[...] پیوسته است سلسله‌یِ موج‌ها به هم
خود را شکسته هر که دلِ ما شکسته است [...]

#صائب_تبریزی(۹۷۱-۱۰۵۵خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان صائب تبریزی - جلد دوم» (به کوشش محمد قهرمان) رویه‌ی ۹۶۲

[...] ما بی تو دَرهَمیم، تو بی ما چگونه‌ای؟! [...]

#سیدحسن_غزنوی(سده‌ی ششم خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان سیدحسن غزنوی» (به تصحیح مدرس رضوی) رویه‌ی ۲۹۶

[...] گفت لیلی را خلیفه: «ک‌آن توی
ک‌از تو مجنون شد پریشان و غوی؟
از دگر خوبان تو افزون نیستی!»
گفت: «خامُش! چون تو مجنون نیستی!» [...]

#مولانا(۵۸۶-۶۵۲خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «مثنوی معنوی» (یک جلدی به تصحیح نیکلسون، انتشارات هرمس) رویه‌ی ۲۲

شایسته است به جای «قبول کردن» که عربی-پارسی است و نیز به جای «اَکسِپت (Accept) کردن» که انگلیسی-پارسی است و این روزها فراوان به کار می‌روند، واژه‌ی زیبا و آسان «پذیرفتن» را که پارسی است به کار ببریم. همچنین به جای «استقبال» می‌توان «پیشواز رفتن»، «پذیرا شدن» و «پذیرایی» را به کار برد.

#پارسی_را_پاس_بداریم (۲۴)
#شعر_راستین

در عشق اگر جان بدهی جان این است
ای بی‌سر و سامان سر و سامان این است [...]

#عطار(۵۲۴-۶۰۰خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «مختارنامه» (به تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی) رویه‌ی ۲۰۴

من نمی‌گویم که عاقل باش یا دیوانه باش
گر به جانان آشنایی از جهان بیگانه باش
[...] یا مسلمان باش یا کافر، دورنگی تا به کی؟
یا مقیمِ کعبه شو یا ساکنِ بتخانه باش [...]

#فروغی_بسطامی(۱۱۷۷-۱۲۳۷خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان فروغی بسطامی» (مقدمه: سعید نفیسی، حواشی: م. درویش) رویه‌ی ۱۲۴

[...] اگر گردون به هم سنجد غمِ مجنون و دردِ من
نه مَردَم گر نه دردم از غمِ مجنون فزون آید [...]

#جامی(۷۹۳-۸۷۱خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان کامل جامی» (ویراسته هاشم رضی) رویه‌ی ۳۲۹

[...] و با چه قید بگویم که دوستت دارم؟
که تا ابد، که همیشه، که جاودان، که هنوز! [...]

#شعر_با_خوانش_شاعر : #محمدسعید_میرزایی
#سرزمین_شعر (۳۳)
#شعر_راستین

پخش شده در برنامه‌ی «سرزمین شعر» (شبکه‌ی چهار سیما) در ۱۴۰۳.۰۱.۲۴

[...] از هیچ کس به‌جز دوزبانی ندیده‌ایم
خلقِ زمانه را همه گویی زبان یکی‌ست! [...]

#واعظ_قزوینی(۹۹۷-۱۰۵۶خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان ملامحمدرفیع واعظ قزوینی» (به کوشش سید حسن سادات ناصری) رویه‌ی ۱۱۶

[...] دین و دل به یک دیدن باختیم و خرسندیم
در قمارِ عشق - ای دل - کِی بُوَد پشیمانی؟
ما ز دوست غیر از دوست مقصدی نمی‌خواهیم
حور و جَنَّت - ای زاهد - بر تو باد ارزانی! [...]

#شیخ_بهایی(۹۲۵-۱۰۰۰خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان شیخ بهایی» (انتشارات زرین با مقدمه‌ی سعید نفیسی) رویه‌ی ۱۱۷

اگر غم را چو آتش دود بودی
جهان تاریک ماندی جاودانه
در این گیتی سراسر گر بگردی
خردمندی نیابی شادمانه!

#شهید_بلخی(درگذشته‌ی۳۱۵خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «تاریخ ادبیات در ایران - جلد اول» (تألیف ذبیح‌اله صفا) رویه‌ی ۳۹۲

شایسته است به جای «اقبال» و «طالع» که عربی هستند و نیز به جای «شانس (Chance)» که فرانسوی است، واژه‌ی زیبا و آسان «بخت» را که پارسی است به کار ببریم.

