میدانستم تنت خداحافظی بود...

#احمدرضا_احمدی

عجیبه ! من حتی وقتی می‌ خندم ، دلم تنگه . وقتی خوشحالم ، وقتی ناراحتم ، توو خیابون ، وقت رانندگی ، غذا که می‌ خورم ، عزیزامو که می‌ بینم ، آهنگ که گوش می‌ دم ، فیلم که میبینم ، وقتی حواسم جمعه ، وقتی حواسم پرته ، دلم تنگه . [ چه بود آن آه عمیق ؟ که حتی در مهمانی‌ های شلوغ ، دست از گریبان ما نمی‌ کشید ]‌ . | اورج جورول ...

من را ببر از این تن مطرود ، خسته‌ام...

حامد ابراهیم پور

@TwoSomeChat

لا شيء يضاهي رائحة من نُحب
ولو إعتصرت فرنسا
بأكملها في قنينة عطر

هیچ چیز بر بویِ
آنکه دوستش داریم غالب نمی شود
حتی اگر همه‌ی فرانسه را
در یک شیشه عطر جمع کنند!

#محمود_درویش

@TwoSomeChat
T

تو شبیه سیبی و بِه،
شبیه ریحانی و نعنا،
شبیه لبخند و روشنی،
تو شبیه همه ی خوبی هایی محبوبِ من...

👤محمد‌ صالح‌ علاء
@TwoSomeChat
T

من دارم تو آدمک‌ها میمیرم ، تو برام از پریا قصه میگی...

#مود

نه هر مخاطب
و هر حرف
و هر حدیث خوش است،
که جز تو با دگرم نیست، ذوق گفت و شنود...

👤حسین منزوی

@TwoSomeChat
T

تمام شعر مرا هم ز عشق دم زده ای
نوشته ها که تویی، نانوشته ها که تویی
#حسین_منزوی

ظلمت زندان مرا میکشت ، باز زندانبان خود بودم...


#فروغ_فرخزاد

اگر زمان و مکان در اختیار ما بود
ده سال پیش از طوفان نوح عاشقت می‌شدم
و تو می‌توانستی تا قیامت برایم ناز کنی
یک‌ صد سال به ستایش چشمانت می‌گذشت
و سی هزار سال صرف ستایش تنت
و تازه
در پایان عمر به دلت راه می‌یافتم...


اندرومارول
مترجم احمد شاملو

@TwoSomeChat

منو از این غم جاودانه آزاد کن...

دیروز زنی را دیدم که مُرده بود، مثل ما نفس میکشید. راستی یک زن چگونه می میرد ؟ مرگش چگونه است ؟ یا لبخند به لب ندارد یا آرایش نمیکند یا دست کسی را نمی فشارد یا منتظر آغوشی نیست یا حرف عشق که می شود، پوزخند میزند، آری زن ها اینگونه می میرند.

🔸گابریل گارسیا مارکز
🔹عشق سالهای وبا

@TwoSomeChat

-جایی میان قلب هست ؛
که هرگز پر نمیشود !.

و ما
در همان فضا ؛
انتظار میکشیم
انتظار میکشیم…

#چارلز_بوکوفسکی
@TwoSomeChat

- شعر «حرف من» از زنده‌یاد «فریدون فرخزاد»🖤

تو که میخندی تموم خاک قلبم زیر و رو میشه...
#25Band

بخت بد تو جلو جلو می‌آید
آهسته که نه بدو بدو می‌آید
هر چه که نخواستی همان شد دیدی
از سگ که بترسی پی تو می‌آید

#علی_کریمی_کلایه 🖤

.
روی تنت نوشته بود
خطر مرگ
مرگی که بدجور در آغوش کشیدنی‌ست
فقط مانده‌ بودم کجای پوستت را لمس کنم
تو که نبودی
دسته‌ی پرستوها عبور نکردند از پشت پنجره
و کلاغی زخمی
کشان‌کشان خودش را پرت کرد توی اتاق
روی تخت دراز می‌کشیدم
زل می‌زدم
به عکس ترن هواییِ واژگون شده
صدای جیغ و داد بچه‌ها
نمی‌گذاشت بخوابم
و من هر چند ثانیه
دو پهلو می‌شدم
هر‌بار موقع شِکر ریختن
سرازیر می‌شد لیوان
و نان تُست از دستگاه شوت می‌شد بیرون
خانه جزیی از قبرستان بود
و ارواح خبیثه لیس می‌زدند مرا
از حوالیِ ظهر
ساعت کندتر می‌شد
حوالیِ شب متوقف
خط نامه‌هایی که با خودنویس نوشته بودم
دیده نمی‌شد
و تمام عکس‌های دونفره‌ی‌مان
یک شکل بودند
سیاهِ سیاه
پایم را می‌گذاشتم لای در
بسته نشود
تا ترس از آنطرف نکوبد
که من یک سطل زباله بیشتر نداشتم
خانه را تمام قسط خریده بودم از جهنم
و شعله‌های آتش
لباس زیرم را احاطه کرده بود
می‌بینی
کلماتی که با بیلچه ریخته بودی در حلقم
گم شده‌اند
و من نمی‌دانم تو  از من چه می‌خواستی
جز مرگ

#علی_کریمی_کلایه

@TwoSomeChat

اگر تو موسیقی بودی؛
بی‌وقفه به تو گوش می‌سپردم،
و اندوهم به شادی بدل می‌شد!

#آنا_آخماتووا
‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‍ ‌‌‌‌‌‌‌@TwoSomeChat

گرچه دارم در بغل چون هاله تنگ آن ماه را
  همچنان از شرم، جای او در آغوشم تهی است


#صائب_تبريزی
@TwoSomeChat

چو نیست چاره ز بیچارگی صبور شدم...

#عارف_قزوینی

فریدون فرخزاد 🖤