رادیو دو نفره، متن گزارش ها و خبرها و ... ست که طی سالهای 1349 تا 1354ش در رادیو «صدای روحانیت مبارز» از بغداد منتشر می شد. پدیده غریبی است. در اوج اختلافات شاه و صدام، حکومت عراق اجازه داد رادیویی برای مبارزه با شاه تأسیس شود. مجری برنامه ها آقای دعایی بود و متن ها توسط وی و دیگران نوشته می شد. این متنها همگی در این کتاب منتشر شده و سند مهمی برای خواسته هایی است که در آن وقت، مبارزین از حکومت شاه داشته اند. این متن ها بسیار مهم هستند، زیرا تقریبا مشابهی ندارند و از این جهت، شایسته تأمل و دقت هستند. در سال 54 که روابط شاه و صدام خوب شد، این رادیو تعطیل گردید. آقای دعایی در خاطرات خود در این باره توضیحاتی داده و اکنون متن آنها با عنوان رادیو دو نفره توسط روزنامه اطلاعات و به کوشش آقای امیر (بهروز) طیرانی منتشر شده است. مقدمه کتاب به تفصیل در باره چگونگی این متن ها، توضیحاتی آمده است.
https://t.me/UT_Central_Library

اثری از ابوالحسن فروغی در باره قرآن
از اسناد کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران (ش 10876)
فایل را پایین ملاحظه فرمایید

27 خرداد ماه 1327
با تقدیم احترام
نظر به این که جلد پنجم فهرست کتابخانه آستان قدس در دست تألیف و مشرف به چاپ است و رساله ترجمه عهدنامه مبارکه به قلم خلد آشیان شادروان ذکاء الملک میرزا محمد حسین خان فروغی طاب ثراه در شماره کتب مندرجه در این جلد است و کتابخانه نیز ساعی است که تراجم صحیح مولفین مخصوصا شرح احوال مفاخر ایران را به طور مفصل فریضه خود می داند، در مقام تصدیع برآمده که ترجمه آن مرحوم (از تاریخ تولد و فوت و مولد و آرامگاه و اساتید و مقامات) را قلمی فرموده و عاجلا کتابخانه را بدان متحف فرمایند. دوام توفیقات و سعادت جنابعالی را خواهان است با تجدید احترام. رئیس کتابخانه آستان قدس. اوکتایی

از اسناد کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
https://t.me/UT_Central_Library

#شیعه_پژوهی #یهودیان #مهدویت
@studiesofshia
❇️ استمرار غیبت: مهدی‌گرایی شیعه و سیاست‌های جمهوری اسلامی

❇️ Occultation in Perpetuum: Shi'ite Messianism and the Policies of the Islamic Republic

🔹زئو ماگن
🔹Ze'ev Maghen

این مقاله به بررسی و نقد دیدگاه رایج در غرب می‌پردازد که جمهوری اسلامی ایران را متأثر از باورهای آخرالزمانی شیعه می‌داند. نویسنده با رد این تصور، استدلال می‌کند که تشیع دوازده‌امامی در طول تاریخ به‌گونه‌ای تکامل یافته که برخلاف تصور رایج، رویکردی محافظه‌کارانه و ضدشتاب‌زنی برای ظهور دارد. اگرچه برخی رفتارهای سیاسی ایران ممکن است آخرالزمانی تفسیر شود، اما این به معنای جهت‌گیری رسمی نظام بر اساس چنین باورهایی نیست. مقاله تأکید می‌کند که تحلیل سیاست‌های ایران باید بر اساس واقعیت‌های سیاسی و امنیتی باشد، نه پیش‌فرض‌های غلط درباره اعتقادات شیعی. این دیدگاه پیامدهای مهمی برای تعاملات بین‌المللی با ایران دارد.

