انجمن علمی اقتصاد دانشگاه اصفهان

Forwarded from شورای‌ صنفی‌ دانشجويان دانشگاه اصفهان

🔴 یادداشت معاون فرهنگی دانشکده‌ی ادبی‍ات و عـلـوم انـسـانـی، دکـتر امـیـر احـمـدنـژاد در مـورد کتابخانه‌ی مـرکزی دانشگاه:

◀️ بسم الله الرحمن الرحیم
هفتۀ گذشته فرصتی دست داد تا به عنوان معلمی خرد و عضوی کوچک از جامعۀ بزرگ و ارجمند دانشگاه اصفهان به دیدار کتابخانه مرکزی و موزۀ دانشگاه اصفهان بروم. نخست از موزه یاد می کنم. همه چیز برای شگفت زده شدن هر علاقمند به میراث علمی و فرهنگی فراهم است. دیوارها تازه رنگ شده اند. مسؤول موزۀ دانشگاه، کارمندان و تعدادی از دانشجویان علاقمند با شوری مثال زدنی در حال فعالیتند. همۀ اسناد از بخش های مختلف دانشگاه و حتی بیرون دانشگاه(داستان انتقال هر سند قصه ای شنیدنی است) به زیرزمین کتابخانه انتقال یافته و با فهرستی کامل در کنار قفسه های نسخ باارزش خطی سامان یافته است. گنجینه ای از مهرهای مختلف ادوار گذشتۀ دانشگاه، نامه نگاری های بیش از پنج و شش دهه قبل بین مسؤولان بخش های مختلف دانشگاه، عکس های خاص و نفیس قدیمی، کاپ های قهرمانی، نسخه هایی به خط علامۀ مجلسی و میرداماد و ... بخشی از آنچه بود که با دیدنشان به وجد آمدم. امروز می توان با افتخار هر میهمانی از هر جای دنیا را به دیدن پیشینۀ گرانبهای علم و تحصیل در اصفهان برد و به آن افتخار کرد. همکار مسؤولم در موزه اما این ها را اندکی از آنچه در ذهن داشت می دانست و با شور و جدیت از برنامه هایش برای توسعۀ موزه و جمع آوری اسناد میگفت. برنامه هایی که نیاز به حمایت دارند.

◀️ در کتابخانۀ دانشگاه هم گشت و گذار در بخش آرشیو مجلات از گذر زمان غافلم کرد. در چند ماه گذشته بخش زیادی از انرژی کارمندان و باز دانشجویان علاقمندی که به طور افتخاری با کتابخانه همکاری می کنند صرف چک کردن تک تک مجلات موجود در انبارهای مجلات شده است. تمامی مجله های تکراری مشخص شده اند. مجلات باقی مانده همه موضوع بندی و فهرست شده اند. دیدن روزنامه ها و هفته نامه های دهه های پیشین برایم جذابیتی مضاعف داشت. هفته نامه هایی بسیار پویاتر از آنچه امروز در فضای حقیقی و مجازی مطبوعاتی مان می بینیم. در تورق نشریات، به طور اتفاقی شماره های آذر 32 توجهم را جلب کرد. درست پس از کودتا. چه عبرت ها که در طرح های متعدد و گزارش های متنوع آن نهفته نیست.

◀️ کتابخانۀ مرکزی حداقل در دوره هایی که از نزدیک دیده ام رؤسایی لایق و با انگیزه داشته است. اما امروز شمیم فرهنگ و برنامه هایی نو برای ارتباط این قلب دانشگاه با بیرون از دانشگاه و جذب دانشجویان به کتابخانه، نه به عنوان انبار کتاب بلکه به عنوان مرکز فرهنگی دانشگاه به مشام می رسد. امروز همۀ آنچه در انبارهای دربستۀ کتابخانه بوده فهرست شده و با شناسایی تکراری ها و انتقال آن به سایر مراکز در قبال دریافت ناقصی آرشیوهای موجود فضای خوبی آزاد شده است. فضایی که قرار است به عاشقان کتاب اختصاص یابد. فضایی برای مطالعه و سیر در گنجینه های متنوعی که داشته ایم اما از آن غافل بوده ایم. تجمیع کتاب ها در چهار کتابخانۀ بزرگ. تقویت آرشیو اصلی کتابخانۀ مرکزی، تجهیز قرائت خانه های دانشکده ها در محل انبارهای کم مراجع کنونی و... بخشی از آنچه بود که دربارۀ آیندۀ کتابخانه از زبان مسؤول عاشق کتاب کتابخانه می شنیدم و البته مشکلات و دشواری هایی که مقابل هر اقدام رو به جلویی وجود دارد.
من با آنچه دیدم اطمینان دارم سال آینده و سالهای آینده حرف های تازۀ بیشتری از کتابخانۀ دانشگاه خواهیم شنید. حرکت های نو در این دو بخش مهم دانشگاه نیازمند حمایتند. حمایت ها لزوما مالی نیستند و یا از سوی مسؤولان تصمیم گیر دانشگاه رقم نمی خورند. باید به آنان که به فکر تحول فضاهای اداری و پژوهشی دانشگاه و آمیخته کردن آن با فرهنگند و به دنبال گشودن درب های پولادین دانشگاه به روی صاحبان اصلی اش هستند رساند که صدایتان را شنیده ایم...
صدایتان را شنیده ایم.
امیر احمدنژاد.

@senfi_ui

45 views12:05