برای نامگذاری یک کاروانسرای بیابانی، استفاده از واژه "دیر" که به معنای اقامتگاه خارج از آبادی است، منطقی به نظر میرسد. این بنا همچنین با نامهای دیگری شناخته شده است، از جمله دیر کردشیر، دیرالجص، قصرالجص، دیر جص، دیر گچ، دیر کجین و رباط دیرگچی. در برخی منابع، به اشتباه این بنا "دیر کاج" نامیده شده است، در حالی که کاج منزل بعدی در مسیر به سوی قم قرار دارد. دیرگچین در یک مسیر مهم و استراتژیک واقع شده و از زمان ساخت تا دوره صفویه از نظر نظامی اهمیت زیادی داشته است. به همین دلیل، برخی آن را "حصن" یا دژ نامیدهاند. اهمیت این کاروانسرا به خاطر ارتباطات آن و شهرت دزدان منطقه، ساختار دژمانند و استحکامات دفاعی آن را توجیه میکند. ساخت این بنا به اردشیر بابکان و انوشیروان نسبت داده شده است.
از اینجا
@qomshenasi
از اینجا
@qomshenasi
شاهکارهای ساسانی موزه آرمیتاژ.pdf
1.1 MB
در سال 1352، برخی از آثار مربوط به دوره ساسانی از موزه آرمیتاژ در روسیه در موزه ایران باستان به نمایش گذاشته شد. این آثار شامل مجموعههایی از هنر و فرهنگ ساسانی بودند که بهویژه از نظر تاریخی و هنری اهمیت زیادی داشتند.
آیا می دانیدساعتهای بزرگ و برجستهای که در دو سوی ساختمان کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران قرار دارند، نه تنها زمان را اندازهگیری میکنند، بلکه یادگاری باارزش از تاریخ پرفراز و نشیب این دانشگاه هستند. این ساعتها در سال ۱۳۵۳، به مناسبت چهلمین سال تأسیس دانشگاه تهران و بهدست علیاصغر حکمت ـ نخستین رئیس دانشگاه ـ در مکان کنونی خود نصب شدند. اقدامی که سه سال پس از افتتاح کتابخانه مرکزی انجام گرفت، هنوز هم در دل تاریخ این دانشگاه زنده است. موتورهای این ساعتها که در مخزن ششم کتابخانه نگهداری میشوند، همچنان بهعنوان نمادی از پیوندِ همیشگی زمان، دانش و میراث دانشگاهی، به کار خود ادامه میدهند و هر لحظه از تاریخ دانشگاه تهران را ثبت میکنند.