‍ همگرایی توجه:

✔️ در فیزیک، نور پراکنده گرما می‌دهد، اما نمی‌سوزاند. برای ایجاد تغییر، نور باید از یک نقطه کانونی بگذرد. جامعه هم دقیقاً همین مکانیزم را دارد.

✔️ همگرایی توجه (Attentional Convergence) این اصطلاح در جامعه‌شناسی توضیح می‌دهد که چطور دردهای فردی و پراکنده، ناگهان هم‌راستا می‌شوند. وقتی هزاران ذهن، بدون هماهنگی قبلی، روی یک نقطه مشترک زوم می‌کنند، پدیده‌ای به نام «تمرکز جمعی» شکل می‌گیرد.

✔️این لحظه‌ای است که «من» تبدیل به «ما» می‌شود. تغییرات بزرگ اجتماعی، محصولِ فریادهای بلند نیستند؛ محصولِ نگاه‌های خیره و متمرکز روی یک حقیقت مشترک‌اند.

به نقل از کانال:
ravan_clips

@TurkmensofIran

حالت خوب میشه...
من چیزی نمیدونم ولی
اینو مطمئنم...
یک آینده درخشان
پیش روت داری
و قراره مستقیم
بری به سمتش
شک ندارم...!✋
@TurkmensofIran

و امروز پنج شنبه است.
که یادمان باشد،

کسی بود
که فکرش را نمی کردیم
یک روز نباشد....!!😢✋

یادشان به خیر...
روح همه درگذشتگان شاد و قرین رحمت الهی
🌷
@TurkmensofIran

⭕️ شش حقیقتی که باید بپذیری:

۱- همه تو را دوست نخواهند داشت و این کاملاً طبیعی‌ست.

۲- شکست، پایان راه نیست؛ نشانه‌ای برای شروع دوباره است.

۳- همیشه مثبت بودن ممکن نیست، اما تلاش مهم است.

۴- نمی‌توانی همه‌چیز را کنترل کنی، بعضی چیزها را رها کن.

۵- گاهی سکوت از هر بحثی باارزش‌تر است.

۶- ارزش خودت را با حرف دیگران نسنج...!✋
@TurkmensofIran

چرا «خوب بودن» باعث میشه همه تحقیرت کنن؟
 
۱- مردم سعی می کنند از شما سوء استفاده کنند
یک فرد خوب می تواند در شرایط مناسب مانند یک نسیم خنک باشد، با این حال در شرایط نامناسب، می توانند توجه منفی افراد را به خود جلب کنند. 
 
