آخر چگونه این همه عشاق بی‌شمار
آواره از دیار
یک روز بی‌صدا
در کوره راه‌ها، همه خاموش می‌شوند؟
‌


سیاوش کسرایی

هر شب کوله‌پشتی رو برمیدارم و وسایل ضروری رو جمع میکنم بیشتر این وسایل ، وسایل دخترمه
اسباب‌بازیایی که دوست داره ، چند دست لباس ، خوراکیایی که دوست داره...
زیپ کوله رو که می‌بندم بغض میکنم تمام تنم از هم می‌پاشه ، بغض دنیا که سهله ، بغضی درک‌ناشدنی راه نفسم رو می‌بنده ، حتی همین الان که دارم می‌نویسم نمیدونم کِی و چطوری صورتم خیس شد ،
گریه‌رو چکارش کنم؟!
جنگ رو چکارش کنم؟!
صدای انفجار ،
لرزش آپارتمان،
مظلوم و معصوم بودن دخترم ، نیلگون رو ، چکارش کنم؟

🗓 یکم تیرماه ۱۴۰۴

https://t.me/TwoSomeChat

باورم نیست ز بد عهدی ایام هنوز...

آه ای وطن ،
ای خورده به بازار شقاوت...

• حسین منزوی

https://t.me/TwoSomeChat

خواستم بگم دلم برای روزهای عادی تنگ شده ، اما یادم اومد ما هیچ‌وقت روز عادی نداشتیم :)

میگن هرکسی شبیه جایی میشه که بهش تعلق داره،
پس من شبیه وطنم شدم💔

https://t.me/TwoSomeChat

شب است
و چهره‌ام بیشتر به جنگ رفته است ،
تا به مادرم...

• گروس عبدالملکیان

https://t.me/TwoSomeChat

سرعت تحلیلم به صفر صدم ثانیه رسیده ، چه خبره

چقدر ما هیچی نیستیم تو این دنیا ، هیچیییی ، به هیچ کجای جهانیم

اونایی‌که الان خوابیدن ، حالشونو خریدارم.‌‌..

ترکیب ، جنگ ، موشک ، پریود ، آتش‌بس ، مادر بودن ، انفجار ، ترکیب وحشتناکیه

اگر روزی این غم تمام شود ،
شادی کردن بلدی؟!!!!!!!!!!

چه شبی بود امشب ، جنون آمیز

مشکل اینجاست که ما با یک خرداد ماهی مودی طرفیم ،
نه یک آبان‌ ماهی کینه‌ای...

مرد: موضوع جنگ رو بذاریم کنار.
زن : خیلی مشکله ، هیچ کناری نمونده که موضوع جنگ رو اونجا بذاریم.

• ارنست همینگوی

https://t.me/TwoSomeChat

خب جمعه هم که محرمه ، عالی شد :)))