شهر اودسا [تبعیدگاه محمدعلی شاه بعد از خلع از سلطنت]
صاحب جمع. محمدعلی شاه.... حاکم اودسا

از اسناد کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
https://t.me/UT_Central_Library

مجموعه زیبایی از سکه های ایرانی دوره قاجار
کاتالوگ ش 64 از مجموعه سکه های اسلامی چاپ سوئیس سال 1996
https://t.me/UT_Central_Library

شبستانِ هنر
@rezamahdavi51.

جام ایلخانی
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b550107460/f1.item.r=ilkhanid

تصویر قدیمی از مجسمه شیر سنگی همدان از مجموعه عکسهای قدیمی کتابخانه مرکزی
مجسمه شیر سنگی همدان یکی از آثار باستانی مهم این شهر است که روزگاری به‌عنوان یکی از دو مجسمه دروازه شهر همدان قرار داشت. مسلمانان در زمان فتح همدان، این دروازه را به‌خاطر وجود این دو مجسمه، «باب‌الاسد» یا دروازه شیر نامیدند. مجسمه‌ها در دوران سلوکیان به‌دستور اسکندر مقدونی برای یادبود یکی از سرداران محبوب او به نام هفایستیون ساخته شدند.

این تندیس در ابتدا جفت خود را داشت، اما اکنون تنها یکی از آن‌ها باقی مانده است. با گذشت زمان، شکل و شباهت آن به شیر کم‌رنگ شده و برخی آسیب‌ها بر اثر حوادث تاریخی به آن وارد آمده است.

در دوران حکومت مرداویج دیلمی، که قصد داشت این مجسمه‌ها را به محل حکومت خود منتقل کند، تلاش‌هایی برای جابجایی آن‌ها صورت گرفت، اما در این امر موفق نشد. در نهایت، یکی از مجسمه‌ها تخریب شد و پنجه‌ای از دیگری نیز جدا گردید.

امروزه این مجسمه در جایگاه کنونی خود در میدان شیر سنگی همدان قرار دارد و به‌عنوان یکی از آثار تاریخی مهم و نماد شهر همدان شناخته می‌شود.

دکتر الیزابت مک بن روز، سیاح انگلیسی در سفرنامه‌اش که در سال‌های پایانی دوره قاجار نوشته، تجربیات خود از اقامت در ایل بختیاری را شرح می‌دهد. او به‌عنوان پزشک به مناطق مختلف بختیاری سفر کرده و از نزدیک با زندگی اجتماعی، آداب و رسوم، باورها و اعتقادات مردم این ایل آشنا شده است. مک بن روز، دومین خارجی بعد از لایارد بود که توانست مدت طولانی‌ای در میان این عشایر بگذراند و اطلاعات کم‌نظیری از زنان بختیاری، مسائل زناشویی و چندهمسری آنها به دست آورد. سفرنامه او منبعی ارزشمند برای شناخت فرهنگ و زندگی مردم بختیاری است. کتاب به پیوست می‌باشد
https://t.me/UT_Central_Library

حافظ شیرازی، شاعر بلندآوازه و آتشین‌کلام، یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های ادبیات فارسی است که در دوران حیات خود نیز به محبوبیتی گسترده دست یافت. اشعار او نه‌تنها در سراسر ایران، بلکه در سرزمین‌های دوردست همچون ترکستان و هندوستان نیز شناخته و مورد استقبال قرار گرفت.

دیوان حافظ، که همواره در طول تاریخ از محبوبیت بی‌مانندی برخوردار بوده، پس از وفات او نیز این شهرت را حفظ کرده و حتی گسترده‌تر شده است. به‌گونه‌ای که هیچ دیوانی به اندازه دیوان حافظ در طول اعصار مختلف چنین جایگاهی را در دل‌های مردم پیدا نکرده و به این درجه از پذیرش و انتشار نرسیده است.
دیوان حافظ همچنان در هر خانه ایرانی، به‌عنوان یکی از دو کتاب مقدس و معتبر، کنار قرآن قرار دارد.
با وجود این همه تحلیل و تفسیر، افکار و اندیشه‌های حافظ هنوز به‌طور کامل آشکار نشده است. تفسیرات مختلفی که درباره آثار او ارائه شده، غالباً بازتاب‌های برداشت‌های شخصی و احساسات شرح‌دهندگان است تا دقیق‌ترین و حقیقی‌ترین معنای آثار حافظ. کتاب جام جم اثر منوچهر مرتضوی در فایل پیوست قابل دسترس می‌باشد.
https://t.me/UT_Central_Library

یک پژوهش دستنویس با عنوان شعرای یزد در سال 1313 خورشیدی از یکی از دانشجویان دانشسرای عالی
https://t.me/UT_Central_Library

این کتاب به‌طور عمده به مطالعه انواع القاب در دوران قاجار می‌پردازد و زنده‌یاد ایرج افشار مقدمه‌ای بر آن نوشته است. در این اثر، تاریخچه و تحول القاب در ایران از زمان باستان تا دوره قاجار بررسی می‌شود. لقب‌ها در ساختار سیاسی ایران نقش برجسته‌ای در زندگی فردی و اجتماعی ایرانیان ایفا کرده‌اند. کتاب با اشاره به لغو القاب در دوران معاصر، به‌ویژه در مجلس شورای ملی، بر اهمیت شناخت القاب دوران قاجار تأکید دارد، به‌ویژه برای مورخان و علاقه‌مندان به تاریخ.
در دوره قاجار، علاوه بر القاب اختصاصی که به افراد مهم و شاخص اعطا می‌شد، شاهزادگان، درباریان، و رجال سیاسی از القابی با پسوندهایی چون «السلطان»، «السلطنه»، «الدوله»، «الملک» و «الممالک» بهره‌مند بودند که هر کدام جایگاه و اهمیت خاص خود را داشتند. همچنین برخی القاب مرتبط با مشاغل و مناصب مانند «مستوفی‌الممالک» و «ملک‌الشعرا» نیز رواج داشتند که در طول زمان و با استمرار خانواده‌ها در این مناصب، موروثی می‌شدند.
کتاب شامل 1555 لقب مربوط به 1239 نفر از شخصیت‌های دوره قاجار است که به ترتیب الفبای لقب‌ها تنظیم شده است. دانلود کتاب در فایل پیوست
https://t.me/UT_Central_Library