مقابر باغ گنبد سبز مربوط به دورانهای تاریخی پس از اسلام -قرن هشتم ه.ق است و در قم، خیابان شهید روحانی، جنب گلزار شهدا واقع شده و این اثر در تاریخ پانزده دی هزاروسیصدوده با شمارهٔ ثبت صدوبیست و نه بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گنبد سبز دارای سه برج آرامگاهی با تزئینات گچبری بی نظیر، عمل استاد علی ابن محمد بن ابی شجاع است.
این سه برج آرامگاه متعلق به تعدادی از خاندان صفی است که حاکمان شهر قم در قرن هشت هجری قمری بودند.
عکس و متن از استاد صادق میری
https://t.me/qomphotograph
گنبد سبز دارای سه برج آرامگاهی با تزئینات گچبری بی نظیر، عمل استاد علی ابن محمد بن ابی شجاع است.
این سه برج آرامگاه متعلق به تعدادی از خاندان صفی است که حاکمان شهر قم در قرن هشت هجری قمری بودند.
عکس و متن از استاد صادق میری
https://t.me/qomphotograph
قطعه #ثلث_جلی اثر عثمان اوزچای 🇹🇷
■ آیه ۱۶۹ سوره آلعمران:
وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ◇
(ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زندهاند، و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.
☆ امروز ۲۹ فروردین، روز ارتش🇮🇷 است؛ درود بر روان پاک و روح بلند شهیدان ارتش که جان خود را نثار خاک پاک ایران🇮🇷 کردند.
@MehdiQorbani
■ آیه ۱۶۹ سوره آلعمران:
وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ◇
(ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زندهاند، و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.
☆ امروز ۲۹ فروردین، روز ارتش🇮🇷 است؛ درود بر روان پاک و روح بلند شهیدان ارتش که جان خود را نثار خاک پاک ایران🇮🇷 کردند.
@MehdiQorbani
علوم انسانی دیجیتال در قرن بیست و یکم
با در نظر گرفتن این واقعیت که یکی از عوامل تحولآفرین اصلی در علوم انسانی در آغاز قرن بیستویکم، گذار از منابع آنالوگ به انواع گوناگون منابع دیجیتال است، در این مقاله استدلال شد که این تغییر، علوم انسانی را از جنبههای مختلفی تحت تأثیر قرار میدهد. در پایان، بار دیگر به پرسشی که در ابتدا مطرح شد بازمیگردیم: علوم انسانی تا چه اندازه دیجیتال خواهد شد؟
از یک سو، علوم انسانی بهطور فزایندهای به سمت «دیجیتالی» شدن حرکت میکند. دلیل این امر همان تغییر اشاره شده از منابع آنالوگ به منابع دیجیتال، و نیز امکان به کارگیری روشهای پشتیبانیشده با فناوری دیجیتال است که این نوع منابع فراهم کردهاند و روزبهروز نیز ضروریتر میسازد. بنابراین، گسترش فناوری دیجیتال به احتمال زیاد علوم انسانی را بیش از پیش بهسمت «علوم انسانی دیجیتال» سوق خواهد داد.
اما از سوی دیگر، علوم انسانی دیجیتال، اساساً همان علوم انسانی باقی میماند. پرسشها، نظریهها، روشها و اهداف بنیادین علوم انسانی، با وجود گسترش فزایندۀ دیجیتال و چالشهایی که همراه دارد، تا حد زیادی بدون تغییر باقی میمانند. علوم انسانی دیجیتال بهخودیخود یک پارادایم کاملاً جدید محسوب نمیشود، بلکه مجموعهای از امکانات جدید را پدید میآورد؛ چه برای انجام همان کارهای پیشین به شیوهای نو، و چه برای بازاندیشی در شیوههای شناختهشدۀ علوم انسانی. برای مثال، میتوان به بهره بردن از روشهای پشتیبانیشده توسط نرمافزارها، و نیز زیرساختهای پژوهشی دیجیتال اشاره کرد.
