مراسم اهدای دهها هزار برگ اسناد خاندان نظام مافی به کتابخانه مرکزی توسط سرکار خانم اتحادیه.
گنجینه جواهرات سلطنتی.pdf
27.6 MB
کتاب «جواهرات سلطنتی ایران» در سال ۱۳۵۵ با ترجمه مهرداد نبیعی و توسط انتشارات بانک مرکزی با همکاری مؤسسه انتشارات فرانکلین به صورت رنگی منتشر شد. این کتاب که بر پایه نسخه اصلی انگلیسی آن ـ حاصل همکاری مشترک موزه سلطنتی انتاریو و دانشگاه تورنتو با بانک مرکزی ایران ـ تهیه شده، به معرفی علمی، تاریخی و هنری گنجینه گرانبهای جواهرات سلطنتی ایران میپردازد. محل نگهداری این کتاب تالار نفیس کتابخانه مرکزی می باشد.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خوشحالیم وشکرگزار که سارق دستگیر، و اموال مسروقه از موزه مقبره شاه نعمت الله ولی پیدا شده است
📣 #رویداد #فراخوان_مقاله #CfP
🔺 فراخوان مقاله: «سفر زیارتی به مکه به مثابه تجربهای اجتماعی» 🔺
🔺 Call for papers : The pilgrimage to Mecca as a social experience🔺
🔹مجله علوم انسانی عربستان 🔹
مجله علوم انسانی عربستان قصد دارد ویژهنامهای با عنوان «سفر زیارتی به مکه به مثابه تجربهای اجتماعی» منتشر کند و بدین منظور از عموم پژوهشگران برای ارسال آثار خود دعوت کرده است.
در توضیحات این فراخوان آمده است:
قریب به یک قرن و نیم پیش، «کریستیان اسنوکه هورخرونیه» خاورشناس هلندی، رساله دکتری خود در باب زیارت مکه (حج) را در دانشگاه لیدن به چاپ رساند (Hurgronje, 1880). چند دهه بعد، موریس گودفروا-دمومبین، نویسنده اثری که اکنون از جمله آثار کلاسیک بهشمار میرود، حج را نهادی شایسته توجه ویژه خواند (Gaudefroy-Demombynes, 1923). در ادامه این آثار پیشگام، پدیده حج توجه روزافزون علوم اجتماعی را به خود جلب کرده است؛ از مطالعات ویکتور ترنر، انسانشناس، درباره مفهوم آستانهای بودن (Turner, 1969) گرفته تا پژوهشهای آلفونس دوپرون درباره فرجامشناسی (Dupront, 1987) و همچنین آثار عبدالله حمودی (۲۰۰۵). در این میان، جامعهشناسی دین بر نقش حج به عنوان عاملی قدرتمند در شکلگیری هویت فردی – «حج به مثابه خود-روایتگری» (Hervieu-Léger, 1999)– یا هویت جمعی (Vincent, 2004 ; Saghi, 2010) تأکید کرده است.
از منظر تاریخنگاری، در آثار دهه اخیر توجه دوباره به حج به مثابه سوژهای برای تاریخ جهانی به چشم می]ورد. این آثار، حج را در مقیاس منطقهای (Papas, Welsford and Zarcone, 2011; Tagliacozzo 2013; Dewière 2017; Can 2020)، امپراتوری (McMillan 2011; Slight, 2015; Kane, 2015; Chantre, 2018; Tagliacozzo and Toorawa, 2016; Choudhury, 2023) و حتی جهانی (Greene, 2014; Chiffoleau, 2015) بررسی کردهاند. پژوهشهای اخیر از یک سو به تحلیل نخستین مراحل ورود حج به ساحت تدین اسلامی پرداختهاند (Bouali, 2021) و از سوی دیگر با بهرهگیری از روشهای تاریخ فرهنگی و تاریخ احساسات، ابعاد تازهای از آن را کشف کردهاند (Bursi, 2022 and 2024). این رویکردهای متنوع، پیچیدگی حج را به عنوان «واقعیت اجتماعی سراسری» (M. Mauss) و نقش آن را در فرایند جهانیشدن – چه در ابعاد سیاسی، دینی و اقتصادی و چه در زمینه سلامت – آشکار ساختهاند.
آیا مطالعه حج به عنوان پدیدهای جهانی، باعث شکلگیری یک گفتمان کلاننگر نمیشود که تاریخ اجتماعی حج را به کناری نهد؟ اگر زائر و تجربه زیارتش وجه مغفول این رویکرد تاریخنگاری باشد چه؟ مثل سایر «پدیدههای عظیم» (Revel, 1996)، آیا نباید حج را با دقتی بیشتر و با تاکید بر تنوع تجربیات فردی و اهمیتشان بررسی کرد؟ در همین راستا، اسناد حج و عمره نیابتی دوره ایوبی که به کوشش دومینیک سوردل و ژنین سوردل-تومین گردآوری، ترجمه و تحلیل شده است، دریچهای به اعماق تجربیات شخصی زائران گشوده است (Zouache, 2007).
