در بسیاری از حکومت‌های استبدادی، تنها مخالفت با حکومت جرم نیست؛ بلکه تغییر دادن معنای واژه‌ها، بازنویسی تاریخ و کنترل اطلاعات نیز ابزار اصلی قدرت است. وقتی مردم دیگر نتوانند تشخیص دهند چه چیزی حقیقت دارد، مقاومت در برابر حکومت بسیار دشوارتر می‌شود.

به همین دلیل است که در رمان ۱۹۸۴، شعارهایی مانند «جنگ یعنی صلح»، «آزادی یعنی بردگی» و «نادانی یعنی قدرت» به کار می‌روند؛ هدف این شعارها این است که مردم توانایی تشخیص تناقض و حقیقت را از دست بدهند.