آنچه نیاز داریم، نوعی علوم انسانی دیجیتال متعادل است؛ علمی که از یکسو تغییرات بنیادی در بنیان فعالیتهای علمی علوم انسانی را به رسمیت بشناسد، و از سوی دیگر، اذعان کند که این تغییرات لزوماً ماهیت علوم انسانی را بهطور بنیادی دگرگون نمیکنند. لازم نیست تمام شاخههای علوم انسانی به علوم انسانی دیجیتال تبدیل شوند، اما بعید است که هیچیک از آنها بدون تغییر باقی بمانند؛ چرا که یا با دیجیتالی بودن خودِ موضوع مطالعه مواجهاند، یا با روشها و ابزارهای پژوهشی دیجیتالی پشتیبانیشده که در علوم انسانی به کار گرفته میشود، و یا با هر دو.
بنابراین، در قرن بیستویکم، تفاوت میان علوم انسانی و علوم انسانی دیجیتال، بیشتر کمّی است تا کیفی: همۀ شاخههای علوم انسانی تا حدی دیجیتال خواهند شد، اما نه به یک اندازه. از اینرو، پرسش اصلی دیگر آن نیست که دیجیتال هستند یا نه، بلکه این است که «چقدر» دیجیتال هستند.
و صرفنظر از اینکه این تعادل را در چه نقطهای میان دیجیتالی بودن «بیشتر» یا «کمتر» بخواهیم برقرار کنیم، باید پذیرفت که ورود فناوری دیجیتال به علوم انسانی، یک نقطه عطف است که تاکنون نیز بحثهایی اساسی و ارزشمند را دربارۀ اینکه علوم انسانی (دیجیتال) چه میتواند باشد، به جریان انداخته است.
https://t.me/nashresamaeqalamchannel
متن کامل این مقاله را در آدرس زیر مشاهده بفرمایید:
https://nashresamaeqalam.ir/articles/digital-humanities-in-the-21st-century-digital-material-as-a-driving-force/#Berry-2012
با در نظر گرفتن این واقعیت که یکی از عوامل تحولآفرین اصلی در علوم انسانی در آغاز قرن بیستویکم، گذار از منابع آنالوگ به انواع گوناگون منابع دیجیتال است، در این مقاله استدلال شد که این تغییر، علوم انسانی را از جنبههای مختلفی تحت تأثیر قرار میدهد. در پایان، بار دیگر به پرسشی که در ابتدا مطرح شد بازمیگردیم: علوم انسانی تا چه اندازه دیجیتال خواهد شد؟
از یک سو، علوم انسانی بهطور فزایندهای به سمت «دیجیتالی» شدن حرکت میکند. دلیل این امر همان تغییر اشاره شده از منابع آنالوگ به منابع دیجیتال، و نیز امکان به کارگیری روشهای پشتیبانیشده با فناوری دیجیتال است که این نوع منابع فراهم کردهاند و روزبهروز نیز ضروریتر میسازد. بنابراین، گسترش فناوری دیجیتال به احتمال زیاد علوم انسانی را بیش از پیش بهسمت «علوم انسانی دیجیتال» سوق خواهد داد.
اما از سوی دیگر، علوم انسانی دیجیتال، اساساً همان علوم انسانی باقی میماند. پرسشها، نظریهها، روشها و اهداف بنیادین علوم انسانی، با وجود گسترش فزایندۀ دیجیتال و چالشهایی که همراه دارد، تا حد زیادی بدون تغییر باقی میمانند. علوم انسانی دیجیتال بهخودیخود یک پارادایم کاملاً جدید محسوب نمیشود، بلکه مجموعهای از امکانات جدید را پدید میآورد؛ چه برای انجام همان کارهای پیشین به شیوهای نو، و چه برای بازاندیشی در شیوههای شناختهشدۀ علوم انسانی. برای مثال، میتوان به بهره بردن از روشهای پشتیبانیشده توسط نرمافزارها، و نیز زیرساختهای پژوهشی دیجیتال اشاره کرد.
