#صبح_بخیر ☺️♥️


به ما بپیوندید☺️🍃🌹
#از_هر_دری_سخنی

#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

در آمریکا کتابی برای کودکان چاپ شده تحت عنوان «۱۰۱ فیلمی که قبل از بزرگ‌شدن باید ببینید» و یکی از فیلم‌های آن، «بچه‌های آسمان» مجیدی مجیدی است.
#گپ_دو_نفره👫
@TwoSomeChat

آهنگ
#شهزاده_رویا
#شهاب_حسینی

#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

عاقبت سرخ نشد صورتم از شرم نوازش
آخر از عشق تو جز سیلی تقدیر ندیدم

#رضا_محمدی

#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

خودت رو محکوم سفر کردی
ردت منو تا پای ریل برده
عجیبه اشکامو نمیبینی
وقتی همه تهرانو سیل برده
#یوسف_عبداللهی


#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

😂😂😂
#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

شب است و در شبِ من

خوش نشینی ات زیباست

#حسین_منزوی

#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

خواب آرامم آرزوست...

بیدار می شوی
به خودت صبح به خیر می گویی
برای خودت چای می ریزی
تکیه می دهی به خودت
و فکر می کنی
دلت برای چه کسی باید تنگ می شده است؟
و فکر می کنی چرا هیچ کس
آنقدرها که باید خوب نبود
که بی او این صبح شهریور
از گلویت پایین نرود.

#رویا_شاه_حسین_زاده


#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

آهنگ #پازل_بند
🎧
#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

من همانم که شروعش کردی
نکند دل بکنی،
دل ندهی،
بی سر و سامان بشوم !!

👤 #فائزه_شبانی

#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

آهنگ #چرا_رفتی
#همایون_شجریان

🎧
#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

این که آدم در یک زمانه ی خاصی به دنیا آمده باشد و خواه ناخواه، زندانی همان زمانه باقی بماند، هم ناجور است هم ناحق.
به این ترتیب، آدم نسبت به گذشتگان به طرزی ناجوانمردانه، برتری پیدا می کند، در حالی که در مقایسه با آیندگان، دلقکی بیش نیست.



🕴 #دانیل_کلمان
📚 #اندازه_گیری_دنیا
#گپ_دو_نفره 👫

http://uupload.ir/files/2695_photo_2017-07-06_10-53-46.jpg

#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

باور کن تمام هفته را
منتظر همین پنجشنبه بودم
دلتنگی مگر چگونه است ؟
شاخ و دم که ندارد ، زمان و مکان هم که نمی شناسد !
من تمام روزها را دلتنگ بودم
باور کن انتظار زیادی نیست که
جلوی در خانه پیدایت شود ، عصرمان را شریک خیابان های زرد شهر شویم
دلتنگی ام را مچاله کنی ...
پنجشنبه را اگر نیایی
از دلتنگی خفه می شوم ... !!!

#فائزه_شبانی

@TwoSomeChat

درست اون لحظه ای که دارن باهات حرف میزنن و تو فقط لبخند میزنی از همیشه تنهاتری


#ناهید_گرجی
#گپ_دو_نفره 👫
@TwoSomeChat

پنج سالم بود...آن روزها وقتی می خواستند کودکی را بترسانند از غول و دیو و بچه دزد می گفتند...هیچکس از گم شدن حرف نمی زد...شاید چون هیچ کدامشان در کودکی گم نشده بودند تا بفهمند ترس واقعی یعنی چی...
اما من تجربه اش کردم...یک لحظه حواس پرتی وسط یک بازار شلوغ نتیجه اش شد چشم های بارانی وسط تابستان...
چشم های خیسم ردیاب شده بودند تا شاید چهره ای آشنا ببینند...
در اوج نا امیدی با سرعت میان قدم های آدم بزرگ ها می دویدم ، گاهی چهره ای آشنا می دیدم و امیدوار می شدم ولی نزدیک تر که می شدم می فهمیدم نه...اشتباه دیده ام
دور خودم می گشتم که ترس بغلم کرد... امیدم نا امید شد...نشسته م یک گوشه...چشم هایم به آدم هایی بود که بی تفاوت از کنارم می گذشتند تا اینکه بالاخره یک نفر آمد بغلم کرد و گفت: گمشدی؟! انگار او از حالم خبر داشت...حتما او هم گمشده بود... ولی مگر آدم بزرگ ها هم گم می شوند؟!
دستم را گرفت و راه افتادیم. چند قدم که جلو رفتیم خانواده م را دیدم ...کابوس تلخ تمام شد...ترس رهایم کرد...
حالا که به آن روز فکر می کنم می فهمم آدم بزرگ ها هم در زندگی گم می شوند...حتی اگر اشک نریزند...حتی اگر نترسند...حتی اگر کسی دنبالشان نگردد...
گاهی در دنیای خودشان گم می شوند و نمی دانند به کجا می خواهند بروند و به چه چیزی می خواهند برسند...
گاهی هم احساسات، آرزوها و یا هدف هایشان گم می شود ،تا اینکه فراموششان می کنند
حقیقت این است که آدم بزرگ ها بیشتر از بچه ها گم می شوند...فقط کسی نیست که سراغشان را بگیرد...کسی نیست این ترس و کابوس را تمام کند.

👤حسین حائریان

SA @TwoSomeChat