاب مورد نظرتان را بر اساس موضوع، مدت زمان یا محبوبیت پیدا کنید.
🔹با لمس هر گزینه، میتوانید بخش کوتاهی از کتاب صوتی را بشنوید تا انتخاب دقیقتری داشته باشید.
🔹در نهایت، با اسکن QR کدی که روی صفحه ظاهر میشود، نسخه کامل کتاب صوتی به سادگی به تلفن همراهتان منتقل میشود تا در ادامه مسیر همراهیتان کند.
https://t.me/kaghazakplus
مجله همايون در سال 1313 خورشیدی در قم به صورت ماهانه منتشر می شد. این مجموعه شماره هایی است که منتشر شده است. علی اکبر حکمی زاده، فرزند میرزا مهدی پایین شهری مدیر آن بود. آن وقت طلبه بود اما بعدها از طلبگی درآمد و تحت تأثیر کسروی، کتاب اسرار هزار ساله را نوشت. مقاله های این مجله، در وقت خود، بسیار روشنفکرانه بود. مقدمه طولانی آقای جعفری، در معرفی نویسندگان و محتوای مجله، بسیار سودمند است.
https://t.me/UT_Central_Library
https://t.me/UT_Central_Library
دو یار زیرک و از بادۀ کهن دومنی
فـراغـتـی و کتـابـی و گوشـۀ چمنـی
گلچین اشعار
بهقلم میرعلی هروی
بخارا، ۹۳۵ ق. / ۱۵۲۹ م.
نسخه خطی C-860
آکادمی علوم روسیه، سنپترزبورگ
@rezamahdavi51.
@artresearchh
جامع_محمدی،_شرعیات_سال_سیم_و_چهارم_ابتدایی_منتشره_در_1338ق.pdf
4.5 MB
کتاب درسی شرعیات از سال 1338ق برای کلاس سیم و چهارم ابتدایی، نوشته سید محمد تدین
https://t.me/UT_Central_Library
https://t.me/UT_Central_Library