آنچه نیاز داریم، نوعی علوم انسانی دیجیتال متعادل است؛ علمی که از یکسو تغییرات بنیادی در بنیان فعالیتهای علمی علوم انسانی را به رسمیت بشناسد، و از سوی دیگر، اذعان کند که این تغییرات لزوماً ماهیت علوم انسانی را بهطور بنیادی دگرگون نمیکنند. لازم نیست تمام شاخههای علوم انسانی به علوم انسانی دیجیتال تبدیل شوند، اما بعید است که هیچیک از آنها بدون تغییر باقی بمانند؛ چرا که یا با دیجیتالی بودن خودِ موضوع مطالعه مواجهاند، یا با روشها و ابزارهای پژوهشی دیجیتالی پشتیبانیشده که در علوم انسانی به کار گرفته میشود، و یا با هر دو.
بنابراین، در قرن بیستویکم، تفاوت میان علوم انسانی و علوم انسانی دیجیتال، بیشتر کمّی است تا کیفی: همۀ شاخههای علوم انسانی تا حدی دیجیتال خواهند شد، اما نه به یک اندازه. از اینرو، پرسش اصلی دیگر آن نیست که دیجیتال هستند یا نه، بلکه این است که «چقدر» دیجیتال هستند.
و صرفنظر از اینکه این تعادل را در چه نقطهای میان دیجیتالی بودن «بیشتر» یا «کمتر» بخواهیم برقرار کنیم، باید پذیرفت که ورود فناوری دیجیتال به علوم انسانی، یک نقطه عطف است که تاکنون نیز بحثهایی اساسی و ارزشمند را دربارۀ اینکه علوم انسانی (دیجیتال) چه میتواند باشد، به جریان انداخته است.
https://t.me/nashresamaeqalamchannel
متن کامل این مقاله را در آدرس زیر مشاهده بفرمایید:
https://nashresamaeqalam.ir/articles/digital-humanities-in-the-21st-century-digital-material-as-a-driving-force/#Berry-2012
سماع قلم | نشر سماع قلم ناشر کتابهای حوزۀ علوم انسانی
علوم انسانی دیجیتال در قرن بیست و یکم: مادۀ دیجیتال بهعنوان یک نیروی محرکه | سماع قلم
یکی از عوامل تحولآفرین اصلی در علوم انسانی در آغاز قرن بیست و یکم، تغییر از منابع آنالوگ به منابع دیجیتال است و این تغییر به روشهای گوناگونی بر علوم انسانی تأثیر خواهد گذاشت. اما همه انواع مواد دیجیتال به یک شکل دیجیتالی نیستند؛ تمایز میان «دیجیتالیشده»،…
هوش مصنوعی بیخیال نویسندگی نمیشود
واوهینی وارا (نویسنده و روزنامهنگار باسابقه حوزه تکنولوژی) هفته گذشته کتابی منتشر کرد که توجه به آن برای نویسندگان و ناشران کتاب ضروری است.
او در این کتاب از مواجههاش با نوشتن به کمک هوش مصنوعی میگوید؛ تجربهای که هم جنبههای ترسناک داشته و هم ابعاد وسوسهبرانگیز. این نکات برای نویسندگان امروز حیاتیاند:
🔸اگر نویسنده بلد نباشد با این ابزارها کار کند، مخاطبش را از دست میدهد.
🔹هوش مصنوعی میتواند الهامبخش باشد، اما جای تجربه انسانی را نمیگیرد.
🔸شرکتها از نوشتههای ما برای آموزش ماشینها استفاده میکنند، بدون اینکه چیزی نصیب ما شود.
🔹نوشتن با هوش مصنوعی، مرز بین نویسنده و ماشین را محو میکند.
🔸دادهها و الگوریتمها حالا بخشی از فرایند نوشتن شدهاند؛ بدون آنکه واقعاً بدانیم چطور بر ما اثر خواهند گذاشت.
این کتاب روایتی است جسورانه، صمیمی و تکاندهنده از دنیایی که در آن نوشتن دیگر فقط کار انسان نیست.
Searches: Selfhood in the Digital Age
واوهینی وارا (نویسنده و روزنامهنگار باسابقه حوزه تکنولوژی) هفته گذشته کتابی منتشر کرد که توجه به آن برای نویسندگان و ناشران کتاب ضروری است.
او در این کتاب از مواجههاش با نوشتن به کمک هوش مصنوعی میگوید؛ تجربهای که هم جنبههای ترسناک داشته و هم ابعاد وسوسهبرانگیز. این نکات برای نویسندگان امروز حیاتیاند:
🔸اگر نویسنده بلد نباشد با این ابزارها کار کند، مخاطبش را از دست میدهد.
🔹هوش مصنوعی میتواند الهامبخش باشد، اما جای تجربه انسانی را نمیگیرد.
🔸شرکتها از نوشتههای ما برای آموزش ماشینها استفاده میکنند، بدون اینکه چیزی نصیب ما شود.
🔹نوشتن با هوش مصنوعی، مرز بین نویسنده و ماشین را محو میکند.
🔸دادهها و الگوریتمها حالا بخشی از فرایند نوشتن شدهاند؛ بدون آنکه واقعاً بدانیم چطور بر ما اثر خواهند گذاشت.
این کتاب روایتی است جسورانه، صمیمی و تکاندهنده از دنیایی که در آن نوشتن دیگر فقط کار انسان نیست.
Searches: Selfhood in the Digital Age
🎓 قابلیت داوری هوشمند مقالات در پلتفرم SCiNiTO AI
با استفاده از Reviewer در ساینیتو، پژوهشگران میتوانند قبل از ارسال مقاله به مجلات علمی، از یک سیستم داوری مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارزیابی دقیق ساختار و محتوای علمی اثر خود بهرهمند شوند.
این ابزار، بخشهای مختلف مقاله را بهصورت تخصصی مورد بررسی قرار میدهد:
🔘 چکیده: ارزیابی وضوح، تمرکز و انسجام در خلاصه پژوهش
🔘مقدمه: بررسی بیان مسئله، پیشینه پژوهش و منطق ارائه راهحل
🔘روشها: تحلیل کامل مراحل اجرایی، تجهیزات و شفافیت روند تحقیق
🔘یافتهها: بازبینی نمایش دادهها، تحلیل آماری و انسجام نتایج
🔘بحث: تقویت نتیجهگیری و بررسی ابعاد نظری و کاربردی پژوهش
🔘مراجع: بررسی صحت ارجاعات، فرمت منابع و کامل بودن اطلاعات کتابشناختی
🎯 هدف این ابزار، کمک به ارتقای کیفیت نگارش علمی و آمادهسازی مقالات مطابق با استانداردهای بینالمللی نشریات است.
🆔 @SCINITOAI_IRAN
با استفاده از Reviewer در ساینیتو، پژوهشگران میتوانند قبل از ارسال مقاله به مجلات علمی، از یک سیستم داوری مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارزیابی دقیق ساختار و محتوای علمی اثر خود بهرهمند شوند.
این ابزار، بخشهای مختلف مقاله را بهصورت تخصصی مورد بررسی قرار میدهد:
🔘 چکیده: ارزیابی وضوح، تمرکز و انسجام در خلاصه پژوهش
🔘مقدمه: بررسی بیان مسئله، پیشینه پژوهش و منطق ارائه راهحل
🔘روشها: تحلیل کامل مراحل اجرایی، تجهیزات و شفافیت روند تحقیق
🔘یافتهها: بازبینی نمایش دادهها، تحلیل آماری و انسجام نتایج
🔘بحث: تقویت نتیجهگیری و بررسی ابعاد نظری و کاربردی پژوهش
🔘مراجع: بررسی صحت ارجاعات، فرمت منابع و کامل بودن اطلاعات کتابشناختی
🎯 هدف این ابزار، کمک به ارتقای کیفیت نگارش علمی و آمادهسازی مقالات مطابق با استانداردهای بینالمللی نشریات است.
🆔 @SCINITOAI_IRAN
امروز 30 فروردین ماه 1404 توفیق زیارت کتابخانه دانشکده حقوق را یافتم که جزو قدیمی ترین کتابخانه های دانشگاه تهران است. هم خوشحال شدم هم متاسف. کتابخانه خوبی است، کتابهای قدیمی بسیار خوبی به زبان های فارسی، عربی و لاتین دارد. اما متاسفانه به دلیل اتفاقی که سال 84 افتاده، به نظر می رسد چیزی بین 20 تا 40 هزار کتاب فهرست نویسی نشده است. مسلما حمایت رئیس دانشکده و معاونین آن می تواند مسیر فهرست نویسی این آثار را که الحق گنجینه ای است، هموار کند.