سال اول خدمتم بود؛
جوان بودم، مجرد و سرحال
انگار که یک شیفت تدریس برایم کافی نبود و آن همه انرژی باید در یک شیفت دیگه تخلیه می شد...
به خاطر کمبود نیروی پرورشی، به عنوان ( مربی پرورشی) در شیفت مخالف تدریسم، مشغول به کار شدم.

عاشق بچه های مقطع ابتدایی بودم، از صداقت و صمیمیتی که داشتند، ذوق می کردم.
تا اینکه:
بخشنامه برگزاری( نماز) در آموزشگاه صادر شد؛

خدای من
چکار باید می کردم
نه نمازخانه داشتیم و نه فرشینه...
تازه بچه ها هم بیشترشون نماز خوندن یا بلد نبودند یا تازه یاد گرفته بودند؛

چاره ای نداشتم، نماز ( باید ) اجرا می شد؛

بچه های چهارم و پنجم در حیاط جمع کردم، واقعیت براشون توضیح دادم و از آنها خواستم که با کمک هم و همفکری هم نماز را برگزار کنیم...
تصمیم گرفته شد که با موکتی که من از خانه می آوردم، و با کمک بچه ها، نماز هر روز در محوطه( حیاط) برگزار بشه...

خداییش خیلی زیبا و ساده و باصفا برگزار می شد،
اجباری هم در کار نبود، هرکس دوست داشت و بلد بود می آمد، هرکس هم که نماز خوندن بلد نبود، در صف آخر می نشست تا یاد بگیرد...

تا آنکه:
یک روز ناخواسته، مسئولین اداره بصورت مهمان ناخوانده در مراسم نماز مدرسه ام حضور پیدا کردند، نماز برگزار شدو...
اما در آخر مسئول اداره
به جای اینکه از بچه ها و یا حتی من مربی تشکر و قدردانی بشه، با لحنی ...
گفت این چه نمازی بود که اجرا کردید؟؟؟
تعداد بچه ها نسبت به آمار خیلی کمه و....

خلاصه آن سال گذشت و بعد از آن دیگر هیچ وقت مربی پرورشی نشدم؛

هر چه اصرار می کردند قبول نکردم که نکردم...
گفتم من اگر مربی پرورشی بشم
باید اول بنده شما باشم
و بعد بنده خدا
چون حتی نماز خواندنم هم باید از ترس شما باشه
نه تشکر و قدر دانی از(( خدا))!!!!

ارسال مطلب از طرف ردپا👣
@TurkmensofIran

گذار از دوران نامزدی به زندگی مشترک، مستلزم تغییر رویکردی بنیادین است. زیستن در کنار دیگری، پیش از هر چیز نیازمند ظرفیت بالای همدلی و مدیریت انتظارات است. در این مسیر، آگاهی از این نکته ضروری است که نوسانات خلقی و رفتاری، بخشی جدایی‌ناپذیر از طبیعت انسانی است؛ بنابراین، زندگی مشترک نه آوردگاهی برای تحمیل اراده‌ها، بلکه فضایی برای تفاهم و سازگاری است. ورود به این تعهد بزرگ، بدون برخورداری از پختگی عاطفی و توانایی مدیریت تنش‌ها، نه تنها به پایداری رابطه کمکی نمی‌کند، بلکه آسیب‌زا خواهد بود. مهارت‌آموزی برای زیست مشترک، پیش‌شرط ورود به آن است.

ارسالی از:
م.قاسمی
#یادداشت‌های_من

   1405/03/15
@TurkmensofIran

#نصیحت #برادرانه:

این درسته که قلب زیباست ولی لطفا برای تصمیم‌گیری از عضو زیباتری به نام مغز استفاده کنید....!!✋
⁦✍️⁩صحنه، دبیرتاریخ گرگان
@TurkmensofIran

نام دیگر مرگ✨️
زیستن در میان کسانی‌ست که
رنج تو را کوچک می‌شمارند...!

رنج یکدیگر را محترم بشماریم، ظرفیت روانی و عاطفی هریک از ما متفاوت است..✋
@TurkmensofIran

فکر کنم فقط تو ایرانه که وقتی به
یکی پول قرض ميدى اون طلبکار
میشه و تو بدهکار!!!!!!



طلبکار تر از یک بدهکار ندیدم هرگز!!!✋
@TurkmensofIran

هر مادری  پسرش را از دخترش بیشتر دوست دارد!!!✋



البته تا قبل از ازدواج پسر،
بعد از ازدواج پسر،  به طرز عجیبی، مادر عوض میشود..!!😉
@TurkmensofIran

شهرهای ما از شهر بودن، جمعیت و ماشین زیاد و هوای کثیف یدک میکشند و دیگر هیچ...!✋
@TurkmensofIran

هیچ امام جمعه ای کلاس موسیقی نمی‌رود!!!✋
@TurkmensofIran

هیچ زیباروی بختش بلند نیست!!!✋
@TurkmensofIran

هیچ قاضی لاغر نیست!!!!✋
@TurkmensofIran

اگر فرزند دختر و پسر دارید،
سند خانه را به نام دخترتان بزنید،
چون خواهر می تواند پناهی برای برادر باشد؛
اما هیچ برادری
باز هم می گویم
هیچ برادری
پناه خواهرش نخواهد شد...!✋
@TurkmensofIran

شک یک زن از یقین یک مرد،
به حقیقت نزدیکتر است...!✋
@TurkmensofIran

جالبه بدونید :

80 درصد زنان تنها سئوالاتی را میپرسند که جوابش را از قبل میدانند.

پس بهتر است حقیقت را به آن ها بگویید..!✋
@TurkmensofIran

We are responsible for the place of our footsteps, in the world, in human society, in religion, in hearts, in people's lives .
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ما مسئول جاى قدم‌هايمان هستيم ،
در دنيا ، در جامعه ، در دين ، در قلب ها ،
در زندگى آدم ها…💫


و....صبح بخیر....💞

واقعا متن زیبایی است  درواقع هر قدمی که ما بر می داریم و هر اثری که بر زندگی دیگران و دنیایی پیرامونمان می گذاریم بازتابی از مسئولیت پذیری و انسانیت ماست..!!✋
@TurkmensofIran

همه قرض ها روزی پرداخت خواهد شد جز قرض مادر....!!💞😢✋
@TurkmensofIran

به جوانها سفارش میکنم همه عاشق بشن و عشق را تجربه کنن.‌سنشان که بالا میره میفهمن یه حفره تو قلبشانه که با هیچی پر نمیشه...!!💔✋
@TurkmensofIran

به بزرگسالان و پیرها سفارش میکنم، سرشان تو لاک خودشون باشه، کمتر دخالت کنند و یا اصلا دخالت نکنند....!✋
@TurkmensofIran

برای اینکه آنچه زیباست در چشمانت زیبا بماند،
به او زیاد نزدیک نشو!

#جبران_خلیل‌_جبران
@TurkmensofIran

#نصیحت #برادرانه:

مهربانی دانه ایست، حتی اگر ندانی
آنرا کجا کاشتی،
روزی به بار مینشیند و درختی میشود
و تو در سایه آن،
خستگی در خواهی کرد.
مهربانی و محبت رو ذخیره کنید،
برای روز مبادا‌...!🌸✋
‌@TurkmensofIran
‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

اگر دوباره نت قطع شد
اگر دوباره نبودیم
اگر دوباره همه‌جا را سکوت گرفت...
مراقب خودت باش
مراقب قلبت
مراقب روحت
و مراقب عزیزانت
ما سزاوار زندگیِ بهتری بودیم
سزاوارِ دنیایی آرام‌تر و زیباتر
شاید اگر بارِ دیگری به دنیا برگشتیم
این‌بار
روزگار مهربان‌تر از همیشه
سهمِ ما شود...!!🌸✋
@TurkmensofIran

📄

دختران ایل، فقط به دام مردانی می‌افتادند که غزال را در بیابان و شاهین را در آسمان به تیر می‌دوختند.
زنان ایل تنها به مردانی دل می‌بستند که دست‌شان با تفنگ و پای‌شان با رکاب آشنا بود. کار مردان ایل با تفنگ، به‌ویژه تفنگ پنج تیری به نام برنو به عشق و عاشقی کشیده شده‌ بود. تفنگ خوش‌‌دست و موشکاف و دور بردی بود.
ساخت یکی از شهرهای فرنگ به نام برنو بود. لُرها این تفنگ را به نام آن شهر برنو می‌خوانند. برایش شعر می‌سرودند. دختر زیبا را برنو می‌گفتند. یار بلند بالا را برنو می‌خواندند.
معلوم نبود که زن و برنو کدام یک را بیش‌تر دوست ‌داشتند. هر مردی در آرزوی دو برنو بود، برنویی بر دوش و برنویی در آغوش.

از کتاب بخارای من، ایل من
⁦✍️⁩#محمد_بهمن‌بیگی
@TurkmensofIran