Forwarded from پروانگی
«از بس در تصاویری غرق شدهایم که زمانی از دیدنشان جا میخوردیم و منزجر میشدیم، حالا دیگر قابلیتمان را برای واکنش نشاندادن از دست دادهایم. چیزی از حس همدلی باقی نمانده است و به سوی رخوت و بیحسی پیش میرویم. همدردی حس کمثباتی است. یا باید در قالب عمل دربیاید، یا از بین میرود.»
نظر به درد دیگران
سوزان سانتاگ
|
نظر به درد دیگران
سوزان سانتاگ
|
🔴 نتبلاکس:
دقیقا یک ماه پیش، صبح شنبه ۲۸ فوریه، ایران با قطع دسترسی به اینترنت جهانی وارد تاریکی دیجیتال شد.
بعد از ۴ هفته کامل (۶۷۲ ساعت)، این قطعی همچنان ادامه دارد و حق مردم برای ارتباط و دسترسی به اطلاعات را نقض میکند.
اینکه اپلیکیشنهای ایرانی رو - که اونم از سر نیاز نصب شده - توی گوشیم میبینم نه تنها احساس غرور نمیکنم ، که حالت تهوع بهم دست میده...
👍1
قبلا یه مریم رجوی گوه میخورد ، الان تعداد گوهخورها داره از شمارشم خارج میشه
کاش نت وصل بود و مردم به چشم میدیدن که چه کسایی پشتشون رو خالی کردن
امیدوارم که این اوباش بعدها اگر اینترنت وصل شد انقدر جربزه و تخم داشته باشند که پستای این روزهاشونو پاک نکنند :)
کاش نت وصل بود و مردم به چشم میدیدن که چه کسایی پشتشون رو خالی کردن
امیدوارم که این اوباش بعدها اگر اینترنت وصل شد انقدر جربزه و تخم داشته باشند که پستای این روزهاشونو پاک نکنند :)
👍4
گپ دو نفره
چون غمگینم ، چون باید کفشهای لعنتی آهنین به پا کنم و برم به جنگ قوانین ثبت شدهی ضدزنِ مملکتی ، به جنگ تفکرات سنتی ، به جنگ اشتباهات گذشته و آباد کردن تمام ویرانیهای زندگیم...
به سراغ عمیقترین جنگ زندگیم رفته بودم که جنگ عمومی هم رخ داد...
💔2
Forwarded from بگذارید زن ها آواز بخوانند (Mina Saravani)
سه ماه پایانی سال ۴۰۴ کِی گذشت که حالا سی روز هم از جنگ گذشته!
💔1
مگه قرار نبود کابوس بخشی از خواب باشه؟!
مگه قرار نبود جهنم بعد از مرگ باشه؟!
مگه اکسیژن هوا تمام شده که راه نفسم بسته است؟!
مگه کسی چشمامو با دستاش گرفته که اشکم در نمیآد؟!
مگه ما به دنیا نیومده بودیم که زندگی کنیم؟!
مگه قرار نبود جهنم بعد از مرگ باشه؟!
مگه اکسیژن هوا تمام شده که راه نفسم بسته است؟!
مگه کسی چشمامو با دستاش گرفته که اشکم در نمیآد؟!
مگه ما به دنیا نیومده بودیم که زندگی کنیم؟!
💔3
شب که میشه همه تن گوش میشم تا با کوچکترین صدایی آمادگی نجات نیلگون رو داشته باشم
میدونی از چی حرف میزنم؟!
میدونی از چی حرف میزنم؟!
💔3
🔴 نتبلاکس:
دقیقا شش هفته پیش، در روز شنبه ۲۸ فوریه، ایران با یک قطع اینترنت سراسری اعمالشده از سوی حکومت مواجه شد که همچنان ادامه دارد و اکنون پس از ۱۰۰۸ ساعت وارد روز ۴۳ شده است.
در این مدت، پیامدهای این سانسور هر روز بیشتر شده؛ معیشت مردم آسیب دیده و حقوق دیجیتال و انسانی ایرانیان بهطور جدی نقض شده است.
Forwarded from گپ دو نفره
با چهل و یک سال سن و هجده،نوزده سال سابقهی کار ، الان میبایست در یک موقعیت ثابت نسبی روزگار میگذروندم ، نه اینکه بابت چیزی که مقصرش نبودم تعدیل بشم و برگردم به خونهی اول که نه ، به صفر مطلق
و در بنبست محض اقتصادی دست و پا بزنم برای جستجوی کار ، بیمه و تمام آنچه که داشتم و امروز به صلاحدید حضرات ، ندارم...
و در بنبست محض اقتصادی دست و پا بزنم برای جستجوی کار ، بیمه و تمام آنچه که داشتم و امروز به صلاحدید حضرات ، ندارم...
💔5
اوجان
تقریبا مدار زندگیم در مسیر گوگل میچرخید و بر پایهی سِرچ مداوم استوار بود. چند شبی هم بود که با کمک Chat GPT زبان خارجه تمرین میکردم باقی برنامههای پیشروندهی زندگیم نیازمند اینترنت بود گهگداری هم استوریهای اینستاگرام حکم آرامبخشی بود که از تنش روزانهام…
بعد از چهل و اندی شبانهروز ، امروز دسترسی به گوگل آزاد شد ، انگار راه نفسم باز شد :)
به مرگ گرفته ، به تب راضیه!!!
به مرگ گرفته ، به تب راضیه!!!
💔1