ماریو بویتلار و ریچارد ون لیوون (۲۰۲۳) در پژوهشی جدید نشان دادهاند که سفرنامههای حج، تجربهی فردی و شخصی از این سفر زیارتی را هم از منظر سیاحت و هم از نظر مناسک بازتاب میدهند. به گفته این پژوهشگران، تحلیل این گنجینه ارزشمند – که مدتها به چند روایت قرون وسطایی از سوی مسافران مسلمان محدود مانده بود – هنوز در آغاز راه است. اما خطر دیگری نیز وجود دارد: محصور کردن تجربه حج در مجموعهای از تکنگاریها و روایتهای فردی که بدون عمق اجتماعی است. تاریخنگاری در دهههای اخیر، با الهام از روشهای خردهتاریخ، ابزارهای مفهومی مورخان را درباره مقیاسهای مشاهده (Revel, 1996)، «استثنای عادی» (Grendi, 1977) و «الگوی شواهدی» (Ginzburg, 1990) غنیتر ساخته است. روایتهای زیارتی با این رویکرد واکاوی شده است؛ مثلا خاطرات ژیل کایوتن که به همت دومینیک جولیا منتشر شده است (Julia, 2006). اخیراً، رویکرد «خردهتاریخ جهانی» افقهای تازهای گشوده و نشان داده است که چگونه تجربیات و سرگذشتهای فردی میتواند به مثابه «رصدخانههایی برای بازتعریف مفاهیم جهانی و محلی» عمل کند (Calafat and Bertrand, 2018).
برای اطلاع از محورهای این ویژهنامه و جزئیات ارسال آثار اینجا کلیک کنید.
📌مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبانهای اروپایی
@islamicstudies
🔺 فراخوان مقاله: «سفر زیارتی به مکه به مثابه تجربهای اجتماعی» 🔺
🔺 Call for papers : The pilgrimage to Mecca as a social experience🔺
🔹مجله علوم انسانی عربستان 🔹
مجله علوم انسانی عربستان قصد دارد ویژهنامهای با عنوان «سفر زیارتی به مکه به مثابه تجربهای اجتماعی» منتشر کند و بدین منظور از عموم پژوهشگران برای ارسال آثار خود دعوت کرده است.
در توضیحات این فراخوان آمده است:
قریب به یک قرن و نیم پیش، «کریستیان اسنوکه هورخرونیه» خاورشناس هلندی، رساله دکتری خود در باب زیارت مکه (حج) را در دانشگاه لیدن به چاپ رساند (Hurgronje, 1880). چند دهه بعد، موریس گودفروا-دمومبین، نویسنده اثری که اکنون از جمله آثار کلاسیک بهشمار میرود، حج را نهادی شایسته توجه ویژه خواند (Gaudefroy-Demombynes, 1923). در ادامه این آثار پیشگام، پدیده حج توجه روزافزون علوم اجتماعی را به خود جلب کرده است؛ از مطالعات ویکتور ترنر، انسانشناس، درباره مفهوم آستانهای بودن (Turner, 1969) گرفته تا پژوهشهای آلفونس دوپرون درباره فرجامشناسی (Dupront, 1987) و همچنین آثار عبدالله حمودی (۲۰۰۵). در این میان، جامعهشناسی دین بر نقش حج به عنوان عاملی قدرتمند در شکلگیری هویت فردی – «حج به مثابه خود-روایتگری» (Hervieu-Léger, 1999)– یا هویت جمعی (Vincent, 2004 ; Saghi, 2010) تأکید کرده است.
از منظر تاریخنگاری، در آثار دهه اخیر توجه دوباره به حج به مثابه سوژهای برای تاریخ جهانی به چشم می]ورد. این آثار، حج را در مقیاس منطقهای (Papas, Welsford and Zarcone, 2011; Tagliacozzo 2013; Dewière 2017; Can 2020)، امپراتوری (McMillan 2011; Slight, 2015; Kane, 2015; Chantre, 2018; Tagliacozzo and Toorawa, 2016; Choudhury, 2023) و حتی جهانی (Greene, 2014; Chiffoleau, 2015) بررسی کردهاند. پژوهشهای اخیر از یک سو به تحلیل نخستین مراحل ورود حج به ساحت تدین اسلامی پرداختهاند (Bouali, 2021) و از سوی دیگر با بهرهگیری از روشهای تاریخ فرهنگی و تاریخ احساسات، ابعاد تازهای از آن را کشف کردهاند (Bursi, 2022 and 2024). این رویکردهای متنوع، پیچیدگی حج را به عنوان «واقعیت اجتماعی سراسری» (M. Mauss) و نقش آن را در فرایند جهانیشدن – چه در ابعاد سیاسی، دینی و اقتصادی و چه در زمینه سلامت – آشکار ساختهاند.
