ولی اون رفاقتایی که بعدش فرد مقابل حسش فراتر از دوستی میشه<<<<<<

ناگفته نماند که استثنا داریم.

گشادی دردیست که درمان ندارد"

شوخوش لاکیایِ من✨"

داستان آهنگ :
در زندان گوانتانامو یک زندانی ۱۸۳ بار به روش "احساس خفگی" شکنجه شد.
این آهنگ به یاد او ساخته شده است.

درو باز کن بیا ؛ ببین من چه شکلیم بدونه تو🫵✨

روزی که بتونم احساساتم رو بدون هیچ ترسی بروز بدم ، عروسیمه حاجی🤌

شده تا حالا اون موقع که سر تا سر بدنت پره نفرته یه لحظه به خودت بیای و ببینی فرد مقابلت خیلی مظلومه و تو شبیه شیطان شدی؟
اون عذاب وجدانی که بعدش میگیری<<<<<

من تنهایی رو دوست دارم ، ن تنها شدن.

تا وقتی آهنگام هست چرا با آدما وقت بگذرونم و درد و دل کنم؟🐢✨

ولی توی هر اکیپی چند نفر هستن که از هم نفرت دارن ولی جوری رفتار میکنن باهم انگار نه انگار که از هم متنفرن..😂🤌

بقیه فک میکنن من کصخلم که به هر چیزی میخندم ؛ اما تو نمیدونی که تنها صلاحه من در برابر بگایی ها خندیدنه دوست عزیز✨.

تنگ میشه دلم واست🫂:)

تو به اندازه ی خواب بعد از گریه زیبایی.

گفت : خسته ام ؛
همانند وطن..!

شوخوش لاکیایِ من🌊✨

من از مرگ نمی‌ترسم،
در واقع از زندگی نکردن و مردن میترسم.