با وجود آنکه در طول تاریخ، آیین‌های محرم همواره با شور و حرارتی خاص برگزار می‌شد، تا پیش از اواخر قرن هفدهم اسناد و شواهد تصویری اندکی از آن در شبه‌قاره در دست است. به نظر می‌رسد که این آیین‌ها اغلب پس از نفوذ اروپاییان به یک سوژه‌ی قابل توجه بدل شد.

این موضوع از آن رو شگفت‌انگیز است که پیش از بریتانیایی‌ها، سلسله‌ای از حاکمان مسلمان بر شبه‌قاره حکمرانی می‌کردند که حتی پیش پا افتاده‌ترین جزئیات زندگی خود را در نقاشی‌هایشان به ثبت می‌رساندند. به نظر می‌رسد آیین محرم در نظر بریتانیایی‌ها جذابیت ویژه‌ای یافت؛ آن‌ها در نگاه شرق‌شناسانه و بیگانه‌سازانه‌ی خود، این سوگواری همگانی را پدیده‌ای هم شگفت‌آور و هم کنجکاوی‌برانگیز یافتند.