#پارسی_را_پاس_بداریم (۲۵)
#شعر_راستین

[...] گر عمر کران کنم به سودات
سودایِ تو را کران مَبینام [...]

#خاقانی(۵۰۵-۵۷۷خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان خاقانی شروانی» (به تصحیح علی عبدالرسولی) رویه‌ی ۳۱۲

[...] پرندِ عمر یک ابریشم و صد ریسمان دارد
ز اندُه تار باید کرد پودِ شادمانی را
یکی زین سفره نانِ خشک برد آن دیگری حلوا
قضا گویی نمی‌دانست رسمِ میزبانی را [...]

#پروین_اعتصامی(۱۲۸۵-۱۳۲۰خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان پروین اعتصامی با مقدمه ملک‌الشعرای بهار» (نشر نیک فرجام) رویه‌ی ۲۶

[...] بَسا کَسا که به روزِ تو آرزومند است! [...]

#رودکی(۲۳۷-۳۱۹خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «دیوان رودکی سمرقندی» (انتشارات نگاه) رویه‌ی ۷۱

[...] بناهایِ آباد گردد خراب
ز باران و از تابشِ آفتاب
پی افگندم از نظم کاخی بلند
که از باد و باران نیابد گزند [...]

#فردوسی(۳۱۹-۴۰۳خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «شاهنامه - بخش یکم» (پیرایش دوم جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن) رویه‌ی ۷۹۳

[...] خواستم تا «الفرار» اما لباسم را گرفت
هرچه من یوسف شدم او شد زلیخا بیشتر! [...]

#شعر_با_خوانش_شاعر : #عباس_احمدی
#سرزمین_شعر (۳۴)
#شعر_طنز #طنز
#شعر_راستین

پخش شده در برنامه‌ی «سرزمین شعر» (شبکه‌ی چهار سیما) در ۱۴۰۳.۰۱.۲۵

[...] و صبوریِ مرا،
کوه تحسین می‌کرد! [...]

#حمید_مصدق(۱۳۱۸-۱۳۷۷خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «مجموعه اشعار حمید مصدق» (انتشارات نگاه) رویه‌ی ۸۳

[...] سخن تلخ است اما گوش می‌دار
که در گفتارِ من رازی نهفته‌ست
نه تنها بعد از این شعری نگویند
کسی هم پیش از این شعری نگفته‌ست!
[...] اگر احساس می‌گنجید در شعر
به‌جز خاکستر از دفتر نمی‌ماند
وگر الهام می‌جوشید با حرف
زبان از ناتوانی درنمی‌ماند
شبی همراهِ این اندوهِ جانکاه
مرا با شوخ‌چشمی گفت‌وگو بود
نه چون من های‌وهویِ شاعری داشت
ولی شعرِ مُجَسَّم: چشمِ او بود!
به هر لبخند، یک حافظ غزل داشت
به هر گفتار، یک سعدی سخن بود
من از آن شب خموشی پیشه کردم
که شعرِ او خدایِ شعرِ من بود!
ز تحسینم - خدا را - لب فروبند
نه شعر است این، بسوزان دفترم را
مرا شاعر چه می‌پنداری ای دوست؟
بسوزان این دلِ خوش‌باورم را

#فریدون_مشیری(۱۳۰۵-۱۳۷۹خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «بازتاب نفس صبحدمان، کلیات اشعار فریدون مشیری - جلد اول» (نشر چشمه) رویه‌های ۳۷۷ و ۳۷۸

[...] درختی که تلخش بُوَد گوهرا
اگر چرب و شیرین دهی مر ورا
همان میوه‌یِ تلخت آرد پدید
از او چرب و شیرین نخواهی مزید!

#ابوشکور_بلخی(زاده‌ی۲۹۰خورشیدی)
#شعر_راستین

سرچشمه: «گنج بازیافته، ابوشکور بلخی و اشعار او» (گرد آورنده: محمد دبیرسیاقی) رویه‌ی ۹

شایسته است به جای «احسنت» و «مرحبا» و «بارک‌الله» که عربی هستند، واژه‌ی زیبای «آفرین» را که پارسی است به کار ببریم.

#پارسی_را_پاس_بداریم (۲۶)
#شعر_راستین