آیا مطالعه حج به عنوان پدیدهای جهانی، باعث شکلگیری یک گفتمان کلاننگر نمیشود که تاریخ اجتماعی حج را به کناری نهد؟ اگر زائر و تجربه زیارتش وجه مغفول این رویکرد تاریخنگاری باشد چه؟ مثل سایر «پدیدههای عظیم» (Revel, 1996)، آیا نباید حج را با دقتی بیشتر و با تاکید بر تنوع تجربیات فردی و اهمیتشان بررسی کرد؟ در همین راستا، اسناد حج و عمره نیابتی دوره ایوبی که به کوشش دومینیک سوردل و ژنین سوردل-تومین گردآوری، ترجمه و تحلیل شده است، دریچهای به اعماق تجربیات شخصی زائران گشوده است (Zouache, 2007).
ماریو بویتلار و ریچارد ون لیوون (۲۰۲۳) در پژوهشی جدید نشان دادهاند که سفرنامههای حج، تجربهی فردی و شخصی از این سفر زیارتی را هم از منظر سیاحت و هم از نظر مناسک بازتاب میدهند. به گفته این پژوهشگران، تحلیل این گنجینه ارزشمند – که مدتها به چند روایت قرون وسطایی از سوی مسافران مسلمان محدود مانده بود – هنوز در آغاز راه است. اما خطر دیگری نیز وجود دارد: محصور کردن تجربه حج در مجموعهای از تکنگاریها و روایتهای فردی که بدون عمق اجتماعی است. تاریخنگاری در دهههای اخیر، با الهام از روشهای خردهتاریخ، ابزارهای مفهومی مورخان را درباره مقیاسهای مشاهده (Revel, 1996)، «استثنای عادی» (Grendi, 1977) و «الگوی شواهدی» (Ginzburg, 1990) غنیتر ساخته است. روایتهای زیارتی با این رویکرد واکاوی شده است؛ مثلا خاطرات ژیل کایوتن که به همت دومینیک جولیا منتشر شده است (Julia, 2006). اخیراً، رویکرد «خردهتاریخ جهانی» افقهای تازهای گشوده و نشان داده است که چگونه تجربیات و سرگذشتهای فردی میتواند به مثابه «رصدخانههایی برای بازتعریف مفاهیم جهانی و محلی» عمل کند (Calafat and Bertrand, 2018).
برای اطلاع از محورهای این ویژهنامه و جزئیات ارسال آثار اینجا کلیک کنید.
📌مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبانهای اروپایی
@islamicstudies
مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبان های اروپایی
فراخوان مقاله: «سفر زیارتی به مکه به مثابه تجربهای اجتماعی» - مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبان های اروپایی
مرکز و کتابخانه مطالعات اسلامی به زبانهای اروپایی: مجله علوم انسانی عربستان قصد دارد ویژهنامهای با عنوان «سفر زیارتی به مکه به مثابه تجربهای اجتماعی» منتشر کند و بدین منظور از عموم پژوهشگران برای ارسال آثار خود دعوت کرده است. در توضیحات این فراخوان آمده…
آنهماری شیمل، اسلامپژوه و عرفانپژوه آلمانی (۱۹۲۲-۲۰۰۳م)، آثار متعددی در زمینه الهیات و فرهنگ اسلامی تألیف کرد و به تحریفهای ارائه شده از اسلام در غرب اعتراض داشت. این تصویر مربوط به مراسم اعطای لوح تقدیر به وی در سال ۱۳۷۸ در دانشگاه تهران است که در مجموعه آرشیوی کتابخانه مرکزی نگهداری میشود.
https://t.me/UT_Central_Library
https://t.me/UT_Central_Library
https://www.ibna.ir/news/534854/%D8%A7%D8%B3%D9%86%D8%A7%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE
گزارش کامل نشست روز 29 اردیبهشت کتابخانه مرکزی با عنوان تقدیر از خاندان نظام مافی بویژه خانم دکتر منصوره اتحادیه بابت اهدای اسناد
گزارش کامل نشست روز 29 اردیبهشت کتابخانه مرکزی با عنوان تقدیر از خاندان نظام مافی بویژه خانم دکتر منصوره اتحادیه بابت اهدای اسناد
ایبنا
اسناد خانوادگی، رد پای مردم در تاریخ
منصوره اتحادیه: نگهداری اسناد خانوادگی رسم نبود و این اسناد یا از بین رفتهاند و یا قابل استفاده نیستند. در اسناد خانوادگی ردپای مردم در تاریخ مشخص است، تاریخ فقط پادشاهان و درباریان نیستند