اصلا غمگین و ناامید نیستم. هرجا که باشی زندگی، زندگی است، زندگی درون ماست نه بیرون ما.
آن جا تنها نخواهم بود. انسان بودن میان دیگر آدمیان و انسان ماندن، نومید نشدن و سقوط نکردن در مصیبت هایی که ممکن است سرت بیاید، زندگی یعنی همین، کار زندگی همین است.
من این را درک کرده‌ام...

⭐️#داستایوفسکی⭐️

🎓#FACT
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🌟🗽🅤🅢.🅐🅡🅜🅨.🅓🅐🅣🅐 🌟

📌 ده اقتصاد بزرگ دنیا بر اساس میزان‌ تولید ناخالص داخلی

📈#Economics
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🌟🗽🅤🅢.🅐🅡🅜🅨.🅓🅐🅣🅐 🌟

♾ پول چیست و چه کارکردی در اقتصاد دارد؟


✏️وقتی تعداد زیادی از غریبه‌ها سعی در همکاری دارند، یک اقتصاد، مبتنی بر مساعدت‌ها و تعهدات نمی‌تواند کار کند. کمک رایگان به خواهر یا همسایه با مراقبت از بیگانگانی که ممکن است هیچ‌گاه در ازای کمک شما مقابله به مثل نکنند بسیار متفاوت است. ممکن است فردی وظیفه متقابل خود را در یک تهاتر به جا نیاورد. اما از سوی دیگر تهاتر فقط زمانی اثربخش است که طیف محدودی از کالاها با هم مبادله شوند. تهاتر نمی‌تواند اساس یک اقتصاد پیچیده را شکل دهد.

✏️به منظور درک محدودیت‌های تهاتر، تصور کنید شما صاحب یک باغ سیب در یک منطقه روستایی هستید که تردترین و شیرین‌ترین سیب‌ها را در کل یک ولایت تولید می‌کند. شما چنان سخت در باغ خود مشغول کار هستید که کفش‌هایتان پاره می‌شود. بنابراین، درشکه خود را پر از سیب می‌کنید و به بازارچه پایین رودخانه می‌روید. همسایه‌ای به شما گفته که کفاشی در انتهای جنوبی بازارچه هست که برای وی یک جفت چکمه واقعا محکم ساخته که پنج فصل دوام داشته است. شما مغازه این کفاش را پیدا می‌کنید و مقداری از سیب‌های خود را در ازای یک جفت کفش مورد نیازتان به او می‌دهید.

✏️ کفاش اندکی درنگ می‌کند. او چه تعداد سیب را باید به ازای أجرت خود دریافت کند؟ او هر روز با ده‌ها مشتری روبه‌رو می‌شود که تعدادی از آن‌ها با خود کیسه‌های سیب می‌آورند، در حالی که بقیه افراد با خود جویا بز یا پارچه می‌آورند و کیفیت تمام آن‌ها با هم متفاوت است. حتی برخی دیگر از این مشتریان تخصص خود در زمینه دادخواهی از پادشاه یا درمان کمردرد را ارائه می‌کنند. آخرین مرتبه‌ای که این کفاش در ازای کفش سیب دریافت کرده سه ماه پیش بوده است و آن زمان او طلب سه کیسه سیب کرده بود، یا شاید هم چهار کیسه؟ اما اگر حالا كفاش بهتر به آن زمان بیندیشد، به خاطر می‌آورد که آن‌ها به جای اینکه سیب‌های اعلای تپه‌ای باشند، سیب‌های ترش دره‌ای بودند. از سوی دیگر، آن زمان سیب‌ها در ازای کفش‌های کوچک زنانه ارائه شده بودند. این آقا اکنون خواستار چکمه‌های مردانه است. در کنار این‌ها در هفته‌های اخیر یک مریضی در گله‌های شهر شیوع پیدا کرده و پوست حیوانات در حال کمیاب‌تر شدن است. دباغان در ازای همان مقدار ثابت از چرم، خواهان دو برابر کفش آماده هستند. آیا این موضوع نباید مد نظر كفاش قرار گیرد؟