#حتما_ببینید #به_اشتراک_بگذارید

مرجع تخصصی #مطالعات_شیعه_در_غرب
@studiesofshia

در باره مقاله بالا 👆👆👆👆👆👆
ایده اصلی این مقاله، که توسط Ze'ev Maghen نوشته شده است، رد این باور گسترده در رسانه‌ها و محافل دانشگاهی است که جمهوری اسلامی ایران، توسط مسیحاگری قدرتمند مبتنی بر تشیع هدایت می‌شود.
در عوض، نویسنده استدلال می‌کند که تحولات مذهبی-تاریخی در دوره‌های قرون وسطی و مدرن، تشیع دوازده‌امامی را به قوی‌ترین جنبش ضد مسیحایی در اسلام، و شاید در جهان، تبدیل کرده است.
برای حمایت از این دیدگاه، مقاله به نکات کلیدی زیر اشاره می‌کند:
گذار از مسیحاگری فعال به انفعال: پس از فاجعه کربلا در سال 680 میلادی، شیعیانی که بعدها دوازده‌امامی شدند، تمرکز خود را از مبارزه سیاسی برای بازپس‌گیری ریاسه (اقتدار سیاسی-نظامی) به کشت و کار امامه (اقتدار روحانی-مذهبی) تغییر دادند. آنها به جای جنگیدن برای آینده، بر سوگواری برای گذشته و صبر تأکید کردند.
سرکوب غلات (افراط‌گرایان): از همان ابتدا، علمای تشیع دوازده‌امامی به شدت با گروه‌های "غلات" یا "افراط‌گرایان" که مسیحاگری مبارزه‌طلبانه را ترویج می‌کردند یا ادعا می‌کردند امامان نمرده‌اند و به زودی بازمی‌گردند، مبارزه کردند. این سرکوب تا قرون بعدی نیز ادامه یافت.
غیبت کبری و تحکیم قدرت علما: ناپدید شدن امام دوازدهم در سال 873 میلادی و سپس پایان «غیبت صغری» و آغاز «غیبت کبری» در سال 945 میلادی، که در آن امام غایب هرگونه تماس مستقیم با پیروان خود را از دست داد، به علمای شیعه اجازه داد تا کنترل امور مذهبی را در دست بگیرند.
نظریه نیابت عامه و اجتهاد: مفهوم «نیابت عامه» (نمایندگی عمومی امام غایب توسط علما) و «اجتهاد» (تلاش فکری مستقل توسط فقهای واجد شرایط برای استخراج احکام شرعی) قدرت علمای شیعه را به طرز چشمگیری افزایش داد. این تحولات، که بر خلاف اهل سنت در شیعه غالب شد، به این معنا بود که تصمیمات دینی تنها به عهده فقها و متکلمان حرفه‌ای قرار گرفت و دانش حقوقی-کلامی آنها بسیار باارزش‌تر از کرامت آخرالزمانی امام غایب شد.
مخالفت با گروه‌های مسیحایی مدرن: حتی در قرون اخیر، علمای شیعه دوازده‌امامی، گروه‌های مسیحایی مانند شیخیه، بابیه و بهائیه را با شدت تمام سرکوب کرده‌اند.
عدم اعتقاد به مسیحاگری فعال در سیاست ایران: نویسنده بیان می‌کند که سازمان‌هایی مانند «حجتیه»، که اغلب با مسیحاگری افراطی مرتبط دانسته می‌شوند، در واقع فوق‌العاده محافظه‌کار و ضد مسیحایی هستند و ظهور امام را فعالانه تسریع نمی‌کنند، بلکه بر انتظار پرهیزکارانه تأکید دارند. حتی آیت‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، در نگاه محافظه‌کاران «غالی» (افراطی) محسوب می‌شد، زیرا به بازپس‌گیری اقتدار سیاسی با زور اعتقاد داشت.
مسیحاگری دنیوی در مقابل اخروی: مقاله نتیجه می‌گیرد که هرچند رهبران ایران درباره امام غایب صحبت می‌کنند، این بیشتر به معنای جاه‌طلبی‌های «دنیوی» برای قدرت فزاینده ایران و برتری ایدئولوژیکی اسلام است، نه اهداف آخرالزمانی. وقوع یک فاجعه هسته‌ای در واقع با این رؤیای «مسیحایی دنیوی» در تضاد است، زیرا به معنای پایان ایران خواهد بود.
نویسنده تأکید می‌کند که «مسیحاگری برای قرن‌ها دشمن سرسخت شیعه بوده است، و دوازده‌امامی‌ها در سرکوب این دشمن استعدادی استثنایی از خود نشان داده‌اند». بنابراین، نگرانی‌های غرب درباره سیاست‌های هسته‌ای ایران نباید بر اساس این فرض نادرست باشد که رهبران ایران به دنبال تسریع آخرالزمان از طریق یک جنگ هسته‌ای هستند. بلکه باید بر اساس دانش و واقعیت‌های سیاسی ایران باشد.