خوب بودن می تواند مانعی در محیط های رقابتی مانند محل کار و مدرسه باشد به ویژه اگر به این فکر می کنید که طرف مقابل شما دقیقا با احترام رفتار می کند. افرادی که به دنبال برتری بر دیگران هستند و می خواهند همیشه اول باشند در بیشتر مواقع افراد خوب را خرد می کنند و آنها را زیر پای خود له می کنند.
۲- ممکن است که مردم به شما یا مرزهای شما احترام نگذارند
زمانی که شما بیشتر از اینکه به خودتان احترام بگذارید افراد دیگر را برخود مقدم می شمارید و به آنها بیشتر از خودتان احترام می گذارید دیگران هم یاد می گیرند که به شما احترام نگذارند.مردم معمولا با فشار دادن برای اینکه ببینند چقدر می توانند به فضای شما راه پیدا کنند، مرزهای شما را آزمایش می کنند تا اینکه در نهایت تصمیم بگیرید که آنها را عقب برانید تا از بدرفتاری جلوگیری کنید.
۳- مردم هرگز برای برآوردن نیازهای شما تلاش نمی کنند
متاسفانه بیشتر مردم در دنیای امروز مخلوقات خود محور هستند که صرفا توسط احساسات و دیدگاه های خود هدایت می شوند.
برخی از افراد ممکن است به نیازهای دیگران اهمیتی ندهند و با آنها همدل نباشند، این موضوع فقط به این دلیل می باشد که ممکن است واقعا نسبت به رفتار خود بی توجه باشند و یا برایشان اصلا اهمیتی نداشته باشد.
۴- ممکن است فراموش کنید که به اندازه کافی با خودتان خوب رفتار کنید
برخی از افراد هستند که تمام انرژی خود را برای مهربانی و خوبی به دیگران صرف می کنند و این توجه بیش از حد را برای خود صرف نمی کنند. زندگی همیشه آشفته و پر از پستی و بلندی  است بنابراین همیشه فراز و نشیب وجود خواهد داشت.
۵- مردم با شک و تردید به شما نگاه خواهند کرد.
این غیر عادی نیست که مردم به خوبی غیر قابل توجیه به عنوان رفتار مشکوک نگاه کنند. 
مردم همچنین ممکن است فکر کنند که مشکلی در شما وجود دارد و شما سعی می ‌کنید خوب رفتار کنید تا از آنها سوء استفاده کنید یا یک انگیزه پنهان را پنهان کنید، توجه داشته باشید که ممکن است این نوع واکنش را تجربه کنید و آماده باشید که زودتر با آن مقابله کنید. 
۶- تصور شما از جهان ممکن است جعل شود
دیدگاهی مبتنی بر دنیایی که در آن زندگی می کنیم برای اطمینان از حفظ ذهنیت سالم و متعادل بسیار مهم است، در حالت ایده ‌آل، به‌ عنوان یک فرد خوب، زمانی که مرزهای خود را به خوبی برپا می ‌کنند، خود را در محاصره افراد خوب و مهربان دیگری می ‌یابند. 
۷- ممکن است از افرادی که با آنها مهربان هستید عصبانی شوید.
دوستی ها و رابطه ها به طور کلی چیزهای متفاوتی هستند و قرار است هر دو متقابل و به نوعی برای دو طرف سودمند باشند. هیچ کس نمی تواند دائما خوبی و مهربانی را در فنجان دیگران بریزد بدون اینکه در نهایت خود را تهی کند، اگر آن شخص دوست یا فرد مهمی باشد که به درون ما سرایز می شود، این روند تخلیه بسیار سریع تر است. نارضایتی در نهایت به وجود می آید و این رابطه از بین می رود.
@TurkmensofIran

و این دنیا همیشه، مدیون افرادی خواهد بود
که در خلوتِ خودشان عاجزانه گریسته‌اند،
ولی سعی کرده‌اند که قَوی بمانند...!

سلام و ارادت،
روزتان به خیر 💞✋
@TurkmensofIran

خـدایـا
حال خوب یعنی
داشتن یه زندگی آروم
بدون مریضی
بدون گرفتاری
بدون قهر
بدون دعوا و جنگ
خدایا
این حال خوب
را به تمام مردم سرزمینم عطا کن

آمین
@TurkmensofIran

✅زنی که دنبال شریک عاطفی می‌گرده، اغلب جذب مردی می‌شه که بتونه کاری از پیش ببره، باهوش و موفق باشه (شایستگی)، اما در عین حال دل‌رحم، مهربان و دلسوز هم باشه (سخاوت).
⁦⬅️⁩جردن پیترسون می‌گه این ترکیب، برای بسیاری از زنان بسیار جذابه؛ چون:
شایستگی نشون می‌ده که مرد می‌تونه در زندگی، حمایت‌گر و قابل اعتماد باشه.
سخاوت نشون می‌ده که اون قدرت و توانایی رو در جهت مثبت، یعنی مراقبت از دیگران، به‌کار می‌بره.
❌اما افراد دارای ویژگی‌های "سه‌گانه تاریک" ممکنه ظاهرِ شایسته و بااعتمادبه‌نفس از خودشون نشون بدن. این همون "وانمود کردن"یه که باعث می‌شه بعضی زن‌های جوان فریب بخورن.....!!
@TurkmensofIran

این رنج جمعی
اتفاقی و ناگهانی نیست.
برآیند
سال ها،
بی پاسخ ماندن است.....!!✋

سلام و ارادت خدمت همراهان عزیز،
خداقوت،
صبحتون به #خوبی، #خوشی و #سلامتی💞
@TurkmensofIran

🎆 بی‌شرفی یعنی چه؟ بی‌شرف کیست؟

بی‌شرف کسی نیست که کار بد می‌کند؛
بی‌شرفی یک ناسزا نیست. وضعیتی است که فرد ظرفیت انسان بودن را از دست داده (نوعی مرگ روانی) و انرژی روانی‌اش به سوی دیگری جریان ندارد، پس یا بی‌تفاوت است، یا تابع قدرت، یا برده‌ی ایدئولوژی.
​این همان روانی‌ست که برای حفظ خودش همه چیز را قربانی می‌کند حتی حقیقت را، حتی جان آدم‌ها را و تمام توان روانی‌اش خرج دفاع از موجودیت خودش، ترس‌های خودش، نفع‌های خودش، تصویر خودش و امنیت خودش می‌شود.
این فرد نمی‌تواند بیرون را ببیند، چون هر میزان توجه به دیگری مثل یک سوراخ در کیسه‌ی روانی‌اش است و می‌ترسد تمام شود.
مثل آبی که به دریا نمی‌ریزد و تبدیل به مرداب می‌شود.
​در واقع «بی‌شرفی» حالتی است که فرد برای محافظت از بودنِ بی‌زحمتش، حاضر است «شدنِ انسانی» را قربانی کند.
یک سازوکار دفاعی بیمارگونه که فرد برای اینکه در برابر درد، مسئولیت یا حقیقت نایستد، شروع می‌کند به توجیه‌سازی، تحریف، انکار.
نه برای اینکه نفهمد، برای اینکه نخواهد بفهمد چون فهمیدن، هزینه دارد.
​پس بی‌شرفی یعنی: «حقیقت را می‌بینم، اما برای راحتی خودم، انکار می‌کنم.»
این روان سوگ را نمی‌فهمند، نه چون دل ندارند، بلکه چون روانش وارد حالت حفاظت از تصویر خود شده.
​تویی که درگیر سوگ هستی و اشک می‌ریزی به خاطر همین شرف باید به خودت افتخار کنی، چون ذهنی که می‌تواند مرگ دیگری را نگه دارد، ذهنی که می‌تواند بگوید «این درد مال من هم هست»، یک ذهن معمولی نیست.
این غم، یعنی مسیر انسانی که هنوز می‌تواند نور یک غریبه را بفهمد، هنوز از رنج دیگری نمی‌گذرد.
پس اگر این روزها خم شده‌ای، گریه می‌کنی، نمی‌توانی تمرکز کنی، فکر و ذکرت کسانی‌ست که دیگر نیستند؛ این ضعف نیست. این میراث شرف است.
و تو، دقیقاً به همین دلیل، باید به خودت افتخار کنی.

​✍️ دکترسارا اکبرزاده
@TurkmensofIran

بعضی آدم‌ها قد رویا را با متر غرور خودشان می‌سنجند،
و نمی‌فهمند بعضی شغل‌ها کوچک‌ نیستند، ریشه‌اند.
معلمی سقف دنیا نیست،
اما ستون دنیاست.
و چه تلخ است تمسخر کسی که خودش،
بر آجر دست‌های همین ستون‌ها ایستاده است.😔

‌✍️⁩ارسالی از آقای آق پور، همکار فرهنگی از آق قلا
@TurkmensofIran

اعتبار و شَرَف یک فرد در چیست؟
جوابش از نظر من، در "داشتنِ انصاف و احترام به حق" است و آن‌گاه "فرهنگ"، بقیّه‌ی چیزها چون علم و هنر، زیبایی و مهارت، برازندگی و زبان‌آوری و غیره، ارزشِ فرعی‌تری دارند.
کسی که انصاف نداشت از گوهرِ انسانیّت بی‌نصیب است، چه برایش دست بزنند و چه نزنند، آسمانِ کبود طنینِ این کف‌زدن‌ها را زیاد شنیده است.

        ⁦✍️⁩دکتر محمّد‌علی اسلامی نُدوشن
@TurkmensofIran

فرهنگ و زبان ترکمن

*آباد اوینگ بلبلی، بی باد اوینگ بایقوشی*

🔹این ضرب المثل در ظاهر یک تصویر از خانه‌های آباد و ویران و صداهای مختلف در آن‌هاست،

اما در باطن و در کاربرد، به انسان‌های دو رو و ریاکار اشاره دارد.

🔸همان‌طور که بلبل در محیطِ آباد، آواز خوش می‌خواند و جغد معمولا در خرابه صدا می‌دهد، شخص دو رو بسته به شرایط و محیط اطراف، چهره، رفتار و گفتارش را عوض می‌کند تا با هر وضعیتی هماهنگ باشد.

در ترکمنی این نوع آدم‌ها را “İki yüzlü adamlar” (ایکی یوزلی آدملار) می‌نامند، یعنی “آدم‌های دو رو”.

🔹ضرب‌المثل عملاً یک کنایه تصویری است: این آدم‌ها مثل بلبل در حضور خوشی و منفعت، پر از نغمه‌ها و لبخندند، و مثل جغد در شرایط سخت یا بی‌منفعت؛ سرد و گوشه‌گیر هستند.

🔸 موارد کاربرد واقعی

این ضرب‌المثل را می‌توان به چند موقعیت اجتماعی و اخلاقی نسبت داد:

✍️کنایه به افراد فرصت‌طلب که در جمع دوستان یا محیط کاری، بنا بر سود و زیان، رفتار و لحن‌شان تغییر می‌کند.

✍️سرزنش آدم‌های ریاکار که ظاهر خوش و موجه دارند اما در باطن یا موقعیت‌های خاص، چهرهٔ دیگرشان آشکار می‌شود.

✍️هشدار اخلاقی به جوان‌ترها، که باید مراقب باشند اعتماد بی‌حساب به چنین آدم‌هایی خطرناک است.

✅ارسال مطلب فوق از طرف آقای ادریس پقه.
@TurkmensofIran

صبر برای ما یک گزینه نبود،
تنها راه چاره بود.....
بگذار قرارمان این باشد؛
سبز بمانیم،
در میان هزاران تاریکی...!!✋
@TurkmensofIran

گاهی وقتا سنگین ترین باری که حمل می کنیم چمدون نیست، فکر هامونه!
چقدر دلم میخواست مغزم رو بدم به خشکشویی و بگم:
بی زحمت اون قسمت که مرور خاطرات هست رو وایتکس بزن...
اونجایی که نگران آینده هست رو هم اتو بکش تا صاف بشه...!😔✋
@TurkmensofIran

مزار مرحوم صابر کاظمی🌷
پ.ن:
ای خاک!
با عزیزانی که به آغوشت سپرده ایم، مهربان باش...
که در این وطن، نامهربانی بسیار دیده اند...‌!؛😔✋
@TurkmensofIran

زمستان بود. جان میکندم در نیویورک نویسنده شوم.
سه یا چهار روز بود لب به غذا نزده بودم. فرصتی پیش آمد تا بالاخره بگویم:"می‌خوام مقدار زیادی ذرت بو داده بخورم"
و خدای من!
مدت‌ها بود غذایی این همه به دهانم مزه نکرده بود. هر تکه از آن و هر دانه مثل یک قطعه استیک بود. آنها را می‌جویدم و راست می‌افتاد توی معده ام. معده ام می‌گفت: متشکرم! متشکرم! متشکرم!

مثل آنکه توی بهشت باشم همینطور قدم می‌زدم که سرو کله ی دو نفر پیدا شد.
یکیشان به آن یکی گفت: خدای بزرگ!
طرف مقابل پرسید: چه شده؟
اولی گفت: آن یارو را دیدی چه وحشتناک ذرّت می‌خورد!

بعد از آن حرف دیگر از خوردن ذرّت ها لذت نبردم.
به خودم گفتم: منظورش از وحشتناک چه بود؟!
من که توی بهشت سیر می‌کنم...

گاهی به همین راحتی با یک کلمه، یک جمله، یک نیشخند یا حالتی از یک چهره می‌توانیم مردم را از بهشت خودشان بیرون بکشیم و این واقعاً بی رحمانه ترین کاری ست که انجام می‌دهیم ...

✍چارلز بوکوفسکی
@TurkmensofIran

قبیله ی گم شده ی پاییز
من هزار بار
اشک زاییده ام آلاچیق شب های درد را
بر پینه های این ایل
ضجه کشیده ام
صحرا هنوز
تهاجم ناخن و گونه هایم را به یاد دارد
مویه های زخمی
بر سکوی افتخارات اجدادم
هوار می کشد
مرا به یاد بیاورید
بدون من به کجا می روید ای ایل شقایق؟
این اسب، سوگوار شده
از تقاطع آخرین شیون من گریخته

قبول نیست
کوچ این ایل بدون چشم های من
من دختر ترکمنم
شاهزاده ی گیس بریده ی همین قصه
مرا به یاد بیاورید...

ارسالی از کاربر ناشناس از گنبدکاووس
@TurkmensofIran

روزی روزگاری
دروغ به حقیقت گفت:

«میل داری با هم به دریا برویم و شنا کنیم؟»
حقیقت ساده لوح پذیرفت
و گول خورد.
آن دو با هم به کنار ساحل رفتند،
وقتی به ساحل رسیدند
حقیقت لباس هایش را در آورد.
دروغ حیله گر لباس های
او را پوشید و رفت.
از آن روز همیشه حقیقت
عریان و زشت است،
اما دروغ در لباس حقیقت
با ظاهری آراسته نمایان میشود...!!✋
@TurkmensofIran