✏️در یک اقتصاد تهاتری، این کفاش و این عمل آورنده سیب هر روز باید دوباره در مورد قیمت‌های نسبی ده‌ها کالای دیگر اطلاع پیدا کنند. اگر صد کالای مختلف در بازار مبادله می‌شود، در نتیجه خریداران و فروشندگان باید ۴٫۹۵۰ نرخ مبادله مختلف را بدانند و اگر ۱۰۰۰ کالای متفاوت مبادله شوند، خریداران و فروشندگان باید ۴۹۹,۵۰۰ نرخ مبادله مختلف را زیروزبر کنند! چطور می‌توان از پس این کار برآمد؟
این اوضاع حتى وخیم‌تر نیز می‌شود. حتی اگر بتوانید حساب کنید چه تعداد سیب معادل با یک جفت کفش است، تهاتر همیشه امکان پذیر نیست. بالاخره، هر بده بستانی مستلزم این است که هر طرف خواستار کالای طرف مقابل باشد. اگر این کفاش علاقه‌ای به سیب نداشته باشد و یا اگر در حال حاضر چیزی که کفاش نیاز دارد یک طلاق باشد چطور؟ بله، این کشاورز می.تواند به دنبال وکیلی باشد که علاقه مند به سیب بوده و یک معامله سه جانبه را برقرار کند.

✏️ اما اگر این وکیل به اندازه کافی سیب داشته باشد و واقعا نیازمند اصلاح سر باشد، چطور؟
بعضی جوامع سعی کرده‌اند این مشکل را با راه‌اندازی یک نظام تهاتر مرکزي تجمیع محصولات از عمل‌آورندگان و تولیدکنندگان متخصص و توزیع آن‌ها بین افرادی که به آن‌ها نیاز دارند، حل کنند. بزرگ‌ترین و مشهورترین آزمایش این‌چنینی در اتحادیه شوروی انجام و به شکلی نکبت بار شکست خورد. این عبارت که «همه بر اساس توانایی‌های خود کار و بر مبنای نیازهای خود دریافت می‌کنند» در عمل به این عبارت تبدیل شد که «همه تا کم‌ترین حد ممکن کار کرده و تا آنجا که بتوانند دریافت می‌کنند. در مواقع دیگر، تدابیر ملایم‌تر و موفق‌تری اتخاذ شد؛ مثلا در امپراطوری اینکا. با این حال، اغلب جوامع روش ساده‌تری برای متصل کردن تعداد زیادی از متخصصان پیدا کردند؛ آن‌ها پول را اختراع کردند!»

📝 از کتاب "پول"، ترجمه محمدرضا فرهادی پور. نوشته یووال نوح هراری

📈#Economics
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🗽🅤🅢.🅐🅡🅜🅨.🅓🅐🅣🅐

📸تلویزیون، زیرسیگاری‌ها و تلفن صندلی های سکه‌ای در ترمینال اتوبوس گری‌هاند لس‌آنجلس، سال ۱۹۶۹.

در این سال‌ها، ترمینال‌های اتوبوس‌ و مراکز حمل‌ونقل عمومی در ایالات متحده اغلب به امکاناتی مانند زیرسیگاری و تلفن‌های عمومی مجهز بودند. "تل‌ا‌چیرها" صندلی‌هایی بودند که مسافران می‌توانستند با انداختن سکه، برای مدتی محدود از تلفن تعبیه‌شده در کنار آن استفاده کنند تا در حین انتظار با خانواده یا دوستان خود تماس بگیرند.


🗓#History
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🌟🗽🅤🅢.🅐🅡🅜🅨.🅓🅐🅣🅐 🌟

📖کتاب "دگرگونی بزرگ: مسیر چین از انقلاب به اصلاحات" با این جمله شروع می‌شود:

«در پنجشنبه ۹ سپتامبر ۱۹۷۶ کوتاه زمانی پس از نیمه شب مائو تسه‌تونگ مُرد.»

🗓#History
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🌟🗽🅤🅢.🅐🅡🅜🅨.🅓🅐🅣🅐 🌟