پادشاهی‌خواهان توئیتر

‍ پیام پدر به فرزند.
از قول من به اعليحضرت شاه بگوئيد.
شاهدخت شمس پهلوی در مورد آخرین روزهای ترک پدرش از ایران چنين مى نگارد:
هنگامى كه مي خواستيم يزد را ترك كنيم به ياد دارم پدرم به آقاى جم گفت ، از قول من به اعليحضرت شاه بگوئيد شهر يزد دچار كم آبى است حيف اين همه زمين حاصلخيز بائر بماند ،
عجالتا فكر و اقدامى كنيد آب شهر زياد شود.
در بندر عباس اعليحضرت براى اينكه از نسيم دريا لذت ببريم اجازه فرمودند كه با والاحضرت ها براى خفتن به كشتى برويم ، با اينكه خودشان بواسطه بيمارى و اينكه چند شب نخوابيده بودند بيش از همه نياز به استراحت داشتند ،چون ميدانستند أنشب اخرين شبى است كه در خاك وطن ميگذرانند ، فرمودند من شب را همين جا خواهم ماند.
صبح روى عرشه كشتى بوديم و نگران ساحل را نگاه ميكرديم كه صداى موزيك بلند شد و پس از چند لحظه قايق موتورى به كشتى نزديك شد و براى اولين بار پدر را در لباس غير نظامى ديديم.
نميدانم با چه زبان آن لحظه غم انگيز را توصيف كنم ، بغض به سختى گلویم را مى فشارد و ميكوشيدم از ريختن اشگ جلوگيرى كنم ولی قادر نبودم .
شاه وارد كشتى شد ولى همچنان ديده به ساحل دوخته و نگاه حسرت بار او متوجه خاك وطن بود ، گويا سعى ميكرد هر چيز را يكبار ديگر ببيند و با نگاه با همه چيز وداع كند ، ناگهان متوجه آقاى جم شدند كه براى بدرقه تا كشتى امده اند و منتظر اجازه بازگشت هستند ،
اعليحضرت پس از قدردانى و خداحافظى به ايشان گفتند از طرف من به شاه بگوئيد بندرعباس محل بسيار مهمى است در اصلاح وضع بندرعباس دقت بيشترى شود ، پس از لحظه اى صداى سوت كشتى بلند شد و امواج را شكافت ، اما اعليحضرت هم چنان چشم به ساحل داشت ،
در اين هنگام بود كه قطرات اشگ را در چشمان ايشان ديدم ، چون بيش از اين تاب نگريستن به اين منظره غم انگيز را نداشتم به گوشه اتاق خودم در كشتى پناه بردم و ساعتى چند در انجا ماندم ،
ولى شاه تا مدتها در آن نقطه ايستاده و تا خاك ايران نمايان بود چشم از آن بر نميداشت.

@TwitterMamnoe

attach 📎

857 views19:00