یکی می‌گفت؛
‏آدم‌ها قوی نیستند، مجبورند ...!!✋

باز هم شب و دلِهای تنگ...🥀

تا درودی دیگر بدرود.
الله نگهدارتان 💞
@TurkmensofIran

در پاسخ به کسانی که با اقدامات مرحوم کمال مصطفی پاشا (آتاترک)مخالف هستند!!
‌⬇️⁩‌⬇️⁩‌⬇️⁩‌⬇️⁩
حقیقت تلخ اینست که بسیاری از ما می‌پنداریم که
مرحوم کمال مصطفی پاشا(آتاترک) باعث و بانی انقراض سلسله عثمانی بوده است، در ترکیه چنین تصوری وجود ندارد. امپراتوری عثمانی‌ ترکمن، بخشی فراموش‌نشدنی و مهم از تاریخ ترکیه محسوب می‌شود و به‌ویژه در سال‌های اخیر تلاش‌های زیادی برای حفظ آثار و بقایای آن امپراتوری صورت گرفته است. مصطفی کمال آتاترک نیز شخصیتی برآمده از دل تاریخ آن امپراتوری بزرگ ترکمن است.
او که شاهد هجوم و توطئه‌ استعمارگران غرب و روسیه علیه وطنش بود، مقتضیات زمانه را دریافت و ابتدا از راه گفتمان و سپس در میدان جنگ، نه در مقابل امپراتوری عثمانی‌، بلکه در برابر روسیه، انگلیس و یونان و غیره که از هر طرف به کشورش هجوم آورده بودند ایستاد و جمهوری نوین ترکیه امروز را بنا نهاد و از تجزیه بیشتر آن و افتادن این سرزمین به دست بیگانگان جلوگیری کرد. وی سپس بر اساس اقتضای زمانه امروز، نظام جمهوریت را تاسیس کرد تا حاکمیت ملی به معنای واقعی در ترکیه نهادینه شود. مرحوم آتاترک پس از تاسیس نظام جمهوریت، اصلاحاتی اساسی را برای مدرن‌سازی ترکیه و قراردادن این کشور در مسیر توسعه و پیشرفت انجام داد. برخی مخالفان کوشیده‌اند با تحریف این اصلاحات، آتاترک را چهره‌ای ضددین و مخالف اسلام معرفی کنند. برخی سیاست‌ها مانند محدودیت‌ حجاب توسط دولت‌های پس از آتاترک نیز به نام او ثبت شده است تا چهره وی را نزد افکارعمومی جهان اسلام مخدوش کنند. درحالی‌که جمهوریت ترکیه تضادی با دین و اسلام نداشته، بلکه نهادهایی مانند سازمان دیانت نیز توسط این نظام تاسیس شده است که امروزه در بسیاری از کشورها خدمات آموزشی و دینی و فرهنگی ارائه می‌کند. اوقاف در ترکیه بسیار فراتر از امور معمول خیریه و عام‌المنفعه هستند. اگر بخواهیم دلایل پیشرفت ترکیه امروز را در دو چیز خلاصه کنیم، یکی نقش اوقاف و دیگری شرکت‌ها هستند که نیاز به تحلیل بیشتری دارد. ناگفته نماند که مرحوم آتاترک نه تنها با اسلام ناآشنا نبوده، بلکه ابتدا در مکتبی مذهبی درس خوانده و دیدگاه‌های خاص خود را درباره خلافت و حکومت در اسلام پس از دوره خلفای راشدین داشته است. وی حتی زمانی که پس از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول و تجزیه کشورش توسط استعمارگران ناچار به قیام در برابر اشغالگران و رهبری جنگ استقلال شد، با نصب تابلویی از آیه و شعار «نصر من الله و فتح قریب» نیروهای تحت امرش را فرماندهی می‌کرد. نجات سرزمین فعلی ترکیه از دست نیروهای اشغالگر خارجی و اقدامات آتاترک برای توسعه و پیشرفت این کشور حتی مورد ستایش اندیشمندان و متفکران جهان اسلام نیز قرار گرفته است.
✅علامه سید سلیمان الندوی از نویسندگان هندی و متفکران بزرگ جهان اسلام در‌⬅️⁩ کتاب «یادرفتگان» خود در بخشی با عنوان «غم کمال» نوشته است: «سرانجام شخصیت مسیحانفسی که ترکیه بیمار را لباس عافیت پوشاند و با رهانیدن از چنگال مرگ، حیاتی دوباره بخشید، چشم از جهان فرو بست. دنیا به عزای او نشست و شگفت اینکه کسانی به عزایش نشستند که در به دار آویختن او از هیچ کوششی دریغ نکردند، ولی شمشیر او هر غل و زنجیری را درهم شکست. او ترکیه قدیم را سوزاند و از خاکستر آن ترکیه جدید را ساخت. چه کسی تصور می‌کرد این شکار از پنجه ستم متفقین در سال ۱۹۲۰میلادی به سلامت رهایی یابد، ولی فکر و تدبیر او هر توطئه‌ای را با شکست مواجه ساخت».
✅همچنین علامه «سیدابوالحسن ندوی» از دیگر نویسندگان و متفکران بزرگ جهان اسلام در‌⬅️⁩ کتاب «ارزیابی تمدن غرب» راجع به مرحوم آتاترک گفته است: «زمانی که تمدن غرب به کشورهای اسلامی هجوم آورد مسلمانان سه دسته شدند. از دیدگاه برخی، تمدن غرب خوبی‌ها و بدی‌های زیادی دارد و برای محافظت مسلمانان از بدی‌های تمدن غربی باید از خوبی‌های آن نیز بگذریم. این گروه درها را به روی تمدن غرب بستند. برخی دیگر نیز معتقد بودند که ما به خوبی‌های تمدن غرب به شدت نیاز داریم و نخستین کسی که درها را بروی این تمدن باز کرد مصطفی کمال آتاترک بود. گروه سومی هم بودند که می‌گفتند باید خوبی‌های غرب را بگیریم و بدی‌های آن را رها کنیم که عملا چنین ایده‌ای تا کنون عملی نشده است».
اگرچه پیش از مرحوم آتاترک، سلطان عبدالحمید ثانی نیز درها را به روی تمدن غرب باز و صنعت و تکنولوژی و نیروی کار فنی و متخصص غرب را وارد کشورش کرده بود، اما نیروهای سیاسی آن زمان مانع تحقق کامل اراده وی شدند، اما مرحوم آتاترک این هدف را تحقق بخشید. البته ترکیه عوارض جانبی آن را نیز پذیرفت و در طول یکصد سال گذشته کوشیده است تا از جوانب منفی آن بکاهد و بر اثرات مثبتش که توسعه فناوری و تکنولوژی و خودکفایی ترکیه در حوزه‌های مختلف است، بیافزاید.
⁦⬇️⁩⁦⬇️⁩⁦⬇️⁩⁦⬇️⁩