آدم‌های حوزه امتحانی واقعا جالبن. بعضیاشون آرزو میکنن بتونن تک ماده بزنن و پاس بشن تا بتونن برن دنبال عشق‌و‌حال، بعضیاشون (من) هم آرزو میکنن در حین عبور از عرض خیابون برن زیر ماشین.

everything screams live for today, when I died yesterday.

The world is alive, but I'm dead.

دلم تجربه کردن میخواد. البته نه از این تجربه کردن‌هایی که عموم مردم فکر میکنن، منظورم اون دسته تجربه کردن‌هاست که بعدش معلوم نیست بتونی دوباره نفس بکشی.

از تموم شدن امتحانات خوشحال نیستم، از ندیدن ریخت و قیافه مدرسه و آدم‌ها و هرگونه متعلقات مربوط به مدرسه برای همیشه، خوشحالم‌.

خیلی خب مدرسه تموم شد حالا میشه خودمون رو بُکُشیم؟

It seemed to have an ending, but it'll ends only when I'm deep in soil. / 0:57

btw this was my soundtrack of leaving school forever.

sleep schedule? what language is this?

2:39 / ラムの肉を 赤いワインと
足りぬ もっと血をくれい.

missed you so much man..

به امید روزی که از دیدن نور خورشید، جا بمونم.

خیلی وضعیتِ روانی درستی دارم خورشید هم مثل کیرخر آفتاب میندازه تو اتاقم تا تبدیل به کوره آجرپزی بشه. خب اخه خارک- .