نسخه شگفت و بی نظیری است،‌ ترجمه فارسی تورات، با متن عبری آن با حروف فارسی، به دستور نادرشاه افشار
متن را پایین ملاحظه نمایید.
https://t.me/UT_Central_Library

کتاب «یهودی ماندن بعد از نابودی غزه» (Being Jewish After the Destruction of Gaza) اثر پیتر بینهارد (Peter Beinart)، یکی از مهمترین متون انتقادی در حوزه هویت یهودی، صهیونیسم و اخلاق در جهان معاصر است. این کتاب در سال ۲۰۲۴ منتشر شد و به سرعت به محور بحثهای فکری و سیاسی تبدیل گردید. در ادامه، معرفی تفصیلی محتوا و نویسنده ارائه میشود: https://t.me/mohammadjkhalili

معرفی نویسنده: پیتر بینهارد
پس زمینه:
پیتر بینهارد (متولد ۱۹۷۱) روشنفکر، استاد دانشگاه، روزنامه نگار و فعال سیاسی یهودی-آمریکایی است. او سردبیر نشریه «نیویورک ریویو آو بوکز» و استاد دانشگاه CUNY در رشته روزنامه نگاری است. پیشتر سردبیر مجله «نیو ریپابلیک» بود و در رسانه هایی مانند «نیویورک تایمز»، «آتلانتیک» و CNN قلم زده است.
موضع فکری:
بینهارد خود را یک «یهودی لیبرال» می داند که سال ها حامی صهیونیسم لیبرال (طرفدار دو دولت یهودی و فلسطینی) بود. اما پس از تشدید اشغال گری ها در کرانه باختری و بحران غزه، به یکی از منتقدان سرسخت سیاست های اسرائیل تبدیل شد. آثار او بر تقاطع اخلاق یهودی، حقوق بشر و سیاست خاورمیانه متمرکز است.
آثار شاخص:
The Crisis of Zionism (2012): نقد
ساختارهای تبعیض آمیز اسرائیل علیه فلسطینیان.
The Beinart Notebook (خاطرات سیاسی): تحلیل های مداوم درباره اسرائیل و یهودیت آمریکایی.
محتوا و ساختار کتاب
کتاب با این پرسش محوری آغاز میشود: «چگونه می توان هم یهودی ماند و هم در
برابر نابودی غزه سکوت نکرد؟»
بینهارد استدلال می کند که سیاست های اسرائیل پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، به ویژه جنگ غزه، هویت اخلاقی یهودیت را به مخاطره انداخته است.
کتاب در سه بخش اصلی تنظیم شده است:
۱. نقد پروژه صهیونیسم معاصر
تضاد با ارزش های یهودی:
بینهارد استدلال می کند که دولت اسرائیل با تکیه بر ایدئولوژی «یهودیت انحصارگرا» (Ethno-nationalism) و نقض حقوق فلسطینیان، سنت های اخلاقی یهود (مثل Tikkun Olam - ترمیم جهان) را نادیده گرفته است.
تحلیل جنگ غزه:
او عملیات نظامی اسرائیل در غزه را «نابودی جمعی» (Annihilation) توصیف می کند و با استناد به گزارش های حقوق بشری، آن را نقض فاحش قوانین بین المللی می داند. به باور او، این رویداد نقطه عطفی در تاریخ یهودیت است که نمی توان آن را نادیده گرفت.
۲. بحران هویت یهودیان دیاسپورا
انشقاق در جامعه یهودی:
کتاب به شکاف بین یهودیان سنتی (حامی بی قیدوشرط اسرائیل) و نسل جوان/لیبرال ها می پردازد که سیاست های اسرائیل را با «یهودستیزی» برابر می دانند.
بازتعریف یهودیت:
بینهارد از خوانندگان می خواهد یهودیت را نه براساس حاکمیت اسرائیل، بلکه بر پایه «اخلاق، عدالت و همبستگی با مظلومان» بازتعریف کنند. او به جنبش های یهودی ضدصهیونیستی مانند «JewishVoice for Peace» استناد می کند.
۳. راه حل های پیشنهادی
فاصله گیری از صهیونیسم:
نویسنده خواستار جدایی هویت یهودی از دولت اسرائیل است و تأکید میکند که انتقاد از اسرائیل، به معنای ضدیهود بودن نیست.
پشتیبانی از فلسطینیان:
او از یهودیان می خواهد با جنبش های ضدهژمونی مانند BDS (تحریم،عدم سرمایه گذاری، تحریم ها) همبستگی نشان دهند.
احیای سنت های رادیکال یهودی:
بینهارد به مکتب های فکری یهودیان مخالف صهیونیسم (مانند بوندیسم در اروپای شرقی) و فیلسوفانی مانند هانا آرنت اشاره می کند که دولت یهودی را نقد میکردند.
واکنش ها و اهمیت کتاب
تحسین ها:
کتاب توسط روشنفکرانی چون نورمن فینکل شتاین و ایلان پاپه ستوده شده است. نشریه «گاردین» آن را «ضرورتی اخلاقی برای زمانه ما» خواند.
انتقادها:
سازمان های صهیونیست مانند ADL و AIPAC بینهارد را به «تضعیف اسرائیل» متهم کرده اند. برخی او را «خودستیز» Self-hating Jew می نامد.
تأثیر فرهنگی:
این کتاب به مانیفستی برای نسل جدید یهودان تبدیل شده که هویت خود را فارغ از اسرائیل تعریف میکنند. مصاحبه های بینهارد در یوتیوب(با بیش از ۵۰۰هزار بازدید) این گفتمان را گسترش داده است.
سخن پایانی
با جستجو درفضای مجازی به زبان فارسی اطلاعاتی دریافت کردم که قرار است این کتاب توسط محمد نصیری ترجمه شود به زودی به بازار کتاب وارد شود و از کوشش خود متنی را نیز منتشرکرده است. او کتاب را، یهودي بودن پس از نابودي غزه چه معنایی دارد، نامگذاری کرده است و متنی حدودا 2500 کلمه ای از متن ترجمه شده کتاب را درقالب معرفی اجمالی در فضای مجازی منتشر کرده است و اظهار امیدواری کرده که کتاب بدون سانسور به زیور طبع آراسته گردد از این اظهار امیدواری می شود حدس زد که کتاب در مرحله اخذ مجوز می باشد. کتاب بینهارد بیش از آنکه یک تحلیل سیاسی باشد، ندای وجدان اخلاقی جامعه یهودی است. او با شجاعت نشان می دهد که چگونه حمایت کورکورانه از اسرائیل،هویت یهودی را از معنای اصیل آن دور کرده است. این اثر نه تنها برای یهودیان، بلکه برای هر خواننده ای که دغدغه عدالت، هویت و اخلاق در جهان قطبی شده امروز را دارد،ضروری است. https://t.me/mohammadjkhalili

نمونه ای از قراردادهای وزارت فرهنگ با چاپخانه ها
کتاب فرهنگ لغات فارسی سعید نفیسی
از اسناد کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران